Works Volume 4

CAP. II.

§. 1. IStis de Authore ipso praelibatis, ita ut ab eo, qui tantae Civitatis singularis Episcopus fuerit, causae nostrae valde timendum non sit, Quaedam deinceps de hâc ejus Epistolâ praenoscenda sunt.

§. 2. Primo, Eam ad Corinthios scriptam esse, aut ad Ecclesiam Dei 〈 in non-Latin alphabet 〉 ; Eâ 〈 in non-Latin alphabet 〉 idem sine dubio significatur, quod, cùm à Polycarpo, cum dativo, usurpetur, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut, cùm apud Ignatium 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut hîc 〈 in non-Latin alphabet 〉 mentio fiat, sic ut ubique 〈 in non-Latin alphabet 〉 simul, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 significetur, cùm urbe Regio integra ( territorium Corintho adjacens) quae ab Antiquis 〈 in non-Latin alphabet 〉 dicebatur, & apud Eusebium, cùm de Dionysio Corinthiorum Episcopo loquatur, 〈 in non-Latin alphabet 〉 .

§. 3. Secundo, Hanc Corinthiorum civitatem, Achaiae, i. e. Graciae, ( 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) metropolim fuisse, In quâ siquidem, ut in civitate, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , multâ opulentiâ & sapientiâ superbiente, Achaiae Proconsul sedem suam figebat, Act. 18.12. Judicia exercebat, v. 15.

§. 4. Tertio, Ex his consectaneum esse, ut quae hîc Ecclesiae 〈 in non-Latin alphabet 〉 dabatur, Epistola, non ad unius civitatis Ecclesiam, sed ad omnes totius Achaiae Christianos, per singulas civitates, & regiones, sub Episcopis, aut Praefectis suis, ubique collocatas missa existimetur.

§. 5. Hoc de Pauli ad Corinthios Epistolis omnino pronuntiandum esse, nobiscum statuet, quisquis cas vel l • viter degustaverit, (nec igitur de hâc Clementis ambigi poterit, qui ad eos ipsos, qui à Paulo Epistolam receperant, se jam scribere affirmavit.) De posteriori earum, Clarissima Apostoli verba sunt, 2 Cor. 1.1. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Ad Achaicos n • mpe universos, sub unius Corinthi nomine missam esse ; Et in eandem forte sententiam explicanda est 〈 in non-Latin alphabet 〉 ista, 1 Cor. 1.2. [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] omnibus Christianis in omni loco, (non in omni, per universum orbem simpliciter, loco, nec enim Catholicam scripsisse Epistolam censebitur, nec incestuosos concubitus Individuo, ut loquuntur, vago objecisse, 1 Cor. 5.1. nec ab universâ per omnes mundi plagas sparsâ Ecclesiâ literas, quibus hîc responsum adornaret, c. 7.1. accepisse, sed) 〈 in non-Latin alphabet 〉 in totâ demum regione, quatenus illa uni Corinthi civitati opponitur, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , omnibus Achaiae oris aequipollet ; A quibus Stephanas, totius Achaiae 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1 Cor. 16.15. (quod cùm eodem modo de Epaeneto affirmetur, Rom. 16.5. vel de diversis Achaiae civitatibus explicandum videbitur, sic ut in unâ Stephanas, in aliâ Epaenetus fidem Christi primus amplexus sit, vel quod Epaenetus omnium primus, Stephanae familia, prima familia, ) simúlque Fortunatus, & Achaicus, v. 17. omnium in Achaiâ Ecclesiarum nomine ( 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit Paulus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquiunt Graeci scholiastae, contentionem, aliâque non pauca, quae ab eo corripienda erant, flagitia annuntiaturi ) ad Apostolum iter susceperant.

§. 6. Sic, quod apud Corinthios fecisse Apollos dicitur, [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] 1 Cor. 3.6. illud ad totius Achaiae Christianos spectasse, rei gestae Historia monstrant, Act. 18.27. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , cùm in Achaiam profectionem institueret, scripserunt fratres discipulis (non Corinthi tantummodo, sed per universam denuo Achaiam ) ut eum alacriter reciperent, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , qui cùm veniret (in Achaiam sine dubio, quam statuebat 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , iis qui credebant (per universam iteram Achaiam) multùm contulit, inquit Lucas, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit Paulus, glebas omnes, quibus fides priùs inseminata est, irrigavit.

§. 7. Sic in Epistolâ ad Romanos, 〈 in non-Latin alphabet 〉 scriptâ, salutant, inquit, vos, in plurali (non quae Corinthi tantùm erat) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , c. 16.16. Sic & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , cujus Phoebe 〈 in non-Latin alphabet 〉 , mentio est, Rom. 16.1. (ne 〈 in non-Latin alphabet 〉 (i. e. Priscillae & Aquilae ) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , v. 5. adjicere opus sit.)

§. 8. Sic quod in Epistolis ad Corinthios de collecta in Judaeam mittendâ scribit Apostolus, 1 Cor. 16.1. 2 Cor. 8. & 9. ad totam Achaiam pertinuisse apparet, Rom. 15.26. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 2 Cor. 9.2. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Novi alacritatem vestram, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Achaia enim jamdiu parata est ; Palam est 〈 in non-Latin alphabet 〉 , i. e. Corinthios, ad quos Epistola scripta est) & Achaiam 〈 in non-Latin alphabet 〉 esse.

§. 9. Sic quod c. 11.9. dicitur [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] ad Corinthum, unicam civitatem, restringendum non esse, sed ad universam Achaiae Ecclesiam spectare, monstratur, v. 10. 〈 in non-Latin alphabet 〉 . In re manifestâ pluribus opus non est.

§. 10. Quarto igitur, ex his praemissis patet, cùm in universâ Achaiâ, pluribus civitatibus ad fidem Christi conversis, plures itidem ab Apostolis Episcopy praeficerentur, cúmque Episcopy singulares, & ante, & sub, & post Clementis Romani tempora, 〈 in non-Latin alphabet 〉 etiam nuncuparentur, nihil causae nostrae officere, si plurium in Epistola ista 〈 in non-Latin alphabet 〉 mentio reperiatur, nec enim ex ea consequi, quod D. Blondellus concludendum putavit, [ Episcopos qui fraternitati per singulas urbes praefecti sunt, una plures, illosque Presbyteros fuisse, ] sed illud tantùm per plures civitates, plures Episcopos, seu in singulis civitatibus singulos, totidem 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 singulares Praefectos, ab Apostolis constitutos esse. Illud disertis verbis affirmante Clemente, 〈 in non-Latin alphabet 〉 (quod enim de Chorepiscopis hinc colligit D. Blondellus jamdudum ad examen revocavimus) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. eósque sic constitutos, quandóque 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quandóque & frequentius 〈 in non-Latin alphabet 〉 titulo donatos esse.

CAP. III.

§. 1. IStis sic praelibatis, pauca etiam de occasion hujus Epistolae subjicienda sunt.

§. 2. Et primo notissimum est, seditionem in Ecclesiâ seu Corinthiacâ, seu, rectiùs, Achaicâ, secundo obortam, hanc nunc Clementi, ut priùs Paulo, Epistolam extorsisse.

§. 3. Secundo, seditionem hanc à pauculis, i • sque nullam in Ecclesiâ dignitatem adeptis, contra Episcopos, aut Ecclesiarum Praefectos, excitatam esse, & in tantum profecisse, ut Episcopos ipsos sedibus suis deturbaverit.

§. 4. Haec singula ex ipsius Epistolae verbis clarissima redduntur. A pauculis ] sic enim Clemens 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. &, 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Nullám in Ecclesiâ dignitatem adeptis ] 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. & postea, 〈 in non-Latin alphabet 〉 — Contra Episcopos, aut Ecclesiarum Praefectos ] 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Episcopos denique à sedibus suis deturbatos esse. ] 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , (i. e. 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] 〈 in non-Latin alphabet 〉 — 〈 in non-Latin alphabet 〉 — 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Ab Apostolis, & postea ab aliis illustribus viris (Apostolis nempe secundariis) constitutos, & inculpate ovili Christi inservientes, non existimamus ministerio suo juste deturbari ; & iterum, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ubi quod priùs dicebatur [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] jam explicatiùs dicitur [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] quod ideo sic intelligendum, non ut [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] cum [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] nectatur, reddatúrque [ Episcopatus munera offerunt ] (quod doctissimo Clementis Interpreti, quomodocunque exciderit, jam certe non placet) sed ut cum verbo [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] conjunctum, in hanc sententiam dilucide conspiret, Inculpatos, & pios Ecclesiarum Praepositos, Episcopatu dejectos, & deturbatos esse. Et iterum, 〈 in non-Latin alphabet 〉 .

§. 5. Tertio, Procellam hanc in Ecclesiâ ortam, etiam in forum erupisse, ipsúmque civilem statum sollicitâsse. Hinc est, quod non solum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , sed & 〈 in non-Latin alphabet 〉 eos incuset. Hinc obedientiae 〈 in non-Latin alphabet 〉 debitae mentio; Ubi per 〈 in non-Latin alphabet 〉 Magistratus civiles, à Praefectis Ecclesiasticis distinctos, ( 〈 in non-Latin alphabet 〉 dictos, cùm illi 〈 in non-Latin alphabet 〉 inter vos, in Ecclesiâ vestrâ 〈 in non-Latin alphabet 〉 dicerentur) ipsos fortassis ad fidem conversos (qualis Erastus ipsius Pauli tempore, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Rom. 16.23. i. e. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , opibus & dignitate praecelleus, inquit Theophylactus ) intelligendos esse (contrà quàm D. Blondellus censet) quamplurima demonstrant. Ut, cùm de Paulo dicatur, quod 〈 in non-Latin alphabet 〉 , cùm de Jacobo, quod ab eo orti 〈 in non-Latin alphabet 〉 , cùm de Chiliarchis, quod 〈 in non-Latin alphabet 〉 , cùm Pharaoni adjungantur 〈 in non-Latin alphabet 〉 , cum simul ponantur 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & jubeantur 〈 in non-Latin alphabet 〉 .

§. 6. Quae omnia hîc recitanda erant, ne quis Ecclesiarum Praefectos, quos Heb. 13.7. sic appellatos videmus, hîc etiam hàc voice intelligendos esse suspicaretur. Quod ut faceret D. Blondellus, duplici molimine illi opus erat, 1. 〈 in non-Latin alphabet 〉 (illis postpositi, p. 2.) Seniores, i. e. aetate graves reddendi erant; dein textus Clementis sollicitandus, & pro iis, quae in vulgato codice sic legimus [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] (contra totam contextus seriem, & sine quâvis exemplaris emendatioris 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) substituenda [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] Adeo nihil non libere tentabitur, quod 〈 in non-Latin alphabet 〉 servire quovismodo videatur.

§. 7. Quarto, 〈 in non-Latin alphabet 〉 hanc eodem fere fundamento nixam esse, quo ea quae Sancti Pauli tempore se prodiderat, cùm se Pauli unus, alter Apollo, alter Cephae discipulum, & sectatorem venditaret; Eâ tamen multo turpiorem (ut & magis cruentam) quod tunc, inquit Clemens, Apostolis testatissimis viris, Petro, & Paulo, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Appollo scilicet, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , nunc vero à duobus, aut tribus vilibus mancipiis, qui sine omni mission se ad clavum Ecclesiae sistebant, abriperentur.

CAP. IV.

§. 1. TAndem igitur opportunum erit, Clementem ex professo loquentem, & quibus demum argumentis haec illis ferocia minuenda erat, monstrantem, audire, simúlque suffragio tanti viri & testimoniis uti, singulis certe ad stabiliendam thesin nostram, non ad destruendam, gnaviter operam daturis.

§. 2. Primum testimonium, 〈 in non-Latin alphabet 〉 —Hîc, ut obedientia 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ita debitus honor 〈 in non-Latin alphabet 〉 Ecclesiarum Praefectis, praestandus, inter Dei leges numeratur. Sic & posteà, Timori isti, qui Domino Jesu Christo, reverentiae, quae magistratibus debetur, 〈 in non-Latin alphabet 〉 immediate subjiciendum curavit; 〈 in non-Latin alphabet 〉 .

§. 3. Secundum testimonium, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , illi vero 〈 in non-Latin alphabet 〉 , — 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Hîc ut Christus (magnus Apostolus noster) à Patre, sic Apostoli à Christo, Episcopy ab Apostolis missi dicuntur, iísque, hoc primo Evangelii mane, soli Diaconi adjuncti. His stipati Episcopy, ut olim Levitis 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quamprimùm in regione aut civitate quâvis fides reciperetur, ubique constituebantur, Ecclesias nondum natas, sed ad partum (bonis Dei auspiciis) festinantes, brachiis atque ulnis suis suscepturi, & administraturi.

§. 4. Haec quàm pulchre cum iis, quae ad Phil. 1.1. notavimus, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quas laudavit Epiphanius, 〈 in non-Latin alphabet 〉 conveniant, prius dictum est.

§. 5. In hoc secundo testimonio, Illud etiam notandum est, Apostolos, cùm Episcopos ordinarent, eos 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Spiritu examinasse, & probasse, i. e. revelationibus edoctos esse, quibus demum haec dignitas communicanda esset (quod & postea non semel innuitur, cùm Apostoli 〈 in non-Latin alphabet 〉 , praecognitionem, i. e. revelationem 〈 in non-Latin alphabet 〉 , hos constituisse, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , eodem Spiritu approbati, his successisse dicantur. Quod & Mosis exemplo illustrate, qui 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit, Deo revelante, praescivit, Aaroni Sacerdotium obventurum esse, &c.) Nec igitur quempiam sine ipsius Divini Spiritus dictamine ad dignitatem istam promovisse.

§. 6. Illud de Matthiâ primùm, Act. 1.24. dein de Paulo & Barnabâ factum novimus, Spiritum quippe sanctum diserte edixisse, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , separate mihi Paulum & Barnabam ad opus, &c. Act. 13.2. Sic Timotheo 〈 in non-Latin alphabet 〉 illud Episcopalis authoritatis 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1 Tim. 4.14. & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , c. 1.18. per prophetiam, vel prophetias dabatur: quibus rei praesentis ▪ (non solùm futurae) revelationem significari monstrat Paulus, 1 Cor. 14. ubi quod [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] est v. 24. & 31. v. 30. per [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] explicatur. Videatur Chrysostomus, & Theophylactus ad illa Apostoli ad Timotheum, 1 Ep. c. 4.14. verba: 〈 in non-Latin alphabet 〉 .

§. 7. Imo non de Timotheo solo ( adolescente ad Episcopatum evecto) sed de omnibus Asiae Episcopis affirmatum videmus, Spiritum sanctum eos gregi ipsorum praefecisse, Act. 20.28. Ita quidem de Johanne Apostolo Clemens Alexandrinus apud Eusebium, ad vicinas gentium regiones rogatum ivisse, 〈 in non-Latin alphabet 〉 — 〈 in non-Latin alphabet 〉 .

§. 8. Nihil, ad Primorum Episcoporum Authoritatem magis vindicandam, & Apostolis ipsis 〈 in non-Latin alphabet 〉 aequandam, ab Apostolico viro, & Epis • opo, dici potuit.

CAP. V.

§. 1. EX hoc secundo Clementis testimonio quid de Chorepiscoporum antiquitate concludi voluit D. Blondellus, priùs perpendimus; At & alia itidem tria sunt, quae (in rem & commodum suum futura) hinc colligenda putavit vir Doctissimus,

§. 2. 1. Apostolos primitiis suis, i. e. primis ad fidem vocatis (si modo probabiles essent) Ecclesiastica munera demandare solitos.

2. Binos tantùm Cleri gradus, Episcoporum scilicet, & Diaconorum, hîc recenseri, in Episcopis autem Presbyteros fuisse.

3. Apostolos binorum istorum graduum institutores, non Moysis Septuaginta Seniores cooptantis exemplo, non Synagogae saerarii ministros, in Pontificem, Sacerdotes, Levitas distinguentis praescripto, non Christi septuaginta discipulos Apostolis succenturiantis mandato, sed solâ Oraculi prophetici authoritate permotos fuisse.

§. 3. Haec tria quàm recte hinc conclusa, & qu • m commode dicta sint, libet paucis disquirere.

§. 4. Ad primum quod attinet, 1. Verum est, & quod Clementis testimonio firmatum agnoscimus, Apostolos, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , i. e. primitiis, seu sint illi, ad morem primitiarum legalium, selectissimi ac praestantissimi quique, seu, ut Blondello nimium allubescit, Primi ad fidem vocati, & conversi, Ecclesiastica munera demandâsse.

§. 5 Verùm 2 ^do , & illud statim à Clemente, ad modum restrictionis, adjectum est [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 .] Ex hoc igitur aeque concludi debuit, non quosvis 〈 in non-Latin alphabet 〉 , primo conversos, sed ipsorum optimos, eosque non nisi à Spiritu destinatos, aut, cùm plures primo conversi fuerint, aliquos tantùm eorum, ex sententiâ Clementis, non omnes, eósque 〈 in non-Latin alphabet 〉 qui à S. Spiritu probati essent, non qui (minutias temporis aestimando) primi omnium primorum crediderant, aut baptizati fuerant, solâ Ordinis, nullâ meriti, aut approbationis divinae ration habitâ, Episcopos, & Diaconos constitutos esse.

§. 6. Illud quodammodo agnoscit D. Blondellus, cùm parenthesi istâ [ si modo probabiles essent] thesin suam emollire cogeretur. Quod tamen illud ipsum est, quod postea in Ecclesiam invectum saepius conqueritur, merito scilicet, non aetate creatos esse.

§. 7. At quid demùm ex hâc observatione lucraturus erat D. Blondellus? Illud in his ad Clementem scholiis nondum elocutus est, sed cùm p. 52. ex Pseud-Ambrosio notasset [ nascente primùm Christianismo, ubicunque Presbyterorum aggregari collegium coepit, Presbyterum inter collegas antiquissimum, consessus totius caput, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , jure quodam 〈 in non-Latin alphabet 〉 factum esse ] id (ne ex unâ tam belli scriptoris authoritate pendere videretur) ex intimo remotissimae Antiquitatis sin repetitis argumentis undique muniendum suscepit, & tunc statim, [ scripserat, inquit, Clemens ex Romanae Ecclesiae Persona, Primitiis suis Episcopatum ab Apostolis ubique concreditum. ]

§. 8. Videmus jam quare hoc Clementis testimonium in tantum D. Blondello placebat, nimirum, ut ex eo, Apostolica Presbyterorum paritas, inter quos 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit, praesidentia, aut primatus obtigit, confirmata putaretur.

§. 9. At piget dicere, quàm nihil hoc Clementis dictum, ad hunc omnis spei Blondellianae fundum pertinuerit.

Primo enim, Nullus hîc de aggregando Presbyterorum collegio Clementi sermo instituebatur, sed de eo tantùm nascentis Ecclesiae statu, in quo plures fideles nondum essent, ideóque sine dubio, nec Presbyteri instituerentur. Tunc, inquit Clemens, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , tantae Apostolis curae fuerunt, ut Episcopum in qualibet civitate, solo Diacono accinctum, constituendum puta • ent. Nec igitur quicquam hîc in voice [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] quod 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 , i. e. antiquissimo Presbytero competat, sed de primis solummodo ad fidem conversis, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , (quibus iccirco prae aliis fidelibus, siqui essent, non prae aliis Presbyteris, qui omnino nulli erant, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut primatus competebat) sermo omnis nectebatur. Et sic ilico in auras evanuit unicum illud, quod D. Blondello usui futurum erat, testimonium.

§. 10. Secundo, Quod de 〈 in non-Latin alphabet 〉 hîc dicit Clemens, aeque ad Diaconos, ac ad Episcopos pertinebat, [in Diaconos nimirum primitias istas constituisse Apostolos. ]

§. 11. Imo Tertio. Nec uni illi, qui inter conversos simpliciter primus fuit, hanc 〈 in non-Latin alphabet 〉 contigisse affirmat Clemens, tunc enim nullus 〈 in non-Latin alphabet 〉 locus esset, sed inter eos qui 〈◊〉 • onversi sunt, quotuscunque illorum numerus esset, aliquos in variis provinciis, & civitatibus, in E • ordinatos fuisse, (quos scilicet Spiritus sanctus tali munere dignos pronuntiaverat) alios itide • 〈◊〉 que in Diaconos ; Illud unum est, quod hîc Clemens pronuntiat.

§. 12. Nec igitur 〈 in non-Latin alphabet 〉 , sed S. Spiritus revelationi, & approbationi imputandum esse, quod quispiam in Episcopum constitueretur.

§. 13. Hoc in Matthiae ad Apostolatum surrogatione satis patet. Patet etiam in Jacobo, primo Hierosolymorum Episcopo, ejúsque successore Simeone, nulla 〈 in non-Latin alphabet 〉 praerogativâ ad Clavum istum evectis, sed (praeter meriti praestantiam) ex eo potiùs, quod Christi 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut fratres vulgo dicti essent, ad eam dignitatem assumptis. Sic enim Hegesippus apud Eusebium. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Post Jacobi Justi Martyrium, iterum Simeon filius Cleophae Episcopus constituitur, quem secundum Domini consobrinum existentem, aliis omnibus unanimi consensu omnes praeposuerunt. Quod & fusiùs ab Eusebio narratur, l. 3. c. 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Fama, inquit, est Apostolos & discipulos Domini, qui adhuc supererant, unâ cum his, quibus cum Domino secundum carnem cognatio intercessit, consilium inivisse, 〈 in non-Latin alphabet 〉 quisnam dignus censendus esset, qui Jacobo succederet (nulla hîc ordinis, qui sic apud Pseud-Ambrosium, D. Blondello allubescebat; sed tantùm 〈 in non-Latin alphabet 〉 seu meriti mentio) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Omnes ergo uno consensu Simeonem Ecclesiae illius throno dignum esse existimarunt, Consobrinum quippe Servatoris existentem.

§. 14. Ubi itidem electionis per suffragia factae mentio toto coelo disterminatur ab eo, quod ex Clemente, D. Blondellus colligendum putavit.

§. 15. Consulatur itidem Clementis dictum Hypotyp. l. 6. apud Eusebium, l. 2. c. 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Petrum nempe, Jacobum & Johannem (Zebedaei filios, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , de gloriâ (i. e. honor Hierosolymitani Episcopatus) non contendisse, sed Jacobum Justam Episcopum Hierosolymitanum elegisse. Apertissimum testimonium, quo ex electione, non ex primogeniturae privilegio his prim •• temporibus Episcopum constitutum esse apparet.

§. 16. Idem etiam de Diaconis dici posset, Act. 6. quos ad illud munus nullâ solius 〈 in non-Latin alphabet 〉 ration habitâ, sed quatenus 〈 in non-Latin alphabet 〉 , evectos legimus, v. 3.

§. 17. Quarto igitur & illud notandum est, Hos ipsos, qui ex primorum conversorum numero Episcopy fiebant, probatos priùs, dein constitutos ab Apostolis fuisse, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit Clemens (quid vero sit 〈 in non-Latin alphabet 〉 priùs diximus, & ex comparatione 3 ^tii & 6 ^ti versus sexti capitis Actorum clariùs patet, ubi quod [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] dicitur, v. 3. est [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] v. 6.) Quod unum si advertisset D. Blondellus, has scilicet Apostolorum primitias, seu eos qui fidem primi receperint, post 〈 in non-Latin alphabet 〉 , per 〈 in non-Latin alphabet 〉 demum Apostolorum in Episcopos, &, quod minus est, Diaconos constitutos esse, certe fabrica omnis, quam huic ex intimo remotissimae antiquitatis sinu petito testimonio superstruendam optavit, i. e. totius Blondellianae sententiae, & causae tibicen, & columna in terram ilico concidisset.

§. 18. Et quoniam in istis nunc sumus, licet causa nostra istis suppetiis non indigeat, (Quid enim nostri interest, an 〈 in non-Latin alphabet 〉 , an alium quemvis in Christo post-natum Apostoli in Episcopum constituerint?) videbimus paucis, ecquod aliud magis idoneum firmamentum, cui hypothesis ista inniti posset, ex remotissimae Antiquitatis sinu D. Blondello suppetat. Certe, praeter unicum illum sub Ambrosii larvâ in Ep. Paul. comm. scriptorem, nullum.

§. 19. Quae enim de Scriptures peti voluit, ea nihil probant: Primo enim Christum ait, eos, quos primos 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ad Apostolicum fastigium evexisse. At 1. nullibi illud constat, Hos singulos duodecim discipulos omnium mortalium primos fuisse, qui Christi fidem amplexi sunt; Hos ab eo constitutos affirmat Marcus, c. 3.14. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. at praeter eos alii sine dubio non pauci eo tempore Christo nomina dederant.

§. 20. Imo cum Josepho, & Matthia, alios multos, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , discipulis his consociatos fuisse, Petrus, ipse pronuntiat, Act. 1.21.

§. 21. Secundo, De his ipsis Christi duodecim Discipulis, & Apostolis, illud utique notandum est, Andream, & cum eo alterum innominatum ( Johannem, crediderim, historiae illius scriptorem) à Baptist â primùm Jo. 1.36. dein ab ipso Christo v. 40. edoctos, fidem Christi primos accepisse, ut patet v. 42. Post hos, Simonem dein ad Christum ab Andreâ deductum esse v. 43. Philippum interim omnium primum, ad discipulatum, vel famulitium Christi, admissum esse, illi primo omnium mortalium dictum esse, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , v. 43. Philippo dein alios accenseri, c. 2. (Nathanielem, uti videtur, c. 1.51. aliósque) quibus accinctus Canam, v. 2. Capernaum, v. 12. post & Hierosolymas, v. 13. profectus est; Dein Judaeam peragravit, c. 3.22. Jesus, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , (non ipse tamen, sed discipuli ejus, c. 4.2.) & haec omnia perfecit, cùm Johannes Baptista 〈 in non-Latin alphabet 〉 , v. 24. nondum custodiae traderetur, v. 34. nec igitur adhuc Andreas, & Simon, Mat. 4.19. ut nec Jacobus, & Johannes, v. 21. ad discipulatum assumerentur, quod ex Mat. 4.12. Mar. 1.14. manifestum redditur, Audito enim quod Johannes tradebatur, divertit (jam secundo) Christus in Galilaeam, & ibi demum eos vocavit. Hîc certe, nec Andream, qui primus accessit, nec Philippum, qui primus vocatus, primus etiam Christum secutus est (cui igitur 〈 in non-Latin alphabet 〉 plane contigit) quâvis inter compares 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quâvis prae aliis collegis primogeniturae praerogativâ gaudentem, videmus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit Matthaeus, c. 10.2. qui & apud Marcum primo loco reponebatur.

§. 22. At & tertio, de Episcopis ab Apostolis, non de Apostolis à Christo constitutis, hypothesis D. Blondelli procedit, nec igitur fundamento isti (satis quidem invalido) inniti debuit.

§. 23. Secundo, ex Petri verbis Act. 1.21. illud probari existimat. At Petri verba sic sonant, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Unum eorum, qui omni tempore à baptismo Johannes ad diem ascensionis Christi 〈 in non-Latin alphabet 〉 , in defuncti Traditoris loco surrogandum esse, tandemque ex horum numero 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Josephum, & Matthiam, neutrum, in quantum sciamus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 praerogativâ utentem; Et denique (ne quid unquam in hac causâ D. Blondello prosper successisse putaretur) ad sortes deventum est, quae 〈 in non-Latin alphabet 〉 à post-nato non distinguunt, sed tantummodo propositi divini decretum nobis indicant.

§. 24. At tertio, inquit D. Blondellus, Gentium magister Paulus (ill sine dubio nullo primogeniturae jure gaudens) 1 Tim. 3.6. & ex eo Laodicena Synodus, Can. 3. Nicena, Can. 2. Sardic. c. 10. Syricius, Ep. 3. c. 3. Concilium Arelat. 2. Can. 1. (Quid vero haec tanta nomina decreverunt? primogenitum Collegis omnibus praesidere? Imo post tantum conatum, illud tantùm) Neophytum ab Ecclesiae regimine arcendum, conceptis verbis sanxerunt.

§. 25. Verum advertisse debuit D. Blondellus, aeque primogenitum, quamprimum nascatur, ac post-natum, 〈 in non-Latin alphabet 〉 esse, nec igitur concludi posse, hunc post-natum non esse, qui novitius non fuerit, aut illum novitium non esse, qui primogenitus fuit.

§. 26. Quarto, Erant, inquit, summo inter pios omnes in pretio 〈 in non-Latin alphabet 〉 , nequis miretur, Andronicum, & Juniam, in Apostolis nobiles, quia ante Paulum fuerant in Christo, Epaenetum, Stephanámque, hoc ab Apostolo nomine commendatos, quod fuerant 〈 in non-Latin alphabet 〉 , cui se Corinthii subdere tenerentur.

§. 27. Verùm non omnes, qui ante Paulum in Christo fuerunt, cujusvis civitatis, aut rigionis primitiae fuerunt, ut nec, qui summo inter pios omnes in pretio, erant qui in Apostolis nobiles, ii statim singuli Presbyterorum collegiis praeficiebantur. Quod unicum hypothesi ejus profuturum erat. Si vero Epaenetum aeque, Stephanámque Achaici cujusvis Presbyterii 〈 in non-Latin alphabet 〉 fuisse existimet, bicipitem plane Parnassam in cognominem Presbyterorum consessum migrantem, somniasse par erit.

§. 28. Interea, si Stephanae familiae (ea enim 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1 Cor. 16.18. dicebatur) Corinthii se subdere tenerentur, non tamen Epaeneto tenebantur, Ro. 16.5. imo nec integrae familiae inter 〈 in non-Latin alphabet 〉 attribuenda erit.

§. 29. Denique de Stephanae familiâ dicitur, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & ob id demum, 〈 in non-Latin alphabet 〉 dictos, viros primarios, & praestantissimos, ideoque reverentiam aliquam, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 iis deberi, non ideo tantùm, quod 〈 in non-Latin alphabet 〉 essent, sensu Blondelliano, i. e. primo conversi.

§. 30. Quinto, Illud ad elogium ob fidem dispersorum Judaeorum fecisse affirmat D. Blondellus, quod eos à Deo ad verbum veritatis genitos 〈 in non-Latin alphabet 〉 scripsit Jacobus, c. 1.18. Eorúmque 14. Myriadas primitias Deo Agnóque sacratos dixit Johannes.

§. 31. At vero, nec istos omnes Judaeorum fideles apud Jacobum, nec 14. Myriadas apud Johannem, totidem Presbyterorum consessibus praesedisse, putavit D. Blondellus, nimis certe lusorius in re seriâ.

§. 32. Unicum adhuc superest, quo obiter uti D. Blondellus voluit, ex antiquitate petitum testimonium, Canon scil. 4 ^us Nicenus, quo, ut illi videtur, mos hic immutatus perhibetur. Sic enim in recensendis Pseud-Ambrosii verbis [ immutata est ratio, prospiciente concilio, ut non ordo, sed meritum crearet Episcopum ] ad vocem [ concilio] Nicene. Can. 4. in margin apponendum duxit. Idem à Cl. Salmasio, in Apparatu, prolixiùs factum est.

§. 33. At piget dicere, quàm sine omni rationis specie, Canone isto mos ill immutatus dicatur. Videatur Canon. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. Integer Canon illud unum curat, ne Episcopus sine tribus ad minimum Episcopis, cum consensu omnium totius Provinciae Episcoporum ordinetur. At 1 ^mo . quid illud 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid ad hujus moris immutationem pertinet? Certe vix potuit longiùs abesse.

§. 34. Secundo Episcoporum per Provinciae Episcopos Ordinationes omnes, quarum ante Concilium Nicenum satis crebra mentio est, hoc ab illis deridiculo confictum esse monstrant. Imo tertio, ne plura in re manifestâ accumulem, cum Concilium Nicenum An. Ch. 325. haec decreverit, mos vero iste, ipso D. Blondello satente, An. Ch. 135. immutatus sit, quae demum haec temporum confusio erit, si Canone isto mos ill immutatus dicatur.

§. 35. Et sic tandem experti sumus, quid sit [ ex intimo antiquitatis sinu argumenta petere. ]

CAP. VI.

§. 1. QUod vero secundo loco ex hoc Clementis commate conclusit D. Blondellus, illud ex parte verum est, binos tantum Cleri gradus illic recenseri, Episcoporum, & Diaconorum. At in Episcopis Presbyteros fuisse, cùm tale nihil apud Clementem reperiatur, illud ex propriis mentis suae ideis exscripsisse putandus est D. Blondellus.

§. 2. Denique, quod ad tertium D. Blondelli corollarium attinet, mirum est, quod vel sic sibi, aut à se aliis, imponi permitteret: Ubinam, quaeso, illud Clemens affirmavit? Apostolos, binorum illorum graduum institutores, solâ oraculi prophetici authoritate permotos fuisse? Ait certe, Apostolos, aliquos in Episcopos, alios in Diaconos constituisse, 〈 in non-Latin alphabet 〉 .

§. 3. At 1. hoc erat personas constituere, non instituere ipsos gradus. De eâ graduum institution, nihil hoc loco Clemens, nisi quod in priori periodi parte dictum fuit, ut Christum à Deo, sic Apostolus à Christo, & Episcopos demum ab Apostolis missos, & constitutos esse, &, quod praetereundum non est, non ad constitutionem graduum, sed ad dijudicationem personarum, an idonei, vel minùs idonei essent, ista 〈 in non-Latin alphabet 〉 pertinebat.

§. 4. Imo 2 ^do . Si oraculi prophetici authoritas, ad hos etiam gradus instituendos, eos permoverit, nihil tamen impedit, quin & cum authoritate oraculi prophetici, alii etiam Veteris Testamenti ritus, & exemplaria pulcherrime consentiant, quae tamen Clementem hîc memorare nulla necessitas cogebat; satis omnes novimus, quàm nihil concludat Argumentum à testimonio negativum.

At & 3 ^tio . Quis adeo vecors unquam fuit, ut hîc, ubi solorum Episcoporum, & Diaconorum sine Presbyteris mentio à Clemente facta est, exemplum Mosis Septuaginta Seniores cooptantis, aut Synagogae Ministres in Pontificem, Sacerdotes, Levitas distinguentis, aut Christi Septuaginta discipulos duodecim Apostolis succenturiantis, Lectoribus suis tam inficete obtrudat, atque ad rem istam recte accommodari somniet? Certe eae singulae trium, non duorum Ecclesiae graduum, imagines & umbrae censendae sunt, nec sine dementiâ quâdam, binorum mentioni coaptari, aut adjici potuerunt. Quod igitur factum non esse, Clementi neutiquam imputamus, sed D. Blondello dicam hanc justissime inscribimus, quod, talibus observationibus testimoniísque per vim ad suas partes pertractis, librum, heu nimis intumescentem, ampliandum existimaverit. Diutiùs certe, quàm par fuit, istis immorati sumus, non sic denuo molestiam nobis, lectori taedium adaucturi.

CAP. VII.

§. 1. TErtium Testimonium, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit Clemens, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , A multis temporibus scriptum est de Episcopis & Diaconis, Constituam Episcopos eorum in justitiâ, & Diaconos in fide.

§. 2. Hîc quàm idonee vir Apostolicus 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 mentionem, ex Graeco Isaiae Interprete petitam, ad propositum suum accommodaverit, paucis dispiciemus.

§. 3. Et primo illud agnosci debet, verba, quae Clemens ex Isaiâ laudaverat, in codicibus nostris Graecis hodie non reperiri, ut nec apud Irenaeum, l. 3. c. 44. sed eorum vice reposita esse, [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] Clementinam interim lectionem, antiquiorem, & ex codice, quo Apostoli utebantur, vetustissimo petitam, ideóque hodiernae nostrae longe praeferendam, Hebraeus, si consulatur, satis monstrat. In eo sic legimus 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ubi licet 〈 in non-Latin alphabet 〉 per 〈 in non-Latin alphabet 〉 reddi satis foeliciter posset, cùm alibi, ut priùs diximus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 reddatur, neutiquam tamen 〈 in non-Latin alphabet 〉 per 〈 in non-Latin alphabet 〉 reddi potuit, at e contra & 〈 in non-Latin alphabet 〉 per 〈 in non-Latin alphabet 〉 , novem vicibus redditur, ideóque hoc decimo loco sic reddi debuit, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 per 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 (inferiorum officiorum nomina) subinde vertitur, Imo cum 〈 in non-Latin alphabet 〉 Praefectus semel reddatur, Exod. 5.14. pro operarum exactore, qui, cùm Israëlitis praeficeretur, Pharaoni tamen subjiciebatur, clarissime sumitur.

§. 4. Secundo itidem statuendum est, Isaiae verba sic intelligenda esse, ut, primario ad Judices Judaeorum, & ipsorum ministros pertineant, quales in omnibus civitatibus, jussu Domini, constitutos videmus, Deut. 16.18. Judices, inquit, & officiarios constitues tibi in omnibus portis ; Quo tamen non obstante,

§. Tertio, aequissimum erit & sacrorum Scriptorum genio valde consentaneum, ut, quod primario in Judaeorum foro locum habuerit, secundario ad Christi Ecclesiam accommodetur. Illud ab Apostolis ipsis & Evangeliorum scriptoribus non raro factum videmus, nec igitur Clementi neganda libertas ista, qui voculas illas duas Christianâ civitate jam (ante scriptam hanc Epistolam ) donatas, & à Paulo simul positas, Phil. 1.1. apud Graecum Isaiae Interpretem, cujus authoritas, apud Hellenistas, ipsósque, ad quos scribebat, Corinthios, multùm valebat, repererat.

§. 6. Quarto igitur, Licet huic Isaiae vaticinio, ut columnae, aut tibicini suo, singularis in Ecclesiâ Episcopatus non innitatur, vere tamen à Clemente dici potuit, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , nihil ab Apostolis novitium fieri, qui Episcopos, & Diaconos in Ecclesiis quibusque constituebant, cùm Judices & officiarii à Deo ipso per Mosem inter Judaeos in omnibus civitatibus creati (viva hujus regiminis Ecclesiastici imago) his ipsis nominibus jamdiu insignirentur.

§. 7. Quartum testimonium, 〈 in non-Latin alphabet 〉 ; Et quid mirum, si quibus opus hoc à Deo in Christo concreditum est, ii constituerint praedictos? Hoc igitur, Praepositos, & Ministros Ecclesiae constituendi opus Apostolis à Deo in Christo concreditum fuit, Ex quo sequetur, Hanc in Epis • opis, & Diaconis fundatam regiminis formam, praecepto divino non minùs adscribendam esse, quàm si in singulis civitatibus Episcopos & Diaconos Christus ipse constituisset.

§. 8. Quintum, (& illud sane illustrissimum, testimonium ) sic se habet, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , (scil. 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) 〈 in non-Latin alphabet 〉 (i. e. quos ut praedixerat 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Apostoli nostri per Jesum Christum dominum nostrum cognoverant (Christo ipso, ut videtur, praedicente) contentionem de Episcopatus nomine orituram esse (scilicet aut de dignitate (ut 〈 in non-Latin alphabet 〉 significat 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) & authoritate Episcopali in Ecclesiâ, aut de re ipsâ, adeóque de nomine rem ipsam, superioritatem & praefecturam denotante) Ob hanc igitur causam, cùm perfectam praecognitionem (à Christo scilicet praemonente) accepissent (talem nempe futuram esse de Episcopatu 〈 in non-Latin alphabet 〉 , seu ad ejiciendum ex Ecclesiâ Sacerrimum Ordinem, seu ad illud, quod jam constituebatur, quovismodo immutandum, aut intervertendum) ut venienti malo occurrerent, praedictos (Episcopos & Diaconos) constituerunt, & postea (sic enim 〈 in non-Latin alphabet 〉 in verbis proxime sequentibus, ut & in Epistolâ Barnabae, cum Jacob 〈 in non-Latin alphabet 〉 populi post futuri typus dicitur, §. 10. & Act. 13.42. explicatiùs [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] significat) aut seriem, aut modum successionis, aut catalogum, aut distributionem, aut forte ordinationem dederunt, ut, cùm illi vitâ excederent, alii probati viri (quos scilicet eodem prophetico, quem praedixerat, spiritu approbaverant) huic ministerio, aut officio succederent.

§. 9. Patet hîc immediato Spiritus Divini impulsu in singulis Ecclesiis, adeóque Corinthi, & in reliquis Achaiae civitatibus Episcopos constitutos esse, (solis Diaconis iis adjunctis) eodemque prophetiae, aut revelationis divinae juslu, successores illis post discessum ipsorum, assignatos esse, sic scilicet Ecclesiae paci consulente, & praecavente Christo, ne Episcopalis dignitas ad unitatem Ecclesiae conservandam instituta, ambitiosorum & aemulorum oculos ad se trahens, 〈 in non-Latin alphabet 〉 quovismodo fieret.

§. 10. Ex hoc Episcoporum constituendorum ritu ab Apostolis & Apostolicis viris hactenus observato, 〈 in non-Latin alphabet 〉 molimina fortiter retundit Clemens in sequentibus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 : Ab illis igitur (i. e. ab Apostolis ipsis) vel postea ab aliis illustribus (i. e. Apostolicis, & Spiritu Dei approbatis) viris constitutos, applaudente, aut congratulante tota Ecclesiâ (nihil hîc de acceptatione totius Ecclesiae, sine quâ Episcopos & Diaconos ab Apostolis & Apostolicis viris constitutos non esse ex hoc loco concludit D. Blondellus, quasi qui ex Dei jussu, & approbatione constituebantur, populi etiam acceptatione indigere putandi essent) quiíque jam Christi gregi inculpate, quiet, & ingenue inservierint, & ab omnibus jamdiu testimonium & laudem reportaverint, hos non juste (imo injustissime) officio aut ministerio suo deturbari putamus. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , (scelus enim non exiguum nobis erit, si inculpate sancteque dona (i. e. sacrificia Christiana, quae solus, inquit Justinus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) offerentes, ab Episcopatu dejiciamus. Omnia iterum clarissima, & quae omnem in Ecclesiâ Dei authoritatem, in Episcopy manus traditam fuisse confirment.

§. 11. Quo itidem & sequentia spectant, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Beati Seniores (seu Episcopy qui ante has procellas pacate obdormiverant) qui, emenso vitae stadio, ante has 〈 in non-Latin alphabet 〉 turbas excesserunt, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quotquot perfectam & fructuosam dissolutionem consequebantur, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Illis enim metuendum non est, ne quis eos loco aut seed, in quâ locati sunt, deturbet.

§. 12. Quàm probe hinc octo corollaria concinnaverit D. Blondellus, quibus artibus falsa veris intertexenda curaverit, facile ex praedictis aestimabitur; In illis quartum est, Episcopos fraternitati (at cur non Ecclesiae? ) per singulas urbes praefecti sunt, unâ plures fuisse, Sextum, Presbyteros quosque dona obtulisse, Episcopatu functos, adeóque veri nominis Episcopos fuisse.

§. 13. At monendus est vir oculatissimus, qui me monitore non indiguit, nec plures illos totius A • haiae Episcopos, unius statim urbis Praefectos dicendos esse, Nec ex 〈 in non-Latin alphabet 〉 (voculae 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) pro Episcopis singularibus usu, ad Episcoporum, & Presbyterorum, quos nunc dicimus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , valere argumentum.

§. 14. Caetera vero, quae ex hoc loco recte conclusa sunt, 1. Ecclesiastici regiminis formam nusquam ab Apostolis immutatam esse, 2. To • o eorum tempore, & (postquam consummati sunt) intermedio, sub eorum discipulis, Ecclesiae cujusque regimen penes Episcopos & Diaconos in commune fuisse (modo per illud suum [ in Commune] Clementi obtrusum, nullam sive ordinis, sive authoritatis paritatem ipse intelligat, & nobis per Episcopos, aut plures successive in eadem civitate, aut plurium quidem civitatum in eâdem Provinciâ simul plures intelligendi licentiam permittat) 3. Presbyteros eosdem ministerio rite functos nequaquam deturbandos fuisse, (imo nec ad populi arbitrium, si minus recte officio functi iis videantur) 4. Corinthios hoc nomine violatae fraternitatis (licet ejus rei nulla in Clementis verbis mentio occurrat, sed taunt • m, 〈 in non-Latin alphabet 〉 fieri dicatur, i. e. Ecclesiae sine dubio violatae) reos, quod aliquos ex administratione transduxissent (sic ill [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 , i. e. ministerio movistis ] reddendum maluit) D. Blondello lubentissime largimur, nec quicquam causae nostrae decrescere opinamur, si haec omnia ex tripode protulisse virum doctissimum agnoscamus. De tertio interim, quod unicum restat, [ Episcopos & Diaconos ab Apostolis Apostolicísque viris nunquam, nisi totâ acceptante Ecclesia, constitutos ] quid sentiendum sit, praediximus.

CAP. VIII.

§. 1. PLura adhuc apud Clementem supersunt, in quibus 〈 in non-Latin alphabet 〉 (quos nos totius Achaiae Episcopos fuisse jam ante monstravimus) mentio facta est, quae hîc etiam apponenda erunt. Primo, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , inquit, 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Turpe, imo valde turpe est, firmissimam & antiquam Corinthiorum Ecclesiam (de quâ 〈 in non-Latin alphabet 〉 Hegesippus apud Eusebium, 〈 in non-Latin alphabet 〉 ) propter unam aut alteram personam adversus seniores seditionem concitare, Illud est 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quod priùs per [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ut & per 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] edixerat.

§. 2. Hîc interim more suo D. Blondellus vera falsis immiscens, quatuor itidem nobis cudit corollaria, quibus, cùm incognitum tunc temporis Episcopum fuisse, & Presbyterorum in commune ministrantium regimini subditam fraternitatem, sine omni probationis specie, ex verbis illis elici cupiat, non est quod nos aerem aut umbram feriamus.

§. 3. Secundo, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Siquis inter vos (quorum gratiâ seditio contra Episcopos orta est) generosus, aut misericors, aut Christianâ charitate imbutus est, populum tumultuantem sic alloquatur; Si mei causâ seditio, contentio, schismata concitata sunt, excedo, abeo quocunque me abire vultis, quicquid multitudo praeceperit, facturus, modo unum illud curetur, ut ovile Christi cum senioribus (Episcopis illis ab Apostolis, Apostolicísque viris) constitutis, pace fruatur. Multi quidem (qui ipsorum causâ quietem publicam sollicitari, aut moveri experti sunt) ex civitatibus suis ultro excesserunt, ut ulterioris seditionis ansa & occasio omnis partium studiosis praescinderetur.

§. 4. Ad haec verba, Prodigii instar est, quod notandum duxit D. Blondellus, [potestatem plebis circa sacra] (de quâ tandem integram dissertationem elucubravit) artificiis quibuscunque asserturus. Hîc, inquit, nos monet Clemens, fideles etiam de Episcopatu aut Presbyterio contendentes, non ab Episcopy singularis 〈 in non-Latin alphabet 〉 nutu, sed à multitudinis praeceptis pependisse.

§. 5. Certe, si serio rem egerit D. Blondellus, de Presbyteris suis (non de Episcopis nostris) actum plane & triumphatum erit, nec enim ab universo aliquo Presbyterorum Collegio, quod ill tam efflictim ardet, sed à multitudinis solius arbitrio tum contendentes de Presbyterio, tum fideles omnes Corinthios pependisse aeque concludendum erit.

§. 6. At quis, sodes, à fidelibus de Episcopatu, ut ais, (contra ipsos ab Apostolis constitutos Episcopos) contendentibus, quis à populo contra principem suum tumultus ciente, quis à verbis ad retundendam seditionem ad plebem factis, argumenta ad authoritatem populo adjudicandam, principi derogandam, duci posse existimaverit?

§. 7. Imo adhuc Clementis manibus iniquior es, D. Blondelle. Ille 〈 in non-Latin alphabet 〉 , siqua sit, pietatem, generositatem, charitatem appellate, ut si quovismodo (licet summo cum damno suo) insanam plebem, ad debitum Episcopis suis obsequium revocare possint, incumbant sedulo, seque licita omnia ipsorum gratiâ facere paratos affirment, ultroneas aut peregrinationes, aut exilia suscepturi, modô ad pacem Ecclesia Christi redire permittatur, modo Episcopis à Christo ipso Ecclesiis praepositis, sua dignitas sarta tecta conservetur. Tu vero, D. Blondelle, suavissimam hanc, & in solorum Episcoporum gratiam, effictam oratiunculam, perspicillis, nescio quibus, perlustrans, serio quidem & constanti vultu, omnia à multitudinis praeceptis, non ab Episcopy singularis nutu pependisse concludis. Quid vero est, si hoc non sit, adversus Clementem ex Clemente militare, ne dicam contra apertissimam lucem caecutire? Imô, quod adhuc magis dolendum, & stupendum est, D. Blondellus, quasi post unius paginae breviculum intervallum sui plane oblitus esset, sic tandem e sententiâ Clementis concludit, Eosdem, qui communi concilio Ecclesiam regebant, Presbyteros, nihil 〈 in non-Latin alphabet 〉 attentasse, sed multitudinis dicto audientes fuisse. At meminisse debuit vir Doctissimus, non de Presbyteris, aut Episcopis veris, sed de fratribus, aut fidelibus (i. e. Christianis ad Clerum nondum evectis) de Episcopatu, aut Presbyterio contendentibus, Clementis verba, ipso D. Blondello arbitro, intelligenda fuisse.

§. 8. Concludit tandem Clemens (& cum hoc testimonio Clementina haec nostra dissertatiuncula finienda est) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Vos igitur qui seditionis fundamentum fecistis, senioribus (i. e. Episcopis in qualibet Ecclesiâ) vestris subjicimini, & ad resipiscentiam erudimini.

§. 9. Ex quibus omnibus satis patescit, quàm sine omni veritatis specie concluserit D. Blondellus, nominale tantùm inter Episcopos & Presbyteros fuisse discrimen, reale nullum, Cùm revera solorum (cum Diaconis) Episcoporum, 〈 in non-Latin alphabet 〉 singulas constitutorum mentio reperiatur, quandoque sub 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quandoque sub 〈 in non-Latin alphabet 〉 titulo, nullo plane Presbyterorum, quos hodie dicimus, nedum plurium in eadem Civitate, Episcopo suo comparium, aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 , indicio, aut vestigio comparente.

§. 10. Et de Clemente, & ex divinâ Epistola ejus ( Episcopalis ordinis firmissima columnâ ) productis testimoniis, hactenus dictum esto.

CAP. IX.

§. 1. POst Clementem Romanum sequuntur apud D. Blondellum Polycarpus, Hermas, Pius Papa, Ecclesiastici regiminis forma, quo tempore Romam advenit Marcion, Tandemque Justinus, Papias, Ecclesiae Gallicanae testimonium, & Irenaeus. Hos omnes causae suae favere D. Blondellus sibi fortiter persuadet.

§. 2. Polycarpi testimonia obiter se nobis offerentia jamdudum perlustrata sunt, ut & Papiae, & Irenaei, & alibi etiam Justini. Reliqua jam paucissimis perstringenda sunt.

§. 3. De Hermâ, seu libri, qui Pastor inscribitur, Authore, mirum est quàm sine omni lucri, aut mercedis intuitu, molestiam sibi creaverit vir doctissimus. Scripta quidem ejus, Larvati Prophetae somnia, ipsum Scriptorem impurum Dogmatisten, Novatianorum, & Pelagianorum fontem, Montanisticarum superstitionum gurgitem, diserte appellate, &, cùm sic fecerit, ejus patrocinio statim utitur, Nobis, inquit, hoc unum propositum est antiquissimum scriptorem (certe quem larvatum dixerat, jam tamen vere antiquissimum) de Ecclesiarum sui temporis statu loquentem audire, impurum (ante duas lineas) dogmatisten, jam tamen dignum ut audiatur, & testimonium ferat.

§. 4. Non hîc lector perspicillis meis indigebit, ut statuat quid in hâc, aut quavis demum lite dirimendâ, ab iis expectandum sit, qui sub inani 〈 in non-Latin alphabet 〉 specie, omnia, quae ad partes ipsorum quovis artificio trahi possunt, ex trivio (ne cum D. Blondello dicam, ipsâ impuritatum sentinâ) corradunt, quae vero ex purissimis intemeratae Ecclesiae fontibus petita contra ipsos militant, ea aut non advertunt, aut uno statim fastidientis stomachi halitu, calami obelisco conficienda, uno flatu, uno [ Quid tum? ] dissipanda existimant. Deus pacis & veritatis, Christianissimum purae & illibatae Antiquitatis amorem non calamis, sed intimis mentibus nostris indere dignetur.

§. 5. Verùm, ut D. Blondello rem gratam faciamus (ut & Waloni, qui hunc impurum dogmatisten, larvatum prophetam, ut Pauli discipulum serio laudat, & eadem omnia, quae Blondellus testimonia ex eo solenniter producit) per nos licet, Hermas loquatur, & de sui, quodcunque illud fuerit, temporis statu libere testetur.

§. 6. Primum testimonium l. 1. Vis. 2. 〈 in non-Latin alphabet 〉 .

§. 7. Respondeo, 1 ^mo . Quid si in Ecclesiâ Presbyteri tunc fuerint? Fuerunt itidem & Episcopy, Talis Romae Clemens, cujus istic in prioribus mentio est. Sic Clemens Alexandrinus, Strom. 6. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c.

§. 8. 2 ^do . Quid si universae Ecclesiae, aut plurium civitatum ad unam Metropolim pertinentium, Episcopy, hîc, ex more saeculi istius, quo Episcopis 〈 in non-Latin alphabet 〉 nomen tributum concedimus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 dicantur? Certe si utrumvis statuatur (utrumque vero statuendum esse eo aevo, quo iste, quisquis erat, dogmatizaverit, parum dubitamus) satis causae nostrae consultum putabimus.

§. 9. Secundum testimonium l. 2. Mand. 8. Inter Christiani officia recenset, Majores natu colere, fraternitatem conservare.

§. 10. Ita quidem. Sed quid inde? Ergóne jam iidem sunt Episcopy & Presbyteri? Nos certe Hieratici, natu majores, quicunque illi sunt, seu Episcopy, seu Presbyteri, seu demum Laici canicie venerandi, colendos, itemque fraternitatem, seu cum fratribus unionem omnem, conservandam putamus, sed ex eo nihil contra superioritatem Episcoporum concludi posse confidimus.

§. 11. At ubique, inquit D. Blondellus, communi Seniorum Concilio Romae regi solitam fraternitatem insinuate.

§. 12. Insinuat, sed quibus demum verborum involucris? Dicatur aperte; certe non his, quae à D. Blondello apponuntur, nec quidem aliis uspiam, Siqua enim summae diligentiae viro spes tali • affulserat, styli eum sui non adeo parcum novimus, ut lectori suo ea invisurus fuisset. At 2 ^do . si illud concedatur (quod tamen nullatenus concedendum nobis persuasit, aut Pastor, aut Blondellus) nihil tamen nobis, commune Seniorum consilium officiet, quamdiu Clemens singularis Romae Episcopus, qui ad regendam Ecclesiam hoc consilio uti potuit, nobis ereptus non fuerit.

§. 13. Tertium testimonium Vis. 3. haec, inquit, habet. Lapides quadrati & albi, &c. sunt Apostoli & Episcopy & Doctors & Ministri, qui ingressi sunt in Clementiâ Dei, & Episcopatum gesserunt & docuerunt & ministraverunt, Et l. 3. sim. 9. Tales sunt qui crediderunt quidem Episcopy, i. e. Praesides Ecclesiarum, alii vero, &c. Et deinde, qui Praesides sunt ministeriorum. Hîc utroque, inquit Blondellus, loco Cleri, post Apostolos, duos tantùm gradus facit, Episcoporum, qui Ecclesiis, Diaconorum, qui ministeriis praesunt.

§. 14. Libere igitur D. Blondellus hujus testimony beneficio fruatur, sibíque prolixe gratuletur; Certe siquid exinde Presbyteris ipsius minùs fausti obvenerit, quorum nulla plane hîc mentio est, Blondello sic jubenti imputandum erit. Nobis interim Episcopy incolumes manent, iíque Ecclesiarum Praesides, nec unius Ecclesiae plures compares, sed singulis Ecclesiis accommodati singuli Episcopy, Episcopatum gessisse permittuntur; Nihil causae nostrae optatius dici potuit, nihil Clementis Romani dicto de constitutis ab Apostolis 〈 in non-Latin alphabet 〉 Episcopis & Diaconis convenientius.

§. 15. Quartum. Idem, inquit l. 2. Mand. 12. Quem Spiritus terrestris, vacuus, & fatuus, non habens virtutem, agit, his notis dignosci vult, Exaltat se, & vult primam cathedram habere, &c. Et l. 3. Sim. 8. Qui virides quidem virgas & scissuras habentes tradiderunt, fideles semper fuerunt, & boni, sed habentes inter se quandam invidiam, & contentionem de Principatu & dignitate, Verùm omnes hi insipientes sunt, & fatui, qui habent inter se aemulationem de principatu, &c. Vita etiam eorum, qui custodiunt mandata Domini, in mandatis consistit, non in principatu, aut aliquâ dignitate, per patientiam enim & humilitatem animae, vitam homines consequentur, per seditiones vero & contemptum legis, mortem sibi acquirunt.

§. 16. Certe hoc tanto conatu nihil adhuc novum, aut quod Praelaticis minùs faveat, productum videmus. Omnia contra contentionem, aemulationem, ambitionem, 〈 in non-Latin alphabet 〉 satis sobri • prolata, nec, ut, ab impuro dogmatiste expectandum erat, quicquam contra Episcopalis ordinis, aut officii dignitatem, quam potius sub Primae cathedrae, Principatus, dignitatis mentione assertam videmus, & ab hoc ipso larvato prophetá confirmatam.

§. 17. Quae vero de Diotrephis 〈 in non-Latin alphabet 〉 fuse disseruimus, omnia ad hanc rem satis commode reponi possent, si istis vacaremus.

CAP. X.

§. 1. SUccedit Pius Papa: anno, inquit, Domini 146. in Hygini locum suffectus, anno 150. Martyrium passus (qui ideo & ipse Episcopus Romae decimus fuit, & post Blondellianam aeram scripsit, qua, ipso fatente, caput extulerat Episcopatus) Et certe si ab illo contra Episcoporum superioritatem testimonia Blondello suppetant, quid est, quod de eo non sperent, qui patrocinio ejus utuntur, quid nos Praelatici non metuamus?

§. 2. Hîc, inquit, Pius Hygino post 4. annorum vacationem suffecius est. Illud verene an secus dictum sit, causae nostrae non interest, Nec igitur de talibus litigamus; At hujus, inquit, tempore, 〈 in non-Latin alphabet 〉 praerogativa, quae passim antiquissimo inter Presbyteros jure quodam naturae, reservata fuerat, in alios jure electionis ac suffragiorum transferri coepit. Itidem in re istâ nos nemini litem moturos pollicebamur, verùm si 1 ^mo . certum fuerit, Hyginum clerum composuisse, gradúsque primum distribuisse ; si 2 ^do . (ut Justus Viennae à fratribus constitutus, & Collobio Episcoporum vestitus à Pio dicitur, ideóque Presbyteri & Diaconi eum observare jubentur, sic) ipse Pius suffragiis Ecclesiae communibus ad Episcopatum aut Praefecturam electus fuerit (quae duo D. Blondellum fatentem habemus) sequetur illud, Pium quidem ex primogeniturae jure Hygino non successisse, ideóque aut talem in Ecclesia succedendi morem nunquam viguisse (quod satis in prioribus manifestum redditum est) aut ante Pii scriptam Epistolam immutatam esse.

§. 3. At quicquid hâc in re, aut affirmetur, aut negetur, Pius sine dubio Episcopus fuit, Justúsque sic supra Presbyteros, ipsâ Episcopalis ordinis praerogativâ, efferri ab eo dictus, ut eum Presbyteri observare jubeantur. Et quid, quaeso, lucelli ex hoc tam importuno molimine D. Blondello accrevisse putandum est? Certe in contrarium luculenter omnia. Ne quis tamen Episcopali gradu, & pristino jure, ob institutum, &c. praepositum, dejectos Presbyteros putet, Apostolicos, inquit, viros, quotquot ad sua tempora gregem paverant, geuerali Presbyterorum nomine, more majorum nuncupat. Presbyteri illi, inquit, qui ab Apostolis educati usque ad nos pervenerunt, &c. & Ep. 2. Presbyteri & Diaconi non ut majorem, sed ut ministrum Christi te observent.

§. 4. Ex his Pii dictis syllogismum statim ovans nectit D. Blondellus, Quisquis à Presbyteris Episcopum ut majorem observandum negat, is revera Presbyteris parem— agnoscit, At Pius à Presbyteris Viennensibus Justum Episcopum ut majorem observandum negat, Ergo —

§. 5. Quisnámne vero hoc serio à D. Blondello factum putabit? Si putaverit, recordetur, quaeso, quae hîc de Presbyterorum, eadem etiam de Diaconorum observantiâ dici; Presbyteri, inquit, & Diaconi te-observent. Eâdem igitur ration, eodem medio Episcopum Viennensem, adeóque ipsos Blondellianos Presbyteros Diaconis exaequatus ex Pii verbis conclusuri sumus. Quisquis à Diaconis Episcopum ut majorem observandum negat, is revera Diaconis parem agnoscit. At Pius à Diaconis Viennensibus Justum Episcopum, ut majorem, observandum negat, Ergo Pius Diaconis parem Episcopum agnovisse putandus est. Vides, Lector, quid fit 〈 in non-Latin alphabet 〉 , nec curare quibus demum ictibus ipsi pateamus, modo nos alios feriisse videamur.

§. 6. Verùm 2 ^do . Nihil ex hoc Pii dicto seu Episcopis seu Presbyteris metuendum est. Episcopus certe Presbyteris & Diaconis major fuit, at & ipse Christi minister, eóque magis ab inferioribus observandus, quod ipse Christo, quàm, quod illi inferiores inserviant. Ipse quippe Christus discipulis suis major, idem se 〈 in non-Latin alphabet 〉 Dominum esse affirmat, & ita ab illis appellari, & ut Dominum observari permisit, cùm tamen & ipse illis ministraverit, pedes laverit, illis Episcopalis, non fastus, sed humilitatis, charitatis, modestiae 〈 in non-Latin alphabet 〉 exhibens. Ideóque, quisquis 〈 in non-Latin alphabet 〉 , in Ecclesiâ Christi aliis major fuerit, Luc. 22.26. quisquis 〈 in non-Latin alphabet 〉 praefectus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , fiat ut junior, & ut qui ministrat, Et sic certe Episcopis locutum Christum nos Praelatici fatemur, nec quenquam ad Christi exemplar efformasse vitam censemus, qui non observantíam omnem sibi, non ut majori, sed ut ministro Christi praestari expectet.

§. 7. At rursus Pius adversus eos qui Ecclesias communi Presbyterii totius consilio regendas non putant, longe alium Patrum fuisse morem docet, hac salutationis formulâ, Salutat te Senatus pauper Christi apud Romam constitutus, &c.

§. 8. Piget talibus immorari, crambenque toties recoctam Lectori porrigere. Concedimus Senatum sub Pio Romae, eúmque, ut D. Blondello adblandiamur, pauperem fuisse, Et hunc quidem Presbyterorum fortassis (nam in principalibus civitatibus quandoque Episcoporum, totidem urbium singularium Praefectorum, Senatus fuisse, in prioribus satis monstratum est.) Hos vero soli divino Christi Monocratoris imperio subfuisse, & ab iis communi ipsorum consilio Ecclesiam gubernatam fuisse, sic ut nec Presbyteris Episcopus, nec Episcopis demum Metropolitanus praeponeretur, illud quidem ex nudâ pauperis Christi Senatus mentione (probatione certe perquam exili, liceat dixisse pauperrimâ, & conclusionem plane emendicante) nemo nobis persuasurus est. Multo minus (quo claudi hanc rem omnem D. Blondellus voluit) Pium praepositum servum, non Dominum fuisse. Certe, qui fratrum, qui Presbyterorum praepositus, & Dominus fuit, fuit idem Christi & Ecclesiae Christi servus, ideóque Ecclesiae inserviit, quia iis à Christo praepositus fuit, at & nunquam magis Dominus (ex ipsius Christi exemplo & doctrina) quàm cùm sic inservierit.

CAP. XI.

§. 1. SEquitur Ecclesiastica, quam D. Blondellus vocat, Regiminis forma, quo tempore Romam Marcion advenit.

§. 2. Res aliquanto implicatior, & quae paulatim, & per gradus à nobis explicanda est. Marcionem, inquit (post quam ab Episcopo parente ob stuprum virgini illatum Ecclesiâ pulsus est) Romam, Aniceto Pii loco An. Dom. 150. ordinato, se contulisse memorat Tertullianus. Meliùs tamen Epiphanius, transfugium illud antequam Pius sederet, contigisse refert. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c.

§. 3. De annorum hâc in re quatuor, aut quinque intervallo, aut discrimine, Patres illos venerandos committendos curare, nulla nos necessitas cogit, nec enim D. Blondello in rebus tantillis litem intendimus, quibus tanto majora non desunt, in quibus aequitatem ejus desideremus.

§. 4. Concedamus igitur ante Pii, sed & post Hygini Papatum, Marcionem Romam venisse. Certe siquid ex hâc 〈 in non-Latin alphabet 〉 exurgere putetur, quod Episcoporum dignitati obesse videatur, necessarium erit, ut D: Blondellum iterum monendum curemus, hunc ipsum Epiphanio, & D. Blondello definitum temporis articulum solenni Blondellianae (Episcopatus caput supra Presbyteros attollentis) aerae, An. Ch. 135. integro septennio, si non decennio, posteriorem esse, Ideóque aut hoc advenientis Romam Marcionis tempore, Episcopos Presbyteris majores fuisse, aut cum Walone D. Blondellum calculos suos recte non posuisse, etiam cùm ex alterâ potius parte errasse ipsorum plurimùm interfuerit.

§. 5. At quid demum hoc advenientis Romam Marcíonis tempore factum est, quod Presbyterorum causae faveat? Illud omne, ut videtur, ex his Epiphanii adventum ejus recensentis verbis petendum est. Romam, inquit Epiphanius, petit Marcion, postquam Hyginus Episcopus decesserat, Et 〈 in non-Latin alphabet 〉 ; illis statim respondentibus, 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Cum senioribus usque tunc superstitibus, quíque ab Apostolorum discipulis prodierant, collatione factâ, se in Synaxin recipi petierat: Nemo vero ipsi permisit. Caeterum invidiâ (potius irâ) elatus, velut cui nec praecedentia, nec ingressus Ecclesiae datus; id sibi cogitavit, ut ad Cerdonis impostoris haeresim confugeret. Incepit autem Presbyteris, qui tunc temporis erant, hoc quaesitum praetendere, Quâ de re me non suscepistis? Illi vero, Quia id facere non possumus, sine honorandi Patris tui permissu, una enim fides est, una animorum consensio, nec possumus Collegae (ad verbum, Comministro) bono Patri tuo contraire.

§. 6. Quid hinc ad D. Blondelli causam adserendam elici magis possit, quàm ex quâcunque 〈 in non-Latin alphabet 〉 mentione sperandum erat, ego certe defixis & intentis oculis nullus video.

§. 7. Tria sunt, quae D. Blondellus, ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 modum, hîc praelibanda censuit, quae an vera sint, an secus, scire, nostri certe non interest.

§. 8. Quarto igitur hinc concludit, de seed Romanâ, per quadriennium viduatâ, invadendâ Marcionem cogitasse.

Quinto, Turbonem hunc sexennio ad minimum in ipso conatu oppressum.

§. 9. Haec certe nec vere ex Epiphanii narratione conclusa sunt, nec quovismodo rem nostram attingunt.

§. 10. An sedem, i. e. Cathedram seu Episcopatum Romanum invadendi lubido Marcioni unquam insederit, non opus est, ut, inspecto perspicillis nostris vasri hominis pectore, definiamus. Aut quid hâc in re ab aliis definiatur, huc adferamus. Certe de 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ingressu Ecclesiae, de receptione ad sacram Synaxim ab eo petitâ, praecipuus hîc sermo est; & 〈 in non-Latin alphabet 〉 fortuita quaedam, &, si non mendoso Codici imputanda, saltem, secundaria mentio.

§. 11. Ille ob stuprum à Patre suo, Episcopo existente, Ecclesiâ Helenoponticâ arcebatur, Romámque advenien • 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ad communionem recipi, nec certe ad Episcopatum promoveri, sed in Ecclesiam, à quá juste amovebatur, admitti postulabat.

§. 12. Hoc plane infimum Christiani hominis privilegium ei negabatur, nec igitur, sine magnâ insaniae mixturâ, cui ad ima aditus non patebat, ad summa adspirare poterat. Imo, cùm hâc spe excideret, vilissimum sibi remedium excogitat, ad Cerdonis haeresin fugit, non jam Episcopy, aut Doctoris, sed Discipuli locum avide arripiens.

§. 13. Imo, cùm Presbyteros, quorum nemo petitionem ejus admisit, interrogaret, quâ de causâ cum non susceperint, ex ipsorum responso patet, non cathedram Episcopalem, sed aliquem inter fideles locum ab illo expetitum fuisse. Illud enim & ex usu Ecclesiae, & Can. Apol. 13. cautum fuit, ne qui ab uno Episcopo excommunicatus sit, & ad aliam properet civitatem, sine commendatitiis literis, i. e. sine prioris Episcopy permissu, sucipiatur.

§. 14. Verùm, post multas, & quas piget refer, ambages, rem tandem acu pungit D. Blondellus, Hinc, inquit, apparet secundo à Christo nato saeculo (imo post aeram tuam, Doctissime Blondelle, ex quâ id factum ipse alibi negas) pares Episcopis Presbyteros, ejusdem collegii fratres, & ministry consortes, Romae creditos, Nullum tunc temporis reale inter eorum munera discrimen ibidem excogitatum, solúmque 〈 in non-Latin alphabet 〉 , jus pro Cleri fraternitatisque totius arbitrio, relictum esse.

§. 15. At undenam haec omnia tam festinanter, & currenti calamo conclusa sunt? Ex eo tantummodo, quod qui hîc 〈 in non-Latin alphabet 〉 dicuntur, Episcopum Ponticum 〈 in non-Latin alphabet 〉 appellent.

§. 16. At, quid si Romanae Provinciae Episcopy, demortuo jam Metropolitano, seu Papae Hygino superstites, 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 hîc dicantur? Certe uno indicio ipse contextus illud nobis satis probable reddit, cùm dicatur, petitioni ejus 〈 in non-Latin alphabet 〉 neminem annuisse.

§. 17. Certe si de Presbyteris, quos hodie dicimus, communi consilio Ecclesiam administrantibus, sermo esset, dicendum fuit, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , vel 〈 in non-Latin alphabet 〉 , vel 〈 in non-Latin alphabet 〉 , vel demum juncto consilio 〈 in non-Latin alphabet 〉 ▪ illud non permiserunt. Cùm vero de singulis dicatur, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , argumentum non quidem 〈 in non-Latin alphabet 〉 , at nec improbable, hinc necti potest, de eo, quod ad singulos pertinebat sermonem fuisse.

§. 18. At, ne in re non adeo certâ quicquam definiamus, illud secundo addi potest, hoc Episcopalis sedis vacantis intervallo, nec novum, nec, à quo nos Praelatici abhorreamus, inauditum censendum esse, si, qui viduatam Ecclesiam procurabant, Presbyteri, excommunicatum, & literis commendatitiis ab Episcopo, qui eum excommunicaverat, nullatenus munitum, ad pacem & communionem Ecclesiae admittere recusaverint. Quod tamen unicum ex hâc rei gestae historiâ concludi potuit.

§. 19. Denique, quod ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 nomen attinet, non est quod ex eo collegarum, aut comparium aequalitas omnigena argui, aut concludi putetur, sed tantùm hujus particularis 〈 in non-Latin alphabet 〉 , de quâ istic sermo est, participatio; quo modo Apostoli 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1 Cor. 3.9. Priscilla & Aquila, & Urbanus, aliíque Pauli 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Ro. 16.3, 9. Epaphras Apostolorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aliíque 〈 in non-Latin alphabet 〉 in sacro Codice dicti sunt, qui nullam tamen sibi cum Apostolis, ut nec Apostoli cum Deo, ex vi istorum titulorum, aequalitatem vendicârunt.

§. 20. Presbyteros interim, quos secundarios dicimus, aeque ac Episcopos, & Christi, & Ecclesiae, cui praeficiebantur, 〈 in non-Latin alphabet 〉 fuisse (licet non Episcopis pares ) nihil mirum si hîc Epiphanius (Aërianae ubique & Blondellianae sententiae satis notus hostis) libenter agnoverit, aut si nos, ut gratum illi faciamus, liberaliter largiamur. Reliqua, quae ex hoc testimonio conclusisse se putat, ea sunt, quae à nobis commemorari, nec vacat, nec litis hujus interest.

CAP. XII.

§. 1. REstat unicum, quod appellate, Gallicanae Ecclesiae testimonium, quod, ut cum commodo suo proponat D. Blondellus, Eusebii imprimis, dein Charissimi Hieronymi (ut & Fastos Graecos taceam) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , necessario per modum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ab illo coarguenda erant. Nam, si aut Eusebius non deliraverit, aut Hieronymus Eusebianam hallucinationem novis 〈 in non-Latin alphabet 〉 non cumulaverit, aut Fasti Siculi totam luculentissimae Historiae seriem non conspurcaverint, nullum plane hîc, quod in nos vibrari posset, telum, Gallicana Ecclesia D. Blondello largitura erat.

Illud hîc nobis fixum & rarum esse volumus, Chronologicis disceptationibus, satis quidem & turbidis, & obscuris, in operis non adeo foecundi, aut placidi exitu, nullatenus immisceri.

§. 2. Nos, ne à D. Blondello hâc in re vel latum unguem abscedamus, & sic pro thesauro Carbones in pretio habuisse dicamur, libenter concedemus Polycarpum An. Dom. 167. gladio confossum esse, Juniique sequentis 2 ^do , Pothinum, Christum Lugduni confessum, animam efflâsse, sic ut Irenaeus successor ejus relictus, anno Episcopatûs, vel nono, vel decimo A. Ch. 177. Romam Gallorum Legatus profectus sit.

§. 3. Quid igitur ad Episcoporum & Presbyterorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 confirmandam, Gallicanae istius Epistolae, quâ munitus Irenaeus legationem istam suscepit, testimonium facturum est? Certe quicquid sit, ab Irenaeo Episcopo, jam supra Presbyterorum paritatem assurgente (nec, uti spero, Uriae, quas dicimus, literis, ab Ecclesiâ, cui praesidebat, bonísque Christi martyribus, instructo,) deferebatur. Certe & id integris 40. annis post D. Blondelli aeram, ex qua Ecclesiarum, inquit ill, consuetudo immutata est, & toto orbe ad unum caeteris superpositum omnis Ecclesiae cura pervenit ; Nec igitur à testimonio hoc, qualecunque demum sit, nobis valde metuendum erit.

§. 4. At quale tandem testimonium? Quae Lugdunensium Martyrum ad Eleutherium Papam Romanum verba sunt? scilicet, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Ut has ad te literas deferret fratrem nostrum communicatoremque Irenaeum hortati sumus, Pater Eleutherie, Te etiam rogamus, ut eum Christi testamenti Zelatorem existentem, in pretio habeas. Si enim putassemus locum cuiquam justitiam parare, ut Presbyterum Ecclesiae (ita enim est) eum imprimis commendassemus.

§. 5. Hîc certe libet exclamare, Ad quid perditio haec? Certe omnia tam prolixe producta ad illud unum collimant, ut Irenaeus Episcopus Novennio jam toto in Lugdunensi cathedrâ sedens (ipsius D. Blondelli fidem appello, quàm sit hoc verissimum) à Martyribus Lugdunensibus (nec enim [à delegantibus ] illud factum apparet) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , (aut Latin potius loquentibus, Senior ) dicatur.

§. 6. Certe de vocis hujus pro Episcopo acceptatione, abunde in prioribus, praesertim , cùm de Polycarpo sermo incidisset, disseruimus, & in hac re summam & Papiae, & Irenaei, & Clementis, & Tertulliani concordiam advertimus. Nec igitur Episcopum Irenaeum à Lugdunensi Ecclesiâ, aut Seniorem, aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 recte dici potuisse dubitamus. Eo quidem modo, quo à Christo, discipuli, (subjecti, aut inferiores omnes) 〈 in non-Latin alphabet 〉 simpliciter, Luc. 22.26. Et in sacro Codice, primíque aevi scriptoribus, Ecclesiarum Pastores aut Praepositi, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , non ut aetatis tantummodo, sed ut 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut authoritatis potissimùm titulo, dicebantur.

7. Mirum est, tanto conatu, & apparatu hoc unum (toties decantatum) denuo ad fastidium à D. Bl. productum esse; At magis stupendum, hâc unâ aequivoci nominis usurpatione, omnem statim Episcoporum 〈 in non-Latin alphabet 〉 sublatam censeri, ídque post tempus illud, quo Episcopos toto Orbe caeteris superpositos esse, ut & Irenaeum ad hanc Lugdunensis Cathedrae dignitatem ascendisse, ipse nobis D. Blondellus largiatur.

§. 8. Dabit vero nobis res ista aestimandi copiam, quid demum, aut nobis, aut Lectori expectandum sit, si D. Blondelli vestigiis insistentes, eum ab hoc Gallicanae Ecclesiae de Irenaeo testimonio, ad ipsum dein Irenaeum, qui proxime succedit, latiùs vindicandum, si insuper ab Irenaeo, & ipso singulari Episcopo, ad Victorem Papam, à Victore ad Clementem Alexandrinum, à Clemente ad Tertullianum, à Tertulliano ad Originem, ab Origin ad Cyprianum, alió;sque notissimos Episcopalis apicis, vel dignitatis assertores, & propugnatores fidissimos, sequi velimus.

§. 9. Nos quidem prudentiùs otio nostro, pariter, & Lectoris commodo consulendum putavimus, & Dissertationi satis jejunae & horridae finem jamdiu exoptatissimum aliquando imposituri, sarcinulas jam nostras breviter colligendas decrevimus.

A.
• ABelis sacrificium, 2.6.10.749.
• Actus Apostolorum unius Pauli historiam describit, 4.1.2.793.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 exercent, qui pro Christo pati recusant, 1.3.26.727.
• Adventus Christi medius ad ultionem de Judaeis 〈 in non-Latin alphabet 〉 sumendam, 1.2.2.721. Ejus 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ibid. Adventus Christi, quibusdam astantibus, Joanni proculdubio spectandus, de secundo intelligendus contra Judaeos, 1.3.22.726.
• Aërius argumento Cathedrae honoris pro Presbyterorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 militat, 3.8.6.787.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 aut lictores, qui 〈 in non-Latin alphabet 〉 inserviebant, 1.3.2.723.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.3.2.723.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Judaici aut Mosaici saeculi consummatio, 1.2.2.722.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Christus, 3.2.4.777.
• Alexandrina Cathedra Patriarchalis à Sancto Marco plantata, 4.5.12.798.
• Alexandrinus Patriarcha, 3.10.2.792.
• Alphaeum inter & Cleopham differentia, 4.3.3.794.
• Altare cingere, 1.13.8.740. Altaris & Mensae discrimen in eo, quod Mensa communiter pro qualibet communi mensâ sumatur, Altaris nomen ad usus sacros 〈 in non-Latin alphabet 〉 accommodatur, 2.6.1.748. Intra Altare esse, est cum Episcopo unitatem colere, 2.6.16.750. Altare unum tantùm antiquitus in unius Regionis Ecclesiâ, 3.8.15.788. Altare contra Altare, ibid.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.27.18.823.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 apud S. Justinum Martyrem legit populo Scripturas, 4.15.3.809.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 in Cruce praestitae, in Altari quotidie celebratur, 2.6.11.749.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Quid? 2.11.3. & 4.756.
• Ancyranus Canon de Chorepiscopis non stabilit Presbyterorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.8.1. &c. 787. Ancyrani Canonis men's, de Cathedrâ Presbyteris concessâ, 3.8.7.787. Ancyrani Canonis 12. partis 1. men's de Chorepiscopis tractantis, 3.8.3.786. Ejusdem, partis 2. men's & varia lectio, 3.9.1. &c. 791. Ancyranus Canon truncatus, verbo uno aut altero supplendus, 3.9.4. & 5. &c. ib. Canon ejus 12. 〈 in non-Latin alphabet 〉 Presbyteranae non favet, ib. 10.792.
• S. Andreas in Achaiâ, 3.4.15.781.
• Angeli Apocalyptici, Episcopy, 4.4.2.796. Ephori, ibid. Astra, à Christo saltem comprobati, ibid. §. 4. Metropolitae, 4.5.1.797.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 titulo summus sacerdos insignitus, 4.4.2.796.
• Anglicanae Reformationis fundus, ut primae Scriptures, secundae primorum saeculorum Episcopis, &c. deferantur, 1.14.13.742.
• Anianus Alexandriae Patriarcha, 3.10.4.792. Idem dictus Ananias, §. 9.179. Neronis 8.4.5.12.798.
• Animam salvam facere, S. Mat. 16.25. non de aeternâ animae salute, sed de vitae nimiâ, & cum fidei dispendio conjunctâ solicitudine intelligendum, 1.3.22.726.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 de Simone & Gnosticis intelligendum, 1.9.20.335.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Gnostici scil. exutâ Christiani nominis larvâ, se palam ostentantes, 1.9.18.334.
• Antichristi descriptiones apud SS. Joan. & Paulum Episcoporum 〈 in non-Latin alphabet 〉 non enervant, 1.2.1.721. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Sancti Joannis aevo, 1.12.3.737. Antichristus non negat Dei Monarchiam, 1.12.13.738. sed JESUM esse Christum, ibid. Antichristi, 1 S. Joannis 2.18. & 4.3. iidem, 1.12.20.21.42. & 1.10.1.735. Antichristi nominis notatio, 1.10.11.737.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.12.5. & 6.738.
• Antiochia Metropolis fuit, 2.7.14.752. Syriae, 4.5.10.798. A SS. Petro & Paulo 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 5.1.15.825. Antiochiae utraque Ecclesia tam Judaeorum quàm Gentium sub Ignatio feliciter coaluit, 5.1.18.825. Ejus Episcopus tertius, Ignatius, ibid.
• Antiochenus Canon 10. explicatur, 3.8.25.789. Antiocheni Canones à Blondello detorti, 3.8.32.790.
• Aoristus 〈 in non-Latin alphabet 〉 non praeterita tantùm sed futura etiam comprehendit, 1.3.2.723.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 quid apud S. Clementem, 5.5.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 non statim 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.7.4.751. Non semper 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , sed libris Canonicis opponitur, ibid.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 aequivalet 〈 in non-Latin alphabet 〉 sine titulo, 3.8.39.790.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 ante Christi adventum futura, quid significat, 1.9.4. & 5.733.
• Apostolorum à Judaeis abscessio ansa à Gnosticis arrepta ad Christianos opprimendos, 1.8.3.732. Apostolorum nomine Apostolica scripta intelliguntur, 2.21.3.762. Apostoli 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.21.3.762. Christianum Synedrium, ib. Apostolorum primus regendae Ecclesiae modus, 2.29.20.773. Apostoli per gradus promoti, 3.1.6.776. Apostoli inter Judaeos nuntii ordinarii, ib. §. 8. Archisynagogorum nuntii, inter Talmudicos, ibid. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. literis scriptis semper muniti, §. 9. & ad tempus tantùm, ib. Apostoli apud 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. §. 10. 〈 in non-Latin alphabet 〉 . §. 11. Apostoli missi cum diplomate ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 originem ducunt ex illo 〈 in non-Latin alphabet 〉 S. Joannis 20.21.3.1.12. ibid. Apostoli munus ut ab 〈 in non-Latin alphabet 〉 differat, 3.2.8.777.778. non in lucrum cedit, sed ministerium trahit secum, 3.2.8.778. Apostoli cujusque singularis 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.2.12. ib. singuli 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.3.11.779. Apostolorum successores Episcopy; testantibus Patribus, 3.3.14. &c. 780.4.1.9.781. Eorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 singulares, 3.4.2.781. sua cuique Provincia assignatur, ibid. 781. tanquam ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 singuli, non ut ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 universi 〈 in non-Latin alphabet 〉 jubentur, 3.4.5.781. per gradus evecti ad Apostolatum, 3 4.16. ib. ad Diaconatum quasi, primo. Quasi 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. ad Presbyteratum, 17.782. ad Episcopatum, ib. 16. ad Apostolatum, ib. 20. Per se, ut Episcopy Ecclesias, quas plantarunt, administrarunt, 4.2.1.793. Apostoli secundarii ejusdem jurisdictionis & nominis participes cum primariis, 4.3.1.794. 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Theodoret, 4.3.24.796. Apostoli, qui, 4.13.11.808. Apostolorum aevum ad S. Joannis exitum protelandum, 4.17.2.810. Eorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 super Episcopos, 4.20.8.815. Apostoli Ignatio 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.21.6.817.
• Archiepiscopi, per provincias instituti Episcopy, 3.8.19.788.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 arrogatio 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.12.8.738. Gnosticis impacta ab Apostolis, ibid.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.13.6.740.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 munus, 4.23.8.819.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , qui, 3.2.9.778.
• Argumentum ab Actis Ignatianis negativum nihil concludit contra Epistolas Ignatii, 2.10.2.755. Argumentis Blondelli contra Epistolas Ignatii respondetur, 2.8. &c. Argumenta probabilia ex reipsâ nihil valent contra testimonia, 2.23.6.763.
• Armachani versio Latina Epistolarum S. Ignatii Vossiano Graeco Exemplari respondet, 2.2.9.746.
• Asiae septem Ecclesiae, Metropoles, 4.5.16.798. Earum fata, ibid.
• Asia, quae & Natolia, non unica Asiae civitas, S. Paulo 〈 in non-Latin alphabet 〉 dicitur, 4.8.6.802. Ejus Metropolis, Ephesus, 4.8.8.802. per Asiam 〈 in non-Latin alphabet 〉 à S. Paulo insumpta, 4.8.13. ib.
• Astra, quo nobis propiora, eo lucidiora, 2.18.5.760.
• Authoritas Charitativa & Despotica, 3.2.11.778.
• Azanitae: illis Diaconi respondent, 4.26.4.821.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 charitatis, Gnosticorum impurissimis doctrinis, factísque opponitur, 1.6.8.730.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid, 4.19.14.814.

B.
• BAptismus, Ignatio 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.12.2.756.
• Baptista Discipulus Christi, ideóque Apostolis minor, 3.5.9.783.
• Barchochebas, sub Adriani imperio, Judaeorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 contra Christianos, 1.3.2.723.
• S. Barnabas Dei 〈 in non-Latin alphabet 〉 ad Apostolatum electus, 3.5.25.784. & 4.1.1.793. Epistola ejus mysticis Gnosticorum Scripturae explicationibus opposita, 1.7.5.731. & 4.13.18.195.
• Barsabas e Septuaginta unus, 3 5.11.783.
• Basilides venena sua Simony accepta refert, 1.3.10.724.
• Basilius de Virginitate Mariae Diabolum latente, 2.17.5.759.
• Bellum coelestium & terrestrium Fide & Charitate dissolvitur, 2.10.1.761.
• Blondelli Objectiones contra Ignatium, 2.11.1.756. ad Armachanum literae, 2.9.7.754. Blondello 〈 in non-Latin alphabet 〉 , mutatio 〈 in non-Latin alphabet 〉 in 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.5.26.784. Blondellus agnoscit discrimen inter Episcopos & Presbyteros ante Justini tempora, 4.17.2.810. agnoscit receptam à Tertulliano Episcopy, Presbyteri & Diaconi distinctionem, 4.22.16.818.
• Burgensis ex Judaismo ad fidem Christi conversus, 4.13.20.808. Egemon, i. e. Episcopus dictus, ibid.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 mentio apud Ignatium non abjudicat illi Epistolas, 2.9. Eorum combinatio Gnosticis ab Irenaeo imputata, 2.9.13.755.

C.
• CAnon Apostolorum 33, illustratur, 3.7.10.786.
• Canonum vim de Episcopis 〈 in non-Latin alphabet 〉 eludere conatur Blondellus, 3.7.9. ib.
• Carnem vestram, ut Templum Dei servare, 2.9.5.760.
• Caroli 〈 in non-Latin alphabet 〉 Hendersono de interpretandis Scriptures responsum: scilicet cum Scripturae sensus sit ipsum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , nullam sibi Primitivae Ecclesiae suffragio methodum idoneam magìs videri, 1.14.15.753.
• Cataphryges mulieres ad praedicandum ordinari voluerunt, 4.27.15.823.
• Cathedrae honos Presbyteris concessus, quis, 3.8 7.787.
• Cathedra Episcopy non nisi in urbe, 3.8.16.788.
• Cathedra Doctori 〈 in non-Latin alphabet 〉 competit, 4.15.4.809.
• Censurae Ecclesiasticae sub titulo Mysterii Iniquitatis rejectae, vah, 1.1.4.721.
• Charitas refrigescens, 1.2.5.722.
• Charitas 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1 S. Joan. 4.18. aut ea est quae inter vere Christianos reperitur, aut ipsius Dei erga nos, 1.6.4.730.
• Character, quid, 2.9.9.754.
• Chalcidii Philosophi testimonium de stellâ à Chaldaeis observatâ, 2.18.3.760. Illâ scil. descensum Dei venerabilis ad humanae servationis rerúmque mortalium gratiam praenuntiari, ibid.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.3.5.740.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Eleemosynae, 4.20.3.814.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.16.2.810.
• Chilias Civitatem denotat, 4.19.2.813.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid, 3.8.18.788. Ejus variae acceptiones, ibid.
• Chorepiscopi, qui? 3.8.12. ibid. Episcopy ex vi nominis, ibid. Canon Ancyranus de Chorepiscopis non stabilit Presbyterorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.8.1. &c. 787. Episcopalem ordinationem aliquando acceperunt, 3.8.25.789. Vicarii Episcoporum, ibid 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.8.29.789. Non licuit illis Episcopum, Presbyterum aut Diaconum ordinare, 3.8.34.790. Licuit illis inferiores ordines constituere, ibid. de illis Ancyrani Canonis men's, 3.8.37. ibid. attestatur Antiochenus Canon 10. §. 38. ib. de iisdem & eorum autoritate S. Basil. 3.8.38, ibid. vere Episcopy, sed non Civitatum, 3.8.41. ib. Civitatis Episcopis subjacentes, ib. Episcopy quantum ad Ordinationem, non titulum, ib. sine titulo ordinati, suadente necessitate, ib. nihil illis licebat 〈 in non-Latin alphabet 〉 praesente Episcopo aut Presbytero Civitatis, ibid. §. 42. Potestatum priùs concreditarum exercitium illis interdicitur, ibid. Ne faciant Presbyteros aut Diaconos: sic Ancyranum Canonem legit M. S. Arabicus, 3.9.2.791.
• Christiani ad Pellam, 1.2.4.722.
• Christianae fidei potissima pars est Crucis gestatio, 1.3.3.723.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.12.2.737. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.16.1.758.
• Christus 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.5.1.747. Christi mors, ut purgaret nos, 2.16.5.759. Christus proprie Episcopus, 3.1 5.775. in terris administravit officium in propriâ personâ, 3.1.6.776.
• Civitati cuique suus Pastor, 4.12.1.807.
• Claves 〈 in non-Latin alphabet 〉 insignia, 4.16.4.810. Clavium potestas donatur à Christo, 3.3.1.778. per modum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , S. Mat. 16.19. ib. §. 2. quibus terminis clauditur, ib. §. 3. denotat singularem autoritatem in domo Regiâ, ib. §. 4. Clavis domus Davidis primario & independenter Christo attribuitur, ib. §. 5. Petro, ut singulari personae data, 3.3.8.779. & §. 2. Apostolis etiam singulis, §. 9. solenni 〈 in non-Latin alphabet 〉 ritu, ib.
• Clementis Epistola 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.7.5.751. Locus, Presbyteros Episcopis adaequare visus Blondello, explicatur, 3.7.11.787.
• S. Clemens Romanus 〈 in non-Latin alphabet 〉 S. Pauli: 〈 in non-Latin alphabet 〉 S. Petri, Apostolus nuncupatur, 4.3.22.795. & 5.1.2.824. à Petro ordinatus Romanus Episcopus, 4.4.5.797. Vir Apostolicus, Apostolorum comes, Apostolus, 5.1.2.824. Romae Episcopus singularis. §. 6. quo autem ordine diversae sententiae, ib. Epistola ejus ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 inter Corinthios sedandam missa, ib. §. 3. S. Petro Diaconus postea in Episcopatu succedebat, 5.1.10.825. Judaeis & Gentilibus Romae coalescentibus, simul omnes pascebat, 5.1.13. ib.
• Cleopham inter, & Alphaeum differentia, 4.3.3.194.
• Coetuum frequentium commoda, 2.20.1.761.
• Collecta Episcopis concredita, 4.20.3.814.
• Confirmatio baptizatorum Episcopis concredita, 4.15.3.809.
• Consecrandi Sacramenti potestas nemini, praeter Episcopum, canonice competit, 3 7.6.786.
• Consignare pro Consecrare, 3.7.7.782.
• Consistorium Judaicum Con. Christiani icon. 1.13.6.740
• Corinthiorum Episcopus S. Dionysius, 4.5.15.798. ad Corinthios Epistola ad omnes Achaiae civitates pertinet, 4.10.17.805. Eorum seditio contra Episcopos Epistolae S. Clementis occasio, 5.3.3.828.
• Corinthum non S. Pauli tantùm, sed & S. Petri 〈 in non-Latin alphabet 〉 fuisse suadet Dionysius Corinthiorum Episcopus, 5.1.20.826. in partes 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Ego Pauli, Ego Cephae, ib. inde toto orbe decretum, ut ad unum ubique in singulis Civitatib. Episcopum res tota deferretur, ib. Achaiae, i. e. Graeciae Metropolis, 5.2.3.827. ad Corinthios Epistolae ad omnes totius Achaiae Christianos missae, ib. §. 4. & 5. Corinthii & Achaia 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. §. 8.
• Corpus Christi, Ecclesia, 2.16.4.759.
• Cretae Episcopus, S. Titus, 4.5.15.798. in Cretâ Civitates plus minus centum, 4.12.1.807.
• Crucis gestatio Christ. fidei pars potissima, 1.3.3.723.
• Cyprianus maluit praeceptis Christi obedire, quàm martyrio coronari, 2.10.6.756.

D.
• DAmas Magnesiorum Episcopus aetate junior fuit, 2.8.3.753.225.17 767. pro Defunctis orandi dogma sine ration fundatum, 4.10.3.804.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.23.5.819.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 quid primario significet? 4.23.1. ib. vox convivalis apud prophanos autores, ib. §. 5.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? 4.23.8. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , modestiam Episc. notat, non extraordinariam, qualis S. Pauli, missionem, 2.19.1. & 2 760
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.24.3.819. pro 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.24.5.820. ex alienis, & ex suis, ib. §. 6.
• Diaconissae, 4.27.15.823. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , simpliciter 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. Earum 〈 in non-Latin alphabet 〉 4.27.18. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 designat eum, qui Gentilissimo favet, 4.25.7.821.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Apostoli apud Procopium, reddendum est, aliorum administratione aut liberalitate utentes: cum statim à S. Paulo adjiciatur, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.24.8.820.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Walo Ministros reddit, solenniter ab omni aevo Diaconos dictos, 2.2.3 745. Diaconi clamantis, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , formula unde desumpta? 2.6.3.748. Diaconis Evangelium annuntiandi, & baptizandi potestas competit, 3 4.16.781. Diaconorum officium non restring • batur ad mensarum administrationem, 3 6.2.785. Diaconi distribuebant panem & poculum benedictum apud S. Justinum, 4.15.7.811. Eorum emblemata, septem lampades ignis, 4.20.10.8 • 5 Diaconi in V Test. 4.23.2 818. in Novo, ib. Diaconi apud prophanos, qui 〈 in non-Latin alphabet 〉 dispensant, 4.23.6.819. secundùm hunc ritum intelligendum est illud Christi, S. Luc. 12.17. de Domino famulos suos convivio excipiente, §. 8. ib Diaconi septem in Ecclesiâ Hierosol. numero ipso ad septem Eunuchos 〈 in non-Latin alphabet 〉 , sth. 1.10. forte an respiciunt, 4.24 1.819. Eorum officium, ib. ex sensu V. & N. Test. 4 25.1. & 2.8 • 0. Diaconus refertur ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.25.5.298. Diaconus sacri Codicis 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.26.1.821. Eorum à Judaeis origo petenda, 4.26.2. ib. Diaconus tatùm unus, aut plures Episcopis adjuncti, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4 26.8. ib. Diaconi soli Episcopis initio adjuncti, 5.4.3.829. non aetate sed merito electi, 5.5.16.531.
• Diaboli quorundam nescientia, 2.17.1.759.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? 2.14.6.758.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 differt à 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.6.7.785.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , qui? 4.13.13.808. Episcopy, 4.15.1.809 ut à Prophetis distinguuntur, 4.15.4. ib. Cathedra illis 〈 in non-Latin alphabet 〉 competit, ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 differt ab 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.6.7.785. primario Episcopo, nec alteri cuivis competebat, nisi cui ab Episcopo mandatum, 4.15.3.809.
• Dilectio animatrix confessionis, 1.3.14.725.
• Dilectio Christi apud S. Paulum, 1 Cor. 16.22. non de interno amore explicari debet, cum interni affectus, utcunque vitiosi, sub censuram, seu Anathema Ecclesiasticum non cadant, 1.6.7.730.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 contradistinguuntur 〈 in non-Latin alphabet 〉 sive Provinciae, 4.5.3.797.
• Dionysius Corinthiorum Episcopus, circa annum Christi 175.4.5.15.798. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ibid.
• Dionysius Areopagita primus Atheniensis Episcopus, 4.17.10.811.
• Discipulorum Prophetarum officium, 3.5.6.782.
• Dispositio Dominica quid Hieronymo in hac quaestione? 2.29.18.124.
• Doctors & Pastores idem, 3.6.8.785.
• Doctors in Scholis, S. P. longe recentiores. 4.15 5.809
• Doctrinae unitas ad pacem necessaria, 4.15.3. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 ab Ignatio vapulant, 2.11.4.756.
• Dominicus dies Sabbato praeferendus, 2.4.2.747. Ejus observandae traditio, ibid.
• Dominicum celebrare te credis, qui in Dominicum sine sacrificio venis? S. Cyprian, 2.6.8.749. tam de loco, quàm de die dictum.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quam antiqui Patres nuncupant, 〈 in non-Latin alphabet 〉 unde sumpta? 2.6.3.748.
• Dositheus Samaritanus se Christum esse suis persuasit, 1.2.3.722.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.12.5. & 6.738.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Stephanus, i. e. miraculorum dono praeditus, 3.5.13.783.
• Duplex honor apud Apostolum ad Tim. quomodo intelligendus? 4 19.14.814.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , foeda libidinum colluvies, 2.16.3.759. illi opposita 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ibid.

E.
• EBionitae 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 de Christo dogmatizabant, 1.12.17.739.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.13.4.757.
• Ecclesiae constitutio quid Hieronymo in hac quaestione? 2.29.18.773.
• Ecclesiae regimen in personâ Chr. fundatum, 3.1.2.775.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 in plurali in S. Scripturâ & 〈 in non-Latin alphabet 〉 in singulari: discriminis ratio, 4.5.2. & 3.797. 〈 in non-Latin alphabet 〉 4.5.3· ib.
• Ecclesiarum dependentia à Metropoli ab Apostolis instituta, 4.5.9.798. Ecclesiae status 〈 in non-Latin alphabet 〉 , apud Epiphanium, 4.11.2.806.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , vox ex summâ Apostolicae mentis humilitate efficta, 2.3.5.746.
• Electio ad Presbyteros pertinere potest; atque hanc solam Presbyteris astruit S. Hieron. 3.10.9.792.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 in passivo sensu, 1.9.21.335.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 ad vindicandum mortuorum corpora à putrefactione, 2.16.4.759.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Professio Gnostica, non esse palam confitendum Christum, nec pro eo subeundum Martyrium, 1.3.12.724.
• Epaphroditus Philippensium Apostolus, i. e. Episcopus, Theodoreto, 4.3.21.795.
• Ephesi. 27. Episcopy ante Conc. Chalcedonen. 4.4.4.797. Asiae Metropolis, 4.8.8.802.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.5.10.798. & 4.10.3.804.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 cum quarto casu significat 〈 in non-Latin alphabet 〉 , adversùs, 1.9.11.733.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid, 4.24.5.820.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 apud S. Clementem, quid, 5.7.8.833.
• Episcopalis dignitas nullo, praeter Aerium, autore rejecta, 1.12.23.739. Ejus semina sub Apostolorum aevo sata, 1.14.1.741. Episcopalis Ordinatio sine titulo, 3.8.28.789. Ep. dignitatis characteres, 4.20.10.815.
• Episcopatus Gnosticis nihil debuit, 1.12.5.738 Episcopatus desiderium omne (sive per 〈 in non-Latin alphabet 〉 sive per 〈 in non-Latin alphabet 〉 significatum) non est malum, 1.3.9.740. Episcopatus, si 〈 in non-Latin alphabet 〉 in Ecclesiâ fuerit sub temporib. Ignatii, Apostolicus certe & antiquus satis, 2.8.8.753. Rem esse antiquissimam agnoscit Walo, 1.4.10.742. Circa initium aut medium secundi saeculi, Anno Christi 135. Anno à S. Joannis dormitione 35.1.14.18.743.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 significat in N. Test. & dominium, sed charitativum, 4.7.12.801.
• Episcopis honos custoditus, Gnosticorum gangraenae minuendae optimum remedium, 1.12.13.738. Episcopy 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.13.7. ib. Episcopus in medio sedet, 1.13.8739 Episcopy & Presbyt. 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 dicti, 2.5.1.723 Christi in coelis regnantis vicem in Ecclesiâ gerunt, 2.5.1.748. Episcoporum necessitas triplex, apud Ignatium, 2.21.763. 1. Unitatis conservatio, §. 3. 2. Disceptationum praeventio, §. 4. 3. Gnosticorum venena, §. 5 Eorum superioritas ex Hieronymi testimoniis comprobata, 2.28.1.771. inter Traditiones Apostolicas ab eo numerata, ib. & 2.29.1. ib. Apostolorum successores, 3.3.14. &c. 780. Principes Ecclesiae Hieronymo in Psal. 45. Episcopy 〈 in non-Latin alphabet 〉 Ignatio, 3.4.6.781. Illis totius Ecclesiae 〈 in non-Latin alphabet 〉 in clavibus promissis, & datis concredebatur, 3.4.18.782. Illis solis potestas in Ecclesiâ ab Apostolis communicata, 3.5.1. ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Conc. Chal. 3.5.23.784. Episcopus 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Apostolorum Can. 41.3.7.1.786. Curator indigentium, 3.7.8. ib. Magnus Ecclesiae Oeconomus, Apost. Can. 41 3.7 1. ib. Episcopy 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.8.14.788. Episcoporum Cathedrae extra necessitatem non sunt multiplicandae, 3 8.23. ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid, 3.8.25. & 26.789. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Theod. 4.3.24.796. Episcoporum ordo ad originem recensus in Joannem (Apostolum) stabit autorem, Tertul. 4.4.5.797. Episcopy & Presbyteri vocum promiscuus usus▪ 4.6.2.799 non adjuvat Presbyteranos, 4.6.5. & 8.801. singulares urbium praefecti, Apostolorum tempore, 4.6.5 800. Episcopy vocabulo soli singulares Episcopy in N. Test. intelliguntur, 4.6.10. ib. Episcopy vox in V. Test. vary usurpatur, 4.7.1. ib. apud prophanos autores, ib. 2. Episcopy titulo 〈 in non-Latin alphabet 〉 aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 constanter apud Hellenistas Interpretes in V. Test. indigitatur, 4.7 10.801. Episcopy vocis usus in N. Test. 4 8.1. ib. Episcopy quando{que} plures in eâdem civitate, 4.10.9.805. nunquam sine Diacono, 4.10.18 806. per Episcopos & Diaconos administrata omnia, nascente Ecclesiâ 4.11.2. ib. Episcopy 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.12.1.807. Episcoporum 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.12.2. ib. quando{que} à Cathedris distenti▪ 4.13.14.808. Pastores 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.14.3. & 4.809. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.15.1. ib. Episcopis 〈 in non-Latin alphabet 〉 primario competit, nec aliis, nisi quibus ab Ep. mandatum▪ 4.15 3. ib. illis concredita Doctrinae & Unitatis cura, & Confirmatio, ib. Episcopus 〈 in non-Latin alphabet 〉 ▪ 4.16.4 810. Episcopos inter & Presbyteros discrimen ante Justini tempora agnoscunt Walo & Blondellus, 4.17.2. ib. de Episcoporum primâ institution sine secundariis Presbyteris, Epiphanii testimonium, 4.19.4.813. Episc. Collecta concredita, 4.20.3.814. Infirmorum visitatio & pauperum cura ad illos pertinet, 4.21.6.816. de Episcopis locus illustris S. Clementis, 5.7.8.833. Episcoporum constitutio non 〈 in non-Latin alphabet 〉 , sed S. Sancti revelationi imputatur, 5.5.12.830
• Episcoporum Asiae rogatu S. Joan. Evan. scripsit, 4.8.2.801
• Episcopy in Egypto plures praeter Alexandrinum Patriarcham, 3.10.3.792.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.9.2.732. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.7.1.731
• Erastus 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 5.3.5.828.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid, 2.21.3.762.
• Evangelistae Apostolorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.6.1.785 e 70. Discipulis allecti, ib. Eorum munus, 3.62. ib. Diaconi illis exaequati, 3.6.3. ib. Eorum munus non extendebatur ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.6.6. ib. Qui? 4.13.12.808. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? Non credentibus fidem annuntiare, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.6.9.785.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 ut differat à 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.6.7. ib.
• Euodius Petro in Ecclesiâ Judaeorum Antiochiae successit, 5.1.18.826.
• Eutychius Author non adeo venerandus, Analista Alexandrinus, Originúmque scriptor, 3.10.1.792. Patriarchas Alexandrinos cum ordination manuum 12. Presbyterorum factos ex S. Marci jussu affirmat, ibid. Fides nulla illi adhibenda, ib. aperta ejus 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib.

F.
• FErmentum putre in ore Th. non been olet, 2.3.5.746
• Fides 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.12.2 756.
• Flamma Hebraeis, lingua ignis, 3.3.10.779.

G.
• GAlilaea Gentium, Gentium via, 3.5.33 784.
• Gazophylacium, Thesaurus seu Corban, apud Cyprianum, reponendis 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.6.10.749.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid, 1.2.2.722.
• Genevensis, sive Videliana, fornax Hieraticis non favet, 2.2.7.745.
• Gentibus Evangelium annuntiandum immediate ante cladem Hierosolymitanam, 1.8.1.732.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 super singulos, 3.3.10.779.
• Gnostici ante excidium Hierosolymitanum, 1.3.1.723. &c. Gnosticorum historia à S. Paulo sub titulo 〈 in non-Latin alphabet 〉 , à Christo per 〈 in non-Latin alphabet 〉 designatur, 1.3.1. ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.3.2. ib. Gnosticorum illecebra duplex, quâ libidinibus, quâ incolumitati consulebatur, 1.3.4.724. Carnales & timidi, ib. Apoc. 21.8. designati, ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 apud S. Clementem opponuntur, 1.3.5. ib. Eorum argumenta contra Martyrium, 1.3.13.725. Inimicorum crucis 〈 in non-Latin alphabet 〉 innuuntur, 1.3.26.726. Christianorum infestissimi hosts, 1.4.1. ib. Eorum schisma, 1.4.2.728 Gnostici tantùm aequivoce dicti, 1.4.2. ib. illis n. applicandum illud S. Joannis, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ideóque 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 appellantur, 1.4.2. ib. & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.4 3. ib. Illis etiam 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 objicitur, 1.4.4.729. E Simonis familiâ orti per Menandrum & Carpocratem, 1.5.1. ib. Pseudoprophetae, Pseudodoctores, Pseud-apostoli, 〈 in non-Latin alphabet 〉 invehentes, ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 putantes. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , & 〈 in non-Latin alphabet 〉 titulo insigniti. Illis etiam 〈 in non-Latin alphabet 〉 malum, & 〈 in non-Latin alphabet 〉 objicitur, 1.5.2. ib. Illis opponitur 〈 in non-Latin alphabet 〉 , qui novit jejunii aenigmata, dierum scil. quartae & sextae, 1.5.2. ibid. ad eorum castra defecerunt Christiani plurimi, per specio sum fidei nomen illecti, 1.5.4. ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , i. e. Scripturae S. mystice interpretandae facultatem sibi arrogabant, 1.7 4 731. Eorum simulatio, donec Apostoli solennem nuncium Judaeis remisissent. Canes 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.8.3.732. in ordinem redigere Apostolos volunt, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.12.12.738. instantis exitii Judaici prodromi, 1.8.14.739. multa in usus suos deprompserunt à Paganis & Judaeis, ibid. Eorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ibid. Simony Deo 〈 in non-Latin alphabet 〉 deferunt. Christóque autoritatem abrogant, ib. §. 19. Simonem Spiritum S. à Deo promissum 〈 in non-Latin alphabet 〉 venditant, ib. Eorum haereseôs tria capita, 2.19.5.761.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Apostoli Pauli, quid? 2.29.19.773.
• Gortyna Cretae Metropolis, 4.5.15.798.

H.
• HAeresiarchae ab Apost. 〈 in non-Latin alphabet 〉 dicti, 1.4 6.729.
• Haereticae segetis universae semina in 〈 in non-Latin alphabet 〉 heresy jacta sunt, 1.3.10.724.
• Haereticis solenne est contra-sentientes condemnàre, 1.4.6.729.
• Hebraeis desunt comparationum gradus, 4.19.2.812.
• Hegesippus 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 5.1.4 824. Testimonium ejus de Episc. Romanorum serie, ibid.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , vocis usus in V. Test. 4.13.2.807. in N. ib. §. 5. Dominium summum & 〈 in non-Latin alphabet 〉 significat, ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 simpliciter, 808. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quare? ib. §. 16. ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Magistratus Civiles dicti: Ecclesiastici, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 5.3.5.828.
• Helena Simonis, primi & supremi Dei, vah! 〈 in non-Latin alphabet 〉 , colitur, & adoratur, 1.9.11.734.
• Helk • saitarum haeresis, Fidem persecutionis tempore abjurari posse sine peccato, modo quis cord eam retinuerit, 1.3.11.724.
• Hellenistae dicti Greece loquentes Judaei, 5.1.23.826.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , visitationis scil. eâdem clade Judaeos & Gnosticos aequatura, 1.7.1.731.
• Hermes & Pastor ejus quid de iis sentiat Blondellus? 5.9 835. Pastor ejus Waloni & Blond. laudatur, 2.7.7.752
• Hetaeriae vetabantur edicto Plinii, 1.3.28.726.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Episcopos significant, 4.18.3.811.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.27.11.822.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 non de sanctitate quavis, sed de separatione ad officia, aut sacros usus, exponendus. Sic 〈 in non-Latin alphabet 〉 distinguitur ab 〈 in non-Latin alphabet 〉 : hic quivis de plebe, ill ordinibus sacris initiatus, 4.27.11. ib.
• Hieronymi Testimonium de Ignatio, 2.17.3.759. de virginitate Mariae Diabolum latente, ib. Ejus Testimonia de primitivâ Episc. & Presbyt. 〈 in non-Latin alphabet 〉 à Blond. ovante congesta, 2.27. §. 2.3. &c. 269. Natus An. Ch. 342. denatus ante 429. ib. §. 8.771. Testimonia 15. ab illo producta pro superioritate Episcop. 2.29.1 ib. commoda interpretatio dictorum ejus de Episcop. & Presbyt. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. §. 17.772. Diaconorum fastum calcat, ib. §. 30.774. nunquam à nostris partibus in hac caussâ discessit, quin pariter à seipso abit, ib. Testimonia ejus de Episcoporum Romanorum serie, 5.1.5.825
• Hierosolymae obsidio per Gratum, 1.2.4.722. Hierosol. exercitibus obsessa explicat 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.2.5. ib. Ejus cladis praeludia quin{que} ib.
• Hierosolymitani Episc. 15. ad Adrianeum excidium, divisim alii in Judaeor. alii in Gentilium Ecclesiâ (i. e. in Cathedrâ non unâ, sed geminâ) praesederunt, 5.1.24.827
• Historiae soli fides debetur de rebus gestis, 3.5.16.783.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Apocal. 2.24. sensus, 4.4.3.796.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 eodem sensu, quo 〈 in non-Latin alphabet 〉 non raro usurpat. 1.9.2.732
• Hyperbolae in S. Scriptures, 2.18.6.760.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 non interdicitur à Christo, sed fastus in Ecclesiâ, 3.2.13.778.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.16.2.810.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.26.6.820.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? Heb. 10.33.1.7.1.731.

I.
• S. Jacobi gladio percussi (pari modo quo Ephraim & Manasseh demortui Josephi) vicem supplent Paulus & Barnabas, 4.1.1.793.
• Jacobus frater Domini non unus e 12. Apostolis, 4 3.2.794. Justus dictus, ib. §. 4. Hierosolymitanus Episc. 2 2.3.745. in Ecclesiâ suâ ipsi Petro & Joanni praeponitur, ib. §. 12.195. Author Epistolae Cath. sub Jacobi nomine, 4.21.2.816. Neronis 7. 〈 in non-Latin alphabet 〉 suâ donatus, ib. §. 4. ib ad Hierosol. Episcopatum promotus, ut Christi 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 5.5.13.830.
• Identitas tantùm nominalis Episcopy & Presbyteri ab Hieronymo asserta, 2.29.27.773.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1 Cor. 11.21. quid? 1.14.6.741. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid S. Ignatio? 2.13.4.757. 〈 in non-Latin alphabet 〉 de Ecclesiâ dictum, quid? 4 11.2.806. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Act. 1 25▪ non ad Judam defunctum, sed ad successorem superstitem pertinet, per 〈 in non-Latin alphabet 〉 Provincia intelligenda, 3 4.3 781▪
• Ignatius, Ejus de Gnosticis Testim. 1.10.7.736. magnifice de Episc. loquitur, & quare, 1.12.13.738. 〈 in non-Latin alphabet 〉 quidem, at nunquam 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. Episc. inprimis favet, 2.1.2.744. Episcopus Antiochenus, Apostolorum 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. Walo & Blond. illi infensiores, ib. pientissimo athletae animus martyrii desiderio flagrabat, 2.3.3.746. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. §. 4. ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 dictus, à Trajano Cacodaemon, ib. §. 7.747. Episc. Syriae, cujus Metropolis Antiochia, 2.7.14.752. illo sublato 〈 in non-Latin alphabet 〉 in Syriâ, 2.13 2.757. falli potuit, 2.17.2.759. Epistola ejus ad Romanos nihil habet de Episc. 2.21.7.762. Epistolis ejus Patres fidem habuerunt, 2.23.1.763. Ejus Epistolae in eâdem semper classe cum Clementis & Polycarpi, 2.24.1.764. de ejus Epistolis Testimonia, ib. §. 4. ib. Testimonia de Episc. Presbyt. & Diaconis, 2.25 per tot. 766. Doctrinae ejus de Episc. Presb. & Diac. capita sex. 2 26. per tot. 769. Christum vidisse affirmatur ab Hieronymo, 2.27.8.770. Apostolus vocatur à Chrys. 4.3.23.796. S. Paulo in Ecclesiâ Gentium successit Antiochiae, 5.1.18.825.
• Incisionem arborum in aliam speciem prohibitam Judaeis affirmat Maimonides, ut elongemur à causis Idololatriae & fornicationis, 1.7.5.731.
• Innovationum omnium 〈 in non-Latin alphabet 〉 Mysterium Iniquitatis à Presbyteranis arreptum, 1.1.4.721.
• Interpolatio & suppositio differunt, 2.2.5.745.
• S. Joannis 〈 in non-Latin alphabet 〉 manere 〈 in non-Latin alphabet 〉 de secundo Christi adventu contra Judaeos intelligendum, 1.2.2.722. Ephesi diem obiit, 1.6.4.730. & 5.1.19.826. in Asiâ Episcopus, 3.4.15.781. Evangelium scripsit rogatu Episcoporum Asiae, 4.8.2.801. Ephesi subsistens universam Asiam gubernabat us{que} ad Trajani imperium, 4.8.10.802. Joannes (seu Apostolus, seu Ephesinae Ecclesiae Episcopus) 2. & 3. Epistolae Author sub nomine Joannis, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.20.17.816. Joannes, si quis Apostolorum, Presbyteros secundarios in Asiâ constituit, 4.21.4. ib. à Joanne juvenis commissus fidei Episcopy, 4 27.15.818. ad vicinas gentium regiones rogatus venit, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 5.4.7.829. creditut esse ill innominatus cum Andreâ. S. Joannis, 1.36.5.5.21.831.
• Irenaeus pure Polycarpum senem vidit, 2.24.11.765. & 4.4.5.797. Lugdunensis Episcopus, 4.22.12.818. Pothini successor Lugduni, 5.12.2.838.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 quatuor modi, 4.6.3.799.
• Judaeae primo, ex decreto Dei, Christi fides annuntianda, 3.5.33.784. Judaeae Episcopy, Presbyteri dicti, Act. 11.30.4.20.2.814.
• Judaeorum rabies in Christianos, 1.2.5.722. persecutionum in Christianos fontes, 1.3.2.723. & ex Tertull.
• Judaei vocant Christianorum Episcopos 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.19.2.812. Judaeor. Episc. 15 ad Adrian. obsidionem; omnes Hebraei, 5.1.22.826. Eorum nomina, ibid.
• Justini Martyris aevo nondum Presbyt. ubi{que} constituti, 4.17.5.811. floruit an. Chr. 135. aut circiter, ib. §. 2.
• Juvenis à S. Joanne Episc. fidei commissus, 4.22.15.818

K.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.26.9.821.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.26.9. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 ad usum pauperum reservatae, 2.6.10.749.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 S. Ignatius, non respectu Dei, sed Tyranni, 2.20.2.761.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.23.8.819. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.20.19.816.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 sumptus de Ecclesiasticis Electionibus usurpatur, 4.27.9.822. 〈 in non-Latin alphabet 〉 Ecclesiasticum album, aut matriculam denotat. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? de Episcoporum & Diaconorum Ordinationibus usurpatum, 4.27.9. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.2.9.778. & 4.23.8.819.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , legis Mosaicae observatio nondum à Christianis in universum abdicata, 1.9.16.734.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut Mosaicorum rituum observatio, 1.9.18. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid, 5.5.17.831.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 verbum Eccles. pro Ordinare, 4.27.14.822.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Commune Asiae Conc. 4.8.8.802.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 observandae traditio, 2.4.1.747. annua & hebdomadaria, ibid. cum 〈 in non-Latin alphabet 〉 sabatum aliquando observe. ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 omnis non prohibita. 3.2.10.778.

L.
• LAicorum & Clericorum distinctio inde oritur, quod illi in Ecclesiam per Baptis. hi per 〈 in non-Latin alphabet 〉 , aut 〈 in non-Latin alphabet 〉 assumuntur: illi ad modum Gregis, hi Pastorum, 2.6.21.750. 〈 in non-Latin alphabet 〉 Clem. Rom. disertis verbis meminit, quod & Blondellus adversùs Walonem observandum censuit, 2.6.23.751. Laici Presbyteri nulli sunt S. Paulo, 1 Tim. 4.4.19.17.814.
• Laodicenus tepor, 1.6.3 730.
• Laodicenus Canon 57. Ancyranum sanat explicátque de potestate Presbyterorum, 3.9.9.792.
• Latinae voces apud S. Ignatium in Graecas versae, ut 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. illi saeculo familiares, 2.3.8.747. plurimae etiam in S. literis, ut 〈 in non-Latin alphabet 〉 , &c. §. 9. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.6.6.748.
• De Laurentiano Ignatii Codice quid sentiendum, 2.15.1. &c. 758. Emendatus, 2.19.5.760.
• Legationes Ecclesiarum non rarae, 2.13.1.757.
• S. Linus S. Paulo adjunctus Diaconus, postea in Episcopatu successit, 5.1.10.825. Lino Anacletus vel Cletus, 5.1.13. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , omni Dominico faciendae, 2.6.5.748. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.20.3.814.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Valentini idioma, 2.9.1.753.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 (Patris scil. Christus) 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.9.2. ib.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 differt à 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.6.7.785.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Doctoris munus, 4.15.3.809.
• S. Lucas inter Apostolos reponitur, 4.3.17.795.

M.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Manere S. Joannis, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , de secundo Christi adventu (contra Judaeos scil.) intelligendum, 1.2.2.722.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.13.9.808.
• Marci haeretici sectatores Apostolis se praeferebant, 1.12.14.738. & 4.3.26.796.
• Marci duo: Marcus Joannes; & Marcus, filius ipsius à Petro dictus, Evangelii à Petro praedicati scriptor, Alexandriae Episcopus, Apostolus ab Eusebio vocatur, 4 3.19▪795. S. Petri 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.22.11.818. S. Marcus Neronis 8 mortuus, 2.29.27.773.
• Marcion ob stuprum virgini illatum Ecclesiâ pulsus est ab Episcopo parente, 5 11.2.837. ob praecedentiam & ingressum Ecclesiae negatum ad Cerdonis haeresin confugit, 5.11.5. ib.
• Marcus, primus e Gentibus Hierosolymitanus Episcopus, 5.1.22.286.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , S. Ignat. 2.17.1.759.
• Martyrs dici non debent, qui sese offerunt, 2.10.5.755.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , literae humaniores, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.23.5.819.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 12 Apostolis manifest opponuntur apud Eusebium, Eccl. Hist. l. 1. c. 〈 in non-Latin alphabet 〉 . 4 3.2.194.
• S. Matthias e 70 unus, 3.5.11.783. Dei 〈 in non-Latin alphabet 〉 ad Apostolatum electus, 3.5.23.784.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , qui? 3.2.9.778.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.13.5.807.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 in Epistolâ S. Barnabae ad Gnosticos pertinet, 1.3.7.724.
• Melchizedechis oblatio, 2.6.10.749.
• Mensam per Altare, tanquam per notius, explicat Cyprianus, 2.6.2.748.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.2.6.777.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 [ 〈 in non-Latin alphabet 〉 ] Apostoli, contra omnium exemplarium fidem, in 〈 in non-Latin alphabet 〉 mutandum censuit Rivet, 2 8.9.753.
• Metropoles, quae? 4.5.2.797. ex Judaeorum exemplari transcriptae, 4.5.5.798. & §. 8. ib. fundatae 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.5.18.799. Caeteri Episcopy ne quid grande faciant absque Metropolitâ 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Antioch. Can. 9.4.5.19. ibid. Metropoliticarum Ecclesiarum 〈 in non-Latin alphabet 〉 assertio manavit ab Apostolis, & ad unitatem conservandam non parum confert, 4.5.20. ib. Metropolitica dignitas mobilis, 4.10.13.805.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? apud Ignatium, 2.6.23.750.
• Missae Canon in relatione ad dona & oblationes populi institutus est, 2.6 9.749.
• Missio à Patre, 3.1.5.775.
• Missio duplex, 〈 in non-Latin alphabet 〉 & 〈 in non-Latin alphabet 〉 . Vulgaris & solennis, 〈 in non-Latin alphabet 〉 & ad finem duratura, 3.5.20.783.
• Monarchiam Dei oppugnare, est 〈 in non-Latin alphabet 〉 Paganorum propugnare, 1.12.13.738.
• Montani Prophetissae, 4.27.15.823.
• Mulieres ad praedicandum ordinarunt Cataphryges, 4.27.15. ib.
• Mysterium Iniquitatis à Presbyteranis arreptum, 1.1.1.721. revelatum, 1.12.3.737.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 Ecclesiae administratio sub titulo Mysterii Iniquitatis, vah! rejecta, 1.1.4.721.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 in N. T. rem quovis modo obtectam significat, 1.9.22.735. in meliorem plerunque sensum, quandoque in pejorem, ibid.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 appellatione Gnostici indigitantur, Apocal. 17.5.1.9.23. ib.

N.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 S. Matthaeus, S. Lucas 〈 in non-Latin alphabet 〉 vocat, 1.3.2.723.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quomodo Episcopatus dicendus? 2.8.2.752. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , ib. §. 7. 〈 in non-Latin alphabet 〉 non reddendus est 〈 in non-Latin alphabet 〉 , sed pertinens ad 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 2.8.5.6.753.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Juniores omnes vocati, comparati cum Presbyteris, 4.20.17.816.
• Nicolaus Proselytus non fuit Apostolus, 3.5.28.784.

O.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 puriores Christiani, 1.4.5.729.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Episcopus, 4.16.4.810. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Apostoli, ib. Ejus insignia, Claves, ib. Unus tantùm in eâdem familiâ, ib. Ejus munus, 4.23.8.819.
• Onesimus Ephesiorum Episcopus, 2.25.9.767.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? 3.2.9.778.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 S. Joanni dicta excidium Hierosol. sub Tito & Vespas. Imp. insinuate. 1.12.2.737.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , unde dicta? 4.25.3.820.

P.
• PAganorum multiplex 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.12.13.738.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? 3.2.2. & 3.777.
• Papias S. Joannis Auditor, 4.22.10.721.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Act. 6.1. quid? 4.26.5.821.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.8.12.788. 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.8.13. ib. 〈 in non-Latin alphabet 〉 contra distinguuntur 〈 in non-Latin alphabet 〉 , sive Provinciae, 4.5.3.797. 〈 in non-Latin alphabet 〉 Corinthi, quid? 5.2.2.827.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1 S. Pet. 2.19.29. Ut fidenter Christum confiteamur, (sic 〈 in non-Latin alphabet 〉 significat, Heb. 10.35.) in die judicii; i. e. cum pro tribunali à Judaeis sistamur, &c. 1.6.4.730.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , quid? 1 Tim. 3.13.4.26.9.821.
• Pastores & Doctors, iidem 3.6.8.785. Pastores Episcopy, 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.14.3. & 4.809.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , Christus, 3.2.4.777. S. Paulus specially Spiritus praeceptione Apost. allectus, 4.1.1.793
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 3.8.25.789. & §. 30.31.790.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 ad Episcopum pertinet, 3.8.14.788.
• Persecutionum temporibus Idolothyta gustare, fidem{que} abjurare Gnosticorum dogma, 1.3.9.724.
• 〈 in non-Latin alphabet 〉 , lapis, in Masculino, Homero, 3.3.11.779.
• Pharisai 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 1.13.6.740.
• Philippi, priùs 〈 in non-Latin alphabet 〉 , 4.10.13.805.
• Philippus omnium primus Christi Discipulus, 5.5.21.531
• Philippensium Presbyteri, Episcopy, 4.10.2.804. Non unius tantùm Civitatis nomen, sed integrae Provinciae, 4.10.11.805. Metropolis, ubi multi Episcopy, nulli adhuc Presbyteri, ib. Macedoniae 〈 in non-Latin alphabet 〉 . §. 16. ib.
• Philo Judaeus, Apostolorum