Vindication of Ecclesiastical Volume 3

SAnctissimo patri in Christo Alexandro, divina providentia Sanctae universalis Ecclesiae summo Pontifici, communitas Comitum, Procerum, Magnatum, aliorumque Regni Angliae, cum subjectione debita, pedum oscula beatorum. Nuper vestra sanctitas, tam per literas quàm per venerabilem virum Magistrum Arlotum Subdiaconum & Notarium, nos multipliciter monuit & induxit: ut Dominum nostrum illustrem Regem Angliae, in prosecutione Regni Siciliae juvaremus; sibi commune subsidium super hoc faciendum. Licet ante idem Dominus noster Rex, absque nostro consilio et assensu, immo nobis reclamantibus et invitis, hoc negotium assumpsisset, quod sibi impossible propter difficultatem conditionum, et alia quae Statum nostrum respiciebant, penitus credebamus. Ob reverentiam tamen Apostolicae Sedis & vestrae, Domino Regi duximus respondendum, quod si procerum et magnatum suorum consilio, Regnum suum in multis multipliciter deformatum, vellet in melius reformare; et vos conditions in privilegio vestro contentas, vires ipsius Regis excedentes, quodammodo mitigare velletis, quod juxta mitigationem et reformationem hujusmodi, optatus eventus negotio speratus, ipsi praeberemus et operam et effectem: ut Rex negotium quod sine nobis assumserat, per vestrum auxilium possit perducere ad effectum. Caeterum praefatus Dominus Rex attendens impossible pondus negotii memorati, & Statum Regni sui imbecillem, voluit & express concessit, ut de procerum et magnatum consilio (sine quibus Regnum suum gubernare non poterat, nec negotium prosequi memoratum) dicta reformatio proveniret. Hoc videlicet modo, ut duodecim ex parte ipsius electi, & alii totidem ex parte Communitatis nominati, disponerent, statuerent, ac etiam ordinarent super melioratione & reformatione Regni Angliae; & ipsum Regnum contingentibus, prout eis melius (expediens) videretur. Promittentes tàm ipse quàm Dominus Edwardus primogenitus suus, affirmantes propriis juramentis, quod per praedictos viginti quatuor vel majorem partem eorum ordinatum existeret, inviolabiliter observaret. Facturi & procuraturi securitatem omnimodam, quam ipsi viginti quatuor vel major pars eorum, super hoc fieri providerent. Verum cum inter duodecim ex parte Domini Regis electos, electus Wintonienfis & fratres sui nominati fuissent, idem electus quasi salutis suae immemor, & invigilans perturbationi Regni & dispendiis, potius quam reformationi; Regem ipsum sollicitavit, & toto posse induxit; eidem immensam promittens pecuniam (etiam usque ad ex • anitionem substantiae & facultatum Wintoniensis Ecclesiae) ut spreto juramento proprio, a promissionibus hujusmodi resiliret; in Regni sui grave dispendium, & irreparabile detrimentum. Cumque per hanc viam desiderium intentionis suae explere non posset, ad alia se convertens, Dominum Edwardum & quo • dam alios de Nobilioribus totius Regni animavit, & quantum in se fuit stimulavit, ad subversionem totius Regni; quasi in necem ejusdem & lapsum irreparabilem conjurasset. Ut de illo posset vere dici, Est vir qui turbavit terram, & concussit Regnum. Nam cum ad reformationem qui nunc nominati fuerant, studio vigilanti intenderent, praedictus electus & fratres sui, nunc per subterfugia, nunc per alias cavillationes varias, eventum reformationis hujusmodi retardabant: Sed mentita est sibi iniquitas; Quia quanto plus conabantur, negotium impedire, tanto ferventius & constantius alii zelo reipublicae inflammati, instanti vigilia & propensiori cautela, illud promovere studebant. Attendentes, quod firma cohaerentia fidelis esse non potuit, ubi non est tenax unio voluntatum; & ipsorum conglutinatio animorum. Sed quid ultra? Praedictorum electi & fratrum suorum, tam graves erant excessus & grandes, quod clamor pauperum ad coelum ascenderet contra ipsos. Ipsorum enim Ministri et Officiales, qui potius praedones et satellites dicebantur, undique depraedabantur paupers: insidiabantur simplicibus, movebant impios, opprimebant innocents, exultabant in rebus pessimis; laetabantur cum male fecissent, peccata populi comedentes luxuriabantur in lachrymis viduarum; in nuditate pupillorum, in oppressionibus subditorum gaudentes. Et in tantum ipsorum effroenata tables invaluerat, quod nec sub ipsis minores vivere poterant, nec cum ipsis conversari pares, nec super ipsos impares majores. Nos igitur attendants, quod respublica corpus quoddam est, quod divini muneris beneficio vegetatur, & summae aequitatis nutu agitur, & regitur quodam moderamine rationis; nec expedit quod in uno corpore dissonantia sit membrorum: dictos electum & fratres, tanquam turbatores quietis & tranquillitatis Regni totius, post multas instantias & frequents monitiones vocavimus, & vocari per Regem fecimus, ut judicio sisterent, suis querelantibus responsuri, juxta consuetudinem Regni et leges. Ita quod duo ex ipsis quos mallent exirent, reliquis duobus remanentibus: qui pro se et aliis responderent, ac si sibi magis expedienscrederent, Regnum omnes exirent. Qui suis culpis exigentibus subire judicium formidantes, maluerunt exire quam judicii rigorem expectare Sed nec adhuc nobis & Regno nostro, super hoc plene non tantum existeret si Electus, (cui totius turbationis materiam merito imputamus) rediret in Angliam: cujus praesentia subita posset evertere, quicquid nostra sollicitudo multis vigiliis & infinitis laboribus studuit ordinare. Vnde fixum est propositum omnium, et accensum desiderium singulorum; quod illo acto schismatis homo dissensionis et scandali, inter nos deinceps nullatenus conversetur. Quia igitur praefatus Electus & fratres, Regem & Dominum Edwardum infatuerunt, adeo quod non solum insolentiae remanebant penitus impunitae, sed quod pejus est, & verecundum dicere terribileque audire, si quis contra ipsos vel eorum alterum differet in judicio quaestionem, Rex qui delinquentem punire & delictum corrigere tenebatur, ipsos in suis facinoribus nutriens contra conquerentem mirabiliter turbabatur: & cui Judex debebat esse propitius, ad eorum suggestionem fiebat adversarius, & nonnunquam terribilis inimicus; ita quod fulciti Regis potentia & favore, quos volebant opprimebant: Communitates & libertates Ecclesiarum damnabiliter violando, homines incarcerando, Clericos vulnerando, in praejudicium coronae (cui soli competit hujusmodi incarceratio.) Laxatis habenis nequitiae debacchando per Regnum, pro suae libito voluntatis. Unde si (quod absit) electus rediret in Angliam, pejora prioribus probabiliter formidamus. Sanctitati vestrae igitur omni affectione qua possumus, supplicamus, quatenus sicut unitatem & pacem Regni Angliae (quod semper vobis extitit devotum & existit) diligitis, saepe dictum electum ab Administratione Wintoniensis Ecclesiae, quae ex munificentia Sedis Apostolicae sibi concessafuerat, amoveatis omnino. Et magis expedit, quod istud fiat sine scandalo, de vestrae plentitudine potestatis; quam (quod Deus avertat) occasion ipsius pejora contingant; et nos vestri devotissimi, aliud facere compellamur. Scituri pro certo, quod etiamsi Dominus Rex et Regni majores hoc vellent, Communitas tamen ipsius ingressum in Angliam jam nullatenus sustineret. Potiùs enim saevirent in ipsum, quàm quod ipsius intolerabilem saevitiam expectarent. Quin immo, omnibus regnicolis onerosum, & toti Regno dispendiosum existeret; si proventus de quo Regnum infestare disposuit, perciperet. Quod et omnes qui qualitatem negotii noverant asseverant. Et certe (Clementissime Pater et Domine) hoc satis credimus sine scandalo faciendum: cum non sit in Episcopum consecratus: sed tantum sibi Administratio est concessa. Super iis autem et aliis, quae nuncii nostri latores praesentium, Sanctitati vestrae exponent, fidem indubitatam adhibere velitis: petitions nostras quas per ipsos vobis offerimus (si placet) ad exaudititionis gratiam admittentes. Et nos.

Vice totius Communitatis, praesentibus literis sigilla nostra apposuimus, in testimonium praedictorum. Conservet incolumitatem vestram altissimus, per tempora longiora.

Magnates igitur formidantes ne Electus Wintoniensis Romam properaret, et infinita promissa Papae et▪ Cardinalibus pecunia, suam procuraret consecrationem: ut sic efficacior esset ad nocendum: elegerunt sibi quatuor milites peritos, et facundos, et fide dignos: qui hanc praenotatam Epistolam Romam deferrent: et Papae et toti Curiae praesentarent Romanae. In cujus tenore continetur, ut eisdem fides adhibeatur indubitata. Habebant autem de denariis electi memorati, Mille Marcas absconditis pro eorum nunciorum labor, ad sua viatica, et alia sibi necessaria exhibenda. Transalpinaturi cum venissent Parisios, infirmatus unus eorum videlicet, ( Petrus Brancho ) obiit. Unde non mediocriter doluerunt: nihilominus alii tres tantum iter incoeptum continuaverint. Et cum Romam pervenissent, causam sui itineris Domino Papae plenius monstraverunt: addentes quaedam alia enormia, & maxima facinora, quae perpetraverant praedicti Electus & fratres ejus; videlicet de homicidiis, rapinis, & variis injuriis, & oppressionibus, nec voluit Rex impetus eorum refraenare. Nec praetermiserunt injuriam magnam quam fecerant magistro Eustachio de Len, Officiali Domini Cantuariensis Episcopy; ubi vel omnes dicti fratres vel major pars dicitur interfuisse: Pro qua offensa maxima, excommunicati fuerunt omnes qui tanto facinori interfuerunt per totam provinciam Cantuariensem, & Oxoniis coram universitate. Recitatumque est, quod unus fratrum (scilicet Galfridus ) Coquum Regis assavit: & excogitatis tormentis, usque ad mortem cruciavit.

Ad quorum auditum, omnes audientes aures continentes obstupuerunt.

Moreover the Barons certified this barbarous detestable fact of his to the Pope: * Contigit retroactis paucis temporibus, quod Johannes filius Galfridi Justitiarii Hiberniae, vir quidem praeclarus genere, divitiis, & potentia, contulerat unam Ecclesiam cuidam Clerico suo. Electus autem Wintoniensis hoc audiens, vend • cans in eadem patronatum, vehementer iratus, jussit ejici eundem Clericum, & si contradiceret, turpiter & violenter abstraheretur, viliterque in vilem locum praecipitaretur. Cum vero Ministri ejusdem Electi, dictum Clericum ejicerent de Ecclesia truculenter, eo quod ipse appellasset, occidere ipsum praesumpserunt, & quosdam de Ministris ejusdem Clerici baculando, vulneraverunt, convitiis & injuriis affecerunt, & à domibus excludentes, Ecclesiamque spoliantes, aliquos eorum ita inhumane tractaverunt, quod contabescentes infra paucos dies interierunt. Istud detestabile factum, Romano erat Pontifici per Barones significatum. Haecautem cum audisset Dominus Johannes, iratus, nec mirum, conquestus est Regi. Sed Rex, sicut consueverat, ipsius Electi reatum pallians excusavit, supplicans attentius, ne ipsum Electum in tam gravi delicto accusaret aut scandalizaret, vel aliquam moveret quaestionem. Supersedit igitur dictus Dominus Johannes, expectans tempora ultioni commodiora. Cernens igitur in praesentiarum, quod superbia Pictavensium declinaret, dictam querimoniam innovavit, appellans quosdam Pictavenses, Ministros scilicet Electi Wintoniensis de tam enormi facto, et Electum ipsum de praecepto.

I shall next present you with two Bulls of Pope Alexander the 4th. the Originals whereof I found in the White Tower Chapel, the latter of them with his Leaden Seal yet thereto annexed.

The Dean and Chapter of Sarum to gratify this Pope, bestowed a Prebendary in their Church upon Blasius his Nephew and Chaplain; whereupon the Pope by this Bull commanded them to exchange for any other Prebend he should make choice of, and induct him into possession thereof, by himself or his Proctor, and for a reward of their kindness, reserved the gift of this Prebend by Provision to himself, and conferred it on Blasius by this his Bull of Provision, nulling all other grants thereof to him or any else by what Authority soever.

ALEXANDER Episcopus servus servorum Dei. Venerabili fratri Episcopo, & dilectis filiis Decano & Capitulo Sarisburiensis, salutem & Apostolicam benedictionem. Ad gaudium plurimum votis nostris accedit, quod spes quam de sinceritate vestrae devotionis concepimus nos non fallit, dum illos quos nobis affinitate conjunctos in charitatis visceribus continemus, benevolentia comprobamini prosequi gratiosa. Prout ex eo manifest colligitur, quod velut obedientiae filii nostrae contemplationis obtentu dilectum filium Blasium, Nepotem et Capellanum nostrum, in Ecclesia vestra in fratrem et Canonicum admisistis, quandam Praebendam in eadem Ecclesia liberaliter conferendo. Volentes igitur nos in eodem Capellano, qui secundum opinionem communem laudabiliter tendit ad futurae merita probitatis vobis & Ecclesiae praedictae amplius obligare, Universitatem vestram rogamus, monemus & hortamur attente, per Apostolica vobis scripta praecipiendo mandantes, quatenus affectum vestrum nostro in hac parte cooptantes affectui & hujusmodi vestrae devotionis puritatem per laudabilium actionum studia de bono in melius ductu continuo dirigentes, dictam Praebendam praefato Capellano in illam quam ipse in Ecclesia praedicta duxerat acceptandam, pro nostra et Apostolicae sedis reverentia liberati munificentia commutetis. Ipsumque vel Procuratorem suum, vel alium ejus nomine in ipsius possessionem inducatis, vel faciatis induci. Ita quod operis efficacia patenter ostendat nos nostros uberiori ac pleniori benevolentia confovere, & nos qui super hoc exaudiri toto cordis affectu cupimus, vobis exinde speciales gratias referamus. Nos enim ex nunc Praebendam hujusmodi donationi sedis Apostolicae servamus, praefato Blasio conferendam, decernentes, irritum et inane si secus de dicta Praebenda vestra vel quavis authoritate a quoquam contigerit attemptari. (A high daring Pontifical Usurpation on the Deans and Chapters Right.) Dat. Viter bii 2. Idus Junii, Pontificatus nostri anno tertio.

He likewise sent this second Bull to the King, on the behalf of, Arlot his Notaries Nephew, on whom the King had bestowed an annual pension, expressing therein Arlots affection and devotion to serve the King, and promote his affairs in the Court of Rome, to engage the King to a more bountiful reward of his services, on whom he had formerly bestowed many great and rich preferments, even to envy in the Court of Rome, as well as at home.

ALEXANDER Episcopus servus servorum Dei. Charissimo in Christo filio nostro H. Regi Anglorum illustri, salutem & Apostolicam benedictionem. Recolit Regiae mansuetudinis bonitas quàm fideliter & quàm pure, sine improbitatis et cupiditatis nota, dilectus filius Magister Arlotus Subdiaconus & Notarius noster, quando ipsum olim in Angliam pro Ecclesiae ac tuis negotiis destinavimus, se erga te habuit, materiam justae offensionis cui non relinquens. Et ideö ne idem relinqueretur prorsus Regiae liberalitatis immunis, praeter munificentiae tuae morem dignum duxisti, postquam ad sedem est reversus Apostolicam, eum in suis prosequi aliquo munere gratiae specialis. Nam sicut idem Notarius nobis exposuit, dilecto filio Arlotucio Nepoti ejus, feudum certae quantitatis prout in tuis Patentibus Literis contineri dicitur, obtulisti. Rogans pluries & per iterata scripta requirens, ut idem Notarius eundem Nepotem s • um ad tuam praesentiam destinaret, merito quidem hoc tua ben • g •• as cogitavit, quia sic plenius scires quibus laudibus apud nos, idem Notarius pietatem tuam in Deum, & devotionem quam habes ad Ecclesiam commendavit. Et quibus persuasionibus ad diligendum te amplius nos & fratres nostros accendit. Nosces perfectius ipsius erga te ac filios tuos sinceritatis affectum, & te sibi reputares non modicum ad benevolentiae vicissitudinem obligatum. Cum igitur idem Notarius non solum instantiae tuae, sed & quorundam collateralium tuorum exhortationibus acquiescens, praefatum Nepotem suum ad magnitudinem tuam mittat, Serenitatem tuam rogamus attente, quatenus eum ob reverentiam Apostolicae sedis & vestram, benign suscipias, et ipsum qui non se ingerit, sed a te vocatus accedit, habeas prout tuam decet honorificentiam, et sicut praefati Notarii probata erga te sinceritas meruit commendatum. Ita quod idem Notarius fiat tibi ex devoto devotior, et nos exinde reddamur tibi ad beneplacita promptiores. Dat. Anagniae 6. Idus Septembris, Pontificatus nostri anno quinto.

Sigillum Plumbeum Alexander Papa Quartus.

Matthew Paris renders us this account of Abbots withstanding the Kings obligations to satisfy the Popes demands, and of the great exactions, expenses of Abbots and Bishops in going to Rome to be confirmed, according to Pope Alexanders new Decree.

Eodem anno, videlicet decimoquinto Calendas Augusti, non procul à Wintonia, obiit Richardus Abbas Westmonasteriensis, vir quidem elegans, facundus, juris utriusque peritus, Cinonici scilicet & Civilis, Regis specialissimus, in cujus etiam obsequio magnos & multos, tàm in transmarinis, quàm in cismarinis partibus, labores libenter consumpserat sumptuosos, &c. Sed quia virtutibus se solent vitia quaedam adjungere, iste Richardus sigillum suum, & Conventus sui, scripto cuidam Regis apposuit, ut videlicet alii Abbates in eodem nominati, audacius sigilla sua apponerent, & liberius. Quod quidem scriptum tunc temporis confectum fuit, ut quidam Abbates superiores in Anglia sese obligarent pro Rege Mercatoribus transmarinis in pecunia non minima, promissa tamen eisdem Abbatibus & successoribus suis, securitate ejusdem pecuniae à Rege persolvendae, Ecclesiarumque suarum servanda indemnitate. Sed quia hujusmodi promissioni fides, non videbatur adhiberi indubitata, ipso solo in vanum consentiente, caeteri omnes viriliter restiterunt, et unanimiter contradixerunt, hoc divino superaddentes consilio, quia si per eos fieret hujus obligationis introitus, aliorum etiam supponebatur per eorum exempla contractus. Hujus autem Richardi defuncti corpus, delatum est Westmonasterium, & in Ecclesia sua Conventuali honorifice sepultum.

Eligitur autem Dominus Philippus ejusdem Monasterii Prior, in ejusdem domus Abbatem. Quod cum audisset, vix consensum attribuit, illam Domini Papae gravissimam vehementer formidans constitutionem, scilicet, quod oportuit Romam personaliter adire, cum corporis et carnis oneraretur ipse magnitudine. Maluit enim, & melius fuit domi residere more pristino vivendo, quam pro dignitate temporali, tanto se exponere periculo. Attamen fratrum exhortatione, & legitima omnium convictus electione, eisdem gratanter adquievit. Ita tamen, quod pro confirmatione sua alios ad Curiam destinarent. Profecti autem quidam de eminentioribus, propositis coram Domino Papa causis et excusationibus absentiae electi sibi urgentioribus, contradicentibus Cardinalibus vix tandem potuerunt gratiam adquirere, data non modica pecuniae quantitate. Quibus post negotia difficilius expedita, redeuntibus, nunciatum est, eorum electum jam defunctum, aliumque in locum ejus quam citius subrogatum. Qui vehementer dolentes, versus Curiam iterum laborem festinanter resumunt praehabitum.

The same year Godfry de Kimeton Dean of York, was elected Archbishop of that See, and forced to travel to Rome for his confirmation: qui Romam corporaliter adiens, quamplurimis sumptibus, & gravaminibus consumptis, peractóque laudabiliter negotio, quam citius remeavit incolumis. Consecratus est Romae Archiepiscopus Eboracensis, qui à Domino Papa & universis examinatoribus condignus repertus & commendabilis, expletis laudabiliter negotiis Ecclesiae Sanctae, gubernator remeavit opertunus. Tunc venit in Angliam à partibus transmontanis, Eboracensis Archiepiscopus, à Domino Papa consecratus. Et cum Londinum pervenisset, per medium urbis portari fecit crucem suam ante ipsum in propatulo elevatam, accedensque ad Regem, honorifice susceptus est, & inde ad partes tendens Angliae Boreales, in suo gaudenter Archiepiscopatu pastor & pater suscipitur sublimatus. He Interdicted the whole City of York not long after, from the beginning of Lent till the invention of the Holy Cross, I know not upon what quarrel.

Circa idem tempus, convocati fuerunt Praelati Angliae universaliter, ut Oxoniae convenientes, Anglicanae Ecclesiae vacillantis, et multipliciter impulsae, ne penitus cadat, statum reformarent. Convenerant autem ibi quatuor Episcopy ad hoc specialiter deputati, scilicet Norwicensis & Cicestrensis, aliique duo, quorum nomina non recolo. Qui convocaverunt exemptos omnes Abbates, & alios alterius ordinis, vel eorum idoneos Procuratores, scire volentes, si eorum statutis vellent adquiescere, & eorum defensioni & sustentationi uniformiter adhaerere. Sed quia quidam excusatione absentes, quidam in assensu dubitantes, nullum tunc potuerunt dare responsum, recesserunt omnes, imperfectum relinquentes negotium.

The same year, Anno 1259. the Monks of Winchester, comperientes quod Rex nullum quem eligerent in Episcopum acceptasset, nisi sibi charissimum, maxim post fratris sui Athelmari exilium, elegerunt sibi in Episcopum & suerum pastorem animarum, Dominum Henricum de Wengham, Domini Regis Cancellarium. Ipse autem considerans rem fuisse litigiosam, & incertam, noluit adhuc elect. oni de se factae plene consentire, licet Regem sibi invenire favorabilem non dubitaret. Asseruit enim se tantae dignitati, et custodiae animarum insufficientem, nec Theologia aliisque divinis Scriptures edoctum, aut ut decet, renitentem. Tandem tamen aliquantulum consentiens, libenter a Domino Rege, sed conditionaliter, suscipitur, videlicet, si frater suus uterinus Athelmarus praeelectus, posset a Domino Papa gratiam impetrare consecrationis, ipsemet prae omnibus aliis fieret in eadem Ecclesia Wintoniensi institutus. Si vero non-salvo jure fratris sui sustentationis, loco ipsius, sit ill subrogatus.

But the Bishopric of London becoming void, ( Fulco Bishop of London dying of the Plague) Wengham made no bones to accept thereof, notwithstanding his insufficiency, and want of learning and knowledge in Divinity, and withal procured these Letters Patents from King Henry, by advice of his Council, (in imitation of the Popes Commendaes, then grown very common) to hold and retain all his former Ecclesiastical dignities and Benefices, whereof the King was Patron, together with his Bishopric, for so long time as the Pope should please to grant him a dispensation, whose dispensation alone would not bar the King to present to those dignities and Benefices, being all void in Law by making him a Bishop.

REX Venerabilibus patribus Archiepiscopis, Episcopis ad quos praesentes literae pervenerint, in quorum diocesibus Venerabilis Pater H. London. Electus Ecclesiastica beneficia tempore suae promotionis ad eundem Episcopatum obtinuit, salutem. Fructuosa & diuturna obsequia quae praefatus Electus diu nobis impendit, & ipsius fidelitatem, & industriam, nec non & affectionem quam erga nos gerit diligentius attendants; Nos de Consilio Magnatum de Consilio nostro concedimus eidem Electo; Quod decanatus, dignitates et omnia alia beneficia Ecclesiastica subscripta, quae tempore dictae promotionis suae de patronatu nostro obtinuit, retinere possit libere, plene et pacifice, quamdiu ipsa per indulgentiam Domini Papae valeat retinere; videlicet, Decanatum Sancti Martini London. cum collationibus Ecclesiarum & Praebendarum ad eundem Decanatum pertinentium; Decanatum de Tottenhal. Coventr. & Lichf. Dioc. cum collationibus Praebendarum ad eundem Decanatum spectautium, Ecclesiam de Auvilliers ejusdem Dioc. quae est Praebenda de Bruges, Ecclesiam de Worefeld. ejusdem Dioc. Ecclesias de Kirkeym. & de Preston. in Augmodernesse Eborum Dioc. quae sunt in Archidiaconatu Richmondiae, Ecclesiam de Grymmesby Lincoln. Dioc. Promittimus etiam eidem bona fide et coneedimus, quod dictos Decanatus Sancti Martini London. de Tottenhal. seu etiam praedicta Beneficia Ecclesiastica, quae ex patronatu nostro ante su am promotionem optinuit nulli conferri faciemus, nec ad dicta beneficia aliquem praesentabimus, quamdiu ipsaper indulgentiam Domini Papae valeat retinere. In cujus, &c.

He had the like Patent to retain his Benefices and Ecclesiastical preferments in Ireland. This is the very first Patent of a Commenda retinere, granted by the King to any Bishop elect I have yet met with, being made by advice of the Lord's of his Council and Judges, which makes it more considerable: This Wengham was then Chancellor of England, and retained all these preferments and Benefices, though unlearned, unworthy, together with his Bishopric, to maintain his Worldly Pomp, Grandeur, with the total neglect of his people's souls, and his Pastoral duty, the least of his care, thoughts, and of most Commendatories in that age and succeeding times.

Adomar Bishop elect of Winton being forced to fly the Realm by the Barons as you have heard, and the See continuing void; the King seising the Temporalties and stock thereof, granted 5000. Sheep, 200. Cowes and 10 Bulls to this Bishop of London elect, (first chosen Bishop thereof) to stock the Bishopric of London, warranting them against the Bishops of Winchester, provided always, that if Adomar should recover possession of his Bishopric they should be restored to him.

REX Nicholao de Handlo, Custodi Episcopatus Winton. salutem. Sciatis quod pro laudabili Servitio, quod dilectus Clericus noster Henricus de Wengham, London. Electus diu nobis impendit, concessimus ei de instauro Episcopatus Winton. quinque Millia Ovium, ducentas Vaccas, & decem Tauros, de dono nostro ad instaurandum inde Episcopatum suum London. Quod quidem instaurum eidem London. Electo versus quemcunque Episcopum vel Electum Winton. seu alium Warrantizabimus, & ipsum inde indempnem conservabimus. Hoc tamen excepto, quod si contingat Adomarum fratrem nostrum possessionem Episcopatus Winton. recuperare & optinere, Nos necessario eidem fratri nostro instaurum praedictum restituere tunc volumus, quod idem Electus London. de tanto instauro, vel de rationabili praecio ejusdem nobis respondeat. Et ideo vobis mandamus, quod eidem London. Electo, vel ejus certo Atturnato praedict. quinque Millia Ovium, CC. Vaccas, & decem Tauros liberari faciatis. Et nos liberationem illam vobis in compoto vestro allocari faciemus. In cujus, &c.

The King by reason of the vacancy of the Bishopric of Winchester, presenting one to a parcel of Tithes which the Bishops held and disposed of, and the Archbishops Official refusing to admit him, the King issued this Writ to the Guardian of the Bishopric to admit him thereunto, and put him into possession thereof, and maintain him therein, if the Official persisted in his refusal.

REX Nicholao de Handlo Custodi Episcopatus Winton. salutem. Cum ad seperatas decimas de Etheneswell, nuper praesentaverimus dilectum Clericum Richardum de Wintonia, & Magister Constantine de Mildhall Offic. Venerabilis Patris B. Cantuariens. Archiepiscopi, in Episcopatu praedicto ipsum Clericum nostrum ad dictas decimas admittere, & in Corporalem possessionem eorundem inducere distulerit, in nostri contemptum, et dicti praesentati nostri praejudicium et gravamen. Licet eidem Offic. per inquisitionem, quam inde fecit constiterit, qnod dictae decimae vacant per mortem Andreae de Bramford. quondam possessoris earundem & ad nostram spectant donationem ration dicti Episcopatus vacantis, & in manu nostra existentis, eo quod Episcopy Wintoniae qui pro tempore fuerint dictas decimas cum vacassent cuicumque voluerint sine reclamatione alicujus contulerunt, Et jam mandaverimus iterato eidem Officiali, quod Clericum nostrum memoratum ad dictas decimas admittat & in corporalem possessionem earundem sine dilatione & difficultate qualibet inducat. Uobis mandamus firmiter praecipientes, quod nisi dictus Officialis id sine dilatione fecerit, ad mandatum nostrum, vos eundem Clericum nostrum in plenam possessionem Decimarum supradictarum cum festinatione inducatis, et ipsum in possessione earundem manuteneatis et defendatis, ne nobis aut Episcopis dicti loci futuris, vel etiam dicto praesentato nostro praejudicetur in hac parte, cum Episcopy ejusdem loci qui pro tempore extiterunt dictas decimas in singulis vacationibus earundem cuicunque voluerunt, sine inquisitione vel institution inde facienda confer consueverint, sicut per inquisitionem quam dictus Offic. inde fieri fecit est compertum, & nos eundem Episcopatum in suis juribus & libertatibus dum fuerit in manu nostra conservare teneamur. In cujus, &c. Teste Rege apud West. 4. die Aprilis.

The King having approved, and the Pope afterwards confirmed the election of the Archbishop of Tuam in Ireland, and certifying the King thereof, he thereupon issued these Patents for the restitution of his Temporalties.

REX Stephano Lungespee Justic. Hiberniae & Magistro Willielmo de Bakepuz, Eschaetori Hiberniae, vel alteri eorum salutem. Cum Venerabilis Parer Thomas quondam Elfin. Episcopus, postulatus in Archiepiscopum Tuamensem confirmatus sit à Domino Papa, sicut per Literas ejusdem Domini Papae nobis inde directas accepimus, nos postulationem illam et confirmationem ratum habentes et acceptam, reddidimus eidem Archiepiscopo praedictum Archiepiscopatum, cum omnibus pertinentiis suis. Et ideo vobis mandamus▪ quod eidem Archiepiscopo de Archiepiscopatu praedicto, cum omnibus temporalibus & possessionibus ad eundem Archiepiscopatum pertinentibus plenam seisinam sine dilatione fac. In cujus, &c.

REX omnibus tenentibus de Archiepiscopatu Tuamensi in Hibernia, salutem. Cum Venerabilis Pater Thomas, quondam Elfinens. Episcopus postulatus in Archiepiscopum Tuamensem confirmatus sit à Domino Papa, sicut per Literas ejusdem Domini Papae nobis inde directas accepimus; nos postulationem illam & confirmationem ratam habentes & acceptam, reddidimus eidem Archiepiscopo praedictum Archiepiscopatum, cum omnibus pertinentiis suis. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Archiepiscopo tanquam Domino vestro in omnibus quae ad praedictum Archiepiscopatum pertinent intendentes sitis & respond. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 20. die Julii.

Et mandatum est Stephano Lungespee Justic. Hiberniae, & Magistro Will. Bakepuz Eschaetori Hiberniae, vel alteri eorum, quod eidem Archiepiscopo de Archiepiscopatu praedicto, cum omnibus temporalibus & possessionibus ad eundem Archiepiscopatum pertinentibus, plenam seisinam sine dilatione habere faciant. Teste ut supra.

What transactions, Letters passed between the King, Pope, and others concerning the Dismes, &c. granted him by the Pope, and affairs of France and the Kingdom of Sicily, and what accounts were given by the Bishop of Hereford and Rustand, of the monies received and disbursed by them out of these Dismes to foreign Merchants and others, these ensuing Records inform us.

QUia Rex collectionem decimae & pecuniae provenientis de bonis ab intestato morientium in Regno Regis, & de bonis indistincte legatis, & etiam pecuniae in Terram Sanctam Legatae, quas Dominus Papa Regi concessit in subsidium Terrae Sanctae, de Consilio Magnatum qui sunt de Consilio suo prorogavit, donec per nuncios suos quos nuper misit ad Curiam Romanam plenius certioratus fuerit, qualiter in negotio praedicto fuerit procedendum: Mandatum est W. Bathon. & Wellensi Episcopo, quod demandam quam facit, Richo de Grey, de C. lib. quas Reginald. de Mohun. in Testamento suo legavit in subsidium Terrae sanctae, & quas idem Richus ei debuit, ponat in respectum, donec aliud à Rege habuerit in mandatis. Teste Rege apud Westm. 8. die Septembris.

DOmino Papae Rex Angliae, salutem. Cum reverentia & honor. Quia de quibusdam negotiis inter Regem & illustrem Regem Francia praelocutis plenius certiorari Rex oportebat, priusquam super aliis, quae per Magistrum Petram Lemovicens. & Anselmum de Bellencer. Clericos & Nuncios Venerabilium Patrum Ebredunen & Tarentas. Archiepiscoporum, & Magistri Rostandi Capellani Domini Papae Regi super facto Siciliae, & aliis tam literis quam vivâ voice, Sanctitas Papae significare Regi plenum daret responsum; propter quod etiam quosdem de Majoribus Regni & consilii Regis in Franciam Rex transmisit festinanter; praedictos Clericos Rex retinuit usque ad reditum nunciorum Regis praedictorum. In quorum reversione absque mora ulteriori peripsos Clericos, vel per alios sollempnes Nuncios Regis certum super praemissis Papae beatitudini significavit responsum, maxim autem super facto regni Siciliae efficaciter prosequendo, vel penitus dimittendo. Quapropter Clementiae Papae Rex supplicat attente, quatenus hanc modicam moram, si placet, excusatam habens, circa praemissa nihil interim immutet. Teste Rege apud Winds. 16. die Marcii.

REX Ebredun. Archiepiscopo, salutem. Super laboribus & variis anxietatibus quibus estis pro negotiis nostris in Curia Romana procurandis multipliciter lacessiti, sicut per operis efficaciam manifest perpendimus, grates vobis referimus quas valemus. Et quia tractatus pacis inter nos & Regem Franciae praelocutae, à qua negotium Siciliae multum dependet, ulteriorem quam credebamus cepit dilationem, Clericos vestros, qui nuper ad nos ex parte Domini Papae & vestra venerunt, ad vos remittere distulimus, quousque plenius certiorati essemus de pace praedicta, sicut ipsi vobis poterunt plenius intimare, quibus super hiis & aliis negotiis nostris quae vobis exposuerint fidem adhibere velitis, statum & beneplacitum vestrum nobis saepius demandantes. Teste Rege apud Winds. 24. die Maii.

Consimiles Literae diriguntur Archiepiscopo Tarat. Magistro Rostando, & Magistro J. Clarell, & ista quatuor paria Literarum tradita fuerunt duobus Clericis dictorum Archiepiscopi Tarat. & Magistri Rostandi deportanda.

REX Venerabilibus patribus H. Ebredun. R. Tarat. Archiepiscopis, Magistro Rustando, & Magistro I. Clarell vel eorum aliquibus qui praesentes fuerint in Curia salutem. Super laboriosa & sollicita diligentia quam apposuistis & apponitis circa negotia nostra in Curia Romana expedienda grates vobis referimus copiosas. Et quia tractatus pacis inter nos & Regem Franciae praelocutae, à qua negotium Siciliae multum dependet, ulteriorem quam credebamus coepit dilationem, Clericos vestros, qui nuper ad nos ex parte Domini Papae & vestra venerunt, ad vos mittere distulimus quousque plenius certiorati essemus de pace praedicta, sicut vobis per alias literas nostras quas vobis per eosdem Clericos direximus significavimus; unde dilectum & fidelem nostrum Willielmum Bonquer ad praedictam Curiam mittimus, pro praedicto negotio & aliis secretis negotiis ibidem expediendis, quae idem Wilhelmus vobis exponet, cui super hiis fidem adhibeatis, & ea ad optatam produci procuretis effectum, prout praefatus Wilhelmus vobis ex parte nostra plenius intimabit; tantum super hoc facientes, quod vobis exinde ad gratiarum merita fortius astringamur; statum autem vestrum & negotiorum nostrorum in Curia nobis crebro significetis. Teste Rege apud Winds. •• . die Maii.

Ista Litera tradita fuit Willielmo Bonquer deportanda, & est Litera duplicata.

DOmino Papae, salutem cum reverentia & honor. Super gratiis multimodis nobis & Edmundo nato nostro, maxim de Regno Siciliae & aliis nos & honorem nostrum contingentibus, à vestrae Sanctitatis Clementia favorabiliter impensis vobis ad gratiarum actiones assurgimus, cum devotione specially; vestrae Paternitati significantes, quod pax inter Regem Franciae illustrem & nos aliquantulum cepit dilationem à qua magna pars subsidii praedicti Regni Siciliae dependebat. Super quo Sanctitati vestrae attentius supplicamus, quatenus ob causam praedictam, & alias quas dilectus & fidelis noster W. Bonquer Miles & Marescallus noster, vobis ore tenus ex parte nostra plenius exponat, memoratam gratiam vestram apud nos & praedictum natum nostrum, tam egregie & liberaliter inchoatam, necnon & benign continuatam, fine piissimo consummare dignemini, & eidem super negotio Siciliae & facto Winton. & ad ea pertinentibus, necnon & aliis negotiis nostris & Regni nostri plenam fidem adhibere velitis. Teste meipso apud Westm. 20. die Maii, Anno Regni nostri 43.

REX Venerabili Patri P. Sancti Georgii ad Volum Aurcum Diacono Cardinali • salutem, & sincerae dilectionis affectum. Ex veridica tàm dilecti Militis nostri Willielmi Bonquer, quàm aliorum Nunciorum nostrorum relatione didicimus▪ quod vos negotia nostra & Regni nostri sincero animo amplectantes, ipsa non minus quam vestra totis studuistis viribus promovere; unde Paternitati vestrae, quas possumus etsi non quas debemus gratiarum referimus actiones; rogantes, quatenus quid voluntati vestrae placuerit, quod per nos valeat expediri nobis significari velitis. Scituri, quod si in aliquibus vobis responderemus ad votum nobis gratum esset plurimum & acceptum. Negotia vero nostra tàm Regni Argliae, quàm Regni Siciliae, & alia pro quibus ad Curiam Romanam praefatum Willielmum destinavimus, vobis recommendamus; supplicantes attente, quatenus negotia illa solita benignitate promovere dignemini. Et hiis quae vobis ex parte nostra dicet fidem adhibere velitis. Teste ut supra.

Eodem modo scribitur Cardinalibus, videlicet Albo Cardinali, Johanni Geyton, Ottobono, Octomano, H. de Senithier, R. Hannibal.

SAnctissimo in Christo Patri Domino Alexandro Dei gratia Summo Pontifici, Henricus eadem gratia Rex Angliae, &c. salutem, cum reverentia & honor. Noverit Paternitas vestra, quod Venerabiles Patres Ebredunen. & Tarentas. Archiepiscopos, Magistrum Rustandum Subdiaconum & Capellanum vestrum, Willielmum Bonquer Militem nostrum, & Magistrum Johannem Clarell, nostros constituimus Procuratores ad petendum Legatum in Angliam destinandum pro negotiis Regni Siciliae, & aliis negotiis in Anglia expediendis, prout eis injunximus & nobis viderint expedire. Ratum habituri & gratum quicquid ipsi vel aliqui ex ipsis qui praesentes fuerint super praemissis duxerint faciendum. In cujus, &c. Teste Rege a pud Westm. 20. die Maii.

Eodem modo scribitur Cetui Cardinalium, & per eadem verba sine ratihabitione. Teste, &c.

Item duo paria Literarum tradita fuerunt Willielmo Bonquer.

VEnerabili Cetui Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalium, Rex Angliae salutem, & sincerae dilectionis affectum. Quia de quibusdam negotiis inter Regem & illustrem Regem Franciae, praelocutus Rex plenius certiorari volebat priusquam Domino Papae super hiis quae per Magistrum Petrum Lemovicen. & Anselmum de Belencr. Clericos & Nuncios Venerabilium Patrum Ebredunen. & Tarentas. Archiepiscoporum, & dilecti Clerici Regis Magistri Rustandi, ejusdem Domini Papae Capellani, super facto Siciliae, & aliis tàm Literis quàm vivâ voice Regis significat, certum Rex daret responsum, propter quod etiam quosdam de majoribus Regni & consilii Regis in Franciam Rex transmisit, Rex praedictos Clericos retinuit, usque ad redditum dictorum Nunciorum Regis. In quorum reversione absque mora ulteriori per eosdem Clericos, vel per alios Nuncios Regis solemnes, Domino Papae & eis super praemissis certum responsum suum Rex significavit, & maxim de negotio Siciliae, cum effectu prosequendo vel penitus dimittendo. Unde eos attentius Rex rogat, quatenus apud Summum Pontificem diligenter instare velint ne hanc moram, modici temporis gravem habeat vel molestam. Et quod super facto Siciliae, vel aliis Regem seu Regnum Regis tangentibus nihil interim immutetur. Teste Rege apud Winds. 16 die Martii.

The King having demanded an account of the Bishop of Hereford the year before, of the monies received by him in England and Ireland for the Disme granted him by the Pope, and of the several Obligations and Debts he had obliged him and several Abbyes to foreign Merchants, in great sums of money, and how they were expended, and receiving an imperfect account thereof from his Procurator, enjoined him to make an exact account thereof, and to come in person into England for that end, by a certain day, under pain of seising all his Temporalties and Goods in England.

REX P. Herefordensi Episcopo, salutem. Cum nuper vobis mandaverimus, quod personaliter vel per certum Procuratorem in Angliam veniretis, ad certificandum nos super variis et immensis obligationibus quibus nos et Regnum nostrum, necnon et quamplures domos Religiosos Regni diversis Mercatoribus in Curia Romana pro facto Siciliae multipliciter astrinxistis, et ad quorum manus pecunia de praedictis obligationibus devenit, et ad cujusmodi negotia expedienda fuerit apposita, et ad reddendum compotum de tota pecunia quam recepistis in partibus transmarinis et cismarinis, et etiam de tota pecunia per vos collecta et recepta de Decima et negotio Crucis, tam in Hibernia, quam in Dioc. Coventr. Wigorn. et Hereford. vos per infirmitatem & impotentiam corporis vestri super adventu vestro in Angliam excusastis, promittentes vos tales Procuratores loco vestro missuros, qui nobis in praemissis sufficienter respondeant. Et cum Decanus vester Hereford. nuper venisset coram nobis & Consilio nostro apud London. offerens se pro vobis de praedicta pecunia Crucis & Decimae compotum redditurum, ipse tantum reddidit compotum de pecunia Crucis & Decimae ad opus vestrum recepta in Hibernia, & in Dioc. praedictis, asserens se de obligationibus per vos factis in Curia Romana non posse ita distinct sicut petivimus respondere, unde nobis supplicavit, quod aliquem diem diffusum, vobis super hoc praengere dignaremur, quo personaliter venire possetis in Angliam nobis de praedictis obligationibus responsuri. Quapropter habita super hoc deliberatione, cum Magnatibus de Consilio nostro, transcriptum compoti quem praedictus Decanus reddidit vobis mittimus praesentibus interclusum, quo viso & plenius intellecto, utrum praedictum compotum acceptandum, vel aliquid eidem addendum, seu inde minuendum duxeritis nobis per Literas vestras Patentes, & per latorem praesentium significetis, quia a diversis Mercatoribus ad pecuniam sibi reddendam de obligationibus praedictis per vos factis sumus cotidie graviter anriati, de quibus oportet nos et Regnum nostrum, sub celeritate qua fieri poterit liberari. Nos de Consilio praedictorum Magnatum nostrorum, Vobis mandamus firmiter injungentes, super omnia quae in Regno nostro tenetis, quod omni dilatione & excusatione postpositis infra Quindenam Paschae prox. venturam in Angliam veniatis. Ita quod in Quindena illa sitis in propria persona coram nobis & Consilio nostro, ubicunque tunc fuerimus in Anglia ad respondendum nobis, & ad plenius certificandum nos & Consilium nostrum de omnibus receptis & expensis per vos factis in Curia praedicta, & de omnibus obligationibus supradictis, de quibus praefatus Decanus respondere non potuit, ut praedictum est. Et praedictum diem ita diffusum de consilio nostro vobis assignamus ne ulteriorem dilationem quaerere possitis in hac parte. Scituri, quod per consilium praedictorum Magnatum nostrorum provisum est, quod nisi ad praedictum diem veneritis in Angliam, Episcopatus vester cum omnibus bonis et catallis vestris in Anglia in manum nostram capietur ad satisfaciendum inde Mercatoribus supradictis: Quid autem super praemissis facere volueritis nobis sine dilatione remandetis. Teste Rege apud Wymu • dell, 26 die Novembris.

A just retribution for this Bishop, who invented, promoted these fraudulent Obligations, to the oppression of his fellow Bishops and Abbots, and it seems converted much of it to his own private use, for which he was now called to a strict account.

MEmorandum, quod Commissarii Episcopy Hereford. & Magistri Rostandi in negotio Crucis & Decimae in Wigorn. Coventr. Hereford. Civitatibus & Dioc. receperunt in universis per duos annos de pecunia Crucis & Decimae 3155. Marc. 12. d. Expensis inde liberaverunt Mayneto Spinae & sociis suis, Civibus & Mercatoribus Florent. 2247. Marc. 10. s. 10. d. de debito quatuor Marcarum. In quibus Episcopus Hereford. eisdem fuerat obligatus in Curia Romana pro Domino Rege. Item liberaverunt eisdem 100. Marc. de mandato Magistri Rostandi, pro damnis expensis & interesse. Item liberaverunt Dentay • & Baldes, Civibus & Mercatoribus Florent. de mandato Magistri Rostandi, 450. Marc. Item in expensis dictorum Collectorum per duos annos 300. Marc. quas assignavit eis Magister Rostandus per Literas suas. Item in aliis expensis factis praedicta pecunia carianda & secure conducenda usque London. per plures vices & Nunciis missis in Hiberniam & Walliam, & expensis dictorum Collectorum versus London. per plures vices 51. Marc. 8. s. 2. d.

Summ. Total. Lib. & Expens. 2148. Marc. 19. s.

Et sic debentur 5. Marc. 9. s. quos debet Magister Alex. Canonicus Hereford. qui fuit receptor totius pecuniae praedictae. Et sciendum est, quod omnia ista plenius patent in compoto facto coram Domino Archidiac. Essex. & Dominis Philippo Luvel, & Willielmo Bonquer, sigillis eorum signato quem quidem compotum parati sumus ostendere incontinenti.

Memorandum, quod Walterus Marsill Civis & Mercator Florentin. missus in Hiberniam per Dominum Regem, & Dominum Episcopum Hereford. recepit à Magistro Laur. de Summercote, Commissario dicti Episcopy, & Magistri Rostandi, & Collectore pecuniae Crucis & Decimae in Hiberniae 1000. Marc. Item recepit ab eodem 619. Marc. 2. s. 6. d. ob. qu. de bona moneta. Item recepit ab eodem 36. Marc. 2. s. 11. d. ob. de alia moneta ad pondus. Item recepit idem Walterus à Magistro Thoma Nywetesden substituto dicto Magistro Laur. in Hibernia 400. Marc. ut idem Walterus confitetur. Et sciendum, quod dictus Magister Laurentius missus fuit in Hiberniam per Dominum Regem, & plenam reddidit rationem de omnibus receptis suis coram praedictis Domino Archidiacono, & Dominis Philippo Luvell, & Willielmo Bonquer.

Summ. Total. recept. dicti Walteri in Hibernia 3055. Marc. 5. s. 6. d. qu.

De hac autem summa lib. dictus Walterus Mayneto Spinae, & sociis suis Civibus & Mercatoribus 1752. Marc. 2. s. 6. d. de debito quatuor millium Marcarum, in quo Dominus Hereford. erat eis obligatus pro Domino Rege. Et sic habuit dictus Maynetus de pecunia Crucis & Decimae, tàm de tribus Episcopatibus praedictis, quàm de Hibernia, quatuor millia Marc. & centum Marc. pro damnis expensis & interesse de mandato Magistri Rostandi. Et sciendum, quod Dominus Papa assignavit pecuniam Crucis et Decimae in Hibernia, et tribus Episcopatibus, ad solvendum dictam pecuniam, sicut patet per Literas Apostolicas quas paratas habemus incontinenti. Dictus vero Walterus Marsill debet de pecunia recepta in Hibernia 1300. Marc. 43. s. qu. & alii socii sui debent 450. Marc. de pecunia trium Episcopatuum. Et sic debet in universo illa societas 1753. Marc. 3. s. qu. unde computaverant, & plenam rationem reddiderunt ut dicunt coram Consilio Domini Regis, Magistro Rostando, & Domino Philippo Luvell; & si non computaverint repetatur ab eis.

Nos vero Decanus & Offic. Hereford. Procuratores Domini Hereford. Episcopy, nihil scimus de obligationibus factis in Curia Romana, nec inde computare aliquo modo possemus: Unde supplicamus, quod assignetur dies & competens dilatio dicto Domino Episcopo, saltem usque in Quindenam Paschae, ut personaliter de dictis obligationibus possit computare, quia ad istam diem sibi assignatam venire non potuit, sine magno periculo corporis sui, propter longam & gravem infirmitatem, quam habuit & nondum fuit ita for • is quod venire potuit. Et ad diem quae sibi assignabitur personaliter veniat omnibus negotiis & occasionibus praetermissis, & plenam rationem reddet de omnibus, & voluntati Domini Regis & Consilii sui pro posse suo libenter satisfacie • .

What Proctors the King employed to the Pope, and what monies they borrowed to promote the Kings affairs in the Court of Rome, concerning the peace with France and other affairs in the 44. year of his Reign, these Records will in part discover.

REX Archidiacono Leodiens. salutem. Mittimus vobis Literas Hugoni Simonetti dicti Mace Civis & Mercatoris Florent. de Centum Libris à sociis suis in Curia Romana percipiend. ad expensas vestras. Quapropter vobis mandamus, quod una cum dilecto & fideli nostro Willielmo Bonquer, cui hoc idem mandamus ad praedictam Curiam festinanter accedatis, ad negotia nostra quae vobis & ei injunximus diligenter expedienda. Literas autem Domini Papae quas vobis mitti petivistis, per quas Dominus Papa promisit se missurum nobis Legatum si peteretur, & quod nihil immutaret de negotiis nostris, usque adventum solempnium Nunciorum nostrorum ad Curiam, vobis ad praesens mittere nequivimus, eo quod Literae illae fuerunt in Anglia, & nos in recessu latoris praesentium apud Sanctum Andom. Caeterum ad expensas Archiepiscopi Ebredun. de tempore praeterito & futuro, & de servitio faciendo in Curia, ac de feodis solvendis illis quibus tenemur in Curia praedicta, ad praesens providere nequivimus, sed cum in Angliam revertimus ordinabimus, de aliquibus ad praedictam Curiam mittendis qui potestatem habebunt ad praemissa facienda.

Item sub eadem forma scribitur Willielmo Bonquer.

Item Literae Patentes praedicti Hugonis Simonetti Mace de Centum Libris liberandis in Curia Romana praedicto Archidiacono, & etiam Literae clausae ejusdem Hugonis una cum Literis Regis praefatis Archidiacono & Willielmo Bonquer directis, traditae fuerunt Johanni de Braban Nuncio Reginae, eisdem Archidiacono & Willielmo liberand.

MEmorandum, quod die Sanctae Margaretae Virginis, Anno &c. 44. Magister Johannes de Frussinone restituit Regi quandam Literam Patentem, per quam Rex dederat ei potestatem, Anno &c. 39. ad contrahendum nomine Regis mutuum 40. Marc. de quibuscunque Mercatoribus ad quaedam negotia Regis expedienda in Curia Romana, de quo quidem mutuo nihil recepit.

SAnctissimo in Christo Patri & Domino A. Dei gratia Summo Pontifici, H. eadem gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, &c. Super gratiis multimodis & beneficiis immensis nobis & nostris, necnon Willielmo Bonquer Militi nostro, & aliis Nunciis nostris à vestra liberalitate & munificentia favorabiliter impensis, Sanctitati vestrae, ad quas valemus assurgimus gratiarum actiones, vobis significantes, quod quanquam pax inter illustrem Regem Franciae & nos jamdudum praelocuta aliquamdiu cepit dilationem, sicut alias vobis significasse meminimus, ipsam tamen pacem cum ipso Rege effectualiter inivimus, & nuper ante festum Nativitatis Dominicae Paris. firmavimus, ad laudem Dei et Ecclesiae Romanae commodum et honorem, prout Venerabilis Pater H. Ebredun. Archiepiscopus, Th. Arch. Leodien. & dictus W. Bonquer, quos pro negotiis arduis nos & Regnum nostrum tangentibus ad vestrae Sanctitatis praesentiam transmittimus, vobis poterunt apertius intimare, quibus si placet super hiis fidem adhibere ac favoris gratiam benignitate solita impertiri velitis eisdem. Teste meipso apud Paris. 28 die Decembris, Anno &c. 44.

REX R. Sancti Angeli, &c. salutem. Super gratiis multimodis, &c. eodem modo quo Papae scribitur omnibus Cardinalibus, verbis tamen competenter mutatis.

Item eodem modo scribitur Venerabili Cetui Cardinalium, verbis tamen competenter mutatis.

REX Papae salutem, cum reverentia & honor. Cum Nuncios nostros ad sedem Apostolicam dudum misisse proposuissemus, & hoc hucusque distulerimus occasion tractatus pacis inter nos & illustrem Regem Franciae, jamdiu praelocutae quae nuper Paris. circa festum beati Nicholai completa fuit penitus & firmata, à cujus consummatione pacis expeditio Nunciorum nostrorum versus Curiam vestram plurimum dependebat: Sanctitatem vestram affectuose duximus exorandam, quatenus moram dictorum Nunciorum occasion praedicta habere dignemini excusatam. Nos autem praedictos Nuncios nostros ad vestrae Sanctitatis praesentiam cum celeritate qua possumus destinabimus, qui negotia nostra Paternitati vestrae plenius explicabunt, quos si placet in praemissis recommendatos habeatis. Teste Rege apud Paris. 19. die Decembris, Anno 44.

Eodem modo verbis tamen competenter mutatis scribitur Cardinalibus, & Magistris Jordano, & Arloto, traditae fuerunt Literae Nicholao Vaketi Januensi eunti ad Curiam, videlicet Albo Cardinali, fratri H. de Sancto Caro, Domino J. Gaitan. Dominis & Hobon. Octomano, & Richardo Hannibal.

The King issued this Prohibition to the Collectors of the Dismes granted him by the Pope, not to collect it from his Clerks therein named till further order.

REX Magistro Waltero de Sudbyr & sociis suis Collectoribus Decimae in Dioc. Norwic. salutem. Cum nuper de consilio Procerum qui sunt de Consilio nostro inhibuerimus Collectoribus Decimae praedictae per Angliam, ne fiat aliqua collecta de Decima illa sine mandato nostro specially, donec de hoc et aliis negotiis nostris, pro quibus ad Curiam Romanam Nuncios speciales destinavimus certiorati fuerimus. Vobis firmiter inhibemus, ne à Magistro H. de Wengham, vel Ad de Cestreton Clericis nostris, seu quibuscunque aliis Clericis beneficiatis in Dioc. praedicta, aliquid ration Decimae praedictae exigatis, donec aliud a nobis super hoc receperitis in mandatis. Teste Rege apud Westm. 4. die Junii.

The King by his ancient Prerogative having the custody of the Archbishopric of York and presenting John Mansell to a Prebendary in that Church, which it seems an Italian laid claim to, by pretext of a Provision from the Pope, and complained that Mansell had beaten him at York, for which the Pope intended to deprive him of his Prebendary; thereupon the King writ this Letter to the Pope in defense of the Rights of his Crown, and on Mansells behalf, assuring him that the suggestion against him was false upon his own knowledge.

SAnctissimo, &c. H. &c. Cum ad nos et Progenitores nostros temporibus retroactis, dum Cathedrales Ecclesias Regni nostri vacare contigerit collatio Praebendarum ac beneficiorum Ecclesiarum ipsarum de plano pertinuerit, maxim a tempore quo Cathedrales Ecclesiae supradictae vacare ceperint, usque ad tempora quibus succedentes Episcopy aut electi temporalia quibus sunt hujusmodi Praebendarum et beneficiorum advocationes annexae de nostra manu reciperent, prout moris est in Regno nostro. Ac nos vacante nuper Ecclesia Eborum, per mortem bonae memory Sewalli ejusdem loci Archiepiscopi, Praebendam de Fenton, quae tempore vacationis illius vacavit per resignationem Magistri J. Cancellar. Ebor. cui praefatus Sewallus receptis à nobis temporalibus ipsam statim contulerat dilecto Clerico nostro Magistro J. Mansell contuleramus, injungentes sibi de consilio & voluntate Procerum nostrorum, ne in elusionem juris nostri, juri quod sibi ex nostra collatione fuerat adquisitum cederet, seu aliquatenus renunciaret, per quod res ipsa ad manus cujusquam deveniret, ubi nostri juris derogatio ex alterius collatione sequi vel subesse videretur: Sanctitatem vestram rogamus, et requirimus attente, ut cum nostri honoris et juris defensorem Vos prae caeteris mortalibus praecipuum reputemus, et primum nostram in hac parte justitiam fovere velitis, non sustinentes ejus subversionem seu laefionem procurari, vel a quoquam subministrari, aut etiam Clerico nostro memorato gravamen aliquod super eadem, aut occasion ejusdem inferri. Nec si placet, credatis illis qui vobis falso suggesserunt, nos velle praefatum Clericum nostrum Praebendam illam dimittere, & quod Literae nostrae vobis inde porrectae à nostra non emanarunt conscientia, quia negotium istud quod ad Coronam et dignitatem nostram pleno jure et consuetudinario pertinet, non possemus etiam si vellemus, absque exhaeredatione nostra, et gravi praejudicio nostro et haeredum nostrorum relinquere indefensum. Caeterum cum Sanctitatem vestram, nuper per Literas vestras intellexerimus motam esse erga praefatum Clericum, pro eo quod verberationem cujusdam Procuratoris Nepotis Domini Pelestrini quae apud Eborum dicebatur facta fuisse, debuerat procurasse, Paternitati vestrae praesentibus denotamus, quod si dictus Procurator verberatus aut male tractatus fuerit, dicto loco: Eo tempore quo hoc fieri dicebatur, fuit dictus Clericus nobiscum London. personaliter nostris inter caeteros negotiis occupatus. Placeat igitur Sanctitati vestrae ipsum in parte ipsa excusatum habere quem penitus super hoc innocentem novimus & immunem. Paternitatem vestram pro certo scire volentes, quod si aliquis inventus fuerit in Regno nostro, vel invenire possit hujusmodi verberationis ope vel consensu culpabilis, ipsum tanquam personae, et honoris nostri praecipuum offensorem puniri acriter faciemus. Teste, &c. apud Sanctum Dionis. 17 die Januarii, Anno &c. 44.

Eodem modo & sub eadem forma scribitur Cetui Cardinalium, & R. Sancti Angeli Diacono Cardinali, usque illam clausulam, Caeterum cum, &c.

The Pope and Cardinals proceeding in the case of Mansell, notwithstanding the Kings Letters on his behalf, and affirming the Cardinals Nephew to be lawful Prebend by the Popes provision, the King thereupon issued this memorable Writ to the Lord's of his Council, to engage them and the Prince in defense of the ancient Rights of his Crown against the Popes usurpations thereon, and to write a Letter to the Pope to revoke all proceedings at Rome, tending to disinherit him and his heirs of their ancient right, therein set forth.

REX Dilectis & fidelibus suis, magnatibus de Consilio suo in Anglia salutem. Cum vacantibus Cathedralibus et Conventualibus Ecclesiis Regni nostri in manu vel Custodia nostra existentibus, collatio Praebendarum, et beneficiorum Ecclesiarum ipsarum dum vacaverint secundum morem Regni nostri hactenus approbatum ad Coronam et dignitatem nostram pleno jure pertineat, in cujus etiam possessione continua hactenus extitimus, nosque vacante dudum Eborum Ecclesia per mortem bonae memory Sewal. ejusdem loci Archiepiscopi Praebendam de Fenton. tunc vacantem Clerico nostro dilecto, Magistro J. Mansel contulerimus; quidam nepos Domini Prenestrini Cardinalis asserens, Praebendam illam sibi authoritate Apostolica collatam praefatum Clericum nostrum super eadem multipliciter impetit, et molestat, et eo ferventius quod Archid. Richmund. Magister Johannes de Exon. Cancellar. Eborum, et Magister Wilhelmus Lovell Canonicus de R • ppon, tam nobis quam praedicto Clerico nostro inter se opponunt, ad subversionem Iuris nostri et exhaeredationem nostram manifestam, asserentes eundem Clericum intrusorem esse, et nepotem dicti Cardinalis verum ipsius Praebendae possessorem. Et quia in hujusmodi vacationibus antiquum Regni nostri statum immutari aut Iura nostra subverti vos etiamsi vellemus minime sustinere deberetis, ac nos nuper Domino Papae et Cardinalibus Literas nostras speciales direxerimus pro conservatione Iuris nostri in hac parte, qui nec precibus nostris annuere, nec defer voluerunt ut audivimus, dicentes, Literas ipsas praeter nostram et vestram voluntatem et scientiam emanasse. Nos perpendentes ex hujusmodi causae processu in Curia Romana nobis exhaeredationis periculum futuris temporibus imminere, Vobis mandamus, quatenus secundum tenorem Cedulae praesentibus interclusae verbis competenter mutatis, Domino Papae et Cardinalibus scribatis; et ad hoc similiter faciendum dilectum nostrum primogenitum Edwardum, cujus interest, una vobiscum Iura Regni nostri tueri diligenter inducatis. Mandates nihilominus praedictis Archid. Cancellar. et Magistro W. Lovell, quod ab inquietatione praedicti Clerici nostri et Iuris nostri impugnatione penitus desistant, quodque in parte ista per ipsos temere actum aut attemptatum fuerit confestim studeant revocare, ficut nostram et haeredum nostrorum iudignationem voluerint evitare. Teste apud Sanctum Audom. decimo octavo die Maii. Anno 44.

SAnctissimo, &c. H. eadem gratiâ Rex Angliae, &c. Cum sicut alias Sanctitati vestrae seripsimus, ad nos et progenitores nostros temporibus retroactis, dum Cathedrales aut Conventuales Ecclesias Regni nostri vacare contigerit collatio Praebendarum, et beneficiorum Ecclesiaarum ipsarum plene pertinuerit a tempore videlicet quo Ecclesiae hujusmodi vacare coeperint, usque ad tempora quibus succedentes

Episcopy seu alii Praelati temporalia quibus erant hujusmodi collationes annexae, de manu nostra receperunt prout moris est in Regno nostro. Nos vacante dudum Eborum Ecclesia per mortem bonae memory Sewall. ejusdem loci Archiepiscopi, Praebendam de Fenton. quae praedictae vacationis tempore vacavit Clerico nostro dilecto Magistro • . Mansell contulimus, quae tamen nihilominus ut intellximus, authoritate Apostolica collata est cuidam Nepoti Domini Penestrini, in gravem laesionem Iuris Regii, et nostram ac nostrorum exhaeredationem manifestam. Cum igitur in hujusmodi vacationibus, antiquum Regni nostri statum immutari, aut Iura nostra subverti sustinere non possumus, sicuti nec debemus, praesertim cum magnates et Vniversitas Regni nostri etiamsi nos contemplatione praefati Domini Cardinalis dissimulare vellemus, hoc nulla ration sustinerent: Sanctitatem vestram iterato requirimus et rogamus, quatenus, cum vos Iuris et honoris nostri praecipuum defensorem agnoscamus, ea specialiter in parte ista favere et servare velitis illaesa, non sustinentes ulterius hujusmodi Collationem nostram per dictum Nepotem, aut alium seu alios quoscunque aliquatenus impediri, sed dictum Clericum nostram ipsius praebendae pacifica juxta Regni nostri consuetudinem permittatis possessione gaudere; scituri si placet, quod ex eo quod hactenus per Nepotem dicti Cardinalis factum est in hac parte, non modica in Regno nostro murmurationes et scandala sunt suborta, prout Magister Galfridus de Everl. Clericus noster vestiae paternitatis auribus poterit explicare; quem in hac parte nostri contemplatione si placet habere dignemini propensius commendatum. Teste ut supra 25. die Februarii.

Sub eadem forma scribitur Cetui Cardinalium, verbis tamen compenter mutatis. Item Domino I. sancti Nicholai in Carcere Tulliano, O. sanctae Mar. in via lata Diac. Domino O. sancti Adriani, Diac. Card. Domino H. titulo sanctae Sabinae Presbytero Cardinal. Item I. sancti Laurenc. in Lucina Presbytero Cardinal. Item Magistro Jordano Vicecanc. W. Bonqueor. & Magistro Richardo de sancto Gorono.

The King likewise sent this Mandate to his chief Justice, not to permit any Clerks presented to benefices or dignities belonging to him, during the vacancies of Bishoprics, to be ejected out of them, or molested by any, which was principally intended against such who pretended title to them by Provisions from the Pope, in opposition to the Kings Title.

MAndatum est Hugonile Bigod Justic. Angliae, quod Richard. de Sarr. Clericum Capellae Regis in possessione Ecclesiae suae de Eston. manuteneat et defendat; non permittens eum a dicta possessione violenter ejici, nec ipsum nec alios Clericos suos in eodem Episcopatu de collatione Regis tempore vacationis ejusdem beneficia habentes ab aliquibus indebite molestari. Et quod district ex parte Regis mandet Galfr. de Ferring. quod de inquietatione praedictorum Clericorum penitus desistat, sicut indignationem Regis vitare voluerit in hac parte.

There being a contest between the King and the Bishop of Eli, concerning two contradictory Bulls of the Pope, granting those indistinct Legacies to the Bishop which he had formerly granted to the King towards the recovery of Apulia, the Bishop deceasing, the King sequestered his goods by virtue of the Popes Bull▪ till he & the Lord's of his Council should hear and determine the cause arising upon the construction of those Bulls, and the Bishops will which they interpreted.

REX Hugoni le Bygod, Justic. Angliae salutem. Cum redemptiones votorum Crucesignatorum, & indistincte Legata nobis à seed Apostolica in subsidium Regni Apuliae, dudum fuerunt concessa, & venerabilis Pater H. Elyensis Episcopus consimilem gratiā de indistincte Legatis ab eadem seed ad exhonerationem debitorum Ecclesiae suae sibi postmodum asserat esse concessam, ac Magistri H. de Kilkenny, & Guydo Rector Ecclesiae de Byrmyngham, qui se gerunt pro executoribus bonae memory W. Elyensis Episcopy, quamplura bona quae fuerunt ipsius Episcopy indistincte Legata distraxerint, & ea adhuc distrahere seu diripere non desistant, ut audivimus, in praejudicium indulgentiae nostrae praedictae. Volentes tàm juri nostro quàm juri praefati Episcopy si quod habeat in praemissis, cum indempnitate nostra & sua secundum quod tenemur prospicere; Vobismandamus, quod per visum & testim: offic. praedicti Episcopy & Magistri Roberti de Melkele, executoris memoratae gratiae nobis factae, omnia bona quae fuerunt praedicti Episcopy defuncti de indistincte Legatis ubicunque fuerint & ad quorumcunque manus devenerint, in aliquo salvo & tuto loco custodiri faciatis, asque ad instans festum Pentecostes, ut tunc de consilio Magnatum nostrorum qui sunt de consilio nostro, sciatur utrum bona praedicta ad nos, vel ad praedictum Episcopum, seu ad ordinationem praedictorum Executorum debeant pertinere. Teste &c. apud Noyun.

The further proceedings and resolution in this case of the Bishop of Eli's sequestrations, are thus recorded.

PRovisum fuit die Sabbati prox. post festum sancti Edmundi Martyris apud Westm. Coram Justiciario Capitali, Episcopo Wygorn. Philippo Basset, I. de Crekhale, Thesaurario Regis, & aliis de Consilio Regis, quod quia executores Testamenti W. quondam Elyensis Episcopy, protulerunt testamentum ejusdem Episcopy, signatum sigillo suo & sigillis Episcoporum Wygorn. & London. & aliorum Executorum ejusdem Episcopy Eliensis, in quo testamento continebatur, quod plenam potestatem dederat praedictis Wygorn. & London. Episcopis, Magistro Henr. de Kilkenny, & Guidoni de Castro Barnardi, & coexecutoribus suis de bonis suis omnibus, & de Testamento suo disponendi, mutandi, augendi, & minuendi prout saluti animae suae expedire viderint. Et quia etiam in dicto Testamento plura sunt certis personis & locis assignata, quae nondum sunt soluta, & etiam quia dicti executores securitatem fecerunt Regi, per Henricum de Bathonia, Magistrum Henricum de Kilkenni, & Magistrum Guidonem de Castro Bernardi, qui manceperunt coram praedicto Justic. & aliis de consilio Regis, quod si quid ad Regem pertinere debeat de bonis dicti defuncti, inde ei plene respondebunt, inhibeatur per Literas Regis Episcopo Elyensi, qui Literas Apostolicas impetravit de habendis indistincte Legatis in Testamento praedicto, ne illam prosequatur impetrationem, maxim cum indistincte Legata si haberi debeant, prius fuerint Regi a Papa concessa in Regno Angliae, & similiter fient Literae inhibitoriae Decano Willensi, & Collegae suo, ne aliquid occasion impetrationis Episcopy praedicti de bonis praefati defuncti attemptare praesumant, sed sequestrum quod fecerunt, de dictis bonis penitus relaxent. Ita scilicet quod in apertione Archarum quae signatae sunt authoritate praedicti Decani & Collegae sui, sint aliqui vel aliquis ex parte Regis, per quos constare possit quid in eisdem fuerit contentum, ut visis illis, per haec & alia melius sciri possit si quid inde ad Regem debeat pertinere. Et si praedicti Decanus & Collega suus mandatis Regis in hac parte non obtemperaverint, aut dictam liberationem faciendam dictis depositariis non denunciaverint, depositarii bonorum praedictorum liberationem bonorum eotundem faciant modo subscripto, videlicet Prior Sanctae Trinitatis London. per visum & testimonium Vicecomitum London. Prior die Bernwell, per visum & testimonium Vicecomitis Cantebr. Prior de Eli. per visum & testimonium Roberti de Insula, Magister Hospit. de Kipier juxta Dunolm. per visum & testimonium Prioris de Finkhale.

Et mandatum est dictis depositariis & visoribus, quod fideliter constare faciant Regi vel H. Bigod, Justic. Angliae, quid & quantum, vel quanti valoris de bonis dicti defuncti sequestratis inventum fuerit, apud ipsos depositarios, & praedictis Magistris Henrico & Guidoni liberatum.

REX Magistro Henrico de Kilkenny, & Guydoni de Castro Bernardi, & aliis Executoribus testamenti W. quondam Elyensis Episcopy salutem. Cum omnia indistincte Legata in Regno nostro & etiam alia in subsidium Terrae Sanctae Legata, ad nos ex indulgentia sedis Apostolicae dudum nobis inde concessa totaliter pertineant, & venerabilis Pater H. Elyensis Episcopus & ejus offic. a vobis ut accepimus exigunt utraque hujusmodi Legata de bonis dicti defuncti in praejudicium dicti concessionis nobis factae, Vobis Mandamus super omnia quae habetis in Regno nostro district inhibentes, ne praefato Episcopo vel ejus Offic. aut aliis quibuscunque aliqua hujusmodi Legata de bonis ipsius defuncti solvatis, nec super hiis quae ad nos in hac parte pertinent alicujus examen, in praejudicium dictae concessionis nobis factae absque nostro mandato specially subire praesumatis. Taliter vos in hac parte habentes quod pro defectu vestri ad vos graviter capere non debemus. Teste H. le Bygod Justiciario nostro Angliae apud Westm. 22. die Novembris.

The Nobles being highly incensed against Adomar Bishop Elect of Winchester, who voluntarily fled out of the Realm to avoid their Justice and fury, the King thereupon writ this Epistle to the Pope, to provide for him elsewhere, and not to confirm him in his Bishopric of Winchester, to prevent disturbances, scandals, discontents, and preserve the peace of the Realm, which ought to be preferred before all private respects and obligations to him.

SAnctissimo, &c. H. eadem, &c. Ea praecipue pia Mater Ecclesia providere solet quae & saluti convenient subditorum, & scandali materiam tollunt, et dissidii fomitem ac plebis furorem in commune periculum non accendunt. Cum igitur Adomarus frater noster uterinus qui se gerit pro Episcopo Winton. Regnum nostrum voluntary sit egressus, cujus praesentiam, etsi jure propinquitatis qua nobis attinet nisi demeruisset deberemus specialiter affectare, commune Regni et plebis commodum utilitati praefati A. praeponere cupientes, sanctitatem vestram affectione qua possumus requirimus & rogamus, quatenus ad nostram & Regni nostri tranquillitatem, & ad vitandum enorme periculum, quod nobis & Regno nostro occasion ipsius posset imminere, praedictum fratrem nostrum ad aliquem alium locum, ubi sine nostra & Regni nostri turbatione valeat immorari, ex solita sedis Apostolicae Clementia velitis, ut ex vestra circumspectione felici Regni gubernacula, quae sub tranquillitate ab annis teneris ad tempora moderna consilio & favore Ecclesiae Romanae deduximus, non contentionis incommodum et dissidii periculum hiis diebus vergere non cogatur. Nec si placet adulantium suggestionibus credatis, qui Priores Literas nostras vobis inde directas praeter voluntatem Regiam emanasse dixerunt, quia nunquam vobis adeo acerbe scripsimus quin cordis nostri visceribus acrius inhaereret. Propter quod non solum affectione carnali nos agent, verum etiam imminente gravi discrimine, & aliis incommoditatibus praedictis quae cor nostrum non mediocriter exuberant, & conturbant diligenter attentis, malumus & spontanea voluntate praeelegimus fraterna carere praesentia, quàm ea frui solito more, per quod nobis & Regno nostro & consorti nostrae liberisque nostris, à quibus nostrae dependet solatium recreationis, intestinae turbationis angustia relinquatur. Aliud etiam nos angit intrinsecus, quod praefatus A. nos contra praefatam consortem nostram multipliciter provocavit, & primogenitum à filiali devotione subtrahendo nostrae voluntati contrarium reddidit & rebellem, in continuam nostrae & Regni nostri tranquillitatis turbationem, prout venerabilis Pater H. Ebredun. Archiepiscopus, Th. Leodiens. & Willus Bonqueor. Miles noster, quos ad vestram praesentiam dirigimus vobis poterunt intimare, propterque non absque gravissimo scandalo et periculo evidenti, nec non et propter publicam priorem Regni nostri et aliorum tam majorum quam minorum indignationem exigentibus culpis suis, non potest nec debet restitui ad regimen Ecclesiae supradictae.

The King likewise constituted special Proctors in the Court of Rome, to appeal against his Brother Adamars Proctors there, endeavoring his restitution by the Popes power or mediation.

REX Omnibus &c. Sciatis, quod dilectum Clericum nostrum Magistrum Richardum de Sancto Gerono, Procuratorem nostrum constituimus ad appellandum à fratre Valesco, de ordine fratrum Minorum, Executore super restitutione Adamari, qui se gerit pro Winton. Electo ad Ecclesiam seu Episcopatum Winton. à seed Apostolica, ut dicitur, deputato, ration nostri juris et interesse, et Regni nostri propter quaedam gravamina nobis et Regno ab eodem fratre de facto, cum de Iure non posset illata, et ad appellandum ne dictus frater de caetero, contra nos ad Regnum nostrum seu nostros subditos, aut aliquem seu aliquos eorundem occasion praemissa in nostrum praejudicium et gravamen procedat, salvis aliis appellationibus pro nobis et Regno nostro a dicto fratre ad sedem Apostolicam interjectis. Ratum habentes, & gratum quicquid dictus Richardus in praemissis nomine nostro duxerit faciendum. In cujus, &c.

SAnctissimo &c. H. eadem &c. Noverit vestra providentia sanctitatis quod nos dilectum Clericum nostrum Magistrum Richardum de Sancto Gerono, nostrum constituimus & ordinamus Procuratorem, ad impetrand. contradicend. & Judices eligend. in Curia vestra, & specialiter ad impetrand. super appellationibus à fratre Valesco. de ordine Minorum executore super facto Winton. à vestra Clementia ut dicitur, deputato nomine nostro ad sedem Apostolicam interjectis & qualibet earundem, Ratum & gratum habentes quicquid praefatus Richardus in praemissis nomine nostro duxerit faciendum. Ratis nihilominus manentibus aliis procuratoriis aliis à nobis factis praedicta Curia vestra commorantibus. In cujus, &c. Teste ut supra.

Consimiles Literas & sub eadem forma habet Magister Finacus de Procuratorio suo videlicet ad impetrand. ut supra.

SAnctissimo &c. H. &c. Noverit vestra providentia sanctitatis quod vos dilectum Clericum nostrum Magistrum Richardum de Sancto Gerono, nostrum constituimus & ordinamus Procuratorem ad prosequend. appellationem, & appellationes à fratre Valesco de ordine Minorum, Executore super facto Winton. à vestra Clementia, ut dicitur, deputato nostro nomine ad sedem Apostolicam interjectam, & interjectas contra Ademarum qui se gerit pro Winton Electo, & ad opponend. se pro nobis & Regno nostro baronibus & hominibus nostris contra praedictum Ademar. ne restituatur ad Ecclesiam seu Episcopatum Winton. & ne proficiatur eidem. Ratum &c. In cujus &c. Teste ut supra.

Item Magister Robertus de Baro, habet divisum tales Literas & in eadem forma quales supradicti Magister Richardus de sancto Gernono & Magister Finatus habent divisim ad impetrand. contradicend. & judices eligend.

SAnctissimo, &c. Rex, &c. Noverit vestrae prudentia sanctitatis quod nos dilectos & fideles nostros Magistrum Angelum Canonicum Camerarium, & Magistrum Robertum de Baro, nostros constituimus & ordinamus procuratores, utrumque ipsorum in solidum, ita quod non sit potior conditio occupantis ad prosequendum Apellationem, & Appellationes à fratre Valesco de ordine Minorum, Executore super facto Winton. à vestra Clementia, ut dicitur, & interjectas, contra Ademarum qui se gerit pro Winton. Electo, & ad opponendum se pro nobis & Regno nostro Baronibus & hominibus nostris contra praedictum Ademarum, nerestituatur ad Ecclesiam seu Episcopatum Winton. & ne praeficiatur eidem. Ratum &c. In cujus &c. Teste ut supra.

Consimiles Literas & per eadem verba habent Magister Roberuts de Baro, & Magister Richardus de Sancto Gerono conjunctim.

The King issued this Prohibition to the Dean of St. Paul's London, not to hold Plea of any Chattels which concerned not Matrimony or Testament, to the prejudice of his Crown and Temporal Courts.

REX Decano Sancti Pauli London. salutem. Prohibemus tibi ne teneas placitum in Curia Christianitatis de Catallis, quae Gregorius de London. Laicus, sicut per quosdam fideles nostros accepimus, exigit coram te in Curia Christianitatis Authoritate Literarum Domini Papae a Prioratu de Bermundes qui à praedecessoribus nostris Regibus Angliae fundatus exis • it, nisi Catalla illa sint de Testamento vel Matrimonio, quia placita de Catallis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio spectant ad Coronam et dignitatem nostram. Inhibuimus enim Priori & Conventui dicti Prioratus, ne super hujusmodi Catallis Ecclesiasticum examen coram vobis vel alio Iudice Ecclesiastico in praejudicium jurisdictionis ad Coronam et dignitatem nostram spectantis subire praesumant. Teste Rege, &c. de ordination Walteri de Merton.

The King issued this Writ to the Barons of Dovor, and other Ports, to search for and apprehend all Italian Clerks and Laymen, and all others that should bring any Bulls from Rome prejudicial to him and his Realm, and not to permit any to arrive with Horses and Arms in the Realm, without his special license, and to arrest all such as should there land, till they received further order from him.

REX Baronibus & Ballivis suis Dovor. salutem. Mandamus vobis in fide qua nobis tenemini firmiter injungentes, quod caute explorari et scrutari faciatis si qui Clerici vel Laici Italici, vel alii cujuscunque ordinis cum Bullis Papalibus nobis aut Regno nostro praejudicialibus applicuerint in Portu vestro, et si quos cum hujusmodi Literis ibidem applicare contigerit, ipsos cum Literis illis ibi arrestari faciatis donec aliud inde praeceperimus. Nullatenus etiam permittatis aliquos cum equis & armis ingredi Regnum nostrum per Portum vestrum sine Licentia nostra specially. Et si quos cum equis, & armis applicare contigerit in Portu vestro, ipsos cum equis & armis illis arrestari faciatis donec aliud inde a nobis habueritus in mandatis. Taliter vos in hac parte habentes, quod pro defectu vestri dampnum in hac parte non incurramus quod vobis possit ant debeat imputari. Teste Rege apud Westmonasterium 6. die Julii.

Eodem modo Mandatum est Baronibus per omnes Portus.

The Bishop of London having made a sequestration of the fruits of a Benefice in Essex, and certain persons by force and arms violating the sequestration, and selling, dissipating and wasting the goods sequestered, the King thereupon by his Ecclesiastical prerogative issued this Writ to the Sheriff of Essex to remove and inquire of the force, and imprison such as were found guilty of it, and to permit the sequestration to be further disturbed.

REX Vic. Essex. salutem. Monstravit nobis H. London. Episcopus, quod cum fructus Ecclesiae de Finchingfend suae Diocesis nuper ob certas causas sequestrasset, quidam maligno spiritu ducti vi & armis dictum sequestrum temere violarunt, fructus sequestratos ibidem vendendo, dissiipando & consumendo in Dei & Ecclesiae contemptum & scandalum manifestum. Et quia Sacrosanctae Ecclesiae in querelis suis deesse non possumus, sed potius jura et libertates ejusdem manu tenere et defendere, volumus ut debemus: Tibi praecipimus, quod in propria persona tua visis literis accedas ad Ecclesiam praedictam, & vim omnem contra dictum sequestrum suum ibidem existentem sine dilatione amoveri facias, non permittens sequestrum illud ab aliquibus ulterius violari, & facta diligenti inquisitione, qui dictum sequestrum ut praedictum est violaverunt, omnes illos quos inde culpabiles inveneris sine dilatione attachies, ita quod habeas corpora eorum coram nobis in crastino Sancti Jacobi ubicunque tunc fuerimus in Angliae, ad respondendum nobis de transgression praedicta, & habes ibi hoc breve. Teste Rege apud Westm. 11. die Julii.

The Official of the Bishop of Durham, and Archdeacon of Northumberland, citing 40. Burgesses of Newcastle upon Tyne out of the Town, contrary to ancient custom, to remote places, to appear before them at their Courts and Visitations from day today, to their great expense, impoverishing, undoing, and enforcing them by Ecclesiastical process and censures to take Oaths at their pleasure to answer to, and inquire upon Articles against their wills, otherwise then they were accustomed, to their great detriment, and against his royal Crown and dignity, the King upon complaint thereof made, issued this memorable severe Prohibition to them to forbear such proceedings and Oaths for the future.

REX Offic. Episcopy Dunolm. salutem. Monstraverunt nobis Burgenses nostr novi Castri super Tynam graviter conquerendo; Quod cum ipsi nunquam extra Burgum suum ad loca remota coram suis Ordinariis comparere consueverint, ad respondendum super quibuscunque Articulis, vos ut eos sumptibus et laboribus fatigetis, ipsos vocari faciatis ad loca remota ad respondendum coram vobis super diversis Articulis. Et jam Quadraginta de Burgensibus illis citari fecistis quod compareant coram vobis apud Derington in crastino sancti Jacobi super incertis responsuri. Ipsos etiam per districtionem Ecclesiasticam compellatis de die in diem ad praestand. Sacramenta pro voluntate vestra ipsis invitis, aliter quam facere consueverunt, in grave damnum ipsorum, detrimentum et depauperationem Burgi nostri praedicti, ac in praejudicium Coronae nostrae et Regiae dignitatis. Ita quod per hujusmodi Compulsiones et injustas Citationes, praedicti Burgenses nostri tantis fatigantur laboribus et expensis, quod quidem ex ipsis miserabiliter coguntur mendicare. Quia igitur tantas injurias tam nobis quam eis illacas diutius sustinere non possumus, sicut nec debemus, vobis sicut indempnitatem diligitis, et ne ad vos graviter capere debeamus, firmiter inhibemus, ne praefatos Burgenses nostros per citationes aliquas ad loca trahatis remota, vel eos ipsis invitis compellatis ad aliquas recognitiones seu attestationes per eorum Sacramenta faciendas, nisi in causis in quibus debent et hucusque praestare consueverunt; scituri pro certo, quod si secus egeritis, dissimulare non possumus quin de consilio Magnatum nostrorum festinum remedium ad hoc apponi faciamus. Teste Rege apud 17. die Julii.

Eodem modo inhibitum est Archid. Northumbriae, ne Burgenses praedictos per coercionem Ecclesiasticam compellat ad praestand. Sacramenta coram eo super incertis et indistinctis, aliter quam facere debent, et facere consueverunt, temporibus retroactis. Teste ut supra.

He likewise issued this memorable Writ to the Bishop of Durham himself, to command his Officials and Ministers to cease from such oppressions, Visitations, Articles, Oaths and proceedings against these Burgesses, contrary to their ancient custom, and against his Crown and dignity, as such Ecclesiastical usurpations were then reputed.

REX Episcopo Dunolm. salutem. Monstraverunt nobis Burgenses nostri de Novo Castro super Tynam; Quod cum ipsi nunquam extra Burgum suum ad loca remota coram suis ordinariis seu eorum Offic. comparere consueverunt, ad respondendum super aliquibus Articulis ipsos non contingentibus, quidam Offic. et Ministri vestri Authoritate vestra, Burgenses illos, ut eos sumptibus et laboribus graviter fatigent, vocari faciunt ad loca remota ad respondendum super diversis Articulis incognitis et ipsos non contingentibus. Et quod Magister Rogerus de Siton. Offic. vester xl. de Burgensibus illis jam citari fecit, quod compareant coram eo apud Derington in crastino Sancti Jacobi, super incertis et indistinctis responsuri. Ipsos etiam per cohercionem Ecclesiasticam compellit de die in diem pro voluntate sua ad praestandum Sacramentum, aliter quam facere consueverunt, in grave dampnum ipsorum, detrimentum et depauperationem praedicti Burgi nostri, et in praejudicium Coronae nostrae et Regiae dignitatis. Ita quod per hujusmodi compulsiones et injustas citationes praedicti Burgenses tantis fatigantur laboribus et expensis, quod quidam eorum miserabiliter coguntur mendicare. Quia igitur tantas injurias tam nobis quam ipsis illatas ditutius sustinere nolumus, sicut nec debemus, vos rogamus, et sub debito fidelitatis et dilectionis quibus nobis tenemini, vobis firmiter injungimus, quatenus praefatos Offic. et Ministros vestros ab oppressionibus praedictorum Burgensium nostrorum de cetero penitus desinere faciatis. Ita quod per eosdem Offic. & Ministros ad loca non trahantur remota, nec ad recognitiones seu attestationes per eorum Sacramenta faciendas compellantur. Nos enim aliter omittere non possumus quin de consilio Magnatum nostrorum festinum remedium ad hoc apponamus. (It being the Kings and Nobles duties to relieve the subjects against such vexations, oppressions, illegal Oaths and proceedings of Bishops and their Officials.) Teste, &c.

There being a difference between the King and Bishop of Durham, concerning the sequestered profits of benefices belonging to the Bishopric of Karliol, the King by this Writ commanded them to be delivered to the Bishop.

REX Abbati de novo Monasterio, salutem. Quia de consilio magnatum qui sunt de consilio nostro, recognovimus, & reddidimus pro nobis & Haeredibus nostris Deo & beato Cuthberto & venerabili Patri Waltero Dunolm. Episcopo & successoribus suis, & Ecclesiae suae Dunolm. ut jus dictorum Episcopy, & Ecclesiae suae sequestrum Ecclesiarum quas Episcopus Karleolen. & Ecclesia sua habent usibus suis propriis in Episcopatu Dunolm. asignatas. De quo quidem sequestro totam pecuniam provenientem de duabus vacationibus Episcopatus Karleolen. prox. praeteritis de consilio praedictorum Magnatum per manus Vic. nostri Northumbriae & Johannes de Estlington ex parte nostri, et per alias duas ex parte praedicti Episcopy colligi praecipimus, et in Abbatia vestra sub sigillis praedictorum quatuor reservari, donec inter nos et ipsum discuteretur ad quem vestrum pertinere deberet sequestrum praedictum. Vobis mandamus quatenus totam praedictam pecuniam de sequestro praedicto provenientem, & in Abbatia vestra depositam praedicto Episcopo vel ejus certo Nuncio sine dilatione deliberari faciatis. In cujus &c. Teste Rege apud Westm. 3. die Augusti.

A controversy happening between Boniface Archbishop of Canterbury and Peter de Brus, concerning the return of the Kings Writs in the Wapentage of Langeberb, the King issued this Writ of Supersedeas to the Sheriff, to suspend all proceedings till the cause should be heard before him and his Council.

REX Vic. Eborum, salutem. Monstravit nobis Petrus de Brus, quod cum ipse & praedecessores à multis retroactis temporibus habuerint returnum brevium nostrorum in Wepentag. suo de Langeberb. de omnibus infra dictum Wepentag▪ existentibus, Idem Petrus occasion cujusdam Mandati nostri tibi directi de returno brevium nostrorum habere faciendo B. Cantuar. Archiepiscopo in terris & feodis suis in Balliva tua, impeditus est, quo minus habere possit returnum brevium nostrorum in hiis qua dictum Wepentag: contingunt, sicut habere debet & temporibus retroactis habere consuevit. Quia vero intentionis nostrae non fuit praedictum Petrum vel alium jure aut libertate sua unjust & sine judicio disseisire, tibi praecipimus, quod executioni dicti Mandati nostri de praedicto returno faciendo quoad quae sunt in Wepentag. praedicto supersedeas usque a die Sancti Johannes Baptistae in unum mensem, ut tunc de Consilio nostro utrique parti exhibeatur justitiae complementum. Teste Rege apud Westm. 20. die Junii.

Per Com. Glouc. Justic. & I. Mansell, & alios de Consilio Regis.

The King having presented a Chaplain to the Chapel of Havering, caused him to give security and pledges for the Ornaments of the Chapel, and faithful discharge of his duty therein.

HENRICUS de Sancto Albano Capellanus praesentatus ad serviendum in▪ Capella Regis beatae Mariae de Havering, invenit plegios ad servand. Ornamenta praedictae Capellae sibi Commissa, et ibidem fideliter divina celebrare: videlicet, Willus de Hurst, Adam le Parker, Willus Savare, Johannes Wiger de Stapilford, Richus le Feure de Stapilford, Willus la Persone de Stapilford.

The Bishop of Hereford appearing before the King, upon a suggestion that he had proceeded to admit a Clerk pending a Jure Patronatus, against the Kings Prohibition and Right, and none appearing against him, was dismissed, and his dismission thus recorded.

PETRUS Hereford. Episcopus comparuit coram Rege apud Merton. in Octab. Sanctae Trinitatis, ostensurus quare cum Rex nuper vacante Ecclesia de Chetinton eidem Episcopo inhibuisset, ne ad praesentationem alicujus personam aliquam ad praedictam Ecclesiam admitteret, vel sustineret aliquem Clericum possessionem dictae Ecclesiae ingredi quousque discussum esset de jure Patronatus inter Regem, et quosdam alios qui jus Regis in advocatione dictae Ecclesiae vendicabant, nullus comparuit contra ipsum, & ideo recessit sine die.

The Kings promise to prefer one of his Queens Chaplains to the next Benefice or Prebend in his gift, that should fall void within the Bishopric of Ossory in Ireland, is thus registered.

REX promisit Willielmo Capellano Reginae, quod si in praesenti vacatione Episcopatus Ossory in Hiberniae, contingat aliquod beneficium Ecclesiasticum Praebendale vel aliud, spectans ad Patronatum dicti Episcopatus vacare, Rex illud conferet Willo praedicto. Teste Rege apud Westm. 4. die Junii.

The King writ this Letter to the Pope on behalf of the Bishop of Burdeaux duly elected and approved by him, desiring his confirmation of him for the peace and safety of those parts, he having confidence of his fidelity towards him.

SAnctissimo in Christo Patri Domino A. Dei gratiâ summo Pontifici, H. eadem gratia, &c. salutem, cum reverentia & honor. Cum nuper vacante Ecclesia de Burdegal. in Vasconia, convenientibus ejusdem Ecclesiae Canonicis ad tractandum de futuri Pontificis Electione, major & sanior pars ejusdem Capituli Magistrum Fortone Archidiac. Xancton Clericum nostrum, de terra nostra Vasconiae oriundum, sibi duxerit in Pastorem eligendum, Nos ejusdem Magistri promotionem eo affectuosius amplexantes, quod sub alis nostris educatus, nostris diutius intendebat obsequiis, & quod tranquillitatem terrae nostrae Vasconiae, & relevationem Ecclesiae supradictae, variis turbationibus & augustiis retroactis temporibus per insolentiam non mediocriter oppressae, ex ipsius Creatione credimus provenire: Sanctitatem vestram affectuose rogamus, quatenus causis supradictis ac personae meritis quam moribus, scientia, circumspectione provida & conversatione laudabili novimus insignitum, ponderatis ac favorabiliter intellectis, ipsum ad sedem Apostolicam accedentem specialiter habere velitis recommendatum, gratiam quam circa Electionem de eo factam secundum Deum et justitiam poteritis nostrae petitionis obtentu, favore benevolo eidem impendentes, ut pro eo quem meritis suis exigentibus apud vos favore benevolo prosequimur, vobis assurgere debeamus ad uberrimas gratiarum actiones.

The Bishop of Durham had further day given him concerning his sequestration of the Benifices of the Bishopric of Carlisle within his Diocese, of which before, p. 942.

MEmorandum quod dies datus est Episcopo Dunolm. à die S. Johannes Baptistae in unum mensem super sequestro Ecclesiarum Episcopy Karleolen. in Episcopatu Dunolm. I a quod illud negotium interim remaneat in eodem statu, in quo nunc est. Teste Rege apud Westm. 22. die Maii. Walterus de Merton. praecepit istam irrotulationem.

The Bishop of Lincolns Official in his absence committing the profits of a benefice, belonging to the King by the vacancy of the Bishopric of Winchester, to which the King had presented his Clerk, to the Kings prejudice and disinheritance, thereupon the King issued this Writ to the Bishop, to right him against this prejudice.

REX Episcopo Linc. salutem. Cum nuper audita morte Petri Russinol, dilectum Clericum nostrum Wybertum de Kanc. vobis praesentaverimus ad Ecclesiam de Adberbur. vacantem per mortem ipsius Petri, quondam ejusdem Ecclesiae Rectoris, & ad nostram donationem spectantem ration Episcopatus Winton. in manu nostra existentis, & vos tunc in partibus Franc. nobiscum agents ad nostram praesentationem Literas vestras de inquisitione Archidiacono Oxford. directas praefato. Clerico nostro dederitis, ut inquisitionem inde factam Magistro Roberto de Marisc. Decano Linc. cui vices vestras in admissionibus & institutionibus praesentatorum commisistis, ut dicitur reserret praefatus Archidiaconus Oxford. ad praesentationem Magistri Galfridi de Feringes, qui se gerit pro Offic. Adomari, quondam Winton. Electi, Waltero de Briche Clerico, in Coronae et dignitatis nostrae laesionem, et juris nostri praejudicium manifestum, custodiam ejusdem Ecclestae usque ad Pascha commisit. Quapropter vobis mandamus rogantes, quatenus cum ad vos pertineat subditorum vestrorum excessus corrigere, id quod praefatum Archidiaconum, contra nos & praedictum Clericum nostrum, taliter attemptatum est in hac parte sine dilatione revocare curetis, juri nostro, & praefati Clerici nostri super praemissis, tam prudenter & celeriter provisuri, quod per omissionem seu dissimulationem vestram, nobis aut haeredibus nostris dampnum vel exhaeredationis periculum futuris temporibus nequeat imminere. Teste, &c. apud S. Audom. 20 die Martii, Anno &c. 44.

MAndatum est Hugoni le Bigod Justic. Angliae, quod cum Rex nuper ration Episcopatus Winton. vacantis, & in manu Regis existentis contulerit, prout moris est in Regno Argliae, dilectis Clericis suis Wyberto de Kanc. Ecclesiam de Alberbur. & Willielmo de Sancto Gorono Ecclesiam de Stok, vacantes per mortem quondam Petri Ruffiaol. Ac quidam sicut Rex intellexit, in elusionem et praejudicium juris sui, praefatos Clericos suos impediunt quo minus assequi possint possessiones Ecclesiarum praedictarum. Mandatum est praefato Justic. quod si quam resistentiam aut impedimentum aliquod contra eosdem Clericos super possessione Ecclesiarum praedictarum, invenerit, idem Iustic. juris Regis conservationi taliter in hac parte celeriter prospiciat, quod Regiaut praefatis Clericis nullum praejudicium seu dispendium inferatur, maxim cum ex hujusmodi impedimento et resistentia Regi et Haeredibus suis, processu temporis gravis posset exhaeredatio provenire. Teste, &c. apud Lusarch. 16. die Januarii, Anno &c. 44.

The Pope having vacated the election of the Bishop elect of Glasgo in Scotland, and thereupon by his Papal Provision and power consecrated another to be Bishop, against the King of Scotland's will, he and his Cardinals writ to the King of England, to write to the King of Scotland to restore the Temporalties to him without opposition; whereupon the King writ thus to the King and Queen to persuade them to comply with the Pope without resistance, unless he could show him some good right and reason to the contrary, and then he would acquiesce. The Pope then alleging a Right to present by Provision to all Bishoprics whose Elections he was pleased to null by right or wrong.

REX Regi Scociae, salutem. Dum dudum postulatione de Magistro Nicholao Archid. de Tyndale in Ecclesia Glasg. facta, et postmodum per se • em Astolicam cassata, Dominus Papa ad quem occasion dictae postulationis cassatae spectabat dictae Ecclesiae providere, Magistrum Johannem de Cheyham in Episcopum loci consecravit, ac idem Dominus Papa per literas suas, quarum transcriptum vobis mittimus, nec non et omnes Cardinales nos specialiter rogaverunt, quod erga vas partes nostras interponere curaremus, ut praefato Episcopo qui plenam habet administrationem spiritualium, ut audivimus, Temporalia sua restitui faceretis. Nos quamquam honori & indempnitati vestrae tanquam propriae desideramus ut convenit providere, videntes tamen, quod id quod per Dominum Papam super praemissis actum est non poterit infirmari, dilectioni vestrae bona fide duximus consulendum, quatinus eidem Episcopo liberaliter in hac parte faciatis quod ei secundum Deum et Iustitiam fuerit faciendum. Et si videremus quod huic negotio de jure possetis resistor, aut aliquod commodum ex ipsa resistentia reportare, nos pro eodem Episcopo, licet de Regno nostro oriundus existat nihil vobis super hoc scripsissemus. Teste Rege apud sanctum Audom. 6. die Martii. Anno &c. 44.

Eodem modo scribitur Reginae Scoc. Roberto de Bruys, & toti Consilio Scotiae, tamen competenter mutatis.

The Bishop of Saint Andrew's in Scotland, having procured some Bulls from Rome prejudicial to the King of Scotland, and dishonorable to the King of England, he thereupon issued these mandates to the Barons of Dovor and other Cinque-Ports, not to permit him to land in England, nor any other of his enemies coming from beyond the Seas or parts of Scotland, and to arrest▪ them till further order.

BAronibus & Ballivis suis Dovor. & aliorum quinque Portuum salutem. Quia Magistri G. Episcopus Sancti Andr. de Scot. quaedam impetravit in Curia Romana in exhaeredationem dilecti et fidelis nostri A. Regis Scoc. illustris, qui filiam nostram duxit in u • orem, non sine nostro et ipsius Regis scandalo et dedecore manifesto▪ propter quod sustinere nolumus quod Regnum nostrum ingrediatur, ad explorandum adventum ipsius Episcopy et suorum et aliorum aemulorum nostrorum venientium de partibus transmarinis, aut de partibus Scotiae mittimus ad vos W. de N. varlettum nostrum, vobis in fide qua nobis tenemini mandantes, quod eos omnes arrestare faciatis prout idem W. vobis injunxerit ex parte nostra donec aliud inde à nobis habueritis in mandatis. Teste, &c.

A Priory whereof the King was founder being much indebted, the King by this Writ enabled the Prior to improve a great wood and wast held in feefarme, and turn it into arrable, alotting the Commoners a sufficient proportion of common, for the benefit of the Priory.

EGidio de Edrington, & aliis salutem. Cum Prioratus de N. à Progenitoribus nostris Regibus Angliae fundatus variis debitorum nexiis & oppressionibus involvatur, propter quod utilitati Prioratus ejusdem piae Compassionis affectu salubriter prospicere praeoptamus, & de boseo vasto extra Villam de N. quod Prior & Com. de N. tenent ad feodi firmam de Rogero de Monte Alto grande possit commodum, si redigeretur in culturam dicto Prioratui pervenire; Vobis mandamus, quod vos ambo vel alter vestrum qui ad hoc citius vacare potuerit, ad boscum Vastum illud personaliter accedatis, & viso bosco Vasto illo convocatisque propter hoc coram vobis omnibus compatriotis vicinis, jus aut proprietatem ration communi vel aliter sibi vendicantibus, ibidem diligenter provideatis, quod assignata praedictis vicinis & compatriotis rationabil. commun. secundum quantitatem terrarum & tenementorum suorum adjacentium, dicti Prior & Conventus totum residuum bosci & Vastae praedicti in usus praedictorum Prioris & Conventus converti possit, ad exhibendum & alias faciendum quod suo commodo magis viderint expedire; taliter vos habentes in hac parte (quod) merito commendare possimus. Mandavimus enim Vic. nostro de N. quod ad certos diem & locum quos ei scire feceritis praedictos vicinos & compatriotas propter hoc venire faciat coram vobis. In cujus, &c. Teste, &c.

The Bishop of Norwich refusing to take caution of one taken and imprisoned by the Sheriff upon a Capias Excommunicatum, the King thereupon issued these Writs to the Bishop and Sheriff, to receive his caution and release him.

REX Norwic. Episcopo salutem. Ostensum est nobis ex parte Eustachii de Kyneburl. quem per literas vestras patentes secundum consuetudinem Angliae per Corpus suum tanquam Claves Ecclesiae contemnentem praecepimus Justiciari, quod licet vobis frequenter se obtulerit stare mandatis Ecclesiae ut tenetur, vos tamen cautionem legitimam ab eo admittere recusastis, de quo miramur quamplurimum et movemur. Et ideo vobis mandamus, quod recepta ab eo hujusmodi cautione, ipsum Eustachium à dicta prisona liberari mandetis. Quod nisi feceritis, Mandavimus Vic. nostro Norff. quod vos ex parte nostra moneat & inducat, quod dictum Eustachium in dicta forma deliberari faciatis, alioquin cautionem illam ab eodem Eustachio extunc recipiat, & ipsum à prisona praedicta faciat deliberari. Teste Rege apud Merleburb. 15. die Septembris.

REX Vic. Norff. salutem. Ostensum est nobis ex parte Eustachii de Kyneburl quem per Literas Norwic. Episcopy patentes secundum consuetudinem Angliae, per corpus suum, tanquam Claves Ecclesiae contempnentem praecepimus Justiciar. quod licet eidem Episcopo frequenter se obtulerit stare mandatis Ecclesiae, ut tenetur, dictus tamen Episcopus cautionem legitimam ab eo admittere recusavit, de quo miramur quamplurimum, et movemur; propter quod Mandavimus Episcopo praedicto, quod recepta ab eodem Eustachio hujusmodi cautione, ipsum à prisona praedicta, mandet deliberari. Quod nisi fecerit, tu ipsum ex parte nostra moneas et inducas, quod dictum Eustachium in forma praedicta deliberari faciat, alioquin cautionem illam ab eodem Eustachio extunc recipias, et ipsum a prisona praedicta facias deliberari. Teste ut supra. The King being supreme Ordinary and Judge in such cases.

The Proctors of Griffolino, the Nephew of Arlot an Italian, being disturbed in their possession of the Church of Ouston, the King issued this Writ to the chief Justice of England, to secure him, and his Proctors in the quiet possession thereof, without harm or injury.

REX Hugoni le Bygod, Justic. suo Angliae salutem. Cum vacante nuper Ecclesia de Ouston in Insula de Haxiholme, per mortem Magistri Johannes de Essingwold quondam Rectoris ejusdem, qui decessit London. Johannes Mansell Thes. Eborum contulerit Ecclesiam illam Griffolino Nepoti Magistri Arloti, Notarii Domini Papae, & quendam hominem nomine ipsius Griffolini in eadem Ecclesia infra quartum diem post decessum praedicti Magistri Johannes posuerit, & postmodum quendam procuratorem ejusdem Griffolini in Corporalem possessionem dictae Ecclesiae fecerit induci, ac Rogerus de Munbray secundum quod coram nobis & vobis & praefato Johanne Mansell nuper promisit London. quosdam qui in praejudicium dicti Griffolini, & perturbationem possessionis suae praedictae in dictam Ecclesiam se intruserunt, amoverit ab eadem, & eidem jam mandaverimus quod ipsos seu alios qui jam de novo ingressi sunt Ecclesiam illam & domos ad eam spectantes, & se teneant in eisdem non permittentes dictum procuratorem aut alium nomine dicti Griffolini possessionem dictae Ecclesiae aut ad ipsam pertinentium obtinere, sine dilatione aliqua amoveat ab cisdem, & procuratores ipsius Griffolini una cum illis qui eis ex parte dicti Johannes assistent in possessione dictae Ecclesiae & pertinentium ad eandem, manuteneat & defendat, Vobis mandamus firmiter injungentes, quod nisi praefatus vel Ballivus summus Insulae praedictae id fecerit, vos id fieri faciatis. Ita quod Procuratores praefati Griffolini, una cum illis qui ex parte praedicti Johannes assistant, manuteneantur & defendantur in possessione praedictae Ecclesiae & pertinentium ad eandem. Et quod nulla eis injuria aut molestia inferatur in hac parte. Teste Rege apud Winton. 25. die Augusti.

The King also issued the like Writ to the Sheriff, to put his Proctor into possession of the Church, and to attach and imprison all those that should resist him.

CUm dilectus & fidelis noster Johannes Mansell, Thes. Eborum authoritate Apostolica contulerit Griffolino Nepoti Magistri Arloti Domini Papae Notarii Ecclesiam de Ouston, quae est de Patronatu Prioris & Conventus de novo Burgo, & quendam hominem suum in eadem Ecclesia nomine ipsius Griffolini infra quartum diem post mortem Magistri Johannes de Esingwand quondam Rectoris ejusdem, qui nuper decessit London. posuerit, & postmodum Procuratorem ejusdem Griffolini in Corporalem possessionem ejusdem Ecclesiae fecerit induci. Ac quidam manu armata jam ingressi sint Ecclesiam illam & in ea se teneant, non permittentes dictum Procuratorem, vel alium possessionem dictae Ecclesiae nomine praefati Griffolini obtinere. Tibi praecipimus, quod in propria personatua sine dilatione accedas ad Ecclesiam supradictam, & Procuratorem praedicti Griffolini manuteneas & defendas; & omnes illos quos resistentes inveneris attachies, ita quod corpora eorum habeas coram nobis in crastino Sancti Jacobi Apostoli ubicunque tunc fuerimus in Angliae, ad respondendum de transgression praedicta, & habeas ibi hoc breve.

Eodem modo mandatum est Rogero de Munbray.

By this we may discern what Power Arlot and his Nephew had with the King and his Officers.

The Monks of St. Swithins at Winchester by reason of the afflictions and troubles of their house being disabled to abide there in quiet, or to addict themselves to contemplation and devotion, the King thereupon issued these Writs to several Abbots to entertain some of them in their houses, till their afflictions and troubles were ended.

REX Abbati & Conventui Rammesey salutem. Cum Prioratus Sancti Swithini Winton. à praedecessoribus nostris Regibus Angliae fundatus, diversis litigiis & aliis afflictionibus & adversantibus, jamdiu extiterit adeo perturbatus & praegravatus, quod Monachi ejusdem domus contemplationi debitae juxta ordinis fui exigentiam nequeunt ibidem quiet intendere ut tenētur, sicut satis nostis, cupientes ad ipsorum tranquillitatem laborare, dilectionem vestram affectuose rogamus, quatenus Robertum de Urnilla Monachum dictae domus admittere velitis commorandum vobiscum, ut divino Cultui quietius & devotius vacare possit, quousque de statu dicti Monasterii sui salubrius provideatur. Tantum facientes in hac parte quod vobis exinde ad speciales teneamur gratiarum actiones. Teste Rege apud Winds. 11. die Augusti.

Eodem modo scribitur Abbati & Conventui Petri Glouc. pro Johanne de U • i • ill • , Monacho Winton.

Eodem modo scribitur Abbati & Conventui de Malmysb • . pro Willo de S • nite, Monacho Winton..

Lewellyn Prince of Wales, having against his Truce and Oath entered into England, and wasted Churches, Monasteries with fire and sword, taken, detained divers Lands and Castles of the Kings and Earl of Glocesters, the Archbishop of Canterbury thereupon issued this Mandate to the Bishop of Wales to excommunicate him and his complices, and interdict their Lands, till restitution and competent satisfaction given for those injuries.

B. Permissione divina Cautuar. Archiepiscopus, totius Angliae primas, Venerabili in Christo patri I. Dei gratia Landavensi Episcopo, salutem, & sincerae fraternitatis in Domino semper augmentum. Ad nostram noveritis audientiam pervenisse, quod cum inter serenissimum Dominum H. Dei gratia Regem Angliae illustrem, & suos ex una parte, & Lewellinum filium Griffini & complices suos ex altera, usque ad certum tempus treugae initae & juramento ab utraque parte interposito firmatae fuissent, nuper quidam complices & fautores Lewellini praedicti nondum finitis treugis memoratis maligno spiritu concitati, terram praedicti Regis Angliae, & suorum hostiliter invadentes, Ecclesias & Monasteria crudeli incendio destruxerunt, & homicidiis atque rapinis ausu sacrilego in eis violata immunitate Ecclesiastica nequiter perpetratis pacem Regni Angliae, & praedictarum Conventionem Treugarum perturbare, & frangere praesumpsêre, contra ea quae pro observatione pacis Regni Angliae in Oxford. Consilio provide sunt statuta temere veniendo. Quia vero tantorum facinorum Patratores, ac illi quorum mandato, ope vel Concilio praedicta maleficia sunt commissa, ipso facto sunt excommunicationis vinculo innodati, fraternitati vestrae in virtute obedientiae firmiter praecipiendo Mandamus, quatenus in Civitate vestra et Diocesi praedictos sacrilegos, et illos qui eis in praedictis sceleribus perpetrandis opem vel consilium impenderunt, publice vel occulte singulis Dominicis et festivis pulsatis Campanis, accensis candelis tam diu excommunicatos nuncietis, et nunciari sollemniter facietis, donec de praemissis satisfactionem impenderint et absolutionem meruerint obtinere. Ad haec cum praefatus Lewellinus et Complices sui terras, Villas et loca nobilis viri R. de Clar. Com. Glouc. in Diocesi vestra durantibus Treugis memoratis juramento firmatis occupaverint violenter; et adhuc detineant occupata, Et postmodum cum Venerabilis frater Dei gratia Bangorensis Episcopus pro pace inter Dominum Regem & dictum Lewellinum tractanda apud London. venisset personaliter, quidam Wallenses non sine conniventia dicti Lewellini vel mandato ut creditor, Castrum dicti Domini Regis de Bu • lt. ceperunt proditionaliter, & homines ejusdem Castri quod adhuc sic detinent occupatum, furore diabolico contra continentiam occiderunt Treugarum. Quia igitur verisimile manifest videtur, occupationem dicti Castri & aliarum terrarum ac praedictorum perpetr • tionem facinorum de mandato vel voluntate ejusdem Lewellini processerunt, personaliter accedentes ipsum moneatis sub testimonio competenti & efficaciter inducere studeatis, vel infra octa • as instantis assumptionis beatae Mariae post monitionem vestram, quam si sui copiam denegaverit in Ecclesia Landavensi publice proponatis, Domino Regi & suis dictum Castrum, terras, villas et loca contra Treugas per ipsum & suos taliter occupata sine difficultate restituat & restitui faciat, & de dampnis & de injuriis illatis eis satisfaciat competenter. Quod si monitis vestris parere contempserit, cum malum cui non resistitur approbetur, nec careat scrupulo societatis occultae qui manifesto facinori desinit obviare, vos extunc in poenam ipsius qui culpa se ostenderet non carere, omnes terras, villas et loca ditioni et potestati suae supposita, nec non omnes terras, villas et loca quas vel quae per se vel complices suos durantibus Treugis supradictis occupavit in Diocesi vestra interdicto Ecclesiastico supponentes, faciatis illud usque ad condignam praemissorum satisfactionem excessuum inviolabiliter observari. Inhibentes districtius, ne in eisdem terris, Villis et locis ditioni et potestati suae suppositis, seu per ipsum et complices suos durantibus Treugis praedictis contra formam eorundem occupatis, sacramenta Ecclesiastica praeterquam neceffaria ministrentur. Quid autem super hiis feceritis nobis per vestras patentes Literas rescribatis. Dat. apud Lambit • in festo beati Petri ad vincula, Anno Dom. 1260.

Literae Archiepiscopi Cantuar. directae Landavensi & Menevensi Episcopis traditae fuerunt Com. Glouc. transmittendae eisdem Episcopis, & Literae ejusdem Archiepiscopi directae Bangoren. & de Sancto Asapho Episcopis, liberatae fuerunt Nicho. Wallen. & Guidoni, Nunciis Regis deferend. R. de Mortuo Mari, ut eis mitti faciat eisdem Episcopis.

The Church of York being involved in very great Debts, like to ruin it, the King at the Archbishops request, as Patron thereof, issued this Patent to the Archbishops Tenants of Rippon and Octely, exhorting them to a liberal contribution towards the discharge of these Debts.

REX Probis hominibus Venerabilis Patris G. Eborum Archiepiscopi de Rippon. & de Octely, salutem. Cum Ecclesia Eborum, a nostris fundata progenitoribus, importabili debitorum sarcina per diversas adversitates & causas adeo sit depressa quod nisi maturiori providentia prospiciatur eidem, poterit sibi irreparabile dispendium imminere. Nos ejus afflictioni pio compatientes affectu, fidelitatem vestram, de qua plenam in hac parte reportamus fiduciam, requirimus & hortamur, propensius rogantes quatenus ad relevationem ejusdem Ecclesiae quae tantis dinoscitur subjacere periculis animos inclinantes, talem succursum & tam competens auxilium quod etiam vos deceat, & tantae necessitati conveniat, praefato Archiepiscopo Domino vestro semotâ difficulte qualibet conferatis, pro quo tàm à nobis quàm ab ipso in agendis vestris pro loco & tempore specialem gratiam reportare debeatis & favorem. Teste Rege apud Westm. 16. die Maii.

What authority Rostand and the Popes Agents, by the Kings permission, took upon them to grant pensions to the Popes Chaplains and Creatures at Rome, out of the Kings Exchequer, till promoted to Benefices in England, and to make them the Kings Chaplains, and how the King by his Letters Patents confirmed and augmented their stipends, will evidently appear by this Patent.

REX Omnibus, &c. Noveritis quod cum Venerabilis Pater Tarent. Archiepiscopus, & Magister Rostandus, quondam Domini Papae Capellanus, Nuncii nostri nuper in Curia Romana pro quibusdam negotiis nostris procurandis, ibidem de mandato nostro, discretum virum Magistrum Umber • um de Coquinato▪ Domini Papae Capellanum receperint in Clericum nostrum, assignantes ei annuum feodum Viginti Marcarum annuatim percipiendum ad Scaccarium nostrum, in Quindena annunciationis Dominicae, donec ei providerimus in beneficio Ecclesiastico competenti: Nos assignationem feodi praedicti ratam habemus & acceptam. In cujus, &c. Teste &c. Paris 28. die Decemb. Anno, &c.

Ista Litera facta fuit in Anglia & sigillata de decem Marcis & Paris. scripta & sigillata novo sigillo & augmenta de aliis decem Marcis. Per Archipiscopum Tarent. R. Com. Glouc. P. de Sabaud. & I. Mansell, & tradita fuit praedicto W. Bonquer. deferenda praedicto Umberto ad Curiam Romanam.

John Walerand Clerk, being an accountant to the King as his Escheator and Custos of the vacancies of the Bishopric of Eli, the Abby of St. Edmunds, and other Bayliwicks, and refusing to account; the King thereupon issued Writs to several Bishops, to sequester all his Ecclesiastical benefices and promotions within their Dioceses till he accounted, under pain of seising their Temporalities in case of neglect, for he would not be cheated.

REX Venerabili Patri H. Elyensi Episcopo vel ejus Offic. salutem. Cum Johannes Walerand, frater Roberti Walerand, teneatur nobis in pluribus computis raciociniis & debitis non modicis de tempore qua fuit Escheat▪ noster citra Trentam, & de Custodiis Episcopatus Elyen. Abbatiae sancti Edmundi & de aliis pluribus Ballivis quas de nobis habuit, dum fuit in servitio nostro. Et idem Johannes à nobis super hoc pluries requisitus compotos & debita praedicta nobis reddere recusaverat. Vobis mandamus in fide qua nobis tenemini firmiter injungentes, quod beneficia Ecclesiastica quae praefatus Johannes in Diocesi vestra obtinet sine morae dispendio sequestrari faciatis, quousque compotos et raciocinia de Ballivis praedictis nobis secundum consuetudinem Regni nostri reddiderit, et satisfecerit nobis de debitis quae nobis debuerit. Tantum facientes in hac parte quod ad temporalia vestra pro defectu vestri manum apponere non cogamur, cum nullatenus defraudari velimus hiis quae ad nos pertinent in hac parte.

Eodem modo mandatum est Episcopis Wygorn. Linc. Coventr. & Litchfeld. Bathoniens. & Wellens.

The King having assigned a Debt to be paid out of the Bishopric of Eli to a foreign Merchant, by John Walerand, and he assigning and obliging the profits of his Church of Middleton within the Diocese of York for three years, to satisfy the same, and yet forcibly •• ting the Assignees within the term, whereby they could not levy this Debt, the King thereupon issued this Writ to the Archbishop of York, to put the Assignees in possession of the profits till the debt was satisfied.

REx Archiepiscopo Eborum Angliae primati salutem. Cum dudum commiserimus Roberto Walerand. & Johanni Walerand. fratri ejus Episcopatum Elien. custodiendum in vacatione sua, & de exitibus ejusdem assignaverimus Reymundo Baykeyn, Civi & Mercatori Burdeg. Quadringentas Mar. percipiendas per manum ipsius Johannes, in solutionem debitorum quae ei debuimus: & idem Johannes, pro eo quod non acquietavit nos de praedictis quadringentis Marcis versus praedictum Reymundum, obligaverat Ecclesiam suam de Middleton vestrae Dioc. ad solutionem dictae pecuniae, & eam commiserit & concesserit Willielmo de Ha • se Capellano, & Henr. Purcell, Clerico tenendum per triennium; ita quod fructus ejusdem Ecclesiae per tempus illud colligerent & venderent, & inde levarent praedictam pecuniam ad acquietandum inde nos & praedictum Robertum versus ipsum R • ymundum; ac praefatus Johannes infra terminum praedictum expulerit praefatos Capellanum & Clericum ab Ecclesia praedicta contra obligationem suam, non permittendo ipsos administrationem de fructibus & proventibus ejusdem Ecclesiae habere ad dictam pecuniam inde levandam: Vobis mandamus quod dictam Ecclesiam sine morae dispendio sequestari faciatis; Ita quod praedicti Capellanus & Clericus administrationem habeant de fructibus & proventibus ejusdem Ecclesiae ad praedictam pecuniam inde levandam & solvendam praedicto Edmundo in acquietationem debitorum praedictorum secundum formam obligationis praedictae. Tantum facientes in hac parte quod ad Temporalia vestra pro defectu vestri manum apponere non cogamur, nullatenus (enim) defraudari velimus hiis quae ad nos pertinent in hac parte. Teste ut supra.

The Kings former Chaplain having deserted his service in the Chapel of Merewell, the King thereupon granted the Cure and stipend thereto belonging to another of his Chaplains, who would detain the Cure, by this Writ.

QUia sicut Rex intellexit, Thomas de Guldeford, Capellanus qui in Capella de Merewell, divina celebrare consuevit alibi commoratur, ad serviendum ibidem ulterius non proponens, mandatum est Nicholao de Handlo, Custodi Episcopatus Winton. quod Willielmum de Guldeford, Capellanum Regis quem Rex propter servitia sua diutina Regi impensa recommendatum habet loco praedicti Thomae, admittat divina celebraturum in Capella praedicta, faciens sibi assignari eadem stipendia quae praefatus Thomas ibidem deserviendo percipere consuevit. Teste Rege apud Winds. 18. die Octobris.

The King to reward some services done him by an Escheater in Ireland, granted him one or more Ecclesiastical benefices which should there next fall void within his gift to the value of 50. Marks by the year.

REX Omnibus, &c. Sciatis quod pro laudabili servitio quod Willus de Bakepuz. Escaetor noster in Hibernia nobis impendit, concessimus ei, quod in uno vel in pluribus Beneficiis Ecclesiasticis quae ration Episcopatuum, Abbaciarum vel Prioratuum nunc in Hibernia vacantium vel vacaturorum confer poterimus, usque ad summam Quinquaginta Marcarum quam citius se facultas obtulerit, providebimus eidem. In cujus, &c.

The King receiving contrary Certificates from Ireland, concerning the Election of the Bishop of Elfin, and giving his royal assent to the Archdeacon of Clon elected before his Congedes • ier▪ which election was nulled before he heard any contradiction against it, upon the second certificate, he ordered the second person elected by his license to be consecrated, by this Patent to the Archbishop of Tuam, to whom he referred the examination of this matter, and to certify him, which of them he ought to admit as Bishop.

REX Tuamensi Archiepiscopo salutem. Cum nuper vacante Ecclesia Elfinensi Capitulum ejusdem Ecclesiae petita & obtenta licentia nostra Milonem Archid. Clonens. suum sibi in Episcopum elegisset, sicut per Literas Patentes ejusdem Capituli nobis directas innotuit. Et nos postmodum nemine reclamante seu contradicente ipsius Electioni, prout moris est Regium praebui ••• mus assensum, demandantes, vobis ut quod vestrum esset in hac parte faceretis, ita quod si per vos praedicta confirmaretur Electio Justic. Hiberniae sibi Temporalia sua, salvo jure nostro restitueret Decanus, Archid. Thes. & praepositus ejusdem Ecclesiae Thomam Abbatem de Bu • lico ordinis Cisterc. Electum suum per literas Patentes sigillis eorum & communi sigillo Ecclesiae suae signatas nobis postmodum praesentarunt, asserentes, Electionem quae de praedicto Archid. non expectata Licentia Regia prius inordinate facta fuerat, prout per Literas vestras Pat. plenius intelleximus, Authoritate vestra, et ob causas rationabiles fuisse cassatam; et licet propter contrarietatem Electionum hujusmodi, et literarum repugnantiam merito haesitare possimus, quis eorum praeferri debeat, tanquam verus Electus, nos tamen literis vestris adhibentes in hac parte Electioni de praedicto Abbate factae Regium fidem adhibuimus assensum, ita videlicet quod de meritis praedictarum Electionum plenius cognoscentes, quod vestrum fuerit in hac parte exequamini significantes nobis quem Electorum illorum sine Iuris injuria admittere debeamus. Teste, &c. 10. die Aprilis. Annno, &cs

The Official of the Archbishop of Dublin Elect having in the absence of the Archbishop at Rome, by his authority confirmed the election of the Bishop of Ossery, & the King receiving two certificates thereof, he thereupon issued this Patent for restoring the Temporalities of the Bishopric to him, having received his fealty.

REX Justic. Hiberniae vel ejus locum tenenti & Magistro Willo de Bakepuz. vel ejus locum tenenti salutem. Cum Magister Willus de Hattingell, Officialis Dublinensis Archiepiscopi Electionem de Magistro de Galfrido de Sancto Leodegario in Episcopum Ossor. per Decanum & Capitulum Sancti Ka • iti Kilkenn. celebratum, Authoritate praedicti Archiepiscopi Domini sui in Curia Romana agentis confirmaverit, sicut per Literas Patentes praedicti Offic. et Literas Episcoporum Middens. et Darens. nobis exhibitas plenius intelleximus; nos accepta a praedicto Electo fidelitate nobis debita in hac parte, praedictum Episcopatum cum pertinent. ei Reddidimus. Et ideo vobis mandamus quod eidem Electo de Episcopatu praedicto cum maneriis & omnibus aliis possessionibus & temporalibus ad ipsum pertinentibus & in manu nostra existentibus plenam seisinam sine dilatione habere faciatis. In cujus, &c. Teste Rege apud Merewell, 30. die Augusta.

How grievously the English Clergy, Nobility, and Commons were insulted over and oppressed by the Poictovins and Romans, and what opposition the Nobles at last made against them Anno 44 H. 3. Matthew Paris thus relates.

Eodem tempore, Regis fatuitate et desidia in multis opprimebatur Anglia dominatione Pictavensium et Romanorum. Et praecipue Eimeri Wintoniensis Electi, Willielmi de Valentia fratris Regis uterini, & Petride Sabaudia avunculi Reginae, qui inciviliter tàm religiosos Regni tractabant, quàm alios saeculares. Si quis autem injuriam passus, ad ipsius Willielmi Senescallum accessisset, justitiam petiturus, hujusmodi responsa reportabat: Si ego tibi injuriam facio, quis tibi rectum faciet? Dominus Rex vult quicquid Dominus meus vult, sed non e diverso. Sicque nec Regi, nec Magnatum alicui reverentiam deferebant. Dominabantur etiam his diebus et Romani, et eorum Legati in Anglia, tam Laicis, quam Ecclesiasticis, super advocationibus Ecclesiarum multa gravamina inferentes, providentes suis beneficia ampla vacantia, pro suae arbitrio voluntatis: Episcopos, vel Abbates, aliosque Religiosos contradicentes, excommunicationis sententia innodantes. Vnde contigit ut Magnates de tanto supercilio indignati, licet sero, ad remedium apponendum surrexerunt, et alienigenas de Regno fugere compuleruut: Non tamen omnes, sed praecipue Pictavenses.

Mandaverunt insuper dicti Magnates viris Religiosis, qui tenebant ad firmam Ecclesias Romanorum, ne de firmis eorum eis responderent, sed dictas firmas et redditus darent suis procuratoribus, die et loco per Barones assignatis. Quod si aliter facerent, sua incendio subjacerent, et nihilominus periculum, quod Romanis parabatur, ipsi in personis suis sentirent. Idem mandatum dederunt Episcopis, ne quisquam de Romanis et eorum redditibus interponeret, sub poena primitus intentata. Hac provisione Baronum, quievit Anglia ab exactoribus fere per triennium, donec idem Simon de Monte forti morte succubuit, martyrio, prout creditor, coronatus.

King Henry in the 45. year of his Reign, issued this Writ and form of Prohibition to the Archbishop of Canterbury and his Official, and to the Bishops of London, Worcester, Lincoln, and their Officials, and the Official and Archdeacon of Winton, upon no pretext whatsoever to draw any Clerk of his presentation within the Diocese of Winton, to be impleaded out of England, in violation of his Privilege and Rights, under pain of being proceeded against as violators and impugners thereof.

REX Magistro Constantino Offic. Venerabilis Patris B. Cantuar. Archiepiscopi in Dioc. Winton. salutem. Cum nobis a seed Apostolica specialiter sit indultum, ne illi de Regno nostro authoritate Apostolica extra illud trahantur in causam, vobis district prohibemus ne praetextu alicujus mandati vobis directi Clericos nostros beneficia Ecclesiastica in Diocesi Winton. ex praesentatione nostra obtinentes, citetis ad comparendum coram quocunque Iudice extra Regnum praedictum, nec aliquod mandatum contra ipsos exequi praesumatis, in derogationem seu elusionem indulgentiae memoratae. Maxim cum ipsi parati sint infra Regnum nostrum in omnibus stare juri, sed taliter vos habeatis in hac parte, ne ad vos tanquam ad violatorem privilegiorum nostrorum, et impugnatorem dignitatis Regis aliter procedere compellamur. Teste meipso apud Turrim London, 26. die Martii.

Eodem modo mandatum est Episcopo London. & suo Offic. Episcopo Wigorn. & suo Offic.

Eodem modo scribitur Archiepiscopo Cantuar. Episcopo Lincoln. & suo Offic. Archidiacono Winton. & suo Offic. & Offic. Episcopatus Winton.

What Usurers the Popes beneficed Chaplains in England were in this age, and what Recognisances, Oaths, and strange Obligations, with various Conditions, to be prosecuted in all or any Courts, Civil or Ecclesiastical, in case of Non-payment, and renounce all benefit of Pleas, Privileges whatsoever, in bar against their Suits, after the mode of the Roman Court, will appear by this ensuing Record and Recognisance of Sir Robert Walerand to the Archdeacon of Eli.

UNiversis Christi fidelibus praesentes Literas visuris vel audituris, Robertus Walerand Miles, salutem in Domino. Noverit universitas vestra, me teneri ex causa mutui Magistro Nicholao Archidiacono Elyensi, Domini Papae Capellano, & Domini Regis Cancellario, in Centum Marcis bonorum novorum & legalium sterlingorum, tresdecim solid. & quatuor sterling. pro qualibet Marca computatis, de qua pecunia been me voco quietum & integre protestor pacatum, exceptioni non numeratae, non solutae, & non traditae mihi pecuniae penitus renunciando. Quas praetaxatas Centum Marcas sterlingorum, praedicto modo & numero computandas promitto & teneor bona fide & per legitimam stipulationem interpositam reddere & solvere dicto Archidiacono, vel certo Nuncio suo, seu assignato has Literas deferenti in Octabis Sancti Michaelis, Anno gratiae 1261. apud Novum Templum London. Quod si non fecero, promitto & teneor per antedictam stipulationem dare & solvere dicto Archidiacono Viginti Marcas sterlingorum▪ nomine poenae; & nihilominus refundere & restaurare eidem omnes expensas & damna quae fecerit vel incurrerit pro defectu solutionis praedictae, super quibus credetur eidem Archiepiscopo, vel certo Nuncio suo, seu assignato per simplex verbum suum tantum sine aliqua probatione: & dicta pecunia & poenae persoluta omnia praescripta & subscripta firma & illibata consistant. Volo etiam & concedo, quod si medio tempore, quod absit, in fata decessero, quod nulla penitus fiat testamenti mei executio, vel rerum m • arum distractio vel distributio, quousque dicto Magistro N. Archidiacono de praemissis omnibus plenary fuerit satisfactum. Pro quibus omnibus & singulis antedictis firmiter & fideliter observandis & adimplendis, obligo me & Haeredes meos, & omnia bona mea & Haererum meorum, mobilia & immobilia, praesentia & futura, habita & habenda, ubicunque fuerint inventa, & specialiter Maneria mea de Langeford. & Wadden. quae habeo in Com. Wiltes. ad disponendum & ordinandum de fructibus & redditibus ad eadem Maneria spectantibus & pertinentibus, si quod absit, in solutione dictae pecuniae cessavero, usque ad plenariam & integram solutionem omnium praedictorum. Ad haec autem omnia fideliter observanda corporali praestito Iuramento tactis Sacrosanctis me obligavi, subjiciendo me et mea jurisdictioni et coertioni Episcoporum Angliae, quos praefatus Archidiaconus eligere voluerit, ut ipsi me et Haeredes et Executores meos ad observationem omnium praedictorum modis quibus viderint magis expedire compellant. Renunclando in praemissis omnibus et singulis pro me et Haeredibus meis, omni juris auxilio Canonici et Civilis, privilegio fori, et maxim cruce signatorum et cruce signandorum, omni consuetudini et statuto, omnibus Literis impetratis et impetrandis, constitutioni de duabus dietis editae in Concilio generali, prohibitioni Regiae, et omni exceptioni et defensioni personali et reali, quae posset objici contra praemissa. Licet etiam dicto Archidiacono, vel certo Nuncio suo, seu assignato super praemissis me et Haeredes meos ubique locorum, et in omni foro coram quocunque Iudice, tam Ecclesiastico quam seculari voluerint libere convenire et ad judicium trahere. Et ad majorem hujus rei securitatem ista in Cancellaria Domini Regis recognovi, & tenorem praedictae Chartae meae in Rotulis ejusdem Cancellariae feci irrotulari. In cujus rei testimonium praesentibus Literis sigillum meum apposui. Dat. London. die Mercurii prox. ante festum Annunciationis beatae Mariae Virginis, Anno Domini 1260. mense Martii.

Robertus Walerand recognovit in Cancellaria Regis se debere Magistro Nicholao Archidiacono Elyens. Cancellario Regis C. Marc. 13. s. 4. d. solvend. ei in festo Sancti Michaelis prox. futur. Et nisi fecerit, concessit, quod dicta pecunia levetur de terris & catallis suis in Com. Wiltes.

A Whale arriving upon the Lands of the Bishopric of Durham, within the County of Lincoln, whiles the Temporalties were in the Kings hands, which Whale was taken away by several parcels, the King issued this Writ of Inquiry to the Sheriff of Lincoln touching this affair.

REX Vic. Linc. salutem. Datum est nobis intelligi, quod cum tota Ballena quae nuper applicuit apud Sumercote in Lindesey, in terra Episcopatus Dunelm. ad nos ration ejusdem Episcopatus tunc vacantis, & in manu nostra existentis pertineret, quidam de Balliva tua eandem Ballenam ibidem pro voluntate sua distraxerunt, et asportaverunt, in juxis et dignitatis Regiae praejudicium et contemptum. Et ideo tibi praecipimus, quod una cum dilecto Clerico nostro Elia de Hertford, quem ad te propter hoc mittimus, per Sacramentum tam Militum quam aliorum liberorum et legalium hominum de Comitatu tuo, per quos rei veritas melius sciri poterit, diligenter inquiras, utrum praedicta Ballena applicuit in terra praedicti Episcopatus necne? Et si ibi applicuit, qui eam distraxerunt & asportaverunt. Et si ipsa alibi applicuit in Balliva tua, qui portionem ad nos inde pertinentem distraxerunt & asportaverunt, sicut praedictum est: & omnes illos quos per inquisitionem illam culpabiles inde inveneris attachies; ita quod habeas corpora eorum coram nobis à die Pascha in 15. dies, ubicunque tunc fuerimus in Anglia, ad respondendum nobis de transgression praedicta. Et habeas ibi hoc Breve. Teste Rege apud Turrim London. 25. die Februarii, Anno Regni nostri 45.

The King issued this Prohibition concerning his Free-Chapel of Wolverhampton, reciting Pope Innocents Bull of Privileges granted to all his Free-Chapels.

REX Omnibus, &c. Cum plures in Anglia Capellas habeamus exemptas, quarum libertates locorum Ordinarii infestant plerumque, et in dilatione privilegiorum nostrorum ad loca diversa transmissa nobis posset de facili periculum imminere. Nos dilecto Clerico nostro Egidio de Erdington, Decano de Wolverhampton, transcriptum cujusdam privilegii nostri de libertatibus Capellarum nostrarum faciens mentionem, & sigillo nostro signatum duximus committendum, ut illius transcripti inspectionem habentes fidem adhibeant concessioni libertatum factae Capellis praedictis, rescriptum igitur Apostolicum de verbo ad verbum sic duximus subscribendum.

INNOCENTIUS Episcopus servus servoruus Dei, Charissimo in Christo filio Regi Anglorum illustri, salutem & Apostolicam benedictionem. Tanto libentius Celsitudinis tuae precibus benignum impertim • r assensum quanto inter Reges & Principes Christianos, te specialius reputamus dilectum filium & devotum. Tuis itaque supplicationibus inclinati districtius inhibemus, ne ullus Ordinarius, aut etiam Delegatus, vel Subdelegatus in Capellas Regias et Oratoria earundem, Ecclesiae Romanae immediate subjecta, seu Canonicos, vel Servitores ipsorum, contra tenorem privilegiorum aut indulgentiarum Apostolicae sedis Excommunicationis vel Interdicti sententiam audeat promulgare, seu aliquod ipsis onus imponere, quod aliis exemptis Ecclesiis non consuevit imponi absque mandato sedis Apostolicae specially, quod expressam faciat de inhibitione hujusmodi mentionem. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae concessionis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attemptare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejus se novecit incursurum. Dat. Lugduni 12. Kalend. Augusti, Pontificatus nostri Anno tertio.

Nos itaque universos tàm Clericos quàm Laicos Regni nostri monemus, rogamus modis omnibus quibus possumus, et eis sub poena forisfacturae nostrae firmiter prohibemus, ut nullus eorum in praejudicium praefati Clerici nostri, seu Capellae nostrae de Wolverhampton, aut etiam Canonicorum sive Servitorum ipsorum aliquid attemptet, contra privilegii supradicti tenorem, et consuetudines Capellarum nostrarum exemptarum antiquas, usitatas et etiam approbatas. Teste Rege apud Westm. 8. die Nevembris.

The King for dispatch of his own and his Kingdoms affairs in the Court of Rome this year, issued these Letters of Procuration to his Proctors there, and others to the Pope, especially to prosecute his Appeal there against the Archbishop and his Suffragans, to null the Ordinances, Constitutions and Statutes made by them in the forecited Council at London, to the prejudice of his Royal Right, Dignity, the Liberties, Laws and Customs of his Realm.

REX Omnibus, &c. salutem. In omnibus causis & negotiis nos & Regnum nostrum tangentibus, quae in Curia Romana habere intendimus, dilectum Clericum nostrum Magistrum Johannem de Hemingford, latorem praesentium nostrum constituimus Procuratorem. Dantes eidem potestatem substituendi alium seu alios quociens sibi videbitur expedire. Ratum etiam habituri quicquid dictus Johannes vel ab eo substitutus vel substituti in praemissis duxerit vel duxerint, faciendum praesentibus, post annum minime valituris. Dat. London. 6. Kalend. Junii, Anno Domini 1261.

Ista Litera duplicata fuit propter adjectionem istius nominis H. Ebredunen. Archiepiscopum, una cum Magistro Johanne.

SAnctissimo in Christo Patri Domino A. Dei gratiâ Summo Pontifici, Rex Angliae, &c. salutem, cum reverentia & honor. In causa appellationis quae movetur seu moveri speratur in Curia Romana inter nos ex una parte, et Archiepiscopum Cantuariensem et suos Suffraganeos ex altera, super Ordinationibus, Constitutionibus et Statutis nuper in Concilio provinciali London. per eosdem editis in praejudicium juris, dignitatis Regiae, libertatis, legis et consuetudinis Regni nostri, dilectum Clericum nostrum Magistrum Johannem de Hemingford, latorem praesentium Procuratorem nostrum constituimus. Dantes ei potestatem agendi, defendendi, & etiam jurandi in animam nostram de calumnia & veritate dicenda, & ad expensum, & ad ponendum, & ad positionibus respondendum, & ad alia facienda, quae dictam causam contingunt. Damus etiam eidem potestatem constituendi seu substituendi Procuratorem ad omnia praedicta facienda. Ratum habituri quicquid praedictus Magister vel Procurator ab eo constitutus seu substitutus, super praemissis duxerit faciendum praesentibus, post annum minime valituris. Dat. ut supra.

EIdem Rex Angliae, salutem cum reverentia & honor. Noverit vestra Sanctitas ——Nos ordinasse & constituisse dilectum Clericum nostrum Magistrum Johannem de Hemingford, latorem praesentium Procuratorem nostrum in Curia Romana, ad agendum, defendendum, impetrandum, contradicendum, & ad Procuratorem substituendum cum viderit expedire. Ratum habituri quicquid idem Magister vel Procurator substitutus ab ipso super praemissis in praedicta Curia duxerit faciendum. Priorum Procuratorum nostrorum ad impetrandum & contradicendum in Curia praedicta mandato minime revocato, praesentibus ultra annum minime valituris, sigillum nostrum fecimus apponi. Dat. ut supra.

Ista Litera duplicata propter adjectionem nominis Magistri Rogeri Lovell, qui datus est Procur. una cum Magistro Johanne, & una cum Episcopo Roffen. & Archidiacono Roffen. fratre ejus. Ita quod isti quatuor constituti sunt Procur. in simul in hoc Procur. & in primo Procur. adempta potestate substituendi. Et de intermedio Procur. scilicet, in causa Appellationis dati sunt praedicti Magistri Johannes & Rogerus, tantum exceptis praedictis Episcopo & Archidiacono, quia causa illa tangit ipsos cum potestate substituendi.

The King having formerly granted the Bishop of London a Patent to retain by Commenda all his Deaneries, Dignities, Benefices in England, together with his Bishopric, for so long time as the Pope would dispense therewith, granted him the like Patent for his Dignities and Benefices in Ireland, together with this Protection for his Tenants there.

CUm Rex concesserit H. London. Episcopo, quod dignitates et omnia alia beneficia Ecclesiastica quae tempore promotionis suae ad eundem Episcopatum de patronatu Regis obtinuit retinere possit, libere, plene et pacifice quamdiu ipsa per indulgentiam Domini Papae valeat retinere, et Rex homines, terras, res, redditus, et omnes possessiones suas Ecclesiasticas et mundanas susceperit in protectionem et defensionem suam: Mandatum est omnibus Ballivis & fidelibus Regis Hiberniae, ad quos, &c, quod homines, terras, res, redditus, & omnes possessiones dicti Episcopy in Hibernia, tàm Ecclesiasticas quàm mundanas manuteneant, protegant & defendant, non inferentes, &c. Et si quid, &c. In cujus, &c. durat. quamdiu praefatus Episcopus beneficia sua in Hibernia retinuerit. Teste Rege apud Turrim London. 17. die Julii.

What a large seared Conscience this avaricious Bishop had, to hold so many Deaneries, Dignities and Benefices with Cure, both in England and Ireland, together with his Bishopric and Chancellorship of England, let all who have any Conscience determine.

The Abbot of Bordell usurping upon the Kings Rights, Manors, Tenants, Courts, Bailiffs, and drawing them into his Courts to the prejudice of the Rights of his Crown, thereup on the King issued this Writ to prohibit him, and to give an account of the profits of Courts received by him.

REX Abbati de Bordell, salutem. Ex parte Ballivorum nostrorum de Bremesgrave & Norton, nobis est ostensum, quod cum de placito de tenuris tenentium vestrorum in Maneriis praedictis per Brevia nostra directo, & de clamore levato, & transgressionibus Assisarum, & sanguinis effusione teneri & deduci debeant, & hactenus consueverint in Curiis nostris Maneriorum praedictorum, & secundum consuetudinem Maneriorum illorum in eisdem terminari, vos & Ballivi vestri de Norton, eosdem tenentes vestros compellitis ad placitandum in Curia vestra de placitis praedictis, exitus & amerciamenta eorundem placitorum quae ad nos pertinent ab eisdem capiendo, & terras & tenuras tenentium nostrorum ibidem vobis appropriando & attrahendo, sine licentia & voluntate nostra, & in nostri & Haeredum nostrorum praejudicium, dispendium non modicum & gravamen. Super quo vobis mandamus firmiter inhibentes, ne praefatos tenentes vestros contra consuetudinem in praefatis Maneriis nostris hactenus obtentam, ad placitandum in praedicta Curia vestra de placitis praedictis aut aliis ad nos pertinentibus compellatis, aut de eis placitetis vel ballivos vestros. De caetero placitare permittatis, seu de tenuris praedictis aliquid sine licentia & voluntate nostra vobis attrahere, usurpare vel appropriare praesumatis, cum hoc in praejudicium Iuris nostri fieri sentiamus. Et si quid de exitibus placitorum praedictorum contra justitiam ceperitis aut de tenuris praedictis sine assensu & voluntate nostra vobis usurpaveritis, id Ballivis nostris maneriorum praedictorum sine morae dispendio ad opus nostrum restitui faciatis; scituri pro certo, quod si secus egeritis, nos de consilio nostro tale & tam festinum remedium ad hoc adhiberi faciemus, quod vos ex hoc non mediocriter gravatos sentiatis. Teste Rege apud Westm. 20. die Aprilis.

I find that Edmund King Henry his Son, notwithstanding the Sicilians slighting and rejecting of him, and Electing Manfred for their King, and the Popes Legerdemain in the business of the Realm of Sicily, was yet so infatuated as to direct this flattering Letter to all the Prelates, Nobles, Knights, Citizens and others of that Realm by the style of King of Sicily, by virtue of the Popes void, cheating grant, thus recorded in the Clause Rolls, nor extant in our Histories.

EDmundus Dei gratiâ Siciliae Rex, universis & sigulis Praelatis, Proceribus, Militibus, Civibus & aliis per Regnum nostrum constitutis salutem, gratiam & omne bonum. Cum foelicis recordationis Dominus Innocentius Papa quartus de fratrum suorum consilio & Apostolicae sedis gratia specially Regnum nobis contulerit supradictum; Nos ad tranquillitatem & commodum dicti Regni, & omnium incolarum ejusdem zelum praecipuum & affectum habentes sincerum, Universitatem vestram requirimus & rogamus attente, quatenus assensu grato nos in Regnum admittere, & nostris profectibus & honoribus velitis insistere cum favore. Nos antem ad dicti prosecutionem negotii pro viribus nostris & nostrorum accincti, vobis universis & singulis in omnibus quae ad vestri juris conservationem cesserint, & honoris augmentum cum omni desiderio & promptitudine annuere intendimus, & pronis volumus affectibus complacere. In cujus rei testimonium praesentem literam aurea bulla nostra fecimus consignari. Dat. apud Winds. 13. Kalend. Aprilis, Anno Domini 1261.

Claus. 46. H. 3: memb. 14. There is more concerning the same business, and memb. 11. dorso, which I pretermit.

The King this year sent these two complemental Epistles to Pope Urban the 4th. the latter of them to absolve him from his Oath taken to observe the Provisions of his Barons made at Oxford, as prejudicial to the Rights and Prerogatives of his Crown, from which Pope Alexander his predecessor had absolved him, but died before it was completed; and not to confirm the Barons statutes if pressed to it, revoking his former Proctors sent to Rome, whiles his Seal was out of his power. The first Epistle runs thus,

SAnctissimo in Christo patri, U. Dei gratiâ, sacrosanctae Romanae Ecclesiae summo Pontifici, H. eadem gratiâ Rex Angliae, &c. salutem cum reverentia & honor. Exultamus & specially jocunditate laetamur in Domino qui plebis suae desolationem pie respiciens, & insperate salutis jam portum parans fluctuantis Ecclesiae naufragium propitius avertit, & Tamar diu viduam connubio salubri copulandam sua providentia reservavit. Ipsius igitur disponente clementia prosperum fiat in manu sui Pontificis opus sanctum, ut grex ejus imitatione sacra proficiens suo conditori placida persistat, & ad superna felicitatis premium devota pertingat. Nos autem honori vestro filiali congaudentes jubilo beneplaeida vestra sinceris affectibus adimplere cupimus, ut Regni nostri negocia vestrae sanctitati maneant commendata, precibus quantis decet et expedit supplicamus, vestrae be atudini grates referentes pro vestris apicibus, quibus paterna dulcedine nostrum animum vestri gratia latificare ac relevare curastis. Teste Rege apud Westm. 11. die Decembris.

The Second Epistle is thus recorded.

DOmino Papae Rex Angliae, salutem, cum reverentia & honor. Cum Ecclesia Romana veluti pia mater devotis filiis, et nobis prae caeteris sui gratia in nostris et Regni nostri negotiis maternae pietatis viscera clementer aperiens, multa beneficia ad nostri conservationem honoris jugiter exhibuerit, et jam pro quibusdam urgentibus negotiis nos et statum nostrum contingentibus opus habemus Apostolicae sedis gratiam implorare, nos de consueta dictae sedis benignitate confisi, ad ejus suffragia recurrimus confidenter, rogantes, et precibus postulantes intentis, quatinus cum tempore foelicis recurdationis Domini A. praedecessoris vestri, Apostolicae sedis literas obtinuerimus super reformatione status nostri, et absolutione Iuramenti pro observandis quibusdam ordinationibus, colligationibus et statutis praestiti, quae in diminutionem et depressionem potestatis Regiae cedunt manifest. Cumque impetrationes praedictae ante obitum praedecessoris vestri memorati, ad ipsum minime pervenire potuissent, eisdem tàm in hiis quae personam nostram specialiter contingunt, quam in illis quae dissolutionem colligationum praedictarum et Iuramenti praedicti in aliis respiciunt, jube atis de vestrae benignitatis gratia innovari. Petitiones in vestro conspectu pro obtinenda confirmatione statutorum hujusmodi ac aliorum jàm ut dicitur exhibitas, quae in depressionem libertatis Regiae seu etiam juris nostri cedunt laefionem, ad exauditionem si placet ne quaquam admittentes. Rogamus insuper ut dilectos Magistrum Johannem de Hemingford, & Magistrum Rogerum Luvell Clericos ac procuratores nostros, una cum negotiis nostris habere velit vestra Sanctitas propensius commendatos. Et cum nuper dum nostrum sigillum in potestate foret aliena, quamplures alii constituti fuerint procuratores nomine nostro, quod non approbamus, ipsorum potestatem omnino revocamus, praesertini cum ipsi ea magis quae nobis obesse possent quam prodesse agere moliantur. Teste Rege apud Westm. 1. die Jan.

He likewise sent this complemental Epistle to Cardinal Octobon, and all the rest of the Cardinals to promote this, and other affairs at Rome.

REX Venerabili in Christo patri Octobono, sancti Adriani Diac. Card. salutem, & sincerae dilectionis affectum. Cum Ecclesia Romana veluti pia mater devotis filiis & nobis prae caeteris sui gratia in nostris & Regni nostri negotiis maternae pietatis viscera clementer aperiens, multa beneficia ad nostri conservationem honoris jugiter exhibuerit, et jam pro quibusdam urgentibus negotiis nos et statum nostrum contingentibus opus habeamus Apostolicae sedis gratiam implorare, nos de vestra dilectionis praerogativa confisi ad vos recurrimus confidenter, rogantes & precibus postulantes intentis, quatenus cum tempore foelicis recordationis Domini A. quondam summi Pontificis Apostolicae sedis literas obtinuerimus, Super reformatione status nostri, et absolutione juramenti pro observationibus et statutis praestiti, quae in diminutionem et depressionem potestatis Regiae cedunt manifest, cumque impetrationes praedictae ante obitum praedicti Domini A. ad usum minime pervenire potuissent, easdem tam in hiis quae personam nostram specialiter contingunt, quam in illis quae dissolutionem colligationum praedictarum et juramenti praedicti in aliis respiciunt, procuretis efficaciter a summo Pontifici solitae vestrae benignitatis gratiae, innovari; Procurantes etiam, si placet, ne petitions in conspectu ejusdem summi Pontificis pro obtinenda confirmatione statutorum hujusmodi ac aliorum jam, ut dicitur, exhibitas quae in depresionem libertatis Regiae, seu etiam Iuris nostri cedunt laesionem, ad exauditionem admittatur; rogamus insuper ut dilectos nobis Magistrum Johannem de Hemingford, & Rogerum Luvell, Clericos ac procuratores nostros, una cum nostris negotiis habere velitis specialiter commendatos. Teste ut supra.

Eodem modo scribitur singulis Cardinalibus per se.

He likewise constituted two Proctors in the Court of Rome, to prosecute and effect his businesses in general, for the honor, good, safety of him, his Crown & Kingdom.

DOmino Papae Rex Angliae, salutem. Cum reverentia & honor, Noverit vestra Sancta Paternitas nos facere, ordinare & constituere, dilectos nobis & fideles Magistros Johannem de Heminford, & Rogerum Luvell, Clericos, procuratores nostros, utrum{que} eorum in solidum, ita quod non sit melior conditio occupantis, ad promovendum, procurandum et prosequendum negotia nostra in Curia Romana, et ad proponendum, petendum, recipiendum et impetrandum specialia et generalia pro nobis, Iure nostro, libertatibus, consuetudinibus regni nostri, utilitati et honori nostrae dignitatis et Coronae, et ad contradicendum, judices eligendum et recusandum. Damus etiam eisdem potestatem substituendi procuratorem, ad omnia & singula praedicta facienda, & substitutionem revocandum pro sua voluntate. Revocantes express omnia procuratoria quibuscunque prius facta in eadem Curia. Ratum habituri quicquid ambo praedictorum procuratorum, vel eorum alter, aut substitutus ab eis vel eorum altero super praedictis duxerint vel duxerit faciendum. Praesentibus, per biennium in suo robore duraturis. Dat. apud Westm. 3. die Januarii. Anno Domini 1261.

He further directed this special Letter to the Cardinal of Saint Sabina, to assist his Proctors and promote his affares with the Pope.

REX H. Titulo Sanctae Sabinae, Presbytero Cardinali, salutem, & sincerae dilectionis affectum, super immensis beneficiis et gratiarum largitionibus quibus Apostolicae sedis, et vestro mediante favore meminimus nos multipliciter honoratos, vobis et Ecclesiae Romana matti nostrae ad quas valemus gratiarum assurgimus actiones. Et cum dilectus Clericus noster & procurator Magister Johannes de Hemingford, moram trahat in Curia Romana pro quibusdam negotiis nostris expediendis ibidem, quae ipse & alii procuratores nostri commorantes ibidem vobis apertius explicabunt, dilectioni vestrae duximus supplicandum, quatenus praedictum Magistrum Johannem specialiter, aliosque Nuncios & procuratores nostros recommendatos, si placet, habentes, negotia praedicta dignemini apud summum Pontificem benignitate solita promovere. Nos autem parati sumus et erimus ea facere pro viribus, quae vestris noverimus beneplacitis et honoribus convenire. Teste, &c. 1 die Januarii.

The King at the same time writ this Letter to the whole assembly of Cardinals, to vindicate the Loyalty and reputation of his Clerk John Mansell, from the slanderous imputations cast upon him by the Barons party before the Pope in the Court of Rome, only for his Loyalty and adherence to the King and his cause.

REX Ven. Cetui Card. sacrosanctae Romanae Ecclesiae H. Dei gratiâ Rex Angliae, &c. salutem, & sincerae dilectionis affectum. Ex relatu quorundam nobis innotuit, quod quidam propriae honestatis obliti in praesentia summi Pontificis sinistra suggestione confingunt, quod dilectus & fidelis noster, J. Mansell Thes. Ebor. inter nos & proceres nostros schismatū & discordiarum materiam suscitaverit, in nostrae gentis excidiū, & turbationē publicā Regni nostri, de quo cōmoti sumus plurimum & turbati, praesertim cum ipse nullo prorsus tempore aliquem de Regno nostro notabilem nobis reddiderit, nec dissensionē seu discordiae scrupulū cum aliquo ex aliis alio praetextu habuerit, nisi quod nobis in reservatione et conservatione Iuris et honoris nostri juxta fidelitatis suae debitum efficaciter astitit et constanter, et hiis quae in contrarium agi seu attempari videbantur obstaculum se praebuit, et ea pro viribus impedivit. Cum itaque dictus Johannes sub alis nostris educatus, cujus inquam mores & merita ab adolescencia sua probavimus & novimus ab experto, in nostris & Regni nostri negotiis utilitis semper & fidelis extiterit, ob quam causam favore Regio prosequi tenemur, eundem etiam vobis specialiter commendamus, sinceritati vestrae veraciter intimantes, eundem à praemissis perperam sibi impositis innoxium esse penitus & immunem. Quocirca dilectionem vestram duximus requirendam quatenus nullam detractoribus aut suggestoribus hujusmodi fidem adhibere velitis, sed tanto ipsum prosequi velitis, si placet, affectione & gratia ampliori, quanto alii ipsum & famam suam unjust & malitiose deprimere moliuntur. Dat. apud Westm. 1 die Januarii. & duplicatur.

After which some Agents of the Barons presuming to suggest and impetrate some things in the Court of Rome, prejudicial to the Kings Royalties and honor, he sent this Patent to his Proctors there to inhibit them to proceed therein.

REX Magistris Johannes de Hemingford, & Rogero Luvell, Procuratoribus suis in Curia Romana agentibus salutem. Cum vobis tanquam fidelibus nostris et devotis defensio nostri Iuris et honoris incumbat, et sicut accepimus, quidam de Regno nostro agents in Curia Romana, in nostri Iuris et honoris praejudicium diversa suggerere et contra nos impetrare praesumant, sed ab hiis potius sicut nostram indignationem et suam ac suorum periculum vitare voluerint ex toto desistant. Hanc autem inhibitionem per vos omnes & singulos vestrum quociens opus esse videritis fieri volumus, ac super eadem & contemptoribus ipsius, per vos aut aliquem ex vobis effici certiores. Teste Rege apud Westm. 26. die Maii.

The Pope absolving the King from his Oath to observe the Barons Statutes, as he desired, thereupon, Rex concepta securitate decrevit palam à juramento resilire, tanquam absolutus a Papa ab eo, quod fecerat juramento. Whereupon the Barons taking up Arms, the King at last, mediantibus viris timoratis, paci Baronum acquievit ad tempus; & Provisiones Oxoniae inviolabiliter servare promisit, &c. His ita peractis, paulo post, non obstantibus pactis, promissionibus, sacramentis, he receded from this agreement, and sent this memorable Writ to all the Sheriffs of England, wherein he relates his submission of himself, and the affairs of his Realm to the Provisions at Oxford under certain conditions, which the Barons had infringed: The injusticie of their Ordinances, tending to the depressing of the Rights of his Crown; and damage of his people, his absolution from his Oath to observe them, both by Pope Alexander, and Urban his successor: His readiness to do justice to all men great and small in his Courts, to which they might all freely resort with security, and to observe the Articles in the great Charter, and Charter of the Forrests, which they were commanded to Proclaim in all places, and to apprehend and secure all such as adhered to the former Ordinances, or presumed to speak or act anything prejudicial to the Rights of his Crown, honor or dignity, or to the execution of the Sheriffs Office.

REX Vic. Ebor. salutem. Cum nuper apud Oxford. per voluntatem Baronum nostrorum ordinationibus et consiliis eorum supposuerimus nos, et statum negotiorum nostrorum et Regni nostri, ••• quibusdam conditionibus et promissionibus nobis factis, quas minime nobis observarunt. Ac ipsi postmodum plura in praejudicium nostrum et depressionem potestatis Regiae, necnon in dampnum subditorum nostrorum et suorum attemptare praesumpserint, et colligationes inter se fecerint quae in praejudicium et derogationem juris Regii, et turbationem pacis nostrae cedere perpendimus manifest, propter quod ex forma nostrae concessionis, eis ulterius ad observationem praemissorum non tenemur. Et cum bonae memory A leander Papa quartus, nos ab observatione dictae concessionis nostrae postmodum absolverit, et Dominus Papa Urbanus qui nunc est dicti praedecessoris sui adhaerens vestigiis, nos a juramentis et alias dictas ordinationes seu statuta contingentibus absolutos denunciari, et dictas colligationes, ordinationes, seu statuta dissolvi mandaverit, quod per Venerabilem Patrem Norwicensem Episcopum, et discretum virum Johannem Mansell, Thesaur. Eborum, dicti mandati executores, interveniente insimul authoritate Venerabilis Patris B. Archiepisc. ipsorum collegae plenius est denunciatum. Nos potestate nostra Regia libere uti, et singulis tam majoribus quam minoribus prout ad nos pertinet justitiae plenitudinem exhibere volentes; Tibi praecipimus, quod haec in pleno Comitatu tuo, et per totam Ballivam tuam publice facias denunciari, et scire facias universitati Comitatus praedicti, quod cum omni securitate et confidentia justitiam obtinendi, jus suum tam contra majores quam contra minores, coram nobis et alibi, authoritate nostra prosequantur, quia nulli eorum deesse volumus in sua justitia, quin tam contra majores quam minores plenam justitiam valeant obtinere; Libertates insuper tam in Magna Charta nostra, quam in Charta nostra de Foresta contentas in omnibus plene volumus observari. Et si forte contingat, quod aliqui in Balliva tua dictis colligationibus adhaereant, aut contra jus regalitatis nostrae, aut etiam contra executionem tui Officii aliquid attemptare, aut contra nos et honorem nostrum praedicare, aut populo suadere praesumpserint, eos arrestari facias et custodiri, donec aliud a nobis super hoc habueris in mandatis. Teste Rege apud Westm. 2. die Maii.

Eodem modo scribitur singulis Vic. per Angliam.

EOdem modo scribitur Reginae Franciae, cum tota narratione (of the business of Sicily ) & cum ista adjectione. Quocirca Serenitatem vestram, quae se nobis vestri gratia in omnibus negotiis favorabilem exhibet & benignam, quanta possumus affectione rogamus, quatenus praefatum Dominum vestrum ad hoc faciendum efficaciter inducatis. Et simili modo, si placet, pro dicto negotio Domino Papae & Cardinalibus Literas vestras deprecatorias destinare velitis. Ad haec cum idem Dominus Papa in terra Regis Navar. illustris generi vestri duxerit originem, propter quod precamina sua & dilectae filiae vestrae Reginae Navar. neptis vestrae, in dicto negotio plurimum juvativa censemus, placeat ipsos Regem & Reginam Navar. literatorie deprecari, ut ipsi praefatis Domino Papae et Cardinalibus, juxta formam precum nostrarum quas ei inde mittimus, pro negotio dicti filii nostri suas dirigant Literas speciales.

The King this year (as he had done the year before) constituted special Proctors in the Court of Rome, on the be half of himself and his▪ Realm, to appeal and complain against Boniface Archbishop of Canterbury, and his Suffragans, for sundry Statutes and Constitutions made and published by them, to the great grievance of himself and his Realm, and prejudice of him and his Crown; and to pray, that they might be revoked by his grace and Authority, (for the greater shame of the Bishops that made them) and that a fit remedy might be therein provided for him and his Realm, if need required, (he having Regal power enough to null and vacate them without the Popes assistance, if denied.)

SAnctissimo in Christo Patri U. Dei gratiâ Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Summo Pontifici, H. eadem gratiâ Rex Angliae, Dominus Hiberniae, Dux Aquitaniae, salutem, cum reverentia & honor. Sanctitati vestrae notum facimus, quod nos constituimus & ordinamus in vestrae Curia Sanctitatis, dilectos Clericos nostros Magistros Johannem de Hemingford, & Rogerum Luvell, & quemlibet eorum in solidum, ita quod non sit melior conditio occupantis, nostros et Regni nostri Procuratores et Nuncios speciales, ad exponendum, et intimandum, et referendum gravamina nobis et Regno nostro illata, a Uenerabilibus Patribus B. Archiepiscopo Cantuar. et Suffraganeis ejus, et ad exponendum et intimandum vobis quaedam statuta ab eis edita in nostrum et Coronae nostrae praejudicium er gravamen, necnon ad supplicandum Sanctitati vestrae, ut praedicta gravamina tollere, ac statuta dignetur vestra Sanctitas revocare; et ad supplicandum etiam, ut super hiis vestrae Sanctitatis circumspectio nobis et Regno nostro gratiam adhibeat, si necesse fuerit et remedium oportunum. Item et ad impetrandum, et contradicendum, et narrandum, ac in Iudices conveniendum. Ratum habituri quicquid ipsi Procuratores, vel eorum alter duxerint vel duxerit faciendum, praesentibus post annum minime valituris. Dat. apud London. 7. Kalend. Novembris, Anno 1261.

Et duplicata fuit ista Litera propter istam adjectionem. Universis, &c. sicut patet inferius.

The King and Kingdom were so zealous against these constitutions of the Bishops since cried up and Printed as our Canon Law, which is worthy special notice) that they made these further Procurations therein.

REX Universis praesentes Literas inspecturis, salutem, & omne bonum. Moverit universitas vestra, quod nos constituimus & ordinamus in Romana Curia, dilectos Clericos nostros Magistros Johannem de Hemingford, & Rogerum Luvell, & quemlibet eorum in solidum, ita quod non sit melior conditio occupantis, nostros et Regni nostri Procuratores et Nuncios speciales, ad exponendum, intimandum, et referendum gravamina nobis et Regno nostro illata, a Uenerabilibus Patribus B. Archiepiscopo Contuariensi, et Suffraganeis ejus, et ad exponendum et intimandum Summo Pontifici et Apostolicae sedi, quaedam statuta ab eis edita, in nostrum et Coronae nostrae praejudicium et gravamen necnon ad supplicandum eidem Summo Pontifici et Apostolicae sedi, ut praedicta gravamina tollere, et statuta dignetur Apostolica Sanctitas revocare; et ad supplicandum etiam, ut Apostolicae Sanctitatis circumspectio super hiis nobis et Regno nostro gratiam adhibeat, si necesse fuerit, et remedium oportunum. Item et ad impetrandum, et contradicendum, et narrandum, ac in Iudices conveniendum. Ratum habituri et firmum quicquid ipsi Procuratores vel eorum alter in praemissis duxerint vel duxerit faciendum, praesentibus post annum minime valituris. Dat. ut supra.

DOmino Papae Rex Anglia, salutem, cum reverentia & honor. Sanctitati vestrae notum facimus, quod nos constituimus & ordinamus in Curia vestrae Sanctitatis, Magistros Johannem de Hemingford, & Rogerum Luvell, quemlibet eorum in solidum, ita quod non sit melior conditio occupantis, nostros et Regni nostri Procuratores et Nuncios speciales, ad exponendum, intimandum, et referendum gravamina nobis et Regno nostro illata, a Uenerabilibus Patribus B. Archiepiscopo Cantuariensi, et Suffraganeis ejus, et ad exponendum et intimandum vohis quaedam statuta ab eis edita in nostrum et Coronae nostrae praejudicium et gravamen; et ad supplicandum Sanctitati vestrae, ut praedicta gravamina et statuta dignetur vestra Sanctitas revocare; et ad supplicandum, ut vestra Sanctitas faciat nobis et Regno nostro gratiam, si necesse fuerit, et remedium oportunum. Item et ad impetrandum, et contradicendum, narrandum, ac ad Iudices eligendum et recusandum, Ratum habituri quicquid dicti Procuratores, vel alter eorum super praemissis duxerint vel duxerit faciendum, praesentibus per biennium in suo robore duratur. Dat. apud Westm. 3. die Januarii, Anno 1261.

Yet notwithstanding these disloyal, Prelatical Constitutions and Statutes were long after published by Lindewode and Aton, and cried up by some bold ignorant Canonists and domineering Prelates, as the ancient approved Ecclesiastical Laws and Constitutions of our Church, though thus frequently, earnestly compiained, appealed against by the King and Kingdom, as prejudicial to the Rights and Prerogative of the Kings Crown, the Laws, Liberties, Customs of the Realm, which they subverted; and no doubt they were reversed, or utterly exploded upon that account. Which gross abuse is worthy our special observation, and those who cry up Lindewode and Atons Constitutions for our approved, received Canon Law.

The King to indear himself more in the favor of the Pope and Arlot his Notary, granted the marriage and custody of two Wards bodies and their Lands, to Arlots