Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2

Concedo vobis terminum usque ad publicum Consistorium, ut possitis consulere Dominum, si hae literae debeant transire, vel non.

In proximo igitur Consistorio publico, scilicet die Sancti Adriani, inter caetera proposuit pars religiosorum coram Domino Papa & Cardinalibus, quod Procuratores Archiepiscopi impetrarunt literas in audientia contra privilegium novum concessum. Insuper, quod de novo citari fecerunt Procuratores Abbatis coram Domino Johanne Monacho Presbytero Cardinali ad procedendum super illa Nota superius memor • ta. Tunc respondit Dominus Papa, Nos ob reverentiam beati Augustini dedimus eis illud privilegium, & statum illius Monasterii corroboravimus & renovavimus: veruntamen ipsi Monachi non sunt contenti finibus suis; & adjecit de Causa quae fuerat in dubio coram Cardinali, alloquens ipsum Cardinalem, dicens sic, Johannes fili, audis tu istam Causam? Qui respondit, Pater sancte, Vocati fuerunt coram me, et proposuerunt in Scriptis excipiendo quod vos reservastis vestrae audientiae: & super hoc petebant Procuratores praedicti instanter vestram Sanctitatem consuli, eo quod vos non agebatis in remotis. Qui respondit, Ego tibi praecipio ne amplius istam causam audias, nos enim illam nulli omnino hominum committimus nec committemus: sed nos istud negotium cum omnibus sequelis suis volumus terminare. Et sub isto modo istam Causam sibi secundo reservavit. Consistorio celebrato, venerunt Procuratores Abbatis nunciantes Auditori contradictoriarum, quae dicta fuerant à Domino Papa; Qui respondit, Volumus consulere Dominum, & quia Procuratores Archiepiscopi valde fuerant infesti Auditori quod praedicta litera transirent, fecit Auditor partes citari. Quibus coram eo in judicio constitutis, post multas allegationes hinc inde factas, Dixit Auditor. Quia nos non habemus cognoscere de veritate precum, nos istas literas discernimus absolvi, sub ista tamen conditione, Quod si illae Ecclesiae seu personae, de quibus agitur in praedictis literis, pertinent ad illud Monasterium pleno jure, vel sunt membra ipsius Monasterii, vel si sint Ecclesiae vel personae de quibus omnibus causa pendet coram Papa, literae non procedant contra Abbatem seu aliquas alias personas ipsi Monasterio subjectas. Non multum post Procurator Archiepiscopi, habito ingressu ad Dominum Papam proposuit coram eo, Quod Procurator Abbatis impediebat literas communis justitiae in audientiâ, quo minus transire possent: & multos alios articulos proposuit coram eo: Papa respondit, Redigas in scriptis ea quae probare volueris & trades nobis. Et si probaverimus quod verum dixeris, nos acrius procedemus contra praedictos Religiosos: si autem probaverimus te falsum dixisse, promittimus Deo quod puniemus falsitatem tuam.

Igitur proximo Consistorio liberavit Procurator Archiepiscopi Articulos praedictos Domino Papae, qui sic incipiunt, Gravamina noviter attemptata; Dictus tamen Procurator non artavit se ad probandum Articulos in aliquo, nec per publica Instrumenta, seu quovis alio juris ordine; sed in fine Articulorum quasi concludendo dixit, Pater sancte, haec omnia recepi literatorie à Domino meo Cantuariensi & Priore Capituli ejusdem. Quando vero dicti articuli liberati fuerunt, petita fuit eorum copia instanter per Procuratorem Abbatis. Et incontinenti petita fuit per eosdem, quod Dominus Papa vellet subsequenter audire partem, causam & articulos Abbatis. Et respondit, Satis est; & adjecit, Nos ob reverentiam beati Augustini Anglorum Apostoli statum illius Ecclesiae renovavimus, corroboravimus, & multa addidimus. Veruntamen Abbas et ipsi Monachi nunis sunt elatt, et faciunt multos Excessus; et similiter Archiepiscopus aliquantulum est elatus, et utinam aliquantulum, quia nimis magnus Theologus est; ipse est de Rypariis, been novimus eum. Et dixit, Con • ulimus quod utraque pars contenta finibus suis, & placeret nobis quod bona pax esset inter eos: quia si contingat nos tangere illas, utraque pars dolebit. Et sic recesserunt à Consistorio illa vice. Quibus Articulis Archiepiscopi quanquam nobis omnino contrariis à Domino Papa conceptis, jussit Notam quae alias fuerat Anagniae concepta procedere. Quod videns Procurator Abbatis, institit viriliter quatinus habere posset copiam dictae Notae, dicens, Se posse proponere & probare per rations efficaces, quod illa Nota non posset transire. Quod cum nunciatum fuisset Domino Papae, jussit copiam liberari praedicto Procuratori. Tamen Procurator Archiepiscopi constanter egit, quod praedicta Nota transiret. Cui tamen responsum fuit, quod Dominus intellexit quod pars Abbatis haberet plures rations probabiles & efficaces quare praedicta nota transire non deberet; & idcireo voluit audire partes, & dictum negotium ampliori deliberatione tractare.

Et scito, quod illa Nota quae dicitur fuiss • concepta Anagniae erat haec: Habeant praesentationem Rectorum & Clericorum, tum, &c. quae sequuntur in bulla declarationis. Contra quam notam Procuratores Abbatis rations produxerunt efficaces in forma quae talis est; Habeant Praesentationem, &c. Haec dictio tantum absorberet jus Monasterii, quia de jure commùni alia competunt patronis quàm praesentatio sola, quia Abbas & Conventus habent custodiam vacantium Ecclesiarum de Patronatu, & percipiunt medietatem • ructuum ipsarum tempore vacationis, & etiam sequestrorum. Item retinent claves ipsarum Ecclesiarum vacantium. Item pulsantur Campanae propter reverentiam Abbatis, quando transit per loca. Et haec competunt, & competierunt ab eo tempore quo memoria non extat, & etiam per compositiones fuerant reservata express. Item Archiepiscopus habeat Spiritualia in eisdem, hoc excepto, quod propter privilegia & compositionem interdicere & suspendere non potest, sicut patet per Compositiones, quinque Ecclesias in Compositione nominatas, ut superius in eadem compositione patebat. Nec aliàs quam eis ex praesenti declaratione. Hoc est limitandum quoad spiritualem jurisdictionem, quia temporalem habuerunt & habent in praedictis ab eo tempore quo non extat memoria. Permittitur; Ex hac concessione nihil permittitur, quod jurisdictionem sapiat. Praeterea eadem jura habent in hoc genere appropriatarum Ecclesiarum quae habent in illis quae sunt de solo patronatu. Et ideo oportet hoc mutari. Et aliarum quarumcunque Ecclesiarum Cantuar. Civitatis & Diocaesis. Si hoc ita generaliter ponatur, extendetur ad Ecclesias pleno jure eisdem subjectas; & sic inducitur servitus super rem omnino exemptam. Qualemcunque jurisdictionem habere noscuntur; Quae sunt ista? verendum est, ne ex hiis verbis detur materia inposterum litigiis. In caeteris contentis in eo. Impropria videntur haec verba, quia de hiis quae declarata sunt nichil de privilegiis continetur; & Exceptio non sit, nisi de eo de quo est regula.

Petitiones Procuratoris Archiepiscopi subsequenter productae, quae tales sunt.

Abbas & Conventus Monasterii S. Augustini Cantuariensis asseruerunt coram vobis' Quod licet Monasterium eorum à principio fundationis ipsius cum omnibus membris suis fuisset exemptum per sedem Apostolicam à jurisdictione qualibet ordinaria, eis tamen postmodum exactionibus et angustiis fatigatis per nonnullos Archiepiscopos Cantuarienses super exemptionibus eorundem, quaedam Compositiones intervenerint inter partes, ex quibus dicti Abbas et Conventus dicentes plurimum derogari libertatibus eorundem, supplicarunt se reduci ad plenitudinem libertatis exemptionis. Unde vos decrevistis Privilegia, Libertates, et Exemptiones, ipsis à dicta Sede concessa, in suo robore permanere, ac nichilominus ipsos et dictum Monasterium cum omnibus membris suis ab omni potestate, jurisdictione, subjectione, et dominio Archiepiscopi et Capituli Cantuariae, et omnium aliorum absolvistis, exemistis, et perpetuo liberastis, et decrevistis ea omnia totaliter et immediate Romano Pontifici subjacere, ita quod nec Archiepiscopus nec quaevis alia persona ecclesiastica in ipsos jurisdictionem aliquam sibi possunt vendicare: Crisma autem, Oleum sanctum, consecrationes Altarium, ordinationes Monachorum et Clericorum à Cantuariensi Archiepiscopo susciperent. Mandatisque certis judicibus, ut non permitterent eos contra exemptionem hujusmodi molestari. Postmodum Archiepiscopus perpendens, quod praedicti Judices excesserant fines mandati, et quod dicti Abbas et Conventus usurpabant sibi jurisdictionem ordinariam, nedum in Ecclesiis eis appropriatis et parochianis earum, set etiam in Ecclesiis in qu • bus jus Patronatus tantum habebant et parochianis ipsarum, ac impedi • bant solempnes Processiones, quae consueverunt fieri à Clero et populo ipsarum Ecclesiarum ad Cantuariensem Ecclesiam, procurando eam fieri ad dictum Monasterium; et quod in transitu ipsius Archiepiscopi per Civitatem Cantuariae, sibi subtrahebant pulsationem Campanarum, ad Sedem Apostolicam appellavit. Igitur nunc petitur pro parte Archiepiscopi, ut statuatis quod ad Ecclesias Cantuariensis Civitatis et Diocesis in quibus dicti Abbas et Conventus obtinent tantum jus Patronatus, et futuris temporibus obtinebunt, et ad ipsarum Ecclesiarum Rectores, Clericos et Parochianos non extendatur vestra hujusmodi exemptio; et quod Ecclesiae quas habent et habebunt in proprios usus, et Rectores seu Vicarii, Clerici vel Parochiani earum, quoad jurisdictionem spiritualem seu etiam temporalem per eandem exemptionem non intelligantur exempti, set illas tantum ecclesias et per ipsam exemptionem cens • atis exemptas quae pleno jure ipsi Monasterio sunt subjectae: et mandetis, quod per eosdem Abbatem et Conventum, per Rectores et alios Clericos Parochianos praedictarum et aliarum Ecclesiarum Cant. Civitatis et Diocesis, in quibus ipsi Abbas et Conventus qualemcunque habeant jurisdictionem, faciant ipsi Archiepiscopo obedientiam et reverentiam debitam in pulsando campanis, in processionibus faciendis, et in omnibus aliis in quibus consueverunt et debeut. Et quod omnes Processus, sive per praedictos Conservatores, vel per eosdem Abbatem et Conventum, aut per praefatum Archiepiscopum, vel eorum aliquem, vel quemcunque alium factos occasion praemissorum cassetis et irritetis. Et quia omnes tam majores quam inferiores avaritiae studuerunt, pecuniae summopere obtemperantes, petitions Archiepiscopi justas, ratasque esse judicantes, rationibus religiosorum contra notam privilegii superius conceptis non obstantibus, Dominus Papa declaravit in hunc modum.

Boniface Episcopus Servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam. Dudum pro parte dilectorum filiorum Abbatis & Conventus Monasterii S. Augustini Cantuariensis, Ordinis Sancti Benedicti, fuit expositum nobis, quod licet eorum Monasterium à principio fundationis ipsius, seu à tempore cujus memoria non extabat, cum omnibus membtis suis existentibus ubicunque fuisset exemptum per specialia Privilegia Sedis Apostolicae à jurisdictione qualibet ordinaria, prout evidentius in privilegiis contineri dicebatur eisdem, eis tamen postmodum per nonnullos Archiepiscopos Cantuarienses, qui pro tempore fuerant, nunc hinc, nunc inde vexationibus et angustiis fatigatis, quaedam Compositiones super exemptionibus & libertatibus contentis in dictis Privilegiis, intervenerunt inter partes. Verùm • ùm idem Abbas & Conventus assererent, per hujusmodi Compositiones praedictis eorum Privilegiis & Libertatibus non modicum derogari; Nos eorum supplicationibus inclinati, hujusmodi privilegia, exemptiones & libertates ipsis & dicto Monasterio à praefata Sede concessa, in suo voluimus & decrevimus robore permanere; ac nichilominus ipsos Abbatem & Conventum, dictumque Monasterium cum omnibus membris, Ecclesiis, Capellis, Xenodochiis, Hospitalibus, Cantariis, necnon Castris, Villis, Maneriis, Domibus, Grangiis, Terris, Possessionibus, Redditibus, & quibuscunque bonis suis, in quibuscunque forent Diocesibus constituta, & omnibus personis sui Ordinis, et aliis eis subjectis degentibus in eisdem, ab omni potestate, jurisdictione, subjectione atque dominio, tàm Venerabilis fratris nostri Archiepiscopi, & dilectorum filiorum Capituli Cant. qui tunc • rant, et qui pro tempore forent, quàm quorumlibet Archiepiscoporum, Episcoporum, Capitulorum, Praelatorum, & Officialium suorum, & aliarum quarumlibet Ecclesiasticarum personarum, duximus per nostras sub certa forma Literas eximenda, & eis super exemptionis nostrae privilegio, dilectos filios Westmonasterii & de Waltham, ac super istis sub certâ formâ literis conservatores nichilominus deputavimus. Postmodum autem Venerabili Fratre nostro Archiepiscopo Cantuariensi praetendente, quod praefati Westmonasteriensis & de Waltham Abbates in hujusmodi conservationis negotio procedentes, Fines mandati nostri in hac parte super certis Articulis patenter excesserant; & quod memorati Abbas et Conventus Sancti Augustini praedictas exemptiones, et vires earum contra justitiam excedentes, jurisdictionem ordinariam nedum in Ecclesiis quas ipsi Abbas et Conventus appropriatas sibi esse dicebant, et Vicariis, Clericis, Parochiis et Parochianis earundem Ecclesiarum, set etiam in Ecclesiis in quibus idem Abbas et Conventus asserebant jus Patronatus duntaxat habere, ac in Rectoribus, Clericis, Parochiis & Parochianis earundem Ecclesiarum sibi temere usurpare, ac jurisdictionem ipsam in Civitate ac Diocefi Cantuariensi diversis modis exercere. Solennes insuper processiones quae a Clero & Populo dictarum Ecclesiarum sicut à caeteris Clericis et populis dictarum Cantuariensis Civitatis & Diocesis singulis annis certis diebus ad Ecclesiam Christi Cantuariae publice fieri consueverunt impedire; pulsationem quoque Campanarum quae in transitu ipsius Archiepiscopi per praedictas Civitatem & Diocesim Cantuariae ob ejus reverentiam & honorem fieri consueverat ab antiquo, subtrahere, vel subtrahi facere in Ecclesiis praedictis praesumpserat fuerunt tàm pro parte memorati Archiepiscopi Cantuariensis Ecclesiae, quam sibi adhaerentium & adhaerere volentium, diversae appellationes ad sedem Apostolicam interjectae. Cumque negotium appellationum hujusmodi pro parte ipsius Archiepiscopi per ejus Procuratorem praesente Procuratore ipsorum Abbatis & Conventus fuislet propositum coram nobis▪ nos volentes de ipsius qualitate negotii plenius informari, per viam provisionis & ordinationis negotium ipsum ex officio nostro sub compendio diffinire, Procuratoribus ipsis duximus injungendum, ut tam super exemptione praedicta quam super appellationibus memoratis, nos de juribus pertinentiarum earundem verbo tenus & in scriptis plenius informarent. Qui pro partibus ipsis super earum juribus nos juxtà hujusmodi mandatum nostrum informare curarunt. Nos igitur hujusmodi informatione recepta, volentes super praemissis ipsarum partium cavillationibus obviare, ac amputare litigiorum et jurgiorum affractus et dispendia inter eos providendo et ordinando declaramus, et declarando decernimus, Quod praefati Abbas & Coventus Monasterii Sancti Augustini Cant. in Ecclesiis Cantuariensis Civitatis & Di • cesis in quibus ipsi jus Patronatus duntaxat optinent, & futuris temporibus obtinebunt, habeant praesentationem Rectorum & Clericorum, & alia quae jura continent patronatus; Archiepiscopus vero Cantuariensis, qui nunc est, & qui pro tempore fuerit, habeat in eisdem Ecclesiis institutionem & destitutionem, & tàm in eis quàm in Rectoribus Clericis & Parochianis ipsaram, etiam alia spiritualia, prout hinc & inde jura communia permittunt. In Ecclesiis quoque ipsorum Civitatis & Diocesis quas idem Abbas & Conventus in proprios usus habere noscuntur, & quas eis in futurum optinere contigerit, & Rectoribus seu Vicariis, Clericis & Parochianis earum, ipsi Abbas & Conventus habeant temporalia sua. Idem autem Archiepiscopus habeat spiritualia in eisdem, nec aliàs quam eis ex praesenti nostra declaratione permittitur, memorati Abbas & Conventus in praedictis Ecclesiis in quibus ipsi, ut dictum est, Jus Patronatus duntaxat habent, vel habebunt, & Rectoribus, Clericis, & Parochianis earum, & in Ecclesiis quas in proprios usus obtinent vel obtinebunt, aut in Rectoribus, seu Vicariis, Clericis, Parochiis, & Parochianis eorum jurisdictionem sibi vendicent, aut in eos exercere quoquo modo praesumant. Declaramus insuper, quod Clausula de personis degentibus in Ecclesiis, Capellis, & cateris locis eorundem, ad Monachos & perpetuo conversos referatur. Insuper autem per Rectores & alios Clericos, necnon Parochianos praedictarum & aliarum quarumcunque Ecclesiarum Cantuariensis Civitatis & Diocesis in quibus ipsi Abbas & Conventus qualemcunque jurisdictionem habere noscuntur, debitum honorem & reverentiam in pulsando campanas, in processionibus faciendis, & in omnibus aliis in quibus consueverunt & debent, Volumus & praecipimus exhiberi memorato Archiepiscopo, debitis & consuetis temporibus atque locis, praefato exemptionis nostra privilegio in caeteris contentis in eo in pleno robore duraturo. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae declarationis, constitutionis, & praecepti infringere, vel ei ausu temerario contraire, &c.

Thus this controversy between the Archbishop, Abbot and Monks, (which continued near 8. years space, to their vast expense, trouble, vexation) received this final determination. Wherein we may observe, 1. The detestable Corruption of Pope Boniface, his Cardinals, Notaries, and other Officers in the Court of Rome, in taking great bribes, rewards, and sums of money from both parties, and thereupon varying, nulling, repealing their Judgments, Sentences, Letters, Orders, Bulls, Privileges, in favor, disfavour, to the advantage or prejudice of either party, according to the greatness or prevalency of their Bribes, without any regard • o justice. 2ly. Their manifold arts to procrastinate the final decision of the controversies between them, to exhaust their purses, and gain new bribes, rewards from them and their Proctors. 3ly. The strange ambitious, proud, contentious, turbulent spirits of the Archbishops, Abbots, Monks of Canterbury, in that and precedent times, evidenced by the manifold controversies, violent proceeding, costly long-lasting successive suits between them, by reason of Popes contradictory Bulls of Privileges and exemptions granted to, and purchased by them at dear rates; which did but renew, increase, perpetuate their contests and appeals to Rome, instead of determining them. 4ly. The public contempts, slightings of Popes Bulls, Mandates, Sentences, both by the Archbishops, Abbots, Monks, when they entrenched upon either of their claimed Privileges or Jurisdictions. 5ly. Their gross, frequent abuses of Excommunications and Interdicts, fulminated, denounced against each other, upon every pretended contempt or violation of their claimed Privileges or Jurisdictions.

After the premised Declaration of Pope Boniface in favor of the Archbishop, he proceeded so violently against the Abbot, Monks and their adherents, by Excommunications, Interdicts, and other Ecclesiastical Censures, that he enforced them to submit, and sue unto him for absolution and a friendly agreement between them, thus related by William Thorn. Quae quidem Declaratio sic publicata Anno supradicto, scilicet 1303. die Sancti Dunstani Archiepiscopi, in Ecclesia Christi Cant. immediate post factam ibidem processionem, praesentibus tunc Clericis & Laicis in magna multitudine ad eundem diem specialiter vocatis & rogatis, Henricus Prior Ecclesiae praedictae praedicavit populo, cujus thema fuit hoc; Fili, non dimittas legem matris tuae, non transgredieris terminos quos posuerunt patres tui; Declarationem publicavit, notificavit, & in linguâ maternâ publice exposuit. Postea vero Dominus Archiepiscopus, Archidiaconus et eorum Officiales compellebant omnes Parochianos nostros et tenentes. ac alios qui nobis medio tempore adhaeserunt, vilissimas et importabiles poenitentias facere, fustigantes circa Ecclesias, et per Merketa, ac ad deferendum cereos ad feretrum Sancti Thomae contra voluntatem eorum, videlicet unumquem que secundum facultatem bonorum suorum, pro eo quod medio tempore nobis et nostris fuerant intendentes et obedientes. Igitur ista publicatione facta, omnes et singuli Rectores et Vicarii, qui prius Abbati adherebant, se a dibinis cessabant, festinantes se de querendo gratiam et praesentiam Archiepiscopi. Qui in praesentia ipsius constituti, vi et metu ducti, fatebantur se ipsos sententia majoris excommunicationis per ipsum et suos Commissaries fuisse innodatos, et petierunt reformationem status sui. Factaque sibi resignatione et cessione beneficiorum suorum, et facto juramento de stando mandatis Ecclesiae, juxta eorum petitionem obtinuerunt. Et sic omnia beneficia absque Pastoribus manserunt desolata, et dicti Rectores et Vicarii irregulares ibidem pronunciati per Archiepiscopum supradictum. Similiter et Capellani Parochiales et alii annalia celebrantes a divinis cessarunt, gratiam et benevolentiam ejusdem humiliter petentes, confitebantur seipsos sententia excommunicationis fuisse ligatos, petentes reformationem status sui, praestitoque juramento de stando mandatis Ecclesiae, optinuerunt. Et aliqui eorundem pronunciati fuerunt ibidem irregulares, quidam vero postmodum gratiam optinuerunt. Set Rector de Brockland & Vicarius de Menstre, non reputantes se aliqua sententia fuisse ligatos, non statim submiserunt se, quia processum Archiepiscopi tunc pendente causa in Curia Romana indecisa, aliquo modo credebant non posse valere. Rector Ecclesiae Fritindenne volens ab animarum Curâ exonerari, pure, sponte & absolute in manus Domini Abbatis in Hospitio suo apud Suthwerk resignavit.

Visis istis doloribus, gravaminibus et angustiis, Rectoribus, Vicariis, Capellanis, Parochialibus et Annalia celebrantibus, necnon tenentibus Parochianis et aliis aute Declarationem Abbati adhaerentibus per Archiepiscopum, Archidiaconum, Commissarios et alios ministros eorundem illatis, et qualiter graviora in posterum comminantur infer, praedicti Abbas & Conventus miserunt ad cum Dominum Johannem Tavy Militem, duos Monachos, cum aliis, tunc apud Colcestriam existentem; Et post salutationem sibi factam, idem Dominus Johannes dixit Archiepiscopo, qualiter solebat esse amicus Ecclesiae Sancti Augustini, & rogavit eum ex parte Abbatis & Conventus, quod illam suam amicitiam antiquam vellet continuare in futurum, et quod placeret ei aliquam bonam viam ordinare, quod pax et concordia esset de caetero inter ipsum et Abbatem, et quod placeret sibi nulla gravamina infer Clericis vel Laicis adhaerentibus praedictis Abbati et Conventui ante publicationem declarationis antedictae pro dissensionibus, discordiis, et contentionibus inter ipsos prius habitis. Cui respondit Archiepiscopus, quod Charitatem habuit essentialem, set eam in effectum ostendere non poterat, quia gravatus fuit per eos sumptibus expensis et laboribus. Et quando super hiis competens emenda sibi per eosdem fuerit facta, tunc foret amicus sicut solebat esse.

Paucis vero diebus transactis, Abbas accessit eum apud Donemow; & cum rogasset eum, ut omnem indignationem ab eis placeret amovere, et multa alia pro pace et benevolentia sua captanda sibi proferret: Archiepiscopus respondit, Quod super hiis nondum se deliberaverat. Et cum idem Abbas, ab ipso parumper declinasset, & quasi ad propria licenciatus divertere incepisset, & posteà confestim rediret ob ipsius reverentiam, petebat ab eo, ut sibi benedictionem impenderet. Qui dixit, quod hoc tunc non faceret, quia non erat in statu benedictionem recipiendi, cum esset excommunicatus. Et Abbas respondit, quod hoc non credebat. Et sic ab eodem Archiepiscopo cum omnibus suis ad propria declinavit. (Such was their pride and implacability towards each other.)

Anno Domini supradicto ad tractatum pacis efficacius prosequendum ad instantiam Domini Abbatis, nobiles viri Domini Americus de Valencia Comes de Penbrok, Richardus de Ingkepene, H. de Apolderfeld, & Johannes Tavy Milites, Magistri Henricus de Norwood, & Jacobus Synobaldi de Florencia Clerici, fratres Richardus de Cant. & Radulphus de Gatewych Monachi, accesserunt apud Lamhed ad Archiepiscopum, & cum idem Archiepiscopus & Comes praedictus simul sedentes circa Solis occasum & in secretis, de forma pacis inter ipsum & Abbatem tractassent, Archiepiscopus alta voice respondit; Quod propter diversas occupations post horam prandii emergentes officium quod sibi incumbebat non dixerat, & propter hoc in crastinum eos ut decuit velle benign audire. In crastino vero cum idem Domini redirent, Dominus Henricus de Apoldrefeld tradidit ei Cedulam cujus forma talis est.

Sire, nous sumes a vous venuz a la request del Abbe & du Covent de Seint Austin de Canterbirs, qe nous ount pris & requis, que nous vous vossissomes dire acune chooses que touchent et vos et caus de contekes et debaths qe sont moiez entre vous a damage de montz gentz que coupe nen ount. E pur ce Sire qil entendent, et que vous lavez si entenduz qil plest a nostre Seignour le Apostaile, que bone pes e tretis de accord se seit entre vous et le Abbe e Covent avandiz, voillantz humblement taunt que en eus est accompli le volunte de nostre Seignour le Apostaile, nous ount si envoyes asaver, sil vous plest de aver tretis de accord de ces contekes et debatz per entre vous, et fil vous plest ils serront prestz en ceo qe lour touch, issi qe en eus ne serra trove nulle defaute ne desmesur qe covenable pes e accord ne se face, et qe nous lur feysuoms a saver de ceste chose vostre volunte.

Tunc dictus Dominus Comes & alii secum existentes Archiepiscopum humiliter requisierunt, quod vellet habere tractatum de bona et firma pace. Qui respondit, quod hoc utile esset, & talis tractatus been sibi placeret. Et dixit, quod voluntas sua fuit, & etiam ratio & aequitas hoc praetendunt, quod praedicti Abbas et Conventus facerent sibi emendam supra infrascriptis gravaminibus; et aliter non potuit ostendere versus eos aliqua signa amicitiae vel pacis. Quae sunt haec.

Inprimis, Religiosi de Sancto Augustino Ecclesias parochiales Cantuariensis Civitatis & Diocesis, nedum quas sibi praetendunt fuisse & esse appropriatas; verumetiam Ecclesias in quibus Jus Patronatus duntaxat habere se asserunt, earumque Rectores, Clericos, Ministros & populum ab obedientia debita Archiepiscopo quoad omnem jurisdictionem ordinariam, nisi sunt totis viribus contra justitiam subtrahere, jus et possessiones Archiepiscopi et Ecclesiae suae unjust perturbando.

Item, inhibuerunt tam Clero quam populo dictarum Ecclesiarum nedum eidem Archiepiscopo vel Ministris suis obediant in aliquo vel intendant.

Item, ne fierent in Ecclesia Cantuariae processiones Pentecos • es, quae a Clero et Populo dictarum Ecclesiarum retroactis • temporibus consueverunt, processionem eandem, necnon oblationes procurarunt fieri ad suum Monasterium, ubi nunquam fieri consueverunt.

Item, in eisdem Ecclesiis inhibuerunt campanas pulsari in transitu ejusdem Archiepiscopi, et ostia dictarum Ecclesiarum ignominiose claudi secerunt honorem et subjectionem nequiter subtrahendo.

Item, licet nullo modo liqueat eisdem Religiosis aliqualem jurisdictionem aliqualiter competere in personis aliquibus dictae Diocaesis; Idem tamen Religiosi jurisdictionem ordinariam sibi vendicabant et usurpabant in Ecclesiis praedictis, earumque Parschianis constituerunt et praesecerunt Officiales, Decanos rurales, cae • erosque Ministres ad exercitium hujusmodi jurisdictionis adulterinae.

Item, compulerunt Rectores, Vicarios et Presbyteros dictarum Ecclesiarum ipsis Religiosis tanquam Ordinariis praestare obedientiae juramentum, jurisdictionem Archiepiscopi minus provide perturbando.

Item, Rectores et Vicarios, quorum institutio ad Archiepiscopum solebat pertinere, et ad quas vacantes Ecclesias solevant dicto Archiepiscopo personae idoneae praesentari, idem Religiosi instituere et destituere in eisdem temere praesumpserunt.

Item, in Ecclesia de Faversham sibi appropriata per sanguinis effusionem polluta, dicti Rel • giosi celebrabant et fecerunt celebrari divina et alia Sacramenta et Sacramentalia in eadem ministrari, ac mortuos in Cimiterio ibidem ante reconciliationem sepeliri.

Item, Petrum dictae Ecclesiae Vicarium eadem Vicaria privarunt, et privatum esse publice nunciarunt, ipsum a domibus dictae Vicariae sententialiter amoventes.

Item, in quibusdam aliis Ecclesiis sibi appropriatis, et etiam sui patronatus nostra authoritate Ecclesiastico subpositis interdicto, per Monachos suos et alios Presbyteros authoritate nostra majori Excommunicatione innodatos fecerunt divina celebrari, et in eis Sacramenta et Sacramentalia per eosdem Presbyteros sic excommunicatos, Parochianos etiam abhorrentes ipsorum excommunicatorum missas audire vel Sacramenta ab eis recipere excommunicari fecerunt de facto, et excommunicatos publice nunciari.

Igitur non post multos dies venit Abbas ad Episcopum Dunelmensem qui tunc apud Winham hospitatus fuit, qui & erat huic Ecclesiae amicus fidissimus. Isle Episcopus ibidem exposuit Abbati, quod Archiepiscopus fuit multum offensus, & quod ipse replicaverat gravamina sibi illata per ipsum Abbatem & suos. Et Abbas Episcopo respondit, quod non videbatur rationbile quod in aliquo offenderetur, quia ipse prosecutus fuerat jus suum et causam suam sicut tenebatur pro defensione juris Monasterii sui. V • runtamen multum affectabat habere pacem cum ipso & suam bonam voluntatem. Propter hoc cito post misit sibi per sollemnes Nuncios quosdam Articulos, ut si placeret sibi eosdem concedere libenter sibi de suo serviret.

Articuli per Abbatem.

Imprimis, supplicavit Abbas & Conventus, quod placeret Domino Archiepiscopo quoad Ecclesias eis appropriatas, sic testificari & ratificare statum eorundem, quod non possint in posterum super eisdem inquietari, quamquam super praedictis habeant sufficientem • itulum per sedem Apostolicam.

Item, quod velit informari super privilegiis quae habent de suis familiaribus Clericis & Laicis, & illum statum acceptare, ita quod de catero lis sive contentio minime oriatur.

Item, quod jus praesentandi sit eis salvum in Ecclesii nunc de jure vacantibus.

Item, quod possent pacifice habere custodiam & fructus colligere Ecclesiarum sui patronatus, per mortem vel alio modo debito vacantium.

Item, quod antiqua▪ consuetudo quae dicitur Bilage, esset usitata ubicunque & quandocunque necessitas postulaverit.

Item, pro pace fovenda quod illa quae in posterum forent dubia hinc inde possent examinari, declarari & certificari per commune consilium utriusque partis amicabiliter absque aliqua lite bona fide, ità quod jus utriusque partis hinc inde semper servetur.

Responsio Archiepiscopi ad Articulos.

Ad primum articulum, de ratificatione Ecclesiarum illis appropriatarum, respondetur per Archiepiscopum, quod visis appropriationibus Ecclesiarum suarum, paratus crit facere eis quod secundum Deum & bonam conscientiam facere potest, quantum ad hoc.

Ad sccundum articulum, de privilegiis quantum ad familiares Clericos & Laicos, respondetur sc, quod vide ur eidem, quod declaratio Domini Papae expedit quod in isto articulo petnur.

Ad tertium articulum, de praesentatione salvanda in Ecclesiis suis rationabiliter vacantibus, 'espondetur, quod super hiis pendet consultatio Domini Papae.

Ad quartum articulum, de custodiis Ecclesiarum tempore vacationis ipsarum, & pro receptione fructuum earundem durante vacatione, quoad primam istius articuli respondetur, Quod de claratio Domini Papae ipsam primam partem expedit. Quantum ad secuxdum, seilicet, de receptione fructuum, respondetur, quod illud tangit Archidiaconum de quo respondere non potest.

Ad quintum, de cohercione malefactorum ipsorum, respondetur, quod paratus erit facere id quod lici • e potest, & de jure.

Ad sextum articulum petitur, quod intelligitur per hunc dictionem Bilage, dicunt, quod quidem usus vel consuetudo qui Bilage in partibus Kanciae vulgariter appellatur, sic se h • bere consuevit. Quod cum contentio vel controversia aliqua suborta fuerit inter aliquos super finilus seu limitibus, debent Senescalli seu Ballivi partium vel aliae per sonae fidedignae ad hoc per partes specialiter deputatae, in loco de quo est contentio convenire, remque oculis subjic • re, informationeque per viros vicinos fidedignos habitu absque strepitu judiciali & figura judicii mox totam dirimere quaestionem. Ad istum articulum respondit, quod vellet facere per consilium suum & non aliter.

Ad ultimum articulum, de rebus dubitabilibus examinandis & discutiexdis per consilium utriusque partis, respondetur, Quod in hiis in quibus probabilis dubietas emerserit, intendit in eventum providere quod conveniens fuerit & opportunum. Veruntamen pacis & concordiae fervidi zelatores eundem Archiepiscopum, ut a vexationibus Clericis et Laicis Abbatis, ut praedictum est, inhumaniter illatis, & ab action de demandis per praedictos A • batem & Conventum ut praetendit pro gravaminibus sibi factis unà cum co • sirmatione status eorundem cum stabilitate pacis perpetuae rogantes, sedulo ipsorum interventu placuit eidem Archiepiscopo ipsis Religiosis pro pacis tranquilitate querenda & imp • rp tuum author Domino confovenda concedere infrascripta.

Concessiones Archiepiscopi.

Iuprimis, concedit idem Archiepiscopus pro se & successoribus suis, quod electis in Abbates Sancti Augustini in Monasterio eorundem cum ad hoc fuerit requisitus per Archiepiscopum impendatur munus benedictionis, sine exactione professionis ejusdem Abbatis, quam solebant recipere sui praedccessores.

Item, quod cum veniens ad dictum Monasterium pro electo benedicendo, cum processione & pulsatione receptus fuerit à Conventu, nil juris ea vice vel alia infra septa dicti Monasterii vendicabit, per quod possit ipsorum Religiosorum privilegiis in aliquo derogari.

Item, quod electus sic benedictus Mitram gerat et Abbatis insignia consueta.

Item, quod Clerici sive servientes capitals in maneriis ipsorum Religiosorum cum sint de familia Abbatis, si aliquando fecisse dicuntur aliquid, quod excommunicationem inducat majorem vel minorem ante discussionem facti, nisi forte factum esset notorium, vel antequam confessi, convicti, vel in opere deprehensi, aut contumaces post legitimam citationem extra septa ipsius Monasterii sibi factam, per Archiepiscopum vel suos Ministros non excommunicabuntur nec suspendentur, nec excommunicati vel suspensi denunciabuntur nominatim, dum tamen Abbas vel bic qui pro tempore praeerit Monasterio extra septa taliter delinquentem, et ad ipsum Monasterium confugientem, coram dictis Ordinariis compulerit stare juri, vel ipsum expulerit de Abbatia.

Item, quod omnis jurisdictio et cohercio ordinaria intra Monasterii septa cesset.

Item, cum Personam vel Vicarium in Ecclesiis dictorum Religiosorum mori contigerit, vel aliter cedere, liceat ipsis Religiosis habere retentionem clavium penes se vacationis tempore, donec ad praesentationem eorum alius instituatur in eisdem, salvo jure Archidiaconi Cantuariae qui pro tempore fuerit, quoad jurisdictionem medio tempore in eisdem Ecclesiis exercendam, & quoad medietatem fructuum & sequestrorum interim perceptorum, ità quod claves ei qui vice Archidiaconi praesentatos inducet in corporalem possessionem, à dictis Religiosis tradantur.

Item, concedit, quod eorum Ecclesiae, scilicet de Menstre, de Nordborn, de Chistelet, de F • virsham, & de Middleton, cum suis Capellis, liber • sint ab omni suspensione et interdicto Ordinariorum imperpetuum; salva tamen Ordinariorum jurisdictione in Clero et populo earundem.

Item, quod dictas quinque Ecclesias, non obstantibus dictis contentionibus & litibus, eisdem Religiosis consirmabit, salvis Vicariis earundem.

Item, quod fiat pulsatio campanarum in Ecclesiis ipsorum contra Abbatem, secundum quod fieri consuevit.

Item, Archiepiscopus Anacoritas non faciet de caetero in Ecclesiis dictorum Religiosorum, nisi de consensu Abbatis memorati.

Postremo protestatur Archiepiscopus, quod nondum ad tractatum pacis est paratus, licet saepedicti Religiosi ut videtur aliud facere nox intendant, set ipsius pacis dulcorem gustar • deproperans, ipsam bonis conditionibus & honestis quantum poterit per se & suos satagit procurare, et sub tali pacis dissimulatione nec oblata pro pacis tranquilitate ex parte Abbatis vellet admittere, vel super concessione sua eos permitteret aliqualiter deliberare. Set quod superius concessit & admisit, velut improbus et conteniionum amator subdole denegavit; unde et ad lites et jurgia ad tempus convolarunt. Improbitatem cujus negationis Monachi Cantuariae suscitarunt. So that all mediations for, and propositions between them for a cordial reconciliation of their suits and differences, vanished into smoke, through the pride and obstinacy of both parties, to the great disturbance of the public peace.

I find by two parchment Rolls in French in the White Tower, (one side of which is pu • rified, but the other entire) that the King being at Dover, in the 30th. year of his reign the Archbishop of Canterbury complained to him against the Sheriff of Kent, the Constable of Dover, (Robert de Bomherss) and their Officers, that they had diversement & en mont des maneres invaded and infringed the Liberties of the Church of • anterbury, against the Franchises thereof conferred on them by Popes & Kings themselves; which the King commanded his Council to examine, and inquire the truth thereof by Commission, and then to report it to him in writing, which was done accordingly, and comprised in these two Rolls: The substance of his complaint against the Sheriff of Kent was, That whereas the Archbishop and his Archdeacon in the premised differences between the Abbot and Monks of Canterbury and him, had deprived and removed divers Vicars, placed by the Abbot in the Impropriations and Churches belonging to the Abby of St. Augustine, and instituted and inducted others in their places; the Sheriff upon the Abbots complaint, had removed them out of the Churches, Vicaridges, restored the former Vicars to them, and would suffer no victuals to be brought to his Vicars who kept possession in some Churches, and attached, impris • ned others of them; and that he and the Lieutenant of Dover had entered into, and executed Writs with in his Franchises and Liberties. To which the Sheriff answered, That the Archbishop had no right to place or displace those Vicars, but only the Abbot; that the Vicars therein placed by the Archbishop being indicted for breaking the public peace, and forcible entries into the said Churches, and keeping them by Lay force, he did thereupon according to Law and his duty, by virtue of the Kings Writs, remove, attach and imprison them for their contempt, and despite against the Kings Writs and authority, and for felonious taking away the Goods of the Vicars, which the Archbishop by his Archdeacon had injurionsly sequestered. As for entering into the Archbishops Franchises, the Sheriff and Constable of Dover justified it by sundry Rolls and Presidents, especially when the Archbishop was a party, as he was in this contest between him and the Abbot of St. Augustine's. Wherewith it seems the King and Council rested satisfied. So troublesome was this Archbishop not only to the Pope and Court of Rome, but to the King and his Council, and to the Sheriff of Kent and Constable of Dover, in this hot contest between the Abbot, Monks and him. But to leave them, I return to my chronological series, which their long-lasting suits have interrupted.

How prone the Englishmen in this time were to pillage Italian Clerks and their Proctors, and keep them out of our Churches by armed force, this Writ will in some measure instruct us, issued upon a complaint thereof to the King and his Council.

REX dilectis & fidelibus suis Robcr • o de Bures, & Waltero de Gilling salutem, Ex querela Gerrici de Sago Procuratoris Theobaldi de Barr Persona Ecclesiae de Pageham accepimus, quod quidam Malefactores & pacis nostrae perturbatores vi et armis et vexillis displicatis obsident Ecclesiam praedictam et domos ejusdem Ecclesiae, quo minus idem Procurator ad Ecclesiam illam personaliter accedere, et de bonis ipsius personae, administrare et disponere possit, et homines et servientes dicti Procuratoris in domibus praedictis existentes, inde exire, vel victualia ad eos defer non permittunt, et blada dictae Personae ibidem inventa triturari faciunt, asportant et consumunt de die in diem, in ipsorum Personae & Procuratoris dispendium non modicum & gravamen, & contra pacem nostram. Nos maliciae hujusmodi malefactorum in hac parte obviare volentes, Vobis mandamus, quod assumpto vobiscum Vic. nostro Com. Sussex. statim visis literis illis in propriis personis vestris ad Ecclesiam accedentes, omnes praedictos Malefactores, quos dictam Ecclesiam seu domos praedictas sic obside • tes inveneritis, sine dilatione per praefatum Vic. capi et in prisona nostra salvo custodiri fac. donec aliud inde praeceperimus. Et si forsan iidem Malefactores audito rumore de adventu vestro occasion praedicta ab obsidione illa recesserint, tunc de nominibus eorundem Malefactorum diligentem fac. inquisitionem, & omnes malefactores de dictis transgressionibus quos per inquisitionem per vos inde faciendam culpabiles inveneritis ut praedictum est, capi et in prisona nostra salvo custodiri faciatis, donec aliud inde praeceperimus. Mandavimus enim Vic. nostro Com. praedicti, quod assumpto secum sufficienti posse Com. ejusdem ad omnia praedicta facienda vobis respondeat & intendat, & quod ad certos dies & loca quos eis scire fac. venire fac. coram vobis tot & tales, &c. de Com. suo praedicto, per quos, &c. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. vicesimo tertio die Octobris.

Per ipsum Regem & Consilium.

You heard before, that the King to satisfy his discontented Earls, and people (whom the Archbishop instigated and abetted against him) issued Writs and Proclamations this year, concerning his Confirmation, and the due observation of the Great Charters of their Liberties and of the Forest in all their Articles, and the Perambulaetions of the Forest to be made with all convenient expedition. For their further assurance whereof to remove their fears and jealousies, be sent these ensuing Writs to the Sheriffs of Lancaster, London and all other Sheriffs of England, and likewise to his Treasurer and Barons of the Exchequer, his Chief Justices and other Judges of the Kings Bench and Common Pleas, publicly to read, proclaim and observe, reciting in them at large the Articles concerning the Forest, which he had new granted and confirmed to them, and his resolution speedily to proceed in the perambulation.

The Writ to the Sheriff of Lancaster is thus recorded in the Statute Roll.

EDwardus Dei Graciâ Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, Vicecom. Lanc. salutem. Cum nuper ante transfretationem nostram in Flandr. apud Westm. nos habentes respectum ad grandes misas & expensas quae populus Regni nostri fecerat & sustinuerat diversis modis pro nobis, tam tempore pacis quàm guerrae, habuissemus non modicam voluntatem & desiderium populum ipsum respicere, prout tunc temporis potuimus, concessimus eidem populo de nostra propria voluntate pro nobis & haeredibus nostris, quod Magna Charta de Libertatibus observetur in omnibus punctis suis, & similiter Charta de Foresia servetur. Salvis tamen juramento nostro, jure Coronae nostrae, et rationibus nostris, ac etiam aliorum: quae quidem per Venerabilem patrem & Archiepiscopum Cantuar. ex parte nostra & in nostra praesentia tunc pronunciari fecimus, & deinde apud Odimere in ipso passagio nostro in Flandr. eandem concessionem sub sigillo nostro observari praecipiendo mandav • mus et teneri per totum regnum nostrum in quolibet Comitatu. Et quia à rempore illo citra per artationem & districtionem guerrarum eramus occupati multipliciter & distracti in diversis partibus & longinquis, per quod scire nequivimus siatum Regni nostri. Nos diebus istis, quatinus nobis vacat, nostram continuantes primariam voluntatem, habuimus deliberationem super concessione nostra praedicta, et ad honorem Dei, et sanctae Matris Ecclesiae, ac commodum totius populi regni nostri. Volumus, quod praedicta Magna Charta de libertatibus observetur in omnibus punctis suis, et Charta etiam de Foresta secundum subscriptos Articulos, qui sunt tales.

Inquisitio vel visus de expeditatione Canum existentium in Foresta de caetero fiat, quando fieri debet regardum; scilicet de tercio anno in tertium Annum, & tunc fiat per visum & testimonium legalium hominum, Et ill cujus Canis inventus fuerit tunc non expeditatus det pro misericordia tres solidos. Et de caetero nullus Bos capiatur pro expeditatione. Talis autem fiat expeditatio per Assisam Forestae, quod tres Cotelli abscindantur sine pelota de pede anteriori. Nec expeditentur canes de caetero nisi in locis ubi consueverunt expeditari tempore primae Coronationis Regis H. avi nostri. Nullus Forestarius vel Bedellus de caetero faciat Scotallas, vel coll • gat garbas vel avenam, vel bladum aliquod, vel agnos vel porcellos, nec aliquam collectam faciat; Et per visum & Sacramentum duodecim regardatorum, quando facient regardum. Tot Forestarii ponantur ad Forestas custodiendas quot ad illas custodiendas rationabiliter viderint sufficere. Nullum Swanimotum de caetero teneatur in regno nostro, nisi ter in anno, videlicet in principio qu • ndecim d • erum ante festum Sancti Michaelis quando Agistatores nostri convenient, ad agistandum Dominicos boscos nostros, & circa festum Sancti Martini, quando Agistatores nostri debent recipere pannagium nostrum, & ad ista duo Swaynimota conveniant Forestarii, Viridarii, & Agistatores, & non alii per districtionem: & tercium Swaynimotum teneatur in initio quindecim dierum ante festum Sancti Johannes Baptistae pro Venatione bestiarum nostrarum, & ad illud Swaynimotum tenendum conveniant Forestarii, Viridarii, & non alii per districtionem.

Praeterea singulis quadraginta diebus per totum annum conveniant Forestarii & Viridarii ad videndum Attachiamenta de Foresta, tam de Viridi quam de Venatione per praesentationem Forestariorum ipsorum & coram ipsis attachiatis. Praedictae autem Swaynimota non teneantur nisi in Comitatibus in quibus teneri consueverunt. Unusquisque liber homo Agistet boscum suum in Foresta pro voluntate sua, & habeat pannagium suum. Concedimus etiam, quod unusquisque liber homo ducere possit porcos suos per Dominicum Boscum nostrum libere & sine impedimento ad agistand. eos in Boscis suis propriis, vel alibi ubi voluerit, Et si Porci alicujus liberi hominis una nocte pernoctaverint in Foresta nostra non inde occasionetur, unde aliquid de suo perdat. Nullus de caetero amittat vitam vel membra pro venacione nostra. Et si quis captus fuerit & convictus de captione, Venationis, graviter redimatur, si habeat unde redimi possit. Si autem non habeat unde redimi possit, jaceat in prisona nostra per unum annum et unum diem, et si post unum annum et unum diem plegios invenire possit, exeat a prisona, sin autem, abjuret regnum Angliae. Quicunque Archiepiscopus, Episcopus, Comes vel Baro veniens ad nos ad mandatum nostrum transierit per Forestam nostram, liceat ei capere unam bestiam vel duas per visum Forestarii, si praesens fuerit. Sin autem, faciat cornari, ne videatur furtive hoc facere. Idem liceat eis in redeundo facere sicut praedictum est. Unusquisque liber homo de caetero sine occasion faciat in bosco suo vel in terra sua quam habet in Foresta, molendinum, vivarium, stagnum, marleram, fossatum, vel terram arabilem extra coop • rtum in terra arabili, Ita quod non sit ad nocumentum alicujus vicini. Unusquisque liber homo habeat in boscis suis aereas Accipitrum, Espervariorum, & Falconum, Aquilarum & Heyronum. Habeat similiter mel quod inventum fuerit in boscis suis. Nullus Forestarius de caetero qui non sit Forestarius de feodo firmam nobis reddens pro balliva sua, capiat Chiminagium aliquod in balliva sua. Forestarius autem de feodo firmam nobis reddens pro balliva sua, capiat Chiminagium, videlicet pro carecta per dimidium annum duos denarios. Pro Equo qui portat summagium, per dimidium annum obolum, et per alium dimidium annum obolum, & non nisi de illis qui de extra ballivam suam tanquam Mercatores venient per licentiam suam in ballivam suam ad buscam, maeremium, corticem vel carbonem emend. & aliàs ducend. ad vendendum ubi voluerint. Et de nulla alia carecta vel summagio aliquo chiminagium capiatur: Et non capiatur chiminagium nisi in locis in quibus antiquitus capi solebat & debuit. Illi autem qui portant super dorsum suum buscam, corticem vel carbonem ad vendendum, quamvis inde vivant, nullum de caetero dent Chiminagium. Omnes Utlagati pro Foresta tantum à tempore Regis Henrici Avi nostri, usque ad primam Coronationem nostram, veniant ad pacem nostram sine impedimento, & salvos plegios inveniant, quod de caetero non forisfacient nobis de Foresta nostra. Nullus Castellanus vel alius teneat placita de Foresta, sive de viridi, sive de venatione, set quilibet Forestarius de feodo attachiet placita de Foresta, tam de viridi quam de venatione, & ea praesentet Viridariis Provinciarum, & cum irrotulata fuerint & sub sigill. Viridariorum inclusa, praesententur Capitali Justic. nostro cum in partes illas venerit ad tenendum placita Forestae, & coram eo terminentur.

Quos autem Articulos supradictos firmiter et inviolabiliter observari volumus et teneri; volentes nichilominus, quod perambulatio fiat, salbis semper juramento nostro, jure Coronae nostrae, et rationibus nostris atque calumpniis, ac omnium aliorum: Ita quod perambulatio illa nobis reportetur, antequam aliqua executio vel aliquod aliud inde fiat: quam quidem perambulationem volumus quod fiat sicut praedicitur, ad citius quod fieri poterit, post negotia quae habemus expedienda cum Nuncus qui de Romans Curia sunt venturi, quae vero ita sunt ardua, quod non solum nos et regnum nostrum, set totam Christianitatem contingunt, et ad ea sanius pertractanda totum Concilium nostrum habere plenary indigemus. Et praeter concessionem nostram factam, sicut superius exprimitur de praemissis, diligenti meditatione pensavimus, quosdam juris defectus, multimeda gravamina et oppressiones qui pluribus aliis modis praefato populo sunt illata temporibus retroactis. Et volumus super illis quae nobis occurrebant ad praesens ad allebiationem et commoditatem ejusdem populi pro legis certitudine stabilire, et remedium apponere in hunc modum, &c. Et ideo tibi praecipimus firmiter injungentes, quod statim et sine dilatione aliqua fac. legi et publicari in Civitatibus, Burgis, Villis Mercatoriis et locis aliis solempnibus per totam vallibam tuam ubi melius videris expedire, omnes Articulos supradictos, ut illos quos concessimus ac teneri volumus, et firmiter observari in forma praedicta integre et inconcusse, ac omnia et singula suprascripta omnibus scire fac. indilate. Teste Rege apud Westm. secundo die Aprilis.

Consimile statutum usque ibi. Et ideo tibi praecipimus, &c. Missum fuit subscriptis, viz. Thesaur. & Baronibus de Scaccario, Rogero le Brabanzoun & sociis suis Justic. ad placita Regis audienda & terminanda assignatis, Johanni de Metingham & sociis suis Justic. de Banco Regis, cum clausula ista. Et ideo v • bis mandamus, quod Cartam praedictam coram vobis in Banco praedicto legi, et omnes et singulos Articulos supradictos, ut illos quos concessimus et teneri volumus, quatinus vos et partes coram vobis placitantes contingunt integre et inconcusse observari faciatis. Teste Rege apud Westm. secundo die Aprilis.

The Writ to the Sheriff of London and other Sheriffs (differing somewhat in words but not in substance from the other, and dated about a week before) is thus registered in the Clause Roll of this year.

REX Vicecomitibus London. salutem. Mittimus vobis quostlam Articulos in Magna Carta de Foresta contentos, quos clarae memory Dominus Henricus quondam Rex Angliae pater noster, ad honorem Dei & ad profectum ac utilitatem populi sui dudum concessit, quosque acceptamus, et volumus atque concedimus pro nobis et haeredibus nostris, quod per omnes Forestas Regni nostri teneantur, et in forma quae sequitur observentur. Inquisicio vel visus de expeditacione Canum, &c. (as before Vic. Lancastr.) usque & coram eo terminentur. Et ideo vobis praecipimus firmiter injungentes, quod statim & sine dilacione aliqua faciatis legi et publicari in Civitatibus, Burgis, Villis mercatoriis et locis aliis solempnibus per totam Ballivam vestram ubi melius videritis expedire, omnes articulos supradictos, ut illos quos concessimus, ac teneri volumus et firmiter observari in forma praedicta integre et inconcusse. Et nichilominus volumus, quod perambulacio Forestarum •• at ad citius quod poterimus, postquam negocia quae expedienda habemus, penes nuncios de Curia Romana in Anglia jam venturos fuerint expedita: Quae quidem negocia taunt sunt ardua, quod tangunt Nos et totum regnum nostrum, et Christianitatem universam; et ad quae facienda expedit et necesse est totum constlium nostrum habere nobistum: Et istud negocium simul cum aliis negociis praedictis volumus et mandamus, quod vos omnibus scire faciatis indilate. Teste Rege apud Westm. 26 die Marcii.

Consimiles literae diriguntur singulis Vicecomitibus per Angliam. T. ut supra.

In the Patent Roll of Anno 27 E. 1. m. 20. intus. I find the Proclamation contained in the Bundle of Writs of Privy Seals ( here printed) enrolled verbatim, whereby the defaced words (omitted, p. 811. l. 3. 9.) may be thus supplied. Et avant ces hours lenssoms nous fet, ne feussent aucunes gentz qi nous empresserent, &c. qe paralee se face, de le devant dit term enauant, si hastinement come ele se purra.

King Edward the 1, summoning a Parliament at Westminster, secunda Dominica Quadragesimae (An. 28 of his reign) ad salvationem Coronae nostra Regiae, et communem utilitatem populi regni nostri, as the Writs of Summons import, to satisfy his Prelates, Nobles, People, and engage them to assist him with their arms and purses in his Wars against the rebellious and perfidious Scots, not only ratified the Great Charters of Liberties and of the Forest, and all other Charters, which he had formerly thrice confirmed at their importunity, but likewise prescribed new penalties against the infringers of them, constituting Justices in every County to punish all offenses against them (not formerly punishable) in a summary way, from day today, enacting New provisions for their better observation, with additional Articles superadded to them, commonly styled Articuli super Cartas: which although printed in our Vulgar Statute Books, and Sir Edward Cooks 2 Institutes, who hath largely commented on them, I shall here insert for the most part out of the Statute Rolls in the Tower, from which the printed Statutes vary in some words, with other Records and Writs relating to them and the Perambulation of the Forests, (not formerly printed) for the benefit of the Students and Professors of the Law, and such other Gentlemen and Members of Parliament who at any time may make use of them, for the maintenance of these Charters and their hereditary Liberties, when ever violated, as they have frequently been, especially by the late Usurpers and Subverters of our Laws, Parliaments and Government, under a pretext of defending and establishing them.

PUR ceo qe les pointz de la Grant Chartre des Franchises, & la Chartre de la Forest, les quieus le Roi Henr. pere le Roi qe ore est granta a soen poeple pur le prue de soen Roiaume, ne unt pas este tenuz ne gardez a vant ces heures pur ceo qe pain ne fust avant establie en verse trespassours contre les points des Chartres avauntdites: nostre Seigneur le Roi les ad de Nobell grant, e renovele e confirm: Et a la request des Prelatz, Contes et Barons en son Parlement a Westmonster en quaremine, l'an de soen Regne vint et utisme, ad certain form et pain ordene et establi • encontre tuz iceaus qe contre les pointz des abauntdites Chartres ou null point de eles en nulle manere vendront, en la form qe sensuit. Cestassavoir, qe de ci enavaunt la Grand Chartre de Franchises Dengleterre, grauntee a tote la Commun • Dengleterre, e la Chartre de la Forest en meisme la manere grantee soient tenues, gardees, e meintennes en chescun article, et chescun point ausi pleynement, come le Roi lad grantee, renovelle, et par sa Chartre confirm: Et qe celes Chartres soient Bailleez a chescun Vis • onte Dengleterre, de soutz le Sealle Roi a lire quatre foiz par an devant le poeple en plein Conte. Cest assavoir a prochein Conte apres la Seint Michell, all prochein Conte apres le Noell, all prochein Conte apres la Pasqe, et all prochein Conte apres la Seint Johan. Et a celes deus Chartres en chescun point et en chescun article de eles fermement tenir, ou remedy ne •• st abant par la commune ley, soient e •• us en chescun Conte par la commune de meisiue le Conte, trois prodes homes, Chivaliers, ou autres loiaux, Sages et avises, qui so • ent Justices jures et assigns par les lettres le Roi overtes de soen grand Seal, de Eyr et de Terminer, fantz autre brief qe leur commune garant, les pleints qe sa ferront be touz iceaus qe vendront ou mesprendront en nul des ditz poyntz des abaundites Chartres es Contez ou il sont assigns, ausibien de deinz Franchises come de hors, e austbien des Ministres le Roi hors de leur places, come des autres. Et les pleints oyes de jour en jour santz delay, les terminent sanz alluer les delays qe sont allues par commune ley. Et qe meismes ceaus Chivalers eient poer de punis touz ceaus qe serront atteintz de trespass encountre nul point des Chartres avauntdites, ou remedy ne fust avant par commune l • y, ausi come avant est dit, par enprisonment, ou par ranceaun, ou par amerciment selonc ceo qe le trespass le demand. Et pur ceo n'intent pas le Roi, ne nul de ceaux qe fust a cest ordenement fere, qe les Chivaliers avauntditz teignent nul play par le poer qe done leur serra, en cas ou avant ces hou • es fust remedy purveu solonc la commune ley per brief, ne que prejudice ensoit fet a la commune ley, ne a les Chartres en nul de leur pointz. E voet le Roi, qe si touz trois ne soient presentz, ou ne purront as totes les foiz entendrs a fair leur office en la form avauntdit, qe deus des trois le facent. E ordene est, qe les Viscontes e les Bailliffs le R • i soient entendantz as les Commandementz des avauntdites Justices, en quan{que} apertenent a leur office. E oustre cestes chooses grantees sur les pointz des Chartres avaundites, le Roi de sa Grace especiale en allegiance des Grevances qe soen poeple ad eu par les guerres que un teste, et en amendment de leur estate. E pur taunt qe il soient plus presiz a soen service, et plus volunteers aidantz quant il en avera fere, ad grant ascuns Articles, les quieus il intent, qui tendront ausi grant lieu a son poeple, et aust grant profist ferront, ou plus qe les pointz avant grantes.

Emprimechiefe, put ceo qe une grant grievance esi in ceste Roiaume et damage sanz number, de ceo qe le Roi et ses Ministres de sa meignee, ausibien les aliens, come les denzeines, fount leur prises la ou il passent par mi le Roialme, et pernent les bienz de gentz, des Clers, et des Lays, sanz rien payer, ou bien miins que la value, ordene est, qe de ci ou avaunt nul ne preigne prises par mile Roiaume, fors qe les pernours le Roi & ses purveiours pur lostell le Roi: E qe ceus pernours le Roi & purveiours pur soen hostell ne preignent riens fors que pur meisme lostell. E des prises quil serront pur mi les pais de manger, ou de beyure, et autres menuz necessaries pur lostell, qil facent la pay, ou gre a ceus des queus les chooses serront prises. E qe touz tiens pernours le Roi, purveiours ou achatours, eient de ci en avant leur garant ovesque eus du Grant Seal, eu de petit Seal le Roi, contenant leur poer, e les chooses dount il frount prises ou purveyance. le quel garrant ils mustreront as ceus des quieus il frount la prize, avaunt ceo quil enpriegnent rien; E qe ceus pernours, purveyours ou achatours le Roi ne priegnent plus qe busoigne, et mester ne set, pur le Roi et soen hostell, e de sez enfantz: E qe riens ne preignent pur ceus que sent a Gages, ne pur null autre. E qil refpoignent en lossel, et en la Garderobe plenemen des totes leur prises sanz fere ailleours leur largestes, ou liverees de chose qe pur le Roi soit prize. E si null pernour de Lostell le Roi per Garant quil eight, face prises ou liverees en autre manere qe desus nest dit, pur pleint fece all Seneschal, et all Tresourer del hostel le Roi, soit la verite enquist. E si de ceo soit atteint, soit gre maintenant fait au pleintif, & soit host du service le Roi pur touz jours, e demoerge en prison a la volente le Roi. E fi null face prises santz garant & lemport encountre la volunte de celui a qui les biens sont, soit meintenant arestu par la Ville ou la prize serra fece, & meine a la prochein Jail. E si de ceo soit atteiut foit la fait de lui come de laroun, si la quantite des biens le demand; E quant as prises fere en feires, et en bones Villes, & portz pur la grant Garderobe le Roi, eient les purnours leur commune garant par le grant Seal; E des chooses quil prendront, eient la testmoignance du Seal du Gardein de la Garderobe, et des chooses issint pur eus prises de noumbre, de quantite, et de la value soit fait, dividende entre les purnours & les Gardeins des feires, meires, ou chiefs Bailiffs des Villes et Portz pur la veue des Marchantz des quiens les biens serront issint pris. E riens ne lui soit suffert de plus prendre quil ne met en dividende. E cele dividende soit porte en Garderobe desutz le Seal le Gardeine, meire, ou Chief Baille avauntditz, et leuz demoerge taunt qe sur la Conte du Garderober le Roi. E sil soit trove que null eight autrement pris que sere ne deveroit, soit puny sur la Conte par le Gardein de la Garderobe le Roi solom sa desert. E si null face tiens prises sanz Garant, e sur ceo soit atteint, soit fait de lui come de ceus que fount prises pur lostell le Roi saunz garant, come desus est dit. E ne intent mie le Roi, ne soen conseil que per cest estatut rien discresse au Roi de soen droit des auncienes prises, dues e accustumes, come des vyns, et autres biens, mes qe en touz pointz pleinement lui soit sauve.

De lestat du Seneschall & des Marchals, & des plez qe eus devient tenir, & comment, Ordeine est, que desormes ne tiegnent plai de franc tenement, ne de dette, ne de covenante, ne de contract des gentz du pueple, fors taunt sulement des tresp • s de lostell, & autres trespass faitz dedeinz la verge, & de contractz & covenantz que ascun de lostell le Roi avara fait a autre de meisme lostell, & en mesme lostell & ne mie aillours. E null plai de trespass ne pledront autre qe ne soit attache per eus avant ceo qe le Roi isse hors de la verge ou le trespass serra fait, & les pledera hastinement de jour en jour, issint qil soient perpledez & terminez avaunt ceo que le Roi isse hors des bundes de cele verge ou le trespass fut fait. E si par c • s dedeinz les bundes de cele verge ne poent estre termines, cessent ceus plais devant le Seneschall & soient les pleintiffs a la commune lei. Ne desormes ne priegne le Seneschall conisances des dettes, ne dautre chose, fors que des gentz del lostell avauntdi • , ne null autre plai ne tiegnent per Obligation fait a la destrest du Seneschall & des Maresthaus. E si le Seneschall ou les Maresthaus rienfacent countre ceste ordenement, soit leur fet tenu pur nul. E pur ceo que devaunt ces hours montz de felonies feces dedenz le verge unt este despunies, pur ceo que les Coroners des pais ne se sont pas entremis denquerre de tiens maneres des felonies dedeinz la verge, mes le Coroner de lostell le Roi quin est passant, de qui issue ne ad mie este fet en du manere, ne les fellons mis en exigendes, ne utlaghes, ne rien de ceo present en Eire, que ad este a grant damage du Roi, & a meins bone garde de sa pees; Ordene est, qe desoremes en cas de mort de homme, ou office de Coroner apent as vewes, & enquests de ceo fere, soit mande le Coroner du pais, qui ensemblement oue le Coroner del hostell face loffice qui apent, & le met en Roulle. E ceo que ne porra mie devant le Seneschall estre termine pur ceo que les fellons neiporrent estre attachetz, ou pur autre encheson, demoerge a la commune lei, issint que les exigendes, utlagheryes, & presentmentz en Eire soient de ceo fetz per le Coroner du pais, ausint come des autres felonies fetes dehors la verge, mes pur ceo ne soit less que les attachmentz ne soient fetz fresthement sur les fellonyes faites.

Oustre ceo, null commun plai ne seit desoremes tenu all Exchequer, contre la form de la Grant Chartre, &c.

E pur ceo que moutz misfesors sont en la terre, plus que mes ne soleient, & robberies, arsuns & homicides feces sanz noumbre, & la pees meins bien gardee, pur ceo que lestatut que le Roi fist fair nadguerres a Wyncestre, nad pas este tenu: Voet le Roi, que cel estatut soit de novel envoie en chescun conte, & leu & pupplie quatre foiz per an, ausi come les deus Grantz Chartres, & firmement garde en chescun point sur les peines que leuz sont assesses. E a cel estatut garder & meintenir soient charges les trois Chivaliers qi sont assigns per mi les Contez pur adrester les chooses fetes contre les Grantz Chartres. & de ceo eyent garrant.

En dreit de wastz & destructions fetz en gardes per Escheatours & Suthescheatours, des mesons, parks, bois, & vivers, & totes autres chooses qe est en la mein le Roi; Voet le Roi, qe celui qe avem le damage receu, eight brief de Wast en Chancellerie verse l'Escheatour de soen fet, ou le Suthescheatour de son fet, sil eight de quei respoundre. E sil nad de quei, si respoigne son Sovereigne, per autele peine, quant a damages, come darrein fust ordenes per estatut sur ceus qui fount Wastz en gardz.

Derechiefe la ou l'Escheatour ou le Visconte seisist on la mein le Roi autres ters, la ou il nad reason de seiser, e puis qu • nt trove est la non reason, les issues due meene temps unt este ceo en arrere retenuz, & nomie renduz quant le Roi ad la meine ouste; Voet le Roi, qe desoremes la ou terres sont issint seisies, & puis la mein ouste pur ceo qil nad reason de seisir, ne de tenir, soient les issues plenement rendeusa celui a qui la terre demoert, & averra la damage receu, &c.

En totes les chooses desurtz ditz & chescun de eles, Voet le Roi e intent il a soen conseil, e touz ceus qui a cest ordenement furent, que le droit, et la Seignurie de sa Coreune savez 〈◊〉 soient p • r tout.

This last clause and saving (which tacitly enervated all the Articles the King had formerly granted, in case he should allege upon any subsequent occasion, that they were contrary to the Rights and Prerogative of his Crown, and therefore his violations of any of them were warranted and justifiable by this saving of them) so disgusted the Earls and Nobles, that they departed from the Parliament much discontented, as Thomas Walsingham informs us.

Soon after the King issued these Writs, for the proclaiming, reading, observing these Charters, Statutes, and the Statute of Winchester; and for the electing of three Knights or other persons of quality in every County to punish the infringers of them, according to the pr • misses.

REX Vicecomiti Ebor. salutem. Quia volumus quod Magna Charta Domini H. quondam Regis Angliae patris nostri, de Libertalibus Angliae, et etiam Chartae de Foresta, in omnibus et singulis Articulis suis firmiter et inviolabiliter observetur; tibi praecipimus, quod Chartas illas in pleno Com. tuo quatuor per annum legi et publice proclamari; (videlicet, in proximo Com. tuo Pasch. & in proximo Com. tuo post festum Sancti Johannes Baptistae, & in proximo Com. tuo post festum Sancti Michaelis, & in proximo Com. tuo post festum Natalis Domini) et omnes et singulos Articulos in dictis Chartis contentos, quantum in te est, observari facias firmiter et teneri: Et hoc nullo modo omittas. Teste Rege apud Westm. 28 die Martii.

Consimiles literae diriguntur singulis Vicecomitibus per Angliam, in quorum Com. Foresta Regis existit, set in aliis Com. in quibus non est Foresta Regis, non fit mentio de Charta de Foresta, set tantum de Magna Charta de Libertatibus Angl. Teste Rege ut supra.

The Writs to proclaim and observe the Articles upon these Charters, are thus recorded.

REX Vic. Linc. salutem▪ Cum nos in allevationem gravaminum quae populus regni nostri occasion guerrarum hactenus tolerant, ac in emendationem status ejusdem populi, necnon ut ex hoc se exhibeat ad nostra servitia promptiorem, nobi • que in agendis nostris libentius subsidium faciat in futurum, quosdam Articulos eidem populo plurimum annuente Domino profituros, de gratia nostra specially concessimus concedendos. Tibi praecipimus firmiter injungentes, quod dictos Articulos quos tibi mittimus sigillo nostro consignatos, in Comitatibus, Burgis, Villis mercatoriis, & singulis aliis locis infra Ballivam tuam in quibus videris expedire, tàm infra libertates quàm extra, legi & publice proclamari facias; ac eos, quantum in te est, juxta vim & effectum eorundem observari facias firmiter et teneri. Teste Rege apud Sanctum Albanum 15 die Aprilis.

Consimiles literae diriguntur singulis Vicecomitibus per Angliam. Teste ut supra.

The Writs to elect three Knights, or other of the honestest, loyalest and discreetest men in each County, for the observation of the Great Charter, and Charter of the Forest, and to punish all offenses against them not punishable formerly by the Common Law, are thus recorded.

REX Vic. Lincoln. ac Coronatoribus ac Communitati ejusdem Com. salutem. Quia propter communem utilitatem Praelatorum, Procerum et Magnatum, ac populi regni nostri, concessimus pro nobis et haeredibus nostris, quod Magna Charta de Libertatibus Angliae, et Charta de Foresta in singulis suis Articulis de caeter • teneantur et firmiter observantur: Vobis mandamus, quod tres Milites, vel alios tres de probioribus, legalioribus et discretioribus liberis hominibus Comitatus praedicti sine dilatione eligi, et eos usque Eborum venire faciatis. Ita quod sint ibidem in crastino Ascentionis Domini coram nobis vel Consilio nostro, ad facienda & exequenda ea quae tunc eis ibidem injungentur ex parte nostra, pro observatione Chartarum praedictarum. Et habeatis ibi nomina praedictorum Militum vel liberorum hominum & hoc breve. Teste Rege apud Westm. 27 die Marcii.

Consimiles literae diriguntur singulis Vicecomitibus, & Coronatoribus ac Communitatibus singulorum Comitatuum per Angliam.

The Writs for the Perambulation of the Forests in several Counties, issued to these ensuing Commissioners, in this form.

REX dilecto & fideli suo Rogero de Brabazon, salutem. Cum assignavimus vos una cum quibusdam aliis fidelibus nostris, ad Perambulationem in Forestis nostris infra Comitatus nostros Salop, Stafford, & Derb. faciendam: Vobis mandamus, quod sitis Litchfield. in erastino Ascentionis Domini proximo futuro, pa rati exinde cum dictis fidelibus nostris profi • isci ad Perambulationem illam faciendam; quibus mandavimus, quod tunc ad hoc faciendum modis omnibus personaliter sint ibidem. Et hoc nullo mod • omittatis. Ita quod per vestrum defectum expeditio dicti negotii infecta non remaneat quoquo modo. Teste Rege apud Westm. primo die Aprilis.

Eodem modo mandatum est Radulpho de Hengham, ad Perambulationem in Forestis Regis infra Comitat. Essex. Buks. Oxford. faciend. assignato, quod sit apud —die praedicto.

Eodem modo mandatum est Magistro Johanni Lovell, ad Perambulationem in Forestis Regis infra Comitat. Sommerset. Dorset. Devon. faciend. assignato, quod sit apud—die praedicto.

Eodem modo mandatum est Johanni de Berewick, ad Perambulationem in Forestis Regis infra Comitat. Sutht. & Wiltes. faciend. assignato, quod sit apud—dio praedicto.

Eodem modo mandatum est Willielmo • nge, ad Perambulationem in Forestis Regis infra Comitat. Gloucestr. Hereford. Wigorn. faciend. assignato, quod sit apud—die praedicto.

Eodem modo mandatum est Johanni Denel, Willielmo Bretenhue, & Hen • ico de Gildeford, assignatis ad Perambulationem Forestarum cum Rogero de Brabazon, videlicet cuilibet eorum per se, quod personaliter sit apud Litchfi ld ad diem praedictam.

Eodem modo mandatum est Willielmo Trussell, Stephano de Gravesend, & Willielmo de Sutt • n, assignati ad Perambulationem faciend. una cum Radulpho de Hengham, vid. &c. quod sit personaliter apud▪ &c.

Eodem modo mandatum est Gilberto de Knovill, Johanni Gerbod, & Hu • frido de Walden, assignati ad Perambulationem faciend. una cum Magistro Johanne Lov • ll, vid. &c. quod sit personaliter apud, &c.

Eodem modo mandatum est Waltero de Gloucestr. Waltero de Favely, & Johanni de Crokesly, assignati ad Perambulationem faciend. una cum Johanne de Berewick, vid. &c. quod sit personaliter apud, &c.

Eodem modo mandatum est Henrico de Cobham, Willielmo de Mortuo Mari, & Nicholao Fernham, assignati ad Perambulationem faciend. una cum Willielmo Inge, vid. &c. quod sit personaliter apud, &c.

REX dilecto & fideli suo Johanni de Litchgrayne, salutem. Cum assignavimus vos una cum quibusdam fidelibus nostris, ad Perambulationem in Forestis de Shirewood, Inglewood & Galtres faciendam: Vobis mandamus, quod sitis apud Ebor. coram Thes • urario & Baronibus nostris de Scaccario in die Paschae in 15. dies, parati exinde cum dictis fidelibus nostris proficisci ad Perambulationem illam faciendam; quibus mandavimus, quod tunc ad hoc faciendum modis omnibus personaliter sint ibidem. Et hoc nullatenus omittatis. Ita quod per vestrum defectum expeditio dicti negotii infecta non remancat quoquo modo. Teste Rege apud Westm. primo die Aprilis.

Et mandatum est Johanni Bynn, Michaeli de Hartecla, Harsculpho de Oresby, Ade de Crokedayk, & Richardo Oysell, assignatis ad Perambulationem faci • ndam, una cum praedicto Johanne, videlicet quilibet eorum per se, quod ad diem praedictum modis omnibus personaliter sit apud Ebor. coram praedictis Thesaurario & Baronibus. Teste ut supra.

Yet all these Writs and Commissions would not satisfy the jealous Earls and others, that the Perambulation of the Forests would be really effected, or speedily accomplished by the King: Whereupon, as Walsingham and Knyghton story, Rex Angliae sub his di • bus Parliamentum tenuit Stamford, ad quod convenerunt Comites & Barones cum • quis & armis, eo prout dicebatur proposito, ut executionem Chartae de Foresta bactenus dilatam, extorquerent ad plenum. Rex autem eorum instantiam et importunitatem attendens, eorum voluntati in omnibus condescendit; (or as Knyghton, de qua re Rex integre et plene eorum voluntatem implevit ad vota.) Moreover the King at Stamford issued these Writs to the Sheriff of Lincoln, and all other Sheriffs, for the reading, proclaiming four times in the year, and observing of the Statute of Wynton in all its Articles, as he had of the Great Charter, and Charter of the Forest by former Writs.

REX Vic. Lincoln. salutem. Quia modernis temporibus multo plures malefactores & pacis nostrae perturbatores quàm solebant temporibus retroactis vagantur infra regnum nostrum de patria in patriam, & discurrunt, roborias, incendia, & homicidia, in laesionem pacis nostrae manifestam multipliciter perpetrantes, eo quod statutum nostrum quod apud Wintoniam octavo die Octobris, anno regni nostri tertio decimo, pro conservatione pacis nostrae in dicto regno, de communi consilio ejusdem regni fieri fecimus, hactenus non exstitit observatum; per quod volumus, quod statutum illud quod tibi mittimus sigillo nostro consignatum, in omnibus & singulis Articulis suis de caetero firmiter teneatur, & inviolabiliter observetur. Tibi praecipimus, quod statutum pr • dictum in pleno Comitatu quatuor per annum, ad terminos ad quos Magnam Chartam de Libertatibus Angliae, et Chartam de Fores • a, pro te in eodem Com. legi nuper praecepimus et publicari, legi et publice proclamari, et illud in omnibus et singulis Articulis suis, quantum in te • st▪ observari facias firmiter et teneri: Et hoc nullatenus omittas. Teste Rege apud Stamford. 2 die Maii.

Consimiles literae diriguntur singulis Vicecomitibus per Angliam. Teste ut supra.

The King 8. days after being at St. Edmunds, to satisfy his Earls and Nobles, issued these memorable Writs to the 3. Knights and others elected in each County, for the observation of the Articles in the Great Charter, the Charter of the Forest, and the Statute of Winton, and punishing all offenses against them, not formerly punishable by the Common Law of the Realm, and Kings Justices.

REX dilectis & fidelibus suis Johanni de Harington, Johanni de Aungervill, & Johanni de Holt, salutem. Quia Magna Charta de Libertatibus Angliae, et Charta de Foresta, quas Dominus H. quondam Rex Angliae pater noster populo regni sui ad utilitatem ejusdem regni concessit, pro eo, quod poena in transgressores seu venientes contra tenores Chartarum praedictarum prius ordinata non erat, non fuerunt in quibusdam suis Articulis observatae. Nos ad requisitionem Praelatorum, Comitum, Baronum, et aliorum fidelium nostrorum, plenam sub certa forma contra omnes ill • s qui contra Chartarum dictarum tenores vel aliquem Articulum earundem quovismodo de caetero venire praesumpserint, ordinandam duximus et e • iam statuendam, ita quod Chartae illae adeo plene sicut ease concestimus, renovavimus et confirmavimus, exnunc teneantur et ovserventur in singulis Articulis earundem, et ad Chartas illas in Com. Leic. in singulis suis Articulis in quibus remedium prius per Communem Legem provisum non fuerat • irmiter observandas, assignavimus vos Iustic. nostr • s ad querelas omnium et singulorum de eodem Com. tam infra Libertates quam extra, conquerencium seu conqueri volencium de omnibus illis qui contra tenores Chartarum praedictarum in aliquo Articulorum suorum venerint seu deliquerint in Com. praedicto, tam videlicet de Ministris nostris extra placeas suas, quam etiam de aliis quibuscunque audiendas, et ad hujusmodi querelas de die in diem, non allocando dilationes que per Legem Communem allocantur, celeriter terminandas▪ et etiam ad omnes illos quos contra cenores Chartarum praedictarum in aliquo Articulo earundem, ubi prius per Communem Legem remedium non fuerat, ut praedictum est, venire sen delinquere et inde convinci contigerit coram vobis, per imprisonamentum, redemptionem vel amerciamentum, secundum quod transgressio exegerit puniendos. Assignavimus etiam vos ad faciendum statutum per nos nuper de communi consilio regni nostri pro conservatione pacis nostrae apud Winton. editum, quod ad singulos Comitatus regni nostri sub sigillo nostro mitt • inus, jam de novo, de caetero in singulis suis Articulis sub poenis in eodem Statuto contentis, in Com. praedicto observari firmiter & teneri, & ad omnes transgressores & contravenientes puniendos, juxta formam statuti ejusdem; Ita videlicet, quod si vos omnes ad haec faciend. quociens opus fuerit intendere non possitis, tunc duo vestrum quos praesentes esse contigerit nichilominus ea faciant & exequantur in forma praedicta. Et ideo vobis mandamus, quod ad praemissa facienda & explenda diligenter intendatis, sicut praedictum est; Salvis nobis redempcionibus, amerciam entis et aliis ad nos inde spectantibus. Mandavimus enim Vic. & omnibus Ballivis & Ministris Compraedicti, tam infra libertates quam extra, quod vobis omnibus & duobus vestrum in praemissis omnibus & singulis intendentes sint et respondentes, quociens eis scire feceritis ex parte nostra. Nolumus autem nec intendimus quod virtute istius potestatis vobis datae, placitum aliquod in casu in quo secundum legem communem per breve provisum remedium prius erat, per vos teneatur, seu legi communi praejudicetur, aut dictis cartis in aliquo derogetur. In cujus, &c. Teste Rege apud Sanctum Edmundum 10 die Maii, Anno 28 E 1.

• Eodem modo assignantur Milites & alii subscripti in Comitatibus subscriptis, videlicet,
• Nicholaus de Weyland, Johannes de Peyton, & Johannes de Biskele, in Com. Suff.
• Walterus de Paveley, Robertus de Vernoun, & Johannes de Grimestead, in Com. Wiltes.
• Johannes le Bretton, Johannes de Cokefield, & Robertus de Burgulion, in Com. Norff.
• Johannes de Clynton de Coleshill, Philippus de Gayton, & Johannes de Lodbrook in Com. Warr.
• Thomas de Scalleriis, Galfridus Wardeleyes, & Baldewinus de Colne, in Com. Kant.
• Johannes de Dene, Robertus de Bayons, & Wilhelmus de Pappeworth, in Com. Hunt.
• Wilhelmus de Cressey, Richardus de Bingham, & Robertus de Staunton, in Com. Nott.
• Egidius de Meynell, Henricus filius Herberti, & Johannes Deynecurt in Com. Derb.
• Radulphus Reynell, Johannes de Paybenham, & Wilhelmus de Hotot, in Com. Bedford.
• Rogerus de Tirringham, Johannes Neytmitt, & Laurentius de Bluntesdon, in Com. Buks.
• Richardus de Wyndefore, Adam de Brampton, & Johannes de Spershop, in Com. Berks.
• Johannes de Sancto Claro, Johannes de Langham, Richardus Damory, & Johannes de Elsfield, in Com. Oxford.
• Richardus le Baskervill, Robertus le Petit, & Thomas Pickhard, in Com. Heref.
• Henricus Tregaz, Henricus Husee, & Wilhelmus Eckingham, in Com. Sussex.
• Warresius de Valloigues, Thomas de Insula, & Lucas de Porta, in Com. Cantebr.
• Wilhelmus de Fokerham, Edmundus de Grafton, & Richardus de Griminhall, in Com. Wygorn.
• Robertus de Glamorgan, Wilhelmus de Brembesheate, & Nicholaus de Pershete, in Com. Sutht.
• Wilhelmus de Chambernoun, Andraeas de Trestock, Wilhelmus le Grant, in Com Devon.
• Richardus de Heydon, Robertus de Sancto Claro, & Richardus Pick, in Com. Somerset.
• Wilhelmus de Brok, Rogerus de Suthcoate, & Simon de Kensiton, in Com. Middlesex.
• Henricus de Kighley, Robertus de Holland, & Alanus de Norreys, in Com. Lancastr.
• Lucas Tailboys, Wilhelmus de Faunes, & Wilhelmus de Swethorp, in Com. Northumbr.
• Hugo Peverell, Reginaldus de Bevill, & Johannes de Restminster, in Com. Cornub.
• Hugo de Multon, Johannes de Goldington, & Robertus de Wessington in Com. Westmerl.
• Wilhelmus de Sancto Quintino, Petrus Bocard, & Johannes de Kirkeby, in Com. Eborum.
• Hugo Wake, Elias de Preston, & Thomas Wale, in Com. Northampton.
• Robertus de Frigesthorp, Petrus Levener, & Robertus ad Aulam in Com. Roteland.
• Wilhelmus de Enneis, Johannes Aynell, & Thomas de Harpesfield, in Com. Heref.
• Johannes le Briton, Jollanus de Dureme, & Petrus de Suttherch, in Com. Essex.
• Johannes de Hamme, Henricus de Gildford, & Walterus de Gedding, in Com. Surr.
• Petrus Crok, Walterus de Helyn, & Johannes de Langele in Com. Glouc.
• Robertus Corbet, Richardus de Harley, & Thomas de Rosscale, in Com. Salop.
• Johannes Goland, Ranulphus de Treskenny, & Thomas de Burnham, in Com. Linc.
• Wilhelmus de Stafford, Robertus de Pype, & Wilhelmus de Wrotesley, in Com. Stafford.
• Richardus de Havering, Stephanus Pruwett, & Johannes de Stok in Com. Dorset, (elected by the premised Writs, and after thus Commissioned by the Kings Patents.)

REX Vicecomiti Leyc. & omnibus Ballivis & Ministris de eadem Com. tam infra Libertates quam extra, salutem. Quia Magna Charta, &c. (ut supra, usque ibi firmiter observandas.) Assignavimus dilectos & fideles nostros Johannem de Harrington, Johannem de Aungervill, & Johannem de Holt, Iusticiarios nostros ad querelas omn. &c. (ut supra, usque ibi exigeret puniendos.) Assignavimus etiam eosdem Johannem, Johannem, & Johannem ad faciend statutum, &c. (usque ibi ita videlicet) quod si ipsi omnes, &c. (ut supra) tunc duo ipsorum quos praesentes esse contigerit ea faciant & exequantur, prout in Literis nostris Patentibus praefatis Johanni, Johanni, & Johanni inde confectis plenius continetur. Et ideo vobis mandamus, firmiter injungentes, quod eisdem Johanni, Johanni, & Johanni, & duobus eorum in praemi •• is omnibus & singulis intendentes sitis & respondentes, quociens ipsi, aut duo e •• um vobis scire fecerint ex parte nostra. Et hoc nullo modo omittatis. Teste Rege ut supra.

Eodem modo mandatum est singulis Vicecomitibus Comitatuum suprascriptorum, & omnibus Ballivis et Ministris de eisdem Com. tam infra Libertates quam extra, quod M • litibus in Com. illis assign. ad querelas, &c. ut supra. et ad faciend. statutum, &c. intendentes sint & respondentes, sicut praedictum est. Teste ut supra.

REX dilecto & fideli suo Petro Crok salutem. De fidelitate vestra plenius confidentes, Dedimus vobis potestatem recipiendi in pleno Com. Glouc. Sacrament. dilectorum et fidelium nostrorum Walteri de Heylin, & Johannes de Langele, quos unà vobiscum assignavimus Justic. nostros, ad transgressiones quas contra tenores Magnae Chartae & Chartae de Forestae fieri continget in eodem Com. audiend. et terminand. Ac etiam ad observationem Statuti nuper apud Wynton. de communi Consilio nostro, juxta potestatem vobis et ipsis per Literas nostras Patentes inde traditam, quod been et fideliter faciant et exequentur, et quae pertinent ad officium suum in hac parte, juxta formam potestatis ejusdem. Et ideo vobis mandamus, quod Sacramentum praedictorum Walteri & Johannes recipiatis in forma praedicta. Mandavirous enim Vic. nostro Com. praedict. quod praefatos Walterum & Johannem coram vobis in pleno Com. suo venire fac. ad praestand. ibidem Sacramentum suum, sicut praedictum est. In cujus, &c. Teste Rege apud Sanctum Edmundum, decimo die Maii.

• Consimilem potestatem habent Milites subscripti recipiendi Sacramentum subscriptorum secum in Com. subscriptis Assignatorum, videlicet.
• Nicholaus de Weyland, & Johannes de Peyton, recipiendi Sacramentum Johannes de Biskele.
• Johannes de Cokefeld & Robertus le Burgulion, recipiend, Sacramentum Johannes le Bretun.
• Johannes de Dene & Wilhelmus de Pappworth, recipiend. Sacramentum Roberti de Bajosis.
• Radulphus Peynell, recipiendi Sacramentum Johannes de Pabenham, & Willielmi de Hotot.
• Rogerus de Tirringham & Johannes Neirwit, recipiend. Sacramentum Laurence de Bluntsdon.
• Richardus Damory & Johannes de Ellesfield, recipiend. Sacramentum Johannes de Sancto Johann de Langham.
• Johannes Tregaz & Henr. Husee recipiend. Sacramentum Willielmi de Ecceneham.
• Ricardus de Havering, recipiendi Sacramentum Stephani Prewet & Johannes de Stoke.
• Robertus de Glamorgan & Nicholaus de Pershete, recipiendi Sacramentum Willielmi de Brembeshete.
• Wilhelmus de Chambernoun & Andreas de Trestok, recipiendi Sacramentum Willielmi de Grant.
• Robertus de Sancto Claro, recipiendi Sacramentum Richardi de Heydon & Richardi Pyk.
• Wilhelmus de Brok, Rogerus de Suthcoate, recipiendi Sacramentum Simonis de Kensinton.
• Robertus de Holland, recipiendi Sacramentum Henrici de Kighly, & Allani de Norreys.
• Hugo Wake & Thomas Wale, recipiendi Sacramentum Eliae de Preston.
• Johannes de Goldington recipiendi Sacramentum Hugo de Mutment & Roberti de Wessington.

Moreover the King not long after issued this Writ to the Treasurer and Barons of the Exchcquer for the observation of the Grand Charter in all matters before them in all its Articles, wherein there is no mention of the Charter of the Forest.

REX Thesaurario & Baronibus suis de Scaccario, salutem. Quia volumus quod Magna Charta Domini Henrici quondam Regis Angliae Patris nostri de Libertatibus Angliae, quam confirmavimus et etiam innovabimus, in omnibus et singulis Articulis suis firmiter et inviolabiliter observetur; Vobis mandamus, quod Chartam praedictam in omnibus et singulis suis Articulis, quantum in vobis est, coram vobis in dicto Scaccario observari faciatis firmiter et teneri. Teste Rege apud Dunfres 23 die Octobris.

The King to receive the returns of the Perambulations of the Forests, and to hear and determine all just Exceptions against them, issued this memorable Writ of Summons to the Sheriffs for a Parliament to be held at Lincoln for that and other arduous affairs of the Realm.

REX Vic. Cumbr. salutem. Cum nuper pro communi utilitate populi regni nostri concessimus, quod CARTA DE FORESTA in singulis suis Articulis observaretur, assignando quosdam de fidelibus nostris in singulis Comitatibus regni in quibus Forestae nostrae existant, ad Perambulationem illam distinct et aperte factam, ad Nos, antequani aliqua executio vel aliquid aliud inde fieret, reportarent: & quod Juramentum nostrum, jus Coronae Angliae, rations & calumpnia nostra, necnon jus, rations & calumpnia aliarum omnia salva forent. Nos liter dilecti & fideles nostri nunc primo ad Nos detulerunt quod fecerint in negotiis memoraris, quia tamen Praelati, Comites et Barones et caeteri Magnates dicti regni, in quorum praesentia nostras et aliorum proponi et audiri volumus rations, et de quorum con • ilio in eodem negotio, prout alias diximus, intendimus operare. M • xime cum ipsi ad observand. et manutenend. jura Regni ac Coronae nofirae praedicta una Nobisc • m juramenti vinculo sunt astricti, juxta latus nostrum •• nc temporis non fuerunt: Ac pro eo similiter, quod illi qui suas rations quatinus illud negocium illos tangit proponere debeant, inde praemuniti non erant, eodem negoii • sine ipsorum Consilio finem imponere non potuimus bono modo. Et quia •• egotium illud quantum possumus cupimus maturari, ita quod per Nosnon fiet absque ulterioris dilationis incommodo, (quin) effectum debitum sortiatur, Volentes cum Praelatis, Comitibus, Baronibus & Magnatibus supradictis, ac cum aliis de Communitate dicti Regni super hoc, et quibusdam aliis arduis negotiis Nos et statum regni praedicti tangentibus habere colloquium et tractatum. Tibi praecipimus firmiter injungentes, quod venire facias coram Nobis ad Parliamentum nostrum apud Lincolniam in Octabis Sancti Hillar. prox. futur. duos Milites de Balliva tua, illos videlicet qui pro Communitate Com. praedicti ad Parliamentum nostrum ultima praeteritum per praeceptum nostrum venirent: et etiam de qualibet Civitate infra Ballivam tuam eosdem Cives, et de quolibet Burgo eosdem Burgenses qui ad praedictum Parliamentum nostrum aliàs sic venerunt. Et si forte aliquis Militum, Civium aut Burgensium praedictorum mortuus fuerit, aut infirmus, per quod ad dictos diem & locum venire nequit, tunc loco illius mortui aut infirmi, unum alium idoneum ad hoc eligi, & ad dictum Parliamentum nostrum venire facias; ita quod Milites, Cives & Burgenses praedicti, dictis die & loco modis omnibus intersint, cum plena potestate audiendi et faciendi ea quae ibidem in praefatis negotiis ordinari contigerint pro communi commodo dicti regni. Et eisdem Militibus de Communitate Com. praedicti, & Civibus de Civitatibus, & Burgensibus de Burgis praedictis, rationabiles expensas suas habere facias in veniendo ad Parliamentum nostrum, ibidem morando, et exinde redeundo. Tibi insuper praecipimus, sicut prius, quod per totam Ballivam tuam sine dilatione publice proclamari facias, Quod omnes illi qui Perambulationem in aliquo calumpniari voluerint, quod sint coram Nobis in Parliamento nostro praedicto, ostensuri in hac parte rations suas et calumpnias si quas habent: Et habeas ibi nomina Militum, Civium & Burgensium & hoc Breve. Teste Rege apud le Rose, 20 die Septembris,

Consim. literae diriguntur Vic. subscriptis in quorum Com. Forestae existunt, viz. Vic. Westmorland, Eborum, Nottingham, Derby, Northampton, Bucks, Huntindon. Essex, Surr. Suthhampt. Wiltes, Sommerset, Dorset, Devon. Gloucestr. Wygorn. Hereford, Roteland, Oxford, Salop, Stafford, Warr.

REX Vic. Lincoln. salutem. Cum nuper pro communi utilitate, &c. (ut supra, usque ibi pro communitate dicti regni.) Et habeas ibi nomina praedictorum Militum, Civium & Burgensium & hoc breve.

Eodem modo mandatum est Vic. subscriptis, in quorum Com. non sunt Forestae, viz. Norff. Suff. Cantebr. Bedf. Kent, Sussex, Middlesex, Leyc • str. Northumbr. Cumbr. Lancastr. Heref.

The Parliament being met together at Lincoln, In octabis Sancti Hilarii (as Matthew Westminster informs us) tenente Rege Parliamentum suum Lincolniae, conquesti sunt Comites et Barones, de tortuosis et violentis depraedationibus, undique per ministros et familia Regis factis. Kursum petierunt, ut libertates in Magna Charta contentae ex tunc in suo robore primitivo in perpetuum perdurarent. Item postulaverunt, ut deafforestationes pro quibus angustiabantur omnes divites plebis, a Rege saepius concessas, sed hactenus opere non completas, remota ulteriori dilatione, fieri juberet decretas. Hiis et quibusdam aliis articulis instantissime a Rege postulatis, procrastinatis quampluribus diebus; demum videns Rex, quod non desisterent ab inceptis, nec adquiescerent sibi in necessitatibus suis, ut papulo generatim gratam faciat; respondit, Se esse paratum concedere et ratificare petita, et si qua alia quoquo tempore poscerent, vel ducerent confirmanda. Renovatae sunt igitur Chartae de Libertatibus, et de Foresta, sigilloque Regio munitae, et in unoquoque Comitatu per Angliam deferuntur. Quibus coram populo divulgatis, violatores earum Majori Excommunicationis Dominus Archiepiscopus Cantuariensis cum caeteris Coepiscopis, innodavit. Porro pro hoc confirmationis effectu, concesserunt Comites & Barones Regi quintamdecimam partem bonorum suorum mobilium, infesto Sancti Michaelis proxime tunc futuro. Ea res (as Polydor Virgil observes) ita omnium animos devinxit, ut populus ex decima parte fructus praediorum unius anni, tributum perpenderat, quo Princeps sentiret suum beneficium in vulgus gratum esse. Sed Robertus Archiepiscopus Cantuariensis (such was his treachery, obstinacy and ingratitude to the King, notwithstanding his pardon and restitution to his Protection, Temporalties, and Goods, for his former delinquency of this kind) pro Clero nihil voluit concedere, n • que de temporalitate annexa Ecclesiae, sine licentia Summi Pontificis specially. Such a devoted vassal was he to the Pope, and his Antimonarchical Decrees.

The King hereupon to satisfy his Prelates, Nobles, Commons, issued these new Letters Patents under his Great Seal to all Counties within the Realm, for the observation of the Great Charter and Charter of the Forest in all their Articles, and nulling all Statutes against any Article of them, by the Common Council of the Realm in due manner; 4. whereof I found extant in the Tower under his Great Seal.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, Omnibus ad quos praesentes literae pervenerint, salutem. Sciatis, quod cum Nos Magnam Chartam Domini H. quondam Regis Angliae patris nostri de Livertatibus Angliae, una cum Carta de Foresta concesserimus, ac consirmavimus ac innovavimus per Cartam nostram, praecepimusque quod Cartae illae in singulis suis articulis tenerentur et firmiter observentur. Volumus et concedimus pro nobis et haeredibus nostris, quod si quae statuta fuerint contraria dictis Chartis vel alicui articulo in eisdem Chartis contento, ea de communi consilio regni nostri modo debito emendentur, vel etiam adnullentur. In cujus rei Testimonium has literas nostras fieri fecimus patentes. Teste meipso apud Lincoln. 19 die Februarii, Anno regni nostri vicesimo nono.

In Rotulo Perambulationum Forestarum, An. 29 E. 1. m. 18. the Transcript of these Letters Patents is enrolled verbatim as before, with this subscription. Et est ista Carta pro Com. Bedf. Consimiles Cartae fiant pro Com. subscriptis, viz. Pro Comitatibus Cornub. Warr. Sutht. Linc. Kanc. Stafford, Huntind. Derb. Northt. After which follows the several Perambulations of the Forests then made by special Justices, Commissioners and Juries upon Oath in form ensuing.

Staff. ss. EDwardus Dei gratiâ Rex Angliae, Dominus Hiberaiae, & Dux Aquitaniae, Omnibus ad quos praesentes literae pervenerint, salutem. Sciatis, quod cum Communitas Regni nostri nobis concesserit quintamdecimam omnium bonorum suorum mobilium quae habebunt in festo Sancti Michaelis proximo futuro extunc taxandorum, quae quidem Quintadecima post hujusmodi taxationem colligi debet, levari et fideliter nobis solvi. Volumus et concedimus pro nobis et haeredibus nostris, quod Perambulationes factae coram dilecto et fideli nostro Rogero le Brabanzon, et sociis suis ad hoc assignatis, per praeceptum nostrum de Forestis nostris in Com. Stafford. de caetero teneantur et observentur, per metas et bundas contentas in eisdem perambulationibus, quarum tenor de verbo ad verbum sequitur in hunc modum. La puralee de la Forest en la Conte de Stafford fece devant Monsire Rogier Brabazun, Monsire Williame Bontevileyne, Monsire Johan Druwell, o Sire Henr. de Guldeford Justices nostre Seigneur le Roi a cele purale fere, Mescredy en la Semeyne de Pentecuste, l'an du Regne le Roi Edward vint utisme, de la Forest du Cannok, en la presence Williame Trumwyn, Estevene de Elmedon, Foresters de lavantdite Foreste de fee, en la presence Johan de Heravile, Richard de Barton, Robert de Wiston, Verders de la vantdite forest, per le Serment Robert de Estaundon, Williame de Mere, Geoffrey de Gresley, Johan le Wasteneys, Henr. Maunesin, Henr. de Creswall, Huwe de Weston Chivalers, Williame de Wrottesley, Robertus le Hunt, Estevene de Wollaston, Richard Sprigenell, Michell de Norton, Henry de Alrewas, Robertus de Semford, Thomas de Titnesmere, Robert de Sewalfield, Henr. de Verdoun, William de Tymmor, Richard de Berkbury, Robert de Horseley, Williame de Tamenham, & Johan de Cressewell. Qui dient par lieur serment, qe nostre Seigneur le Roi qe ore est, si ad quatre hujus en la vantdite Forest dehors Watlinstrete, verse le North. Cestassavoir la hay de Hopewas, la hay de Alrewas, &c. (there at large recorded) la Vile de Wolaston, une party de terre de Swynesford, de Bellemor, de Haagaley, de Brome, la vile de Chirchhull, la vile de Vennorton, une party de terre de Yeldentre, de Chadeste, de Hurcote, une parte de Waste de Kydderminstre, e la vile de dune lent Hethey e la vile de Wolnardeley, le vile de Kynningfard, la vile de Arley, la vile de Evenessend, de Morf de Luteley, e de Bobbinton, oue les bois, e les wastz, ove les Appurtenances, sout aforesters puis la Coronement le Roi Henri Besael nostre Seignour le Roi qe are est. En tesmoigne des quous chooses les Jurors avantditz a ceste puralee ont mis leur seaus. Ita quod quicquid per istas Perambulationes ponitur extra Forestam, remaneat extra Forestam, et residuum remaneat Foresta, secundum metas et bundas praedictas imperpetuum. In cujus rei testimonium has literas nostras fieri fecimus patentes. Teste meipso apud Lincoln. 14 die Febr. Anno, &c. vicesimo nono. After which the Perambulation of the other Forests follow in that Roll.

Thus were these two Great Charters fully and absolutely ratified, and this grand business of the Perambulations of all Forests settled, confirmed, after all these successive Parliamentary contests between the King and his Nobles concerning them, to the Nobles and Commons great content and satisfaction, though not with so much sincerity on the Kings part as they imagined, which he afterwards discovered to his great dishonor, and justification of the Earls and Nobles jealousies of his sincerity therein.

In the Bundles of Writs in the White Tower. An. 28 E. 1. there are only these 3. Writs extant, (the rest being lost, or putrefied) for holding and prosecuting Suits in Court Christian by the usurping Clergy. Edwardus, &c. Vic. Not. &c. Pone, &c. Thomam Archiepiscopum Ebor. quod sit coram Justiciariis nostris, &c. apud Ebor. & Magistr. Robertum de Carebelesby Clericum suum, ad respondend. Willielmo Pyking, & Matil. uxori ejus, &c. quare Magister Robertus tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis & debitu, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram, &c. Teste. J. de Metingham apud Ebor. 10 die Nov. Anno regni nostri 28. Vic. Hereford. quod attach. Johannem de Chattley, &c ad respondend, Nicholao Jereyn; quare ipse, simul cum Roberto Vicario Ecclesiae Sancti Petri Hereford. secut • s fuit (consimile) placitum in Curia Christianitatis, contra Prohibitionem nostram, &c. Teste J. de Metingham apud Ebor. 12 die Novembr. Anno regni nostri 28. And Vic. Kanc. Si Johannes Abadam & Elizabeth uxor ejus, &c. pone, &c. Robertum Archiepiscopum Cantuar. & Magistr. Henr. de Nassington, quod sint, &c. • stensuri, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de Advocatione domus Sancti Marci de Billeswyk juxta Bristol, contra Prohibitionem nostram. Teste meipso apud Beverlacum 24 die Novembr. Anno regni nostri 28.

The Archbishop of Canterbury intending this year to visit the Kings Free-Chapel of Hastings, and the Prebends belonging thereunto, by his Metropolitical authority, to the prejudice of his Royal Prerogative, the King thereupon issued this Prohibition to him, entered in the Clause Roll.

REX venerabili in Christo Patri R. eadem gratia Archiepiscopo Cantuar. totius Anglia Primati, salutem. Cum libera Capella nostra de Hastinges, cum Praebendis ad eandem Capellam spectantibus, sicut aliae liberae Capellae nostrae in regno nostro ab omni jurisdictione ordinaria exempta sit, libera penitus et immunis: Ac vos visitationis officium in Capella nostra et Praebendis praedictis jam intendatis, sicut acce pimus, exercere. Nos attendants nostrae regiae dignitati per hoc posse de facili derogari; Vobis prohibemus, ne jurisdictionem aliqualem in praedictis Capella et Praebendis exercere, vel quicquam quod in nostri seu Coronae aut Regiae dignitatis nostrae praejudicium, seu libertatis praedictarum Capellae et Praebendarum laestonem cedere possit alignaliter attemptare praesumatis. Teste Rege apud Blidham 17 die Januarii.

The Bishop of Chichester challenging a Jurisdiction in and over this Free-Chapel, ahd its Prebends, had a day given him to declare his right in Parliament, against which time the Prebends were ordered to search out and bring all evidences and Inquisitions they could find, to maintain the Kings Interest and Prerogative therein.

D • es datus est Episcopo Cicestriae per Magistrum Henricum Gerlaund, qui pro ipso Episcopo sequitur versus Dominum Regem, pro jurisdictione quam idem Episcopus clamat habere in Capella Regis de Hastinges, et ejusdem Capellae Praebendis, usque ad proximum Parliamentum suturum. Et dictum est Egidio de Garderoba, & Waltero de Agmondesham Praebendariis praefatae Capellae, quod interim per se et alios Praebendatios, &c. scrutari faciant et inquirere quicquid Domins Regi et sibi ipst valere potuit in negotio praedicto. Et id quod invenerint tunc ibidem habeant per se aut alios Praebendarios, &c. Et sciendum, quod quaedam Inquisitiones captae per Robertum de Burghesche super negotio praedicto, & aliae evidentiae dictum negotium quae ad illud Parliamentum ostensae fuerunt, remanent in Cancellaria, &c.

The Bishop of Worcester having by his usurped Episcopal authority publicly and inhumanly inhibited under pain of Excommunication in the City of Gloucester, that no person of that Town should presume to sell any bread, wine, beer or victuals to the Prior and Canons of St. Oswald (whom he had excommunicated) for their necessary sustenance, or to buy anything of them; whereat the King admired, and was much moved, as manifestly redounding to the no small prejudice and hurt of his Royal Crown, Dignity, Government, and the liberty, commerce of his Subjects; he thereupon issued this memorable Writ to him, to make no such Inhibitions for the future, and speedily to revoke this and all such his illegal Excommunications grounded thereon, else he in default thereof would provide other remedy against such proceedings.

REX venerabili in Christo Patri G. eadem gratia Wigorn. Episcopo, salutem. Intelleximus, quod vos in Villa nostra Glouc. publice et inhumane sub poena Excommunicationis, ne quis Priori et Canonicis Sancti Oswaldi ejusdem Villae panem, vinum, cervisiam, aut aliqua victualia ad sustentationem eorum necessaria vendere, vel ab eis aliqua emere praesumeret prohiberi fecistis, de quo miramur non modicum et movemur. Et quia hujusmodi Inhibitio, si eo modo processerit, in Coronae nostrae praejudicium, nostraeque dignitatis Regiae non modicam laestonem manifestam redundat; Nosque tantam insolentiam tollerare non possumus, sicuti nec debemus, set potius volumus, quod omnes de regno nostro indifferenter, et alii quicunque ad fidem et pacem nostram existentes, victualia et alia quae venalia fuerint vendere possint, et emere in eodem regno. Vobis mandamus firmiter inhibentes, ne aliquas hujusmodi inhibitiones de caetero facere attemptetis, et si quas forte fieri feceritis vel sententias aliquas Excommunicationis protuleritis ex hac causa, ease faciatis celeriter revocari. Ita quod in vestri defectum aliud remedium nos apponere non oporteat in hac parte. Teste Rege apud Dunfres 23 die Octobris. A Writ worthy the consideration of such, who have since revived or practiced such illegal and inhuman Excommunications.

The King sending the Archdeacon of Richmond to the Court of Rome this year, granted him this safe conduct.

REX omnibus amicis suis ad quos, &c. salutem. Cum mittamus dilectum Clericum nostrum Gerardum de Waspeynes Archidiaconum Richmund. ad Curiam Romanam pro quibusdam negotiis nos, & regnum nostrum specialiter tangentibus, vos rogamus quatinus eidem Gerardo, aut hominibus suis in Comitiva sua existentibus, in eundo versus Curiam praedictam, ibidem morando, & inde redeundo, in personis aut rebus suis non inferatis, seu quantum in vobis est inferri permittatis injuriam, molestiam, dampnum, impedimentum aut gravamen, set eis potius nostri contemplatione, cum per partes vestras transitum fecerint, salvum & securum conductum habere faciatis, quociens ab ipsis super hoc ex parte nostra fueritis requisiti. In cujus, &c. per biennium duraturas. Teste Rege apud Sanctum Albanum 13 die Aprilis.

Consimiles literas de conductu habent subscripti, missi per Regem ad Curiam praedictam pro quibusdam negotiis ipsum Regem et Regnum suum specialiter tangentibus; videlicet, Magister Petrus Aymerici, Magister Reymundus Arnaldi de Rama, Galfridus Russel. Teste Rege apud Sanctum Albanum 15 die Aprilis.

The King likewise issued this Prohibition to the Archdeacon of Richmonds Vicegerent, not to compel Adam de Osgodeby his Clerk, continually employed in his service, to reside upon his Benefice whiles so employed about his affairs, against the ancient Privilege of his and his Royal predecessors Clerks, which they had enjoyed time out of mind.

REX dilecto sibi Gerenti-vices Magistri Gerardi de Wyspaynes Archidiaconi Richmund. ipso agent in partibus transmarinis, salutem. Cum dilecti Clerici nostri ad ordines suscipiendos, vel ad faciendam in suis Beneficiis residentiam personalem dum nostris immorantur obsequiis aut alias super eisdem, mol • stari vel inauietari non debeant: Nosque & progenitores nostri Reges Angliae hujusmodi libertate seu privilegio pro Clericis nostris a tempore quo non extat memoria semper hactenus usi sumus; quod nec ipsi Clerici nostri, vel progenitorum nostrorum praedictorum aliquibus retroactis temporibus super hujusmodi compelli, vel alias super Beneficiis suis molestari vel inquietari consueverint: Vobis inhibemus, ne dilectum Clericum nostrum Adam de Osgodeby Personam Ecclesiae de Haukeswell in Archidiaconatu praedicto, qui per praeceptum nostrum nostris ingiter intendit obsequiis, dum eisdem obsequiis immoratur, super hujusmodi compellatis, aut alias super Beneficio suo inquietetis: Et sequestrum si quod in fructibus aut bonis Beneficii sui hujusmodi occasion fieri feceritis, sine dilatione relaxari faciatis. Teste Rege ut supra.

The Abbot of Clony sending his Proctors into England, to demand and collect to his use (in name of a Subsidy) a great sum of money from the Priors and Monasteries of that Order in England, and from all Ecclesiastical persons on whom they had conferred Benefices, without the Kings license or assent, not used in the time of his Progenitors, which Subsidy might tend to the prejudice not only of the said Priors, but of him and the whole Realm; issued this memorable Inhibition to them, not to exact, levy or receive the said Subsidy without his special license and assent, upon any pretences whatsoever; together with a Writ to the Warden of the Cinqueports, not to permit any Monk of that Order, or any other Servant or Messenger to pass the Seas, or carry over any monies without his special license.

REX Procuratoribus Abbatis Cluniacensis in Anglia, salutem. Datum est nobis intelligi, quod praedictus Abbas vos in Angliam specialiter destinavit, ad petendum et levandum ad opus ipsius, nomine Subsidii, quandam magnam pecuniae quantitatem a Prioribus ordinis Cluniacensis in Anglia, et omnibus personis Ecclesiasticis quibus iidem Priores Ecclesiastica Beneficia contulerunt. Uerum quia nunquam alias tale subsidium consuevit in regno nostro exigi seu levari absque nostra vel progenitorum nostrorum licentia et assensu, possetque hujusmodi subventionis inordinatae Subsidium in nostri, et Priorum praedictorum, ac totius regni nostri praejudicium de facili redundare: Vobis firmiter inhibemus, ne praefato Abbati sub nomine subventionis, auxilii, mutui sive doni, aut alio quocunque color quaesito infra idem regnum exigatis, levetis, seu etiam recipiatis, sine nostri assensu et licentia specially. Teste Rege apud Blidam 17 die Januarii.

REX dilecto & sideli suo R • berto de Burghersh, custodi Quinque Portuum suorum, salutem. Datum est nobis intell • gi, quod Abbas Cluniacensis quosdam ex suis Monachis in Angliam specialiter destinavit, &c. (ut supra, usque ibi) Vobis mandamus firmiter injungentes, quod nullum Monachum ordinis praedicti, Valletum seu alium Nuncium quemcunque pecuniam deferentem ad partes transmarinas transire permittatis, sine nostra licentia specially. Teste ut supra.

After which the King at the request of the Abbots of that Order, permitted them to repair to their General Chapter, so as they carried over no money, silver, plate of any kind with them.

REX praefatis Custodibus, salutem. Licet vobis sicut caeteris Custodibus aliorum Portuum nostrorum nuper mandaverimus, et ex certa causa inhibuerimus, ne aliquos Abbates Cisterciensis ordinis de regno nostro in Portu praedicto transfretare permitteretis sine nostra licentia specially; Vobis nichilominus mandamus, quod praedictos Abbates ad Generale Capitulum suum Cistercii proficisci volentes, cum ad portum praedictum causa transfretandi accesserint, sine impedimento transfretare permittatis, non obstante inhibicione nostra praedicta. Proviso tamen, quod nullam monetam argenteam vel aliam monetam albam de nostro vel alterius cuneo, vel vasa aliqua argentea, seu argentum aliquod in massa vel alio quovis modo, per portum praedictum ad partes transmarinas per eosdem Abbates deferri seu duci permittatis quoquo modo, contra formam ordinationis nostrae inde factae. Teste Rege apud Sanctum Albanum 13 die Aprilis.

After the death of Henry de Newerke, Thomas Corbridge being elected Archbishop of York, repaired to Rome for his confirmation, where after long attendance, for expedition sake, he was enforced to resign his tight of election into the Popes hands, and to receive the Archbishopric from him by way of provision; who thereupon not only confirmed, but consecrated him Archbishop at Rome and gave him his Pall, and this ensuing Bull, the Original whereof I found in the White Tower, directed to King Edward, wherein he relates all the proceedings concerning his election and consecration, praying the King to restore his Temporalties.

BONIFACIUS Episcopus, Servus servorum Dei, charissimo in Christo filio E. Regi Angliae salutem, & Apostolicam benedictionem. Divinae gratia Majestatis acquiritur, si Ministris ejus, & hiis praecipue qui Pontificali sunt praediti dignitate, pro ipsius reverentia condignus honor impendatur, & favor necessarius exhibetur. Dudum siquidem Eboracen. Ecclesia per obitum bonae memory Henrici Eboracensis Archiepiscopi solatio destituta pastoris, Dilecti filii Capitulum ipsius Ecclesiae certa die ad eligendum praefixa, vocatis omnibus qui voluerunt, debuerunt & poterunt commode interesse pro futuri substitutione Pastoris insimul convenerunt; & invocata Spiritus sancti gratia (ut est moris in hujusmodi negotio per viam serutinii procedere) eligentes tres de dicto Capitulo fidedignos, videlicet dilectos filios Johannem de Metingham, Johannem de Cadomo, & Robertum de Pickering ejusdem Ecclesiae Canonicos assumere curaverunt: qui vota sua primo, & deinde singulorum de Capitulo ipso diligentius scrutarentur, eaque redigentes in scriptis, illa mox in ejusdem Capituli praesentia publicarent. Cumque scrutatores hujusmodi super hoc juxta formam eis traditum processissent, demum publicato scrutinio per publicationem hujusmodi compertum extitit, in venerabilem fratrem nostrum Thomam Archiepiscopum Eboracen (tunc ipsius Ecclesiae Canonicum) majorem & saniorem partem praedicti Capituli direxisse in hujusmodi scrutinio vota sua; & subsequenter praedictus Robertus Pickering, qui (sicut praemittitur) erat unus de scrutatoribus supradictis, de mandato & consensu dictoram Capituli ac suo & ipsius Capituli nomine, eundem Thomam in Archiepiscopum elegit; Dictusque Thomas electione hujusmodi de se factae consensum suum infra tempus à jure statutum, ad ipsius Capituli instantiam impendere, procuravit se propter hoc cum certis procuratoribus memorati Capituli super hujusmodi electionis negotio specialiter constitutis, ad Apostolicam sedem personaliter conferendo. Et praesentato nobis hujusmodi electionis Decreto super eadem electione confecto, ac ipso Thomu & dictis procurantibus, ut electionem ipsam confirmare de apostolicae benignitatis clementia dignaremur; tandem dictus Thomas in nostra & fratrum nostrorum praesentiae constitutus, jus, si quod sibi ex electione memorata competere noscebatur, ex considerationibus certis inductus, sponte ac libere in nostris manibus resignavit. Nosque hujusmodi resignatione recepta, provisionem ipsius Eboracensis Ecclesiae ea vice dispositioni et ordinationi nostrae ac sedis Apostolicae duximus reservandam, decerneutes extunc irritum et inane, si secus a quoquam scienter vel ignoranter contingeret attemptari. (A new Papal fraud and device, to defraud the King, electors, and elected Archbishops, and other Bishops duly elected of their rights, and engross the power of conferring all Archbishoprics and Bishoprics into his own hands by his Provisions.) Et tandem considerantes attentius, laudanda probitatis merita, honestatem morum, & aliarum virtutum dotes multiplices, quibus idem Thomas noscitur insignitus, ac propterea firma ducti fiducia, quod per ipsius T. circumspectionem providam & providentiam circumspectam praedicta Eboracensis Ecclesia in spiritualibus & temporalibus (Deo propitio) suscipiet incrementa, deliberatione cum fratribus ipsis super hoc habita diligenti, de dicto Thoma praefatae Eboracensis Ecclesiae de ipsorum fratrum consilio et epostolicae potestatis plenitudine duximus providendum, praeficientes ipsum eidem Eboracen▪ Ecclesiae in Archiepiscopum et Pastorem, curam sibi et administrationem ipsius Eboracensis Ecclesiae spiritualiter et temporaliter committendo, dicto Thomae subsequenter nostris manibus munere consecrationis impenso, pallium plenitudinem videlicet pontificalis officii de corpore beati Petri sumptum, et ab eodem T. cum ea qua decuit instantia postulatum, ad nomen et usum ejusdem Eboracensis Ecclesiae per dilectos filios nostros Matthaeum Sanctae Mariae in Porticu,— Sancti Adriani, Franciscum Sanctae Mariae in Cosmedyn, & Petrum Sanctae Mariae novae Diaconos Cardinales, fecimus exhiberi. Cum itaque, fili charissime, sit virtutum opus Dei ministros, et praesertim Pontificali dignitate praeditos, benigno favore prosequi, ac eosdem verbis et operibus pro Regis aeterni gratia venerari, exeellentiam Regiam rogamus et hortamur attente, quatinus eidem Archiepiscopo ob reverentiam apostolicae sedis et nostram, temporalia seu regalia ejusdem Eboracensis Ecclesiae, quae per te vacationis ejusdem tempore teneri dicuntur, sine qualibet difficultate restituens, te sibi reddas in regio favore munificum et cunctis opportunitatibus gratiosum. Ita quod idem Archiepiscopus tuae Celsitudinis fulcitus auxilio, in commiss • sibi cura Pastoralis officii possit, Deo propitio, prosperari; & tibi exinde à Deo perennis vitae premium, et a nobis condigna proveniat actio gratiarum. Dat. Lateran. 7. Idus Martii. Pontificatus nostri anno sexto.

The King upon receipt of this Bull issued a Writ to restore his Temporalties, * dilectis & fidelibus suis Galfrido Russell & Lamberto de Trykingham Custodibus suis Archiepiscopatus Eborum. Teste Rege apud Staunford 30 die Aprilis. Per breve de Privato Sigillo, at large recited in the Record.

Thomas Stubs renders us this account of this Archbishops election, consecration, and of an high contest that happened soon after between the King and him, about the Chapel of St. Sepulchers in York, for which King Edward seised his Temporalties and detained sundry of them till his death, for obeying the Popes Provision & Commands before the Kings Writ, in refusing to admit his Clerk to this Chapel, and to remove the Popes Clerk whom he had placed therein by his Papal Provision. Thomas de Corbrigge, Custos & Sacrista Capellae S. Sepulchri Eboraci ex collatione venerabilis in Christo patris Johannes dicti Romani Eboracensis Archiepiscopi fuerat effectus. Hic itaque Thomas 2 Idus Novembris, anno 1299. electus in Pastorem, Curiam petiit Romanam, ubi tertio Kal. Martii eodem anno consecratus est a Papa Bonifacio 8. Quo quidem consecrato, Dominus Papa (by his usurped Authority) custodiam dictae Capellae uni ex clericis propriis consanguinitate sibi propinquo, eo quod in Curia vacabat, indilate concessit. Nec multo post per mortem dicti Clerici dicta capella vacavit. Qui cum adhuc vivens in extremis jam constitutus jaceret velut exanimis, resumpto tamen spiritu, vocavit ad se Dominum Papam, dicens, Se pro Eapella Eboracensi, eo quod proventus ejus inutiliter expenderat, immensa meruisse supplicia; unde Dominum Papam suppliciter rogavit pro salute animae suae, quatinus custodiam dictae Capellae alicui discreto corporalem in ea residentiam facturo concedere dignaretur. Nec mora, idem Dominus Papa per literas mandavit Thomae Eboracensi Archiepiscopo, quatinus custodiam dictae Capellae alicui excellenti theologo, quem ipsemet duceret eligendum quamtocius conferret. At ill mandatis obtemperans apostolicis, ipsam Capellam Magistro Gilberto de Segrave egregio sacrae theologiae Doctori, Lincolniensis Ecclesiae Canonico contulit, et ipsum in eandem instituit. Hiis peractis, Rex Edwardus filius Regis Henrici Archiepiscopum pluries rogavit, quatenus ipsam Capellam Johanni Bush Notario suo confer non negaret. Inter haec vero Archiepiscopus super collatione ejusdem Capellae penes Regem se saepius excusavit, asserens ipsam virtute mandati Apostolici fuisse collatam et plenam existere. Quocirca Rex iratus tres Baronias Archiepiscopatui Eboracensi ex antiquo collatas et eidem annexas, post multas persecutiones et irrogatas Archiepiscopo injurias seisiri fecit, et ease usque ad obitum Archiepiscopi in manu sua tenuit. Quo infra breve defuncto, sedeque vacante, Decanus et Capitulum Ecclesiae Petri Eboraci ad instantiam Domini Regis expulso dicto Magistro Gilberto custodiam dictae Capellae praefato Johanni contulerunt, ac ipsum in eadem instituerunt. Vixit autem venerabilis Pater Thomas in Archiepiscopatu annis tribus, mensibus sex, diebus vero 10. Quibus transactis obiit apud Lanum 10 Kal. Octobris, Anno Pontificatus sui 4, Dominicae incarnationis 1303. Regni autem Regis Edward▪ filii Regis Henrici 31. & in Ecclesia collegiata Suthwell Eboracensis Dioc. sepultus est. I find this Case of his thus alleged by Basset in the Argument of a Quare non admisit broughtby the King against the Bishop of Lincoln, Trin. 19 E. 3. (remembered by Sir Edward Cook in his Case De Jure Regis Ecclesiastico:) Le Roy E. laiel port Quare non admisit verse T. Archevesque de E. & Levesqe alleg qe le Pape long temps devant avoit purvew a mesme Leglise, et il ne osoit ne avoi power de lui ouster, &c. Barbazon Justice lui dit, que ceo qe vous allege pur non power nous teneumus nient veyler, pur qe il fuit attaint de contempt, et ses Temporaltes seisees, ei demeurent en main le Roy tout le vie le Archevesqe.

In this memorable case the Kings Judges resolved, 1. That where the Kings legal Writs or commands came in competition with the Popes Mandates or Provisions, our Archbishops and Bishops (though then sworn and devoted to the Pope) ought to obey the King, before the Pope; & not to dispute, but execute the Kings Writs, as well as his Temporal Officers, according to St. Paul's and St. Peters resolutions, Rom. 13. 1, to 8. 2 Pet. 2. 13, 14, 15, 17. 2ly. That their not obeying the Kings Royal Writs and Legal Mandates, is such an high offense, contempt against the Kings Crown and Dignity, that the King by the Laws of England might then justly seise and confiscate their Temporalties during life. Bishop * Godwin in his life hath this memorable passage; He sat in all but 3. years, 7. months, and 10. days. Whether it be that few men's minds be so great, as to sustain the burden of a Princes displeasure, or that God who promiseth a long life to such who obey their Superiors, in his just judgment doth soonest cut off such as are backward in this duty: So surely it hath fallen out for the most part, that those Bishops who have presumed most in opposing themselves against their Princes, have least time endured, and ever • een quickly taken away, whereof I could yield infinite examples.

I find that this Archbishops Liberties in Beverley were seised into the Kings hands Anno 29. of his reign for a contempt, committed by him in the Kings presence, but afterwards restored to by him this Writ.

REX dilecto sibi Richardo Oysel Ballivo suo de Holdernesse, salutem. Mandamus vobis, quod libertatem venerabilis patris Tho. Eborum Archiepiscopi quam nuper pro quodam contemptu apud Beverlacum in praesencia nostra nobis facto, capi fecimus in manum nostram, eidem Archiepiscopo replegiari faciatis ad voluntatem nostram. Teste Rege apud Eversle 14 die Junii.

The Clergy of the Province of York having formerly granted the King a certain number of Armed men against the Scots, he now issued these Writs for their speedy raising, and sending them to Berewick by a certain day.

REX dilecto & fideli suo Johanni de Crepping, salutem. Cum dudum de communi assensu Cleri Archiepiscopatus Ebor. ordinatum et concessum fuisset, quod Clerus ill pro custodia Marchiae Scotiae nobis inveniret certum numerum hominum armatorum, & jam necesse habeamus quod homines illi tunc ad arma cessati nomine dicti Cleri, ad partes Scotiae cum corpore nostro vadant, per quod mandavimus custodi Spiritualitatis Archiepiscopatus Ebor. seed vacante, quod praefato Clero det firmiter in mandatis et eis injungat, ipsosque modis et viis singulis quibus melius expedire viderit inducat, ut dictos homines usque Berewicum super Twedam modis omnibus ad nos mittant. Ita quod sint ibidem die Dominica in festo Sanctae Luciae Virginis proximo futuro ad ultimum, parati ad proficiscendum exinde cum corpore nostro ad vadia nostra ad partes Scotiae supradictas; Vobis mandamus firmiter injungentes, quod eidem custodi ad praemissa facienda, consulentes sitis & auxiliantes quociens opus fuerit, & per ipsum super hoc ex parte nostra fueritis requisiti. Teste Rege apud Burton Archiepiscopi, 23 die Novembris.

REX dilecto sibi in Christo custodi Spiritualitatis Archiepiscopatus Ebor. seed vacante, salutem. Cum dudum de communi assensu Cleri Archiepiscopatus praedicti ordinatum et concessum fuisset, &c. ut supra. Vobis mandamus firmiter injungentes, quod praefato Clero detis firmiter in mandatis et eis injungatis, ipsosque modis et viis singulis quibus melius expedire videritis inducatis, ut dictos homines usque Berewicum super Twedam modis omnibus ad nos mittant. Ita quod sint ibidem dic Dominica in festo Sanctae Luciae Virginis proximo futuro ad ultimum, parati ad proficiscendum exinde cum corpore nostro ad vadia nostra ad partes Scotiae supradictas. Mandavimus enim dilecto & fideli nostro Johanni de Creppingh. quod vobis consulens sit & auxilians in praemissis quociens necesse fuerit, & per vos super hoc ex parte nostra fuerit requisitus. Teste Rege apud Burton Archiepiscopi, 22 die Novembris.

The Bishops, Abbots, Priors and Commonalty of North and West-Wales having granted the King this year a Subsidy to carry on his Wars against the Scots, the King thereupon granted them these ensuing Patents for him and his Heirs, that it should not turn to the prejudice of them, their heirs or successors, nor be drawn into consequence for the future.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod cum dilecti et fideles nostri Episcopy, Abbates, Priores, et tota Communitas Northwalliae, quandam subvencionem pecuniae in subsidium guerrae nostrae Scotiae nobis fecerint liberaliter et gratanter; volumus & concedimus pro nobis & haeredibus nostris, quod dicta subvencio sic per eos nobis facta, eis vel eorum successoribus aut haeredibus non cedat in praejudicium, seu trahatur in consequentiam in futurum. In cujus, &c. Teste Rege apud la Rose 21 die Septembris.

Consimiles literae fiunt pro Episcopis, Abbatibus, Prioribus, & toti Communitati Westwallae.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod cum Communitas Comitatus de Flynt quandam subvencionem pecuniae in subsidium guerrae nostrae Scotiae nobis fecerit liberaliter & gratanter, volumus & concedimus pro nobis & haeredibus nostris, quod dicta subvencio taliter nobis facta dictae Communitati non cedat in praejudicium seu trahatur in consequentiam in futurum. In cujus, &c. Teste ut supra.

Consimiles literae fiunt Communitatibus subscriptis; videlicet Communitati terrae de Bowelt, Communitati terrae Montis Gomeri, Communitati terrae de Powys Griffyn.

He likewise returned the Commonalty of Flintshire and others these Letters Patents of thanks and indemnity.

REX Communitati Comitatus de Flynt, salutem. De illa subventione pecuniae quam nobis ex mera curialitate vestra in subsidium querrae nostrae Scotiae jam fecistis, vobis referimus multas grates, et ne subvencio illa vobis cedat aliqualiter in praejudicium in futurum, vobis super hoc nostras patentes literas destinamus. Teste Rege ut supra.

Consimiles literae diriguntur Communitatibus subscriptis; videlicet, Communitati terrae de Bowelt, Communitati terrae Montis Gomeri, Communitati terrae Powys Griffyn.

The King this year out of his piety and Ecclesiastical Sovereignty confirmed the pensions granted by the late Archbishop of York to 3. Chaplains to maintain a Chantry in 3. Chapels, during the vacancy of the Archbishopric in his hands, as well as during the plenarty.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Cum bonae memory Henricus de Newark quondam Archiepiscopus Eborum quandam placeam terrae apud Kingston super Hull ad Archiepiscopatum Eborum pertinentem de uno aedificio aedificatam, & in omni alia sui parte vacuam habuisset. Idemque Archiepiscopus de voluntate & assensu Capituli sui Eborum ordinasset, ut placea praedicta decenter suis sumptibus aedificata assignarentur tres Capellani per Archiepiscopum Eborum qui pro tempore fuerit, seu per Decanum & Capitulum Eborum seed ejusdem Archiepiscopatus vacante, in tribus Capellis Maneriorum dicti Archiepiscopatus, videlicet, de Cawode, Burton, & Wylton, & unus per eosdem Decanum & Capitulum, seu per idem Capitulum Decano minime existente, in Ecclesia beati Petri ad altare Sancti Willielmi, pro animabus Regum, Reginarum Angliae, Archiepiscoporum Eborum, et sua, divina imperpetuum celebraturi. Recepturique singuli eorum, placea praedicta, ut praedicitur aedificata, ad sustentacionem suam Centum solidos annuos per aequales portiones, in festis Sancti Martini in hyeme & Pentecostes, per manus Archiepiscoporum Eborum praedictorum de redditibus domorum inibi constructarum; Ac executores ejusdem defuncti nobis humiliter supplicassent, ut singuli Capellani praedicti temporibus vacationum dicti Archiepiscopatus, in manu nostra seu haeredum nostrorum existentis, praevictos centum solidos annuos per manus Custodum nostrorum praedicti Archiepiscopatus, seu haeredum nostrorum, de redditibus domorum praedictarum ad praedictos terminos habere & libere percipere valerent, concedere dignaremur. Nos sanctam ejusdem defuncti devotionem quam ad cultus divini augmentationem habuit pro remedio animarum praedictarum propensius attendontes, et affection • m quam erga ipsum occasion laborisi ovsequii, quod nobis praestitit dum vixit in terris, ad memoriam reducentes, ac etiam supplication • praedictorum executorum benignius annuentes, concessimus pro nobis & haeredibus nostris, quod singuli Capellani praedicti in dictis locis divina (ut praedictum est) celebratu • , praedictos centum solidos annuos ad sustentationem suam, de redditibus praedictis per manus Custodum nostrorum, seu haeredum nostrorum, omnibus temporibus vacationum dicti Archiepiscopatus in manu nostra seu haere • um nostrorum existentis, sine occasion vel impedimento nostri vel haeredum nostrorum, Iustic. Vicecomitum, Escaetorum, et omnium aliorum Ballivorum seu Ministrorum nostrorum quorumcunque habeant et libere percipiant terminis antedictis ordinationem praedictam pro temporibus Archiepiscoporum (ut praedictum est) factam, quantum in nobis est, acceptantes ipsum pro nobis et haeredibus nostris tenore praesentium confirmamus. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 28 die Marcii.

Per Petitionem de Consilio.

The Kings Chancellor presenting a Clerk in his name to a Benefice, without his privity or subsequent confirmation, he thereupon revoked and granted it to another, by this Patent.

REX venerabili in Christo patri J. eadem gratia Electo Lincoln. salutem. Ad Ecclesiam de Wynewyk vacantem, & ad nostram donationem spectantem, ration Episcopatus Lincoln. nuper vacantis, & in manu nostra existentis, dilectum Clericum nostrum Rogerum de Assherugg vobis praesentamus intuitu charitatis; Rogantes quatinus eundem Clericum nostrum ad eandem Ecclesiam admittatis, & Personam constituatis in eadem. Praesentationem vero de Johanne de Stokes per Cancellarium nostrum nostro nomine prius factam, penitus revocantes. Praesertim cum praesentatio illa ab initio a conscientia nostra non emanaverit, nec eam c • post facto ratam habuerimus sive firmam. In cujus, &c. Teste Rege apud Sanctum Albanum 13 die Aprilis.

John de Dalderby a Canon of Lincoln, being elected this year Bishop thereof, by the Kings license and Royal assent thereto, his election was signified by his Writ to the Archbishop, apud Westm. 7 die Maii; who being thereupon confirmed by the Archbishop, the King issued a Writ to restore his Temporalties, dilecto Clerico suo Richardo de Junnere; Teste Rege apud Westm. 18 die Marcii.

Robe • t le Beel and Robert de Blida having been imprisoned above three years space in N • wgate, for counterfeiting Popes Bulls and other Letters, the King at last sent this Writ to enlarge them, upon their petition to his Council.

REX Vicecomitibus London. salutem. Cum Rob • rtus le Beel, Robertus de Blida, & Wilhelmus de Gildeford pro controsactura Bullarum et quarundam aliarum Literarum, cum Waltero de Maydenstan inventarum, coram Thesaur. & Baronibus nostris de Scaccario eis imposita, in prisona nostra de Newgate per tres annos et amplius extiterint, ut dicitur. Nos praefatos Robertum, Robertum, & Willielmum in prisona illa occasion praedicta diutius detineri nolentes; vobis praecipimus, quod ipsos à prisona illa, si ea occasion & non alia detineantur in eadem, sine dilatione deliberari faciatis. Teste Rege apud Totenham 5 die Aprilis.

Per Petitionem de Consilio.

The Monastery of Jeddeworth in Scotland being so wasted and impoverished by the Scottish Wars, and incursion of Enemies, that it was unable to maintain the Canons thereof, nor they able to reside there in safety to serve God; the King thereupon out of his piety and Ecclesiastical Prerogative, sent some of them to other Religious Houses of the same Order in England, to be there received and maintained, till that House was repaired and restored to a better condition, as this Writ for Ingeram de Colonia to the Prior and Covent of Bridlington assures us.

REX dilectis sibi in Christo Priori & Conventui de Bridlington, salutem. Mittimus ad vos fratrem Ingelramum de Colonia Canonicum Domus de Jeddeworth in Scotia, ordinis vestri, praesentium portitorem; in qua quidem Domo idem Ingelramus ad famulandum ibidem altissimo, ut deceret hiis diebus, facere moram nequit, tum propter incursus hostium, tum quia Domns illa per frequents guerras Scotia habitas adeo lapsa est facultatibus et destructa, quod ad sustentationem Canonicorum ejusdem ipsius non suppetunt facultates: Devotionem vestram rogantes attente, quatinus dilectum Ingelramum in Domum vestram ad deserviendum ibi Deo sub habitu vestro inter vos, juxta professionis suae votum, Dei intullu nostrisque precibus admittatis, et fraterna charitate in Domino pertractetis, saltim quousque dicta Domus de Jeddeworth relevetur, et in melius reformetur▪ Teste Rege apud Ebor. 16 die Novembris.

The King this year issued these Letters to the Prelates and Clergy of Ireland, to grant him a Subsidy for the preservation of his Crown, the common defense and peace of the Church, Realm, and people of England and Ireland.

REX Venerabilibus Patribus Archiepiscopis, Episcopis, necnon Abbatibus, Prioribus, Decanis, Capitulis, Archidiaconis, & aliis personis Ecclesiasticis to • que Clero terrae nostrae Hiberniae, salutem. Ad hoc duas in hoc mundo, Ecclesiasticam vid • licet et Temporalem instituisse videtur Dominus dignitates, ut exigente necessitate sibi deberent adinvicem suffragari, mutuaque subventione, altera alterius subsidio adjuvari. Hinc est, quod cum pro salvatione Coronae nostrae Regiae, communique utilitate Cleri et populi regni, et terrarum nostro dominio subjectarum, necnon pro tranquilitate et quiet sanctae Ecclesiae, regni, terrarumque praedictarum mediante divino subsidio procurandis, quaedam nobis incumbant ad praesens ardua facienda, quae sine vestro consilio et auxilio commode non poterimus adimplere. Assignavimus dilectos & fideles nostros Richardum de Burgo Comitem Ulton. Johannem Wogan Justic, nostrum, & Magistrum Thomam Cantok. Cancellar. nostrum Hibernia, una cum Baronibus nostris de Scaccario Dublin, ad petendum et requirendum nomine nostro a vobis et quolibet vestrum subsidium, quod ad tam arduorum negotiorum selicem consummationem, ac nostri et vestri honorem, commodum et quietem vestrae graciosae liberalitati videbitur oportunum, et ad omnia alia et singula facienda, quae praefati Comes, Iusticiarius, Cancellarius, et Barones, seu aliqui ex ipsis quos ad hoc vacare contigerit, super praemissis et ea contingentibus viderint facienda. In cujus, &c. Teste Rege apud Blidam 17 die Januarii.

Ista litera praecedens fuit duplicata de verbo ad verbum, praeter hoc, quod in altera duplica non fuit Richardus de Burgo Comes Ulton. assignatus.

The King this year issued this Writ to restore the Temporalties to Walter V • el B • shop clect of Dare in Ireland.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan Justic. suo Hibern. vel ejus locum tenenti, salutem. Cum nos electioni nuper factae in Ecclesia Darensi de discreto viro Magistro Waltero de Veel Cancellario ejusdem Ecclesiae, in Episcopum illius loci, regium assensum adhibuerimus et favorem, & mandaverimus custodi Spiritualitatis Archiepiscopatus Dublin. ut quod suum est in hac parte exequatur; volentes eidem Electo, ut laboribus et expensis suis parcatur gratiam in hac parte facere specialem, vobis mandamus, &c. Acceptis tamen, &c. (as in other Writs of this kind.) In cujus, &c. Teste Rege apud Novum Monasterium 5 die Januarii.

Per ipsum Regem, nunciante W. Cov. & Lych. Episcopa.

Pope Boniface the 8. confirming the election of Richard Archbishop of Dublin, and inserting some words into his Bull to the King concerning his promotion thereunto, and the Temporalties thereof, which seemed prejudicial to the Kings Crown and Royal dignity, in the judgment of the King and his Council, when presented to them by the Archbishop; the King thereupon refused to restore his Temporalties, until the Archbishop publicly renounced all clauses in the Popes Bull, openly or tacitly, directly or indirectly prejudicial and derogatory to his Crown and Royal dignity, as this memorable Patent for his restitution attests to posterity.

REX custodi suo Archiepiscopatus Dublin. salutem. Accedens ad nos venerabilis pater Richardus Archiepiscopus Dublin. literas Domini Bonifacii divina providentia Summi Pontificis, super promotione sua in Dublinensem Archicpiscopum factas, nobis praesentavit; et quia in literis illis quaedam verba continebantur quae nobis et Coronae nostrae, nostraeque regiae dignitati praejudicialia videbantur, dictus Archiepiscopus se super hoc excusando, publice et express asseruit et prositebatur, Quod dicta verba in literis praedictis ad procurationem suam, aut de sua conscientia apposita non fuerunt; nec unquam intentionis suae extitit nec existit quicquam impetrare, facere vel prosequi, per quod nobis aut Coronae seu dignitati nostrae Regiae posset praejudicium aliquod generari; et ob hoc omnibus et singulis in dictis literis Apostolicis contentis, quatenus nobis aut Coronae seu dignitati nostrae Regiae tacit vel express, direct vel indirecte, praejudiciales sunt vel esse poterunt quovismodo, renunciavit sponte, pure, simpliciter et express, supplicans humiliter et devote, ut temporalia Archiepiscopatus praedicti de nostra gratia et mera liberalitate Regia sibi restituere dignaremur. Nos igitur hujusmodi excusatione et renunciatione receptis, ipsius Archiepiscopi supplicationibus annuentes, cepimus fidelitatem ejusoem Archiepiscopi, et temporalla Archiepiscopatus praedicti eidem Archiepiscopo restituimus de nostra gratia specially. Et ideo vobis mandamus, quod ipsi Archiepiscopo vel ejus certo attornato, temporalia dicti Archiepiscopatus sine dilatione liberetis, de nostra gratia supradicta. Teste Rege apud Rykehale primo die Junii.

Eodem modo mandatum est Waltero de Gloucestr. Escaetori ultra Trentam, quod eidem Archiepiscopo, &c. temporalia, &c. Teste Rege ut supra.

Et mandatum est Militibus, &c. In cujus, &c. Teste Rege ut supra.

Eodem modo mandatum est Canonicis liberae Capellae Regis de Pencriz, quod eidem Archiepiscopo tanquam Decano suo, &c. In cujus, &c. Teste Rege ut supra.

The original renunciation of the clauses in Pope Boniface his Bull, prejudicial to the Kings Crown and dignity, made by this Archbishop, mentioned in this Patent to restore his Temporalties, I found extant under his own Archiepiscopal Seal in a bundle of Writs and Privy Seals in the White Tower, which I shall here present you with as a rarity.

UNiversis ad quos praesentes literae pervenerint, Richardus permissione divina Dublinensis Archiepiscopus, salutem in amplexibus Salvatoris. Noverit universitas vestra, quod cum in literis Apostolicis super promotione nostra in Archiepiscopum Dublinensem confectis, & serenissimo Principi Domino nostro Domino Edwardo Dei gratia Regi Angliae illustri, Domino Hiberniae, & Duci Aquitaniae, per sanctissimum patrem Dominum Bonifacium Papum 8 dedicatis, et per nos praesentatis eidem, quaedam verba contineantur quae idem Dominus Rex et suum Consilium sibi suaeque Regiae dignitati Coronae esse praejudicialia pr • tendebant, & quaedam verba alia quae in consimilibus literis Apostolicis solita opponi tint in praefatis literis nostrae promotionis omissa. Nos publice et express dicimus et profitemur, quod nunquam nostrae intentionis extitit vel existit, quicquam impetrare, facere vel prosequi, quod in ejusdem Domini Regis, e • usque dignitati Regiae, vel Coronae praejudicium posset aliqualiter redundare. Vnde omnibus et singulis in dictis literis Apostolicis contentis, qua • enus praedicto Domino Regi ejusque dignitati Regiae vel Coronae tacit vel express, direct vel indirecte praejudiciales existunt, vel esse poterunt quovis modo, pure, sponte renunciamus, atque simpliciter et absolute. In quorum testimonium s • gillum nostrum praesentibus duximus apponendum. Dat. apud Ebor. 31 die Maii, Anno Domini 1300.

I found this Appeal An. Dom. 1299. in the White Tower, made against a sentence of Excommunication denounced by the Archbishop of Canterbury and his Auditors of Causes, by Ralph de Ebor. his Proctor; in case of a Presentation to the Church of Griston, thus exemplified under the hand of a public Notary.

IN Dei Nomine Amen. Anno Domini ab Incarnatione 1299. Indictione 13. 7 Idus Decembris, in praesentia m • i Gilberti Notarii public intrascripti, Roberis filio Johannes de Totranho Clerici, & Thomae de Totranho, testium ad hoc specialiter vocatorum & rogatorum, Richardus de Eboraco Clericus, Procurator Magist • orum Radulphi de Ebor. ad Ecclesiam de Griston Norwicensis Diocaesis praesentati, & Radulphi de Thorny Rectoris Ecclesiae de Beringewell apud Suthmalling, innovavit & notificavit Domino Cantuariensi Archiepiscopo, & ejusdem causarum auditoribus generalibus, quandam Appellationem prius (ut dicebat) interpositam, et Apostolos petiit sub hac forma. In Dei Nomine Amen. Quia vos Domine Cantuariensis Archiepiscope, nuper per auditors vestros, scilicet Magistros Willielmum de Gloucestr. Willielmum de Chadeleshunte, & Richardum de Morcestr. apud Lamlieth, me Radulphum de Thorny Procuratorem Magistri Radulphi de Ebor. ad Ecclesiam • e Griston praesentatum, pro eo quod quoddam privilegium dicti Domini mei in causa inter dictum Dominum meum ex parte una, & Diminum R. nuper Norwicen. nunc Elien. ex altera, super non admissione Ecclesiae de Griston praedictae, ad quam dictus Dominus meus canonice extiterat praesentatus, in Curia vestra Cantuariae alias exhibitum, iterato non exhibui, non obstantibus provocationibus et appellationibus meis, ac etiam inhibitione Sedis Apostolicae; de quibus omnibus & singulis vobis & eisdem auditoribus ad plenum innotuit, in Domini mei praejudicium, et Sedis Apostolicae contemptum, contra justitiam excommunicastis, seu etiam excommunicarunt auditors suprascripti: Sentiens Dominum meum & me ex hoc indebite praegravari, dictam Sedem Apostolicam in hiis scriptis appello, et Apostolos peto. Et ego Richardus Procurator antedictus, in ipsa Appellatione nunc innovata et interposita in termino juris existens, instanter, instantius, et instantissime, à vobis Domino Cantuariensi Archiepiscopo, vestrisve auditoribus praedictis conjunctim & divis • m, quatenus jura permittunt, Apostolos iterato peto, et cum effectu requiro, quod si mihi denegaveritis, iterato ut prius appello. Acta sunt haec Anno Domini, Indictione, die & loco praedictis, praesentibus testibus memoratis.

Et ego Robertus Nicholai, Simonis de Lutegarshale, Saresbur. Diocaesis publicus Imperiali authoritate Notarius, praedictis omnibus & singulis unâ cum testibus suprascriptis praesens interfui; & ea sic fieri, vidi, audivi & publicavi, meoque signo consueto, & nomine signavi rogatus.

The King by his Royal Prerogative writing to the Abbot and Covent of Coggeshale, to settle a Corody during life on Richard de Ry, which they did by their Deed; the Corody being uncertain, he issued this other Writ to them to ascertain it, and certify him what it was; who thereupon returned him this Certificate.

EXcellentissimo Principi Domino Edwardo, Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hiberniae, & Duci Aquitaniae, sui humiles & devoti fratres, Johannes Abbas de Coggeshale, & ejusdem loci Conventus, (si placet) salutem, cum omni reverentia & honor. Cum nuper per vos fuerimus requisiti, ut Ricardo de Rye vitae necessaria in domo nostra, quoad viveret, ministraremus; ac nos, ob reverentiam vestram, & ad mandatum vestrum, eidem Ricardo concesserimus, quod sit in domo nostra ad aulam nostram, & ibidem comedat cum libera familia, & habeat ibidem vitae necessaria, quoad vixerit; et super hoc literas nostras eidem Ricardo fecimus patentes. Quam quidem Concessionem nimis nudam reputatis, pro eo, quod in dictis literis nostris, quid de quotidiano victu, et quid pro roba et calceatura, per annum percipere debeat, nihil est expressum, et super hoc vos certiorare nobis mandastis. Excellentiae vestrae significamus, quod aliis servientibus per vos seu per vestros Progenitores in casu consimili ad nos missis, temporibus retroactis, (a good evidence of the Kings ancient right to Corodies in that Monastery and others) nihil certum fuerat concessum; nec scimus quid certum exprimere, praeter illud quod patria dederit, seu quod venale in confinio repertum fuerit; nec aliud certum, qui in domo nostra pro suo dando modo consimili perhendinant. Pro sua roba & calceatura certitudinem eidem Ricardo assignavimus & providimus, de qua se non contentum arrogando & minas inferendo protestatur. Dominationem igitur vestram, omni qua possumus humilitate & devotione, requirimus, Quatinus pietate ducti, spiritu compassionis indigentiae nostrae miserere dignemini, quia indebitati sumus in Quingentis et xl. libris Sterlingorum, praeter multas et magnas liberationes, quae quotidie deferuntur per diversos extra domum nostram. Valeat & crescat Dominatio vestra per tempora longiora cum salute plurima.

The King writing to the Abbot and Covent of Certesy for a like Corrodie during life for Hugh de Hibernia, they returned him this answer.

EXcellentissimo Principi Domino Edwardo Dei gratia Regi Angliae illustri, suus humilis & devotus Capellanus, Bartholomaeus Abbas de Certeseye, & ejusdem loci Conventus, salutem in eo per quem Reges regnant & Principes dominantur. Mandatum vestrum recepimus in haec verba: Edwardus, &c. dilectis sibi in Christo Abbati & Conventui de Certeseye, salutem. Diutinum & gratuitum servitium, quod dilectus nobis Hugo de Hybernia nobis & charissimae Consorti nostrae Alianorae quondam Reginae Angliae hactinus impendit, merito attendants; vos rogamus sicut aliàs rogavimus, quatinus eidem Hugoni quandam libertatem, unde juxta statum suum possit idem Hugo cum uno garcione decenter sustentari, velitis nostri intuitu concedere, in domo vestra praedicta, quoad vixerit, percipiendam; pro quo vobis teneamur ad actiones uberes gratiarum: vel causam significetis, quare mandato nostro alias bobis inde directo parere noluisiis, vel non debuistis. Teste meipso apud Westm. primo die Aprilis, Anno Regni nostri vicesimo octavo.— Speramus, quod Excellentia vestra exilem domum nostram onerare non affectat, sed ad memoriam reducere dignoscetur, quod nuper ad mandatum vestrum, Laurentium de Ba • shete admisimus, et sibi omnia in victu et vestitu necessaria gratanter concessimus et benign: unde voluntatem vestram ad praesens, & propter alia quae domum nostram quotidie gravant & molestant, adimplere non valemus. Valeat Dominatio vestra per tempora longiora. Dat. apud Certeseye 13. die Maii. Anno Regni vestri supradicto.

I pretermit others of like nature this year.

Anno Gratiae 1300. (as Walsingham computes it) Papa Boniface 8. (to enlarge his Papal Jurisdiction, fill his own purse, and empty the people's, by a new pious fraud instituted a Jubilee after the Jewish Custom, indultum faciens omnibus vere poenitentibus & confessis, qui per anni praesentis spacium, et per quemlibet annorum centesimum futurum, Romam, ac beatorum Apostolorum Petri & Pauli basilicas voto peregrinationis humiliter accesserint et devote, cunctorum suorum concessit indulgentiam peccatorum, quo multi peregrinati sunt ad Romam. Iubilaeum Iudaico more primus instituit (adds Balaeus in his life.) & Romam adeuntibus indulgentias plenarias ac peccatorum remissiones sufflavit, ut eo orbis confluxo agnatos et amicas nocturnas ditaret. Conradus à Leichthenaw Abbot of Usperge, Craentzius, and others record, That during this Jubile, Albertus ab electoribus Rex Romanorum declaratus, et postquam Aquisgrani coronatus (after his conquest and slaughter of the Emperor Adolphus) et missis ad urbem Romam oratoribus, voluntatem de se electorum Principum Pontifici Bonifacio 8. jussit intimari, ut electionem de se factam confirmaret. Celebraverat jam Papa iste primus a se institutum Iubilaeum magno ad urbem concursu: usque ad illum Pontificibus non venerit in mentem tam festo negotio commovere Christianismum. Legationem ad se factam ab electo. Rege animosius insinuatam, rejecit Pontifex animosior longe, quod sine sua authoritate electio facta robur non haberet; nam utriusque penes se unum gladii potestatem manere affirmabat; quod ipso apparatu in eo qui tum agebatur in urbe Iutileo solenniter fertur ostentasse. Primo quidem solenni die in Pontificalibus apparens populo, apostolicam illis benedictionem impartitur: postera autem die imperiali habitu, insula nihilominus Cesarea insignis, gladium ante se nudatum jussit deferri, et sedens alta voice testator, ECCE DUO GLADII, HIC. Vide O Petre successorem tuum, et tu salutiser Christ tuum cerne Vicarium. Vide quo ascendit superbia servorum tuorum. (add these two Pontifician Writers.) Upon which Johannes Ba • aeus hath this observation, Ut se declararet Pontificem maximum, et Imperatorem supremum atque Monarcham totius orbis, instructum duobus cornibus aemulantibus Christi potentiam. Si hoc diabolicum monstrum, urbibus ac regibus formidabile, ANTICHRISTUS ILLE MAGNUS NON SIT, tantam sibi in terris potestatem arrogans; Nullus unquam futuro expectandus erat.

Moreover, he issued this Bull to the Bishop of Miden and Dean of Dublin in Irel • nd, to collect and pay in all the arrears of the six years Disme granted by Pope Nich • las to King Edward towards the relief of the Holy Land (though he never sent any aid thereto) and to pay and assign them to the Italian Merehants of his Papal Chamber in the Name of the Church of Rome, (not to the Kings Collectors) notwithstanding any former mandates or assignments to the contrary; the exemplification whereof I found in the White Tower.

IN Dei nomine Amen. Hoc est exemplum quarundam literarum Domini Papae, cum vera Bulla publica & filo serico, non abolitarum, non obrasarum, & non vitiatarum in aliqua parte sui, ac omni suspitione carentium: Quarum Literarum tenor talis est. Ponifacius Episcopus Servus servo • um Dei, venerabili fratri Episcopy Medensi, & dilecto filio Decano Ecclesiae Dublinensis, salutem & Apostolicam benedictionem. Cum olim faelicis recordationis Nicholaus Papa 4. Praedecessor noster, collectionem Decimae omnium Ecclesiasticorum Reddituum, Proventionum, • c Obventionum Armachen. Dublinen •• s, Cassellensis & Tuamensis Provinciarum, quam pro sex annis Praedecessor ipse concefferat charissimo in Christo filio nostra E. Regi Angliae Illustri, ad prosecutionem commodiorem et efficaciorem negotii Terrae Sanctae, quod idem Rex personaliter prosequendum assumpserat, duxerit nobis per suas sub certa forma literas comittendam. Discretioni vestrae, praesentium tenore, distinct praecipiendo mandamus, quatinus dilectis filiis Rogerio & Lapo Spine, Guido • i Bertaldi, Cino Bosi, & aliis eorum sociis, de societate Spinorum de Florentia, nostrae Camerae Metcatoribus, vel alicui seu aliquibus corundm, de quorum legalitate ac sufficientia facultatum plene confidimus, aut eorum Procuratori seu Procuratoribus specialiter ad haec ab eis constitutis, has nostras deferentibus literas, quicquid est de dicta Decima collectum per vos vel vestrum alterum, aut per Sub-collectores vestros vel alterius vestrum, quod nondum sit alii vel aliis de specially mandato Sedis Apostolicae assignatum, infra duorum mensium spatium a receptione praesentium, et Colligendum etiam de dicta Decima, si quid restat, quod vos habere cantigerit in futurum, sine diminutione aliqua, integre, emni occasion, difficultate, ac mora postpositis, Ecclesiae Romanae nomine assignare curetis. Facientes de assignatione hujusmodi confici publica Instrumenta; quae, ipsorum similibus penes vos retentis, una cum vestris literis continentibus quid, & quantum, & quibus de praedicta Decima duxeritis assignandum, nobis per fidelem nuncium transmittatis: Non obstante aliquo mandato contrario, a dicta Sede vel a nobis olim facto super ipsa Decima vel ejus parte aliis quibuscunque Mercatoribus a •• ignanda. Sic vos in hac parte ac in executione Officii praelibati vigilanter, fideliter, & efficaciter habituri, quod redargui de negligentia non possicis, sed debetis potius de diligentia commendari. Dat. Anagniae 5. Idus Julii, Pontificatus nostri anno quinto.

Ego Barone de Signa Florentin. Diocesis, Judex Ordinarius, atque Notarius Publicus, filius Aliotti, Praesens exemplum ex Originally suo fideliter sumpsi & exemplavi; nil, quod sensum vel intellectum mutet, minuens sive addens. Ideoque subscripsi & publicavi, & ut hiis adhibeatur plena fides meum testimoniale signum apposui publice me subscr • bente.

This Pope not content with these arrears, out of his insatiable avarice and rapin to carry on his Wars against the King of Aragon, Hoc anno Dominus Papa Boniface Decimam omnium bonorum Ecclesiasticorum in Anglia, (and likewise in Ireland, as the Annals of Ireland relate) per triennium usurpavit, as a Subsidy to the Church of Rome against her Enemies. Porro illis diebus (as Matthew Westminster complains) sal terrae, et caput vulgi in magnam hydropem ceciderunt: quanto enim plus pecuniam (humorem nequam) hauriebant, tanto amplius eam sitiebant. Et quod iste de tem poralitate, non sponte suam imminutum reliquerat, ill non coactus de spiritualitate contaminatum carpebat. Sedit ergo in tristitia fidelium Ecclesia, deducta per vocales tutores suos miserabiliter sub tributo.

What usurped Jurisdiction this avaricious bribe-taking Pope Boniface exercised this year over the Bishop of Chester, Walter de Langton the Kings Treasurer, and other Bishops elect in England, Matthew Westminster thus relates. Dominus Walterus de Langtona Episcopus Cestriae & Thesaurarius Angliae, apud Dominum Papam super variis facinoribus et facinorosis criminibus graviter diffamatus, responsurus in propria persona super eisdem coram Summo Pontifice citatur. Qui exhausta in Curia non modica pecunia, quia noverunt ipsum prae multis bovem valde p •• guem, tamen parum profecit, Remissus namque fuit ad Archiepiscopum Cantua •• ut ipse in absentia sua, per certas per • onas purgationem sumeret accusati, et per eundem Walterum, negotii inscium, rescriberet Summo Pontifici, quid gesium fuerit, quidve factum. Quidve plura▪ sumpta purgatione sua per Archiepiscopum a Laicis et Civibus bonae opinionis super aliquibus criminibus, et a viris religiosis magnae famae de reliquis, prout decuit hos et illos cognoscere, ad Pap • m iterum est reversus. Papa autem intelligens Purgationem Episcopy sagacem et ordinatatam per Archipraesulem sibi missam, Episcopum Walterum famae pristinae restitutum cum uberiori gratia remisit ad propria. Porro Miles qui eum accusaverat Johannes, post non multum temporis, & ipse super homicidio & aliis facinoribus accusatur. Conscius vero sibi vendicat jus Ecelesiae; Qui etsi sit uxoratus, ait se Diaconum fuisse priusquam eam duxisset. Tandem condempnatus, carceri Episcopali liberatur, in per dies quinque nec amplius supervixit. Sumat sibi ex eo speculum malitia Laicalis, viros Ecclesiasticos accusare. Obierunt hoc anno Eliensis & Wygorniensis Episcopy, &. electi sunt duo Mona • hi in loco ipsorum. Qui non invenientes gratiam consecrationis ab Archiepiscopo Cantuar. ad Sedem Apostolicam pr • fecti sunt. Quo cum pervenissent discusso electionis utriusque ordine coram Papa, electio Prioris Eliensis est confirmata, Wygorniensis autem Monachi penitus est quassata. Dedit ergo Dominus Papa Episcopatum illum cuidam de Ordine Fratrum Minorum, by his own Papal Provision: to wit, to William de Gainsborough, Sacri Palacii Lector Romae. Et quia hano in Concionibu • & Scholasticis congressibus defendebat doctrinam, Papam non posse erra • e, neque a quoquam esse judicandum, licet mille Christianorum animas ad orcum detruserit, factus est a Bonafacio 8. execrabilissim • Romanae sedis monstro Wygorniensis Episcopus, ex Franciscano prodigiosus Pontifex; as John Bale relates.

Circa praesens tempus (as Tho. Walsingham stories, Anno Dom. 1300,) divulgatumfuit Romanae Curiae, quod Sanctimoniales Angliae (like the common Harlots described by Solomon, Pr • v. 7. 11, 12. & c. 9. 14, 15.) vagabundae inutiliter discurrebant per patrias (encouraged by the Popes new Jubile to travel as far as Rome, to purchase pardons for their whoredoms, and then, yea there to play the Whores afresh) quae vagatio etst omnibus religiosis esset contraria, nimirum mulieribus esset tollenda, praesertim, Cum omne quod in mundo est, aut est concupiscentia oculorum, aut concupiscentia carnis, aut superbia vitae. Cupiens ergo Summus Pontifex sanctae providere conversationi (though himself was accused publicly of whoredom) talibus inordinatis discursibus finem imposuit: quamvis decreta Pontificum velut fundamenta montium inconvulsis ligaminibus fixa sunt, (which yet every Pope could shake and subvert by their dispensations, and non-obstantes) & dictas sanctimoniales hactenus necessitatis causa extra cellas suas exire permiserant, cum plerumque tempestatibus et turbinibus secularium rorum religio sanctae Dei Ecclesiae maculis reproborum dissipatur. I dcirco pro futurum succedentibus posteris esse decrevit, ut ea quae salubri consilio ordinantur, & communi assensu fratrûm definiantur sine robere suarum robore literarum. Quapropter Summu • Pontifex Boniface octavus scripsit Archiepiscopo Cantuariensi Roberto, & aliis Episcopis & Suffraganeis district, praecipiens in virtute sanctae obedientiae et injungens, ut omnes Sanctimoniales in suis Diocaesibus babitantes includi facerent, et non de caetero liceat eis de Cellis sui • progredi, quia non expedit animabus earum. Dedit etiam idem Apostolicus Archiepiscopo et suis Suffraganeis unicuique in sua Diocaesi, potestatem bisitandi, terminos limitandi, ordinandi et exponendi in Cellis dictarum Sanctimonialium, quos terminos et limitationes praeterire non licebit, quavis causa necessitatis, ut decretalis inde confecta testantur. Which King Edgar and other of our Kings by their Royal Charters and Prerogatives did, and King Edward might have legally done, without this Popes authority.

The Clergy of England having purchased the Kings favor and protection, by granting him such Aides and Subsidies as he demanded of them, against Pope Boniface his premised Decree, without his special license, by which they conceived they had incurred his actual Excommunication; as likewise by procuring the Kings protection and officiating in their cures; employed their Proctors at Rome to purchase and procure special Absolutions from the Pope from the said Excommunication, though done only through force, and such fear as might happen even to a const • nt man; who thereupon authorized the Archbishop of Canterbury, (the procurer a •• prosecuter thereof,) to absolve them, upon their petitions and acknowledgement of their offenses therein, and submission to such penance as should be imposed on them for that offense, after a short suspension, and promise that they would always thenceforth obey the Mandates of the Pope and Church of Rome for the future, and this Constitution in particular; as is evident by certain Instruments of Absolution (remembered by none of our Historians) registered in the Leiger Book of the Priory of Bath; out of which I have transcribed some of them, relating to that Priory and Diocese of Bath and Wells, not unworthy public knowledge.

VEnerabili in Christo Patri Dei gratia Archicpiscopo Cantuar. vel ejus Vicario in Spiritualibus, Frater Gentilis, miseratione divina Ecclesiae Sancti Martini in Montibus Presbyter Cardinalis salutem, & sinceram in Domino Caritatem. Ex parte Johannes de Godmer perpetui Vicarii Ecclesiae de Chedder. Bathon. & Wellen. Dioc. Nobis oblata Petitio continebat, Quod ipse olim per vim et metum qui cadere posset in constantem, invitus Ministris seu Collectoribus illustris Regis Angliae, contra novae Constitutionis tenorem sanctissimi Patris Domini Bonifacii divina providentia Papae octavi, Talleas • ive Collectas persolvit; per quod sententiam Excommunicationis incurrit, in tales generaliter promulgatam, et sic ligatus; (non tamen in contemptum Clavium) in suis ordinibus ministravit, et alias se ingressit divinis. Super quibus supplicari fecit humiliter sibi de absolutionis beneficio et dispensationis gratia per Sedem Apostolicam salubriter provideri. Nos igitur authoritate Domini Papae, cujus Poenitentiariae curam gerimus, circumspectioni vestrae committimus, quatinus si ita est, ipsum Vicarium a dicta Excommunicationis sententia, juxta formam Ecclesiae absolvatis. Proviso attentc, quod idem Vicarius super • oc mandatis Domini Papae, et Romanae Ecclesiae semper parebit, et faciet illam poenitentiam quam f • bi duxerit injungendam, eoque ad tempus prout expedire videritis a suorum Ordinum execution • suspenso. Demum Suffragantibus ei meritis, alioque Canonico non obstante super irregularitate dicto modo contracta, cum eo misericorditer authoritate dispensetis praedicta. Datum Agnan. sexto Idus Augusti, Pontificatus Domini Papae Bonifacii octavi Anno sexto.

SAncto Patri in Christo & Domino reverendo R. Dei gratia Cantuar. Archiepiscopo, totius Angliae Primati, sui filii humiles & devoti, Thomas Prior & Conventus Bathon. salutem, & devotus obedientiae & reverentiae spiritus, cum omni honor debito tanto Patri. Ad petendum et recipiendum a vestrae clementia sanctitatis, beneficium Absolutionis super Excommunicationis sententia quam incurrisse veremur, ex eo quod contra Constitutionem Sanctissimi Patris et Domini Bonifacii divina providentia Papae octavi editam, contra omnes •• i collectas ••••• ctiones a Ministris, Nunciis, seu Collectoribus illustris Regis Angliae per ••• verunt nolentes vel inviti, protectionem Domini Regis super hoc impetrantes •• recipientes; dilectum nobis in Christo Hugonem Godmer Praecentorem Ecclesiae nostrae Bathoniae Commonachum nostrum, nostrum in hiis constituimus Procuratorem. Dantes eidem liberam & plenam potestatem, vestra in hac parte recipiendi mandata, quae secundum Deum ad salutem animarum nostrarum juxta tenorem, formam, vim et effectum mandati Apostolici super hoc vobis direct • , nobis duxeritis injungenda, una cum potestate jurandi in animas nostras, secundum quod postalaverit ordo juris. In cujus rei testimonium sigillo nostro communi signari • ecimus hanc scripturam. Datum Capitulo nostro Bathon. 5 Idus Novemb • is, Anno Domini 1300.

UNiversis praesentes literas inspecturis pateat evidenter, quod nos Thomas Prior • athon. & ejusdem loci Conventus, ordinis Sancti Benedicti, Bathon. & Wellen. Diocaesis, bona • ide promittimus, et sub ypotheca omnium bonorum Monasterii nostri cavemus, quod nos semper Romanae Ecclesiae et Domini Pap • mandatis parebimus, super Excommunicationis et Interdicti sententiis quas incurrimus, pro • o quod dudum contra Constitutionis tenorem Sanctissimi Pairis nostri Domini Bonifacii Papae octavi, Nunciis seu Ministris Domini Regis Angliae subsidium de bonis nostris Ecclesiasticis contribuimus, propter vim et metum qui cadere poterit in constantes. In cujus rei testimonium, &c. Datum in Capitulo nostro Bathon. 5 Idus Novembris, Anno Domini 1300.

UNiversis praesentes literas inspecturis, Robertus permissione divina Cantuar. Archiepiscopus, totius Angliae Primas, aeternam in Domino salutem. Literas venerabilis patris Domini Matthaei Dei gratia Portuensis & Sancti Ruffinae Episcopy, Sanctissimi Patris Domini Bonifacii Papae 8. Poenitentiarii, recepimus, tenorem qui sequitur continentes. Venerabili in Christo patri R. Dei gratia Archiepiscopo Cantuariensi, vel ejus Vicario in Spiritualibus, Frater Matthaeus miseratione divina Portuensis ac S. Ruffinae Episcopus, salutem & sempiternam in Domino caritatem. Ex parte Prioris et Conventus Monasterii Bathoniensis, ordinis Sancti Benedicti, fuit propositum coram nobis, quod ipsi olim vi et met • qui cadere poterit in constantem, Ministris, Nunciis, seu Collectoribus illustris Reg • s Angliae, contra Constitutionem et tenorem Sanctissimi Patris et Domini, Domini Bonifacii divina providentia Papae octavi, nobiter editae, contra talleas, collectas et •• actiones sibi impositas persolverunt; propter quod Excommunicationis incurrunt sententiam ex ipsius Constitutionis tenore in omnes et singules contra facientes generaliter promulgatam: Et sic ligati in suis, non tamen in contemptum cla • ium, ministraverunt Ordinibus, et aliis divinis se ingesserunt officiis, sicut pri •• . Verum cum parati sint Sanctae Romanae Ecclesiae in omnibus obedire mandatis, supplicari fecerunt humiliter eis per Sedem Apostolicam salubriter provideri. Nos igitur ipsorum supplicationibus, quantum cum Deo possumus, favorabiliter annuentes, authoritate et mandato Domini Papae, cujus Poenitentiariae curam gerimus, providentiae vestrae praesentium tenore committimus, quatinus si est ita, ipsos et eorum quemlibet a reatu excessus hujusmodi et excommunicatione quam propter hac incurrunt, absolvatis, juxta formam Ecclesiae consuetam: Interdictum ab ipso Monasterio amovendo, et injuncta eorum • uilibet pro culpae modo poenitentia salutari, et alia quae talibus debent et consue verunt injungi; quodque stabunt mandatis Ecclesiae, et facient illam poenitentiam, quam Sedes Arostolica eis duxerit injungendam; Super irregularitate ex-praemissis contracta • ispensetis authoritate et mandato praedictis, all • o non obstante Canonico impedimento miscricorditer eisdem, prout secundum D • um animarum ipsorum saluti videriti s expedire. Datum Lateran. 3 Non. Martii, Pontificatus Domini Papae Bonifacii octav • i anno sexto. Nos igitur dictos Priorem & Conventum Monasterii Bathon. & • orum quemlibet in persona fratris Hugonis Godmer Procuratoris ipsius Ecclesiae Bathon. Commonachi & Procuratoris sui, a majoris Excommunicationis sententia memorata, praestita nobis primitus ab eisdem idonea cautione, quod stabunt mandatis Ecclesiae, et facient illam poenitentiam, quam Sedes Apostolica eis duxerit injungendam, •• thoritate nobis in hac parte commissa juxta formam Ecclesiae absolvimus, et eis injunximus poenitentiam salutarem, Interdictum de ipso suo Monasterio amovendo. Et super irregularitate quam ea occasion fic ligati in suis Ordinibus ministrando, et alias se divinis officiis immiscendo contraxerant, cum eisdem et eorum quolibet misericorditer authoritate dispensamus praelibata, prout secundum Deum animarum ipsorum saluti vidimus expedire. In testimonium vero praemissorum sigillum praesentibus est appensum. Datum apud Lyminge 17 Kal. Decembr. Anno Domini 1300. Consecrationis nostrae septimo.

VEnerabili in Christo Patri Domino R. Dei gratia Cantuar. Archiepiscopo, totius Angliae Primati, suus filius devotus Jordanus, Vicarius Ecclesiae de Weston juxta Bathon. obedientiam & reverentiam debitam cum honor. Gravi corporis aegritudine perpetua detentus, ad vestram venerabilem praesentiam accedere non valens, dilectum mihi in Christo N. Clericum, ad petendam meam absolutionem pro excommunicatione, quam contraxi pro protectione Regia quam recepi compulsus; necnon ad dispensationem super irregularitate, si quam contraxi in miscendo me divinis sic ligatus, coram vobis meum constituo Procuratorem. Dans eidem potestatem liberam & plenam recipiendi mandatum vestrum, super viis quae in mandato Apostolico super hoc vobis directo continentur; et jurandi in animam meam, et omnia facere alia vel faciendi quae ad salutem animae meae, juxta dictum mandatum Apostolicum volueritis ordinare. In cujus rei testimonium figillum meum, una cum sigillo Archidiaconi Bathon. praesentibus est appensum. Dat. apud Weston. 8 Idus Novembris, Anno Domini 1300.

No doubt all the rest of the Prelates, Abbots, Priors, Covents, Parsons, Vicars and Clergy of England purchased the like Absolutions, under the self-same hard terms and conditions, for obeying God and the King, against this Popes Antichristian Constitution; such Vassals were they to the Papal Chair.

This year I find this exemplification of Pope Boniface his Bull for prolonging the Truce between the Kings of England and France, attested before the Archbishop of York, and Bishop of Coventry and Litchfield, entered in the Patent and Almain Rolls.

UNiversis praesentes literas inspecturis, miseratione divina Thomas Archiepiscopus Ebor. Angliae Primas, & Walterus Coventr. & Litchfield. Episcopus, salutem in Domino sempiternam, Noveritis nos vidisse & diligentius inspexisse literas Sanctissimi in Christo Patris Domini B. divina providentia Sanctae Romana ac Universalis Ecclesiae Summi Pontificis, vera Bulla ipsius cum filo deserico bullatas formamque sequitur continentes. Boniface Episcopus, &c. (verbatim as before, Here p. 763.) Dat. Anagniae 12 Kal. Augusti, Pontificatus nostri anno quinto. In cujus rei testimonium, & ad pleniorem fidem imposterum faciendam, praesentes literas patentes exinde fieri fecimus, & nostrorum sigillorum munimine roborari, Dat. apud Thorp juxta Ebor. 4 Idus Julii, Anno Domini 1300.

Thereupon the King to settle a speedy, firm, final Peace between himself and his Confederates, and the King of France and his Adherents, in pursuance of Pope Boniface his premised award, concerning all differences between them not fully determined therein, and to execute the same, issued this large Commission to his Proctors therein named, finally to conclude and execute the same, for the general good of Christianity, and relief of the Holy-Land, which he directed and signified to the Pope, thus entered on record.

SAnctissimo in Christo Patri Domino B. divina providentia Sacrosanctae Romanae ac Universalis Ecclesiae Summo Pontifici, Edwardus ejusdem gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, devota pedum oscula beatorum. Cum super negotio reformationis pacis inter Regem Franciae & nos, juxta formam pronunciationis per vos in quem tanquam in privatam personam et Dominum Benedictum Gaytanum, tam per dictum Franciae Regem, quam per nos et confederatos nostros extitit compromissum, virtute compromissi ejusdem factae plura restent vestrae Sanctitatis arbitrio terminanda, et etiam exequenda. Nos ad honorem Dei, et commodum Terrae Sanctae affectantes ea celeriter terminari, ad petendum et audiendum, recipiendum et acceptandum complementum, perfectionem et consummationem, pronunciationes ac reformationis pacis praedictarum, dilectos & fideles nostros venerabilem in Christo patrem Johannem Winton. Episcopum, fratrem Willielmum de Geynesburgh de ordine M • norum, Gerardum Archidiaconum Richmund. Galfridum de Geyn • vall, & Galfridum Russell Milites, Procuratores nostro • et Nuncios speciales, necnon dilectos Cle • cos nostros Magistros Reymundum Arnaldi de Rama Vasaten. & Petrum Aimerici Sancti Severini Burdegalem Canonicos, ad vestrae Sanctitatis praesentiam destinamus. Dantes & concedentes eisdem Episcopo, Fratri, Archidiacono, Militibus & Clericis, plenam, generalem et liberam potestatem ac speciale mandatum, complementum, perfectionem ac totalem consummationem pronunciationis ac reformationis praedictarum, et omnia alia et singula quae super reformatione pacis, et super omnibus guerris, discordiis, litibus, controvers • is, causis, quaestionibus, dampnis et injuriis, petitionibus et actionibus realibus, personalibus et mixtis, quae fuerunt, et sunt, vel esse possent inter dictum Regem Franciae et nos occasion quacunque, et praemissa quoquomodo contingentibus vestrae Sanctitatis circumspectio duxerit diffin • enda, arbitraliter sententianda, praecipienda, ordinanda, disponenda, pronuncianda, addenda, minuenda, corrigenda, interpretanda, seu etiam declaranda, petendi, audiendi, recipiendi. acceptandi, omologandi, roborandi et vallandi per Iuramentum in animam nostram praestandum, et aliis modis et formis de quibus eis videbitur expedire: Necnon tractandi, paciscendi, concordandi, et etiam transigendi, et omnia alia et singula faciendi, quae ad plenam pacem et concordiae omniumque praedictorum perfectionem et confirmationem quoquomodo pertinent et poterunt pertinere, et quae nos faceremus vel facere possemus si praesentes essemus, etiamsi mandatum exigant speciale. Volumus etiam & concedimus, quod praefati Episcopus, Frater, Archidiaconus & Milites, quatuor vel tres ex ipsis, si forsan ipsos quinque insimul ad hoc concurrere non contingat, plenam, generalem & liberam habeant in praemissis omnibus & singulis: potestatem promittentes nichilominus, nos ratum imperpetuum habituros et firmum quicquid per praedictos Episcopum, Fratrem, Archidiaconum, Milites aut Clericos, aut per ipsos Episcopum, Fratrem, Archidiaconum et Milites, quatuor aut tres ex ipsis Episcopo, Fratre, Archidiacono et Mili • ibus, si ipst quinque ad hoc, ut praemissum est, insimul non concurrant, petitum, acceptatum, omologatum, vallatum, aut alias factum fuerit in praemissis et quolibet praemissorum, super quibus etiam per nostras literas approbandis, tenendis, servandis et complendis nos et haeredes nostros, ac omnia bona nostra specialiter obligamus. Et haec sanctae paternitati vestrae significamus, et omnibus quorum interest vel interesse potest aut poterit in futurum per nostras patentes literas sigilli nostri munimine consignatas. Dat. apud Sanctum Albanum 15 die Aprilis, Anno Domini 1300.

In pursuance whereof the King granted this license to the Bishop of Winchester and his Servants, to repair to Rome for the public affairs of him and his Realm, with their money, plate and harness, notwithstanding all former general restraints of that kind.

REX Custodibus passagii Portus sui Dovor. salu • em. Licet vobis nuper mandaverimus, quod nullam monetam argenteam vel aliquam aliam monetam albam de nostro vel alterius cuneo, vel vasa aliqua argentea, seu argentum aliquod in massa vel alio quovis modo per Portum praedictum ad partes transmarinas deferri permitteretis sine nostra licencia specially; Vobis nichilominus mandamus, quod venerabilem patrem Johannem Wynton. Episcopum, pro quibusdam negociis Nos et regnum nostrum specialiter tangentibus ad Curiam Romanam profecturum, cum tota familia sua et toto harensio suo, et rebus suis sine scrutinio inde faciendo per portum praedictum versus Curiam praedictam transfretare permittatis, non obstante mandato nostro supradicto. Teste Rege apud Sanctum Albanum 15. die Aprilis. Per ipsum Regem.

The like License he granted to the Earl of Lincoln and his followers, with a restraint to others who shrouded themselves under his advocation and license.

REX Custodibus passagii Portus sui D • vorr. salutem. Quia intelleximus quod quidam Milites sub advocacione dilecti & fidelis nostri Henrici de Lacy Comitis Lincolniae, ad partes transmarinas versus Curiam Romanam pro quibusdam arduis negociis Nos et regnum nostrum specialiter tangentibus, profecturi, nituntur ad partes praedictas sine nostra licencia transfretare; Vobis mandamus, quod praefatum Comitem, ac Willielmum le Lungs. Johannem le Espring, Milonem de Stapelton, Rogerum le Sauvage, Mauricium le Brun, Johannem de la Mare, Johannem de Molington & Bartholomaeum de Badlesmere, Milites, et familiares praedicti Comitis, cum rebus, hernes. & familia sua ad partes praedictas absque impedimento transire permittentes, alios Milites nomine ipsius Comitis licet per praefatum Comitem advocaverint transire nullatenus permittatis, contra formam inhibitionis nostrae inde factae. Teste Rege apud Karliolum 13. die Octobris.

Per ipsum Regem, nunciante W. Cov. & Lichf. Episcopo.

During the Negotiations of the Kings Ambassadors at Rome to settle a final Peace, the Kings Proctors sent to the King of France, concluded this temporary Truce between them, wherein the French King cunningly included the late King of Scots and the Scottish Nation, as his allies,