PPuritanSearch
Primary source research library
English Puritan & Reformed

Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2

William Prynne (1600-1669) · 1,819,367 words · 8086 min

Large work readerShowing section 20 of 77. Corpus search still uses the whole work; source find opens the first matching section.
Section 20/77
in trescentis libris sterlingorum certis terminis solvendorum, et idem Judaeus per commune exilium Iudaeorum de regno isto ante solutionem praedictae pecuniae sibi factae exularet, praedictus Archiepiscopus de Curia Romana rediens a ud Parisios, cum praedicto Judaeo conventionem & mercatum faciens, praedictum debitum quod fuit & est catallum Domini Regis ab eo emit, et postea in visitatione sua ad Prioratum praedictum facta, eidem Priori et Conventui per obedientiam injunrit, quod peconiam praedictam cuidam Ualetto ipsius Archiepiscopi, aut Nuntio praefati Judaei certo termino solverent, contra fidelitatem in qua Domino Regi tenentur, et in alienationem pecuniae Domini Regis, ad dampnum ipsius Regis mille librarum, &c.

Et praedictus Archiepiscopus modo venit, & super facto praedicto coram Rege et Consilio suo arenatus, express dicit, Quod nunquam cum praedicto Judaeo aliquam conventionem fecit seu Mercatum de pecunia praedicta sibi adquirenda; sed revera dicit, quod in visitatione sua ad domum praedictam invenit, & per Priorem & Conventum ejusdem domus sibi ostensum fuit, quod domus illa indebitabatur praedicto Judao de praedicta pecunia. Et idem ad salvationem animarum suarum, prout tenebatur, eidem Priori et Conventui dixit, Quod pecuniam illam sana conscientia retinere non possent; et quod sic facerent, quod animas salvarent; set quod nunquam eis injunxit, quod pecuniam illam si i aut alii nomine praedicti Judaei solverent, paratus est se acquietare, si placuerit Domino Regi & ejus Consilio. Et Dominus Rex super hoc de gratia sua specially, & ad instantiam Magnatum de Consilio suo, licet per patriam de jure inquirere posset veritatem praemissorum, concessit praedict. Archiepiscopo, quod in fide qua ei tenetur, veritatem praemissorum fateretur & cognoscat. Et idem Archiepiscopus in fide, &c. fatetur & dicit, Quod in veniendo de Curia Romana apud Parisios, been audivit & intellexit per praedictum Judaeum, quod praedicta pecuniaei debebatur, & quod idem Judaeus cum rogavit, ut ei pro Deo esset in auxilium ad praedictam pecuniam suam recuperandam. Et postea, ut praedictum est, in visitatione sua ad domum praedictam, hoc idem invenit per confessionem praedict. Prioris & Conventus, & eis dixit, Quod sic facerent, quod animas suas salvarent. Et quia idem Archiepiscopus been cognoscit, quod post exilium praedicti Iudaei et aliorum Iudaeorum de regno isto, à praedicto Judaeo intellexis, quod pecunia praedicta sibi in regno isto debebatur, et post eorum exilium omnia quae sua fuerunt, et in regno isto remanserunt, tam debita quam alia bona q aecunque, ipsi Domino Regi remanserunt et bona sua fuerunt. Et super incontinenti post eorum exilium solennis Proclamatie flebat per totum regnum; Quod omnes qui debita aliqua alicui Judai debebant, aut de eorum debitis, bonis & catallis aliquid sciebant, Domino Regi aut alicui de Consilio suo scire facerent. De qua quidem Proclamatione nullus dicere potest, quin scivit aut scivisse debuit. Et idem Archiepiscopus de debito praedicto seivit prout fatetur, tàm per Judaeum quàm per Priorem & Conventum, nec d hoc Domino Regi aut alicui de suis constare fecit; Immo debitum illud concelando, et a Rege alienando, contra fidem qua Regi tenetur, injunxit praefat. Priori et Conventui quod animas suas salvarent, quod tantum valuit quantum si dixisset, quod Judaeo fatisfacerent. Concordatum est, quod praedictus Archiepiscopus remaneat in misericordia Regis pro concelamento et transgression praedictis, &c. Et idem Dominus Rex sibi ipsi reservat taxationem illius misericordiae.

By which Record it is apparent: 1. That all the Jews were directly and professedly banished out of England by King Edward the 1. and his Parliament. 2ly. That all their Houses, Debts, Goods and Chattels left in England after their exile, belonged of right to the King. 3ly. That this their banishment, and forfeiture of their Debts, Goods thereby, was published by the Kings Proclamation throughout the Realm, of which all men did or ought to take notice, being thereby required to discover all Debts, Goods and Chattels due unto them, without any concealment; yet Sir Edward Cook (who cites these two Records in his Commentary upon the Statute de Judaismo) confidently avers; The truth is, the Jews were not banished out of the Rcalm by Authority of Parliament, as some are of opinion, and as it is said in some of our Historians; but that their Usury was banished by that Act, and that was the cause that they banished themselves into Foreign Countries, that they might live by their Usury: Whereas these two Records no less then 8. times expressly record their banishment out of England, and above one hundred other Records, as well as all our Historians.

These two Judgments against this Archbishop in Parliament, did so perplex and humble him, that he died soon after on the 5. of March 1295.

8ly. In this Parliament it was resolved by the Kings Justices and Council, upon the Petition of the Prior of Bermondesey; 1. That the King by his Prerogative Royal shall present to all Vicaridges, Parsonages, and Benefices belonging to Religious Houses or Bishoprics, during their vacancies. 2ly. That an Abbots, Priors. or Bishops presentation of a Clerk to a Benefice in his life time, if he die before the Clerks institution and induction, makes no plenarty against the King, but that he may and shall by his Prerogative present another Clerk thereto, as this Record resolves.

Prior de Bermundesey qui nunc est, monstravit Domino Regi, Quod cum quidam Henr. Prior de Bermundesey, pradecessor s ns immediatus, tempore suo praesentasset quendam Galfridum de Wytebbery ad Vicariam de Camberwell, quae est de Advocatione dicti Prioratus, & idem Galfridus praesentationem illam pr secutus fuisset, at antequam institutionem in Vicariam praefatam haberet, praefatus Prior praedecessor suus diem clausit extremum. Propt r quod custodia dicti Prioratus post mortem praefati Henr. quondam Prioris, &c. ration vacationis ejusd •• in manum Domin . Regis devenit; ration cujus custodiae idem Dominus Rex ad cand •• Vicariam quendam Clericum suum praesentavit. Quae quidem praesentatio Domini Regis cedit in praejudicium et exhaeredationem dicti Prioratus, qui est de Advocatione Domini Regis. Et supplicavit, quod Dominus Rex praesentationem illam velit revocare, &c. Et super hoc in plen Consilio, habito inde tracta •• dilig nti; quia per Record. Cancellurii, Justic. & aliorum de Consilio compertum est, Quod Dominus Rex et progenitores sui ration Praerogativae suae fuerunt et sunt in seisina praesentandi ad Ecclesias, Uicarias, et alia Fenes cia quae cunque ad quascur que Do •• as Religions seu Episcopatus spectantia, tempore vacationis earundem Domorum et Episcopatuum nomine cust diae in manu sua existentium: Dum tam •• idem Dominus Rex Ecclesias, Uicarias, seu Beneficia illa vacua et inconsulta inv nerit tempore quo hujusmodi Episcopatus seu Domos in manum suam sel •• rit ration praedict. Et quiae in supplicatione praedicti Prioris continetur, quod praedecessor suus ad praefatam Vicariam praesentavit, et antequam praesentatus ill in eand m institueretur, idem Prior praedecessor diem clausit extremum: Nec dici p •• erit, quod praedicta Uicaria plena fuit et consulta tempore obitu praedicti Prioris praedecessoris per praesentationem suam, seu tempore quo custodi dicti Prioratus in 〈◊〉 Domini Regis devenit. Concordatum est, quod Dominos Rex praesentationem suam ration Praerogativae suae (ut praedictum est) ad praedictam Uicartam habeat, et quod praesentatus suus ad eandem admictatur, non obstante praesentatione per prae •• tum Priorem mortuum tempore suo facta, &c. Et dictum est Episcop, Winton. loci Diocesan , quod ad praesentationem Domini Regis ad prae •• tum Uicatiam admittat, &c. This is one of the first Judgments I have observed in this point since frequently resolved in our Year-books.

What a fray and murder happened this year, between the Archbishop of Dublins and Bishop of Eli's men, coming from the con ecration of William Bishop of Bath and Wells; what humerous trains of Servants they then had, and how peremptorily the Bishop of Fly refused to deliver to the Kings' Justices or Council the names of his Servants, Steward; or Marshal then with him, when they murdered one of the Archbishops Servants, in high contempt of the King and public Justice, this Record in the Parliament of 21 E. 1. will inform us.

Johannes Archiepiscopus Dublin. & Wilhelmus Episcopus Eliensis in veniendo de Cantuar. de consecratione Willielmi Bathon. & Wellen. Episcopy, hospitati fuerunt in villa de Newton. Et cum quidam de familia praedict. Archiepiscopi lusissent, in Regia strata juxta hospitium ubi praedict. Archiepiscopus hospitatus fuit, venit quidam garcio de familia dicti Episcopy Eliensis transiens per familiam ipsius Archiepiscopi equit ando qu ndam eq um; & quem quidem garcionem ipsi de familia praedict. Archiepiscopi prostraverunt de equo praedicto, & ipsum verberaverunt & male tractaverunt. Quod quidem factum videns quidam Robertus le Wayte, vigilator ipsius Episcopy, cornavit post socios suos & alios de familia ipsius Episcopy. Ita quod viginti et quinque homines de familia ipsius Episcopy exierunt ab Hossitio cum Arcubus et Sagittis, et insultum dederunt praedictis heminibus de familia praedicti Archiepiscopi; Quibus praedicti homines de familia ejusdem Archiepiscopi resistebunt, & inter se pugnaverunt; Ita quod ipsi de familia praedicti Episcopy per vim fugaverunt omnes de familia ejusdem Archiepiscopi ad hospitium ejusdem. Et cum ingressi fuissent portam ubi hospitati fuerunt, quodam Waltero de Polsted Cissore ipsius Archiepiscopi de foris existente, quem quidam Richardus de Nottingham unus de familia ipsius E iscopi sagittavit quadam sagitta, unde 17. die postea inde obiit. Et omnes praed cti viginti & quinque de familia praedicti Episcopy quorum nomina ignorantur, exc pto Richardo de Nottingham, simul cum Roberto le Wayte▪ stati •• post factum redierunt, ad hospitium praedicti Episcopy à quo exierunt. Et postea in crastino in aurora diei praeditlus Episcopus recessit à praedicta Villa de Newton, simul cum omnibus praedictis viginti & quinqut, excepto praedicto Richardo de Nottingham, qui statim post factum fag t. Et quia compertum est per Rotulos Coronatorum, & per 12. Juratores quod praedictus Robertus le Wayte, & alii de familia praedicti Episcopy quorum nomina ignorantur, & de nominibus quorum non potest inquiri per aliquos de hundredo isto, eo quod extranet, & fuerunt in forcia & auxilio ubi praedictus Walterus occisus fuit, & quod exierunt ab hospitio ejusdem Episcopy tanquam familiares & de manup stu ejusdem, & post praefatam feloniam factam redierunt & cum ipso abierunt, ut praedictum est. Et Vic. testator, quod idem Episcopus nihilhabet in Com. isto per quod potest attathiari. Ideo praeceptum est Vicecomitibus London. quod attachient eum, &c. quod sit apud Grenewicum die Mercurii prox. post fostum Sancti Andraeae Apostoli ad respondend. &c.

Postea ad diem illum venit praedictus Episcopus i E dictum est ex parte Regu, quod certificet Justic. de nominibus famulantium qui secum venerunt in praedict. Villa de Newton, excepto Richardo de Nottingham. Qui quidem Episcopus dicit, quod ipse est membrum Sanctae Ecclesiae, et quod non licet ei aliquos in tali casu accusare, eo quod cedere possit in crimine sanguinis, &c. Et iterum dictum est ex parte Domini Regis, quod certificet eisdem Justic. de nominibus Senescal. et Marescal. sui, qui tunc secum fuerunt in praedicta Wilsa de Newton: Et eodem modo quo prius respondit. Et iterum requisitus, si omnes qui tunc secum fuerunt in praedicta Villa adhuc sunt secum necne? dicit, quod ignorat: (strange Prelatical undutiful insolent answers.) Et quia compertum est, quod praedictus Robertus le Wayte simul cum aliis de familia ipsius Episcopy qui fuerunt in vi & auxilio praedicta mortis post factum redierunt ad hospitium praedicti Episcopy de quo exierunt, & in crastino cum eodem Episcopo abierunt, & de nominibus corum non potest per homines istim Com. inquiri: Et idem Episcopus praefatos Justic. de nominibus eorundem, nec de nominibus Mar scal. et Senescal. non vult certiorare: Datus est ei dies coram Domino Rege apud Westm. die Lun in crastino Sancti Nicholai, per manucaptionem viz. Radulphi de Sandewyk, Magistri Richardi de Abyndon, Petri de Leyborn, Simonis de Elesworth, Willielmi Howard, & Richardi de Cosefeld.

Ad quem diem venit praedictus Episcopus coram Domino Rege & ejus Consili ; Et quia Justic. praedict▪ &c. sun. in Com. Kanc. praedicto jam terminaverunt & clauserunt, nec praefatus Episcopus juxta legem & consuetudinem regni de recept amento hominum suorum, qui fuerunt in forcia & auxilio ad praedict, feloni m faciend. prout superius praesentatum est, tenet r responder prinsquam principalis factor illius feloniae de feloniae, & similiter alii qui fuerunt in forcia & auxilio, debito modo convincautur: Dictum est per Dominum Regem prafato Episcopo, quod inveniat •• n s manucapt res, qui eum manucapiant, ut habeant corp •• ejus ad respondendum de receptamento praedict. ubi et quond debebit, et Domino Regi placuerit, &c. Et super hoc Roger s le Estraunge, Wilhelmus le Latimer, Robertus Malet, Petrus de Channet, Gocelinus de Baddelesmere, Osbertus de Spaldington, Simon de Ellesworth, & Wilhelmus de Charleton, manuceperunt undem Episcopum Eliensem in forma praedicta.

How many Clerks this year convicted of murders by Juries, were delivered by their Ordinaries upon their partial or false purgations, and restored both to their Goods and Lands, to the Kings and Kingdoms prejudice, and such malefactors encouragement, these Records among others will inform us.

CUm Richardus de Cotum Clericus coram Justic. Regis ultimo Itinerantibus in Com. Lanc. de morte Willielmi le Paumer rectatus, & postmodum venerabili patri R. Coventr. & Lichf. Episcopo loci Diocesano, juxta privilegium Clericale, prout moris est, liberatus, innocentiam suam super crimine praedicto coram eodem Episcopo legitime purgaverit, sicut idem Episcopus per literas suas patentes Regi significavit, &c. Mandatum est Vic. Lanc. quod eidem Richardo terras & tenementa, bona & catalla sua ea occasion per ipsum Vic. in manum Regis capta, nisi fugam fecerit occasion transgressionis praedictae, sine dilatione restituat de gratia Regis specially. Teste Rege apud Wintontam 17 die Augusti.

The like Writ verbatim had Robertus de Burnhull Clericus, coram Justiciariis Regis ultimo Itinerantibus in Com. Lancastr. de morte Henrici le Feure de Cherleye rectatus, &c. Teste ut supra.

The like had Johannes de Wirkshal Clericus, nuper coram Justiciariis Regis ultimo Itinerantibus in Com. Cumbr. de morte Willielmi fil. Bernardi de Derham rectatus, & postmodum venerabili patri J. Karliolensi Episcopo loci Diocesano, juxta privilegium Clericale, prout moris est, liberatus, qui innocentiam suam super crimine praedicto coram eodem Episcopo legitime purgaverit, &c. Teste Rege apud Cantuariam 6 die Julii.

Consimiles literae de verbo ad verbum diriguntur praedicto Vicecomiti pro Willielmo dicto Bullingg de Cokermue Clerico, coram praefatis Justic. in praedicto Comitatu Itinerantibus, de morte Matthaei de Dunanby rectato, de terris & tenement. bonis & catallis suis sibi restituendis, &c. Teste ut supra.

The like had Richardus le Fraunceys Clericus, nuper coram Justiciariis nostris ultimo Itinerantibus in Com. Westmerl. de receptamento Roberti de Appleby felonis pro morte Nicholai de Hastingg, & Wilhelmus de Hartecla, de auxilio & assensu praedictae feloniae rectatus, & postmodum venerabili patri J. Karliolensi Episcopo loci Diocesano, juxta privilegium Clericale, prout moris est, liberatus, &c. Teste ut supra.

What mischiefs this pretended Privilege of making Churches and Monasteries Sanctuaries for Thieves and other malefactors, brought upon the Inhabitants of those places, obliged to watch, keep them, and liable to fines if they escaped, by the Bishops or Churchmens assistance, negligence or command, this Record amongst some others will inform us.

QUia Cives Regis Karlioli Regi per suam petitionem supplicarunt, quod Rex illas sexdecim libras quae de Villata de Karliolo exiguntur, per summonitionem Scaccarii Regis pro evasionibus duorum latronum; videlicet, unius ab Ecclesia Cathedrali praedictae Civitatis, & alterius ab Ecclesia Fratrum Minorum ejusdem Civitatis, de quibus quidem evasionibus Villata praedicta coram Justiciariis Regis ultimo Itinerantibus in Com. Cumbr. onerata fuit, vellet eis caritatis intuitu pardonare: Rex eisdem Civibus in hac parte gratiam facere volens specialem, pardonavit eis praedictas sexdecim libras; dum tamen Cives illi coram Thesaurar. & Baronibus Regis de Scaccario praedicto recognoscant, se de caetero teneri ad custodiam hujusmodi latronum ad Ecclesiam infra praedictam Civitatem fugientium. Et ideo mandatum est eisdem Thesaurar. & Baronibus, quod si iidem Cives coram eis recognoscant se teneri ad hujusmodi custodiam, tunc ipsos Cives de praedictis sexdecim libris quietos esse faciant. Teste Rege apud Westm. primo die Julii.

Per ipsum Regem, per petitionem de Consilio.

What Knights Fees the Bishops of Lincoln and Sarum held of the King, and what fines they paid him for them (as well as Temporal Lord's) in his expedition into Wales, these Records will inform us.

REX Thes. & Baronibus suis de Scaccario salutem. Quia venerabilis pater Oliverus Lincoln. Episcopus liberavit in Garderoba nostra apud Rothelan. die Dominica in festo Sancti Lucae Evangelistae anno regni nostri decimo, venerabili patri Willielmo de Luda nunc Elyen. Episcopo, tunc Custodi ejusdem Garderobae, sexies viginti libras, per quas finem fecit nobiscum pro ser vicio quinque feodorum Militum quod nobis recognovit pro exercitu nostro Walliae anno praedicto, si ut constat nobis per inspectionem literarum nostrarum patencium quas idem Episcopus Lincoln. inde habet; Vobis mandamus, quod praedictum Episcopum Lincoln. de praedictis sexies viginti libris quietum esse fac. Teste Rege apud Westm. 16 die Junii.

CUM Rex per literas suas patentes quietaverit bonae memory Robertum nuper Episcopum Sarum de Centum marcis quas liberavit in Garderoba nostra Magistro Thomae Bek tunc Custodi ejusdem Garderobae, nunc Menevensi Episcopo, die Mercurii in festo translationis Sancti Thomae Martyris, anno regni Regis quinto, pro medietate servicii sui quinque feodorum Militum quod Regi recognovit pro exercitu Regis Walliae, anno supradicto, prout in dictis literis plenius continetur. Mandatum est Thes. & Baronibus de Scaccario, quod executores Testamenti praedicti Episcopy Sarum de praedictis Cenrum marcis quietus esse faciant. Teste Rege apud Sanctum Albanum, 15. die April.

The Prior of Lenton of the foundation of the Kings Progenitors, under the government of the Abbot of Cluny, wasting the goods thereof, and binding it in great debts through their contentions, and bribes in the Court of Rome, to the great prejudice of the House, scandal of their Order, neglect of their alms and Divine service, and prejudice of the King; he thereupon sent this memorable Letter to the Abbot of Cluny to enforce the Priors to discharge these debts themselves, and prevent the like abuse for the future in all their Houses in England, as he therein prescribed; or else he threatened to reform them himself by his own Regal power, in his default.

REX dilecto sibi in Christo Abbati Cluniacen. salutem. In quantum Domus vestra pauperima de Lenton. vestri Ordinis, quae de progenitorum nostrorum Regum Angliae elemosinas est fundata, jam deteriorata existat per desectum Regiminis mutacionem eciam et contencionem Priorum qui regimen Domus illius hactenus habuerunt, vobis per scripturam exponere longum esset: Et inter caetera vos credimus non latere, qualiter Frater Petrus nuper Prior Domus ejusdem, postquam depositus erat per praedecessorem vestrum Abbatem Cluniacensem, et quidam Frater Reginaldus de Jor. ex praesentacione ipsius praedecessoris vestri per Nos fuit admissus in Priorem Domus praedictae, una cum Priore de Crespeye Domum ipsam de Lenton. absque consensu et assensu Conventus Domus illius dum in Curia erant Romana, pro mille libris Nigrorum Turonensium obligarunt. Cum igitur Domus illa de Lenton. ad solucionem illius pecuniae, et aliorum debitorum quibus dictus Frater Reginaldus Domum illam suo tempore oneravit, absque incursione perpetuae egestatis, diminucione elemosinarum praedictarum, et dispersione Monachorum, qui pro animabus praedictorum progenitorum nostrorum & fidelium omnium defunctorum inibi celebraturi morantur, non sufficeret faciendam, quod non solum in nostri praejudicium, immo pocius in tocius vestri Ordinis dedecus manifestum si fieret verteretur; Vos requirimus et rogamus, quatinus cum omnes Domus vestri Ordinis sint una & sub vestro Regimine existant, ac praedicti frater Petrus, et praefatus Prior de Crespeyo qui Domum praedictam de Lenton. taliter obligarunt, jam sint Priores alibi per vos facti Domorum vestri ordinis diciorum quam sit Domus illa de Lenton. ut accepimus pro constanti, velitis Priores illos ad solucionem dictarum mille librarum compellere, modis quibus convenit faciend. Et quia pro communi utilitate tocius Ordinis vestri, quod in ordinacione seu constitucione Priorum vestrorum qui erunt de caetero in singulis Domibus vestri Ordinis infra Regnum nostrum, in quibus ut audivimus jam consimilis morbus latet, per vos sic perpetuo statuatur, Quod bona Domorum praedictarum per incuriam Priorum hujusmodi commorancium taliter imposterum nullatenus dissipentur, set quod recedentitus vel decedentibus hujusmodi Praesidentibus, Domus illae in adeo bono statu ad minus, vel meliori remaneant, quo ipsarum custodiam primitus receperunt; Scituri, quod nisi per vos in praemissis exnunc remedium congruum apponatur, Nos omittere non valemus quin ad hoc, prout nobis incumbit, manum Regiam extendamus. Quid autem super hiis duxeritis faciendum nobis litteratorie rescribatis. Teste Rege apud Kirkeby 8. die Marcii.

Upon a Certificate made to the King under the respective hands and seals of the Prior and Covent of Bath, and Dean and Chapter of Wells, of the death of Robert Burnell the Kings Chancellor, Bishop of Bath and Wells; they by the Kings license elected William de Marchia Treasurer of the Kings Exchequer at Westminster, to whom the King gave his Royal assenr.

REX electioni nuper factae in Ecclesia Conventuali Bathon. de discreto viro Magi▪ Willelmo de Marchia, Canonico Wellensi, in Episcopum Bathon. & Wellen. Regium assensum adhibuit et favorem; Et mandatum est Custodi Spiritual. Episcopatus Cantuar. seed vacante, ut id quod suum est in hac parte x quatur. Teste Rege apud Gerwedon. primo die Marcii.

The Abbot of Westminster, a great lover of Venison, procured the like Writ verbatim this year as in former years, to the Constable of Windsor Castle for 16. Bucks to be brought to Westminster, and delivered to him before the High Altar, of which carnal sacrifice to his belly, (then become his God) he was more mindful, then of God's Spiritual Service there.

MAndatum est Galfrido de Pychford Constabulario Castri Regis Wyndes. quod in praedicta Foresta sexdecim Damos capi, & usque Westm. deferri, & Meynas praedictas ante magnum Altare fieri, & Damos illos praefato Abbati, nisi eos prius in toto vel in parte habuerit, habere faciat; videlicet Octo Damos de anno prox. praeterito, et alios octo Damos de anno praesenti, juxta tenorem Cartae & Confirmationis Reg pradictarum, & prout eos percipere & habere consueverunt hucusque. Et custum quod ad hoc posuerit, cum Rex illud sciverit, sibi in compoto suo faciat allocari. Teste Rege apud Cantuar. 25 die Julii.

Per ipsum Regem.

The Justice of Northwales, to the prejudice of the Kings right and prerogative, neglecting to seise the Temporalties of the Bishopric of St. Asaph into the Kings hands, within the Land of the Earl of Lincoln and others; the King thereupon issued this memorable Writ to him, forthwith to seise them, and answer all the issues thereof, till they should be restored to his Successor; to prevent the prejudice which else would occur to his Crown and Dignity by this his neglect.

REX, &c. multum miramur nec immerito movetur, de eo quod Robertus de Staundon Justic. suus Northwall. post mortem bonae memory Aniani nuper Episcopy de Sancto Assaph. temporalia Episcopatus ejusdem tam infra terram Henrici de Lascy Com. Lincoln. de Dynbegh, quam alibi infra Ballivam suam existencia, in manum Regis non cepit, maxim cum ex hoc Coronae et Regiae dignitati futuris temporibus praejudicium manifestum per hujusmodi negligenciam et incuriam de facili poterit imminere: Rex igitur hujusmodi praejudicium et periculum vitare volens; praedicto Justic. mandavit firmiter injungens, quod statim vists literis suis, omnia temporalia Episcopatus praedicti tam infra terram praedicti Com. quam alibi infra Ballivam suam existencia, fine dilacione capiat in manum Regis; Ita quod de exitibus inde provenientibus à die mortis praedicti Episcopy, usque ad diem ad quem breve Regis venerit & liberatum fuerit, de praedictis remporalibus Electo loci praedicti liberandis ad Scaccarium Regis plenary respondere possit: Et hoc sicut grave dampnum vitare voluerit, nullo modo omittat. Teste Rege apud Westm. 8. die Maii.

He likewise issued this Writ in behalf of the Executors of the deceased Bishop, by virtue of his Letters Patents granted to him to make his Testament, and dispose his goods.

CUM Rex per literas suas patentes concessisset bonae memory A. nuper Assavensi Episcopo defuncto, quodipse cum sibi liberet libere posset suum condere Testamentum, & quod executores Testamenti ejnsdem Episcopy, testamentum hujusmodi debitae execucioni valerent demandare, prout in literis nostris praedictis pleniùs continetur; mandat Reginaldo de Gray Justic. Cestriae, quod Executores Testamenti ejusdem Episcopy de bonis et catallis quae fuerunt ipsius Episcopy in Balliva sua die quo obiit, liberam administrationem habere permittat, juxta tenorem literarum praedictarum. Accepto tamen sufficienti securitate ab executoribus testamenti illius, de debitis, si quae idem Episcopus Regi debuit, Regi reddendis. Teste Reg apud Derleye 23. die Februarii.

Eodem modo mandatum est Roberto de Staundon Justic. Regis Northwalliae. Teste ut supra.

The Priory of the Vale of St. Mary of Bethkelerd in Northwales becoming void, and the King refusing to grant a license for a new election, because the vacancy was not certified in due form by Letters Patents under the seal of the Covent; the King afterwards, the House being very poor, authorized his Justice of Northwales, (after a certificate and license to elect made in due form) to give his Royal assent thereto, and to receive the Priors fealty.

REX dilecto & fideli suo Roberto de Staundon Justic. suo Northwall. salutem. Accedens ad nos dilectus nobis in Christo Frater Hugo Canonicus Prioratus Vallis beatae Mariae de Bethkelerd, nobis ex parte Supprioris & Conventus ejusdem Prioratus supplicavit, quod cum Ecclesia sua praedicta per cessionem fratris Philippi nuper Prioris ejusdem loci, pastoris sit solacio destituta, alium sibi eligendi in Priorem et pastorem eis licenciam concedere dignaremur. Nos pro eo quod praefatus Canonicus literas patentes sigillo Capituli Prioratus illius signatas, et varacionem dictae Domus testificantes nobis non detulit, ut moris est, petitioni suae nullatenus annuentes, set paupertati ejusdem Domus compacientes, & eis gratiam facere volentes specialem, vobis dedimus potestatem, quod cum praefatus Hugo seu alius Canonicus dictae Domus ad vos accesserit, ex parte praedictorum Supprioris & Conventus, cum litteris patentibus sigillo Capituli sui signatis, juxta formam transcripti quod vobis mittimus sub pede sigilli nostri conceptis, hujusmodi licentiam petiturus, eisdem Suppriori et Conventui licentiam illam nostro nomine concedatis: Ita quod cum Electus ill in forma debita vobis postmodum fuerit praesentatus, electioni de ipso factae assensum Regium vice nostra praebeatis; Significantes loci Diocesano, quod id quod suum est in hac parte exequatur; Volumus eciam & vobis tenore praesencium damus potestatem, quod si contingat electionem hujusmodi per loci Diocesanum canonice confirmari, tunc accepta ab ipso Electo fidelitate in casu isto nobis debita in hac parte restituatis temporalia, &c. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. primo die Novembris.

David Martyn being elected and confirmed Bishop of St. David's this year, the King issued this Writ to restore his Temporalties.

REX Radulpho de Broghton salutem. Cum dilecti nobis in Christo Prior Ecclesiae Christi Cantuar. & ejusdem loci Conventus, Custodes Spiritualitatis Archiepiscopatus Cantuar. seed vacante, electionem nuper celebratam in Ecclesia Menevensi de discreto viro Magistro David Martyn Canonico ejusdem Ecclesiae in Episcopum loci illius, cui prius Regium assensum adhibuimus et favorem, confirmaverint, sicut per literas patentes eorundem Prioris & Conventus nobis inde directas nobis constat, nos confirmacionem illam acceptantes, cepimus fidelitatem ejusdem Electi, &c. Teste Rege apud Wodestock 11. die Octob.

Et mandatum est Militibus, &c. Teste ut supra.

The King to prevent the encroachments upon the rights of his Crown and prerogative in Gascoigne by Bishops, or any other Ecclesiastical persons or Courts, especially by Provisions and Collations to Churches, authorized by this Patent his Agents there, to constitute Proctors to appeal for him in such cases.

REX Universis praesentes literas inspecturis salutem. Noveritis, quod dilectis & fidelibus Clericis nostris Magistro Raymundo de Ferreria, Decano Ecclesiae Sancti Severini Burdeg. Sterio de Engolisma Constabulario Burdeg. & Johan. de Candeure Thesaurario Agen. & cuilibet ipsorum in solidum, concedimus potestatem, & speciale mandatum, faciendi & constituendi pro nobis procuratorem seu procuratores, quocienscunque hoc viderint faciendum, ad provocandum et appellandum a Praelatis Capitulis et Iudicibus Ecclesiasticis ultramarinis, ad Apostolicam sedem, quandocumque nos per ipsos in aliquibus factis aut juribus Ecclesiasticis gravari continget, vel verisimiliter praesumetur de futuro gravamine eorundem. Et specialiter contra provisiones aut collaciones quascumque per ipsos aut ipsorum nomine in nostrum praejudicium factas vel faciendas. Cum potestate jurandi prout negociorum & causarum qualitas hoc requirat. necnon ad prosequendum provocationes et appellationes praedictas in Cur. dictae sedis, et coram quibuscumque Auditoribus et Iudicibus ab eadem Cur. deputandis. Ita quod quilibet dictorum Procuratorum in absencia dictorum Decani, Constabularii & Thesaurarii possint substituere alium vel alios loco sui. Et quod tam dicti procuratores qui substituti ab eis possint per ipsos Decanum, Constabularium & Thesaurarium vel ipsorum alterum, quocienscunque alterum eorum placuerit, revocari. Ratum habituri & firmum, quicquid per dictos procuratores & quemlibet ipsorum, & substitutos ab eis factum fuerit in praemissis. Promittentes sub ypoth. bonorum nostrorum Ducatus nostri Aquitan. rem ratam haberi & judicatum solvi. Et haec omnibus quorum interest, per praesentes literas intimamus. Dat. apud Westm. 22. die Maii. Et duplicatur.

What licenses to elect Bishops and Abbots in Ireland the King granted this year, and upon what certificates he gave his Royal assent thereto, these Records will inform us.

RObertus de Derby Clericus Coverensis nuncians Regi mortem Petri nuper Episcopy Coverensis, habet literas Regis de licencia eligendi. T. R. apud Novum Castrum super Tynam, 28 die Decemb.

REX electioni nuper factae in Ecclesia Cathedr. Coverensi de discreto viro Magistro Johanne Rectore Ecclesiae beatae Mariae de Corriton in Episcopum Coveren. Regium assensum adhibuit et faborem; Et hoc significatum est Domino N. Archiepiscopo Ardmach. Hiberniae Primati. Teste Rege apud Hudesak 16 die Febr. Per Breve de Privato Sigillo.

REX dilecto & fideli suo Willielmo de Vescy Justiciario suo Hibern. salutem. Cum nos electioni nuper factae in Ecclesia Cathedrali Coverensi, de discreto viro Magistro Johanne Rectore Ecclesiae beatae Mariae de Corriton in Episcopum praedictae Ec lesiae Coveren. Regium assensum adhibuimus et favorem, & velimus ad requis. dilectae nobis Margaretae Comitissae Ulton. eidem Electo gratiam facere uberiorem in hac parte; Vobis mandamus, quod si contingat electionem, &c. In cujus, &c. Teste ut supra.

Per Breve de Privato Sigillo.

FRater Thomas de Autro Barre Canonicus Ecclesiae de Autro Barre juxta Cork, nuncians Regi depositionem fratris Gilberti Obrogy nuper Abbatis ejusdem loci, habet literas Regis de licencia eligendi. T. R. apud Westm. 21 die Aprilis.

REX dilecto suo Willielmo de Vescy Justic. suo Hibern. salutem. Cum dilecti nobis in Christo Prior & Conventus de Autro Barre juxta Cork, nobis per literas suas patentes significaverint, quod Ecclesia sua praedicta est Abbatis & pastoris solacio destituta, supplicantes nobis, prout moris est, quod licenciam sibi alium eligendi in Abbatem et Pastorem eisdem concedere dignaremur; ac nos licet praedictae literae aliquantulum defective existant, pro eo, quod non faciunt mentionem qualiter praedicta domus vacat; nichilominus eisdem Priori & Conventui caritatis intuitu, gratiam in hac parte facere volentes, licentiam illam eis duxerimus concedendam; Mandantes ipsis, quod talem, &c. Nos autem eorundem Prioris & Conventus laboribus & expensis in hac parte parcere volentes, &c. Acceptis tamen prius literis patentibus, &c. Ne, &c. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 23 die Aprilis.

Per ipsum Regem.

FRater Wilhelmus de Camleston Canonicus Domus Sancti Johannes de Duno, nuncians Regi depositionem Fratris Willielmi Ruffi nuper Abbatis ejusdem loci, habet literas de licentia eligendi. Teste Rege apud Saham 6 die Aprilis.

REX dilectis & fidelibus suis Willielmo de Vescy Justic. suo Hibern. Magistro Thomae Cantok. Cancellario suo, & Willielmo de Estden. Thesaurario suo ibidem, salutem. Cum dilecti nobis in Christo Prior & Canonici Domus Sancti Johannes de Duno nobis per literas suas patentes significaverint, quod Ecclesia sua praedicta per depositionem Fratris Willielmi Ruffi nuper Abbatis ejusdem loci, pastoris est solatio destituta, supplicantes nobis prout moris est, quod licentiam sibi alium eligendi in Abbatem et Pastorem eisdem concedere dignaremur; ac nos precibus eorundem Prioris & Canonicorum in hac parte favorabiliter inclinati, licentiam illam eis duxerimus concedendam; Mandantes ipsis, quod talem, &c. Nos eorundem Prioris & Canonicorum laboribus & expensis in hac parte parcere volentes ista vice, concessimus eis de gratia nostra specially, et vobis dedimus potestatem, &c. Acceptis tamen prius literis, &c. Ne, &c. In cujus, &c. Teste ut supra.

Anno 1294. (as Mat. Westminster relates) Johannes de Samford Archiepiscopus Dublinensis, qui Regi in omnibus favebat, gravi aegritudine correptus, obiit in redeundo à Rege Arragoniae, cui pro negotiis Regis Angliae missus fuerat: Et Bogo de Clare, germanus Comitis Gloverniae, multarum rector Ecclesiarum, vel potius incubator, (a true character of Pluralists) subita nece interemptus est, quia parum boni fecerat in aperto.

After the decease of John Peckham Archbishop of Canterbury, Anno 1293. (promoted by the Popes Provision) cum eligendi potestas Monachis Cantuariensibus a Rege data esset, ex omnium votis & applausu Robertus Winchelse Archidiaconus Essexiae Archiepiscopus electus est, summae doctrinae, prudentiae & aquitatis fama ubique notus atque conspicuus. Cumque Romam ad Coelestinum Papam confirmandus atque sacrandus venisset, (by the Kings special license) Papam totamque Romanam Curiam in tantam prudentiae doctrinaque suae admirationem & stuporem traduxit, ut non cognovisse se in quocunque dicerent, tantam morum animique mansuetudinem, cum literis & prudentia conjunctam. Itaque eum in Cardinalium gregem cooptare Romaeque secum retinere decreverint. Sed expositis multis causis necessariis, cur à Cantuariensi Ecclesia abesse non poterat, agre tandem obtinuit, ut sacratus in Angliam rediret. What a professed devoted servant he afterwards evidenced himself to the Pope and Church of Rome, but a vexatious opposite Rebel to his Sovereign Lord King Edward, (by whose special favor he was elected and confirmed Archbishop) will appear in its due Chronological series. I shall here only insert Matthew Parkers memorable passage in relation thereunto in the beginning of his Life, principally occasioned by the frequent fierce contests in that age between Popes, Popish Prelates and Kings, for Sovereign authority and Jurisdiction. Sed omnis tum inter Pontifices atque Reges de Imperio magis atque dominatu, quam de Ecclesia ex divini verbi praescripto gerenda suit contentio. In qua cum acres dimicationes non armorum, sed diratum et execrationum essent concitatae, Praesules inscitia verbi ipsi caeci, ac caecorum duces Papis adhaerebant, et abjecta obedientia Regibus non parebant, quibus divino humanoque jure essent subjecti. Hanc illi contumaciam, constantiam, et Ecclesiae libertatem tunc appellabant. Quique in ea pertinacia vitas aut fortunas amisissent, Martyrs ac Confessores appellabant. Quae nisi multis tunc anteactis ducta annis in hominum animis inveteravisset fallacia, ac multos, praesertim Praesules, a side atque cultu, quem Regibus tribuere debebant, ad Papam abduxisset, satis been et cum laude ab Archiepiscopis et Episcopis gestos Magistratus existimare convenit, si quis eorum acta perponderit. Sed quia ab illa seed Romana, vel dolis infatuati, vel sceleribus et contagione inquinati fuerunt, et ab observantia Regibus debita recesserunt, sibi ex rebus gestis non modo laudem detrarerunt, sed in vita molestias ac jacturas, et post mortem infamiam atque ignominiam pepererunt. Ex horum numero fuit Robertus Winchelsee Cantuariensis Archipraesul, cujus acta, si quo animo in patriam & rempublicam gesta sicut existimari debeant, recta judicanda sunt; sin Romanam consuetudinem pravitatemque spectes, scelerata atque impia: Qui nonnunquam, vir bonus & amator Patriae, nonnunquam fraudis, proditionis, superbiae et rapinae plenus varis a scriptoribus perhibetur. Mr. John Fox also writing of this Archbishops promotion, and the various contests between him and his predecessor, and King Edward the 1. subjoins this memorable observation. As this King was troubled in his time with both the Archbishops John Peckham and Robert Winchelsey, so it happened to all other Kings for the most part, from the time of Lanfrancus, (that is from Pope Hildebrand) that every King in his time had some business with that See; Kings of England being commonly troubled with the Archbishops of Canterbury; As William Rufus and Henry the 1. were troubled with Anselmus; Henry the 2. with Thomas Becket; King Richard and all England with William Bishop of Eli, the Popes Legate; King John with Stephen Langton; King Henry the 3. with Edmund Archbishop, called St. Edmund; this King Edward the 1. with John Peckham and Robert Winchelsey aforesaid; and so other Kings after him with some Prelate or other. Whereby we give to understand, how and about what time the Church of Rome, which before time was subject to Kings and Princes, began first to take head above, and against Kings and Rulers, and so hath (by these his Instruments) kept it ever since.

This Archbishop Robert Winchelsey was no sooner consecrated at Rome, but he procured a Bull from Pope Coelestine the 5. by his Papal Provision to confer the Bishopric of Landaff (which had been void for 9. years space, and thereby devolved to the Pope by lapse, as he pretended) on any person he should think meet for that employment: Whereupon without the Kings previous authority, he conferred it by way of Provision upon John de Monmuth, as appears by this Letter and Certificate of his to the King and his Chancellor, which I lately found in a bundle of Privy Seals, Certificates and Letters (long buried in rubbish in the White Tower) Anno 21 E. 1.

MAgnifico Principi Domino Edwardo Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hiberniae, & Duci Aquitaniae, R. permissione divina Cantuariensis Archiepiscopus, totius Angliae Primas, salutem in eo per quem Reges regnant & Principes dominantur. Cum nuper essemus apud sedem Apostolicam personaliter constituti, et ejusdem sedis authoritate confirmati, ac etiam consecrati et palleati; Sanctissimus Pater noster Coelestinus Papa quintus, audito et intellecto, quod Cathedralis Ecclesia Landaven. metropolitico nobis jure subjecta diuturno tempore permansit Pastoris regimine destituta: Ita quod ejus provisio, secundum generalis statuta Concilii ad dictam sedem extitit legitime devoluta, (A clear mistake, that Decree never binding the King, exempted from lapse by his Royal Prerogative, as I have elsewhere proved) volens eandem Ecclesiam, quae ex hujusmodi vacatione diutina gravia sustinuit in spiritualibus et temporalibus detrimenta, a dispendiis a prolixiore vacatione imminentibus praeservare, ordinationem ipsius Ecclesiae Landaven. hac vice nobis duxerat committendam: Concedendo nobis potestatem praeficiendi eidem Ecclesiae personam idoneam, quae tanto congr at oneri et honori, in Episcopum et Pastorem. Tenorem autem mandati Apostolici in hac parte de verbo ad verbum praesentibus duximus inserendum. Coelestinus Episcopus servus servorum Dei, venerabili fratri R. Archiepiscopo Cantuar. salutem & Apostolicam benedictionem. Militanti Ecclesiae (disponente Domino) licet immeriti praesidentes, circa curam omnium Ecclesiarum solertia reddimur indefessa solliciti, ut jurta pastoralis officii debitum commissi nobis gregis Dominici curam utiliter gerere (divina cooperante clementia) studeamus; & quanquam assidue circa singularum commoda vigilemus; tamen erga illas, quae deplorant viduitatis incommoda propensiori cura & majori propulsamur instantia, ut eis praeficiamus viros secundum cor nostrum, idoneos in pastores. Sane ad audientiam Apostolatus nostri pervenit, quod Cathedralis Ecclesia Landaven. metropolitico tibi jure subjecta, per septennium jam permansit, et adhuc permanet Pastoris regimine destituta; propter quod ejus provisio ad sedem Apostolicam est, secundum generalis statuta Concilii, legitime devoluta; (which never abrogated nor restrained the Kings Prerogative, quod nullum tempus occurrit Regi.) Nos igitur volentes eandem Ecclesiam, quae gravia ex hujusmodi vacatione diutina sustinuisse dicitur in spiritualibus et temporalibus detrimenta, per nostrae providentiae studium a dispendiis sibi ex prolixiori vacatione imminentibus praeservare, ac cupientes illum eidem Ecclesiae praeesse Pontificem per quem ut utrisque (Deo auctore) valeat salubriter gubernari; gerentes quoque de tuae circumspectionis industria fiduciam in Domino pleniorem, fraternitati tuae ordinationem ipsius Ecclesiae hac vice tenore praesentium duximus committendam. Concedentes tibi praeficiendi eidem Ecclesiae personam idoneam, quae tanto congruat oneri et honori in Episcopum et Pastorem, ac faciendi eidem personae a Capitulo ipsius Ecclesiae et Clero et populo Civitatis et Dioc. Landaven. aliisque suis subditis humiliter obedire: Necnon et contradictores super hec (si qui fuerint) vel rebels, per censuram Ecclesiasticam, Appellatione postposita compescendi, plenam et liberam authoritate Apostolica potestatem. Dat. Aquile 6 Non. Octobr. Pontificatus nostri anno primo. Nos igitur cupientes debito devotionis obsequio mandatis Apostolieis obedire, et ea executioni debitae mancipare, ad Magistrum Johannem de Monemuta Canonicum Lincoln. Doctorem in Theologia, multiplicibus virtutum pramiis insignitum, in spiritualibus & temporalibus circumspectum, nostrae considerationis aciem convertentes, de ipso, licet tunc absent, eidem Ecclesiae Landaven. deliberatione praevia diligenti, ut praemittitur, diutius per mortem bonae memory Magistri Willielmi de Brennes ultimo Episcopy in eadem, vacanti, authoritate Apostolica providimus, et ipsum in eadem Ecclesia Landaven. praefeci in Episcopum et Pastorem. Sperantes quod eadem Landavensis Ecclesia per ipsius Johannes industriae & circumspectionis studium praeservabitur à noxiis & adversis, & spiritualibus & temporalibus proficiet incrementis. Cumque postmodum nostra provisio et ordinatio supradicta praefato Magistro Johanni fuisset notificata loco et tempore oportunis, nolens divinae resistor voluntati, quin potius jugo Domini satagens subjicere collum suum, provisieni et ordinationi dictae Ecclesiae de se factae, pure et express consensit coram nobis personaliter constitutus. Cum itaque sicut novit Majestatis vestrae Celsitudo, sit virtutis opus Ecclesias et personas Ecclesiasticas, praesertim Pontificali praeditas dignitate, benignis prosequi gratia et favore: Serenitatem Regiam rogamus attente, quatenus eidem Magistro Johanni, quem pro electo et confirmato hinc convenit, Regiam Majestatem Regalia seu Temporalia ejusdem Ecclesiae Landaven. quae per vos vacationis ejus tempore teneri dicuntur, liberare dignemini, ac ipsum et Ecclesiam praedictam sibi commissam sic vobis placeat habere in suis opportunitatibus commendatos, ut vestrae Celsitudinis fultus auxilio, in curae pastoralis officio sibi commisso possit (Deo propitio) ulterius prosperari; et vobis exinde a Deo perhennis vitae premium pervenire. Dat. apud Croyndon 3 Non. Martii, Anno Domini 1294. Cons crationis nostrae primo.

Dorso. Johanni de Langeton Cancellar. suo. Per Regem.

Matthew Westminster informs us, That Anno gratiae 1295. Robertus Metropolitanus Cantuariensis jam de Curia Romana regressus, (before his instalment at Canterbury, to evidence his Papal spirit, and advance the Jurisdiction of his Court of Arches) in Octavis Apostolorum Petri & Pauli, convocatis quibusdam Suffraganeis suis in Ecclesia Sancti Pauli London, super Ecclesiae libertatibus et consuetudinibus tractatum tenuit specialem; & tanquam verus opilio, repagula & moenia circa parietinarium, ceu maceriarium injurias, aedificare satagens, Constitutiones quasdam à sanctis Patribus approbatas, sed per mercinariorum incuriam a bi propria vaccillantes, in medium legitime revocabit. Necnon et aliis Ordinationibus prioribus annectens propter gregis tuitionem, decrevit inviolabiliter observari; (without the Kings authority or privity.) These Ordinances of his (being 47. in number) you may read at large in Sir Henry Spelmans Councils; wherein he prescribes several forms of Oaths not only to the Judges, Advocates, Clerks, Registers, Proctors in his Courts of Arches and Audience, but likewise to others convented before them; particularly, Quod dictae Curiae Praesidem contemptores quoscunque convictos jurare faciat, sub certa poena, quod dictam Curiam scie ter non offendant: Together with several new Excommunications, forms of Appeals, and Fees to his Officers; against the Subjects Liberties, Laws, Customs of the Realm, and Kings prerogative Royal: After which, Die Sancti Leodegarii Dominus Archiepiscopus Cantuariensis ibidem intronizatus fuit; & Magister Johannes de Monemue ab eo eodem die non altero consecratus est in Episcopum Landavensem. Which Thomas Walsingham thus enlargeth; Robertus de Winchelse Doctor sacrae Theology à Papa Celestino confirmatus, et in Archiepiscopum Cantuariensem in Curia Romana consecratus, Angliam veniens, Johan de Monemutha Doctori Theology, Episcopatum Londinen sem (it should be Landavensem) authoritate Papali contulit, qui jam vacuerat multis annis; beginning the exercise of his Archiepiscopal authority with this unparalleled Papal and Archiepiscopal Usurpation on the Kings Crown. Dignity, and Royal prerogative, in obedience to his Sovereign Lord the Pope; for which and other his subsequent undutiful actions to his Sovereign, he demerited this short, but true character of Mr. William Lambard in his Perambulation of Kent, p. 93. Robertus de Winchelsey, a notable Traitor to the King, and true Servant to the Pope.

I cannot find that the King was forwards to restore the Temporalties of the Archbishopric of Canterbury to this Archbishop, or of Landaf to John de Monemuth, thus intruded into it by the Popes and Archbishops authority against his prerogative, but detained them near 2. years after in his hands as vacant, receiving the profits, and presenting to the benefices belonging to them, as appears by the Patent Rolls Annis 21 & 22 E. 1. they having no Writs of Restitution of the Temporalties till the 23. year of his Regn, Anno 1296.

Upon the death of Robert Burnell Bishop of Bath and Wells the Kings Chancellor, William de Marchia (then Treasurer of England, as Godwin informs us) was elected to succeed him in that Bishopric; the manner of whose election I find thus related in a Letter sent to John Langeton then Chancellor of England, which I met within the White Tower Chapel.

VEnerandae discretionis viro & amico suo (si placet) fidelissimo, Domino J. de Langeton, illustris Regis Angliae Cancellario, suus in omnibus W. de Weremeniss. seipsum ad praecepta paratum. Qualiter & quomodo Magister W. de Marchia apud Bathoniam nuperrime in Episcopum ejusdem loci canonice electus extiterat, vobis nuncio sub hiis verbis. Prior Bathon. & ejus Conventus ad electionem per viam Scrutinii voluerunt libentissime processisse, eo quod omnes Monachi suum Priorem eligisse putabant in Episcopum & Pastorem. Ad hujusmodi electionem per illam viam Canonici Wellensis Ecclesiae suum assensum praebere penitus recusarunt. Propter quod Monachi & Canonici Wellenses per viam compromissionis unanimiter concordarunt, & suas literas patentes, prout postulat ordo juris, fieri & consignari procurarunt. Die tertia quinque Monachi Bathon. & quinque Canonici, videlicet Praecentor, Cancellarius & Archidiaconus Wellen. ac Decanus Eborum, & Malculmus de Harlegh, per viam Compromissionis electi, in Capitulo, invocata Sancti Spiritus gratia, ad eligendum Pontificem concorditer accesserunt. Et caeteri Canonici & Monachi de Capitulo (prout justum extitit) recesserunt. Statim Monachi, videlicet quinque ad hoc electi in praedicta forma, nominaverunt suum Priorem, semel, secundo, tertio, & quarto: Et praedicti quinque Canonici suum assensum illis in nominatione illa dare noluerunt. Praefati quinque Monachi loquebantur ad invicem, & sciebant, quod ubi major pars, ibi electio, &c. Et quod Decanus Ebor. & Dominus Malculmus venerunt apud Bathoniam pro promotione praedicti Magistri W. de Marchia, statim eundem Magistrum W. nominarunt. Et ex quo isti quinque Monachi, & isti duo Canonici, videlicet Decanus Eborum, & Dominus Malculmus de Harlegh in personam praefati W. de Marchia consenserunt, ponendum esse stramen pro tribus Canonicis supradictis. Et facta nominatione de praedicti Magistri W. persona per istos septem supradictos, statim inceperunt laudare Deum per Psalmum consuetum. Et post celebrationem istius Psalmi, Prior Bathon. & Decanus Wellen. coram omni populo in Ecclesia commoranti pronunciavit, modum electionis de persona Magistri Willielmi supradicti. Et statim surrexit quidam Rust cus in Ecclesia illa, & dixit ista verba; Cristescors and seinte Marie, habbe hi halle that hine chose Bissop of Bathe. Auditus Compotorum de Episcopatu Bathon. Dominus W. de Hamelton citra Quadragesimam ad Cancellar. accedere non permittit. Bene valeat, &c.

The very same year he was made Bishop (as Matthew Westminster relates) Dominus Episcopus Bathon. & Wellen. Magister Guliemus de Marche, villicus Domini Regis, videlicet Thesaurarius de Scaccario (as incompatible with his Episcopal office, as with St. Matthews Apostleship, whom Christ called from the receipt of Custom to be an Apostle and Evangelist) diffamatus est apud patrem familias, non quasi dissipasset bona illius, sed subortis variis querelis, amotus est a billicatione sua, & alius Clericus, Domino Regi familiarissimus, Walterus de Langetona nomine, in ejus officio subrogatur. Soon after the same year, Rogerius Coventrensis & Lichefeldensis Episcopus jam grandaevus satisfaciens naturae, à mundi hujus voragine est eductus. Cui successit Walterus de Langetona Regis familiaris, in transmarinis partibus per Regem Cardinali nuncius assignatus, à quo fuerat consecratus, privilegio Cantuariensis Ecclesiae in omnibus statu suo salvo.

This year John de Langeton succeeding Robert Burnell Bishop of Bath and W lls in the Chancellors office of England, the Chancellor and Regent Masters of the University of Cambridge sent this Letter to him, imploring his favor to protect their invaded Liberties, as his predecessor did.

DOmino suo reverendo, Domino J. de Langeton, &c. sui humiles & devoti, Gilbertus de Segrave Universitatis Cantebr. Cancellarius, ac Magistrorum ibidem regentium caetus unanimis, quicquid sciunt & poterunt obsequii vel honoris. Ex divina dispositione nobis faeliciter est prospectum, quod bonae memory Dominum R. quondam Domini Regis Cancellarium, Universitatis nostrae protectorem, tantum Patrem sequitur talis proles. Pater enim vivit nobis in filio, quem prout evidentiâ facti multipliciter didicimus, ut pater quondam fuerat in nostris agendis, suum filium propitium sensimus adjutorem: de quo vestrae Dominationis Celsitudini regratiamur totis viribus, si ad plenum non possimus ut vellemus. Quia vero contentionis filii Universitatem vestram subvertere, ac multiplicatis injuriis, contra nostra Privilegia perpetratis, quantum in eis est gregem Christi dispergere non formidant; ad Benignitatis vestrae gremium, tanquam pueri innocents, multiformiter afflicti ac indebite praegravati, confugimus & concurrimus, humiliter implorantes, quatenus hiis quae per dilectos nobis in Christo Magistros Johannem de Huntingfeld & Willielmum de Chelmston vestr sumus Excellentiae relaturi, fidem plenariam adhibentes, salubre remedium quod Universitati vestrae noveritis oportunum, nobis dignemini misericorditer elargire. Tantum si placet facientes in praemissis, ut Universitas vestra sub alarm vestrarum regmine latitando, quiet vivere, et ad honorem Christi et Ecclesiae studendo proficere valeat in futurum. Valeat, &c.

The Church of Axmynstre, formerly made a Prebendary and appropriated to the Church of York, being alienated and disappropriated from it during the vacancy in the reign of King Henry the 3. King Edward recovering it by Judgment from the Abbot of Newenham, restored and appropriated it this year forever as a Praebendary to the Church of York, as formerly, by this Patent.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod cum nos nuper in Curia nostra coram nobis apud Cantuar. advocationem Ecclesiae de Axemynstre cum pertin. per considerationem ejusdem Curiae nostrae versus Abbatem de Newenham Ordinis Cisterciensis recuperaverimus ut Jus nostrum, ac postmodum intellexerimus, quod seed Archiepiscopi Eborum per mortem Sewalli dudum loci ejusdem Archiepiscopi vacante, & in manu Celebris memory Domini H. quondam Regis Angliae patris nostri existente, fuerat dicta Ecclesia de Warthull & de Grendale, in dicta Eboracen. Ecclesia ex concessione progenitorum nostrorum quondam Regum Angliae Praebendalis, & eodem vacationis tempore ab eadem Eboracensi Ecclesia contra justitiam, et in Iuris Regii laesionem, et dictae Eboracensis Ecclesiae dispendium elongata: Nos facta eorundem progenitorum nostrorum quatenus consona fuerint equitati, illaesa conservare volentes, advocationem ipsius Ecclesiae, et ipsam Ecclesiam quantum in nobis est, cum Iuribus et suis pertinent. quibuscunque praefatae Ecclesiae Eborum reddimus pro nobis et haeredibus nostris eidem Ecclesiae Eborum, et Praebendariis de Warthull et Grendale nunc existentibus, & eorum successoribus in dicta Ecclesia Ebor. in statu quo ante vacationem praedictam fuerat in proprios usus possidendam, absque calumnia, contradictione vel impedimento nosiri vel haeredum nostrorum imperpetuum. Nolentes quod Praebendarii locorum eorundem super possessione praedictae Ecclesiae quantum in nobis est, molestentur in aliquo de caetero, seu graventur. In cujus, &c. Teste Rege apud Cantuar. 18 die Julii. Et duplicatur.

This year John Archbishop of York granted this License for the Kings Justices Itinerant at York to hold Assizes in the time of Septuagesima and Sexagesima, against the Constitutions of the Church, encroaching on the Kings prerogative, and therefore abrogated by the Stat. of Westm. 1. 3 E. 1. cap. 51. without such license.

JOhannes permissione divina Ebor. Archiepiscopus, Angliae Primas, dilectis sibi Hugoni de Cressingham & sociis suis Justiciariis Domini Regis apud Eboracum iti erantibus, salutem & gratiam salvatoriam. Licet pro communi salute fidelium providae Ecclesiasticae dispositionis judicio (without any warrant from, and against the Scripture) ordinatum feurit et statutum, quod certis anni temporibus contemplativae devotioni deditis, secularis potesias neminem posset compellere ad jurandum; amore tame justitiae, quam maturariaequum credimus at que pium, ex quadam conniventia toleramus, quod Assisas quascunque Mortis Antecessoris, & Novae disseisinae, quas coram vobis ventilari contigerit, hoc i stanti Septuagesimae & Sexagesimae tempore capiatis, & quod justum fuerit faciatis, super quo vestras conscientias oneramus. Bene valete. Data apud Wilton idibus Februarii Anno gratiae 1293. & Pontificatus nostri nono.

The King borrowing 10000 l. of the monies collected for the Holy Land in England for his own necessary affairs, and causing sundry foreign Merchants and his Brother Edmund, to enter into several Recognizances to the Collectors and Church of Rome, for repayment thereof, as if borrowed by them for their private uses, the King for their security and indemnity, declared the money to be borrowed and employed only for his own use, engaging to discharge and save them harmless against the Collectors and Church of Rome, by this Patent.

REX omnibus, &c. salutem. Sciatis quod cum nos recipi fecerimus per Charissimum fratrem nostrum Edmundum Comitem Leyc. à venerabilibus Patribus J. Wyntonien. & O. Lincoln. Episcopis, Collectoribus Decimae in subsidium Terrae Sanctae concessae per sedem Apostolicam deputatis, decem millia Librarum Sterlingorum de pecunia ejusdem Decimae, pro quibusdam arduis negotiis nostris in Vasconia et alibi ex injunctione et praecepto specially expediendis. Et pro dictorum Collectorum securitate Mercatores de Sacietate Pullicum et Rembertinorum de Florentia, se in dictis decem Millibus libratum ad nostram instantiam et rogatum eisdem Collectoribus obligantes, eandem pecuniae Summam se ex causa mutui a praedictis Collectoribus recepisse et habuisse recognoverunt: praefatusque Edmundus frater noster nichilominus praedictam pecuniae Summam si i muruatum fuisse recognoverit, et ad se pervenisse, et in utilitatem suam conversum fuisse cognoverit, et eandem reddere promiserit, prout in scriptis obligatoriis fratris nostri & Mercatorum Praedictorum super hujusmodi recognitionibus divisim & seperatim confectis, praemissa pleni s continentur, quamquam secundum rei veritatem dicta pecuniae summa sit in nostri utilitatem conversa, et mutuum hujusmodi et obligationes tam fratris nostri quam Mercatorum praedictorum, pro nobis et nostris agendis, et de mandato nostro, ut praemittitur, sint inita et contracta. Nos indempnitati Merc torum praedictorum volentes in hac parte prospicere, ut tenemur, Mercatore eosdem erga praefatos Collectores, necnon et Romanam Ecclesiam, ac quoscunque alios super obligationibus hujusmodi et praedicta summa pecnniae, quietos facere et indempnes promittimus fideliter conservare. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 6 die Maii, Anno Domini 1293. & regni nostri 21. To such shifts was the King then put to borrow these monies from the Popes Agents, though granted to him for the Holy Lands relief.

In the Bundels of Writs in the White Tower, Anno 22 E. 1. I find no less then 8. Writs brought at the suits of the parties, or at the Kings suit, for holding Plea of, or prosecuting Suits in Court Christian, de Catallis et Debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram: I shall render you only this breviate of them. Rex Vic. Somerset. & Episcopo Bathon. & Wellen. for Hilary de Domoer, versus Thomam de Condé, & Willielmum Burnwell Archidiaconum Taunton; 26 & 28 die Januarii. Vic. Oxford. for Wilhelmus de Erdington, versus Magistrum Johannem Walrand, & Magistrum Simonem de Dunketon; 17 die Maii. Vic. Warwic. pro Domino Rege versus Johannem Priorem de Kirkeby, &c. in laestonem coronae et dignitatis nostrae, et contra Prohibitionem nostram; 17 die Maii. Vic. Bucks. for Alicia uxor Willielmi Cryps, versus Magistrum Richardum de Sancta Fryderoyda; 6 die Maii. Vic. Bedford. for Henricus de Marshal, versus Magistrum Benedictum personam Ecclesiae de Wardon; 26 die Aprilis. Vic. Devon. by Richardus de la Weye, versus Magistrum Philippum de Exon. Archidiaconum de Barnestaple, & Magistrum Johannem de Cuwyk, quare tenuerunt; & Stephanum personam Ecclesiae de Cokington, quare secutus est, &c. 8 die Maii. Vic. Huntingdon. by Wilhelmus Pryde, versus Nicholaum de Huntingdon, quare tenuit, &c. 13 die Febr. Besides one Writ Vic. Oxford. brought by Rogerus de Codesford. versus Magistrum Rogerum de Monti Vallibus, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsius Rogeri de Codesford. in Oxford. contra Prohibitionem nostram. Teste m ipso apud Cantuar. 25 die Aprilis, Anno regni nostri vicesimo secundo. To which I shall subjoin two more Writs at large, for holding Plea of Trespasses and Advowsons, evidencing the vexatiousness and daring contempts of Ecclesiastical Courts, against the Kings Prohibitions in that age, and the Kings, Judges resentments of, and proceedings against them for the same.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. Vicecomitibus London. salutem. Monstravit nobis Wilhelmus Faure & Alic. uxor ejus, quod cum Magister Simon de Wymundham, Wilhelmus le Somenir, & Matthaeus le Someter, in Curia nostra coram Justiciariis nostris apud Westm. à die Paschae in 15. dies, anno regni nostri 22. attachiati sunt ad respondend. eisdem Willielmo Faure & Aliciae de placito, quare cum placita de Transgressionibus contra pacem nostram factis in regno nostro, ad Nos et coronam et dignitatem nostram, et non ad alium pertineant in eodem regno; ac iidem Magister Simon, Wilhelmus le Somenir, & Matthaeus, secuti sunt placitum in Curia Christianitatis super hujusmodi Transgressionibus, in laesionem coronae et dignitatis nostrae, et contra Prohibitionem nostram, eisdem S. W. & M. directam, ne praedictum placitum ulterius in Curia Christianitatis sequerentur. Iidem Magister Simon, Wilhelmus & Matthaeus, nichilominus praedict. placitum in praefata Curia Christianitatis secuti fuerunt, quousque idem Wilhelmus & Alicia ad sectam ipsorum Magistri S. W. & M. sententia Excommunicationis in ipsos fulminata ab ingressu Ecclesiae suspensi fuerunt; et postmodum breve nostrum de capiendo ipsos Willielmum & Aliciam tanquam claves Ecclesiae contempnentes, maliciose impetraverunt, ut sic eos impediant quo minus placitum praedictum in praefata Curia nostra coram praefatis Iusticiariis nostris apud Westm, inde motum prosequi possint, secundum legem et consuetudinem regni nostri, in ipsorum Willielmi & Aliciae dampnum non modicum, et nostri contemptum manfestum. Et ideo vobis praecipimus, quod capta securitate à praefatis Willielmo & Alicia de clameo suo pros. attachiatis praefatos Magistrum Simonem, Willielmum & Matthaeum per corpora sua; ita quod eos habeatis coram Justiciariis nostris apud Westm. in Octabis Sanctae Trinitatis, ad respondend. tam Nobis, quam praedictis Willielmo & Aliciae de praedictis transgression et contemptu. Et interim de capiendo eosdem Willielmum & Aliciam praetextu alicujus brevis nostri de Cancellaria nostra occasion praedicta omnino supersedeatis. Et habeat is ibi hec breve. Teste J. de Metingham apud Westm. 7 die Maii, anno regni nostri vices mo secundo. Which was accordingly executed, as appears by the Retorn endorsed thereon.

The like Writ issued Vicecomitibus London. pro Willielmo de Sancto Georgio, versus Magistrum Henricum de Massinghton, quare, &c. tenuit placitum de hujusmodi Transgressionibus, & quare tenuit placitum in adem Curia Christianitatis de Advocatione Capellae de Tadham, contra Prohibitionem nostram, in laesionem coronae et dignitatis nostrae, &c. Idem Magister Henricus pendentibus inter eos in praefata Curia nostra praedictis placitis, praedicta placita nichilominus ulterius tenuit in praefata Curia Christianitatis, qu usque sententia in ipsum Willielmum ca occasion ad sectam ejusdem Magistri Henrici publicata et promulgata, ipsum excommunicari fecit: Et postea br ve nostrum de ipso Willielmo sic excommunicato, tanquam claves Ecclesiae contemnente, capiendo, jam vobis porrexit, ut dicitur, in coronae et dignitatis nostrae laesionem, Curiae nostrae praedictae contemptum manifestum, &c. as in the preceding Writ. Teste J. de Metingham apud Westm. 12 die Dec. Anno regni nostri 22.

King Edward the 1. in this 22. year of his reign, by reason of his expensive Wars, wanting money and means to provide for and relieve his old decayed Servants and Soldiers, by virtue of his Prerogative Royal, began by his Writs to demand Corodies for them, from Abbots, Priors, and Religious Houses of his foundation, which held not by Frankalmoigne, (as his Father King Henry the 3. did before him for the converted Jews) and likewise Pensions for his Chaplains from Bishops, especially upon his advancing of any New Abbot, Prior, Archbishop, Bishop, and restitution of their Temporalties to them; witness these 4. Corodies granted at once this year.

Henricus Lombard habet literas Regis deprecatorias directas Abbati et Conventui de Abbotesbur. quod ipsi eum admittant in Domo sua in vitae necessariis quoad vixerit exhibendum. Teste Rege apud Rokesford. 24 die Februarii; per breve de privato sigillo. Consimiles literas habet Johannes Castiloun ditectas Priori et Conventui Ecclesiae Christi in Nova Foresta. Teste ut supra; per breve de privato sigillo. Consimiles literas habet Thomas de Lenton directas Abbati et Conventui Cestriae. Teste ut supra; per breve de privato sigillo. Consimiles literas habet Rogerus Frere directas Abbati et Conventui de C oxton. Teste ut supra; per breve de privato sigillo. The form whereof you may read in the Register and Fitzherbert.

After which, such Writs for Corodies for the Kings and Queens Servants, Soldiers, and Pensions to the Kings Clerks till promoted to Benefices, very frequently occur both in the Bundles of Privy Seals and Clause Rolls in the Tower, during this Kings reign and his successors; Abbots, Bishops Lands and Revenues being originally granted them by our Kings their Founders, not to spend them on their own luxury, pomp, kindred, allies, but to be bestowed in alms, hospitality, and charity to poor distressed people; therefore more especially on such decayed meritorious Servants or Soldiers as the King by his Writs should recommend to them, to be relieved and harbored during life; being a privilege due unto him of mere common right, of which no prescription or custom could deprive him; no ways extinguished or restrained by Magna Charta c. 1. 3 E. 1. c. 1. or Articuli Cleri c. 11. as our Judges and Law-books have since frequently resolved.

The same year, (Anno 1293. as Matth. Westminster, or 1294. as Walsingham computes) there fell out a new unexpected quarrel between the English and French, upon this occasion; The Normans murdering and pillaging the English, and hanging some of them upon the masts of their ships, with dogs, in contempt, highly exasperated those of the Cinqueports and other English Mariners, who of their own accord united their ships together, to revenge themselves upon the French, for this indignity, and other depredations on the English Merchants; a Per idem tempus Mercatores Angliae variis in mari lacessiti periculis, super mercium suarum amissione, Regi Angliae conqueruntur; Qui Comitem Lincolniae Henricum de Lacy ad Regem Franciae transmisit, suppliciter petens, ut de assensu ipsius per Reges & eorum consilia, contra hujusmodi maritima dispendia provideretur. Interim vero dum Comes responsum expectat, classes ducentarum navium Normannicarum & ampliùs, quae coadunata, ut Anglos virtuosos invaderet, & invadendo fortius propulsaret, in Wasconiam profecta fuerat, quicquid de parte adversa obvium habuit, praedae & morti facile destin ndo. Dum onusta vino reverteretur gloribunda, quasi sibi soli maris Cessiscet libertas, a s xaginta navibus Anglicanis capitur in portu S. Matthaei, in minori Brytannia, & in Angliam adducitur feria sexta ante vigiliam Pentecostes, submersis aut caesis hominibus omnibus qui erant in navibus, absque delictu conditionis, solis illis exceptis qui in scaphis vix sibi saluti fuerant fugiendo. Perdiderunt quippe Gallici quindecim millia hominum in hoc conflictu, Anglici eorum cadavera in mari projecerunt, nec unum solum superstitem dimiserunt; & eorum vasa, vina & alia necessaria continentia, reduxerunt ad propria cum contentis, inter se naves & spolia dividentes. De quibus Rex Angliae nihil recipere voluit, quasi eorum non consentiens voluntati, pro co quod absque ejus praecepto talia perpetrarunt. In illo enim tempore non erat Rex, neque lex nautis posita, sed quod quisque rap re vel auferre valebat, hoc suum esse dicebat. Gernemuthensis inexpugnabilis manus lustrantes confinia Normanniorum, nulli parcentes conditioni, sexui, aetati, rogo patriam illuminantes, manus praedis & discrimini laxaverunt. Francigenae igitur territi & turbati, adiverunt Regem saum, auxilium postulantes, Rumor facti diffusus per Galliam, Regem, consiliumque Juum non tam admiratione quàm indignatione vehementi commovit. Mittuntur igitur nuncii inter Reges pro pace facienda, Ambassiatores ex parte Regis Francorum ordinati, à Rege Angliae petierunt, ut absque moranaves cum mercibus per homines suos captos, & in regno suo receptos, restitueret; si vellet sua negotia pro terra Wasconiae in Curia Regis Franciae favorabiliter expediri. Super mandato Rex deliberans, habito consilio, Richardum Londinensem Episcopum, adjunctis eidem aliis viris prudentibus, ad Regem Francorum & suum consilium cum hujusmodi misit responso, viz. Cum Rex Angliae curiam habeat nulli subjectam, si qui se laesos senserint per homines regni sui, veniant ad Curiam suam, & declaratis sibi illatis injuriis, Rex eis celerem fieri justitiam ordinabit; quod ut securius possint facere quibuscunque conqueri volentibus, Rex de eundo & redeundo per terram suam salvum dabit conductum. Quod si sic Regi Francorum non placeat, eligentur hinc inde arbitri, qui pensatis damnis utriusque partis, provideant, quomodo querelantibus satis fiat, & Rex Anglorum dicto eorum & laudo sub certa obligatione se submittct, dum tamen Rex Francorum se submittat & obliget pari modo. Sivero aliquidoccurrat tam arduum, quod per arbitros discindi nequeat, definiendum Regibus reservetur. Et Rex Angliae habito conducto ad Regem Franciae accedentem, ad aliquam villam maritimam veniet, & de assensis mutuo finis negotio imponatur: Quod si nec istud Rex Francorum acceptaverit, in summum Pontificem, cujus est inter Reges et Regna pacem fovere, transferatur de assensu mutuo negotium (not as to a sovereign Judge, but private voluntary Arbitrator chosen by them:) vel quia tunc Sedes S. Petri vacabat, ad Cardinales omnes vel aliquos, ut litis et discordiae submota materia, pax inter eos et eorum populos restaret ut solebat. Spernit haec omnia consilium Franciae, nec in juriis instanter flagitantibus dignatum est aliquid respondere.

The King, during the Treaties with the French King for peace, by his Ecclesiastical Sovereignty issued these Writs to his Bishops, to pour forth devout prayers to God for a blessing on his confer nce with the King of France, that it might tend to the praise of God's holy name, the peace, prosperity and honor of his Realm, and the common good and profit of Christianity; worthy our imitation upon occasions of this nature.

REX Archiepiscopo Eboracensi, &c. salutem. Cum inter magnificum Principem, Dominum Regem Franciae illustrem, Consanguineum nostrum, & nos aliqua sint exorta, propter quae ad partes intendimus transmarinas personaliter nos confer, cum Domino Rege super hiis habituri colloquium & tractatum. Credentes firmiter & sperantes, quod felicior votis nostris effectus adveniret, si devotorum intercessionibus adjuvemur; Paternitatem vestram affectuose requirimus et rogamus, quatinus apud Deum preces devotas suppliciter effundatis, et a vestris subditis illud fieri injungatis, ut in hujusmodi nego cio prosequendo, tractando, ac etiam ordinando, sic Deus et Dominus regat et dirigat actus vestros, quod cooperante unigenito Dei filio Jesus Christo, labor noster in hac parte ita possit fructuosus haberi, quod cedat ad laudem sui nominis, ac statum quietum et prosperum Regni nostri pariter et honorem, necnon et ad tocius Christianitatis commodum et profectum. Teste Rege, apud Sanctum Albanum, xiv. die Februarii.

Consimiles literae diriguntur A. Dunelmensi Episcopo, J. Episcopo Karl. O. Linc. Episcopo, W. Elyen. Episcopo, R. Norwic. Episcopo, J. Wynton. Episcopo, G. Cicestr. Episcopo, J. Roffen. Episcopo, Th. Exon. Episcopo, A. Sarum Episcopo, R. London. Episcopo, W. Bath. & Well. Episcopo, R. Coventr. & Lich. Episcopo, G. Wygorn. Episcopo, —Assaven. Episcopo, Th. Heref. Episcopo, —Bangor Episcopo.

Consimiles literae diriguntur Custodi spiritualitatis Archiepiscopatus Cant. seed vacante, mutatis tamen mucandis, viz. ubi paternitate , &c. ibi devotionem, &c.

Consimiles literae Custodi Ep scopatus Landaven. seed vacante diriguntur.

Consimiles literae diriguntur M. Meneven. Electo.

The French King and his Counsel rejecting all overtures of Peace with King Edward after sundry Treaties and prayers, instead thereof, Misit denique Rex Francorum ad civitatem Agenum, quas ad Ducatum Aquitaniae spectare dignoscitur, ibique nominatim citari fecit Regem Angliae, ut die certa Parisiis compareret, de injuriis & rebellionibus in terra facta Wasconiae responsurus. Which Mat. Westminster thus relates; Circa festum Sancti Andraeae Apostoli Rex Francorum Philippus direxit Regi Angliae literas citatorias, ut personaliter Parisi s ad Parliamentum suum acced ret, responsur. quaestionibus & legitimis causis, quas idem Rex & sui Pares proposituri erant adversus eum, in haec ve ba.

Philippus Dei gratia Francorum Rex, Edwardo eadem gratia Regi Angliae, consanguineo suo, tenenti Ducatum Aquitaniae, salutem. Cum notorium sit & manifestum per rei evidentiam, adeo quod nulla potest tergiversatione caelari, quod homines de Baiona, coadunatis sibi quampluribus aliis, qui de regno vestro Angliae, assumptis navibus & armis, ac hominibus armatis in magna multitudine, ibidem palam ac publice collectis, vobis non insciis, vel saltem probabiliter ignorare non valentibus, exierunt, animo nephando homines as subditos nostros de Normannia, & de quibusdam aliis partibus regni nostri, tàm in te ra quàm in mari, in locis etiam nostrae jurisdictioni subjectis, nequiter invaserunt, innumer s ex iis inhumaniter occidendo, stragemque horribilem eis faciendo, multos ex eis capiendo, & adhuc captos detinendo, ac eosdem navibus & mercibus, quasi inaestimabilibus, ex diu ante concepta nequitia depraedando, confractis quamplurimis ex dictis navibus, & submersis, spretis & contemptis prohibitionibus & mandat is nostris factis & propositis solenniter & publice, ac palam editis Burdegali & Baionae, & in mul is aliis locis, ne aliquis praedictis, vel aliis quibuscunque stecialiter, per terram vel mare vehent bus merces suas, prasumerent forisfacere, sen aliàs offender quoquo modo. Naves etiam superstites, & omnes m rces ad regnum vestrum Angliae transvehendo, quas in vestra jurisdictione acceptastis, & adhuc receptatis scienter, & per nuncios nostros super eorundem existentium & apparentium restitutione requisitis sufficienter, restitutionem facere non curastis, sed potius contempsistis, licet vobis ex parte nostra f erit oblatum; quod si qua existentia, vel apparentia per homines regni nostri capta detinerentur de bonis subjectorum vestrorum, de his restitutionem vobis fieri faceremus. Cumque notorium sit & manifestum similiter, quod quamplures dictorum hominum de Baionia, adjunctis sibi nonnullis mal factoribus aliis, villam nostram de Rupella proditionaliter invaserunt, insultus quamplures in eam facientes & habitatores ipsius, quosdam etiam occidentes ex eis, & alios multipliciter damnificantes; cosdem nos, cum excessus & facinora praedcta non possumus conniventibus oculis pertransire; vobis, vel locum vestrum in Vasconia & Baiona tenentibus, quod certum numerum dictorum homiaum de Baione, per vos, vel praedictos locum vestrum tenentes, in prisona nostra Petragorum mitteretis infra term num jam elapsum, pro faciendo quod ratio persuaderet, & justitia postularet, praecepimus. Alia quaedam mandata super praedictis, per patentes literas nostras sufficienter fecimus injungi; quibus injunctionibus & mandatis parere, contumaciter & contemptibiliter est neglectum. Cumque ex ratis & legitimis causis seisiri mandaverimus civitatem Burdegalim terram Agendici, & totam aliam terram, quam infra Seneschalliae nostrae Petragori metas, in Petragoriano, Caturinio, Lemovico, gentes vestrae nomine vestro tenebant, & locum vestrum tenentes in praedictis locis, gentibus nostris dicti mandati nostri sine armis executioni demandantibu , in bedientes f erunt contumaciter, & rebels, & adhuc in rebel one persistunt, mandatis nostris & gentibus nostris non parents. Sed quod gravius est ferendum, civitates, castra, villas, & loca dictae terrae, contra nos munierunt, inforciant, tota die volentes, quasi modo hostili, justificationi nostrae feodi resistor, nec quaedam custella, nec fortalicias, quae ab eis ex certis & legitimis causis per gentes nostras requiri fecimus, reddere voluerunt, sive ea reddere noluerunt, sive ea reddere contemptibiliter reeusarunt; & gentes terraeillius ad resistendum nobis & nostris, in viis & itineribus concitaverunt, concitant & invitant, contra nos gentes ipsas juramentis propriis astringentes, & in assisis literas ex parte vestra proposuerunt publice, & dixerunt, quod nobis nec gentibus nostris in ullo pareatur. Imo si gentes nostrae justificando, sicut ad nos pertinet, aliquid seisiant, capiant, vel explectent, vel seisire vellent, capere vel explectare quod fierent, vel fiant gentibus nostris violexter recussae, quae jam in multis locis intemporabiliter insligendo, gentes nostras cum armis turpiter expellendo, verberando, & de terra illa violenter ejiciendo, & alios violenter pertractando, in praedictis & pluribus aliis sedi ionem publicam contra nos, et jus regium nostrum facientes, in praejudicium superioritatis nostrae, et laestonem Regiae Majestatis; quae tàm nefarie perpetrata sunt, & adhuc toto die perpetrantur, quod horum ignorantiam vos habere veresimiliter non potestis. Cumque publica referente fama ad nos pervenit, quod post appellationes multas, & à multis locum vestrum tenentibus ad Curiam nostram, interpo ta occasion appellationum, in magnum et grave praejudicium superioritatis et jurisdictionis nostrae contemptum, appellatos ipsos à jurisdictione ostra, propter easdem appellationes exemptos, rrationabiliter & crudeliter, nulta humanitate servata, sed spreta reverentia nobis debita, tractaverunt capiendo, & districtis carceribus mancipando; videlicet Grimb ldum de Tysano, Bernardum de Raunchano, Andraeam de Baysac, Bonafusium de Coceti, dictum Ros; & quamplures alios bonis suis omnibus spoliando, & de suis domiciliis, locis & haereditatibus expel ndo, dictum Garciam & quamplures alios suspendendo, Arnoldum de Bordis, Bernardum Pelliternum, & quend m vocatum Formage, & in gulis eorum furcas imponendo, & aperte post omnes chordis l gando, ne loqui possent, seu appellare, aut appellationes suas re ovare; inhibendo sub poena suspendii quib sdam notariis, requisitis ab ipsis appellantibus, ut supradictis appellationibus publ ca conficerent instrumenta, ne hujusmodi instrumenta facerent; videlioet Magistro Martino Mercerio & pluribus aliis; aliosque incarcerando, eos detinendo, pro eo quod dicebant, quod à Seneschallo vestro Vasconiae, & de tota terra Agen. ad nos licitùm erat appellare; videlicet Reymundum de Lacussano advocatum de Agen. & quamplures alios diversorum tormentorum generibus cruciando. Hin est quod vobis praecipimus, et mandamus sub poenis quas potuistis incurrere et potestis, quatenus vicesima die instantis Natalis Domini quam vobis peremptory Parisiis assignamus, compareatis coram nobis, sicut debebatis et debetis, et sicut tantorum facinorum et excessnum qualitas exigit et requi it, super dictis omnibus, quorum cognitio ad nos pertinet, et praedicta tangentibus, et quae pos unt sequi ex eis et omnibus aliis, quae contra vos proponenda duxerimus, responsuri, jure parituri, et quod justum fuerit audituri, et etiam recepturi. Significantes vobis tenore praesentium, quod sive dictis die & loco compareatis, sive non, nos nihilominu procedemus prout debemus, vestra non obstante absentia. Datur. Parisiis, &c.

stnd mandatum quia Rex Angliae minime est prosecutus, ad diem praefatum non comparendo, Rex Francorum in propriae persona pro tribunali sedens, sententiam protulit udicans in defectu: moxque universali Parium arbitrio, ab omnibus terris in regno Francorum praehabitis, extoris abjudicatur et exhaeredatur. Doinde praecepit Rex Constabulario Franciae, ut in manu armata proficiscens, Ducatum Aquitaniae Regis Francorum nomine occuparet, caperetque vel expelleret quoscunque p r Regem Angliae illius custodiae deputatos. Hereupon the King of France invading Aquitain, refusing all terms of Peace, or receding from them; Rex Angliae convocato Londoniis Parliamento, cui Johannes Rex Scotorum interfuit, de consilio Praelatorum et Procerum consensum, terram sub dolo ablatam recuperandam gladio decernit. The Parliament giving him a large Subsidy towards this War, the King by their advice renounced his homage to the King of France; and sending the Archbishop of Dublin, the Bishop of Durham with others Ambassadors to the Kings of Germany and Aragon with large presents and gifts, he entered into a firm league with them against the French, ancillante, imo principante summa C. M. lib. de sterlingis.

The King notwithstanding this Subsidy wanting monies, searched all the Monasteries and Churches throughout England, where any monies were d posited by Religious persons or others, and forcibly carried it away to supply his occasions, by the advice of his Treasurer William de Marchia B shop of Bath and Wells, thus related by Mat. Westminster. Illo quoque tempore, videlic t Dominica secunda mensis Julii, factum est scru inium xecrabi , et sacrilegium horrentum in Ecclesia Dei, per universum regnum Angliae, quale non fuit, nec fuisse creditor multis temporibus retroactis. Fecit Rex omnia regni Monasteria perscrutari, & pecuntam inventam Londoniis a porta i. Quod quidem scrutinium, ut credimus, non emanavit a consci ntia Domini Regis; sed author potius hujus facti fuit Magister Gulielmus de Marchia, tunc temporis Domini Regis Thesaurariu , qui in hoc facto non Bathoniensis Episcopus dici debuit, sed tyrannus, non defenden Ecclesiam s d offendens. Ille iquidem facit cujus authoritate fit. Et quia sic Templum Domin violavit ••• eat sibi ab anathemate Sancti Pauli, dicentis; Si quis Templum Domini violaverit, disperdet illum Deus; (meant only of the sacred Temples of Christians bodies, defiled by fornication or adultery, of which sin unmarried Priests and Mon •• were then mo t guilty; not of Monasteries or Churches, as this Monk with others mistake, and misapply it.) Henry de Knyghton stories; Edwardus qu rundam fret •• consilio, omnem pecuniam & omne depositum in Ecclesiis Cathedralibus, Domibus Religiosis, & universis gazofilaciis Clericorum & Laicorum Fratrum Praedicatorum & Minorum, c •• erorum que ordinum omnium, quinto scilicet die Julii hora terciae, per ministros suos praeordinatos quasi ex improviso cepit, & in ararium suum Londoniae reponere fecit, multama pecuniam consecutus est, quam nunquam postearestituit. Illis tamen qui ei ten bantur in debito vel communiter cum Clero vel populo auxilium promittebant ei, hujusmodi p cuniam acc ptam in solutionem alterius jussit allocari, seu restitui. Polydor Virgil thus more particularly relates the story: Erat p r haec bella continua jam vacuatum aerarium regium, quod malum Gulielmus Marchianus quaestor unus, omnium alieno detrimento sanandum statuit. Is enim noverat cum in Coenobiis, tum in Templis pecunias esse depositas, quas si juberet tolli, non utique scelus, sed operae precium facturus ducebat, si pecunia promeretur foras ad usum populi, perinde quasi omnia essent communia, quo sic pecuniam militi suppeditaret, praesentemque curaret (inopiam.) Itaque praefecti militum, quibus ill sacrilegii patrandi negotium dederat, dispositis passim per regmum militibus, uno tempore quicquid pecuniarum in locis sacris reconditum fuerat, omnibus vestigiis indagatum ad Edwardum afferunt, gemente passim populo (or rather Clero) quod Princeps non putaret manum abstinendam a pecuniis, quibus sacrae aedes reficiendae essent. Rex autem pecuniae egens rem dissimulavit. Francis Godwin in his Catalogue of Bishops stories, That he had seen amongst the Records of our Church of Wells, the Copies of divers Letters unto the Pope and Cardinals, from the King, from the Nobility, and divers of the Clergy of this Realm, commending William de Marchia so far forth for his holin sse, testified (as they write) by many miracles, as they entreated very earnestly for his canonization. I mar el much at it, for Matthew of Westminster and Polydor Virgil complain much of him, as the author of an heinous Sacrilege, in causing the king to spoil all the Churches and Monasteries of England, of such plate and montes as lay hoarded up in them, for the payment of his Soldiers. It was Edward the 1. a Prince that wanted neither wit to devise, nor courage to execute such an exploit, and to lay the fault upon another at last. Yet likely enough it is, that such a fault stamped on him (how undeservedly soever) might bar him out of the Popes kalendar, who otherwise was not wont to be overdainty in affording that kind of honor, where Fees might be readily paid in for it.

The King not sufficiently supplied with monies by this prey, or forced Loan, In vigilia S. Matthaei Apostoli, coad natis Clero & populo apud Westm. postulat Rex a tot Ecclesia, per totum regnum Angliae locata, medietatem omnium bonorum, tam temporalium quam spiritualium. Quo audito, et in saeculis inaudito, Pontifices et Praelati conturbati sunt et conterri t, et prae angustia spiritus gementes, Regemque offender, et ei contradicer non audentes, sed votis regiis annuentes, i praedictam medietatem omnium bonorum suorum, uno anno provenientium, concesserunt. Quam quidem medietatem, si prius prudentius et melius cog tassent. seed Apostolica inconsulta, Regi concedere non praesu erent ullo modo; (writes Mat. Westminster.) Indictis igitur hujus solution •• c rtis terminis & praefixis, ad propria sunt reversi. Nec mora, soluta prima portion juxta taxationem Decim praetaxata, praecepit secularium militum bona taxari, & sibi decimari. Mercatoribus & Civibus commorantibus in civitatibus muratis, & villulis nundinariis, senarium denarium ex omnibus quae possiderant, ejus necessitatibus indi it persolvendum. Dicitur etiam, quod Magister Gulielmus de Monteforti, Decanus Ecclesiae Sancti Pauli London. sam s & incolumis ad Curiam veniens, ut Regis animum mitigaret, aut saltem tale jugum importabilis servitutis, sicut bonus Ecclesiae silius levigaret, & approprians ante Regem, ut sermonem conceptum, pro quo venerat, exponeret, reap ••• labiis obmutescens, viribus corporis destitutus, coram Rege corruens spiritum exhalavit. Hoc ver Rege conniventibus oculis praetereunte, & in petitions sua instantius perdurante, adhuc absconditum erat quantum persolveret quisquis Regi, hinc diversis diversa fabulantes, ac in dies mutuo sic vam acerbam masiicantibus: Congregatis tandem in refectorio Monachorum Westm. surgens unus Miles, Johannes de Havering dictus, in medi eorum dicebat; Viri venerabiles, postulatio Regis haec est; scilicet, Ecclesiasticorum vestrorum proventuum medietas annualis. Cui si contradixerit quis, assurgat in medio cetu, ut agnita pe sona ejus, ascribatur tanquam regiae pacis reus. Quibus auditis, conturbati singuli Praelati cupitis protinus paruerunt. Henry de Knyghton thus relates the proceedings in this affair. Eodem anno circa festum Ascentionis Domini, Rex omnes lanas terrae Angliae, tam Clericorum quam Laicorum seisivit, et sic seisitas servavit quousque Mercatores data maxima pecuniae summa, ease quasi de novo redimerent. Eodem etiam anno, vocavit Rex per literas suas Archiepiscopos, Episcopos, Decanos Ecclesiarum Cathedralium, et Archidiaconos in propriis personis, Clerumque uniuscujusque Diocesis per duos Procuratores, ut in festo Sancti Matthaei Apostoli coram eo comparerent Londoniae. Quibus existentibus ait Rex; Domini car ssimi, jam satis constat, ut audistis, de famosa ista guerra quae inter Regem Francorum & inter nos initium sumpsit, non nostra culpa ut novit Deus, set absque ullo dolo vel fraud casuali er sumpsit initium, & usque praesens sumptuosissime continuatur. Verum ne ex injusto bello redargui possemus vel reprehendi, optulimus ei primo pacem, & pacis formam uterque nostrum amplexatus est; Quam cum ex parte nostra, ut convenit, servare parati essemus, ipse eam renuit & contempsit, & quanto magis pacem quaerimus, tanto magis ab ea eramus seperati: Videntes autem nos finaliter sic illudi, hanc guerram incepimus, & si necesse fuerit pro justitia nostra consequenda usque ad mortem continuandam. Verum quia terrae nostrae Anglicanae non sum nisi quasi unus malus custos, & non ipsa terra nostra, set tota Anglicana Ecclesia jam in arto ponitur et move ur unjust, nec continuare possumus quod incepimus nisi de eadem terra nostra nobis auxilium tribuatur, iccirco orationes vestras in praesenti expetimus, et vestrum auxilium implorantes. Et juste debetis Domini carissimi & praecipue ista oratione impartiri auxilium, quoniam videtis Comites, & Barones & Milites nostros, quod non solum bona, sed verum etiam corpora sua pro nobis exponunt & pro terra nostra, non ad sanguinis effusionem, imo frequentius ad mortem. Et vos igitur qui corpora vestra erponere non potestis, justum est et rationi consonum ut de bonis vestris subveniatis. Adjecitque subsequentia, ut placeret illis, scivit enim eos esse motos pro immunitate Ecclesiae violatae & ait: Quia recenter duo facta sunt in quibus admiramini; placare vobis volumus, & in hac parte respondere: Praecepimus, quod omnes lanae vestrae arrestarentur, et hoc non sine causa fecimus, quia nostrae voluntatis fuit, ut de bonis terrae ipsae terra conservaretur illaesa. Aliud est: Datum fuit nobis intelligi, quod moneta terrae nostrae corrupta fuit & falsata, unde praecepimus, quod statutum monetae in suo robore teneretur, nichil mali suspicantes; set in facto contigit sicut & accidit inter Apostolos Jesu Christi: Inter enim 12. erat unus malus qui Christum tradidit; similiter & in hoc facto fines mandati nostri quidam egressi sunt & deceperunt nos; unde parati sumus emendas facere pro libiro vestrae voluntatis. Cumque loquendifinem fuceret, respondit Oliverus Lincolniensis Episcopus; Domine, istud negotium consilium requirit; detur nobis dies ad consulendum cum fratribus nostris, & ex consilio respondendum. Datusque est dies tertius. Interim vero consulent s, diversi diversa censerunt. Vacabat enim Cantuariensis Ecclesia, & membra sin c pite dispersa sunt. Eboracensis vero Johannes Romanus, Regis timore perterritus, eo quod Regi in magna summa tenebatur, (upon his premised censure and Judgment in Parliament, for excommunicating the Bishop of Durham, &c.) quasi dissimulando destituit. Dunelmensis Antonius de Bek nondum reversus fuerat de Alemannia. In unum tandem concordabant omnes, ut offerrent Regi duas Decimas in uno anno solvendas. Quod audiens Rex, indignatus est, et per suos satellites comminatus est, se extra protectionem suam Clerum velle ponere, nisi medietatem omnium bonorum concederent, et votis ejus annuerent in hac parte; statimque quasi stipula corda eorum dissipata sunt. Quidam enim Regi placere volentes festinanter, alii vero timore perterriti subsequentia concesserunt. Et quia immunitas Ecclesiae, ut dictum est, laesa fuit et violata, petiit a Rege quosdam Articulos, Rege jubente. Jussit enim Rex postquam votis ipsius parueruut, ut & ipsi ab eo peterent remedia quae vellent: et petierunt inprimis, ut statutum de manumortua, quod in praejudicium sanctae matris Ecclesiae fuit aeditum, deleretur. Cui quidem articulo Rex, Quod idem Statutum de consilio Magnatum suorum fuerat editum et ordinatum, et absque eorum consilium non erat revocandum. Caeteris autem articulis quod p o posuerant (not specified in our Histories) respondit de facili; ita quod frustrati e delua reversed sunt ad propria, obligati tamen ad medietatem concessam. Eodem eciam anno habuit Rex â Communitate regni decimum denarium, & a civitatibus sextum denarium. Polydor Virgil, relates the story almost in the same words with Knyghton, concluding it with this observation. Dum Edouardus ita ex Sacerdotum opibus suas exiget, Walli deficiunt, Anglos passim persequuntur, locaque aliquot capiant, multis interfectis sine ullo discrimine sexus aut aetatis. Misit Rex Edmundum fratrem cum non mediocri Militum numero, qui ut in Walliam pervenit, praelio temere cum hostibus commisso, profligatus est, nimirum pecunia sacrilegio quaesita exitio fuit exercitui, qua in primis illos conductus fuerat. So Polydor; who might have made the Popes sacrilegious exactions of moneys for the Holy Land, and Wars of Sicily, the sole or principal cause of the Christians overthrows in the Holy land, and of the Popes forces in Sicily and Apulia.

The King after this Grant of the Clergy appointed Collectors in every Diocese to collect these Dismes at the several times of payment, by these Patents.

REX dilecto sibi in Christo Priori Roffensi salutem. Cum Praelati & totus Clerus de regno nostro medietatem beneficiorum et bonorum suorum, de quibus Decima ultima in Subsidium Terrae concessa, fuit data nobis in Subsidium nostrum de anno praesenti, juxta taxacionem ultimo inde factam liberaliter concesserint et gratanter, beneficiis Ecclesiasticis personarum p ura beneficia Ecclesiastica non habencium per eandem taxacionem, valorem decem Marcarum annuarum non excedentibus, duntaxat exceptis; Ita quod prima tercia pars ejusdem medietatis in festo Omnium Sanctorum prox. futuro; & secunda tercia pars ejusdem medietatis in Quindena Paschae proximo sequenti; & ultima tercia pars ejusdem medietatis in Quindena Nativitatis Sancti Johannes Baptistae prox. sequenti nobis persolvatur: Nos de vestra fidelitate & diligentia confidentes, assignavimus vos ad dictam medietatem secundum taxacionem illam in Episcopatu Roff. colligendam et adunandam, et in tuto loco reponendam et salvo custodiendam, donec. aliud à nobis inde habueritis in mandatis; Et ideo vobis mandamus rogantes, quatinus eandem medietatem in forma praedicta colligatis, adunatis, & eam in tuto loco reponatis, & custodiatis; Ita quod eam promptam & parotam habeatis juxta aequales portiones dictis terminis nobis solvendam & liberandam, cum super hoc à nobis fueritis requisiti. Et hoc sicut nostrum & vestrum honorem diligitis nullatenus omittatis. Concesserunt enim nobis dicti Praelati, quod Clerum suarum Diocesium authoritate sua, quam vobis per literas suas patentes praestabunt, ad solutionem dictae medietatis, ut praemittitur, faciendam compellere valeatis. In cujus, &c. T. R. apud Westm. 30 die Sept.

Consimiles literae diriguntur per singulos Episcopatus personis subscriptis.

Nomina Collectorum in Episcopatibus subscriptis; Heref. Decano & Cap. Heref. Landaven. Abbati de Margan. Assaven. Abbati de Aberconewey, Bangoren. Episcopo & Cap. Bangor. Meneven Priori Lanton prime, Priori de Kaermerdyn; Linc. Abbati de Oseneye, Priori Sanctae Katerinae extra Linc. Norwyc. Priori de Sancto Edmundo, Priori de Wymundeham; Elyen. Priori Elyen, Priori de Bernewell; Coventr. & Litchf. Abbati de Burton super Trentam, Priori de Kenylworth; Dunolm. Priori Dunolm. Karl. Priori de Whetenhale; Cicestr. Dec. & Cap. Cicestr. Wygorn. Abbati de Glouc. Eborum. Priori de Thurgarton, Abbati de Seleby, Abbati beatae Mariae de Eborum, Abbati de Furnays. London. Priori Sanctae Trinitatis London, Abbati Sancti Johannes Colecestr. Exon. Decano Exon. Collectori Capituli Exon. Abbati de Ta •• stok Collectori in Com. Cornub. Priori Sancti Nicholai Exon. Bath. & Wellen. Abbati Glaston. Cantuar. Abbati de Faversham; Sarum. Abbati Radyng. Abbati de Shireburn; Wynton. Abbati de Certeseye, Abbati de Hyda Wynton.

In recompense of which Grant, the King granted these ensuing protections to them both by Sea and Land, for their persons, servants, lands, rents, possessions goods and chattels.

REX Capitan. Marinariorum & eisdem Marinariis, Vic. & omnibus Ballivis & fidelibus suis ad quos, &c. salutem. Cum Praelati & totus Clerus de regno nostro medietatem beneficiorum et bonorum suorum de quibus Decima ultim in subsidium Terrae Sanctae concessa fuit data, nobis in subsidium nostrum de anno praesenti juxta taxationem ultimo inde factam liberaliter concesserint et gratanter, Nos eorundem Praelatorum et Cleri quieti et tranquillitati ex hac causa libenrius providere volentes; suscepimus in protectionem et defensionem nostram specialem praefatos Praelatos, et singulos de Clero praedicto, homines, terras, res, redditus, et omnes possessiones eorundem. Et ideo vobis mandamus, quod ipsos Praelatos & singulos de Clero praedicto, homines, terras, res, redditus, & omnes possessiones ipsorum in ballivis vestris manuteneatis, protegatis, et defendatis, non inferentes eis vel inferri permittentes injuriam, molestiam, dampnum aut gravamen. Et si quid eis forisfactum fuerit, id eis sine dilacione faclatis emendari. In cujus, &c. per praedictum annum duraturas. Nolumus autem set firmiter inhibemus, ne de bladis, seu aliis bonis et catallis praedictorum Praelatorum et Cleri, vel alicujus ex ipsis ubicumque consistant, ad opus nostrum aut aliorum quorumcumque, sine licencia et voluntate eorundem Praelatorum et Cleri, vel alicujus ex ipsis cujus bona fuerint, aliquid interim capiatis seu capi faciatis, quominus de eisdem bsadis, bonis, et catallis suis libere disponere et ordinare, ac commodum suum facere poterunt, prout sibi meltus viderint expedire. Teste Rege apud Westm. 27 die Sept.

After this general, he granted this special protection in the same form to the Abbots, Abbesses, Priors and Prioresses of the Cistercians, Augustine's, Benedictines, and Order of Cluny in England, thus entered on record.

REX Capitan. Marinariorum, &c. ut supra; Cum dilectus nobis in Christo Abbas de Miravall. Ordinis Cistercien. sicut cateri Abbates ejusdem Ordinis de regno nostro medietatem beneficiorum, &c. Nos, &c. ut supra de verbo ad verbum usque in finem. Teste ut supra.

Consimiles literas de verbo ad verbum habent subscripti qui sunt de eodem ordine.

Abbas de Regali loco juxta Oxoniam, Abbas de Stratteford, Abbas de Sibeton, Abbas de Boxle, Abbas loci Sancti Edwardi de Letteleye, Abbas de Holmcoltram & Caldre in Coupland, Abbas de bello loco Regis, Abbas de Buldewas, Abbas de Valle Dei, Abbas de Basingwerk, Abbas de Bella Landa & Strata Florida, Abbas de Dore, Abbas de Revesby, Abbas de Stanlowe, Abbas de Rughford, Abbas de Fontibus, Abbas de Cumba, Abbas de Gerndon, Abbas de Flexle, Abbas de Cothershale, Abbas de Kirkestall dup. Abbas de Parco Lude, Abbas de Salleye, Abbas de Rivall. Abbas de Wouburn. Abbas de Jorevall, Abbas de Waverle, Abbas de Stonle, Abbas de Forde, Abbas de Dunkeswell, Abbas de Hayles, Abbas de Valle Regali, Abbas de Melsa, Abbas de Cumbermere, Abbas de Tame, Abbas de Tileteye, Abbas de Kingeswode, Abbas de Hayles, Abbas de Saltreya, Abbas de Rupe, Priorissa de Appelton, Abbas de Bitlesden, Abbas de Bynedone, Abbas de Newenham, Priorissa de Cotum Monialium, Abbas de Wardon, Priorissa de Swyne, Abbas de Ponte Roberti, Abbas de la Quarrere, Abbas de Swynesheved. Abbas de Rogali loco, Abbas de Curavall. Abbas Ri vall, Abbas de Boclond, Abbas de Bukfast, Priorissa de Lekeburn, Abbas de Medideneham, Abbatissa de Morham, Abbas de Sab cia, Abbas de Crokesden, Abbas de Gerwedon, Abbas de Graciis.

REX Capitan. Marinariorum, &c. ut supra. Cum dilectus nobis in Christo Abbas de Neuhus ordinis Praemonstraten. sicut caeteri R •• igiosi ejusdem ordinis de regno nostro medietatem, &c. ut supra usque in finem. Teste ut supra.

Consimiles literas de verbo ad virbum habent Abbates subscripti, qui sunt de eodem ordine.

Abbas de Barlinges, Ab. de Lavendene, Ab. de Torre, Ab. de Croxton & Neubo, Ab. de Al ewyk, Ab. de Bogeham, Ab. de Eello Capite, Ab. de Dureford, Ab. de Teychefeld, Ab. de Wellebeck, Ab. Sanctae Radegundis juxta Dov riam & de Langedone; Item idem Ab. Sanctae Radegundis habet aliam seperatam, Abbates de Thupholm & Hagheneby, Ab. de Westdereham, Ab. de Wenlyng. Ab. de Langeleye, Ab. de Leyston, Ab. de Langedene; Prior de Tonebrigg. Prior de Kenyleworth, Prior de Novo loco juxta Gildeford, Prior Christi Ecclesiae de Thwynham, Ab. de sancta Agatha, Ab. de Coverham, Frater Nicholaus Salies, Abbatis de Bello portu ordinis Praemonstraten. Procurator generalis, Frater Wilhelmus Sampson Abbatis de Blanca Landa ordinis ejusdem Procurator in Anglia generalis, Ab. de Cokersond.

REX Capitan. Marinariorum & eisdem marinariis, &c. Cum dilectus nobis in Christo Prior de Wartre ordinis Sancti Augustini, sicut & caeteri Religiosi ejusdem ordinis, &c. ut supra usque in finem. Teste ut supra.

Prior de Cokefford, Prior de Muchelham, Ab. de Lesenes, Prior de Bridelington, Prior de Merketon, Prior de Belkeford, Prior sanctae Trinitatis London, Prior de Wabrun, Prior de Giseburn, Ab. de Hertiland, Magister Domus sancti Marcii de Bylleswik juxta Bristol, Prior de Tannton, Prior de Burncestr. Prior Ecclesiae Sancti Gregorii Canterb. Prior de Flicham, Priorissa de Garinges, Ab. de Cyrencest. Ab. de Sancta Ositha, Ab. de Leycestr. Prior Ecclesiae sanctae Mar. de Suthwerk, Prior de Wirkesup, Prior de Siodleye, Prior de Warmesleye, Ab. de Haghemon, Prior de Wyrmegeye, Ab. de Roucestr. Prior sancti Mechaelis de Brommore, Prior sancti Thomae Mart. juxta Staff. Ab. de Crek, Ab. de Gres leye, Prior Ecclesiae Christi de Thwynham, Prior de Caldewelle, Prior de sancto Oswaldo, Prior sancti Petri de Gippewico, Prior de Novoburgo; Frater Walterus Bryket, Prioris de Bello loco in Norm. ordinis sancti Augustini Procurator in Angl. generalis, Magister Ricardus de Werpele, Dom. Custos domorum Scolarium de Morton, Prior sanctae Fredeswide Exon. Prior de Bernewelle, Prior de Buttele, Prior sancti Leonardi de Brisete, Prior de Hagh, Abbas de Keynesham, Prior de la Launde, Prior de Repindon. Prior de Wroxton, Prior de Dunstaple, Prior de Kirkeham, Prior de Dunmowe, Abbas de Nuttel , Prior de Newenham, Prior sancti Bartholomaei de Smithfeld. London.

REX Capitan. Marinariorum & eisdem Marinariis, &c. Cum dilectus nobis in Christo Abbas de Hyda extra Winton. ordinis Sancti Benedicti, sicut cateri, &c. ejusdem ordinis, &c. ut supra de verbo ad verbum usque in finem. T. ut supra. Consimiles literas habent subscripti de verbo ad verbum qui sunt de eodem ordine.

Abbas de Thorneye, Ab. de Burgo sancti Petri, Abbatissa Shaftoniae, Prior Ecclesiae Christi Cantuar. Abbas de Malmesbir. Prior sancti Swithuni Winton. Abbas de de Certeseye, Prior sanctae Trinitatis Ebor. Prior de Tikeford juxta Neuport Paignel, Prior Dunolm. Prior de Kirkeby Monachorum, Abbas de Waledon, Abbas de Haghemon. Abbas Salop, Prior de Eli, Abbas beatae Mariae Eb r. Prior de Newenton, Abbas de Middelton, Prior sancti Nicholai de Exon. Prior de Spalding, Abbas de Bello, Prior de Ware, Prior de Wyleweton, Abbas de Persshore dupp. Prior de la Sele, Prior de Aundener , Prior de Appelderecumb , Prior de Hynkeleye, Prior de Caresbrok, Frater Johannes de Apris ordinis sancti Benedicti Procurator Abbatis de Lira in Anglia generalis, Prior de Wane eswotton, Prior de Sporleye, Prior de Warham, Prior de Folkestan, Prior de Wellys, Abbas sancti Benedicti de Hulmo, Prior de Coges, Prior de Warmynton, Prior sanctae Mar. Wygorn. Prior de Spectesbury, Prior de Emedewell, Prior de Toft, Prior de Frumpton, Prior de Eston. Priores sanctae Crucis de Insula Vecta, Prior de Cr tingges, Prior de Hermodesworth, Prior Sanctae Mar, Lude, Prior de Ecclesfeld, Prior de Wedon Pinkeny, Prior de Noiove & Novo Mercato, Prior Sanctae Fidis de Horsham, Prior de Otriton, Prior de Wenge, Prior de Wylminton, Prior de Lodres, Prior de Modbury, Prior de Iplepenne, Abbas de Muchelneye, Prior de Trulegh, Prior sancti Jacobi de Exon. Prior de Estleye, Prior de Totton, Abbatissa de Berking, Abbas sancti Augustini Bristol. Prior de Cowyk, Prior de Monte Sancti Michaelis in Cor •• b. Prior de Wylminton tripl. Prior de Tywardraeth, Prior de Levesham, Prior de Le ton, Prior de Berdon, Abbas de Whyteby, Abbas de Fiscamps, Prior de Stokes, Prior de Okeburne, Prior de Stymenton, Prior de sancto Valerico, Prior de Ranton, Prior de Swaneseye, Prior de Hatfeld Regis, Prior de Hameley, Prior de Tuttebury, Prior de Neoto, Prior de Roff. Prior de Shirebur e, Prior de sancto Walerico, Prior de Stinenton, Abbas de Croyland, Prior de Anebury, Prior sancti Swithuni Winton, Prior de Arundell, Prior de Wedone Edyth. Prior de sancto Germano, Abbas beatae Mariae Eborum, Prior Ecclesiae fanctae Trinitatis de Norwico.

REX Capitan. Marinar. & eisdem Marinariis, Vicecomitibus & omnibus Ballivis & fidelibus suis ad quos, &c. salutem. Cum dilectus nobis in Christo Prior de Horkeleye ordinis Cluniacen. sicut caeteri Religiosi ejusdem ordinis, &c. Nos ejusdem Prioris quieti, &c. ut supra, per annum praedictum duraturas, &c. ut supra usque finem cum clausulis praedictis. Teste Rege apud Westm. 28 die Sept.

Consimiles literas de verbo ad verbum habent subscripti qui sunt de eodem ordine, per idem tempus duraturas.

Prior de Hagham, Prior de Pritwell, Prior de Horton, Prior de Neuton Longevile, Prior de Wengeford, Prior de Clifford, Prior de Lenton, Prior de Mendham, Prior de Bermundeseye, Prior de Bromholme dupp. Prior de Castleacre, Prior de Louis, Prior de Farleye, Prior de Monte acuto, Prior de Norhampton dupp. Prior de Wenlock, Prior de Carswell, Prior de Normannesbergh, Prior sanctae Elenae de Insula Vecta, Prior de Thetford, Prior de Pontefracto, Prior de Aldermaneshave, Prior de Stanesgate.

Consimiles literas de protectione ut supra habent Decani, Archidiaconi, Canonici Ecclesiarum Cathedralium, Rectores Ecclesiarum, Vicarii, & caeteri viri Ecclesiastici, quorum nomina inferiùs continentur, per praedictum tempus duraturas, &c. (Whereof you may observe many Pluralists, against the Canons and Constitutions of sundry Councils, and sundry aliens.)

  • Hugo de Aquablanca, Decanus Ecclesiae sancti Ethelberti Hereford.
  • Po cius de Cors & Johannes de Ponte, Canonici ejusdem Ecclesiae.
  • Jacobus de Bosel, Persona Ecclesiae de Hopmaloisel.
  • Martinus de Cambariaco, Persona Ecclesiae de Streton.
  • Fra er Edmundus, Magister Hospitalis sancti Antonii Hereford; isti omnes habuer •• t unam protectionem.
  • Thomas de Kanc. Persona Ecclesiae de Kirketon.
  • Magister Thomas de Skerning, Persona Ecclesiae de Maplecham.
  • Magister Robertus de Swathorp, Persona Ecclesiae de Appleton in Ridale.
  • Thomas, Persona Ecclesiae de Barton in Ridale.
  • Magister Petrus de Insula, Archid. Exon.
  • Wilhelmus, Persona Ecclesiae de Suchenham.
  • Robertus de Sirylington, Persona Ecclesiae de Glatton.
  • Magister Petrus de Anebury, Persona Ecclesiarum de Godeshull, & de Newton in Insula Vectae.
  • Johannes de Cumbe, Persona Ecclesiae de parva Shobiry.
  • Walterus de Wotton, Persona Ecclesiae de Mershten.
  • Thomas de Fauconer, Persona Ecclesiae de Hadesco.
  • Johannes de Staneweye, Persona Ecclesiae de Rippill.
  • Decanus & Capitulum Ecclesiae beatae Mariae Linc.
  • Magister Philippus de Sancto Auscolo, Archidiaconus Wynton.
  • Johannes de Sutton, Persona Ecclesiae de Aylmerton.
  • Godefredus de Acre, Persona Ecclesiarum de Tylnye & Rosteshale.
  • Gocelinus de Kirnington, Archidiaconus de Stowe.
  • Magister Robertus de Cave, Persona Ecclesiae de Kirkeby Suggeston.
  • Adam, Persona Ecclesiae de Rungeton.
  • Richardus, Vicarius Ecclesiae de Abereton.
  • Martinus de Toryton, Persona Ecclesiae de Rewe.
  • Magister Walterus de Bathon. Persona Ecclesiae de Braclesham.
  • Thomas de Langeton, Persona Ecclesiae de Whyterothyng.
  • Richardus Berard, Persona Ecclesiae de Wodhull.
  • Johannes de Gaytford, Persona Ecclesiae de Wokyndon ad turrim.
  • Magister Nicholaus, Persona Ecclesiae de Wyleby.
  • Magister Johannes de Tikeham, Persona Ecclesiae de Weston.
  • Frater Johannes de Averiis, Procurator Abbatis de Alneto, ordinis Cisterciensis in Anglia generalis.
  • Frater Vigor, Abbatis de Fiscampo, ordinis sancti Benedicti Procurator in Anglia generalis.
  • Frater Laurentius, Prior de Morten, ordinis sancti Benedicti Procurator in Anglia generalis.
  • Wilhelmus de Askeby, Persona Ecclesiae de Walton.
  • Magister Wilhelmus de Pykering, Canonicus, Archidiaconus Nottingh.
  • Magister Robertus de Pykering, Canonicus Ecclesiae beatae Petri Ebor.
  • Magister Robertus de la Forde, Canonicus Ecclesiae sancti Johannes Beverlaci.
  • Hugo de Ronwell, Persona Ecclesiae de Leydon.
  • Frater Wilhelmus de Gravele, Procurator Abbatis de Lyra, ordinis sancti Benedicti in Anglia generalis.
  • Magister Rogerus de Sevenok, Persona Ecclesiae de Sevenok.
  • Nicholaus, Vicarius Ecclesiae de Wytham Breeuse,
  • Wilhelmus Herbert, & Michael de Ingbrok, Abbatissae de Gynes, ordinis sancti Benedicti, Procuratores in Anglia generales.
  • Frater Wilhelmus, Procurator Abbatis de Saviniaco ordinis Cisterciensis in Anglia generalis.
  • Magister Robertus de Kynelingworth, Persona Ecclesiarum de Lidint n & Kyneling, worth.
  • Frater Galfridus de Aqua, Procurator Abbatis sancti Petri de Castellano de Conchis, ordinis sancti Benedicti in Anglia generalis.
  • Frater Wilhelmus de Gravelee, Procurator Abbatis de Lyra, ordinis sancti Benedicti in Anglia generalis.
  • Magister Wilhelmus de Berges, Archidiac. Berk.
  • Magister Arnoldus Lupi de Tillie, Persona Ecclesiae de Sotherek.
  • Wilhelmus de la Dune, Persona Ecclesiae de Resham.
  • Magister Thomas de Burn, Persona Ecclesiae beatae Mariae de Longastratton,
  • Robertus de Langeton, Persona Ecclesiae de Coterstok.
  • Gilbertus de Robur, Persona Ecclesiae de Carleton.
  • Magister Thomas de Suthwerk, Persona Ecclesiae de Westyderleye.
  • Hago de Renbury, Persona Ecclesiae de Heliwelle.
  • Decanus & Capitulum Cap llae sanctae Mariae Magdalenae de Bruges.
  • Magister Richardus de Gravesend, Archidiaconus London.
  • Magister Johannes de Manhale & Johannes de Gosholm, Personae Ecclesiae de Liuerton.
  • Prior de Lenton, Ordinis Cluniacensis.
  • Magister Robertus de Cisterue, Persona Ecclesiarum de Baketon & Hadlegh.
  • Hervicus Persona Ecclesiae de Huggeschale.
  • Petrus de Haverhull, Persona Ecclesiae de Knyghteton Mayne.
  • Magister Johannes de Grenstede, Persona Ecclesiae de Bledelowe.
  • Egidius de Andenard, Canonicus Ecclesiae sanctae Trinitatis Cicestr.
  • Frater Johannes de Rok le, Migister Hospitalis de Farleye & Lotegarshale.
  • Magister Hospitalis sancti Antonii Hereford.
  • Richardus, Persona Ecclesiae de Pentelowe.
  • Wilhelmus de Bello, Persona Ecclesiae de Kynygessnode.
  • Johannes de Kirkeby, Persona Ecclesiarum de Northmymmes & Chyselbergh.
  • Thomas de sancto Lando, Persona medietatis Ecclesiae de Claypol.
  • Magister Henricus de Wodeford, Persona Ecclesiae de Dunkerton.
  • Frater Wilhelmus le Clerk, Procurator Abbatis le Mar. de Grestono in Anglia generalis.
  • Johannes de Sheffend, Persona Ecclesiarum de Fuldon & Thorneton.
  • Johannes de Salleby, Persona Ecclesiae de Sutton juxta Markeby.
  • Walterus Sauvage, Persona Ecclesiae de Scarthon.
  • Frater Walterus, de Ipre; Procurator Abbatis de Dunes ordinis Cesterc. in Anglia generalis.
  • Magister Richardus de Sottenwell, Canonicus Ecclesiae beatae Mariae Sarum.
  • Johannes de Osovill, Persona Ecclesiae de Sumersham.
  • Magister Edmundus de London, Canonicus liberae Capellae Regis beatae Mariae de Hastynggie.
  • Johannes de Sheffend, Persona Ecclesiarum de Fuldon & Thorneton.
  • Johannes de Hukyng, Persona Ecclesiae de Moriston.
  • Thomas de Capella, Persona Ecclesiae de Blechesden.
  • Johannes Maunsel, Persona Ecclesiae de Brynton.
  • Rogerus de Forcee, Persona Ecclesiae de Burfeld.
  • Robertus de Scardeburgh, Persona Ecclesiae de Conyngton.
  • Magister Henricus de Northwode, Persona Ecclesiae de Wurstwell.
  • Magister Walterus de Stapelton, Persona Ecclesiae de Aneton Giffard.
  • Richardus de Marnham, Persona Ecclesiae de Crumwell.
  • Gilbertus de Routhbur. Persona Ecclesiae de Steyndrop.
  • Thomas de Terring, Persona Ecclesiae de Stanhowe.
  • Magister Regin. de Braundon, Persona Ecclesiae de Orpinton.
  • Wilhelmus de Waleynes, Persona Ecclesiarum de Grimeston & Cleye.
  • Alex. Persona Ecclesiae de Stapelford Abbatis.
  • Hugo de Valle, Persona Ecclesiae de Eddeworth.
  • Magister Johannes de Brideport, Persona Ecclesiae de Brideport.
  • Walterus de Portesmuth, Persona Ecclesiae de Norton.
  • Magister Richardus de B ll , Persona Ecclesiae de Sutton in Coleffeld.
  • Radulphus Persona Ecclesiae de Saham Monachorum, Capellanus Regis.
  • Oliverus de Bysete, Persona Ecclesiarum de Wakefeld & Trunch.
  • Henricus de Insula, Persona Ecclesiae de Westharpetre.
  • Wilhelmus de Rod strn, Persona medietatis Ecclesiae de Cruk.
  • Bogo de Clare, Canonicus Ecclesiae Sanctae Trinitatis Cicestr. Persona Ecclesiae de Forthingbrugg.
  • Radulphus de Stanford, Persona Ecclesiae de Aulton, Capellanus Regis.
  • Frater Thomas de Monte probat , Abbatis beatae Mariae super Dynam, ordinis sancti Benedicti in Anglia generalis.
  • Oliverus de Wysete, Persona Ecclesiarum de Wakefend & Trunche.
  • Magister Wilhelmus de Sancta Elena, Canonicus Ecclesiae sancti Petri Exon.
  • Frater Wilhelmus Oliver, Abbatis de Sagio, ordinis sancti Benedicti Procurator in Anglia generalis. Duppl.
  • Magister Petrus de Astkern, Persona Ecclesiae de Haddestok.
  • Wilhelmus de Rollesby, Persona Ecclesiarum de Suth Reppes, North Reppes, & Trymingham.
  • Frater Radulphus de Muscerus, Procurator Abbatis Aibemarl. ordinis sancti B nedicti in Anglia generalis.
  • Henricus de Gildeford, Persona Ecclesiarum de Cumpton, Gynelton, & Brodwod.
  • Henricus de Ditteshal, Persona Ecclesiae de Adelington.
  • Gerardus de Vyspeins, Archidiaconus Rychemund.
  • Frater Hugo de Lugdon, Procurator Abbatis de Insula Dei ordinis Pramonstrat. in Anglia generalis.
  • Wilhelmus de Tawelle, Persona Ecclesiae Omnium S nctorum de Ryston.
  • Alex. de Valeyne , Persona Ecclesiae de Dudelyngton.
  • Magister Rogerus de Martivall, Archidiac. Huntingd.
  • Magister Petrus de Sancto Mario, Archidiac. Surr.
  • Magister Thomas de Bodsham, Archidiac. Totton.
  • Thomas de Abyndon, Persona Ecclesiae de Spettebury.
  • Magister Wilhelmus de Berges, Archidiac. Berk.
  • Frater Radulphus de Muscerus, Procurator Abbatis Albemarl. ordinis sancti B nedicti in Anglia generalis.
  • Simon de Barneby, Persona Ecclesiae de Queldrik.
  • Magister Guydo de Tylebrok, Persona Ecclesiae de Stratham.
  • Galfridus de Hegham, Persona Ecclesiae de Canndel Episcopy.
  • Wilhelmus de Modburne, Persona Ecclesiae de Sutton Curtenay.
  • Magister Johannes de Pavely, Persona Ecclesiae de Pavely Piry.
  • Magister Richardus de Clifford, Canonicus Ecclesiae beatae Mariae Sarum, & Persona Ecclesiarum de Stokenham, Berghton, Hoghton, & Eynesbury.
  • Magister Adam de West, Persona Ecclesiae de Ideshale.
  • Magister Stephanus de Heppeworth, Persona Ecclesiae de Hardingham.
  • Adam de Bekles, Persona Ecclesiae de Swafeld.
  • Magister Johannes de Morle, Persona Ecclesiae de Wysnyston.
  • Wilhelmus de Coulinge, Persona Ecclesiae de Carleton.
  • Magister Gregorius de Pontefracto, Persona Ecclesiae de Wynebodesham.
  • Magister Robertus de Cysterne, Persona Ecclesiarum de Baketon & Hadelegh.
  • Magister Henricus Huse, Persona Ecclesiarum de Askebury & Bampton.
  • Thomas de Morton, Persona Ecclesiae de Hausted.
  • Magister Henricus Huse, Persona Ecclesiarum de Kyngesbury, Bodecleye, Mudeford, & Liminton.
  • Petrus de Guldeford, Praepositus Ecclesiae de Wengham, & Persona Ecclesiae de Burn.
  • Frater Wilhelmus de Lolly ton, Procurator Abbatis de Bona Requie ordinis Cisterciensis in Anglia generalis.
  • Johannes de Blumvill, Persona Ecclesiae de Brundale, & Persona medietatis Ecclesiae de Neuton Floteman.
  • Wilhelmus Burnel, Archidiaconus de Taunton.
  • Robertus de Sefeld, Persona Ecclesiarum de Brampton & Shathenefeld.
  • Thomas de Insula, Persona Ecclesiae de Esthaurethe.
  • Wilhelmus Persona Ecclesiae de Aston in Morthyng.
  • Magister Hugo de Colingham, Canonicus Ecclesiarum beatae Mariae Lincoln. & beati Pauli London.
  • Johannes de Newent, Persona Ecclesiae de Grateleye.
  • Wilhelmus Persona Ecclesiae de Braylesford.
  • Magister Galfridus de Insula, Persona Ecclesiarum de Chut, Wyntreburne, & Swaleweclyve.
  • Johannes de St cton, Persona Ecclesiae de Stok juxta Undele.
  • Magister Richardus de Sancta Frideswida Archid. Buk. Canonicus Ecclesiae beatae Mariae Linc. & Persona Ecclesiae de Evedenne.
  • Hamo Vicarius Ecclesiae de Gillingham.
  • Wilhelmus de Strete, Persona Ecclesiae de Ken.
  • Hamo de Warenna, Persona Ecclesiae de Blachynton, & duarum partium Ecclesiae de Atleburgh.
  • Magister Johannes de Apperleye, Vicarius Ecclesiae de Selkeston.
  • Rogerus Wele, Persona Ecclesiae de Throuleye.
  • Wilhelmus de Rodeston, Persona tertiae partis Ecclesiae de Crok.
  • Gilbertus Luvel, Persona Ecclesiae de Tychemersshe.
  • Johannes le Gros, Persona Ecclesiae de Parva Benetlegh.
  • Johannes de Langeton, Thesaurarius Ecclesiae Sancti Andraeae Wellen. Clericus Regis.
  • Idem Johannes Persona Ecclesiae de Loddeswell.
  • Johannes de Godelegh, Persona Ecclesiae de Foxeyerde.
  • Idem Johannes Persona Ecclesiae de Loneputte.
  • Frater Mathaeus de la Lunde, Abbatis Sancti Victoris in Caleto ordinis Sancti Benedicti Procurator in Anglia generalis.
  • Frater Ganerius Abbatis de Insula Dei, ordinis Praemonstrat. Procurator in Anglia generalis.
  • Magister Stephanus, Persona Ecclesiae de Walsokene.
  • Thomas Inge, Persona Ecclesiae de Goringes.
  • Robertus de Clyderowe, Persona Ecclesiae de Northbury.
  • Idem Robertus Persona Ecclesiae de Scoveryng.
  • Magister Thomas de Upton, Persona Ecclesiae de Adesham.
  • Richardus de Hertford, Persona Ecclesiae de Aldrington.
  • Johannes de Baterford, Persona Ecclesiae de Reyre.
  • Stephanus de Malo lacu Archid. Clyveland, & Persona Ecclesiarum de Boynton & Lich.
  • Fulco de Grauncurt, Persona Ecclesiae de Ketelberge.
  • Frater Hugo de Greyvill, Abbatis de Gymynges in Norm. ordinis Sancti Benedicti Procurator in Anglia generalis.
  • Paganus de Grauncourt, Persona Ecclesiae de Keptlesto e.
  • Hugo de Nottingham, Persona Ecclesiae de Ivychurche.
  • Magister Regin▪ de Branndon, Persona Ecclesiae de Litlebury.
  • F lco de Grauncurt, Persona Ecclesiae de Radwynter.
  • Johannes de Askeby, Vicarius Ecclesiae de Magna Lymberg.
  • Wilhelmus de Birlay, Persona Ecclesiae de Kynges ••• ton.
  • Idem Wilhelmus Persona Ecclesiae de Warsope, & Capellae de Hand sworth.
  • Magister Radulphus de Ivyngho, Persona Ecclesiae de Ivyngho.
  • Bogo de Clare, Canonicus Ecclesiae heati Petri Ebor. Persona Ecclesiarum de Pykeha , Ceterinton, Homingburgh, Acastr. & med. Ecclesiae de Donecastr.
  • Johannes de Cusancia, Persona Ecclesiae de Reyleye.
  • Rogerns de Lee, Persona Ecclesiae de Knolton.
  • Magister Hospitalis Sancti Johannes Bapt. extra portam Orientalem Oxford.

Protectiones Rectorum.

REX Capitaneo Marinariorum, & eisdem Marinariis, Vicecomitibus, & omnibus Ballivis & fidelibus, &c. ad quos, &c. salutem. Cum dilectus nobis Edmundus de Thweng. Persona Ecclesiae de Dyghton, sicut caeteri de Clero regni nostri medietatem beneficiorum, &c. Nos ejusdem Edmundi quieti & tranquillitati, &c. suscepimus in protectionem, &c. Non inferentes, &c. In cujus, &c. patentes per praedictum annum duraturas. Nolumus autem, &c. ut supra ex alia parte rotuli, ubi consimiles Protectiones plene irrotulantur. Teste Rege apud Westm. 18 die Octobr.

Consimiles Protectiones habent subscripti de verbo ad verbum, mutatis nominibus tantum, sub eodem sigillo per praedictum tempus duraturas.

  • Robertus Persona Ecclesiae de Morburn.
  • Frater Thomas Deckne, Prioris de Domo Dei de Monte Carmeli in Pictavia, Procurator in Anglia generalis.
  • Rogerus de Sumerton, Persona Ecclesiae de Mutford.
  • Gilbertus de Abernun, Persona Ecclesiae de Aldebury.
  • Henricus de Colevill, Persona Ecclesiae de Lollesworth.
  • Simon Persona Ecclesiae de Alesby.
  • Magister Wilhelmus de Knapeton, Persona Ecclesiae de Beghenham.
  • Magister Richardus de Ottringham, Persona Ecclesiae de Magna Sh l ford.
  • Rector Domus de Assherugge.
  • Richardus de Skegeton, Persona Ecclesiae Gyngeston.
  • Reginaldus Persona Ecclesiae Sancti Petri de Dokesworth.
  • Radulphus de Albiniaco, Persona Ecclesiae de Brendebroghton.
  • Magister Wilhelmus de Bredfrete, Persona Ecclesiae de Mockinge.
  • Magister Johannes de Sancto Claro, Persona Ecclesiae de Fulham.
  • Richardus de Keston, Persona Ecclesiae de Malteby.
  • Adam de Glouc. Persona Ecclesiae de Farindon.
  • Henr. de Stratton, Persona Ecclesiae de Croukerus.
  • Robertus de Ludham, Persona Ecclesiatum de Osmodoston & Knapeton.
  • Robertus de Middleton, Persona Ecclesiarum de Ufford & Litteworth.
  • Frater Petrus Magister Hospitalis beatae Mariae de Ospringge.
  • Robertus de Ros, Persona Ecclesiae de Hadham.
  • Nicholaus de Sparkefiord, Persona Ecclesiae de Wyureton.
  • Magister Thomas de Lichefeld, Persona Ecclesiarum de Bluntesham & H rfordingebury.
  • Magister Johannes de Wolcote, Persona Ecclesiarum de Berdewell & Wol cote.
  • Walterus de Eton, Persona Ecclesiae de Dachet.
  • Rodulphus de Lorgo Campo, Persona Ecclesiae de Everdon.
  • Henricus de Uphavene, Persona Ecclesiae de Caumped n.
  • Galfridus de Maleston, Persona Ecclesiae de Cherleton.
  • Galwinus de Thweng, Persona Ecclesiae de Lytham.
  • Philippus Luvel, Persona Ecclesiae de Wycwichesham.
  • Hamo Pecch , Persona Ecclesiarum de Brodebrok, Ridiswell, Chaneleg, Erswell, Thedeham, Weston, & Stinterlegh.
  • Lodewycus de Bello Monte, Thesaurarius Ecclesiae beatae Mariae Sarum.
  • Magister Johannes de Luca Canonicus Ecclesiae beati Pauli London.
  • Hamo de Gatele, Persona Ecclesiarum de Est Tudenham & Freten.
  • Magister Robertus de Fyleby, Persona Ecclesiae de Middelton, juxta Bannebury.
  • Wilhelmus de Hamelton, Archidiaconus Ebor.
  • Magister Alanus de Breton, Persona Ecclesiae de Prestecote.
  • Ricardus de Keston. Persona Ecclesiae sancti Petri de Westlenne.
  • Jacobus de Mohun, Persona Ecclesiae de Brumton.
  • Wilhelmus de sancto Michaele, Persona Ecclesiae de Teclescumbe.
  • Walterus de Chiltham; Persona Ecclesiarum de Wh niton, & beatae Mariae de Aneneye.
  • Wilhelmus de Sutton, Persona Capellae de Sutton in Holdernesse.
  • Philippus de Branncestre, Persona Ecclesiae de Boketone.
  • Magister Rogerus de Sevenok, Thesaurarius Ecclesiae sancti Ethelberti Hereford.
  • Wilhelmus de Hanyton, Persona Ecclesiarum de Yakeslee & Woldes.
  • Magister Johannes de sancto Walerico, Persona Ecclesiae de Blitham.
  • Walterus de Langeton, Magister Hospitalis sancti Leonardi Eborum, dupl.
  • Bogo de Clare, Personarum Ecclesiarum de Polstede, Saham, Dunmowe, Leverinton, & medietatis Ecclesiae de Walepol.
  • Magister Johannes de Flemeng, Persona Ecclesiarum de Houghton & Peveseye.
  • Magister Hospitalis sancti Johannes Baptistae de Ponte Walteri.
  • Johannes de Bernak, Persona Ecclesiae de Toft.
  • Laur. de Bolsted, Persona Ecclesiae de Whitefeld.
  • He r. de Rolling, Persona Ecclesiae de Wighmersh.
  • Johannes de Bigod, Persona Ecclesiarum de Cotyngham & Framyngham.
  • Robertus de Scorteford, Persona Ecclesiae de Horle.
  • Robertus de Drayton, Persona Ecclesiarum de Cadindon, Kenesworth, Pelham Furneys, Pelham Arsa, Aldebury, Tillingham, & Rothyngeythorp.
  • Nicholaus de Bulingbrok Persona Ecclesiae de Germethorp.