Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2

and his Chaplains, before God's service, or people's souls, against sundry Canons, licensed 20 of the Kings Clerks employed in his service which he should nominate, to be Non-residents from their Ecclesiastical Benefices for 10 years space, as these Patents inform us, nominating most of these Non-residents.

REX universis ad quos, &c. salutem. Universitati vestrae notum facimus per praesentes, quod cum Sanctissimus pater noster in Christo Dominus Nicholaus Papa quartus nobis de gratia specially concesserit, quod viginti Clerici nostris obsequiis insistentes quos duxerimus nominandos, sua Beneficia Ecclesiastica per decennium liber • percipere valeant, non obstante, quod primam vel aliam residenciam non fecerint in eisdem, prout in literis Apostolicis plenius continetur. Nos dilectum Clericum nostrum Johannem de Montibus Canonicum Ecclesiae Verdunensis, nostris obsequiis fideliter ac diligenter insistentem nominavimus inter caeteros Clericos, nostris obsequiis insistentes, ad dictam gratiam per praedictum tempus liberaliter optinendum. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 7 die Maii.

Consimiles literas habent Arnaldus de la Case, Magister Bernardus Fabri, Magister Bonettus de Sancto Quintino, & Magister Grim • aldus de Mercato.

Consimiles literas de verbo ad verbum habet Reymundus de Ferrariis; Dat. apud Westm. 26 die Maii, anno regni nostri 18.

Consimiles literas habet Baldewinus de Whyhaunt, Ariens. Canonicus. Teste ut supra.

Item consimiles literas habet Magister Petrus Arnaldi de Vice. Teste ut supra.

Item consimiles literas habet Iterus Buchard. Dat. ut supra.

Item consimiles literas habet Magister Reymundus de Pimbus. Dat. apud Westm. 4 die Junii.

Consimiles literas habet Gerardus de Wrpus. Dat. ut supra.

Consimiles literas habet Magister Johannes Gerardi. Dat. ut supra.

Consimiles literas habet Wilhelmus de Estanayco. Dat. ut supra.

Consimiles literas habent Magister Bernardus de Bonis Villa Canonicus Petragoricen. & Magister Bertrandus del Gouth, Archs. Dat. ut supra.

The King to preserve the Liberties of his Free Chapels from the Jurisdiction and Usurpations of Archbishops, Bishops, and other Ordinaries, caused his Father King Henries Patent, and Pope Innocents Bull concerning their Exemption, to be this year exempsified under his Great Seal, that all might take notice of, and not infringe them.

REX omnibus, &c. salutem. Inspeximus literas celebris memory Domini H. Regis Angliae patris nostri patentes, in haec verba. H. Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, Dux Normanniae, Aquitaniae, & Comes Andegav. omnibus ad quos praesens scriptum pervenerit, salutem. Cum plures in Anglia Capellas habeamus exemptas, quorum libertates lccorum Ordinarii infestant plerumque in dilatione privilegiorum nostrorum ad loca diversa transmissa, nobis posset de facili periculum imminere, nos dilecto Clerico nostro Magistro Waltero de Louches Decano Ecclesiae Sanctae Mariae Stafford. transcriptum cujusdam privilegii nostri de libertatibus Capellarum nostrarum faciens mentionem, et sigillo nostro signatam duximus committend. ut illius transcripti inspectionem habentes, fidem habeant concessioni libertatum factae Capellis praedictis. Rescriptum igitur Apostolicum de verbo ad verbum sic cuximus subscribendum.

Innocentius Episcopus servus servorum Dei, Karissimo in Christo filio Regi Anglorum illustri, salutem & Apostolicam benedictionem. Tanto libentius Celsitudinis tuae precibus benignum impartimur assensum, quanto inter Reges et Principes Christianos te specialiter reputamus dilectum silium et de votum: tuis itaque supplicationibus inclinati, districtius inhibemus, ne ullus Ordinarius, aut etiam Delegatus vel Subdelegatus, in Capellas Regias et Oratoria earundem Ecclesiae Romanae immediate subjecta, seu Canonicos vel servitores ipsorum, contra tenorem privilegiorum et indulgentiarum Apostolicae sedis Excommunicationis vel Interdicti sententiam audeat promulgare, seu aliquod ipsis onus imponere, quod aliis exemptis Ecclesiis non consuevit imponi, absque mandato sedis Apostolicae specially, quod expressam faciat de inhibitione hujusmodi mentionem. Nulli ergo omnino hominum lice at hanc paginam nostrae inhibitionis infringere, vel ei ausu temerario contraite, si quis autem hoc attemptate praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei et bea orum Petri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Dat. Lugduni 12 Kal. Augusti, Pontificatus nostri anno tertio.

Nos autem literas praedictas propter rupturam sigilli literarum illarum duximus exemplisicandam sub sigillo nostro. In cujus rei testimonium, &c. Teste Rege apud Westm. 14 die Junii.

This year the King confirmed the grant of several Tithes, Churches, and Advousons, formerly made by Robert de Candos, to the Monastery of Bek and Goldclive.

REX Archiepiscopis, &c. salutem. Inspeximus Chartam quam Robertus de Candos fecit Deo & Ecclesiae Sanctae Mariae Becci, & Monachis ibidem Deo servientibus, in haec verba. Robertus de Candos, universis hominibus suis Francis, Anglis atque Wallinsibus, & omnibus Sanctae Ecclesiae Dei fidelibus, salutem in Domino. Universitati vestrae notum facio me assensu & voluntate Isabel. uxoris meae dedisse, & hac mea praesenti Charta confirmasse Deo & Ecclesiae Sanctae Mariae Becci, & Monachis ibidem Deo servientibus, pro anima Regis Willielmi, & Matild. Reginae, &c. in puram & perpetuam & liberam elemosinam Ecclesia •• Sanctae Mariae Magdalenae de Goldelive, cum terris & decimis •• • am pertinentibus, &c. Dedi etiam eis totam decimam totius terrae meae de Wales, scilicet, denarioru •• m • orum, de melle in bosco et plano, et de pannagio, et decimam molendini mei de Karl. et decimam pomorum pomerii mei totius dominii mei de Karl. et de • tmam de venacione mea, et prati mei, et de omnibus rebus de quibus decima debet dari, &c. Dedi etiam eis omnes Ecclesias non vacantes totius defensionis meae in quibus jus advocationis habebam, cum terris et decimis ad ease pertinentibus, sicut Ecclesiam Sanctae Trinitatis juxta Karl. cum omnibus pertin. suis in mora & extra moram; Ecclesiam Julii & Aaron, Ecclesiam de Stanea, Ecclesiam de Walaumpton, Ecclesiam de Periton, Ecclesiam de Selver, Ecclesiam de Acolt, Ecclesiam de Bocheford, Ecclesiam de Grettingham. Has omnes Ecclesias cum pertin. suis, ut in jus praedictorum Monachorum cum vacaverint plene & integerrime cedant, dedi, ad cujus expectationis fidem roborandam dedi saepedictis Monachis decimas omnium dominiorum meorum interim in Villis meis in quibus Ecclesiae illae sitae sunt. Dedi etiam eis omnes libertates & liberas consuetudines quas ego ipse in terra mea habeo, scilicet, ut ipsi & omnes homines sui, & de illis tenentes, libere, quiet, & honorifice, & pacifice teneant & habeant, sine alicujus haeredum meorum reclamacione, sacam & socam, &c. Inspeximus etiam Chartam quam Hoelus Dominus de Karl. fecit Deo & Ecclesiae Sanctae Mariae Magdalenae de Goldclive praedictae, & Monachis ibidem Deo servientibus, in haec verba. Universis Christi fidelibus ad quos praesens scriptum pervenerit, Hoelus Dominus de Karl. salutem. Universitati vestrae notificetur me assensu & voluntate Morgani filii & haeredis mei, & uxoris meae, & filiae meae concessisse, & praesenti Charta confirmasse Deo & Ecclesiae Sanctae Mariae Magdalenae de Goldelive, & Monachis ibidem Deo servientibus, in puram & perpetuam & liberam elemosinam, omnes libertates & liberas consuetudines quas ego ipse in terra mea habeo, scilicet, &c. sacam & socam, &c. Praeterea concessi illis decimam pannagii de Wastadcoit, et decimam molendini de Lisbiry, Liswiry, scilicet, de feudo Roberti de Candos, et decimam pomerii mei de Karl. et decimam venacionis, et decimam mellis in bosco, et totam terram de Sancto Nigarun, &c. Inspeximus etiam confirmationem quam Walterus Marescallus quondam Comes Penbrok fecit Deo & Ecclesiae Sanctae Mariae Becci praedictae, & Monachis ibidem Deo servientibus, in haec verba. Omnibus ad quorum notitiam praesens scriptum pervenerit, Walterus Marescallus Comes Penbr. salutem. Noveritis nos Chartam Roberti de Candos in haec verba inspexisse; Robertus de Candos, universis hominibus suis Francis, Anglis, & Wallensibus, &c. (as before.) Nos vero donationem praefatam Monachis praedictis factam, ratam habentes eam pro nobis & omnibus haeredibus & successoribus nostris confirmavimus, & praesentis scripti municione & sigilli nostri appositione corroboravimus, salvo jure illorum qui de praedictis terris tenent. Hiis testibus, Domino David Basset, Domino Petro de Watevill, Roberto de Turbervill, Johanne de Turbervill, Nicholao de Sancta Brigida, Willielmo de Derneford, Philippo de Deneland, Willielmo de Sancto Mauro, Roberto de Mora, Militibus, Nicholao Domino de Wideston, Rogero de Wilecrich, & multis aliis. Inspeximus etiam confirmationem quam Walterus quondam Comes Penbr. fecit praedictae Ecclesiae Sanctae Mariae Magdalenae de Goldclive, & Monachis praedictis, in haec verba. Omnibus, &c. (as before.) Nos autem donationes, concessiones & confirmationes praedictas ratas habentes & gratas, ease pro nobis et haeredibus nostris, praedictas Priori & Conventui & eorum successor. quantum in nobis est, concedimus et confirmamus, prout Chartae praedictae rationabiliter testantur, & prout ipsi & praedecessores sui libertatibus & liberis consuetudinibus praedictis rationabiliter usi sunt. Hiis testibus, venerabilibus patribus R. Bathon. & Wellen. & W. Sarum Episcopis, Edmundo fratre nostro, Gilberto de Clare Comite Glouc. & Hertf. Willielmo le Latimer, Otone de Grandisono, Roberto de Tibetot, Waltero de Bello Campo, Ricardo de Bosco, Hugone de Brok, Petro de Campaigne, & all. Dat. per manum nostram apud Havering, primo die Julii.

From which it is apparent, That the Tithes, Advousons and Appropriations of Churches, then held and enjoyed by Religious persons, were claimed and enjoyed only by the special grants of their Patrons, and Charters of our Kings confirming them, not by any Divine or Papal right or title.

In a Bundle of Writs of Attorney Anno 18 E. 1. I found this dedimus potestatem issued to the Abbot of Thame, to take this memorable Oath and security from Peter de Divion Abbot of Rewley, being an Alien born under the King of France.

EDwardus Dei gratiae Rex Angliae, &c. Abbati de Thame, salutem. Sciatis quod dedimus vobis potestatem recipiendi Sacramentum de dilecto nobis in Christo Petro de Divione Abbate de Regali loco juxta Oxford. qui de dominio & potestate Regis Franciae existat, necnon sufficientem manucaptionem, quod been et fideliter erga nos se habebit, et quod bona Abbatiae praedictae extra regnum nostrum nullatenus elongabit, nec literas, nunci • s, vel intersigna, ad dictas partes Franciae mittet, per quae scandalum seu dampnum nobis aut regno nostro evenire poterit, nec se ad dictas partes Franciae aliqualiter transferet, fine licentia nostra specially: Et ideo vobis mandamus, quod acceptis Sacramento et securitate praedictis, nos inde, & de nominibus Manucaptorum illorum sub s • gillo vestro distinct et aperte sine dilatione reddatis certiores: Remittentes nobis hoc breve. Teste meips • apud Turrim London. 24 die Octobr. anno, &c. 18.

The Abbot endorsed this retorn thereon. Ego Frater Johannes Abbas de Thame, virtute istius mandati, recepi Sacramentum Domini Petri de Divione, Abbatis de Regali loco juxta Oxford. apud Oxford. Dominica in festo Apostolorum Simonis & Judae; & etiam recepi Manucaptores ipsius Domini Petri Abbatis de Regali loco, viz. Johannem de Doclynton Majorem Villae Oxford. Johannem de Crokesford juniorem, Ricardum Kary, Johannem de Fallee, & Johannem le Peyntour, Burgenses dictae Villae Oxford. Qui conjunctim & divisim manuceperunt dictum Dominum Petrum Abbatem de Regali loco, quod idem Abbas been et fideliter erga Dominum Regem se habebit; et omnia alia in Brevi isto contenta perficiet et observabit.

It seems most Abbots and Priors that were Aliens, took the like Oath, and gave sufficient Pledges for their fidelity and true allegiance to the King in that age, (especially in times of War) and not to send the Goods of their Monasteries out of the Realm, which they frequently did to the Kingdoms prejudice.

The Bishop of Norwich excommunicating the Vicar of Stokneylond, who appealed to the See of Rome against his sentence as unjust, and he being imprisoned by a Capias Excommunicatum upon the Bishops certificate after his Appeal, and thereupon enlarged by the Kings Writ; after his enlargement, upon a false suggestion, that he had not Appealed, being in danger to be reimprisoned by a Writ of recaption; the King thereupon issued this Writ to the Sheriff of Norfolk, to summon both parties to appear before him, to hear and determine this cause.

EDwardus, &c. Vicecomiti Norff. salutem. Cum nuper ad requisitionem venerabilis patris R. Norwicensis Episcopy, per suas literas patentes nobis significantis, quod Magister Wilhelmus de Caldewell Vicarius Ecclesiae de Stokneylond propter manifestam contumaciam suam excommunicatus est, nec se vult per censuram Ecclesiasticam justiciari, per Breve nostrum tibi praecepimus, quod praedictum Willielmum per corpus suum, secundum consuetudinem Angliae justiciares, donec Sanctae Ecclesiae tam de contemptu quam de injuria, ei illata ab eo, esset satisfactum; Et jam intelleximus quod praedictus Wilhelmus pro se a sententia praedicta in ipsum per prae • atum Episcopum lata, tanquam ab iniqua Sedem Apostolicam legitime appellavit, et Appellationis suae negotium prosequitur cum effectu; nolentes, quod praedicto Willielmo per praedictum Breve nostrum via praecludatur, quo minus dictae Appellationis suae negotium prosequi possit in forma juris; maxim, cum hujusmodi Breve nostrum de gratia nostra procedat, et appellantium status integer esse debeat; tibi praecipimus, quod ipsum Willielmum a prisona qua detinetur occasion praedicta sine dilatione deli • erari faceres, donec de Consilio nostro aliud inde duxerimus ordinandum. Et postea ad suggestionem Willielmi Barry, nobis falso suggerentis, quod praedictus Wilhelmus nullam appellationem fecerat, quare à prisona praedicta deliberari deberet; Tibi praecipimus, quod praedictum Willielmum per corpus suum, secundum consuet • dinem Angliae justiciares, donec Sanctae Ecclesiae tam de contemptu quàm de injuria ei illata ab eo, fuerit satisfactum. Nos super praemissis in praesentia partium plenius certiorari, et partibus inde plenam et celerem justitiam exhiberi volentes; tibi praecipimus, quod scire facias praefato Willielmo Barry, quod sit coram nobis à die Sancti Hilarii in Q • indecim dies ubicunque tunc fuerimus in Anglia, auditurus quid super praemissis de Consilio nostro duxerimus ordinandum. Et habeas ibi praedictum Willielmum de Caldewell, si eum per te interim capi contingat, illud idem auditurus. Et hoc Breve. Teste meipso apud Westm. 2. die Januarii, Anno Regni nostri 18. A clear evidence that the King was Supreme Judge in all cases of Excommunication, Appeals, Exorbitances, legality or illegalitie of Ecclesiastical Courts and Prelates proceedings, and to hear, rectify, and finally determine them upon his Subjects complaints.

The Bishop of Worcester intending to make some Parochial Churches, whereof he was Patron, Prebendaries, and to annex them to the Collegiate Church of Westbury near Bristol, which the Prior and Chapter of Worcester opposed, for fear they should thereby lose their right of electing their Bishop; the King thereupon sent this Letter to them, to assent thereto, for advancement of God's service, and his royal honor and benefit, being a thing he cordially desired, and to return him their answer the next Parliament, when all things and differences between them should be finally settled without further suit or expenses.

EDwardus Rex, &c. Dilectis in Christo Priori & Capitulo Wygorn. salutem. Cum pater venerabilis Godefridus Wygorn. Episcopus, commendabili ductus proposito, quasdam Ecclesias aliquando Parochiales ad suum Patronatum omni jure spectantes in Ecclesia Collegiata de Westbur. prope Bristol. fecerit praebendales. Insuper alias residuas, sui consimilis patronatus & Diocesis proponat hajusmodi libertati donare; quo magis cultus augeatur divinus, quod quidem appetimus toto cord, cum confer Praebendas vestra vacante Ecclesia, multum nobis esset nobilius et decentius, quam Beneficia curae parochiali annexa: dilectionem vestram requirimus & rogamus, quatinus ipsius Episcopy condescendentes desideriis quoad hoc, immo nostris, velitis ea ad effectum deducere exoptatum; vestrum in hac parte cum favore exhibendo consensum: Nec timor vel suspicio, quoad electionem futuram de Episcopo, seu de ullo gravamine per Canonicos supradictos, animos vestros conterat ullo modo, cum praescriptio longissima, ac alia Jura fortissima vos satis muniant & defendant. In hiis autem v • stram erga nos dilectionem volumus experiri. In proximo autem nostro Parliamento post Pascham, volumus per praesentiam vestram (viz. Prioris) nobis super hiis fieri responsiva; ut exinde quae deceant & expediant ac liceant, inter patrem & filios abjectis laboribus & expensis, cautius & salubrius tunc temporis finaliter ordinentur. Teste meipso apud Westm. 3. die Februarii, Anno Regni nostri Decimo.

This year Mense Septembris in Terra Sancta mirabile & flebile infortunium contigit Christianis, Soldanus namque Babyloniae, cum multitudine onerosa, obsedit famosam Tripolis civitatem, quam proh dolor, cepit, & solo tenus finaliter complanavit, non sine maxima effusione sanguinis Christiani. In vituperium insuper & contemptum nominis Jhesu Christi (or rather in detestation of Popish Idolatry, and Image-adoration) per Civitatem destructam, ad caudas equorum Sanctorum Imagines jussit trahi. Hereupon Pope Nicholas the 4th. under pretext of relieving the Holy Land, sent forth his Nuncioes and Bulls into Germany, France, and England to the Kings, Princes, Prelates and Clergy to assemble together in Synods to raise Dismes and Taxes for sundry years towards the relief of the Holy land, but in truth to fill his own Coffers, and advance his Papal Jurisdict • on over them, as his predecessors had done by this pious fraud; what opposition he met with in Germany in this his design, and provisions of Bishoprics, especially from Menardus Earl of Tyrol (whom he then caused to be excommunicated, who justly censured him and his Prelates as Antichristian by his public Edict) Johannes Aventinu • thus relates. Eadem tempestate Nicholaus quartus Pontifex Maximus Franciscanus, omnes Archimystas Germaniae, quemque cum suis collegis in sua provincia Concilia babere jubet. Ab hisce rursus consilium simul et auxilium petit, quo Palestine armis recuperari possit. Primarius Boiorum Sacerdos Juvaniam sexto Calendas Februarii Monachos atque Sacerdotes vocat, majores, minores{que} cogit Pontificulos, mandata Pontificis maximi aperit. Vbi illi Romanam a varitiam rursus ad Decimas aspirare persentiscunt, paucis ex Concilii decreto, rem magnam esse, et se tot extra ordinem tributis attritos et exinanitos respondent, proinde amplius deliverandum, caput Reipublicae Christianae prius dandum, Christianos Principes in gratiam redigendos, sine horum authoritate nihil decernendum censent. Eodem Concilio Maenardo Tyrolio duas ob causas potissimum sacris, jussu Pontificis Maximi interdictum est. Tridentini Episcopy castella occuparat, vique obtinebat. Hainricum jus Pontificium profitentem Episcopum Tridentinum continuis attrivit bellis, cedereque compulit. Hoc mortuo, Nicholaus Pontifex Romanus Franciscanus religione, Philippo Mantuano, sui ordinis viro, eundem Pontificatum tradit, hocque instigante Maenardus devotus est. Qui sibi injuriam fieri sanctissimis illis patribus vociferatur, edicto publico obnunciat, crimina objecta ita diluit: Equidem (ita me Deus amet) bellum non infero, sed propulso; nihil unquam mihi magis cordi fuit, quàm pacem cum quovis hominum, maxim cum Episcopis conservare, nisi boni patres, ut caeteri mortalium, copia rerum corrupti, nobis immeritissimis ultro arma prava libidine dominandi intulissent, nosque terris avitis spoliare conati fuissent. Arma assumpsi, Castella hostibus patri ademi, quo mihi ac popularibus otio frui absque armis liceat. Quod si quispiam vas atque praes fuerit, ne metuere perfidiam, & lupos habeam, neve de caetero hujusmodi nobis a fastidiosis illis Archisynagogis (nam Pastoribus dicere religio est) contingant, acturum omnia reddam: aliter nunquam committam, ut tam stultus videar, ut e manu manubrium mihi eripi patiar, aut memet ultro, atque meos ludibrio effeminatis Antichristis, atque prodigiosis Eunuchis esse sinam. Nemo magis concordiam Christianam labefactat, non sacris literis interpretandis aut ediscendis, sed liberis dant operam, Liberum amant, divitias congregant, dominationem avidissime appetunt. Pro hisce nobiscum sanguine obium decertant, Christi paupertatem, Comitum ejus simplicitatem non solum non aemulantur, sed irrident quoque atque antiquare conantur. Si Antichristi non sunt, quid aliud obsecro sunt? Estne istud pascere oves? amare gregem? regna, opes, aliena appetere, pro gloria, dignitate digladiari? ovicula opprimere? occidere, belligerari? Christi praeceptum invertunt, donanti tunicam et pallium vi auferunt. Quis tam ferreus, ut verius dicam, tam stolidum pecus fuerit, ut superbiam, fastum, perfidiam, fraudem, flagitia, scelera, luxum, avaritiam nebulonum aequo animo ferat? Pejores Turcis, Saracenis, Tartaris, Judaeis sunt, plus his omnibus Christianae simplicitati officiunt, libertatem Christi sanguine partam excindere conantur, dominationem arripiunt: Cum nostri servi sunt, ipsi dominari contra jus gentium, adversus leges, auspicia et oracula divina, dominos sibi servire volunt. Scitum est vulgi proverbium, Sacerdotes superstitionum praestigiis caliginem oculis effundere mortalium, et caeremoniis carminibusque cassis, veluti Mandragorae soporiferae poculo mentem mutare, et humanis animis atque sensibus stuporem propinare. Nunquid Pastor aut oves tondet, aut mulget? nonne nuncius rem Domini, atque eorum, ob quorum utilitate mittitur, agere debet? Proinde a saevo, et nobis iniquo Pontifice, ad aequum Pastorem, pientissimumque patrem provoco. Inter haec dum illa ad Pontificem Romanum referuntur, ipse animam efflat.

King Edward the 1. who had formerly crossed himself for the Holy Land, to gain 6. years Dismes from the Clergy of England and Ireland, readily complied with the Pope in this design; as these Letters, Articles, Obligations of his to the Pope attest.

SUmmo Pontifici cum recommendatione humili, pedum oscula beatorum. Literarum Sanctitatis vestrae super negotio Terrae Sanctae per fratrem Willielmum de Hotham nobis exhibitarum tenore nobis diligenter exposito & plenius intellecto, deliberata super hiis habito consilio assentimus in Articulos inferius annotatos, videlicet, Quod terminus passagii generalis vestra authoritate statuatur, à festo Nativitatis Sancti Johannes Baptistae proximo in tres annos, quod erit Anno Domini MCCXCIII. Ita quod tunc mora qualibet omnino postposita fiat passagium generale. Et quod per omnes Christianitatis Crux communiter praedicetur in Terrae subsidium memoratae, sicut magis expediet negotio dictae Terrae. Item, quod Decima sex Annorum collecta in subsidium Terrae Sanctae in Angliae et Scotiae Regnis, et in terris Walliae & Hiberniae Nobis assignetur in duobus terminis, videlicet, medietas ipsius in festo Nativitatis beati Johannes Baptistae prox. venturo, et alia medietas in festo Nativitatis ejusdem Sancti deinde secuturo. Et idem fiat de obventionibus in dictis Angliae & Scotiae Regnis, ac in terris Walliae, Hiberniaeque collectis, et adhuc pro illis temporibus colligendis: de Decima vero et obventionibus sex Annorum futurorum colligenda in dictis Regnis Angliae et Scotiae, ac terris Hiberniae et Walliae, medietas secundum quod tribus primis annis colligetur nobis ante tempus passagii assignetur. Residua vero medietas Decimae et obventionum eorundem sex annorum annis singulis, prout collecta fuerit nobis postquam transfretaverimus assignetur, fiat autem Collectio et exactio ipsius Decimae et obventionum per personas Ecclesiasticas Regni nostri. Item, quod omnes Crucefignati qui esse poterunt habiles ad pugnandum, vel aliàs utiles Terrae Sanctae monitionibus et persuasionibus efficacibus inducantur, et quantum rationabiliter fieri poterit compellantur in ipso passagio transfretare in Subsidium praefatae Terrae prout utilius esse poterit ipsi terrae. Item, De Decimis et obventionibus collectis in Subsidium Terrae Sanctae in terris illis quorum Domini non transfretabunt, impedimentis nunc obstantibus Domino favente sublatis, taliter nobis subveniatur quod merito possumus et debeamus esse contenti. Hos omnes Articulos & singulos superius expressos, sponte recipimus et acceptamus, ipsisque nostrum praestamus assensum, et quatinus contingunt vel contingere possunt nos inviolabiliter observaturos promittimus, volentes ipsos robur plenae firmitatis habere, et praesentes Literas nostras Regio pendente sigillo munitas, vobis et Ecclesiae Romanae concedimus, in testimonium veritatis. Dat. apud Westmonaster. tertio die Februarii, Anno Domini 1289.

EIdem, Rex salutem, praesentium tenore vobis Sanctissime Pater vestrisque Successoribus Romanis Pontificibus, & Ecclesiae Romanae promittimus, quod si nos sponte, vel culpa nostra deficere in transfretando in Subsidium Terrae Sanctae contigerit, seu per nos steterit quo minus in praefixo generalis passagii termino transfretemus, omnia quae de Decima nobis concessa in Angliae, Scotiae Regnis, ac terris Walliae et Hyberniae, nos recepisse contigerit, restitueremus ad vestrum dictorumve successorum, et Ecclesiae Romanae mandatum; etiam si per ipsorum receptorum vel omnia ipsa recepta in praeparatione transfretacionis fuissent expensa: si vero non transfretaverimus in ipso termino aliquo impedimento legitimo impediti, expensae quae factae fuerunt in praeparatione praedicta pro medietate nobis, et pro medieta • e reliqua imputentur praedictae Decimae, seu de ipsa Decima deducantur: Et si quid sacta imputatione seu deductione hujusmodi apud nos de Decima ipsa remanserit, illud similiter restituemus ad vestrum, dictorumque successorum, et Ecclesiae Romanae mandatum: si quid etiam de expensis quae fiant in praeparatione praedicta, vel de datis seu assignatis ejus occasion nobis taliter impeditis recuperari contingat, vel de rebus praeparatis occasion passagii illius, medietatem similiter restituemus, et reliqua medietas erit nostra. Pro hiis itaque omnibus sirmiter observandis et plenary adimplendis, Nos, successores nostros, ac exitus nostros Regni Angliae, aliarumoue terrarum nostrarum, bona nostra mobilia, vobis, dictis successoribus vestris et Ecclesiae Romanae obligamus specialiter et express, praesentes literas nostras Regio pendente sigillo munitas, vobis, supradictis vestris successoribus, et Ecclesiae, in veritatis testimonium concedendo. Dat. ut supra.

These Letters and Obligations the King sent to the Pope by his special Messengers, together with this to the Cardinals at Rome, thus recorded.

VEnerabili patri in Christo amico suo Karissimo, Domino J. Dei gracia titulo Sanctae Ceciliae Presbytero Cardinali, Edwardus, &c. salutem & sincerae dilectionis affectum. Cum pro quibusdam nostris negociis, de quibus aliàs vobis scripsimus, pro subsidio Terrae Sanctae, Nobilem virum Dominum Galfridum de Geynvill, Magistros Willielmum de Grenefeld, & Thomam de Lugger, Iuris Civilis professores, ad sedem Apostolicam duxerimus destinandos; Paternitatem vestram affectuose requirimus et rogamus, quatinus ipsa negocia favore benivolo prosequentes, ad eorum expedicionem tam celerem quam felicem, quantum commode poteritis, interponere dignemini partes vestras. Dat. apud Westm. 3. die Februarii.

Sub eadem forma scribitur Cardinalibus subscriptis,

• Domino H. titulo Sanctae Sabinae Presbytero Cardinali.
• Domino M. titulo Sancti Laurencii in Damazo Presbytero Cardinali.
• Domino P. titulo Sancti Marci Presbytero Cardinali.
• Domino J. Sanctae Mariae in Via lata Diacono Cardinali.
• Domino P. Sancti Eustachii Diacono Cardinali.
• Domino M. Sanctae Mariae in Porticu Diacono Cardinali.
• Domino N. Sancti Adriani Diacono Cardinali.
• Domino B. Sancti Nicholai in Carcere Tulliano Diacono Cardinali.
• Domino J. Tusculano Episcopo.
• Domino B. Episcopo Penestrino.
• Domino B. Episcopo Portnensi.
• Domino L. Host. & Velletr. Episcopo.
• Domino Sabinen. Episcopo.

The King likewise granted 200. pounds to the Popes Chaplain in Scotland for his expenses, pains, and labor there taken in the Service of Queen Margaret deceased, by this Writ.

REX & Superior Dominus Scotiae, Venerabili in Christo Patri A. eadem gratiâ Catanen. Episcopo, Cancellario suo Scotiae salutem. Quia Magister Hugotio Domini Papae Capellanus Margaretae grata & laudabilia praestitit obsequia, labores & expensas in ejus oblequiis multipliciter apponendo, ut pro certo intelleximus; Nos praefatum Hugotionem pro servitio laboribus & expensis suis praedictis respici volentes prout decet. Vobis mandamus, quod dilecto & fideli nostro Alexandro de Balliolo Camerario Scotiae per literas sigillo regimini praedicti Regni Scotiae deputato, detis in mandatis, quod eidem Magistro Hugotioni faciat habere ducentas libras pro ser vitio, laboribus et expensis suis praedictis, & nos ease praetato Camerario in primis compotis suis volumus allocari. In cujus, &c. Teste Rege apud Thresk 23 die Augusti.

The Pope sending his Nuncio into Scotland this year to take the Accounts of the Collector of the Dismes there lately dead, and collect the arrears thereof; the King as Superior Lord of Scotland, issued this Patent to the Bishops and Prelates of Scotland, favourably to receive, assist and advise him and his Commissary therein, as often as required.

REX & Superior Dominus Scotiae, Venerabilibus in Christo Patribus W. & R. eadem gratia Sancti Andr. & Glascuen. Episcopis, & caeteris Episcopis & Praelatis ejusdem Regni ad quos, &c. salutem. Cum Dominus Papa dilectum nobis in Christo Giffredum de Vezano ejusdem Domini Papae Clericum et Nuncium deputaverit ad compotum executorum Testamenti Magistri Bayamundi quondam Collectoris Decimae in Subsidium Terrae Sanctae concessae in Regno praedicto, audiendet arreragia ejusdem Decimae, et debita ipsius Boyamundi levanda et colligenda, juxta formam mandati Apostolici sibi super hoc directi; Vobis mandamus, quod praefato Giffredo vel ejus Commissario seu Commissar. in praemissis vos exhibeatis favorabiles et benignos, Consilium vestrum & juvamen eidem Magistro Giffredo vel ejus Commissar. seu Commissariis super hiis impendentes, quociens ab ipso vel eorum aliquo inde fueritis requisiti. Teste Rege apud Devises, decimo sexto die Septembris.

The King this year by his Ecclesiastical Sovereignty granted this special Patent authorizing the Abbot of St. Edmond's freely to dispose of his Goods and Chattels by his Testament, without disturbance by the King or his Officers.

REX omnibus, &c. salutem. Dilectus nobis in Christo Johannes Abbas de Sancto Edmundo nobis humiliter supplicavit, ut nos ei licenciam concedere dignaremur; videlicet, quod ipse de bonis et catallis suis libere posset condere Testamentum suum, ita quod executores Testamenti sui absque occasion et impedimento nostro et haeredum nostrorum, Escaetorum, Vicecomitum, et omnium aliorum Ballivorum et Ministrorum nostrorum quorumcumque, plenam et liberam inde habere possint administracionem ad executionem Testamenti sui praedicti inde faciendam: Nos precibus praedicti Abbatis favorabiliter inclinati, concedimus ei pro nobis et haeredibus nostris, quantum in nobis est, quod idem Abbas hujusmodi Testamentum suum licite condere, et Executores Testamenti sui de bonis et catallis suis praedictis libere possit disponere, ac liberam administrationem habere ad executionem dicti Testamenti sui inde faciendam, sine occasion vel impedimento nostri vel haeredum nostrorum, Escaetorum, Vicecomitum, et omnium aliorum B • llivorum ac Ministrorum nostrorum quorumcunque, sicut praedictum est. Recepta ab eisdem Executoribus sufficienti securitate, quod de debitis si quae idem Abbas die obitus sui nobis debuerit ad Scaccarium nostrum fideliter respondebunt. In cujus, &c. Teste Rege apud Kingesclipston 18 die Octobris.

How far the King by his prerogative could charge succeeding Bishops deceasing with the Debts owing to him by their pred • c • ssor, or apportion them between them, and the Bishops executors, this R • cord will inform us.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Volentes venerabili patri Antonio Bek Dunelmensi Episcopo, pro grato & laudabili servicio suo quod nobis diu impendit gratiam facere specialem, concessimus ei pro nobis & haeredibus nostris, quod de omnibus debitis in quibus nobis tenetur reddat ad Scaccarium nostrum centum libras per annum, unam videlicet medietatem ad Scaccarium nostrum Sancti Michaelis, & aliam medietatem ad Scaccarium nostrum Paschae, & sic de anno in annum centum libras ad eosdem terminos, quousque praedicta debita nobis ibidem persolvantur: Ita tamen, quod si idem Episcopus in fata decedat antequam dicta debita nobis sic fuerint persoluta, successores sui Episcopy Dunelmenses et haeredes ejusdem Antonii de debitis quae tunc inde remanserint solvenda onerentur, viz. praedicti successores de dictorum debitorum una medietate, et haeredes praedicti de altera medietate nobis seu haered. nostris respondeant ad Scaccarium supradictum. Et quod Executores Testamenti praedicti Episcopy pro debitis illis non impediantur, quo minus liberam administrationem bonorum habeant ad executionem dicti Testamenti inde faciendam. In cujus, &c. Teste Rege apud Haveringg. 28 die Junii.

What Pensions the King paid this year to the Popes Notary, Advocates at Rome, Merchants or Brokers, these Warrants will instruct us.

REX Thesaur. & Camerariis suis salutem. Liberate de Thesauro nostro Jacobo Brabanzun, & Bonaventur. Hugelyn Mercator. Senensibus quaterviginti et decem marcas, per manus suas liberandas dilecto Clerico nostro Magistro Aug • lo Domini Papae Notario, viz. quaterviginti marcas de annis-Regni nostri quartodecimo, quintodecimo, sextodecimo, & decimo septimo, scilicet de quolibet termino viginti marcas, et decem marcas de termino Paschae Anno regni nostri 18. de annuo feodo suo 20. marcarum quod de nobis percipit ad Scaccarium nostrum. Et recipiatis ab ipsis Mercatoribus literas suas patentes receptionem pecuniae praedictae testificantes. Teste Rege apud Westm. 16 die Julii.

REX Thesaur. & Camerariis suis salutem. Liberate de Thesauro nostro Lapo de Pistor. & sociis suis Mercatoribus de Pistor. ducentas marcas pro ducentis marcis quas per praeceptum nostrum liberaverunt Francisco Accursio Legum professori, pro arreragiis annui feodi sui quadraginta marcarum quod ei concessimus, scilicet de annis Regni nostri terciodecimo, quartodecimo, quintodecimo, sextodecimo, & decimo septimo, & quas eisdem Mercatoribus solvere promisimus in festo Sancti Michaclis prox. praeterito. Recipientes ab eisdem Mercatoribus literas nostras patentes quas inde habent. T. R. apud Kingesclipston 23. die Octobris.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Considerantes diutina & laud • bilia servitia quae nobis fecerunt dilecti nobis Paganuncius Guidicionis, Labrus Vulpelli, Johannes Simoneti, Adintus Rubei Pili, Barthelottus Baudini, Richardus Guidicionis, Orlandinus de Podio, & Richardus Bonefacius, & socii sui Cives & Mercatores nostri de societate Ricardorum de Luk. tam in partibus cismarinis quàm ultramarinis: Pensantes etiam grata servitia, industriam et diligentiam cari nostri Labri Vulp • lli praedicti, & labores quos sustinuit pro nobis in Curia Romana, dedimus eisdem Mercator • bus nostris (the Popes common Brokers and Usurers to return monies to Rome) quinque millia marcarum percipiend. ad Scaccarium nostrum Westm. in crastino festi Nativitatis beati Johannes Baptistae prox. futuro, & ad hoc obligamus nos & bona nostra. In cujus, &c. Teste Rege apud Clypston, quarto die mensis Novembris.

William de Luda being elected and confirmed Bishop of Eli by the Kings Royal assent, the King issued this Writ for restoring his Temporalties.

REX dilecto Clerico suo Nicholao Fermeband, salutem. Cum venerabilis pater J. Cantuar. Archiepiscopus, electionem nuper factam in Ecclesia Eliensi de venerabili viro Magistro Willielmo de Luda Decano Sancti Martini Magni London. in ipsius Ecclesiae Eliensis Episcopum & Pastorem, cui prius Regium assensum adhibuimus et favorem, confirmaverit, sicut per literas ipsius Archiepiscopi patentes nobis inde directas accepimus: Nos confirmationem illam acceptantes, cepimus fidelitatem ipsius Electi, & Temporalia Episcopatus praedicti, prout moris est, restituimus eidem. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Electo temporalia Episcopatus praedicti sine dilatione liberetis, sicut praedictum est. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 30 die Maii.

Et mandatum est Militibus, &c. In cujus, &c. Teste ut supra.

The King for a certain Fine granted this extraordinary grace to the Prioresse and Covent of Shafton, that they should have the custody of the Temporalties thereof during the next vacancy, by cession or death of the present Abbess.

REX per finem centum librarum quem Priorissa & Conventus Shafton. fecerunt cum eo, & quas ei solvent ad Scaccarium suum, concessit eis, quod eadem Priorissa & Conventus habeant custodiam Abbatiae suae toto tempore vacationis ejusdem, post cessionem vel decessum Laurenciae nunc ejusdem loci Abbatissae, hac vice de gratia Regis specially, & quod percipiant & habeant omnes exitus & proventus ejusdem Abbatiae ad opus suum, tam in tallagiis hominum suorum quàm in terris & rebus aliis ad Abbatiam illam spectantibus, quae ad Regem pertinere pessent, si custodiam illam in manu sua Rex teneret. Ita quod nullus Ballivus Regis vel alius ex parte Reg seas impediat vel se intromittat de custodia illa quo minus dicta Priorissa & Conventus habeant hac vice liberam administrationem omnium bonorum & catallorum ad Abbatiam illam spectantium, salvis tamen Regi advocationibus Ecclesiarum ad Abbatiam illam spectantibus, gardis et escaetis de feodis militaribus si quas accidere contigerit tempore vacationis praedictae. Et salva Regi et haeredibus suis imposterum in aliis vacationibus ejusdem Abbatiae, custodia memorata cum accid • rit. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 25 die Januarii.

Et sciendum, quod si contingat in vacatione Abbatiae praedictae aliquam sub discordia eligi in Abbatissam, finis praedictus pro nullo habeatur.

Three Clergymen who were Collectors being indebted to the King, he issued these Writs both to Sheriffs and Bishops by his Prerogative, to seise and sequester all their Temporal and Ecclesiastical Lands, Livings, Goods and Chattels in several Counties and Dioceses, notwithstanding our Bishops Canons and Constitutions to the contrary.

QUibusdam certis de causis mandatum est Custodi & Vicecomitibus London. quod omnes terras & tenementa, bona & catalla Johannes de Lovetot, Willielmi de Burneton, Rogeri de Leycestria, & Roberti de Littlebury in Balliva sua, sine dilatione in manum Regis capiant, & ea salvo & absque distractione aliqua custodiri faciant, donec Rex aliud inde praeceperit. Ita quod inde ad Scaccarium Regis Regi respondere possint ad mandatum Regis. Teste Rege apud Westm. 14 die Januarii.

Eodem modo mandatum est Vicecomitibus Cantebr. Midd. Norff. & Suff. videlicet, cullibet eorum per se, quod terras & tenementa, bona & catalla praedicti Willielmi in Ballivis suis sine dilatione capiant in manum Regis, & ea salvo custodiri faciant, &c. Teste ut supra.

Item mandatum est Vicecomitibus Ebor. & Northumbr. videlicet, utrique eorum per se, quod terras, tenementa, bona & catalla praedicti Willielmi in Ballivis suis sine dilatione capiant in manum Regis, & ea salvo custodiri faciant, &c. Teste ut supra.

Item mandatum est Vicecomiti Essex & Herif. quod terras, tenementa, bona & catalla praedictorum Johannes, Willielmi & Rogeri in Balliva sua sine dilatione capiat in manum Regis, & ea salvo custodiri faciat, &c. Teste ut supra.

Item quibusdam certis de causis mandatum est venerabili patri J. Wynton. Episcopo, quod omnia bona Ecclesiastica Willielmi de Burneton in Episcopatu suo sine dilatione sequestrari, & ea sic sequestrata salvo & absque distract one aliqua custodiri faciat, donec, &c. ut supra. Teste ut supra.

Eodem modo mandatum est A. Dunolmensi Episcopo, quod bona Ecclesiastica praedictorum Willielmi, Rogeri & Roberti in Episcopatu suo sine dilatione sequestrari, & ea sic sequestrata salvo & absque distractione aliqua custodiri faciat, donec aliud, &c. Teste ut supra.

Eodem modo mandatum est J. Archiepiscopo Ebor. & R. Karliolensi Episcopo divisim, quod omnia bona Ecclesiastica praedicti Willielmi in Episcopatibus suis sine dilatione sequestrari, & ea sic sequestrata salvo & absque distractione aliqua custodiri faciant, donec, &c. Teste ut supra.

The King out of his piety and charity, this year gave several sums of money to buy Books and Ornaments for Religious Houses, that were burnt in Gascoigne and England, as these Records attest.

REX Senescallo suo Vasconiae, & Constabulario Castri sui Burdeg. salutem. Dilectorum nobis in Christo Fratrum Praedicatorum Baionae statui super Ornamentorum et Librorum incendio pio compacientes affectu; vobis mandamus, quod ducentas libras monetae nostrae Burdeg. eisdem Fratribus de denariis nostris liberari faciatis de dono nostro, ad allevacionem eorundem super amissione praedicta. Et hoc nullatenus omittatis. Et nos pecuniam illam cum eam eis liberaveritis, vobis praefato Constabulario in compoto vestro volumus allocari. Teste Rege apud Lang. 26 die Julii.

REX Thesaur. & Camerariis suis, salutem. Liberate de Thesauro nostro dilectae nobis in Christo Priorissae & Monialibus de Cestrehunte prope Waltham, viginti libras de dono nostro ad domos suas nuper per infortunium combustas construend. Teste Rege apud Kingesclipston, 20 die Octobris.

The King repairing and building the Castle of Carnarvan in Wales, after his conquest thereof, among other monies converted the profits of the Archbishopric of York (then void) to that use, as this Writ resolves.

REX Thesaur. & Camerariis suis, salutem. Allocate Malcolmo de Harlegh nuper Custodi nostro Archiepiscopatus Ebor. seed vacante, in compoto suo ad Scaccarium praedictum quatuor libras, quas per praeceptum nostrum posuit in cariagio octi • gentarum et duodecim librarum, duodecim solidorum, et quatuor denariorum, proveniencium de exitibus ejusdem Archiepiscopatus à Civitate nostra Ebor. usque Villam nostram de Kaernarvan. cum novem equis & hominibus conductis, ad dictam pecuniam ducendam anno regni nostri quartodecimo. Et quadraginta solidos quos similiter per praeceptum nostrum posuit in cariag • o centum & quadragi • ta librarum, & quindecim solidorum, provenientium de eisdem ex • tibus à Civitate praedicta usque Villam praedictam anno eodem. Et quinquaginta solidos quos similiter per praeceptum nostrum posuit in cariagio centum & quinquaginta & septem librarum, & octo solidorum, provenientium de exitibus praedictis à praedicta Civitate usque Villam praedictam anno eodem. Et viginti & sex solidos, & octo denarios, quos similiter per praeceptum nostrum posuit in conductione centum & unius librarum provenientium de exitibus praedictis à Chirchesdon usque ad praedictam Villam de Kaernarvan anno praedicto. Nisi, &c. Teste Rege apud Fromton 26 die Novembris. Per Billam de Scaccario.

So as the profits of that Archbishopric received this year, applied to this use, amounted to above 1100 l. besides other allowances to Officers, and all other expenses therein mentioned, which I pretermit.

The Abbot of Wetheneye and his Tenants in Ireland, receiving and harbouring the Kings Enemies and Rebels, against his allegiance, was notwithstanding his Profession fined 60. Marks to the King for this offense, which he was to pay by certain annual sums to the Kings Exchequer there, as this Writ informs us.

REX de illis sexaginta marcis per quas Abbas de Wetheneye finem fecit cum Rege pro transgression quam ipse et homines sui fecerunt, receptando H • bernicos de Thremund. inimicos et rebels Regis, concessit eidem Abbati, quod reddat Regi per annum ad Scaccarium Regis Dublin. quinque marcas, viz. duas marcas & dimid. ad Scaccarium Regis Paschae proximo futur. & duas marcas & dimid. ad Scaccarium Regis Sancti Michaelis proximo sequens, & sic de anno in annum quinque marcas ad eosdem terminos, doncc praedictae sexaginta marcae Regi persolvantur. Et ideo mandatum est Thesaur. & Baronibus de eodem Scaccario, quod eidem Abbati terminos illos habere, & sic fieri & irrotulari faciant. Teste Rege apud Kingesclipston 4 die Novembris.

There being some Pleas held in Ireland of Advousons of Churches, in the Courts of some Lord's within whose Lordships the Churches were, and a question made, whether such Churches of Abbots and Bishops falling void, when their Temporalties were not in the Kings hands, or during their vacancy, belonged to the Kings, or to the Lord's Courts within whose Lordships they were, to the prejudice of the Kings Crown and Right, who as supreme Patron and Ordinary had the conusance of all Suits concerning Advousons; he thereupon issued this Writ of Gerciorari, to remove those Pleas and all their proceedings out of Ireland from the Lord's Courts there, into England.

EDwardus, &c. Justic. suo Hiberniae, salutem. Cum inter nostrum dilectum & fidelem Galfridum de Genevill, & Abbatem beati Thomae extra Dublin. coram nobis placitum pendeat, super Ecclesiae de Donamore; Vtrum (viz.) placitum inde sicut de caeteris Ecclestis, quae sunt de patronatu Episcopatuum et Abbatiarum in Hibernia, ration crocearum terrae illius in manu nostra existentium, ad nos vel ad Dominos, infra quorum libertates Ecclesiae hujusmodi situantu • , pertineat placitandum; ac Hugo Hosee venerabilem patrem Th. Midens. Episcopum, in Curia Galfridi de Trym super Ecclesia de Galtrim de advocatiore ejusmodi Episcopy existente, ut dicitur, jam implacitet, in nostri praejudicium manifestum, ut accep • mus; Nos nolentes per hujusmodi placita aut alia in casu consimili in dicta terra Hiberniae nobis praejudicari, sed placitum illud super dicta Ecclesia de Galtrim, una cum praedicto placito super dicta Ecclesia de Donamore, coram nobis simul & semel, prout ju •• um fuerit, terminari: Vobis mandamus, quo • ad Curiam praedicti Galfridi de Trym accedentes, loquelam super dicta Ecclesia de Galtrim, in eadem Curia habitam, ut praedictum est, recordari, & R • cordum illud & Processum cum Brevi originally, & omnibus aliis adminiculis, loquelam illam tangentibus, sub sigillo vestro & sigillis eorum qui recordo illi interfuerint distinct & aperte nobis mittatis, & hoc Breve: Ita quod ea habeamus coram nobis apud Westm. à die Sancti Michaelis in 15. dies, partibus eundem diem praefigentes, quod tunc sint ibi, facturae & ricepturae quod justum fuerit in hac parte. Teste Edm. Com. Cornub. Consang. nostro apud Westm. 28 die Maii, anno regni nostri decimo septimo. Whereupon the Records of those proceedings were returned and certified to the King in England the year following, as prejudicial to the Kings Crown and Jurisdiction.

A few years before the Bishops and Archdeacons of Ireland endeavored by the power of the Bishop of Bath and Wells, then Lord Chancellor of England, to engross all Suits in the Kings Courts in Ireland against Executors, into their own Ecclesiastical Courts, as matters of Testament, not belonging to the Kings Courts, and a breach of their Ecclesiastical Privileges, as appears by this complaint and petition of the Bishop and Archdeacon of Ferne to this Lord Chancellor, An. 13 E. 1. (where it should have been inserted) concerning a Suit brought against the Archdeacon as an Executor, in the Kings Exchequer in Dublin.

VEnerabili patri in Christo & amico (si placet) charissimo, Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, R. miseratione divina Ecclesiae Fernens. Minister humilis, salutem & sincera dilectionis constantiam cum orationum suffragiis. Cum vos libertatis Ecclesiasticae columnam agnos • amus cae • eris firmiorem, vestram moneat paternitatem, quod in partibus Hiberniae, contra libertatem Ecclesiasticam, insolenter et noviter est suscitatum, quod piae paternitati vestrae praesen • i pagina referimus dolentes; videlicet, Quod cum Nicholaus Archidiaconus noster Fernens. Executor Testamenti Adae de Sancto Johanne, de bonis ejusdem defuncti, tanquam Executor, jamdudum disponeret et ministraret, ut dicitur; quidam Miles Wilhelmus Waspayl, nomine Domini Waterfordensis Episcopy, Justiciarii Hiberniae specialis, de mandato ipsius Domini Iusticiarii, et ejus patrocinio specialiter confidens, & audaciam habens, quaterviginti et sex libras argenti ab eodem Archidiacono nostro exigit coram Baronibus de Scaccario Domini Regis Dublin. ipsum ibidem conveniendo per Breve de Scaccario, (cujus transcriptum vobis mittimus, praesentibus inclusum.) Qui quanquam idem Archidiaconus per A • tornatum suum coram eis allegasset, quod super hujusmodi re Testamentaria ibidem non debuisset respondere, ac per nos instanter petitum esset, quod causa illa ad nostrum remitteretur examen, in eadem causa processerunt; compellando ipsum Attornatum eidem Willielmo ibidem respondere de pecunia praedicta; quam idem Wilhelmus dicit se solvisse Reginaldo de Dene per districtionem Scaccarii praedicti: Qui Reginaldus de Dene est in custodia dicti Justiciarii, & filiam sororis ejusdem Justiciarii duxit in uxorem. Et cum hujusmodi causa mere sit Testamentaria, et ad examen Ecclesiasticum de jure debeat pertinere, sicut vestra novit discretio, et nos semper parati fuerimus, et simus, de dicto Archidiacono nostro, dicto Militi et aliis de se querelantibus plenam justitiam exhibere, ad libertatis Ecclesiasticae desensionem et conservationem, pro qua vos semper impendistis, summo (si placet) studio remedium in praemissis providere dignemini. Praedicta vero causa inter ipsum Militem & dictum Archidiaconum, prout didicimus, in foro Ecclesiastico, coram Domino Lechlin. Episcopo, in cujus Diocesi idem Miles dicit, ipsum Archidiaconum de bonis dicti defuncti administrasse, extitit alias usque ad sententiae diffinitivae calculum ventilata, donec dicto Episcopo defuncto, per ipsius Willielmi negligentiam, conquievit. Vnde in • uitu Dei et Ecclesiae, taliter in praemissis operari et providere vestra discretio dignetur, ut Ecclesiastica libertas illaesa custodiatur. Valeat pia paternitas vestra semper in Domino. Dat. feria secunda in Septim. Pentecost. anno gratiae 1285.

Supplicat vobis (Domine Cancellarie) Nicholaus Archidiaconus Fernens. (qui vetus est, & gravi infirmitate detentus) remedium sibi fieri de quibusdam injuriis, libertati Ecclesiasticae et sibi factis; quod cum quondam extitit Executor Testamenti Adae de Sancto Johanne defuncti, & bona ejusdem defuncti v • ce Executoris fideliter disposuit & ministravit, & de bonis & catallis dictum Testamentum tangentibus, finalom compotum roddidit coram suo Diocesano; super hoc venit Dominus Wilhelmus Waspayl Miles, ob favorem Justiciarii Hiberniae, et implacitat ipsum coram Baronibus de Scaccario Dublin. contra legem et justitiam, de quaterviginti & sex libris argenti, per quoddam Breve de viridi Cera, (quod dicitur, Venire fac.) eo quod extitit Executor praedicti defuncti, desicut hujusmodi placita, Testamentum tangentia, coram eisdem de • ure non debent placitari; nec idem Wilhelmus, Baro de Scaccario, nec Minister Domini Regis est. Et nichilominus ipsum cohartant ad responde • dum coram ipsis de debito praedicto. Q • are petit, caritatis intuitu, remedium sibi fieri.

What Bishops and Abbots were this year elected and confirmed in Ireland by the Kings Royal license and assent, these Records will evidence.

REX adhibuit assensum electioni nuper factae in Ecclesia Cathedrali Duacen de fratre Laurencio Abbate Collemctor. ordinis Cisterciensis in Episcopum Duacen. Et hoc significatum est W. Tuamensi Archiepiscopo, ut quod suum est exequatur in hac parte. Teste Rege apud Selveston, 10 die Aug.

REX Justic. suo Hiberniae, vel ejus locum tenenti, salutem. Cum nos electioni nuper factae in Cathedrali Ecclesia Cluovensi de fratre Willielmo Odufth. ordinis Minorum in Episcopum ejusdem loci, Regium assensum adhibuerimus et favorem; & velimus eidem Electo gratiam facere uberiorem in hac parte, ut suis parcamus laboribus et expensis; vobis mandamus, quod electione illa à loc • Metropolitano canonice confirmata, & recepta nomine nostro ab eodem Electo fidelitate nobis debita, ut est moris, Temporalia Episcopatus praedicti eidem liberari saciatis. Receptis tamen prius ab ipso literis patentibus sigillo suo, necnon stgillo Capituli sui signatis, quod haec nostra gratia nobis vel haeredibus nostris non cedet in praejudicium, seu trahetur in consequentiam in futurum. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 15 die Julii.

REX Venerabili in Christo patri J. &c. Archiepiscopo Dublin. Justic. suo Hibern. salutem. Cum venerabilis pater N. Archiepiscopus Armachan. Hiberniae Primas, Ecclesiae Cathedrali Ardachaden. pastoris solatio destitutae, de persona discreti viri Magistri Matthaei de Ardagh. Canonici Ecclesiae praedictae providerit, ipsum praeficiendo in Episcopum ejusdem Ecclesiae et Pastorem, sicut per literas ejusdem Archiepiscopi patentes nobis inde directas plenius nobis constat, & insuper dilecti nobis in Christo Decanus & Capitulum Ecclesiae praedictae Ardachaden. nobis per literas suas patentes humiliter supplicarunt, ut praefectionem illam accept • mus: Nos ipsorum pr • cibus in hac parte favorabiliter annuentes, et praefectionem illam acceptantes, cepimus fidelitatem praefati Magistri Matthaei, & Temporalia Episcopatus praedicti prout moris est, restituimus eidem. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Magistro Matthaeo Temporalia Episcopatus praedicti cum pertin. liberetis, sicut praedictum est. In cujus, &c. Teste meipso apud Westm. 28 die Januarii.

REX Justic. suo Hiberniae, vel ejus locum tenenti, salutem. Cum dilecti nobis in Christo Prior & Conventus de Insula de Melanfith. nobis per literas suas patentes significaverint, quod Ecclesia sua praedicta per mortem P • tri nuper Abbatis ejusdem loci, Pastoris est solatio destituta, supplicantes nobis prout moris est, quod licentiam sibi alium eligendi in Abbatem eisdem concedere dignaremur, ac nos precibus, &c. Nos eorundem Prioris & Conventus laboribus & expensis in hac parte parcere volentes, ista vice, concessimus eis de gratia nostra specially, & vobis dedimus potestatem, quod facta electione praedicta de futuro Abbate, sicut praedictum est, eidem Abbati assensum Regium, &c. volumus etiam, &c. quod si, &c. • unc recepta ab ipso Electo fidelitate in casu isto nobis debita, temporalia, &c. Receptis tamen, &c. ut in praecedentibus. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 10 die Julii.

What licenses and dispensations against the Stat • te of Mortmain, of Lands and Tenements given to Bishops in Ireland, the King granted this year, these Records inform us.

REX omnibus, &c. salutem. Licet nuper provideri fecerimus, quod non liceat viris Religiosis aut aliis ingredi feodum alicujus; it a quod ad Manum mortuam d • veniat sine licentia nostra & Capitalis Domini de quo res illa immediate tenetur; Concessionem • amen remissionem & qu • etam clamacionem quas Rogerus de Thornton & Isabella uxor ejus, & Radulphus Burgoys venerabili patri Archiepiscopo Archimarcano Hyberniae Primati fecerunt, de decem & septem carucatis terrae cum pertin. in Brumeskyn, ut dicitur. Habend. sibi et successoribus suis Archiepiscopis ejusdem loci imperpetuum, ratas habentes et gratas, ease pro nobis et haered. nostris quantum in nobis est concedimus et consirmamus, sicut scripta praedictorum Rogeri, Isabellae, & Radulphi eidem Archiepiscopo inde confecta rationabiliter testantur; Salvo jure cujuslibet: Nolentes quod iidem Rogerus, Isabella, & Radulfus, seu haered. sui, vel praedictus Archiepiscopus aut successores sui ration statuti praedicti inde per nos vel haered. nostros occasionentur in aliquo vel graventur. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 15 die Junii.

Consimiles literas habet idem Archiepiscopus de donacione & concessione quas Alicia de Napton fecit eidem Archiepiscopo de advocationibus Ecclesiarum de Bernemede, Dumbenny & Kilkerli, ut dicitur. Habend. &c. In cujus, &c. Teste ut supra.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Inspeximus Cartam quam Robertus de Wygorn. persona Ecclesiae de Nober fecit venerabili patri Thomae Midensi Episcopo in haec verba. Sciant praesentes & futuri, quod ego Robertus de Wygorn. Rector Ecclesiae de Nober pro salute animae meae dedi, concessi, & hac praesenti carta meâ confirmavi venerabili in Christo patri Domino Thomae Dei gracia Midensi Episcopo, tria burgagia cum aedificiis & pertin. in Villa de Nober, quae habui ex vendicione Henrici de Northamton. Vicarii de Stachmoholmoc, secundum divisas, perambulaciones & metas in carta ejusdem Henrici super hiis confecta comprehensis plenius contentas. Habenda & tenenda dicta burgagia cum aedificiis praedictis & pertin. de me & haered. meis sibi et successor. suis et Ecclesiae suae Midensi libere et quiet, been et in pace imperpetuum. Reddendo inde annuatim Dominis f • odi per annum redditum debitum & consuetum, prout in carta praedicta praedicti Henrici plenius continetur. Ego vero praedictus Robertus & haeredes mei praedicta tria burgagia, cum aedificiis & pertinsecundum quod praedictum est, praedicto Domino Episcopo successoribus suis & Ecclesiae suae praedictae contra omnes gentes warrantizabimus imperpetuum. Et ut haec mea donacio, concessio, & praesentis cartae meae confirmacio perpetuae firmitatis robur optineant, eidem cartae sigilli mei impressionem apposui. Hiis testibus Magistro Johanne de Keneleye Archidiacono Midensi, Magistro Johanne de Dumbilton. Archidiacono de Kenles, Magistro Willielmo de Wasseburn. Magistro Willielmo de Sidan, Domino Stephano de Exon, Henr. Vinetur, Ada Vinetario, Simone de Porta, Ada Beletambe, Waltero de Clongel, Johanne de la More, Johanne Herte, Philippo de Mareston. & aliis. Nos autem donacionem et concessionem praedictas ratas habentes et gratas, ease pro nobis et haered. nostris quantum in nobis est concedimus et confirmamus, sicut carta praedicta rationabiliter testator. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 12. die Julii.

What Liberties the King this year granted by his Charters to John de Saunford Archbishop of Dublin, and the Canons of All Saints there, those who please may perus • in Chart. 18 E. 1. nu. 86. & 94.

In the Plea Rolls in the White Tower, Tr. 18 E. 1. I met with these suits for prosecuting and holding Plea in Courts Christian of Chattels, Debts and Advowsons, not belonging to their Jurisdiction.

Radulphus Vicarius Ecclesiae de Mapeldested attachiatus fuit ad respondendum Ricardo filio Gerardi de Heckesofte de placito, quaere ipse simul cum Magistro Willielm • de Notton Archidiacono Midd. tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra prohicionem Regis, &c. Et unde queritur quod cum idem Ricardus summonitus esset coram eisdem Radulpho & Willielmo ad respondendum de quinque marcis quas ab eo tunc exigebant: Ac idem Ricardus die Veneris proxima post festum Sancti Nicholai in Ecclesia de Hanstede, anno R • gis nunc decimo septimo, prohibitionem Regis ne placitum illud teneret, praedictis Radulpho et Willielmo exhibuisset, praedictus Radulphus spreto mandato Regis, nichilominus praedictum placitum simul cum praedicto Willielmo tenuit, in contemptum Domini Regis et grave dampnum ipsius Ricardi, &c. Unde dicit, quod deterioratus est et dampnum habet ad valentiam centum solidorum; et inde producit sectam, &c.

Et Radulphus per Attornatum suum venit & defendit vim et injuriam quando, &c. Et been defendit, quod nunquam tenuit placitum in Curia-Christianitatis de praedictis quinque marcis contra prohibitionem Regis sicut ei imponit. Et hoc paratus • st defendere contra ipsum & sectam suam sicut Curia consideraverit, &c. Ideo vadiet ei legem suam 12. manu, &c. Et veniat cum lege sua in Chrastino Animarum, &c. Plegii de lege Wilhelmus de Fynchyngsend & Wilhelmus de Twynstede, &c.

Wilhelmus de la Punt per Attornatum suum optulit se 4. die versus Willielmum de London Canonicum de Suthwerk de placito quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio contra prohibitionem, &c. Et ipse non venit, & praeceptum fuit Vicecomiti, quod attachiaret eum quod esset hîc ad hunc diem, &c. Et Vicecomes nichil inde fecit, set mandavit quod praedictus Wilhelmus de London Clericus est, & non habet Laicum feodum in Balliva sua per quod potest attachiari. Ideo mandatum est Episcopo Wyntoniae, quod venire faciat eum hîc in Crastino Animarum. Et unde Vicecomes mandavit, &c.

Petrus de Malo lacu per attornatum suum optulit se quarto die versus Magistrum Robertum de Pykering, & Ricardum Priorem de Sancto Oswaldo, de placito quare idem Magister Robertus simul cum Johanne Archiepiscopo Eborum tenuit placitum in Curia Christianitatis de advocatione medietatis Ecclesiae de Lychfeldia contra prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt; Et praeceptum fuit Vicecomiti quod attachiaret eos, &c.

Magister Wilhelmus de Marchia per attornatum suum optulit se 4. die versus Magistrum Simonem de Clervaus Officialem Archidiaconi Cleveland de placito quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, & versus Thomam Abbatem de Ryevall, Johannem de Normanby Commonachum suum, & Magistrum Rogerum de Scardeburgh de placito quare secuti sunt idem placitum in eadem Curia contra prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt, &c. Et praedictus Simon de Clervaus attachiatus fuit per Johannem ad Fontem, &c. Ideo ipsi in misericordia. Et praeceptum est Vicomiti quod distringat eos per omnes terras, &c. Et quod de exitibus, &c. Et quod habeat corpora corum hic à die Sancti Michaelis in quindecim dies, &c.

In the same Plea Roll, in an Assise of Darraign presentment I find this Plea of plenarty pleaded by a Prioresse by virtue of an Impropriation, and of a person intruded into it, by whose presentation the Plaintiff claimed a Title, who was actually deprived by a Judicial Sentence in the Court of Rome; and the Abbess there by restored to the possession thereof.

Assisa venit recognitura quis advocatus tempore pacis praesentavit ultimam personam quae mortua est ad Ecclesiam de Wamberge quae vacat, &c. et cujus advocationem Alanus filius Rogeri de la Zuche, & Emelina Lungespeye aliàs clamaverunt versus Priorissam de Ambresbury, &c. Et modo venit praedictus Alanus, & similiter praedicta Priorissa per Attornatos suos. Et quia eadem Priorissa aliàs dixit, quod non potuit praedicto Alano sine praedicta Emelina participe sua inde respondere, praeceptum fuit Vicecomiti quod summoneret eam quod esset hîc ad hunc diem ad sequendum simul, &c. Et ipsa non venit, & summon. &c. Ideo consideratum est, quod praedictus Alanus respondeatur sine praedicta Emelina, &c. Et Alanus dicit, quod quidam Stephanus Lungespay antecessor ipsius Alani & praedictae Emelinae, cujus haeres ipsi sunt quae non sequitur, &c. ad praedictam Ecclesiam praesentavit quendam Hugonem de la Pen Clericum suum tempore pacis Domini H. Regis patris Domini Regis nunc, qui ad praesentacionem suum fuit admissus & institutus, & per cujus resignationem praedicta Ecclesia modo vacat, &c. Et de Stephano descendit, &c. & praedictae Emelinae quae non, &c. Et de ipsa Ell • desc • ndit, &c. isti Alano qui nunc, &c.

Et • Priorissa per attornatum suum venit & dicit, quod non debet ei inde ad hoc breve respondere, quia dicit, quod praedicta Ecclesia pl • na est & consulta de ipsa Priorissa & • onventu suo qui illam tenuit in proprios usus de advocatione sua propria, & fuit • nte impetracionem brevis. Et hoc parata est verificare ubi & quando debuerit, &c.

Et praedictus Alanus dicit, quod praedictus Hugo nuper persona praedictae Ecclesiae ad praesentacionem praedicti Stephani antecess • ris, &c. à tempore institutionis suae ut perso • a impersonata in eadem statum continuavit usque festum Sancti Michaelis proximo praeteritum, & tunc Hugo Ecclesiam illam r • signavit. Et dicit, quod quam cito noticiaresignacionis, &c. ad ipsum pervenit ipse infra quinque menses proximo sequentes breve suum impetravit. Et hoc petit quod inquiri per assisam. Unde dicit, quod status plenitudinis quem praedicta Priorissa dicit se haber • , pocius debet dici in eum Intrusio, quam plenitudo. Dies datus est eis de audiendo Judicio suo hic à die Sancti Michaelis in xv. dies. Postea. . . . . . . ad diem illum venerunt partes per attornatum ipsius Priorisse. Et Priorissa dicit, quod advocacio praedictae Ecclesiae fuit cujusdam Prioris & fratram de Nogento Rodrode, qui Ecclesiam illam tenuerunt in proprios usus de advocacione sua propria per centum annos ante impetrationem praedicti brevis. Et dicit, quod praedictus Hugo super possessione praedictorum Prioris & Fratrum intrusit se in praedictam Ecclesiam, & illam tenuit occupatam quonsque idem Hugo ad sectam ipsius Prioris per sententiam diffinitivam latam in Curia Romana fuit ab Ecclesia illa privatus, et idem Prior in eadem Ecclesia restitutus. Et hoc paratus est verificare ubi & quando debuerit, &c. Et dicit, quod idem Prior & fratres postea dederunt advocationem praedictae Ecclesiae ipsi Priorissae & Ecclesiae suae praedictae, tenend. ipsi Priorissae & caeteris Priorissis quae ei succedent, &c. Et profert quandam Cartam nomine ipsorum Prioris & fratrum quae hoc testator. Et dicit, quod postea Episcopus Sarum appropriavit ipsi Priorissae praedictam Ecclesiam tenendam in proprios usus; unde cum praedicti Prior et fratres per sententiam praedictam possessioni suae proprictatis in praedicta Ecclesia fuerunt restituti; et de seistna sua proprietatis feoffarunt ipsos Priorissam et Conventum de advocatione ejusdem, Episcopus Sarum ipsis appropriavit Ecclesiam illam, et ipsi renuerunt illam appropriatam quasi immediatam post seisinam praedictorum Prioris et fratrum, petit Judicium, &c. Et quia praedicta Priorissa nichil dicit quare assisa illa debeat retardari, consideratum est, quod procedatur ad assisam, &c. set ponitur in respectu usque in Crastino Purificationis beatae Mariae pro defectis Recognitorum, quia nullus venit. Ideo Vicecomes habeat corpora, &c.

^a Matthew Parker Archbishop of Canterbury stories, that John Peckham Archbishop of Canterbury this year, after the visitation and subjugation of his whole Province, summoned a Council of his Clergy at Redyng, wherein he intended and propounded the drawing of all Causes concerning Advowsons merely belonging to the Kings Temporal, to their Ecclesiastical Courts, and to cut off all Prohibitions to them from the Kings Courts in personal causes; a design they had long attempted: which the King hearing of, expressly commanded them by special Messengers, to desist from it, whereupon their design was frustrated, and this Council dissolved.

Subacta sibi jam his modis Provincia, Clerum suum Redingi congregavit. Preposuitque cognitionem de Patronatu Ecclesiarum, multis annis ad Regium tribunal spectantem, inde ad Ecclesiasticum forum traducere, tum Prohibitiones Regias in Litibus de bonis et catallis prorsus rescindere, et ne deinceps Ecclesiasticos Iudices a jure reddendo retardarent vetare, (Such was his Papal insolency and disloyalty) Sed Rex incepto hoc audito, nunciis ad Concilium destinatis multis, tam Archiepisopo quam toti Clero minis praecepit, ut desisterent. Vnde factum est, ut a sua praesumptione Archiepiscopus penitus transiliret. Ita dissoluto Concilio onmes Praelati spe inanes recesserunt. To which he subjoins this notable passage concerning the Prelates incontinency, the bribery, usury of the Pope and Court of Rome, and their Merchants, the suppressing all proceedings against an unc • ast Bishop for money, and the Archbishops endeavors to advance his own absolute authority. In eo etiam Cancilio fama publica id exigente, perquisivit de Episcopo quodam Concubinario; de quo ad Matthaeum quendam Romanae Ecclesiae Cardinalem scripsit, sed de ejus nomine nullam mentionem fecit, id enim, ut ait, nuncio suo proferendum commisit. Petiit in aliis literis à Cardinali Matthaeo, ut de eo corrigendo Papam secreto sermonem consuleret, neque res enunciaretur. Multos enim e • in Romana Curia amicos et exploratores fuisse, potissimum autem Mercatores Lucanenses, quorum (ut diximus) opera in expilationibus et usuris Papa saepe usus esset. Hunc autem non nominatum Episcopum cum secreto convenisset, atque quaesivisset, an vera essent quae de ejus concubinatu fama retulisset? Testes, quos Archiepiscopus expectabat & adesse jussit, metuens tandem turpia narrasse, et ipsius turpitudinis diem fassum fuisse, describit. Deinde eadem septimana cum Mortlaci moraretur, venisse ad eum foeminam quendam Julianam de illius Episcopy factis quaedam narraturam. Ea juramento coacta peperisse se quinque liberos ex eodem Episcopo adhuc superstites, fassa est. Hunc cum coercere vellet, metuens ne se muneribus ad Papam sundendis defenderet, per hunc Cardinalem praeoccupavit Papam. Propono, inquit, eum adhuc aggredi iterato. Sed scio, quod conatus meus parum proderit, nist me litera juvat Apostolica. Mox enim ut eum tetigero, appellationis alis falsidicae rete meum effugiet, infinitam pecuniam effusurus. Peto autem, ut in omnibus aliis mihi per vos adsit adminiculum Papae, per quod mea crescat authoritas, et timor incutiatur rebellibus, meaque jurisdictio excitetur, ut constantius nova inchoem, et inchoata authoritate majori valeam confirmare.

I find in the Parchment Book of Collections of Placita Parliamenti 18 E. 1. in the Tower, that the King to preserve the Jurisdiction of his own Temporal Courts against the Bishops encroachments, and yet to preserve their legal Jurisdiction in causes properly triable by them by the grace and grant of his predecessors, made this Constitution upon the Ecclesiastical Judges grievous complaint, that the Chancellor or Chief Justice for the time being, when a Prohibition was granted to stay any suit in Court Christian, should send for the Libel, and if upon examination they found the Kings Court by Writs out of the Chancery could not relieve the party, and that the cause belonged to the Ecclesiastical Court to determine, they should order them to proceed notwithstanding the Prohibition.

Cum Iudices Ecclesiastici ad procedendum in causis coram ipsis agitatis per Prohibitionem Damini Regis saepius supersedant in casibus ubi remedium conquerentibus ad Curiam Domini Regis per Brevia de Cancellaria sua fieri non possit, propter quod querentes illi in utraque Curia tam Regia quam Ecclesiastica jure suo et remedio sunt elongati, ad grave dampnum ipsorum, prout Dominus Rex ex gravi querela quorundam intellexit: Dominus Rex bult et praecepit, quod cum Iudices Ecclesiastici per Prohibitionem Regiam sibi porrectam supersedeant in cas • bus praedictis, quod Cancellarius vel Capitalis Iusticiarius ipsius Domini Regis qui pro tempore fuerit, viso libello illius causae, ad instantiam querentis, si viderint quod per Breve de Cancell. querenti remedium suo casu fieri non possit, set quod ad Curiam Ecclesiasticam pertineat causam illam determinare, scribant Iudicibus coram quibus causa illa prius fuerit agitata, quod in causa illa procedant, non obstante Prohibitione Regia prius sibi inde directa. Therefore the Archbishop and Clergy had no cause at all to attempt the suppression of all Prohibitions to them to restrain their usurpations on the Kings Crown, Courts, or Subjects Liberties.

King Edward sending his Letters to the Archbishops and Bishops of Ireland to convene their Clergy, and induce them to grant him a Dism of their Spiritualties to defray his expenses and Debts in redeeming his Nephew Charles, and settling Truces in foreign parts, the Clergy of Ireland unanimously refused to grant his request, by reason of their extreme poverty, and many years wars and depredations, yea sundry of them appealed to the Pope against it, as these Letters of the Archbishops of Tuam and Cassels, and Bishop of Dary to the King, which I found in the White Tower Chapel, will more fully relate.

EXcellentissimo Principi ac Domino suo Reverendissimo Domino Edwardo Dei gratia Illustri Regi Angliae, Domino Hiberniae, & Duci Aquitaniae, W. permissione divina Tuamen. Ecclesiae Minister humilis, salutem in eo qui Regibus dat salutem. Serenitatis vestrae literas affectione qua decuit nuper recepimus, quibus intime nos rogastis, quod ad certos diem et locum nostros Suffraganeos et Clerum nostrae Provinciae coram nobis faceremus specialiter convocari; quodque ipsos ex parte vestra induceremus efficaciter, quod una nobiscum Decimam Spiritualium ipsos contingentium vobis concederent gratiose ad exonerationem Debitorum, quibus estis impliciti, propter missas graves et expensas necessarias, quas nuper moram trahendo fecistis in partibus transmarinis, deliberationem magnifici Principis, vestri Consanguinei, Domini Caroli Regis Siciliae faciendam; Super quibus Regiae vestra Celsitudini tenore praesentium respondemus, Quod juxta literarum vestrarum tenorem Suffraganeos et Clerum nostrae Provinciae ad certos diem et locum fecimus convocari; ipsosque diligentia & instantia, quibus potuimus (novit Altissimus) induximus, & serventissime rogavimus, quatenus requistrionem tanti Principis, tam exilem, recusarent nullatenus vel tardarent, sed eam potius gratanter concederent et votive. Qui quidem Suffraganei singuli, cum dicto Clero, ad deliberandum secesserunt ad partem: eorumque Clerus deliberato consilio respondit unanimiter, Quod propter guerram, paupertatem, et Ecclesiae libertates in statu debito conservandas, pertitionem vestram praedictam nullo modo concedere poterat, nec volebat. A cujus responsione • idem Suffraganei, ut asseruerunt rationibus antedictis, et propter Appellationem per ipsum Clerum ad sedem Apostolicam interjectam, discedere non valebant, et sic cum eo partem duxerunt eligere negativam. Nos caeterum immediatum nostrum Clerum, ad certos diem & locum per nos similiter convocatum, efficaciter induximus & ferventer, Quod concessioni petitionis praefatae minime supersederent; Intimantes eidem, ac nostris Suffraganeis, eorumque Clero, quod licet per Concessionem hujusmodi modice crederent praegravari, per eam tamen possent veram vestrorum benevolentiam Ministrorum, et uberiorem gratiam indubitanter captare, ac vos ipsi per hoc induci ad gravamina Hibernicana Ecclesiae et personis Ecclesiasticis ibidem illata hactenus, revocanda, et fortassis ad eandem Ecclesiam restituendam in soli • unt pristinae libertati. Quibus auditis, super hiis deliberavit, in hunc modum respondens; Quod cum sua Beneficia exilia nimis existant, ipsi que per Satellites Hibernicos et per guerram, depauperati sunt et aduihilati; adeo quod victus totius anni eis non sufficit commode per sex Menses, (quod est planius omni plano) dictae petitioni in aliquo condescendere, non voluntate sed impotentia repugnante, penitus denegabat; sedem Apostolicam, ne nos contra ipsum hac occasion procederemus, inconsulto Romano Pontifice (cujus licentis specialis, juxta Statuta Canonica, est necessario in talibus obtinenda) una cum Clero Provinciae concorditer in scriptis appellans. Nos siquidem qui voluntati Regiae sitimus, ut condecet, pro viribus complacere, spensam duximus mole Debitorum adeo praegravatam, tempestate guerrarum tam continue perturbatam, et tam tenuem in facultatibus (licet erubescamus hoc dicere) quod ex ea non possumus juxta dignitatis nostrae decentiam commode sustentari, sed extra nostram Diocesim, in qua nulla penitus victualia possidemus, nos urget ad praesens necessitas commorari; et in fide qua Creatori, Romanae Ecclesiae vobisque tenemur astricti, omnia nostra bona mobilia et se moventia, pro exoneratione nostrae Ecclesiae Debitorum, per triennium concederemus et amplius cum action multiplicium gratiarum (licet hoc aliquibus incredibile videatur.) Vnde ad praemissa cum nostris Suffraganeis atque Clero contra nostram voluntatem nunc compellimur concordare. Quapropter Regiam vestram Magnificentiam devotis precibus exoramus, quatinus, intuitu pietatis divinae, nostrae compatientes impotentiae, excusationem nostram justissimam et verissunam in praemissis gratam havere dignemini pariter et acceptam. Valeat & vigeat vestra Regia Celsitudo, &c. Datum apud Athnery 8. die Junii, Anno &c. 1291.

DOMINO suo Reverendissimo Domino E. Dei gratia Regi Angliae, &c. suus humilis ac devotus S. eadem gratia Cassel. Minister, salutem, & gloriosum de hostibus semper reportare triumphum. Literas vestrae Regiae Majestatis recepimus, continentes, quod fratres nostros & Co-episcopos induceremus, ut vobis de suis Spiritualibus Decimam unius Anni liberaliter concederent, ad relevamen immensarum expensarum circa Principis de la Morrey deliberationem, & pacis inter Reges diversos reformationem, per v • s factarum. Nos autem fratrum nostrorum, Capitulorum & Cleri factâ congregatione generali, negotium vestrum praedictum eisdem plenissime (prout possibil • is nostra permittebat) exposuimus: Rationes efficaces, per quas eorum animos ad Decimam concedendam alliceremus, adducentes, intimas eis supplicationes infundendo, & crebis monitionibus eos salubriter exhortando, ut huic vestrae gratiosae petitioni annuerent: Qui demum, super hoc cum Clero suo habito diligenti tractatu, unanimiter nobis finale dederunt respons • m; Quod cum omnes sui Par • chiam sint variis guerrarum concussionibus et aliis indebitis extorsi • nibus depa • pe • ati, Clerus ad tantam devenit inopiam, quod unde vivere omnino non habent; et licet Cleri ad hoc voluntas inclinet, potentia tamen repugnat. Et licet nos et Confratres nostri • nimo benivolo vestrae petitioni condescenderemus, consensum tamen Cleri ob causas praedictas allicere non possumus. Et quia nos de alieno fine juris injuria largiri non valemus, vestrae Majestati devote supplicamus, quatinus caritatis intuitu, & ob Creatoris vestri reverentiam, istud nobis non impingatis: quia novi • ill qui nichil ignorat, quod nos corpus nostrum & omnia quae habemus, pro vobis exponere sumus parati: & circa dictum negotium, licet illud ad finem non perduximus optatum, omnem quam potuimus adhibuimus diligentiam. Conservet vos, &c.

EXcellentissimo Domino & Magnifico Principi E. Dei gratia Illustri▪ Regi Angliae, &c. suus (si placet) frater N. ejusdem miserati • ne, Daren. Eccl • siae Minister humilis & indignus, corporis & animae salutem, de hostibustriumphum, & per Regni temporalis fructosos labores, aeternae quietis & regni coelestis sceptrum feliciter promereri. Advestraeillustris Excellentiae m • nda • i ac petitionis instantiam, à Paschate Dominica in tres Septimanas per discretum virum Magistrum Thomam Cantok, Clerici vestri ac Nuncii Dubl • nenses, una cum aliis totius Hyberniae Praelatis, ibidem obidem mandatum vestrum pariter congregatis, recepti, sicut ibidem de communi omnium Prael •• orum et singularum Diocesium Clericorum consilio et assensu provisum fuerat; 〈…〉 qua pot uimus, univers • Clero nostro ad majorem Ecclesiam 〈◊〉 conv •• ato, cum omni instantia, diligentia & industria, quibus scivimus, eundem Clerum per varias exhortationes, monitiones, et obsecrationes, secundum gratiam nobis datam induximus cum effectu, ut Petitionem rationabilem et modestam, de Decima parte suorum Bonorum Spiritualium, vestrae Magnificentiae, tanti Principis, ac nostri nativi Domini▪ cum omni sollicitudine, benivole ac gratanter, studerent debito ac optato effectui mancipare. Qui Clerus deliberato Consilio, universaliter, omnes et singuli fine cordis angustia concorditer responderunt▪ quod vobis ex cordis affectu de bonis suis Spiritualibus libenti animo subvenirent, si facultates voluntatibus responderent. Set re vera (ut testificari potest tota Hibernia) Provincia Daren. Dioc. pro majori parte per crudeles et continuas Guerras, ac diuturnas jam per 24. annos, per Dominorum oppressiones ac Ballivorum extorsiones, et Hybernicorum quasi cotidianas spoliationes et furia, in tantum est dissipata ac quasi funditus extenuata, quod ad suam sustentationem et tenuem, et exilem non sufficiunt: Propter quae ad praesens (de quo maxim dolent) non valent petitionem vestram in hac parte, prout vellent, aliquatenus adimplere: Set orationes et lachrymas, quibus in his adversitatibus et aerumnis pro defectu pacis abundant, pro vobis et vestris Regi omnipotenti cord contrito et tribulato omni devotione qua poterunt offerre continue non desistent; quorum impotentiam et bonorum inopiam, non affectionis aut ingratitudinis ignaviam (teste Deo) habere dignetur vestra Majestas Regiae misericorditer excusatam. Nos vero licet eadem incommoda patiamur, & aere alieno propter defensionem pauperum nostrorum ab incur sibus hostilibus Hybernensium vastatorum sumus quamplurimum onerati, qui sumus vobis tam ex naturali affectu quam ex multiplicibus vestris beneficiis & honoribus arcius & tenerius astricti, toto cordis affectu et gratanti animo decimam partem bonorum nostrorum Spiritualium, ad annum proximum, ad festum Sancti Michaelis propius incipientem, Vobis concedimus gratiose, _____ & verentes tanto Princiti ac Domino nobis in negotiis nostris gratissimo, sicut retroactis temporibus experti sumus, offerre tam exigui subsidium _____ quod vestram Regiam generositatem potius pensetur affectus quam census, coram Deo vobis possumus testificari quod à concessione _____ de pauperata et miserabiliter tribulata sicut nunc, cujus veritatem et causam scire poteritis ab hiis qui terram noverunt. Valeat, &c.

The Archbishop of Dublin, with sundry Earls, Barons and Gentlemen of England who had Lands in Ireland, having granted the King this year a Quindisme in Ireland at his special request, in an extraordinary way, (though most Archbishops, Bishops, Abbots, Priors, Ecclesiastical persons and inferior Clergy of Ireland denied and opposed it) the King issued these several Patents to them, that it should not be drawn into future custom or president to their prejudice, requesting the like Quindisme from others there.

REX omnibus & singulis fidelibus suis in Hibernia ad quos, &c. salutem. Cum venerabilis pater J. Dublin. Archiepiscopus, necnon dilecti & fideles nostri W. de Valencia Comes Pembroch. G. de Clare Comes Glouc. & Herif. & Rogerus le Bygod Comes Norff. & Marescallus Angliae, & alii quamplures Barones & Magnates in partibus Hiberniae terras habentes, nobis bonorum suorum Quintamdecimam gratanter concesserint, ad exonerationem aeris alieni qua multipliciter praegravamur, prout in literis suis patentibus inde confectis plenius continetur. Nos de fidelitate & affectione quas vos erga nos habere cognovimus, specialiter confidentes & considerantes, vos velle ex causis quibus iidem Magnates nobis subvenerint similiter subvenire, vos attente requirimus et rogamus, quatinus hujusmodi Quintamdecimam de bonis vestris nobis velitis concedere graciose, prout dilectus Clericus noster Magister Thomas Canetok Cancellarius noster Hiberniae plenius nostro nomine vobis dicet. Et quid nobis in hac parte feceritis seu duxeritis faciend. vestrum quilibet per suas literas nobis rescribat, ut ex hoc scire poterimus in quantae fidelitatis et affectionis ardore erga nos geritis vestra vota. Volumus siquidem & concedimus pro nobis & haeredibus nostris, quod hujusmodi vestra concessio graciosa vobis aut libertatibus vestris non cedat in praejudicium, vel trahatur in consuetudinem seu consequentiam in futurum. In cujus, &c. Teste Rege apud Bergeveny, 26 die Octobris.

REX omnibus Ballivis & fidelibus suis ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod cum dilectus & fidelis noster Theobaldus de Verdon Quintamdecimam bonorum suorum mobilium, necnon hominum et tenencium suorum infra libertate • suas in Hibernia, quantum in ipso est, nobis conce •• erit graciose, sicut ipse & alii fideles nostri in Anglia nuper fecerunt, volumus et concedimus pro nobis et haeredibus nostris, quod concessio illa praefato Theobaldo seu haeredibus suis, vel hominibus earundem libertatum, aut eisdem libertatibus non cedat in praejudicium, vel trahatur in consuetudinem seu consequentiam in futurum. In cujus, &c. Teste ut supra.

Consimiles literas habet Rogerus le Bygod Comes Norff. & Marescallus Angliae. Teste ut supra.

Consimiles literas habet Agnes de Valenc. Teste ut supra.

Consimiles literas habent Archiepiscopi, Episcopy, Abbates, Priores, Hospitalarii, Templarii, et alii Ecclesiastici viri in Hibernia. Teste ut supra.

Consimiles literas habet Ricardus de Burgo Comes Ulton. Teste Rege apud Wygorn. 10 die Novembris.

What Sovereign Ecclesiastical Jurisdiction the King exercised this year over Ecclesiastical persons and preferments in Ireland, these Records will inform us.

REX Justic. suo Hiberniae, Vicecom. & omnibus aliis Ballivis & Ministris in Hibernia constitutis, salutem. Volentes inter Fratres ordinis Minorum Hiberniae, pacem, tranquillitatem et concordiam firmiter • bservari; Vobis mandamus, & in fide qua nobis tenemini firmiter injungimus, quod reverendo patri fratri R • ymundo generali Ministro dicti Ordinis, & aliis Fratribus quibus super hoc commiserit vices suas, ut libere corrigere possit seu possint, excessus dictorum Fratrum quociens opus fuerit, (by the Kings order and appointment) secundum Ordinis illius disciplinam viriliter assistatis, ad ipsorum requi •• tionem, rebels dicti Ordinis comp • scentes modis et formis ad hoc necessariis, quociens per ipsos vel ipsorum aliquem inde fueritis requisiti. Mandamus insuper per praesentes omnibus subditis nostris Hibern. ut in praemissis vobis pareant • t intendant. In cujus, &c. Dat. apud Devises 18 die Septembris. It seems these Monks were then very disorderly and rebellious against their Superior, so as nothing but the Kings Sovereign power could restrain or reform them.

REX Willielmo de Vescy Justic. suo Hiberniae, salutem. Cum Dominus Papa electionem nuper celebratam in Cathedrali Ecclesia Cassalen. de dis •• eto viro Stephano Archidiacono Glendalacen. in Ecclesia Dublin. in Archiepiscopum dictae Ecclesiae Cassalen. cui prius Regium assensum adhibuimus et favorem confirmaverit, sicut per literas ejusdem Papae Bullatas nobis inde directas plenius nobis constat: Nos confirmationem illam acceptantes, cepimus fidelitatcm ipsius Stephani, & Temporalia Archiepiscopatus praedicti, prout moris est, ei restituimus. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Stephano temporalia Archiepiscopatus ejusdem sine dilatione liberetis, sicut praedictum est. In cujus, &c. Teste Rege apud Elmedon 27 die Marcii.

Et mandatum est Militibus, &c. Teste ut supra.

REX Willielmo de Vescy Justic. suo Hibern. salutem. Cum nuper electioni factae in Ecclesia Cathedrali Rossen. de Laurencio Canonico ejusdem Ecclesiae in Episcopum ejusdem loci, Regium assensum adhibuerimus et favorem. Nos e • dem Electo ut suis parcatur laboribus, &c. Acceptis tamen, &c. (as in others premised.) In cujus, &c. Teste Rege apud Assherugg. 12 die Januarii.

REX electioni nuper factae in Ecclesia Rossen. de Laur. Canonico ejusdem Ecclesiae in Episcopum ejusdem loci, Regium assensum adhibuit et favorem. Et hoc significatum est Cassalen. Archiepiscopo, ut quod suum est in hac parte exequatur. Teste ut supra.

REX dilecto & fideli suo Willielmo de Vescy Justic. suo Hibern. salutem. Cum nuper electioni factae in Ecclesia Conventuali Sancti Thomae Martyris juxta Dubliniam, de fratre Radulfo de Wiltshir Priore ejusdem domus in Abbatem ejusdem loci, Regium assensum adhibuerimus et favorem: Nos eidem Electo ut suis parcatur laboribus, &c. Acceptis tamen, &c. In cujus, &c. Teste Rege apud Assherugg. 8 die Januarii.

REX, &c. electioni nuper factae in Ecclesia Conventuali Sancti Thomae Martyris juxta Dubliniam, de fratre Radulfo d • Wiltshir Priorem ejusdem domus in Abbatem ejusdem loci, Regium assensum adhibuit et favorem. Et hoc significatum est venerabili patri J. Dublin. Archiepiscopo, ut quod suum est in hac parte exequatur. Teste ut supra.

REX dilecto & fideli suo Willielmo de Vescy Justic. suo Hiberniae, salutem. Cum dilecti nobis in Christo Prior & Conventus domus beatae Maria de Kenlys, nobis per literas suas patentes significaverint, quod Ecclesia sua praedicta per resignationem fratris Angelici nuper Abbatis ejusdem loci, Pastoris est solatio destituta, supplicantes nobis, &c. Nos eorundem Prioris & Conventus laboribus et expensis in hac parte parcere volentes, &c. (with all following clauses, as in other Patents of this kind.) In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 15 die Marcii.

In six several bundles of Writs in the White Tower, Anno 19 E. 1. I found these Writs for prosecuting and holding Plea of Lay Fee, Chattels and Debts, that concerned not Matrimony or Testament, in Ecclesiastical Courts.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. Vic. Kanc. salutem. Si Rogerus de Moreworth f • cerit te securum, &c. tunc pone per vadium & salvos plegios Magistrum Ricardum de Feringes Archidiaconum Cantuar. quod sit coram Justiciariis nostris apud Westm. in Octobis Purificationis beatae Mariae ostensurus, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de Laico feodo ipsius Rogeri in Coryton, con • ra Prohibitionem nostram. Pone etiam per vadium & salv • s plegi • s Robertum d • Glaston▪ personam Ecclesiae de Coryton, quod tunc sit ibi ostensurus, quare secutus est idem placitum in eadem Curia contra Prohibitionem nostram. Et habeas ibi nomina plegiorum, & hoc breve. Teste meipso apud Assherugg. 11 die Januari • , anno regni nostri 19.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. V • cecomiti Devon. salutem. Si Robertus de Morkehill fecerit te securum, &c. tunc pone per vadium & salvos plegios Magistrum Petrum de Insula Archidiaconum Exoniensem, & Rogerum le Clerk, quod sint coram Justiciariis nostris apud Westm. à die Sancti Michaelis in quind • cim dies, ostensuri, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de Catallis et Debitis, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram. Pone etiam per vadium & salvos plegios Matthaeum Vicarium Ecclesiae de Payhembiry, & Henricum le Chapeleyn de Wydecomb, quod tunc sint ibi ostensuri, quare secu • i sunt idem placitum in eadem Curia contra Prohibitionem nostram. Et habeas ibi nomina plegiorum, & hoc breve. Teste meipso apud Berewyk super Twedam 6 die Augusti, anno regni nostri 19.

The like Writ issued to the Sheriff of Wiltes, for Alesia quae fuit uxor Walteri Hubert, versus Magistrum Willielmum de Abyndon Archidiaconum Wiltes. quod sit coram Justiciariis nostris apud Westm. &c. ostensurus, quare tenuerit placitum in Curia Christianitatis de Catallis et Debitis, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram. Et versus Philippum de Neuband, personam Ecclesiae de magna Sumerford, quare secutus est idem placitum in eadem Curia contra Prohibitionem nostram. Teste meipso apud Sanctum Andraeam in Scotia 21 die Julii, anno regni nostri 19.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. Vic. Surr. salutem. Si Johannes le Mareschal fecerit te securum de clamore suo prosequendo, tunc pone per vadium & salvos plegios Magistrum Petrum de Sancto Mario Archidiaconum Surr. & Magistrum. Johannem de Tycheseye, quod sint coram Justiciariis nostris apud Westm. à die Paschae in 15. dies, ostensuri, quare tenuerunt plae • tum in Curia Christianitatis de Catallis et Debitis, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram. Pone etiam per vadium & salvos plegios Rogerum de Patrickesburn Vicarium Ecclesiae de Kersaulton, quod tunc sit ibi ostensurus, quare secutus est idem placitum in eadem Curia contra Prohibitionem nostram. Et habeas ibi nomina plegiorum, & hoc breve. Teste meipso apud Ebor. —die Aprilis, anno regni nostri 19.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. venerabili in Chris • o patri J. eadem gratia Episcopo Wynton. salutem. Mandamus vobis, quod venire faciatis coram Justiciariis nostris apud Westm. in Octabis Sancti Michaelis, Magistrum Petrum de Sancto Mario Archidiaconum Surr. Clericum vestrum, ad respondendum Johanni le Mareschal de Kershalton, de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de Catallis et Debitis, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram, ut dicitur; & unde Vic. noster Surr. mandavit Justiciariis nostris apud Westm. à die Paschae in 15. dies, quod praedictus Magister Petrus Clericus est, & non habet Laicum feodum in Balliva sua per quod potest attachiari. Et habeatis ibi hoc breve. Teste J. de Metingham apud Westm. 8 die Junii, anno regni nostri 19. Thus retorned by the Bishop.

Dorso. Per istud breve Magistrum Petrum de Sancto Mario Archidiaconum Surr. citavimus, & per sequestr. bonorum suorum Ecclesiasticorum distrinximus, ad veniendum & faciendum quod in brevi continetur.

EDwardus Dei gratia, &c. venerabili in Christo patri R. eadem gratia Episcopo London. salutem. Mandamus vobis, sicut alias vobis mandavimus, quod venire faciatis coram Justiciariis nostris apud Westm. in Octabis Sanctae Trinitatis Radulphum Vicar. Ecclesiae de Mapeldoisted Clericum vestrum, ad respondend. Ricardo fil. Gerardi Hakesofte, de placito, quare ipse simul cum Magistro Willielmo de Norton Archid. Midd. tenuit placitum in Curia Christianitatis de Catallis et Debitis, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram, ut dicitur. Et vos ipsi tunc sitis ibi auditur. Judicium vestrum de hoc, quod mandatum nostrum prius inde vobis directum, non estis executi, sicut vobis mandatum fuit. Et habeatis ibi hoc Breve. Teste J. de Metingham apud Westm. 23 die Febr. An • o regni nostri 19.

EDwardus, &c. Vi • ecomitibus London. salutem. Si Rogerus Cruk, &c. tunc ponite, &c. Bartholomaeum de Castello, quod sit coram Justiciariis nostris apud Westm. à die Sancti Johannes Baptistae in quindecim dies, ostensurus, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis, de Catallis et Debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram, &c. Teste meipso apud Norham, 7 die Junii. Anno Regni nostri 19.

EDwardus, &c. Lincoln. Episcopo, sulutem. Mandamus vobis sicut alias mandavimus, quod venire faciatis coram Justic. nostris, &c. Magistrum Johannem de Monemuth Cancellarium Vniversitatis Oxford. & Magistrum Johannem de Ros Clericos vestros, ad respondendum Radulpho de Lech de placito, quare tenuerunt Placitum in Curia Christianitatis, de Catallis et Debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimanio, contra Prohibitionem nostram, ut dicitur. Et unde Vic. noster Oxford. mandavit Justiciariis nostris apud Westm. à die Sancti Michaelis, in tres Septimanas, quod praedicti Magister Johannes de Munemuth & Magister Johannes de Ros Clerici sunt, & non habent Laicum feodum in Balliva sua, per quod possint attachiari. Et unde vos ipsi mandastis Justiciariis nostris apud Westm. in Crastino Purificationis beatae Mariae, quod Breve nostrum, quod vobis inde venit, adeo tarde venit, quod illud exequi non potuistis. Et habeatis ibi hoc Breve. Teste J. de Metingham apud Westm. —die Febr. Anno Regni nostri 19. Whereupon he returned one of hem who had a Benefice summoned.

EDwardus, &c. Vic. Norff. salutem. Si Johannes Ourpel & Thomas Dynne, fecerint te securum, &c. tunc pone, &c. Ricardum de Boylonde. qui fuit Officialis Archidiaconi Norff. quod sit coram Justic. nostris apud Westm. à die Sancti Hilary in quindecim dies, ostensurus, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de Catallis et Debitis, &c. contra Prohibitionem nostram. Pone etiam, &c. Abbatem de Westderham quod tunc sit ibi ostensurus, quare secutus est idem placitum in eadem Curia, contra Prohibitionem nostram. Teste meipso apud Asherugg. An. r. n. 19.

So many encroachments were there this year upon the Kings Courts, Prerogative, and Subjects Liberties by the Ecclesiastical Courts, Officers, and Clergymen; and so many Prohibitions, Actions against them for the same, the last in Norwich Diocese: Notwithstanding William Bishop of Norwich, but few years before made a Fine of one Thousand marks to the King, for his Archdeacon and Clerks convicted before his Justices Itinerant in the County of Norfolk, for their Trespass in drawing some into their Ecclesiastical Courts for Chattels, Debts, and secular contracts, which concerned not Testament or Matrimony, and for Lay Fees, to the prejudice of the Kings Crown and Dignity, to redeem them from imprisonment and vile usage; of which Fine the Archdeacon paid 100 marks for his share, as this Record (cited by the Judges in a Treatise concerning Prohibitions) informs us.

Inter communia Placita de Termin • Sanctae Trinitatis, Anno 17 E. 1. die Veneris in crastino Conversionis Sancti Pauli, cum exiger • tur à Magistro Alano de Freston Archidiacono Norff. portio quae dicebatur ipsum contingere de Fine mille marcarum, quem bonae memory W. quondam Norwicensis Episcopus fecit cum Rege, de Clericis suis convictis coram Iusticiariis ultimo Itinerantibus in Comitatu Norff. super diversis transgressionibus, trahendo in placitum in Curia Christianitatis quosdam tam super Catallis, Debitis, Contractibus secularibus, quam Laicis feodalibus, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, sed spectantibus ad Curiam Domini Regis, ne imprisonarentur, vel viliter tractarentur. Tandem inspectis Rotulis de Transgressionibus Clericorum praedict. exhibitis ad Scac. per R. B. unum Iusticiar. pradict. examinatisque qualitate et quantitate transgressionum vel oppressionum praefato Archidiacono impositis, concessum est ei, quod det Regi Centum marcas pro portion sua praedict. &c. Postea praedict. Magister Alanus solvit praedict. Centum marcas per unam Talliam Scaccario, quae allocatur eidem Episcopo in Fine praedict. Mille marcarum sub nomine praedict. Magistri Alani in Rot. 9. Norff.

In the Third bundle of Writs Anno 19 E. 1. I met with this Writ of resummons and Procedendo to the Judges, who stayed proceedings at Law upon an Excommunication pleaded, and refused to proceed after an Absolution from it, certified by the Archbishop of York.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. dilectis & fidelibus suis Johanni de Metingham, & sociis suis Justiciariis de Banco, salutem. Monstravit nobis Stephanus Skot de Manfield, quod cum loquela, quae fuit coram Thoma de Weylond & sociis suis nuper Justiciariis nostris de Banco, per Breve nostrum, inter ipsum Stephanum petentem, & Dionysiam quae fuit uxor Roberti de Manfield tenentem, de tertia parte unius Messuagii, & duarum Bovatarum terrae cum pertinentiis in Manfield: Et loquela quae fuit coram eisdem Justiciariis, per aliud Breve nostrum, inter praedictum Stephanum & Henricum Pygot, de eo quod idem Henricus acquietet praefatum Stephanum de servitio quod Wilhelmus de Lenyngton & Johanna uxor ejus, Henricus de Crauncewyk & Elizabeth uxor ejus, Adam de Kirkeby & Matil. uxor ejus, & Alicia soror ejusdem Matil. ab eo exigunt de libero tenemento suo, quod de praefato Henrico Pygot tenet in Manfield: Et loquela quae fuit coram eisdem Justiciariis per aliud Breve nostrum, inter ipsum Stephanum petentem, & Henricum Pygot tenentem, de duabus partibus unius Messuagii, & duarum Bovatarum terrae cum p • rtinentiis, (exceptis una Acra, & una Roda terrae) in Manfeld, praetextu cujusdam literae venerabilis patris]. Archiepiscopi Ebor. coram Justiciariis praedictis in Octabis Sancti Michaelis anno regni nostri decimo septimo ibidem porrectae, Testificantes, quod praedictus Stephanus propter manifestam contumaciam suam authoritate praedicti Archiepiscopi Diocesana excommunicatus fuit, nec se voluit per censuram Ecclesiasticam justiciari, hactenus sine die remanserint; ac licet idem Stephanus alias literas praedicti Archiepiscopi patentes coram vobis in praedicto Banco ostenderit, testificantes, quod praedictus Stephanus a praedicta Excommunicationis sententia absolutus est, et a vobis petierit, quod loquelae suae praedictae per Brevia nostra de judicio coram vobis in eodem Banco perplacitandae, more debito et consueto resummoneantur: Vos tamen resummonitionem illam sibi facere denegastis, in ipsius Stephani dispendium non modicum et grabamen, et exhaeredationis suae periculum manifestum, et contra legem et consuetudinem regni nostri. Et quia nolumus quod praedictus Stephanus super jure suo in praemissis, per hujusmodi dilationes importunas, ulterius defraudetur; Vobis mandamus, quod inspecto Recordo & Processu loquelarum praedictarum, coram praefato Thoma & sociis suis habitis, & etiam literis praedicti Archiepiscopi de absolutione praedicta, si inveneritis ita esse: Tunc loquelas praedictas coram vobis resummoneri faciatis: Ita quod sint in eodem statu coram vobis in Banco praedicto ad certum diem, quem partibus ad hoc duxeritis praefigendum, quo fuerunt in praedictis Octabis Sancti Michaelis, quando occasion praedictae literae praedicti Archiepiscopi de Excommunicatione praedicta sine die remanserunt, ut in loqu • lis praedictis extunc procedatur, prout de jure et secundum legem et consuetud ••• m regni nostri fuerit providendum. Nec pro defectu vestri oporteat ipsum Stephanum ea occasion ad nos habere recursum: Teste meipso apud Assherugg. 20 die Junii, Anno regni nostri 19.

The Archbishop of York excommunicating sundry persons in Westmorland, who were imprisoned upon a Capias Excommunicatum, and refusing to accept of their Caution; the Chancellor issued this Writ in the Kings name to accept their Caution, and enlarge them, to which the Sheriff made this dilatory return.

Excellentissimo in Christo Patri Domino R. permissione divina Bathoniensi & Wellensi Episcopo, Domini Regis Cancellario, suus (si placet) G. de Bronnelneshed Vicecomes Westmerl. Salutem, Reverentiam, & Honorem. Mandatum Domini Regis in haec verba recepi. Edwardus, &c. Vic. Westmeril. salutem. Ex parte Rogeri de la Cusine, Johannes Wagebatayle, Simonis Bennalet, Willielmi de Muskeburn. Rogeri fil. Roberti Mareschalli, Willielmi Patenyn Capellani, & Nicholai de Fintall, quos, ad denunciationem venerabilis Patri J. Eborum Archiepiscopi, tanquam excommunicatos, et claves Ecclesiae contempnentes, per corpora sua secundum consuetudinem Angliae, per te justiciari praecepimus, donec Sanctae Ecclesiae, tam de contemptu, quàm de injuria ei illata ab eis, fuerit satisfactum: nob • s est ostensum, quod licet iidem Rogerus, Johannes, Simon, Wilhelmus, Rogerus, Wilhelmus & Nicholaus eidem Archiepiscopo frequenter obtulerunt idoneam cautionem de parendo mandatis Ecclesiae in forma juris, ut absolutionis beneficium consequi possint: idem tamen Archiepiscopus cautionem illam ab eis hactenus admittere recusavir, de quo miramur. Et quia nolumus quod iidem R • gerus, Johannes, Simon, Wilhelmus, Rogerus, Wilhelmus & Nicholans contra justiciam in prisona diutius detineantur; Tibi praecipimus, sicut alias praecepimus, quod in propria persona tua ad praetatum Archiepiscopum accedas, & ipsum ex parte nostra moneas, & efficaciter inducas, ut accepta ab eisdem Rogero, Johanne, Simone, Willielmo, Rogero, Willielmo & Nicholao cautione praedicta, ipsos à Prisona praedicta mandet deliberari. Et si idem Archiepiscopus in praesentia tua id facere noluerit, tunc tu ipsos Rogerum, Johannem, Simonem, Willielmum, Rogerum, Willielmum & Nicholaum à prisona praedicta, si ea occasion & non alia detineantur in eadem, deliberari facias; vel causam nobis significes, quare mandatum nostrum aliàs tibi inde directum exequi noluisti, vel non potuifti. Teste meipso apud Dunfermelyn in Scotia 14 die Iulii. Anno Regni nostri decimo nono.

Mandatum alias mihi super hoc directum exequi non potui, eo quod tunc fui ad Scaccarium Domini Regis, compotum meum redditurus, per praeceptum Domini Regis. Istud mandatum exequi non potui, eo quod Robertus de Herteford & socii sui Justiciarii assignati ad Assisas capiendas nunc sedent in Comitatu nostro. Et post eorum recessum ad Chacea Domini Regis de Engelwode & de Landa de Plumpton per mandatum Domini Regis una cum auxilio totius Comitatus nostri praedicti me oportet interesse; Unde (si placet) me excusatum habere velitis, eo quod negotia Dominum Regem tangentia prae omnibus aliis cre • o fore praerogatura. Valeat Sanctitas vestra per tempora diuturna.

The Kings Consort Queen Alianor deceasing in December, the King thereupon out of his Prerogative and devotion (according to the practice of that blind age) the 4 ^th of January issued this Writ to all the Religious Houses and Monks of Cluny in England to sing Masses and make Pray ers for her soul, to purge it from all the remaining spots of sin, and to certify him the number of the Masses they would say for her, that proportionably he might thank them.

REX venerandae Religions viro Abbati Cluniacensi salutem, & dilectionem in Christo sinceram. Deus omnium Conditor & Creator, qui coelestis profunditate consilii ordinat, vocat, disponat & revocat subjectas suae providenciae creaturas, Serenissimam Consortem nostram Alienoram quondam Reginam Angliae, ex Regali ortam progeny 4. Kalend. Decembris de praesenti seculo (quod vobis non sine multa mentis amaritudine nunciamus) sicut sibi placuit evocavit. Cum itaque dictam Consortem nostram quam vivam care dileximus, mortuam non desinamus amare, ac opus sanctum & salubre juxta divinae scripturae sentenciam censeatur pro defunctis, ut a peccatorum solvantur nexibus exorare, paternam caritatem vestram affectuosis precibus duximus exorandam & instancius implorandam, quatinus ipsius Consortis nostrae exequias cum omni devotione solempniter provocantes, animam ejus cum decantatione Missarum et aliis Ecclesiasticis Sacramentis Deo vivo, qui aufert Spiritum Principum specialiter recommendetis; Adjuvantes eandem, ac eciam facientes à Prioribus, Monachis, Clericis, & aliis vestris subditis in Sacramentorum suffragiis, eleemosinis, caeterisque operibus caritatis salubriter adjuvari, ut si quid maculae non purgatae in ipsa forsan oblivionis defectu, vel alio modo remansit, per utilia Orationum vestrarum praesidia juxta divinae misericordiae plenitudinem abstergatur. (Not by Purgatory fire, Holy Water, or Popes pardons.) Quaesumus igitur, ut de Missarum et aliorum suffragiorum hujusmodi numero quae pro praefata Consorte nostra decreveritis facienda, per vestras literas nos curetis reddere certiores, ut ex hoc metiri possumus ad quales quantesque grates et gratias ob praemissa devotioni vestrae teneri merito debeamus. Dat. apud Ass • erugg, 4. die Januarii.

William Thorn informs us, that about this time, (An. 1290.) (most probably upon the like Writ) Dominus Thomas (Prior of Christ-church in Canterbury) concessit Domino Regi in festo translationis beati Edwardi 50 Psalteria, et 2350. Missas pro animabus progenitorum suorum et Reginarum Angliae, as a great extraordinary liberality and Spiritual Alms.

About this time also the Abbot of Condam sent this Letter to the King, to inform him what Prayers, Masses and Anniversaries he and his Monastery had ordered for her speedy translation to heavenly joys.

EXcellentissimo Principi, ac inter chares charissimo Domino suo, Domino Edwardo Dei gratia Regi Angliae, &c. suus in omnibus & per omnia, Arnaldus Othonis divina permissione humilis Abbas Condom. salutem quam peperit uterus Virginalis. Cum cordis compunctione & amaritudine Rumores de Domina nostra charissima Domina Helianora Regina uxore vestra audivimus; continentes, ipsam esse viam universae Carnis ingressam; Cujus animam ob Dei reverentiam & vestram & ejus specialem dilectionem cum toto Conventu nostro, ut Sororem in Spiritualibus, statim rumore perlato recepimus; et specialiter in Missis, Iejuniis, Orationibus, Helemosinis, in Monasterio nostro et Prioratibus nobis submissis, factis et faciendis; et etiam ad Anniversarium annuum speciale per nos et Conventum nostrum faciendum in die sui obitus; ut ill, cui nichil est absconditum, per suam sanctam misericordiam, propter praedicta Beneficia & alia, quae in ejus commemorationem ubique fieri contigerit, ipsam celeriter ad coeleste gaudium vocare dignetur, Amen. Valete been & diu, & Dominus conservet vos & familiam vestram, & in agendis vos dirigat, & ad vitam aeternam perducat, Amen. Dat. Condom. die Sabbati post festum Paschae Anno Dom. 1291.

The King this year among other Privileges, granted to the Burgesses of Haverford in Wales, Omnes bonas leges & consuetudines quibus Burgenses nostri de Kardigan usi sunt hucusque rationabiliter & gavisi, ut in communis, planis, aquis, & omnibus aliis aisiamentis ad praedictam Villam de Haverford spectantibus, & semper retroactis temporibus optentis & juste usitatis. Concessimus eciam eisdem Burgensibus, quod si dicti Burgenses aut eorum aliquis infra terram & potestatem nostram testativel intestati decesserint: Nos vel baeredes nostri bona ipsorum confiscari non faciemus, quin eorum haeredes bona illa integre babeant quatenus ea dictorum defunctorum fuisse constiterit, dum tamen de dictis haeredibus fides aut noticia habeatur. Which clause concerning intestates goods implies, that formerly they were forfeited or belonged to the King, and were at his disposal, not their own, nor the Ordinaries.

The King out of his Royal piety and Charity granted this Patent of Protection and assistance to the Master and Freers of St. Lazarus in Jerusalem, to collect the Alms of good people against the Enemies of Christ's Cross, (to whom the Pope to pick the people's purses, had granted Indulgences for that purpose;) and to arrest all false and counterfeit Collectors of such Alms, who then it seems abounded.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Cum dilecti nobis in Christo Magister & fratres Miliciae domus Dei & Sancti Lazari Jerosolom. mittant quosdam Nuncios suos cum privilegiis Apostolicis et indulgenciis ad loca diversa ad elemosinas Christi fidelium colligendas ad sanctum vexillum beati Lazari, contra crucis Christi inimicos sustentandum. Nos eosdem Magistrum & fratres, ac eorum nuncios praedictos in protectionem • & defensionem nostram suscepimus specialem; Vobis mandantes, quod ipsos Magistrum & fratres ac nuncios manuteneatis, protegatis, & defendatis, non inferentes eis vel inferri permittentes in juriam, molestiam, dampnum aut gravamen. Et si quid eis forisfactum fuerit, id eis sine dilatione faciatis emendari. Rogamus eciam vos, quod cum dicti fratres vel eorum nuncii ad vos venerint de honis vestris elemosinas petituri, ipsos benign admittere, et eisdem intuitu caritatis ad sustentacionem praedictam de honis vestris erogare velitis, ut a Deo remunerationem condignam, et a nobis grates reportare possitis. Et quia quidam falsarii advocantes se per Magistrum & fratres domus praedictae, nomine ipsorum Magistri et fratrum elemosinas colligunt, licet per ipsos potestatem ad hoc non habeant, ut intelleximus, Vos iterato requirimus & rogamus, quod cum aliqui tales sine literis patent • bus praedicti Magistri causa hujusmodi Collectae faciendae per vos transitum fecerint, ipsos cum collecta illa arrestari faciatis, donec de hujusmodi malicia emendas fecerint competentes, prout in casu consimili aliàs fieri consuevit. In cujus, &c. Teste Rege apud Norham. 10 die Junii.

The like Patent and Protection issued, num. 20. Pro Magistro & Fratribus Sancti Jacobi de Alto Passo. Teste Rege apud Asherugg. 18 die Januarii.

The King also this year granted this Protection to the Abbey of Fountaines of the Cistercian Order, which formerly were very wealthy, but then grown poor and indebted, varying in the recital from former Protections of this kind.

The like Protection verbatim was granted by the King to the Prior of Lenton of the same Order of Cluny, Pat. 20 E. 1. m. 4. Teste Rege apud Knaresburgh 18 die Septembris.

The King this year as Superior Lord of Scotland, commanded this Protection under his Great Seal of Scotland to be made to the Bishop of Carlisle and another Collector of the Dismes granted in Scotland to the Pope.

The Abbots and Freers in that age, who pretended so much mortification of the flesh, fasting and abstinence, were yet such lovers of Venison, that they procured grants of the Tithes of all Venison killed in the Kings Forests, though not Tithable by Law, and were earnest suitors for due payment thereof as well in times of War as Peace; witness this Writ amongst others.

MAndatum est Johanni de Vescy Justic. Forestae citra Trentam, quod habere faciat Abbati et Conventui Sanctae Mariae Eborum Decimam venacionis captae et capiendae in omnibus Forestis Regis in Com. Ebor. quam per cartas progemtorum Regis Angliae in eisdem Forestis habere debent, et prout ipsi temporibus aliorum Iusiic. Forestae in eisdem Forestis habere consueverunt temporibus retroactis. Teste Rege apud Caldestrem in Scotia 2. die Augusti.

How the covetous Monks presumed to receive and purchase Lands in Mortmain, without the Kings license, against all Statutes, Provisions to prevent it, and when seised, procured respites of their seisures till the next Parliament; these two presidents, besides sundry others, will ascertain us.

I shall close up this year with this memorable passage of Matthew Westminster concerning Pope Nicholas and the Archbishop of Canterburies deaths, and the Freer Minors insolency, pride, avarice whiles they lived, being of their Order.

How much these Freers Minors were then likewise opposed, censured by the Bishops and Clergy of France for their insolencies, usurpations, hypocrisy, innovations, you may read in the Complaints of the University of Paris and French Prelates against them.

Albertus Crantzius stories of this Pope Nicholas, natione Lombardus, religione Minor, that he had this memorabilis ex • tus. Tradunt illum, cum se decessurum in telligeret, convocasse in unum Cardinales, & ration temporum suorum coram eis reddita, omnes de plenitudine potestatis, dignitate qua praediti fuerunt, absolvisse, ut in reliquum privati viverent. Itidem primum stupuisse Cardinales de eo quod acciderat; deinde quasi moti capitis hominem, qui ad eritum insaniret, reliquisse. Ille totidem sui Ordinis fratres evocasse, illos titulis Card • nalium insignivisse, jurej • rando, ne quem se moriente nisi ex suo numero Pontisicem crearent, neve ullum in suum adoptare sinerent collegium nisi sui fratrem ordinis, adegisse. Hoc testamento condito, ad superos evolasse. Mira res si vera relatio. Exinde usque ad tempora Sexti 4. occultum in fratribus Minoribus fuisse Papatum, qui in persona ejus defecerit. Thus did these Freers Minors endeavor to monopolize the Papacy, Headship of the Church, and all Cardinals Caps, unto themselves, for which they justly incurred the premised Censures by their fellow Monks, who envied their grandeur, honor, wealth, secular employments, and favor with Kings and Princes.

Anno 1293. (by reason of the forementioned contests between the Archbishop, Abbot, Prior and Monks of Canterbury) Prior S. Augustini, & Decanus Cantuarienses ad mandatum conservatorum privilegiorum nostrorum, ob vexationes adversariorum, et ad cautelam futurorum, coram Officiali Archidiaconi, & de Westbere, de Bregge & Sandwico, Elham, Lymene, Cherring, & de Ospringe Decanis, & coram aliis multis in Capitulo S. Augustini, Dominica prima post Octavas Epiphaniae, privilegia scilic • t beati Augustini Anglorum Apostoli, primi Cant. Archiepiscopi, ac Romanorum Pontificum Bonifacii, Agathonis, Coelestini, Calixti, Innocentii, Urbani, Eugenii, Lucii, Alexandri, Gregorii, Innocentii, Alexandri & Honorii aperte recitarunt, & solempniter publicarunt, ita videlicet, quod Monasterium S. Augustini, Abbas et Fratres, cum pertinentibus ad eosdem, erempti sunt omnino a quorumlibet ordinariorum Iurisdictione, subjectione et potestate, ac specialiter a Domini Cantuar. Archiepiscopi, Officialis et Archi • iaconi ejusdem, necnon et cujust • bet alterius Iudicis, Legati, delegati praeter sedis Apostolicae speciale mandatum ad dictos Religiosos nominatim directum, plenem et expressam de indultis hujusmodi faciens mentionem. Et quod idem Religiosi, res, possessiones, homines, et Clerici eorundem, Apostolici sedi immediate subjecti, et non alteri. Et quod privilegia hujusmodi contravenientes scienter, cum suis fautoribus canonica monitione praem • ssa, per praedictum Sanctum Augustinum, sociisque suis Laurentium, Melitum & Justum Cantuarienses Archiepiscopos excommunicati, ac per supradicta privilegia Apostolorum etiam indignationem incurrunt, ab officio Cleri submoti, a communion Sanctorum alieni, proprioque privati officio excommunicationi subjaceant eo ipso. Et quod Ecclesias de Menstre, Chistelet, Nordborne, Middleton & Faversham, cum Capellis non valeat Ordinarius interdicere, vel suspendere quoquo modo. Et quod in aliis Ecclesiis sibi appropriatis, una cum istis non ipsi Religiosi, sed sui ipsorum locorum Vicarii, debent Ordinariis de oneribus ordinariis seneri, et juribus Episcopalibus respondere. Sed super custodia vacantium Ecclesiarum nostri patronatus, decedentibus personis vel Vicariis Ecclesiarum praedictarum, claves earundem in Capitulum nostrum deferri, et custodia et obventiones earundem esse in manu Abbafis et Conventus, donec Personae vel Vicarii Archiepiscopo ad easdem fuerit praesentatio, tam antiqua quam moderna experta tradit usitatio. Thus did these Augustine Monks proclaim these their transcendent Privileges (purchased at dear rates from successive Popes) in the Metropolitical See and City of Canterbury itself, in high affront and defiance of the proud Archbishop of Canterbury and his Officers, (though endowed with extraordinary power and privileges by Kings Charters and Popes Bulls, and Primate and Metropolitan of all England) as totally exempt from his and his Officers Metropolitical Jurisdiction, Censures, Canonical demands, and owing no subjection to them in the least degree or punctilio whatsoever: So as that of the Poet, might more truly and properly be applied to these proud Monks and Prelates thus eagerly contending for priority and exemption, then to Caesar and Pompey.

Whose Antichristian pride, suits, animosities, exhausted their own and the Kingdoms Treasure, filled Popes and their greedy Roman Officers purses, yea advanced their Jurisdictions and Usurpations over them both, to whom they immediately subjected themselves to avoid the least subjection one to another, against St. Peters express Evangelical precept, then quite forgotten, or rejected as uncanonical, 1 Pet. 5. 5. Yea all of you be subject one to another, and be clothed with humility; for God resisteth the proud, and giveth grace unto the humble.

Archbishop Pechams death this year, put a period to these contests between the Abbot and him; of whom Mat. Parker renders us this character and account. Johannes Peckham Cantuariensis Archiepiscopus, cum 13. annis seaisset, adesse hujus vitae sensit exitum: Testamentum itaque condidit, cujus Executores Nicholaum de Knovile Rectorem de Maidston, & Simonem de Greille constit • it. Hi post mort • m Gualteri Reynolds, seed Archiepiscopale vacante, ad reddendam executionis suae testamentariae ratio •• m à Priore Cantuariensi in jus vocati sunt. Rationibus exactis compertum est, ex inventario, praeter legata in specie relicta, inperfuisse ex Johannes Peckham bonis 5305 l. 17 s. 2 d. & q. monetae Anglicanae. Hane summam ad defuncti funera suasque expensas hi callidi Executores sibi pene totam a Priore decerni obtinuerunt. Vt reddita ration non amplius quinque solidis sex denart • s in pauperum et pios usus distribuendis remanserit. Hinc videmus quibus artibus tam occultam avaritiam hic bonus vir texit: Qui paupertatem et inopiam Archiepiscopatum suum ingressus deplorabat (ut diximus) suam. Idem paucis annis tanta a • undantia copiaque repletus est, ut Cardinalibus et Curialibus Romanis grandia stipendia annua decerneret, et quod laudi verti debet: Pauperibus maneriorum suorum 770. marcas distribui mandavit. His tam immensis sumptibus non obstantibus, consanguineos suos multos mirum in modum pluribus praediis locupletavit, aliosque ad Equestrem, alios ad Generosum Ordinem edexit; quorum de stirpe nonnulli in Cantio atque aliis Angliae Comitatibus veterem tunc institutum & ab eo acceptum splendorem retinent. In omnibus quas frequenter scriptitavit lit • ris, hoc titnlo exorsus est; Johannes Frater Cantuariensis Ecclesiae Sacerdos humilis, (though as proud as the Pope, who yet stiles himself Servus servorum Dei) Regi suisque Ministris pro Ecclesiae Cantuariensis praediis a • que juribus audacter restitit, ut irato et offenso saepe Rege de exilio subinde cogitaret; (which he knew he oft demerited.) Ideoque multis Prebendam quam (ut diximus) Lugduni habuit petentibus, respondere solitus est; Se diem illum videre et expectare, quo hinc abiens ibi resideret; (being conscious of his demerited exile.) Quanquam ex Fratrum & Praedicatorum ordine prodiit, juris tamen Civilis et Pontificii quam sacrarum Scripturarum fuit peritior; etsi libros permultos in illa rixosa, garrula & digladiatoria fratrum Theologia con • cripsit.

I find this Report of a memorable Case in our Common-Law Books, happening about this time, before the Statute of Carlisle, against Popes Bulls and Provisions; A Subject of this Realm pr • cured a Bull of Excommunication from the Pope against another Subject, and gave notice thereof to the Treasurer of the King; for which offense, le Roy voluyt quil ust este tray & pendus, the King willed he should be drawn and hanged as a Traitor: & non obstante que le Chancellor & le Treasurer pur luy genulerunt devant le Roy, uncore par agard il forjura le Roialme, &c. Whence Judge Brooke and Sir Edward Cook observe, That the bringing in and publishing such Fulls from the Pope, (to the prejudice of the Kings Jurisdiction, and his Subjects vexation) was by the ancient Common Law of England adjudged Treason against the King, his Crown and Dignity, for which the offender should have been drawn and hanged by this Kings award, and opinion in that case; had he not mitigated the penalty upon the Chancellors and Treasurers petition.

The Vicar General of the Spiritualties of the Archbishop of York, during his absence refusing to admit the Kings Clerk to the Church of Dalston in the Diocese of Carlisle, to which the King presented him by reason of the vacancy of that Bishopric then in his hands, upon an Inquisition found, that the last Bishop had divided that Church into three parts, which those to whom he divided it enjoyed, and so the Church was full and not void; The King thereupon declared, that this division being made without his Royal license or assent, was null and void in Law, tending to his disinheritance, which he neither could nor would admit, and therefore notwithstanding the Bishops Ordinance, commanded him to admit his Clerk thereto, without anymore delays or excuses; which if he refused, he comma • ded the Sheriff of Cumberland to take possession of the Church, and sequester the profits thereof till he gave further order therein, by these memorable Writs, evidencing his Sovereign Ecclesiastical authority and Judicature in such cases.

REX dilecto sibi Magistro Johanni de Crancumbe Archidiac. Estriding. venerabilis in Christo Archiepiscopi Ebor. Angliae Primatis, ipso extra regnum agent Vicario generali, salutem. Cum praesentaverimus vobis nuper dilectum Clericum nostrum Johannem de Drokensford ad Ecclesiam de Dalston Karl. Dioc. vacantem & ad nostram donationem ration Episcopatus Karl. vacantis, & in manu nostra existentis spectantem, vos ipsum Clericum nostrum ad praesentationem nostram ad dictam Ecclesiam, praetextu cujusdam inquisitionis captae super vacatione ipsius continentis inter caetera, quod non vacat, quia per ordinationem Episcopy Karl. nuper desuncti, ipsa Ecclesia divisa fuerat in tres partes, quarum porcionarii sunt superstites, et ipsius possessioni incumbunt, prout literae vestrae patentes inde confectae, & sigillo vestro munitae, quas vidimus continebant, admittere non curastis. Nos itaque attendants, quod dictus Episcopus divisionem aliquam de praedicta Ecclesia sine nobis et specially nostro assensu, quem sicut recolimus nunquam a nobis optinuit, non valebat facere nec debebat; quare ipsam Ecclesiam in eodem statu ten • mus consistere in quo fuit tempore ordinationis hujusmodi sectionis factae de ea vacantem esse, videlicet pleno jure. Considerantesque quod in nostram exhaeredationem et Coronae nostrae praejudicium non modicum redundaret, si sectionem pateretur eandem, quam utique pati nolumus sicut nec debemus. Vobis mandamus, quod non obstante ordination divisionis seu sectionis factae ut praemittitur, de Ecclesia memorata, quam quidem nullam penitus reputamus, praefatum Clericum nostrum seu Procuratorem ipsius suo nomine absque morosae tarditatis dispendio ad eandem Ecclesiam admitta • is. Et per Officialem Karl. faciatis admitti, et Rectorem institui in eadem, sic igitur in hujusmodi negotio vos habentes, quod de quavis desidia seu inobedientia non possitis merito reprehendi propter quod Consilium aliud apponere nos oporteat in hac parte. Dat. apud Culeford. primo die Maii.

REX Vic. Cumbriae salutem. Cum praesentassemus nuperrime discreto viro Magistro Johanni de Crancumb Archid. Estriding venerabilis in Christo Patris Archiepiscopi Eborum Angliae Primatis Vicario generali, dilectum Clericum nostrum Johannem de Drokennesford ad Ecclesiam de Dalston Karl. Dioc. vacantem, & ad nostrum donationem ration Episcopatus Karl. vacantis, in manu nostra existentis, ipse dictum Clericum nostrum ad praesentationem nostram ad dictam Ecclesiam praetextu cujusdam inquisitionis captae super vacatione ipsius, continentis inter caetera, quod non vacat, qui per ordinationem Episcopy Karl. nuper defuncti ipsa Ecclesia devisa fuerat in tres partes, quarum portionarii sunt superstites, & ipsius possessioni incumbunt, prout literae Vicarii praedicti patentes inde confectae & sigillo suo munitae quas vidimus continebant, admittere non curavit. Nos itaque attendants, quod praedictus Episcopus divisionem aliquam sine nobis, et sine nostri specially assensu, quem sicut recolimus nunquam a nobis optinuit, non volebat facere nec debebat, quare ipsam Ecclesiam in eodem statu tenemus consistere, in quo fuit tempore ordinationis hujusmodi sectionis factae de ea, vacantem esse (viz.) pleno jure. Constderantesque quod in nostram exhaeredationem, et Coronae nostrae praejudicium non modicum redundaret, si sectionem pateremur eandem quam utique pati nolumus, nec debemus: Ac per alias literas nostras mandemus praefato Vicario iterato, quod non obstante ordination divisionis seu sectionis factae, ut praemittitur, de Ecclesia memorata, quam quidem nullam penitus reputamus, praefatum Elericum nostrum seu procuratorem ipsius suo nomine absque ulterioris morae dispendio ad Ecclesiam eandem admittat, ac per Offic. Karl. admitti faciat et Rectorem institui in eum. Tibi praecipimus, quod si memoratus Vicarius mandato nostro hujusmodi non paruerit, nec illud curaverit adimplere, extunc possessionem Ecclesiae ipsius nomine nostro capiens, non permittas portionarios antedictos possessioni ejusdem Ecclesiae taliter incumbentes aliquam administrationem illius habere, set fructus et bona quae inveneris in eadem, et etiam quae ex ea pervenerint in futurum conserves, et salvo custodias, donec aliud a nobis super hoc habueris in mandatis.

John Roman Archbishop of York issued this memorable Precept to the Prior of Boulton to excommunicate Anthony Bek Bishop of Durham, for that John de Maydenstan Constable of Durham and his Complices, had by the Bishops command, or subsequent assent, imprisoned John de Am • lya, a public Notary by the Popes authority, and William de Wilton of Pickering, his Clerks, in the Castle of Durham, sent thither to the Bishop with his and his Officials Letters of Citation and Canonical mandates; there detaining them prisoners, and refusing to release them, after several admonitions sent to him in writing by the Archbishop to enlarge them▪ and a sentence of Interdict denounced against him for not releasing them, against his Canonical obedience, to the peril of his soul, and the great injury, high contempt, attenuation of his Archiepiscopal authority, Church, Religion, & for refusing to give any competent satisfaction for these contempts, after they were released by process out of the Kings secular Court, but not by his Archiepiscopal Mandate to him.

IOHANNES permissione divina Eborac. Archiepiscopus, Angliae Primas, dilecto in Christo filio Priori de Boulton in Craven salutem, gratiam & benedictionem. Cum dudum venerabilem fratrem Dominum A. Dunolmensem Episcopum Suffraganeum nostrum primo sufficienter, & legitime monuerimus ac moneri fecimus, quod Johannem de Amelya authoritate Apostolica Notarium publicum, et Willielmum de Melton, dictum de Pickering, Clericos nostros, quos ad suam praesentiam quam in Ecclesia Dunolmensi, juxta scita Canonum reperire credidimus, cum nostris, & Offic. nostri literis mandata Canonica continentibus destinaverimus, quousque Johannes de Maydenstan Constabularius Dunolm. & sui Complices ceperant et fecerant carcerali custodiae mancipari, ipso Episcopo hoc mandante, vel quod suo nomine factum fuerit, ex post facto ratum habente, liberaret, et liberari faceret et restitui pristinae libertati, dictis Clericis super violentia nobis Ecclesiae que nostrae Eborum de injuria et contemptu commissis, pro facto hujusmodi satisfacerent competenter: Sed dicto Episcopo monitis parer • hujusmodi, & ea facere negligenti, seu penitus non curante, debitae obedientiae, et salutis suae propriae nusquam memor, eidem Episcopo per nostras alias literas sub poena sententiae suspensionis ab ingres • u Ecclesiae, quam in eum in scriptis protuli, si mandatis nostris omiferit obedire, ut dictos Clericos nostros quos in Carcere suo in castro suo Dunolm. captivos notorie detinebat, liberaret & permitteret illaesos abire; eisque, nobis & Ecclesiae nostrae praedictae pro commisso hujusmodi satisfaceret competenter & satisfieri procuraret. Ac ipse Episcopus commissam inobedientiam multiplicans, & velut aspis ad vocem incantantium aures suas obturans, mandata sibi legitime destinata obaudiens, dictos Clericos non liberavit, set captivos detinuit sicut prius. Propter quod tercio eidem Episcopo nostris dedimus literis in mandatis, quod sub poena sententiae excommunicationis quam in scriptis in personam ipsius protulimus justitia exigente, si mandatis nostris ultra contemptibiliter duxerit resistendum, quod saepefatos Clericos de Captivitate hujusmodi liberaret, eosque libere abire permitteret, eisdem, nobis & Ecclesiae nostrae, quos notorie contra Deum & justitiam, ac debitam obedientiam, & ipsius animae salutem constiterat offendisse, juxta juris exigentiam satisfaceret competenter. Verum dictus Episcopus, ut videtur, quodammodo a fide recedens quae debita obedientia roberatur, cum non nisi per inobedientiam schisma in Dei Ecclesia generetur, ac testante beato Gregorio, sola obedientia est quae fidei meritum possidet, sine qua quisque infidelis convincitur; etiamsi fidelis esse videatur, mandatis nostris Canonicis obedire contemptibiliter vilipendens, memoratos Clericos infra terminum ad liberandum sibi per nos juxta qualitatem negotii legitime deputatum, nullatenus liberavit, set in Cleri opprobrium totius Ecclesiae disciplinae contemptum, dictorum Clericorum, nostri et Ecclesiae nostrae praejudicium et gravamen, eosdem post mandata nostra totiens ut praedicitur multiplicata, captivos, sicut prius, Carceri detinuit diutius mancipatos, licet per remedium Curiae secularis secundum legem Regni, non alicujus nostri authoritate mandati eos denuo liberasset; propter quae non est dubium Episcopum antedictum in dictas Suspensionis et Excommunicationis sententias, ut praemittitur, rite latas merito incidisse. Et quia nil obedientia prodesset humilibus si contumacia contumacibus non obesset; Nos volentes per Censuram Ecclesiasticam ac ipsius executionem quae ab omnibus Catholicis est timenda, ipsius Episcopy culpis exigentibus pariter et • ffensis legitime prodere contra eum, ut caeteris devotis Ecclesiae filiis innotescat damnabilis status ejus, ne sua communion pestifera grex ulterius inficiatur dominicus, utque quos Dei timor a malo non revocat, hos saltem cohibeat cobercio Ecclesiasticae disciplinae; et rubore confusi ad satisfactionem veniae et debitam ohedientiam compellantur; Vobis nostra authoritate committimus, ut contra memoratum Episcopum, ad declarationem praedictarum▪ sententiarum ac executionem et publicationem earundem sic debite procedatis, quod vestram debeamus industriam merito commendare; denunciantes et publicantes per vos, aut per alium deputandum a vobis in Ecclesiis de Alverton, et de Derlington, ac aliis locis solemnibus nostrae Provinciae quibus competencius poteritis, Episcopum antedictum in dictas suspensionis et excommunicationis sententias incidisse, et ease ut praemittitur incurrisse. Ad quam executionem faciendam & omnia & singula ipsam contingentia, secundum quod de jure fuerit faciend. ac etiam procedendum, vobis plenam committimus potestatem. Qualiter autem Commissionem nostram fueritis executi, de receptione praesentium, et quid in praemissis feceritis, nos quam citius poteritis certificare curetis per vestras Patentes literas harum seriem continentes. Dat. apud Sanctum Martinum juxta Viterbium 13. Kal. Maii, Anno Gratiae 1292. & Pontificatus nostri septimo.

The Prior hereupon accordingly published this Excommunication against the Bishop of Durham, for which the Archbishop the next year was complained of, and fined in Parliament after a long debate, as I shall there relate, in its proper series.

The Bishops of Miden and Ossory having a greater ambition to be employed in State then Church-affairs, and to be Privy Counselors, than preaching Bishops in Ireland, procured these Letters Patents from the King to his Council of that Realm, to admit them into the Council there, so oft as they sat in Council about the Kings (not Churches) affairs.

REX omnibus & singulis de Consilio suo in Hiberuia existentibus salutem. De prudentia & circumspectione venerabilis Patris Tho. Midensis Episcopy, quem charum habemus & commendatum, specialem gerentes fiduciam, quod praesentia ipsius in Consiliis dandis, et in tractatu habendo de negotiis nostris in Hibernia expediendis plurimum nobis, et vobis possit esse profutura, et quod fideliter commodum nostrum pro viribus suis procurabit et honorem; Volumus, quod idem Episcopus de caetero consiliis nostris intersit una vobiscum, quociens de agendis nostris ibidem tractatus habetur. Et ideo vobis mandamus, quod praedictum Episcopum ad nostrum Consilium admittatis, et ipsum tanquam unum de nostris Consiliariis de caetero habeatis. Teste Rege apud Berewyk super Tweed 22 die. Octobris.

Consimiles literas de verbo ad verbum habet Episcopus Ossoren. Teste ut supra.

The Bishop of Cork in Ireland holding plea of things belonging to the Kings Crown and Dignity in his Ecclesiastical Court, was thereupon amerced 140 l. for his contempt and offense by the Kings Justice there at two several times: Above 45 l. whereof being levied on his goods and chattels by process out of the Exchequer; the King upon his petition remitted part of the remainder by this Writ.

CUM venerabilis pater Robertus Corcagiensis Episcopus nuper coram venerabili patre S. Tuamensi Archiepiscopo tunc Justic. Regis Hiberniae, amerciatus esset ad centum libras pro contemptu, et idem Episcopus postmodum amerciatus fuisset coram eodem Iustic. ad quadraginta libras, pro eo, quod advocavit se tenuisse placita in Curia Christianitatis ad Coronam et dignitatem Regis spectancia, de quibus quidem amerciamentis, quadraginta et quinque librae, quinque solidi, et decem denarii de bonis et catallis praedicti Episcopy per summoniciones Scaccarii per diversos Vicecomites levantur, sicut per inquisicionem quam per dilectos & fideles Regis, Magistrum Elyam de Wynton, & Robertum de Stapelton fieri Rex fecit, Rex accepit. Rex caritatis intuitu pardonavit eidem Episcopo quaterviginti & quatuordecim libras, quatuordocim solidos & duos denarios qui adhuc Regi aretro sunt de amerciamentis praedictis. Et ideo vobis mandatum est Thesaurario & Baronibus de Scaccario Dublin quod praedictum Episcopum de praedictis quaterginti libris quatuordecim solidis & duobus denariis quietum esse faciant. Teste Rege apud Westm. primo die Decembris.

If all Prelates usurping on the Kings prerogative and Courts, had been constantly fined, and their fines duly levied for the like usurpations, the King and his people had not afterwards been so frequently troubled and vexed by them in England or Ireland.

King Edward out of his Sovereign Ecclesiastical Authority, blind devotion, and love to his late deceased Consort Queen Alianor, instituted a Solemn Anniversary to be kept for her every year, issuing sums of money, and granting several Manors, Lands to the Abbot and Covent of Westminster for that end, wherein he prescribed how many Tapers and of what weight they should find, how many and what Masses, Dirges, Pater-Nosters, Ave-Mary's they should sing, and what Alms they should distribute to the Poor for her Soul; obliging the Abbot, Prior, and Monks by a solemn Oath duly to perform the same, under pain of forfeiting all their goods, chattels, and the lands thus given to them for this end; as these Records will inform us.

REX Thesaur. & Camerariis suis salutem. Liberate de Thesauro nostro dilectis & fidelibus nostris Willielmo de Marchia, Johanni de Berewyk, & Radulpho de Stanford Capellano nostro ducentas libras, ad anniversariam bonae memory Alienorae quondam Reginae Angliae Consortis nostrae jam instantem inde celebrandum. Teste Rege apud Berewik super Twed. 24 die Octobris.

REX Archiepiscopis, &c. salutem. Sciatis, quod caritatis intuitu, pro salute clarae memory Alienorae quondam Regin. Angliae Consortis nostrae, dedimus, concessimus, & hac carta nostra confirmavimus pro nobis & haeredibus nostris Deo & Ecclesiae Sancti Petri Westmonasterii, & Waltero Abbati, ac Priori & Conventui ejusdem loci manerium de Briddebrok cum pertin. in Com. Essex, una cum advocatione Ecclesiae ejusdem Manerii, & cum homagio & servicio Drogonis de Barenton & haeredum suorum, de quarta parte feodi unius Militis cum pertin. quam praedictus Drogo de nobis tenet in Hernestede, maneria de Westerham & Edulnebrugge cum pertin. in Com. Kanc. manerium de Turneston cum pertin. una cum advocatione Ecclesiae ejusdem manerii in Com. Buk. maneria de Knolle & Grafton, cum hamelettis de Halspathe▪ Buleye, Hulverlee, Whitlakesfeld, Kynewaldeshey, Notehurst, Langedon. & Didington cum pertin in C • m. Warr. Habend. & tenend. eisdem Ecclesiae Abbati, Priori & Conventui, & successoribus suis cum omnibus pertin. suis, una cum returno brevium nostrorum, & omnibus libertatibus & liberis cons • etudinibus quas ipsi habent in aliis terris suis, per cartas progenitorum nostrorum Regum Angliae & nostras, & aliis quibuscumque ad terras illas s • ectantibus, condicionibus subscriptis; • avidelicet, quod iidem Abbas, Prior et Conventus, vel Prior et Conventus si Abbas praesens non fuerit die super vigilio Sancti Andreae Apostoli, in vigilia dici quo anniversarium dictae Reginae celeb • ari contigerit, solemn • niter revestiti in choro dicti Monasterii cum toto et pleno Conventu, Placebo et Dirige cum novem lectionibus, accensis centum cereis • irca tumulum ejusdem Reginae, ita quod ouilibet sit de duodecim • ibri • • erae, quos dicti Abbas, Prior et Conventus et eorum successores invenient, et singulis annis in anniversario dictae Reginae facient innovari, et quod dicti cerei ad Placebo et Dirige in vigilia anniversarii ardeant, et in die anniversarii quousque Missa magna fuerit celebrata, cum magnarum et aliarum campanarum pulsacione solempni, pro ipsius animae salute decantabunt solempniter et facient decantari, die autem sequenti vigilia scilicet Sancti Andreae, idem Abbas vel Prior si Abbas non fuerit praesens, et idem Prior digniorem illo Praelatum ad hoc procurare non poterit, missam solempn • m in magno altari suo cereis et candelis accensis, et pulsatis sicut praedictum est campanis, solempniter celebrabit et faciet celebrari die scilicet anniversarii dictae Reginae; et singuli Monachi ejusdem Ecclesiae consimilem missam privatam eodem die celebrent, et alii Monachi in minoribus ordinibus consiituti psalterium totum, et fratres conversi ejusdem loci Dominicas orationes, et simbolum, cum salutatione beatae Virginis, juxta numerum per eosdem Abbatem et Conventum eis ad hoc assignandum dicant et versilient pro ipsius anima, et animabus omnium fidelium defunctorum. Eodemque die dicti Prior et Conventus et successores sui, singulis pauperibus ad domum suam confluentibus unum denarium esterlingum, vel monetam valentem unum esterlingum die quo ista concessio nostra facta fuit, expectato concursu vel adventu pauperum usque ad horam terciam ejusdem diei antequam particio illa incipiatur, facient pro ipsius anima erogare. Ita quod distribucio quam Abbas dicti Monasterii et successores sui sepcies viginti pauperibus facere tenentur, quolibet anno fiat in vigilia anniversarii praedicti, et postea per totum annum singulis septimanis fiat distribucio praedicta, secundum quod in alia carta inde confecta plenius continetur. De cereis vero praedictis remanebunt per totum annum triginta cerei circa tumulum Reginae praedictae usque ad innovacionem c • reorum in anniversario ipsius Reginae sicut praedictum est faciendam, quos praedicti Abbas, Prior et Conventus, et successores sui, in festis majoribus et in adventu Magnatum ibidem, ac alias accendi faciant quociens viderint oportunum. Praeterea dicti Abbas, Prior & Conventus, & successores sui duos cereos quorum quilibet erit de duabus libris cerae, juxta Tumulum Reginae praedictae continue ardentes invenient, et perpetuo sustinebunt. Et volumus & concedimut pro nobis & haeredibus nostris quod hiis omnibus plene & fideliter peractis, totum residuum pecuniae provenientis de exitibus terrarum praedictarum quod superfuerit dictis Priori et Conventui tantum remaneat ad pitancias suas secundum voluntatem suam inde providendas. Nec volumus nec intendimus per hoc, quod praedictus Abbas in carta hujusmodi concessionis nostrae praemittitur, quod aliquid commodi ipsi Abbati vel alicui successorum suorum accrescat in terris illis, vel de advocationibus Ecclesiarum ad terram illam spectantibus, seu de custodia earundem; salva praelacia & regula sua, aut per se, vel per suos inde in aliquo se intromittat, set quod praedicti Prior & Conventus, & successores sui inde ordinent ad usus praedictos juxta votum suum. Concedimus etiam pro nobis & haeredibus nostris, quod tempore vacacionis Abbaciae praedictae ad terras praedictas, vel ad bona sua in eisdem existencia, per nos vel ministros nostros manum non apponemus, set ea eis integraliter sub nostra protectione servare faciemus. Et quia nolumus quod processu temporis ea quae praemissa sunt oblivioni tradantur, set quod recens memoria inde semper habeatur, volumus & firmiter praecipimus pro nobis & haeredibus nostris, quod quilibet futurus Abbas ibidem, ante restitucionem temporalium suorum praemissa Sacramento ad hoc praestito faciat observari. Et si forte Abbas de medio sit sublatus, tunc Prior coram nobis si in partibus vicinis tunc fuerimus, vel coram Thes. et Baronibus de Scaccario si longius fuerimus, consimile faciet Sacramentum in singulis vacacionibus Abbaciae praedictae. Et ad majorem agnicionem hujus rei, firmiter praecipimus pro nobis & haeredibus nostris, quod singulis annis die anniversarii praedictae Reginae, videlicet in vigilia Sanct • Andreae Apostoli, in Capitulo ejusdem Abbaciae coram toto et pleno Conventu praesens Carta de verbo ad verbum plenary recitetur. Et ad omnia praemissa in omnibus articulis et condicionibus suis, sicut praedictum est, fideliter observanda, obligant se praedicti Abbas, Prior et Conventus, et successores suos qui pro tempore fuerint, et omnia bona sua mobilia et immobilia, habita et habenda ubicumque fuerint inventa. In hujus rei testimonium tam nos pro nobis & haered. nostris, quàm praedicti Abbas, Prior & Conventus, pro se & successoribus suis praesenti cartae in modum Cirographi confectae sigilla nostra apposuimus. Hiis testibus, venerabilibus patribus A. Dunolmensi, J. Wintoniensi & W. Eliensi Episcopis, Willielmo de Valencia Avunculo nostro, Gilberto de Clare Comite Glouc. & Hertf. Henr. de Lacy Comite Lincoln. Johanne de Sancto Johanne, Roberto de Tibetot, Reginal. de Grey, Gilberto de Thorenton, Waltero de Bello Campo, Ricardo de Bosco & aliis. Dat. per manum nostram apud Berewik super Twed. 25 die Octobris.

Anthony Bishop of Durham erecting the Parish Churches of Chester and Langechester, which were very rich and large, into a Deanery and 7. Prebendaries, for the advancing of God's Service, and the good of the people's souls, and obliging the Dean and Prebends by Oath to personal residence thereon, and discharge of their duties and God's Service therein, according as he had prescribed by his Ordinances and Charters, which were altogether invalid without the Kings Royal assent, and confirmation by his Sovereign Ecclesiastical Authority and Charter; the King to promote God's Service, and the good of his people's souls, ratified the Bishops Ordinances by these two Charters which recite them, warranting the division of great and rich Parishes and Bishoprics into many, and obliging the Dean, Prebends, Ministers, Chaplains thereof by Oath to personal residence and discharge of their duties and divine Offices therein, worthy imitation.

REX Archiepiscopis, &c. salutem. Literas patentes venerabi • is patris Antonii Dunolmensis Episcopy ordinacionem per ipsum factam perpetuis temporibus duraturam super Decanatu & Praebendis in Ecclesia de Cestr. sui patronatus & Diocesis, plenary continentes inspeximus, in haec verba. Universis sanctae matris Ecclesiae filiis praesens scriptum visuris vel audituris, Antonius permissione divina Dunolmensis Episcopus, ad futuram rei memoriam. Plures rivuli qui ab uno sonte procedunt aquae tumorem evacuant, fontis tamen valorem non minuunt aut decorem, imo ex se usum producere tanto placidiorem fons ipse dinoscitur, quanto pluribus locis aridae sitis molestia • atigatis effuso gurgite aquae copiam uberius subministrat. Illa quoque matrona despicabilis non habetur, set pocius laude digna, quam • tsi frequens conceptus extenuet, foecunda tamen honorificat procreacio filiorum. Sic utique una Ecclesia sui titulum non perdit honoris, si ex sui habundancia plures been • iciorum solacio consoletur, immo tanto nobilior est censenda, quanto ei deservit ministrorum amplior famulatus. Sane cum super Ecclesia de Cestr. nostrae Diocesis, quae nobis pleno jure subjicitur utpote ad nostrum spectans patronatum, variis dudum quaestionibus & controversies emersis inter Dominum Willielmum de Clifford Clericum, se pro Rectore ejusdem Ecclesiae tunc gerentem, ex parte una, ac Magistrum Alanum de Esingwalde ex altera, asserentem, dictum Walterum per bonae memory Dominum Robertum praedecessorem nostrum immediatum eadem Ecclesia fuisse & esse sentencialiter ex certis & legitimis causis privatum, eamque sibi ab eodem praedecessore nostro canonice fuisse collatam, sicque varii & diversi processus judiciales tàm authoritate Delegata quàm Ordinaria, non absque gravi discrimine, & tàm corporum quàm animarum periculo fuissent hinc inde diutius agitati. Tandem partes antedictae coram nobis praesencialiter constitutae, nolentes tàm periculosis licium amfractibus ulterius implicari, submiserunt ordinationi nostrae Ecclesiam illam cum Capellis, terris, fructibus & obventionibus universis ad eandem pertinentibus, & totum jus quod eis compeciit, vel competere potuit in eadem, processibus habitis inter eos renunciantes, express promittentes nichilominus se ratum habere quicquid per nos ordinatum, statutum seu provisum fuerit in praemissis, idque perpetuis temporibus inviolabiliter observare. Attendents igitur praedictae Ecclesiae de Cestr. quae ad nostrum spectare dinoscitur patronatum, parochiam esse diffusam, et proventuum redditus habundantes, adeo quod ad plurium sustentacionem sufficiunt ministrorum, eamque paucos hactenus habuisse servitores, ex quo divinis multociens fraudebatur obsequiis, et in ipflus parochia diffusa cura negligebatur dampnabiliter animarum; quae tamen post Ecclesiam nostram Dunolmensem inter caeteras Ecclesias nostrae Diocaesis tipum gerit dignis honoribus extollenda, utpote quam sanctum & reverendum corpus beati Cuthberti patroni nostri, quod per centum & quindecim annos inibi praesencialiter conquievit, quadam prerogativa specialiter insignivit. Considerantes etiam, utilitatem evidentem et motivam ad ordinacionem subsequentem, videlicet, divini cultus augmentum, et salutis animarum uberiorem profectum, urgentem insuper necessitatem in hac parte propensius ponderances, quam evidenter perpendimus ex defectu et raritate Iurisperitorum et Consiliariorum in nostra Diocesi, ad quos in magnis & arduis Ecclesiae nostrae negotiis habere poterit impellente necessitate recursus, de Capituli nostri Dunolmensis expresso consensu acceptata submissione praedicta, & circumstanciis universis plenius intellectis: In nomine Domini nostri Jesu Christi, ordinamus in hunc modum; vid • licet, quod praedicta Ecclesia de Cestr. extunc collegiata existat, et sint in eadem de caetero unus Decanatus et septem Praebendae: Ita quod Decanus sit perpetuus in ordine Sacerdotali, curam gerens in solidum animarum, et residenciam ibidem continue faciens personalem, inveniat duos Capellanos idoneos conforms in habitu Vicariis Canonicorum, pro cura hujusmodi solicit supportanda, aliosque minores Clericos habeat ad serviendum Ecclesiae competenter omnia ipsius onera ordinaria supportando: Cancellum cum indiguerit reficiendo et sustinendo, ad novae tamen fabricationis vel constructionis opus minime teneatur. Capellis insuper de Taunfeld & Lameley faciat per Ministros idoneos deserviri. Ad quae omnia & singula supportanda volumus & firmiter statuimus, quod Decanatui obvenciones tocius alteragit tàm in Ecclesia de Cestr. quàm Capellis antedictis, videlicet, mortuariorum, lanae, agnorum, lactis, vitulorum, fenorum, lini, canabi, gallinatum, aucarum, porcellorum, et omnium minutarum personalium decimarum, ana cum redditu et Curia tenencium Ecclesiae in Villa de Cestr. et de Walrigg. et tota terra Dominica de Hernerton totaliter applicentur. Mesuagia etiam ad pradictas Capellas de Lameley & de Taunfeld spectancia, cum curiis & terris suis Dominicis eidem Decanatui assignavimus, hoc excepto, quod utriusque loci Praebendarii habebunt quandam portionem seu partem Curiae arbitrio nostro limitandam, in qua poterunt competenter reponere suablada. Habeat etiam Decanus piscariam in Ripa de Were, et decimam piscariae. Ad haec quilibet Praebendariorum qui tres primas habent, Praebendas inveniat suis sumptibus unum Vicarium Capellanum; et de aliis quatuor residuis, singuli habeant Vicarium Diaconum in ipsa Ecclesia ministrantes in habitu Canonicali, et modum psallendi teneant secundum morem Ecclesiae Ebor. vel Sarum. Singuli autem sint • bdomadarii in suo statu secundum ordinem vicis suae juxta disposicionem Decani, qui sicut in cura parochiali, sic in hiis quae ad divinum spectant officium ordinet, corrigat, chorum regat et disponat, ac etiam in hiis puniat transgressores. Matutinas quoque mane diei propter parochianos volumus et mandamus. Et ne discordiam pariat communitas, set singuli suis finibus sint contenti, Praebendas illas taliter duximus distinguendas; videlicet, quod ad primam Praebendam pertineant decimae praediales universae de magna Lumeley, parva Lumeley, Lampton, Wodesende, ac etiani decimae minae carbonum. Ad secundam Praebendam de Lameley, Kilblesworth, Ravenesworth, Dervecrok, Hedley, Ladesheved, terra de Fugers, Raveneshelm, & Northuses. Ad tertiam de Pelton, Pokeley, Pelawe, Piketre, Tribeley, Edmanfley, Steresley, & Nettelwrth. Ad quartam de Cestr. & Withill. Ad quintam de Caunfeld, Lince, Crok, Taunfeldley, Stanley, Stanley Hall, Caldesete, & de Steles. Ad sextam de Birteley, Herverton, Mora, & de Harden. Ad septimam de Urpath, Ulkestan, & de Twysles. Totum autem residuum parochiae de Cestr. videlicet, decimas praediales de Planworth & de Walrigg, & omnium vastorum tàm in haya quàm alibi in eadem parochia redigendorum ad culturam commune, residencium assignamus, & inter ipsos duntaxat aequaliter dividantur, qui per tres menses ad minus in anno continue, vel interpellatim in Ecclesia ipsa residenciam fecerint personalem. It a quod in festo Sancti Martini in hyeme, & in festo Pentecostes fiat corundem proventuum communium distribucio. Et qui pro medietate temporis antedicti personaliter residerint, pro rata medietatis hujusmodi distributionem percipiant proporcionaliter de communa, de residuo temporis illius nichil penitus percepturi, nisi omnes ejus partes integraliter compleverint residendo. Ordinamus insuper, quod decima pars porcionis cujuslibet non residentis, residentibus assignetur, et si nullum residere contigerit, hujusmodi partes de cimae in usus Ecclesiae, vel in usus pauperum degencium infra limites Praebendarum nonresidencium convertantur. Area autem Ecclesiae ad inhabitandum inter Decanum & tres Praebendarios primos juxta nostrum arbitrium dividatur. Ne etiam de ordine sedendi vel procedendi contencio oriatur, statuimus, ut post primum stallum ex parte australi, (quod nobis & successoribus nostris in signum praeeminenciae specialiter reservamus) Praebendarius primae Praebendae optineat primum locum. Praebendarius tertiae Praebendae optineat secundum. Praebendarius quintae, tertium. Praebendarius septimae, quartum. Ex parte vero boriali Decanus Ecclesiae retineat primum locum. Praebendarius secundae Praebendae secundum locum. Praebendarius quartae, t • rtium; & Praebendarius sextae Praebendae quartum; & eundem ordinem observent invicem in procedendo. Hanc autem ordinacionem concurrente consensu Capituli nostri, ad honorem Dei et Ecclesiae Christi factam, statuimus perpetuis temporibus inviolabiliter observandam, authoritate, dignitate et potestate Ecclesiae nostrae Dunolmensis et successorum nostrorum in omnibus semper salvis. In cujus rei perpetuam firmitatem sigillum nostrum praesentibus est appensum. Actum & datum apud Aukeland quinto die Idus Novembris, Anno gratiae 1286. & consecrationis nostrae anno tertio. Nos autem eidem ordinacioni Regium praebentes assensum, eam pro nobis et haeredibus nostris praefato Episcopo et successoribus suis Episcopis Dunolmensibus, quantum in nobis est, concedimus et confirmamus, sicut literae praedictae rationabiliter testantur. In cujus rei testimonium has literas nostras fieri fecimus patentes. Hiis testibus, venerabilibus patribus R. Bathon. & Wellen. Canc. nostro, & W. Elyen. Episcopis, Gilberto de Clare Comite Glouc. & Hertf. Henr. de Lacy Comite Lincoln. Johanne de Warenna Comite Surr. Johanne de Sancto Johanne, Roberto filio Walteri, Waltero de Bello Campo, Gilberto de Briddeshale, Ricardo de Bosco, & aliis. Dat. per ma • um nostram apud Berewyk super Twed. 12 die Junii.

REX Archiepiscopis, &c. salutem. Literas patentes venerabilis patris Antonii Dunolmensis Episcopy ordinacionem per ipsum factam perpetuis temporibus duraturam super Decanatu & Praebendis in Ecclesia de Langecestr. sui patronatus & Diocesis, plenary continentes inspeximus, in haec verba. Universis sanctae matris Ecclesiae filiis praesens scriptum visuris vel audituris, Antonius permissione divina Dunolmensis Episcopus, ad futuram & perpetuam rei memoriam. Plures rivuli, &c. verbatim as in the former. Sic utique una Ecclesia titulum non perdit honoris, si ex sui habundancia plures beneficiorum solacio consoletur, immo tanto nobilior est censenda, quanto ei deservit ministrorum amplior famulatus. Sane vacante dudum Ecclesia de Langecestr. nostrae Diocesis, per mortem Magistri Alexandri de Alverton quondam Rectoris ejusdem, quae nobis pleno jure subjicitur, utpote ad nostrum specta • s patronatum, dilectum in Christo filium Magistrum Johannem de Cravene Presbyterum, ad ipsius Ecclesiae defensionem legitimum defensorem pro ipsius indempnitate in temporalibus & spiritualibus tucius conservanda tempore vacacionis ejusdem, ex officii nostri debito deputavimus sub hac forma. Antonius permissione divina Dunolmensis Episcopus, dilecto in Christo filio Magistro Johanni de Cravene Presbytero, salutem, gratiam & benedictionem. Cupientes utilitari & indempnitati Ecclesiae de Langecestr. nostrae Diocesis, vacantis per mortem Magistri Alexandri de Alverton quondam Rectoris ejusdem cauciùs ut tenemur, tibi de cujus industria circumspecta plenam in Domino fiduciam optinemus, defensionem ac tuitionem illius Ecclesiae, cum suis juribus, libertatibus & pertin. universis tempore vacacionis ejusdem committimus, & tenore praesencium te legitimum ejusdem constituimus defensorem; dantes tibi plenam & liberam potestatem in causis & negociis dictae Ecclesiae agendi, defendendi, appellandi, appellationes prosequendi, de calumpnia & de veritate dicenda, ac quodlibet aliud genus liciti sacramenti quociens opus fuerit juramentum praestandi, status ipsius reformacionem & in integrum restitucionem petendi & recipiendi, de bonis, obvencionibus, proventibus, statu & juribus, ac ipsius pertin. quibuscumque libere disponendi, & omnia alia faciendi quae statum ipsius Ecclesiae in judicio vel extra qualitercunque contingunt, & quae per verum & legitimum defensorem poterunt expediri. Ratificantes quicquid per te nomine praedictae Ecclesiae actum seu procuratum fuerit in praemissis. Haec omnibus quorum interest innotescimus per praesentes, quas sigilli nostri munimine fecimus communiri. Datum apud Middleham 8 Kal. Aprilis, anno gratiae 1283. Praedicto itaque defensore in nostra praesentia personaliter constituto, habitoque tractatu sollempni & diligenti qui in ordinacionibus & concessionibus perpetuis rerum Ecclesiasticarum exigitur. Quia praedictae Ecclesiae parochiam esse diffusam et proventuum redditus habundantes esse conspicimus, adeo quod ad plurium sustentacionem sufficiunt ministrorum, eamque paucos hactenus habuisse servitores ex quo divinis multociens fraudabatur obsequiis, et in ipsius parochia diffusa cura negligebatur dampnabiliter animarum. Considerantes insuper utilitatem evidentem et motivam ad ordinacionem subsequentem, videlicet, divini cultus augmentum, et salutis animarum uberiorem profectum, urgentem etiam necessitatem in hac parte propensius ponderantes, quam evidenter perpendimus ex defectu et raritate Iurisperitorum et Consiliariorum in nostra Diocesi, ad quos in magnis & arduis Ecclesiae nostrae negotiis habere poterit impellente necessitate recursus, auditis & plenius discussis hiis quae per dictum defensorem pro jure & utilitate ipsius Ecclesiae de Langecestr. allegata fuerant & proposita coram nobis, ac universis circumstanciis apercius intellectis, de Capituli nostri Dunolmensis, ac saepedicti defensoris legitimi voluntate & assensu: In nomine Domini nostri Jesu Christi, ordinamus in hunc modum: videlicet, quod praedicta Ecclesia de