Vindication of Ecclesiastical Volume 3

REX Venerabili in Christo Patri B. eadem gratiâ Cantuar. Archiepisco totius Angliae primati, salutem. Cum dilectus nobis in Christo Prior de Rocestr. n 〈◊〉 r penes vos manuceperit pro triginta & duabus libris duobus solidis, & novem denariis, quos Edmundus filius noster Charissimus à vobis mutuo cepit ad Castrum nostrum Dovor. inde muniend. vobis ad certum terminum reddendis. Nos indempnitati vestrae & ipsius Prioris in hac parte prospicere volentes, volumus & concedimus, quod praedictam pecuniam de decima temporalium Archiepiscopatus vestri recipiatis, praedictum Priorem occasion obligationis praedict. nullatenus molestantes. Et ideo vobis mandamus quod praedictas triginta & duas Libras duos solidos, & novem denarios, de dicta decima recipiatis in forma praedicta. Et nos eandem pecuniam in decima temporalium praedictorum, vobis volumus & faciemus allocari.

The Dean and Chapter of Sarum having compounded with the King, for all the Dismes arising within the Diocese of Sarum, for a 1000 l. a year fine, the King thereupon issued this Patent wherein the agreement is expressed, and granted all the Dismes levied and to be levied to be paid to them, with allowances in some cases, for such sums they would not levy.

REX omnibus, &c. salutem. Cum Dominus Radulphus Cancellar. Sar. & Johannes Rector Ecclesiae de Chalk▪ procuratores Decani & Capituli Sar. pro decima reddituum beneficiorum Maneriorum, pensionum & quorumcunque aliorum proventuum Ecclesiasticorum secundum veram estimationem reddituū, benesiciorum Maneriorum & Pensionum eorundem à Domino Papa per Regnum Angliae nobis concessa convenerint, ac promiserint dare & solvere nobis pro tempore gratiae hujusmodi tàm praeterito quam futuro, mille Libras per annum pro Dioc. Sar. Ita tamen quod id quod hactenus de decima ipsa solutum existit, vel aliter allocandum in quantitate praedicta eis allocetur. Ac iidem procuratores pro dictis Decano & Capitulo & Clero Sar. Dioc. de dicta quantitate nobis, prout conventum est, cum integritate solvenda Dominos Decanum & Capitulum principales erga nos constituerint debitores. Nos ut indemnitati eorundem Decani & Capituli plene prospiciatur in hac parte, Volumus & concedimus, quod executores ad decimam hujusmodi colligendam per Dominum Papam, Dominum Legatum, & nos deputati, per se, vel per alios decimam ipsam ab hiis à quibus solvenda fuerit, cum arreragiis praeteriti temporis secundum formam gratiae nobis exinde concessae levari & eisdem Decano & Capitulo, cum integritate persolvi faciant. Ab hiis vero qui certam pecuniae summam nomine decimae hujusmodi dare jam convenerunt, pecuniam sic conventam eisdem Decano & Capitulo, tam pro tempore praeterito, ubi adhuc aretro est, quàm futuro solvi faciemus, & quod jam solutum est allocari. Et si aliquis vel aliqui Italici Curiales, vel alii quicunque in solutione decimae hujusmodi Contradictores extiterint et rebels, qui per ipsos Executores compesci nequeant; Nos per Vicecomites et Ballivos nostros ad requisitionem seu denunciationem Decani et Capituli praedictorum ipsos ad hoc distringi faciemus et compelli. Et si nec forte eo modo pecunia levari poterit, aut forte nos aliquibus personis qui ad dictam decimam teneantur remittendo seu componendo gratiam fecerimus, de eadem hoc pro rata personas hujusmodi contingente dictis Decano & Capitulo allocabimus in solutione sua supradicta. Ita quod tantundem subtrahatur de quantitate supradicta. Done a Woodstock le sezime jur de July le Ann. &c.

The King made almost the like composition with the Dean and Chapter, Abbots and others of the Diocese of Bath and Wells, for 500. marks fine and 350 l. 4 s. ob. each year for their own entire Dismes, except two Bishops, as this Patent informs us.

REX omnibus, &c. salutem. Sciatis nos concessisse Decano & Capitulo Wellen. Abbatibus, Prioribus & toti caetero Clero Episcopatus Bathon. & Wellen. pro quingentis marcis semel solvendis, quas nobiscum componendo, ob hoc se dare promiserunt, quod ipsi pro gratia Decimae reddituum Maneriorum, beneficiorum, pensionum eorundem nobis per Dominum Papam Clementem quartum, omnium secundum veram aestimationem concessae▪ quieti sunt, pro trecentis quinquaginta libris quatuor solidis, & ob▪ per annum durante gratiâ praedictâ, nec quicquam amplius ab ipsis exigemus occasion dictae decimae in toto Episcopatu praedicto, praeterquam duntaxat de maneriis & proventibus, quae habent Venerabiles Patres Winton. Eathon. & Wellen. Episcopy in Episcopatu memorato. Allocabimus etiam illud quod jam solutum est seu alias allocandum in praedicta quantitate decimae. Ad haec volumus & concedimus, quod executores ad decimam colligendam per Dominum Papam, Dominum Legatum & nos deputati, per se, vel per alios decimam ipsorum â quibus solvendum fuerit, cum arreragiis praeteriti temporis, cum integritate levari faciant, usque ad praedictam summam annuam trecentarum quinquaginta librarum quatuor solidorum & oboli & non ultra, nisi sort aliqui fuerint ita rebels, quod dictae Compositioni quingentarum marcarum contribuere noluerint, tunc eos volumus ad decimam secundum veram estimationem omnino compelli, & quod superest in auxilium dictae compositionis dictis decano Capitulo & Clero assignari. Et si aliqui curiales, vel Ytalici, vel alii quicunque in solutione decimae hujusmodi contradictores extiterint & rebels, qui per ipsos executores ad solutionem compesci nequeant, nos per Vic. & Ballivos nostros ad requisitionem dictorum executorum, ipsos ad hoc distringi faciemus & compelli. Et si nec forte eo modo pecunia ipsa levari poterit, aut dictus Dominus Legatus nuper in Anglia aut nos eis, qui ad dictam decimam tenentur remittendo seu componendo, aut aliis gratiam fecerimus; de eadem hoc pro rata personas hujusmodi contingente in dicta annua quantitate allocabimus; Ita quod tantundem subtrahatur de praedicta quantitate. Nos etiam eisdem Decano & Capitulo omnem compulsionem & commissionem, quam à nobis vel ab executoribus nobis super hoc datis habere voluerint, contra nolentes contribuere ad dictam compositionem quingentarum Marcarum fieri faciemus. In cujus rei Testimonium has Literas nostras fieri fecimus patentes. Teste meipso apud West monasterium 23. die Octobris anno Regni nostri 52.

The King not contented to procure an Ayde for himself from the Pope, endeavored to obtain another for his Brother King of Almain, toward the satisfying of his Debts, as this Record amongst other things attests.

REX Regi Aleman. salutem. Bene recolimus qualiter vobis dudum concessimus providere in Mille Marc. terrae de Wardis nostris, cum ease in Regno nostro accidere contigerit, & in partem satisfactionis concessionis praedictae, vobis dedimus custodiam terrarum & Haeredum Rogeri de Mubray. Etiam quod vobis promisimus assignare duo Millia Marcarum terrae de terris exhaeredatorum, per quod vobis tradidimus terras & tenementa Adae de Novo Mercato, & quorundam aliorum in partem assignationis ejusdem. Et insuper, quod Londonienses ad pacem nostram recepimus sine Vobis & consilio vestro contra promissionem nostram vobis inde plenius factam, super quo fatemur nos minus been feciss, et quod erga summum Pontificem super auxilio vobis praestando prout inter nos et vos secretius erat prolocutum, salvis sententia et interdicto viriliter interponemus partes nostras. Et quia super hiis & aliis quae commodum & honorem vestrum contingunt acquiescere volumus, ut tenemur, vobis Mandamus in fide & dilection quibus nobis tenemini firmiter injungentes, quod in instanti festo Nat. dominicae sitis ad nos apud Winton. nobiscum super praemissis locutur. & idem festum nobiscum celebratur. Nos enim vobis tunc omnia praemissa compleri faciemus pro vestrae libito voluntatis, & rotulos nostros in quibus concessiones nostrae praedictae continentur, & qui sunt apud Novum Templum London. inquiri & ad nos veniri faciemus, prout negotium requirit antedictum, & commodo vestro citius & melius noverimus convenire. Et hoc sicut nos & honorem nostrum & vestrum diligitis, & sicut de vobis prae caeteris viventibus confidimus nullo modo omittatis. Teste Rege apud Merleberg. 20. die Novembris.

The King having erected a Chauntery in his Hospital of Basingstok for decayed Priests, within his own Demesne, and commanded Mass to be sung there by virtue of his Royal Prerogative, belonging to his Predecessors Kings of England, ever since the first planting of Christian religion, and Cardinal Ottobons authority too; issued this Prohibition to the Official of the Bishop of Winchester and others, not to disturb, question or hinder the Guardians or brethren of the Hospital concerning this Chauntry, against his said antien Royal Privilege.

REX Magistro N. de Rotland Offic. Winton. salutem▪ Cum ex privilegio Regibus Angliae praedecessoribus nostris et nobis in ipsis * a prima institution Christianae Religions concesso, liberae semper Cantariae in singulis domibus nostris et nostrae fundationis, et maxim in propriis dominicis nostris hactenus habitae sint et obtentae; Ac nos in Hospitali nostro de Basingstok, quod in proprio dominico nostro ad sustentationem ministrorum altaris Christi ad imbecilitatem vergentium fundavimus, authoritate nichilominus Venerabilis Patris O. Sancti Adriani Diaconi Cardinalis interveniente, divina prout convenit, fecerimus et mandaverimus celebrari; dilectionem vestram rogamus, ne Custodibus vel fratribus Hospitalis praedicti super eorum Cantaria praedicta molestiam aut impedimentum inferatis vel procuretis inferri. Vobis insuper prohibemus, ne sicut honorem nostrum et Coronae nostrae conservare tenemini, ipsos contra privilegium nostrum praedictum in placitum inde trahere praesumatis. Teste Rege apud Wodestok 8. die Julii.

Consimilis Litera dirigitur Priori de Seleburne hoc adjecto, et ne insuper hiis, quae ex gratia nostra tenetis et habetis, vos ingratos reputare debeamus.

Consimilis Litera dirigitur Vicario de Basingestocke.

The King out of his extraordinary grace, granted the profits of the Temporalties of the Bishopric of Worcester, of ancient right belonging to him during the vacancy, to Godfry Gifford his Chancellor Bishop elect thereof, towards the repair of the Houses and Edifices of the Bishopric fallen to decay.

REX omnibus, &c. salutem. Licet ad nos de antiqua et approbata consuetudine Regni nostri custodia Episcopatuum vacantium et fructus de eisdem vacationis tempore provenientes pertinere noscantur, Pensantes tamen merita probitatis discreti viri Magistri Godefridi Giffardo, Cancellarii nostri ad Wygorn. Ecclesiam Electi, qui per continuum suae familiaritatis obsequium quasi à pueritia, gratum se nobis semper exhibere studuit & devotum; Attendentes insuper quod Domus & Aedificia dicti Episcopatus per negligentem praelatorum praeteriti temporis custodiam dirutae sunt non mediocriter & consumptae, ita quod magna reparatione & sumptuosa refectione indigent in praesenti, ad quae idem Electus, qui nostris insistendo obsequiis, gravibus se ipsum sumptibus & expensis propter maliciam temporis exinanivit hiis diebus, non sufficeret fructus praedicti Episcopatus quos in proprios usus convertere, aut aliter sicut placeret disponere potuimus de eisdem, eidem Electo donamus & concedimus, de gratia nostra specially. In cujus, &c. Teste Rege apud Wyndes. 30. die Junii Anno Regni nostri 52.

The Archbishop of Cassal in Ireland, having through ignorance, not fraud, malice or contempt of the King, confirmed some elections of Bishops made in his province, before the election presented to and confirmed by the King, did by his special Patent under his Seal, acknowledge this his Error (to avoid a heavy fine and consure) and oblige both himself and his Successors for all time to come, to confirm no Bishops election, till first certifyed to and confirmed by the King, and promised to do his endeavor that his Chapter should make the like acknowledgment, thus entered on Record for preservation of the Kings Right and Prerogative. An excellent president for all Bishops guilty of the like or greater encroachments upon the Kings Crown, Dignity and Prerogative, to make the like submissions and acknowledgements upon Record, for the Kings honor and prevention of future encroachments, upon his Ecclesiastical Jurisdiction and Regal authority.

UNiversis praesentes Literas visuris vel audituris David permissione divina Archiepiscopus Cassalen. salutem in Domino. Cum nos Electiones de quibusdam in nostra Provincia Cassalen. factas, non in contemptum Regiae dignitatis sed sine fraud et malitia confirmaremus, ignorantes ipsas Electiones prius esse Domino nostro H. Illustri Angliae praesentandas, quam ipsis Electis munus confirmationis impenderemus; idcirco nos propter ignorantiam Iuris Regii, gratiam ipsius Regis in hac parte assecuti, tenore praesentium, pro nobis et successoribus nostris obligamus et bona fide promittimus, quod nullum de caetero de nostra Provincia Electum authoritate nostra confirmabimus, antequam licentia eligendi a Domino Rege, prout moris est, fuerit petita, ac etiam ipsa Electio eidem Domino Regi fuerit praesentata. Ad hoc etiam apponemus diligentiam quam cito post reditum nostrum commode intendere poterimus, quod litera Capituli nostri super eodem conficiatur, et cui Rex placuerit tribuatur. In cujus rei testimonium sigillum nostrum praesentibus duximus apponendum. Dat. apud Winton. 4 die Novembris. Anno Regni Regis nostri Henrici tertii 52.

The Cardinal of Praxedis in Rome, having obtained by color of a Provision an annuity of 80. Marks by the year from the Archbishop of York, till he should be promoted to a Prebendary of 100l. a year in that Church, and a controversy arrising thereupon▪ Othobon the Popes Legat making an award, that the Cardinal during his life should receive an Annuity of 40. Mark each year out of the Prebendary of Newband, and 60. Marks out of the Prebendary of Wetewang, and that these Prebendaries should be therewith charged into whose hands soever they came; the King by his Patent confirmed this award, so that if the Prebendaries by any avoidance should be in his or his heirs disposal, they should yet be charged with these Annuities.

REX Venerabili Patri Archiepiscopo Eboracensi & Capitulo salutem. Cum Dominus Ancherus titulo Sanctae Praxedis Sanctae Romanae Ecclesiae Presbyter Cardinalis, peteret à Domino Archiepiscopo Ebor. Octoginta Marc. annuas donec esset ei provisum in Ecclesia Ebor. de Prebend. Centum Libr. ration Prebend▪ de Wetewade eidem Cardinali per summum Pontificem assignatae & per bonae memory Godefridum, quondam Eborac. Arch. Th. de Ludeham fratri suo collocatae, & nihilominus Praebenda quae consistat in Ecclesia de •• eband. à Domino Cancellar. Eborac. vendicaret. Tandem de consilio venerabilis Patris Domini O. Sancti Adriani, Diaconi Cardinalis Apostolicae sedis in Angliae tunc Legati, de voluntate & consensu dicti Domini Cardinalis, pro bono pacis inter ipsum Dominum Archiepiscopum & Cancellarium, memorat alis mota perpetuo concorditer conquievit. Ita quod Praebenda de Newband. ad cujuscunque manus pervenerit, in praestatione annua quadraginta Marcarum maneat onerata; et Praebenda de Wetewang, in praestatione sexaginta Marcarum ad quemcunque pervenerit, oneratu • praefato Domino Cardinali quamdiu virerit solvend. et omni dicti▪ Card. petitione et vendicatione et per hoc omnis litis materia perpetuo sopiatur. Nos igitur pro nobis et haeredibus nostris concedimus, quosi supradictarum Praebendarum vel alterius earum collatio ad nos vel haeredes nostros, per vacationem sedis vel alio modo aliquo tempore devolvatur, in nullum nisi cum praedicto onere transferantur vel transferatur, sed liceat praedicto Capitulo Praebendas vel Praebendam in suis manibus re tinere donec a substituendis Canonicis vel substituendo Canonico de dictis praestationibus statutis terminis solvendis eidem Capitulo idoneo caveatur. Pro quibus praestationibus praedictum Capitulum se praedicto Cardinali ad instantiam Domini Arch. obligavit. In quorum omnium robur & Testimonium has literas fieri fecimus Patentes. Teste meipso apud Eboracum 15. die Septembris. Anno Regni nostri, quinquagesimo secundo.

Anno 1268. 9. Kal. Maii. Othobonus Legatus, with the Kings consent, apud Sanctum Paulum Londini, magnum Concilium celebravit, praesentibus Vniversis Praeiatis Angliae, Scotiae & Hiberniae, in eadem, as Matthew Westminster and others relate. In which Council he thus complains of the general corruption of our Church and Realm in that age, there held by his Legatine authority, making and publishing sundry Constitutions therein for the Regulation of the Clergy and Churches of England, Scotland and Ireland, quae inter jura hujus Regni Ecclesiastica etiamnum observantur, writes Matthew Parker, which I find published at large by Johannes de Aton, with his Glosses on them. They are prefaced with an Elegant Prologue, wherein the Legate complains, Sane si antiqua, & remota pestis hujusmodi exterminia dolenda suscepimus amarius flendo modernum vulnus incumbens, quod non modo auribus, sed etiam oculis & manibus se palam exhibet estimamus, eo quod temporibus hujusmodi diei mali, quantum à primis longanimitate discedant, tanto duriori cervice in profundiora malorum contemptu damnabiliori descendunt, dum juris semita directa divertitur in obliquum: cedit potentiae veritas, justitiam favor expellit, et dum omnes quae sua sibi videntur exposcunt, quae Christi sunt, quae animarum profectibus consulunt, quae Ecclesiarum decus erigunt, non solum in negligentiae nebulis, sed etiam in dispectus et ignorantiae latebris tenebrosis abscondunt. And then subjoins Nos igitur ad Regnum inclitum, quod diebus prorimis, a gloriae suae culmine in ohtensionem utriusque potestatis exciderat; necnon ad Scotiae, Hiberniae et Walliae partes, de gremio sanctae matris Ecclesiae commisso nobis in ipsos plenae legationis officio destinati, plantandi et evellendi, atque edificandi sollicitudinem de manu sanctissimi patris Domini Clementis in ipsius Vniversalis Ecclesiae summi. Pontisicis; non ex affectu propriae voluntatis, sed pro debitae obedientiae bono suscepto, ut nostrum (juxta doctrinam Apostoli) Ministerium impleamus; cum sacrorum Canonum instituta, quorum imitationem Principum quoque secularium leges assumunt; Constitutiones quoque bonae memory Otobonis Portuensis Episcopy, tune Sancti Nichei in carcere Tulliano Diaconi Cardinalis, in Regnis Angliae & Scotiae, Apostolicae sedis Legati; necnon Provincialium Conciliorum Provisiones, mores & actus fidelium subditorum salubriter informantes, quod harum aliqua • nonnullis invenimus observari, dignum duximus praesenti sacro approbante Concilio ad omnem sanctam et Dei placitam observationem certas Constitutiones facere; atque jam promulgatis, certa quaedam capitula, necnon poenas adjicere, quae auctore Deo profectum valeant inducere salutarem. I shall recite only the Prologues and contents of some few of these Constitutions, discovering the gross Simony, Covetousenesse, Pride, Pluralities, Commendaes, Nonresidence and other abuses of the Clergy in that age, principally occasioned by the Simony, Covetousenesse, Provisions dispensations of Popes themselves and their instruments against all Laws and Canons, and worthy our consideration, to reform the like abuses.

Ne pro Sacramentis Ecclesiasticis aliquid exigatur. Quoniam caeca cupiditas ita ruit in praeceps, ut operum terrenorum quaestu minime contenta, pro sacramentis etiam Divinis, quae aestimationem non capiunt, precium profana venalitate suscipiat, Praefatus Legatus contra hoc statuit & praecepit, oleum sanctificatum & chrisma à ministris Ecclesiae pure atque devote (qualibet exclusa cupiditatis lab • ) conferri, nulla difficultate in eis exhibendis adhibita praetextu alicujus consuetudinis quae dicatur ab eis qui ea recipiunt aliqua quibuslibet persolvenda, &c. De Cleric is arma portantibus, and De habitu Clericorum; he relates their abuses in both these at large. * De residentia Archiepiscoporum et Episcoporum, re • cites and defines, Pastor bonus cognoseens gregem suum, debet ipsum et mentis et corporis oculis jugiter intueri, ne ipsum insidiosus lupus invadat, sicut hostis persequendo invigilat: sic Prelatus resistat continue defendendo. Oportet igitur ut corporali presentia ipsum tueatur solicit; quia vadens pastor et veniens saepe non invenit quod reliquit, eo quod illue adversarius non residens nec recedens, neque dormiens asportavit. Sane licet Episcopy ad personalem residentiam cur • gregis Domini sibi commissi tam divinis quam Ecclesiasticis praeceptis noscantur astricti, quia tamen in partibus nostrae Legationis nonulli sunt qui hoc attendere non videntur, no • igitur praedicti Legati monitionem & exhortationem super hoc ad Archiepiscopos & Episcopos providenter emissam, aemulationis condignae studio subsequentes ipsos hortamur in Domino, & in virtute sanctae obedientiae, atque sub divini attestatione judicii monemus, ut ad commissi gregis curam, et ad dispensatarum sibi Ecclesiarum solatium, praecipue diebus solemnibus quadragessimalibus et advehtus, pr • sentiam suam debitam exhibeant, &c. * De appropriationibus Ecclesiarum, discovers their mischifes and inconveniences. De Delegationibus causarum, intimates that a judicial power entrusted in and appropriated to a particular person by divine or human Laws, cannot be delegated by him to another person of inferior quality. De Juramento Advocatorum, shows their corruption in that age.

The Constitution, N • Clerici Jurisdictionem secularem exerceant (which they and this Legate himself then did, and others since) is worthy our present consideration.

Cum honestatis, & Ecclesiasticae speciale decus existat à Carnalibus longe fieri actibus, nec secularibus negotiis ministrare manus deputatas caelestibus ministeriis, grave ac sordidum reputamus, quod Clerici quidam terrena lucra et Temporales Jurisdictiones faeda petulantia et avida voracitate sectantes, jurisdictionem recipiunt a laicis secularem, ut Justiciarii nuncupentur, et Ministri fiant justiciae, quam non possunt sine Canonicae dispositionis et Cleriealis ordinis injuria Ministrare. Nos igitur horrendum hoe vitium extirpare volentes, universis Ecclesiarum Rectoribus et perpetuis vicariis; imo quibuscunque in sacerdotio constitutis districtius inhibemus, ne. jurisdictionem secularem a persona seculari suscipiant, vel ipsam exercere praesumant; qui autem eam susceperint ipsam etiam infra duos menses omnino dimittant, eam de caetero nullatenus resumpturi. Quia vero apud malevolas animas inhibitio nou valeret, msi contra hu jusmodi delinquentes paenalis ultio subsequatur; decrevimus, ut quisquis contra praedicta venire tentaverit, ipso facto ab officio & beneficio sit suspensus; ad quae si temere sic suspensus se ingesserit, ultionem Canonicam non evadet. Hu jusmodi vero ultio per Diocesanum ejus qui contra ista fecerit donec emendaverit, ipsius Diocesan • arbitrio, et juramentum praestiterit, quod de caetero similia non committet, nullatenus relaxetur, salvis Domini Regis privilegiis in hac parte, whose Clerks were then most guilty in this kind.

After which follows another Constitution of the same Nature, Ne Clerici Advocati sint in causis secularibus, nec Judices, nec Assesso ••• , under pain of suspension, ipso facto till Reformation. Tit. de Concubinarns informs us, that Cler • c •• n sacris ordinibus constituti, in Domibus suis vel alienis detinent publice concubinas, such was the fruit of their vowed Uirgirit • and restraint from Marriage. De residen • a Vic • riorum relates and provides against the general Nonre •• dence of Parsons, and Vicars, resolving that he Qui curam obtinet animarum •• t qui clavem ges • at extra mansione •• vagari non debet, & paratus sit in station continua vocantibus▪ & non vocantes suis exhortationibus quasi pastor sollicitus ad se trahat, ( Which I wish might be well considered by all who have care of souls. ) Ne Praelati fructus Ecclesiarum vacantium percipiant follows, whereby Bishops robbed and spoiled the Churches they were obliged paterno consolari affectu, viduatis rectoribus propriis, duplici desolatione confectae. De procuratoribus quaeratione visitationis debentur non accipiendis, &c. ( is worthy perusal, to reform the extorsions of this kind in that and succeeding ages. ) And ne pecunia recipiatur à subditis pro crimine vel delicto notario. The Decretal De forma citationis rec • tes, Ita mortalium saeva cupiditas suum in seipsos reflectit ardorem, ut quicquid sibi possit attrahere non desistat, non timens divinam offensam vel proximi laesionem. Quod litigiorum anfractus & procellae causarum manifest declarant, in quibus seipsum solum respiciens litigator sic errat in via Justitiae, ut aequum & justum aestimet quicquid adversario noceat, & jure vel injuria sibi prosit Sane quum in citationis articulo fraudem praecipue fieri est compertum, praedictus Legatus Otho statuit, ut per impetrantes vel eorum Nuncios in causis Regni Angliae, contatoriae literae non mittantur, sed judex moderatis sumptibus impetratis per suam fidelem manum ease mitta • , qui vocandum diligenter perquirat, quem si invenire non poterit, die Dominico vel alio sollemni, apud Ecclesiam loci istius in quo degere consuevit, dum missa càntatur, literas legi faciat & exponi; vel saltem ad Decanum in cujus Decanatu moratur, qui vocandus existit, citatio dirigatur, qui à judice jussus finaliter exequatur, per se vel per certos Nuncios & fideles, quodque inde fecerit eidem scribere non omittat. Nos autem ut circa citationis articulum cautius procedatur, & totius discriminis materia (quantum in nobis est) penitus auferatur; constitutioni dicti Legati adjiciendo statuimus, ut quum Judex contra quemlibet absentem emittit citationis edictum, citationem faciendam decano loci vel alicui certae personae demandet. Is vero cui demandata fuerit cum eam fideliter fuerit executus secundum statuti formam, se citasse rescribat, alioquin citationi quaealiter facta appareat fides nulla adhibeatur, cum nec secundum eam contra eum qui citatus dicitur, ad paenam aliquam procedatur. Which if duly observed, would rectify many grievances by Apparitors undue citations since revived.

The Decretal De institutionibus seu collationibus, thus notably discovers the illegality, mischief of Pluralities, and avarice of Clergymen, which I wish all pluralists would seriously consider.

Christianae Religions veritas ita plerosque in suorum Cordium elatione reliquit, ut cum animae suae curae vix unusquis{que} sufficiat, ipsi se mendaci statera pensantes non solum unius beneficii, sed multorum intrepide curam suscipiunt, in quo quum non resident, nec ad sacros ordines se faciunt promoveri, quos ipsius cura beneficii, requirit, sedetiam multas & innumeras curas sibi congregant impudenter, & per vanitates & falsas insanias ambulantes, miseras animas quas curandas acceperunt necessario negligunt, nec onus tale implere ipsi facti impossibilitati possunt. Sane hos Carni contra spiritum & adversus Deum & proximum assistentes, & quasi de industria recedentes adeo dum seipsos in manus Diaboli manlfeste praecipitant, animas Christo auferunt, & pauperum Eleemosynas in usus superfluos (ne dicamus in malos) nephanda perversitate convertunt, e tantis erutae periculis sanctorum Patrum Romanorum Pontificum, & caeterorū super his authoritatē gerentiū Constitutiones tàm ab antiquis retro temporibus quàm modernis multiplici sollicitudine laboraverunt. Quorū labor & si meritorius fuerit his qui vineam Domini fideli exercito coluerunt, quibus virtus fuit etiam male viventibus materiam ministrare virtutis, multis tamen in hos prophanae cupiditatis ardore crescentibus, hujus laboris profectū invenimus defuisse, quipraeter clavē dispensationis Apostolicae sedis pluralitatē Ecclesiasticorū beneficiorū animarū curam habentium, non solum de manu Praelatorum male suscipere, verum etiam propria authoritate violentaque manu damnabiliter occupare praesumunt, & temere per excogitatas malicias & subterfugia detinere. Ex his autem dicere non sufficimus quanta mala proveniunt Ecclesiae; nam{que} maculatur honestas, adnullatur authoritas, fives Christi prosternitur, Charitas exulat, spes pauperum deperit; quod intrat omne beneficium vacaturum, quod suum non est miser peccator et caecus, Rectorem se jactans, non tam recipit quam futatur. Inter ipsos quoque divites contentiones, et scandala oriuntur, lites et odia confoventur, digne etiam super hujusmodi regnorum homines divinae indignationisexarsisse ignem, et propter aliquorum delicta in omnes misisse formidinem sive vindictam ex hoc praecipue formidamus, et dum nihil aliud ita periculis plenum conspicimus, talia vel graviora etiam pertimescimus in futurum, nisi Dei misericordia nos respiciens correctionis remedium apponat salutare. Volentes igitur & contra hunc morbum pestiferum & vix curabilem quàm possumus officii nostri diligentiam adhibere, & totum quantum in nobis est virtute curare; praedicti quo{que} Legati Constitutionem super his editam ipsius inhaerendo vestigiis, adjuvantes adjiciendo praecipimus, ut de praeteritis ante hanc nostram constitutionem beneficiorum cum cura pluralitatem, nec non contra illos qui prout debent in beneficiis suis nec resident, nec ordinem sacrum suscipiunt quem beneficii ipsius cura requirit, de commissis Praelati sine ulla dissimulatione diligenter inquirant, & in illis faciant statutum generalis Concilii fideliter observari. Archiepiscopi etiam diligenter & efficaciter super praemissis inquirant in provincialibus conciliis suis, & negligentes corrigant ut tenentur. In posterum autem cum ad beficium curam habens animarum quemque praesentari aut ipsius collationem aliàs fieri contigerit, statuimus, ut Praelatus qui circa id suum gerit officium, prius de vita & conversatione praesentati vel instituendi, ac de aliis quae jura praecipiunt inquisitione praemissa, hoc quoque diligenter discutiat & inquirat, utrum habeat praesentatus vel instituendus hujusmodi, personatus vel beneficia alia curam animarum habentia, & si quidem habeat, an illa cum dispensatione an sine illa tenuerit? quam si se habere asserit illam intra terminum â Praelato statuendum post as • ertionem hujusmodi ipsi Praelato exhibere proeuret, alioquin ex tunc nullatenus admittatur. Quod si institutus fuerit; nulla institutio sit ipso jure; dispensatione vero exhibita ipse Praelatus provide consideret, an ex dispensationis ipsius aliud vel alia cum jam habitis valeat obtinere? Quod si eum plura beneficia curata sine dispensatione habere vel habuisse compererit, ipsum ad idem conservans si exhibita dispensatio non ad futura sed tantum ad praeterita se extendit, nisi prius in hoc casu instituendus ipse praestet corporaliter juramentum, quod habita possessione in beneficio in quo instituitur, statim alia beneficia quae prius habuit sine difficultate dimittens, de illis per se vel per alium extunc nullatenus se intromittat; quod si facere praesumpserit, praeter notam perjurii quam incurrit, habitis et habendis ipso jure noverit se privatum. Postquàm autem secundum ea quae diximus, quisquam fuerit institutus, illico praelatis in Regno eodem constitutis in quorum diocesi consistunt, priora beneficia quae habebat, necnon patronis ipsorum quod gestum est (si commode poterit) denunciet institutorum, ut de beneficiis ipsis quae ad ipsos spectare videntur disponant, & nihilominus nomina beneficiorum ipsorum conscribens, tunc in proximo provinciali concilio ea denunciet, in quo videatur qualiter sit de ipsis beneficiis ordinatum, & ut appareat utrum sic institutus verum dixerit qui prius dixit se alia beneficia non habere. Quod si Praelatus instituens secus egerit, institutionem factam revocet infra mensem, alioquin à Collatione & institution ad ipsum in quibusunque beneficiis spectantibus quousque revocaverit sit suspensus, jus conferendi ad proximum superiorem devolvendo. Quod si de hiis nihilominus intromiserit, etiam ab ingressu Ecclesiarum sit suspensus. Cum eum qui a se reprobatum crimen incurrit merito culpa redarguit, & in quo alium indicat se ipsum condemnat, dum in eodem ipse reprobus invenitur, hanc fugiendam, Apostolo dicente, labem in praelatis Ecclesiae detestantes, firmiter inhibemus, ne Praelatus qui praesentatum sibi ad vacantem Ecclesiam ob defectum sacrorum ordinum recusat admittere, alii eandem Ecclefiam confer qui defectum hujusmodi patiatur, ne sic potius videatur acceptasse personam quàm justitiam dilexisse; quod si fecerit, ejus collatio vel institutio ipso facto sit invalida, & nullius momenti penitus censeatur.

The Decretal De Commendis Ecclesiarum, a great grievance, innovation then newly introduced by Popes and practiced afterwards, notwithstanding this Decree, is worthy special observation.

Miserabilis humanae dignicatis cas •• ita c •••• pisentiae • r • n • laxavit, ut recuss • acumine rationis & contra mala stat • ia irrationabilitatis jurgia commin • t • ; n • eh •• putetur iniquum quod in inexplebilia va • a cupiditatis videatu • in •• u ••• , nichil inhonestum quo avaritiae non paretur cibus, esuriem non imminuens sed augmentans; haec si animos simplicium obsident, dolendum est in uno genere hominum qui Laici idcirco dicuntur, cum popularibus sunt Ministris derelicti, sed in illis in quibus Dominus pars est eorundem haereditatis, qui haereditatis suae restitutionem sibi debent a Domino praestolari, qui ducatu suo regere alios et gubernare tenentur, haec tanto amarius et acerbius flendo conspicimus, quanto iniquius committuntur in illis et periculosius tolerantur. Sane inter adinventiones eorum qui frauds contra suas animas moliuntur, hanc maxim comperimus divini et humani Juris praesidia confundentes, quod cum una Ecclesia unius debet esse rectoris, sicut et ratio dictat, et multiplicis juris statuta declarant, quidam tamen rationis expertes vel juris regulas contemnentes, dum ad plurium Ecclesiarum occupationem velamen aliud non habentes, quoquo modo ditari festinent, vacantes Ecclesias sibi commendari procurant, amplectentes juris verba non sensum, quod aliquando permittit unam habere Ecclesiam intitulatam et aliam commendatam. Et cum juxta sanum intellectum propter necessitatem, vel utilitatem vacantis Ecclesiae jus commendationis, non tam praeceptorie quàm permissive fuerit introductum, ipsi ad cupiditatis suae lucrum omnia convertentes, in ipsarum Ecclesiarum dissipationem, non solum unam, sed plures recipiunt commendatas. Inter multa vero pericula quae ex hac pestifera sactione proveniunt, advertimus Ecclesiasticarum rerum dispendia, spiritualium negligentiam et contempttum certum inseri, dum miseri cupientes casu in malum suum quae aliena esse debuerant congregantes, aut in proprios luxus et pompas superbiae profundeutes, quae sunt ad pauperum Eleemosynam constituta. Haec autem pro mole peccati furta, rapinas & filii in conspectu patris victimationem excedere, divini juris testimonio comprobantur. Nec praeterit divinum intuitum caecitas concedentis, qui cum Ecclesiae prospicere debet personam hominis accipit; cui non tam curandam ovem committit, quam miserabiliter devorandam. Quia igitur nec timorem divini judicii, nec sacrorum Canonum intentionem ad coertionem talium sufficere vel proficere nunc usque videntur ; Nos & animarum saluti & Ecclesiarum statui ut indemnitati, Cura qua possumus, ex officii nostri debito proficere capientes, universas Ecclesiarum Commendationes hactenus quibuscunque factas (nisi ex evidenti utilitate unius tantum Ecclesiae commendatio facta sit ) penitus revocamus, et ipsas ex nunc vacare decernimus; eis ad quos ipsorum collatio, vel ad ease praesentatio spectat district mandantes, ut infra duos menses post praesentis constitutionis nostrae publicationem conferant seu praesentent, alioquin ipsarum collatio ad sedem Apostolicam devolvatur. In posterum autem prohibemus Ecclesiam quamlibet commendari, nisi justa causa vel legitima id exposcat. Et ut omnibus versutiis, adinventionibus & fallaciis occur • mus, statuimus ne cuique ultra unum cum cura animorum beneficium obtinenti Ecclesia commendatur, neque plures Ecclesi • alicui personae va • eant commendari. Quod si contra ea quae salubriter hac nostra provisione statuta sunt, Ecclesiae commendationem • quoquam & cuiquam in locis nostrae legationis fieri contigerit, ipsa, et quicquid ex ea secutum fuerit ipso jure decernimus non valere. Episcopus vero qui commendationem contra praemissa fecerit, donec ipsam revocaverit, ipso facto a collatione seu praesentatione beneficiorum quorumlibet sit suspensus.

De his qui tempore electionis dimittunt Beneficia, & postea reassumunt eadem. si se eligi non contingat; thus discovers the ambition, avarice, fraud of Clergy men in that age.

Ambitionis vitium in ardore sitis exaestuans, dum nec Mariae optimam partem amplectitur, nec ad Marthae ministerium in frequentia profectus aspirat, sed per dominandi libidinem ad omnem cum ducentem tramitem detorquetur, abjecto rationis intuitu, fas & nefas improba temeritate permiscet. Sane illud evenire interdum didicimus, ut quum vacante seed quam quis ascendere concupiscit, ipse metuens▪ se obtentorum beneficiorum pluralitate in suo desiderio posse deficere, ipsa beneficia resignat, immo penes cum ad cujus collationem spectant, detestabili quadam pactione deponi • , ut si eligi eum non contingat, eadem beneficia quasi deposita postmodum reassumat. Contra hoc igitur tam abominabile colludium, & sanctum & Deo placens obstaculum opponentes districtius, inhibemus, ne cuiquam de caetero sua beneficia taliter resignanti eadem restituantur, nec quasi de novo aliquatenus concedantur; sed tanquam vacantia de perfonis aliis canonice ordinentur. Quod si hujusmodi resignanti beneficia; ipsa vel aliqua ex eis fuerint reddita vel concessa, redditionem vel concessionem in eum factam invalidam decernimus & inanem. Qui vero taliter in suis manibus resignata postmodum scienter contra sic praemissa contulerint, aut ipsum resignantem instituerint in eisdem, si quidem Episcopus fuerit, à dalmaticae & pontificalium indumentorum usu, alius vero Praelatus inferior ab officio sit suspensus, donecillud duxerint revocandum.

His Constitution, De Confirmatione Episcoporum, is observable. Pastoralis sedis eminentia multis indigens gratiae divinae muneribus, ut Pastor in se mundus ambulet cor • Deo in meritum, & in conspectum populi ad doctrinam, inter alia quae de Pontificum electione, sancri Canones providerunt, idem praecipuum sibi vendicat locum; ut talis ad eam persona conscendat, quae nullis (quantum humanitus possibile est) sit maculis denigrata. Quorundum igitur ignorantiam, vel negligentiam, aut dissimulationem, qua contra Electorum confirmationes frequenter habetur, vel etiam procuratur, ex offici • nostri debito diligentia qua possumus corrigentes; Statuimus, & in virtute sanctae obedientiae praecipimus district, ut cum electionis Episcopalis confirmatio postulatur, inter caetera super quibus inquisitio & examinatio procedere debet secundum Canonum instituta, illud exactissime inquiratur, utrum plura beneficia cum animarum cura qui electus est, antequam eligeretur habuerit? Et si haubisse inveniatur, an cum eo super hoc fuerit dispensatum? Et an dispensatio si quam exhibuerit vera sit, & ad omnia beneficia quae obtinuit extendatur? Quod si in aliquo praemissorum, is ad quae confirmatio spectat, electum deficere sua discussione compererit, eidem nullatenus munus confirmationis impendat. These wholesome Constitutions by reason of the Popes and his Legates dispensations against them, were only pious frauds to p • cke others, and fill their own purses; not effectual Medicines to cure these grievous Maladies, so pernicious to religion and the people's souls.

An Oxford Jew having in contempt of Christ, and Christian Religion, in a solemn Procession there held by the University, cast down and broken the Crucifix carried before them; and escaping, and the Jews not producing his body as the King ordered them, the King thereupon out of his piety and Sovereign Ecclesiastical Authority, commanded the Sheriff of Oxford, by several Writs to seise the bodies and goods of all the Jews in Oxford, till they gave sufficient security at their proper costs, to erect a beautiful high Marble Cross, with the Images of Christ on the one side, and the Virgin Mary with Christ in her arms, on the other side, curiously and decently guilt, and the cause thereof engraven on it, in the place where the Offence was committed, calling the Major of the Town and Cofferers of the Jews to his assistance; and till they made and delivered to the Proctors of the University another portable Cross of Silver handsomely guilded, with a spear as large as that carried before the Archbishop, to be carried before the Masters and Scholars of the University in their future Processions. And because divers Jews to prevent it, had secretly conveyed away their goods to others, to inquire diligently after such goods and sell them, that the work might be speedily effected before the Feast of St. Edward.

REX Vicecomiti Oxouiae, salutem. Cum Judaei nostri Oxford. nobis adhuc non responderint de Corpore illius Judaei, qui in vituperium Crucifixi Crucem in solemni Processione die Ascensionis Domini prostravit et fregit, per quod tibi pluries praecipimus, quod omnes Judaeos praedictos sine dilatione caperes, & salvo custodires; Et quod non permitteres eos aliquam administrationem habere de bonis et Catallis eorum donec sufficientem tibi praestarent securitatem, quod sumptibus suis quandam Crucem marmoream pulchram et altam, been et decenter incisam et politam, cum imagine Crucifixi in capite, ex parte una, et cum Imagine beatae Virginis cum filio suo, ex parte altera, convenienter sitis et auro depictis, una cum causa praedicta manifest superscripta, in loco ubi scelus praedictum extitit perpetratum; Et quandam aliam Crucem portatilem argenteam, been et subtiliter et decenter fabricatam, et deauratam, cum hasta sive baculo, ejusdem magnitudinis cum Crucibus honorificis quas Archiepiscopi coram se facient deportari; deferendam ante Vniversitatem Magistrorum et Scolarium Oxford. in processionibus suis, faceres. Et quod provideres, quod pecunia ad praemissa facienda cito levaretur, & quod omnia praemissa cum omni festinatione qua fieri posset expleres; et praedict. Crucem portatilem Procuratoribus Vniversitatis praedictae custodiendam liberes, ita quod fierent citra festum Sancti Edwardi, quod erit in Vigilia Epiphani Domini proxim. futur. Ac tu quosdam de Judaeis praedictis juxta mandatum nostrum praedictum ceperis, qui ante captionem suam bona & Catalla sua diversis hominibus Civitatis praedictae liberaverunt, per quod tu mandatum nostrum praedict. minus plene exequi potes. Nos volentes quod praemissa modis omnibus fiant in forma praedicta, tibi praecipimus, quod assumptis tecum Majore Villae praedictae & Coffrariis Judaeorum nostrorum ejusdem Villae, in praesentia proborum & legalium hominum de Villa praedicta, per quos rei veritas melius sciri poterit, diligenter inquiras ad quorum manus bona & Catalla praedictorum Judaeorum devenerunt, & qui ea tenent, & de bonis & Catallis praedictis, in quorumcunque manibus existant, omnia praemissa fieri facias per visum & testimonium hominum praedictorum, prout melius & citius videris expedire, & si necessa fuerit bona & Catalla praedict. ad hoc vendas, & taliter te habeas in hoc mandato nostro exequendo, quod id quod ad honorem Dei intendimus in hac parte, manifestetur publice per effectum, et quod praemissa fiant sine mora. Teste Rege apud Winton. 27. die Decembris.

The Money hereupon being levied of the Jews to make these Crosses, and the King being informed, that the Marble Cross could not be erected in the place prescribed without damage and prejudice to some Burgesses of Oxford, whereupon they purposed to erect it just over against the Jews Synagogue there; The King and his Counsel conceiving that place inconvenient, ordered it to be set up within the place of Merton College near the Church, and the other portable Cross to be delivered to the Scholars thereof, to be kept in their House, and carried in Processions of the University as aforesaid, by this Writ to the Sheriff, Major and Cofferers of Oxford.

REX Vicecomiti, Majori, Ballivis & Coffrariis suis Oxford. salutem. Cum Iudaei nostri Oxford. quandam Crucem quae in solemni processione die Ascensionis Domini per Villam nostram Oxford. deferebatur in vituperium Crucifixi prostraverint et fregerint, per quod vobis alias praecipimus quod sumptibus Iudaeorum praedict. fac. quandam Crucem Marmoream pulchram et altam been incisam et politam, cum imagine Crucifixi in capite ex parte una, et cum imagine beatae Virginis cum filio suo ex parte altera convenienter sitis, et auro depictis una cum causa praedicta manifest superscripta, in loco ubi scelus praedictum extitir perpetratum, et quandam aliam Crucem portatilem argenteam been, subtiliter et decenter fabricatam et deauratam cum hasta sive baculo, ejusdem magnitudinis quam habent Cruces quas Archiepiscopi faciunt coram se deportari, ante Vniversitatem Magistrorum et Scolarium Oxford. deferendam in processionibus suis. Et postmodum intelleximus, quod Crux praedicta marmorea in placea ubi scelus praedictam extitit perpetratum, sine damno & nocumento quorundum Burgensium ejusdem Villae erigi non posset, per quod vobis aliàs praecepimus, quod Crucem praedictam in alia placea, ubi sine damno & nocumento ejusdem Villae fieri possit, erigi faceretis, quod ex opposito Synagogae inde ejusdem Villae facere provid. ut accepimus: Nos per pendentes, quod hoc indecens & inhonestum esset, de consilio Edwardi primogeniti nostri, & aliorum fidelium nostrorum qui sunt de Consilo nostro, volumus, quod praedicta Crux marmorea erigatur in placea Scholarium de Merton, juxta Ecclesiam suam Sancti Johannes Baptista in Villa praedicta▪ Et ideo vobis mandamus firmiter injungentes, quod Crucem praedictam marmoream modo praedicto factam, in placea praedictorum Scholarium erigi & praedictam Crucem portatilem praedictis Scholaribus liberari faciatis, custodiend. in domo sua ibidem. Ita quod eum deferri faciant in solempni processione coram Magistris & Scholaribus praedictis sicut praedictum est. Et hoc nullatenus omittatis. Teste Rege apud Westm. 3. die Februarii.

The King for maintenance of his Sovereign Ecclesiastical Jurisdiction in his own free Chapels, issued this Writ to the Bishop of Coventry and Litchfield, not to exercise any Ecclesiastical censure or Jurisdiction within the Church of Al-Saints, in Derby, which was his free Chapel, nor any other his Chapels, not yet to Tax them towards the Disme granted him by the Pope, for which they had compounded and paid six marks into his Wardrobe, notwithstanding their fine and composition made with the King for all the Dismes within his Diocese, for which he should have an allowance by way of defalcation.

REX Venerabili in Christo Patri Coventr. & Litch. Episcopo salutem. Cum nuper inter alia beneficia Ecclesiastica vestrae Dioc. taxari fecerimus Ecclesiam Omnium Sanctorum, de Derb. quae est libera Capella nostra, per dilectos & fideles nostros Robertum de Bakepuse, & Johannem de Sutton, & hujusmodi taxationem faciendam per nos & Venerabilem Patrem O. Sancti Adriuni Diaconum Cardinalem tunc Apostolicae sedis Legatum in Anglia, specialiter deputatos, ac dilectus nobis in Christo Decanus Linc. persona Ecclesiae praedictae, pro se & Canonicis ejusdem liberae Capellae nostrae, ration decimae proventuum ipsius Capellae secundum taxationem praedictam sex Marc. per manum suam solverit in Garderoba nostra. Vobis mandamus, quod occasion finis quem nobiscum fecistis pro decima beneficiorum et proventuum vestrae Dioc. in praefatos Dioc. et Canonicos, seu etiam liberam Capellam nostram praedictam ration praedicta vel alia quacunque occasion nullam cohercionem exercere praesumatis; eo quod sustinere nolumus sicut nec debemus, quod vos seu Ministri vestri de praedicta Capella seu aliis liberis Capellis nostris in vestra Dioc. quae a vestra Iurisdictione totaliter eximuntur, aliquatenus intromittatis. Nos tamen praedictas sex Marcas, & siquid ulterius ad nos pertiuere debeat, secundum aliam taxationem, si necesse fuerit, ulterius faciendam prout justum fuerit, in fine praedicto vobis allocari faciemus. Teste Rege apud Westm. 8 die Aprilis.

The King to effect his designs in the Court of Rome against the Barons and others, was forced to grant some Cardinals annual Pensions during their lives, and to augment them upon all new occasions, as is evident by this Record, for paying the arrears and augmentation of one of their Annuities out of the Dismes granted him by the Pope, whereof the King had usually the least share, the Pope the Cardinals and Legates swallowing up the greatest part of them, as Matthew Parker observes.

REX Omnibus, &c. salutem. Sciatis quod Fulco Lovet, Archid. Colecestr. & Magister Godefridus de Sancto Dunstano Collectores in Episcopatu London. liberaverunt per praeceptum nostrum Venerabili Patri H. Ostensi. & Welle • r • nsi Episcopo sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinali quinquaginta libras de terminis Pasch. & Sancti Michaelis Anno Regni nostri quinquagesimo secundo, & de termino Pasch. Anno Regni nostri Qinquagesimo tertio de arreragiis quinquaginta Marcarum annuarum sibi per nos concessarum, in augmentationem annui feodi sui Centum Marcarum, & viginti & quinque Marcas de termino Sancti Michaelis proximo praeterito de feodo supradicto, de fine quem praedicti Archid. & Godefridus nobiscum fecerunt pro Decima Episcopatus praedicti, de qua quidem pecunia praefatos Archdiaconum & Godefridum tenore praesentium quietamus, & eandem pecuniam in fine decimae praedictae allocamus. In cujus &c. Teste Rege apud Westm. 7. die Octobris.

How the Pope and King by his command, exempted his own Italian Agents, who had benefices or Prebends in England, from the payment of Dismes, and all Ecclesiastical Censures which he with utmost rigor imposed upon all others, making the English the only Isachars to undergo his unsupportable burdens imposed on them without the least exemption or moderation, this Record will clearly evidence.

REX Omnibus, &c. salutem. Inspeximus literas Venerabilis Patris W. Ebor. Archiepisc. Angliae Primatis, dispensatoris decimae proventuum Ecclesiasticorum nobis in Regno nostro à seed Apostolica concessae, collectoribus ejusdem decimae in Episcopatibus Sarum. & Cicestr. directas in haec verba, W. permissione divina Eborum Archiepiscopus Angliae Primas dispensaror decimae proventuum Ecclesiasticorum Domino H. Illustri Regi Angliae in eodem Regno sibi à seed Apostolica deputatae, ac Reverendi Patris O. Sancti Adriani Diaconi Cardinalis olim Legati in Anglia vicem gereus, Venerabili Patri in Christo Domino Episcopo Sarum, & aliis Collectoribus ipsius decimae in Sarisbir. & Cicestren. Episcopatibus deputatis & imposterum deputandis, salutem in Domino. Cum discretus vir Magister Sinicius Domini Papae Camerae Clericus Canonicus Cicestrensis, persona Ecclesiae de Doniug • on, Sarum Dioc. obsequiis Domini Papae et Romanae Ecclesiae, ac Domini Regis praedicti in partibus Angliae fideliter nunc er alias institerit et insistat, et propter hoc sit ei ab Apostolica seed indultum, ut excommunicari vel interdici nequeat, vel suspendi, et pro reverentia praedictae sedis ab exactione decimae praedictarum Ecclesiae et Praebendae, et pro honor ipsius Domini Regis cujus est specialis; Idem Dominus Rex et nos velimus eum esse immunem et penitus liberari; Paternitati et discretioni vestrae qua fungimur authoritate mandamus, quatenus decimam praedictam ration primi, vel secundi aut tertii Anni a praefato Magistro Sinicio, vel ejus procuratoribus seu firmariis, vel aliis quibuscunque pro praedictis Ecclesia et Praebenda nullatenus per vos aut alios exigatur vel recipiatur, vel exigi aut recipi permittatur. Dat. apud Westm. J. Kal. Novembris Anno Gratiae, 1268.

Nos autem quietantiam & liberationem praedictas ratas habentes & gratas, volumus & concedimus, quod praefatus Magister Sinicius immunis & quietus existat ab exactione & praestatione decimae praedictarum Ecclesiae & Praebendae de tribus annis praedictis, juxta tenorem literarum Archiepiscopi supradicti. In cujus rei testimonium. Teste Rege apud Westm. 8. die Novembris.

King Henry in the 54. year of his Raign was very active and intentive in collecting and disposing the Dismes granted him for 3. years space by the Pope, towards the relief of his necessities and satisfying of his Debts by reason of the late Wars and troubles, and levying the Dismes granted him for the relief of the Holy Land, and calling the Collectors thereof both in England and Ireland to an account, for which many Bishops and Dioceses compounded for a certain sum in gross, or annual payment, which some Bishops advanced beforehand, as these ensuing Records attest, wherein our Histories are silent.

REX Archiepiscopis, Episcopis, Abbatibus, Prioribus & aliis viris Religiosis, Archid. Officialibus, Decanis, Rectoribus, Vicariis, ac Universis & singulis benefiatis in Hibernia Constitutis, ad quos, &c. salutem. Cum Dominus Papa propter adversitates et angustias quae nos in turbatione in Regno nostro nuper habita multipliciter imprimebant, decimam omnium beneficiorum Ecclesiasticorum totius Hiberniae per triennium nobis concesserit ad relevationem status nostri, et nos dictam decimam Karissimae Consorti nostrae Alyanore Reginae Angliae assignaverimus, quae circa collectionem supradictae decimae non modice extiterit praegravata sumptibus & expensis, licet modicum assecuta fuerit hactenus exinde subsidium & juvamen; & praedicta Consors nostra fratrem Stephanum de Ful • burn. Hospitilarium▪ & Magistrum Johannem de Bosco conjunctim & divisim suos ordinaverit procuratores & Nuncios ad Colligendam & recipiendam decimam supradictam, & ad audiendum ratiocinia de praeceptis a quibuscunque Collectoribus decimae supradictae. Nos tenore praesentium ratum habentes & firmum quicquid procuratores & Nuncii praedicti, vel eorum alter nostro & praedictae Consortis nostrae nomine duxerint vel duxerit faciendum; Vobis mandamus firmiter injungentes, quod eisdem Procuratoribus & nunciis in omnibus quae ad id pertinent intendentes sitis & respondentes, consulentes & auxiliantes, prout ipsi vobis scire facient ex parte nostra. In cujus, &c. Teste Rege apud Bampton, 5 die Septembris.

MAndatum est omnibus Ballivis & fidelibus Regis Hiberniae, quod eosdem Procuratores & Nuncios & eorum homines ac bona manuteneant protegant & defendant, non inferentes eis vel inferri permittentes injuriam, molestiam, dampnum seu gravamen. Et si quid eis, &c. id eis, &c. Ipsis etiam cum per eos seu potestatem suam transitum fecerint salvum & securum conductum habere faciant, prout ab eis super hoc fuerint requisiti▪ In cujus, &c. Teste ut supra per unum Annum duraturum.

Et Mandatum est Jacobo de Alditheleye, & omnibus fidelibus Regis per totam Hyberniam constitutis, quod eisdem Stephano & Johanni, & eorum substitutis ad decimam praedictam levandam & ad opus Reginae colligendam intendentes, & respondentes, consulentes & auxiliantes prout ab ipsis, ex parte Regis & praedictae Reginae plenius fuerint requisiti. In cujus, &c. Teste ut supra.

King Henry having many years before taken up the Cross, and vowed to go in person to the Holy Land to relieve it, and Collected much money upon that pretext, perverted to other uses, all swallowed up by the Pope under pretext of gaining Apulia and Sicily for his Son Edmund, did now by his regal authority and advice of his Prelates, Barons and Commons, dispense with this his Croysado vow, and transfer it to his Son Prince Edward, to execute, and assigning the aid granted to him for that end, by this Charter to the Prince.

REX Omnibus, &c. salutem. Licet nos, sicut Edwardus primogenitus noster, totis desideriis affectemus transfretare in subsidium Terrae Sanctae, quia tamen Praelatis, Magnatibus et Communitati Regni nostri non videtur expediens, neque ratum, quod nos ambo extra Regnum istis temporibus ageremus, nos votum nostrum quatenus possumus perfici, et Regni nostri Regimini, de Consilio dictorum Praelatorum et magnatum salubriter prospicere cupientes, negotium Crucis una cum signo Crucis nostrae praefato primogenito nostro ex plena et summa confidentia commissimus vicem nostram. Et idem negotium quoad votum peregrinationis nostrae, et suae, prout decet et expedit ad Christiani nominis exaltationem efficacius peragendum, totam vicesimam nobis in subsidium Terrae Sanctae, per totum Regnum nostrum concessam tam collectam quam colligendam, eidem primogenito nostro duximus plenary conferendam. In cujus, &c. Teste Rege apud Wynton. 4 die Augusti.

REX Dilectis sibi in Christo Abbati & Conventui Sancti Augustini Cantuar. salutem. Cum concessimus universis et singulis Episcopis Regni nostri, quod vicesimam ipsos et Ballivos suos contingentem, quam nobis in subsidium Terrae Sanctae nuper Curialiter concesserunt, per fideles Ministros suos taxari et colligi faciant, ita quod pecuniam de vicesima ipsorum Episcoporum nobis habere faciant in die insiantis festi Sancti Johannes Baptistae, nobis deferendam in Terram Sanctam, et totam pecuniam de bonis villanorum suorum provenitem habeant London in festo Sancti Michailis proximo futuro, Nunciis nostris quos ad hoc deputabimus integraliter exhibendam; Nos de fidelitate et promptitudine vestra plenius confidentes, et gratiam quam ipsis Episcopis in hac parte fecimus vobis facere volentes, vobis concedimus, ut vicesimam bonorum vestrorum et etiam villanorum vestrorum taxari et pecuniam inde provenientem levari et colligi faciatis. Ita quod pecuniam illam habeamus terminis praedictis in forma supradicta. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 26. die Ma • i.

REX Omnibus, &c. salutem. Inspeximus Literas Patentes sigillis Magistri Walteri Scamel. Thesaurarii Sarr. & Petri de Winton. ad audiendum compotum decimae nobis à seed Apostolica concessae in quibusdam Cantuariensis Provinciae Diocesibus deputatorum, signatas in haec verba. Omnibus ad quos praesentes literae pervenerint Walterus Thesaurarius Sar. & Petrus de Winton. ad compotum decimae Domino Regi per Dominum Papam concessa per praedictum dominum Regem & venerabilem Patrem Dominum Octobonum Sancti Adriani Diaconum Cardinalem nuper Apostolicae sedis Legatum in quibusdam Cantuar. Provinciae Diocesibus audiendum deputatis salutem in Domino. Sciatis quod Venerabilis Pater Dominus Nicholaus Winton. Episcopus qui finem fecit cum Domino Rege pro tota decima praedicta, ipsum Dominum Regem de tribus annis de quibus ipsa Decima Domino Regi fuerit concessa de Winton. Dioc. contingente, & Gilbertus Prior de Merton. & Walterus de Briche, dictus de la Cross, dictae decimae Collectores, reddiderunt coram nobis compotum de tribus millibus libris secundum finem praedictum cum Domino Rege factum, de totali decima trium annorum. Quo quidem compoto audito allocatis, Venerabili Patri Priori & Waltero praedictis, liberatis factis expensis & aliis rationabilibus de voluntati Domini Regis & consilii sui allocandis, Venerabilem Patrem Priorem & Walterum praedictos tàm pro se quam pro toto Clero Wintoniensis Diocesis eidem Domino Regis de tribus Millibus invenimus satisfecisse & praefatum Dominum Regem totaliter esse pacatum. Et ideo praedictum Patrem Priorem, & Walterum, & totum Clerum Wintoniensis Diocesis de praefatis tribus Millibus libris pro fine praedicto quantum in nobis est quietos clamamus in perpetuum. In cujus rei testimonium praesentibus literis sigilla nostra apposuimus. Dat. apud Westm. 17. die Julii, Anno Regni Regis Henrici filii Regis Johannes 53. Nos igitur redditionem compoti praedicti acceptantes, praedictos Patrem Priorem & Walterum de eodem compoto, quantum in nobis est, tenore praesentium quietamus. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 11. die Julii.

REX Universis & singulis de Episcopatu Cicestrensi salutem. Sciatis quod deputavimus dilectum Clericum nostrum Radulphum le Botiller ad arrearagia decimae nobis à seed Apostolica concessae in Episcopatu praedicto, de primo anno de illis tribus annis quibus Dominus Papa nobis gratiam fecit de decima beneficiorum Ecclesiasticorum Regni nostri levanda, & ad opus nostrum colligenda prout ei injunximus & melius viderit expedire. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Radulpho in praemissis intendentes sitis & respondentes, consulentes & auxiliantes prout vobis scire facit ex parte nostra. In cujus rei testimonium &c. Teste Rege apud Westm. 26. die Maii.

REX Omnibus &c. salutem. Inspeximus Literas Patentes sigillis Magistri Constantini Archid. Subbyr. & P. de Wynton. ad audiendum compotum decimae nobis à seed Apostolica concessae in quibusdam Cant. Provinciae Dioc. deputatorum, signatas in haec verba. Omnibus Christi fidelibus praesentes literas inspecturis Constant. Archid. Subbyr. & P. de Winton. ad compotum Decimae domini Regis per dominum Papam concessae à praedicto Domino Rege & à venerabili Patre Domino O. Sancti Adriani Diac. Cardinali nuper Apostolicae sedos Legato audiendum deputati, salutem in Domino. Sciatis quod Venerabilis Pater H. Episcopus Elyensis, qui finem fecit cum Domino Regio pro tota decima ad Dominum Regem ration praedictae concessionis Domini Papae pertinente, de omnibus bonis spiritualibus & temporalibus Ecclesiasticarum personarum in Civitate & Dioc. Elyen. de illis tribus annis quibus dicta decima fuerat praefato Domino Regi secundum verum valorem concessa reddidit compotum coram nobis per Magistrum Alanum de Rokeland, officialem, Elyensem & Nicholaum de Mare, Clericum ipsius Episcopy coram nobis, de Mille & Ducentis Libris sterlingorum, per quas finem fecit cum praedicto Domino Rege pro tota decima praenominata de tribus annis praedictis pro compoto audito, allocatis praedicto Episcopo solutionibus factis, expensis & omnibus aliis idem negotium contingentibus rationabiliter allocandis; de voluntate Domini Regis & consilii sui praedictum Episcopum tam pro se quàm pro toto Clero Civltatis & Dioc. Elyen. invenimus de supradictis mille & ducentis libris praefato Domino Regi plene satisfecisse, secundum finem praedictum quem cum Domino Rege fecit. Et ideo praefatos Episcopum & Clerum de tota praedicta pecuniae quantitate quantum in nobis est plene acquietamus. In quorum testimonium praesentibus sigilla nostra duximus apponenda. Dat. apud Westm. 1 die Jdus Maii. Anno Regni Domini Regis praedicti 54.

Nos igitur redditionem compoti praedicti acceptantes, praefatos Episcopum & Clerum de eodem compoto, quantum in nobis est tenore praesentium quietamus. In cujus &c. Teste Rege apud Westm. 5 die Maii.

REX Vic. Cantabr. salutem. Quia dilectos Clericos nostros Magistrum Adam de Rokeland, Officialem Elyensem, & Nicholaum de Ware, assignavimus ad colligendum arreragia Decimae in Episcopatu Elyen. nobis à seed Apostolica concessae. Tibi praecipimus sicut pluries praecepimus sub fidelitate qua nobis teneris firmiter injungentes, quatenus eadem arreragia tam temporalium quàm spiritualium quociens ab eis vel uno eorum fueris requisitus, de bonis eorum qui dictam decimam nobis nondum solverunt, de quorum nominibus dicti Clerici tibi constare faciant, sive fuerint infra libertates sive extra, cum omni festinatione levari & elsdem vel alteri eorum integre solvi facias. Ita quod ipsa omni modo habeamus ad urgentissima negotia nostra expedienda ad diem quem dicti Clerici nostri tibi praefigent. Et hoc nullatenus omittas sicut indignationem nostram perpetuam & dampnum in rebus propriis volueris evitare. Sciturus quod nisi hoc feceris nos de terris & Catallis tantam Summam faciemus ad opus nostrum levari, nihilominus propter mandati nostri contemptum gravius puniendo▪ Teste ut supra.

REX Omnibus, &c. salutem. Inspeximus literas Patentes sigill. Magistri Constantini Archid. Subbor. & P. de Winton. ad audiendum compotum decimae nobis à seed Apostolicae concessae in quibusdam Cant. Provinciae Dioc. Dedeputatorum, signatas in haec verba. Omnibus Christi fidelibus praesentes literas visuris vel audituris, Constantine Archid. Subbir. & Petrus de Winton. ad Compotum Decimae Domino Regi per Dominum Papam concessae à praedicto Domino Rege & à Venerabile Patre Otobono, Sancti Adriani Diacono Cardinali Apostolicae sedis nuper in Anglia Legato audiendum deputati salutem in Domino Sciatis quod Dominus Willus Decanus Linc. Ecclesiae & Magister Rogerus de Ranekyngham Archid. Huntingdon. qui composuerunt cum Domino Rege pro tota decima spiritualium & temporalium ac quorumcunque aliorum proventuum Ecclesiasticorum Ecclesiae Linc. & Dioc. ad Dominum Regem ration praedictae concessionis Domini Papae pertinente, de illis tribus annis quibus dicta decima fuerat praedicto Domino Regi concessa, reddiderunt compotum coram nobis de novem millibus ducentis sexaginta sex libris tresdecim solidis & quatuor denariis, per quas composuerunt cum praedicto Domino Rege pro tota decima praenominata de tribus annis supradictis. Quo compoto audito allocatis praedictis Willielmo & Rogero solutionibus factis, expensis primi anni, & omnibus aliis idem nogotiū contingentibus rationabiliter allocandis, dictos Willum & Rogerum tam pro Ecclesia quam pro Dioc. memoratis invenimus de supradictis novem millibus Ducentis sexaginta sex libris tresdecim solidis & quatuor denariis praefato Domino Regi plene satisfecisse, secundum Compositionem quam cum Domino Rege fecerunt cum ducentis quinquaginta sex libris tresdecim solidis & quatuor denariis adhuc debitis diversis mercatoribus certis die & loco solvendis, secundum formam litterae obligatoriae ejusdem Decani in Garderoba Domini Regis depositae, donecidem Decanus vel Archid. praedictus de dictis ducentis quinquaginta sex libris tresdecim solidis & quatuor denariis plene satisfecerint. Quae quidem litera obligatoria debet dicto Decano vel dicto Archid. restitui, facta solutione Mercatoribus antedictis. Et sic praefatos Willielmum & Rogerum de praedictis novem millibus Ducentis sexaginta sex libris tresdicem solidis & quatuor denariis de voluntate Domini Regis & Consilii sui quantum in nobis est plene acquietamus. In quorum testimonium praesenti scripto sigilla nostra sunt appensa, Dat. apud Westm. in Garderoba praefati Dominni Regis. Anno Regi ejusdem 54. Nos igitur redditionem compoti praedicti acceptantes praefatos Willielmum & Rogerum, de eodem compoto quantum in nobis est tenore praesentium quietamus. In cujus, &c. Teste ut supra.

REX Vic. & Ballivis suis Dioc. Linc. constitutis salutem. Quia dilectum Clericum nostrum Magistrum Johannem le Flemeng. una cum Decano Linc. Ecclesiae assignavimus ad colligendum arreragia decimae in Episcopatu Linc. nobis à seed Apostolica concessae. Vobis praecipimus sicut alias praecepimus sub fidelitate qua nobis tenemini firmiter injungentes, quatenus eadem arreragia tam temporalium quam spiritualium quociens ab eis vel uno eorum fueritis requisiti, de bonis eorum qui dictam Decimam nobis nondum solverunt, de quorum nominibus dictus Decanus vel dictus Clericus noster vobis constare fac. sive fuerit infra libertatem sive extra, cum omni festinatione levari eisdem vel alteri eorum integre solvi faciatis. Ita quod ipsa omni modo habeamus ad urgentissima negotia nostra expedienda ad diem quem dictis Decano et Clerico nostro praefiximus. Et hoc nullatenus omittatis sicut indignationem nostram perpetuam & dampnum in rebus propriis volueritis evitare; scituri quod nisi hoc feceritis, nos de terris & Catallis vestris tantam summam faciemus ad opus nostrum levari. Vos nihilominus propter mandati nostri contemptum gravius puniendo. Teste ut supra.

REX Omnibus Christi fidelibus ad quos, &c. Inspeximus Literas Patentes sigillis Magistri Walteri Scamel Thesar. Sarr. Petri de Winton ad audiendum compotum decimae nobis à seed Apostolica concessae in quibusdam Cantuariensis Provinciae Diocensibus deputatorum, signatas in haec verba. Omnibus Christi fidelibus praesentes literas inspecturis, Magister W. Scamell Thesaur. Sarr. & Petre de Winton. ad compotum Domino Regi concessae audiendum deputati salutem in Domino. Noverit Universitatis vestra quod Magister Stephanus Archid. Cantuar. coram nobis per Clericos suos reddidit compotum & respondit de mille ducentis Mart. octo solid. & decem denar. de decima primi anni Domino Regi concessa & contributione in Civitate & Diocesi Cantuaria, & de Contributione Decanatus de Shorham, & de bonis temporalibus & spiritualibus Domini Archiepiscopi Cantuar. ubicunque existentibus receptis, & de viginti duabus Marc. quatuor solid. & duobus denar. receptis de decima Episcopatus Roff. Et de tribus Marc. receptis de decima Ecclesiae de Newenton, Linc. Dioc. & de tribus Marcis sex solidis & octo denar. receptis de decima praebendae Magistri Pontii in Ecclesia Smulling Cicestr. Dioc. & de Centum quinquaginta Marc. de Cancellar. Cicestr. recept de decima per ipsum collecta in Cicestr. Dioc. de quibus omnibus supradictis est summa mille trecent. sexaginta decem & novem Marc. sex solid. & quatuor denar. de quibus compoto diligenter audito & alloc. dicto Archido & Clericis suis solutionibus & liberationibus dictum negotium tangentibus rationabiliter allocandis, nos dictum Archid. & Clericos suos de praedictis mille trecentis sexeginta decem & novem Marc. sex solid▪ & quatuor denar. Domino Regi plenary satisfecisse, propter quod ipsos per praedictum compotum quantum in nobis est de tota praedicta pecunia totaliter adquietamus. In cus rei testimonium sigilla nostra praesentibus duximus apponenda. Dat. apud Westm. 12. die Febr. Anno Regni Domini Regis praedicti. 54.

Nos autem redditionem compoti suppradicti acceptantes, praefatum Archdiaconum & Clericos suos de eodem compoto quantum in nobis est tenore praesentium quietamus. In cujus &c. Teste Rege apud Westm. 12. die Febr.

REX Omnibus, &c. salutem. Inspeximus Literas Patentes sigillis Magistri Walteri Scamel, Thesaur. Sarr. & Petri de Winton▪ ad audiendum Compotum decimae nobis à seed Apostolica concessae in quibusdam Cantuariensis Provinciae Diocesibus deputatorum, signatas in haec verba. Omnibus Christifidelibus praesentes literas inspecturis, Magister Walterus Scamell, Thesaur. Sarr. & Petrus de Winton. ad compotum decimae Domino Regi ab Apostolica seed concessae à praedicto Domino Rege & venerabili Patre Domino O. Sancti Adriani Diacono Cardinali audiendum deputati, salutem in Domino. Sciatis quod Venerabilis Pater Laurentius Episcopus Roff. reddidit compotum coram nobis de Centum sexaginta duodecim libr. & decem solid▪ de decima omnium bonorum & proventuum Ecclesiasticorum Temporalium & spiritualium tam dicti Episcopy quàm virorum Religiosorum & aliorum Ecclesiasticorum personarum Roff. Dioc. de secundo Anno illorum trium annorum quibus Dominus Papa decimam hujusmodi proventuum Domino Regi concessit, secundum taxationem factam per Magistrum Bonetton. de sancto Quintino ad hoc specialiter deputatum. Et de tresdecim libris quindecim solidis, & duobus denariis arrearagiis decimae bonorum spiritulium de primo anno. Quo compoto audito, & allocatis dictis Episcopo & Clero solutionibus, liberationibus ac aliis dictum negotium tangentibus rationabiliter allocandis, de voluntate Domini Regis. Nos dictos Episcopum & Clerum de praedictis Centum sexaginta & duodecim Libris & decem solidid ex una parte, & de tresdecim Libris quindecim solidis & duobus denariis de arrearagiis ex altera parte invenimus praedicto Domino Regi plenary satisfecisse; propter quod ipsos per praedictum compotum quantum in nobis est & de tota praedicta pecunia totaliter acquietamus. In cujus rei testimonium sigilla nostra praesentibus duximus apponenda. Datum apud Westm. 27. die Januarii. An. Regni Domini Regis supradicti. 54.

Rex autem redditionem Compoti supradicti acceptans praefatum Episcopum de eodem Compoto quantum in ipso est tenore praesentium quietar. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 30. die Januarii.

REX Omnibus, &c. salutem. Inspeximus Literas Patentes sigillis Magistri Walleri Scamel Thesaur. Sar. & Petri de Winton. ad audiendum compotum decimae nobis à seed Apostolica concessae in quibusdam Cantuar. Provinciae Diocesibus deputatorum, signatas in haec verba, Universis praesentes Literas visuris vel audituris Walterus Thesaur. Sar. & Petrus de Winton. Custos Garderobe Domini Regis auditors rationum decimae Domino Regi à seed Apostolica concessae, salutem in Domino. Noverit universitas vestra quod Willielm • s Archidiaconus Hereford. Collector. decimae supradictae in Episcopatu Hereford. duobus primis annis coram nobis compotum reddidit de quingentis quadraginta tribus tresdecim solidis & octo denariis per ipsum & Nunclos suos receptis in dicta Dioc. de decima supradicta, videlicet de quingentis triginta & octo libris tresdecim solidis & octo denariis receptis in Episcopatu Hereford. Et de Centum solidis receptis in Episcopatu Wygorn. de quibus liberavit in Garderoba Domini Regis apud Westm. Nicholao de Leukenor, Custodi ejusdem Garderoba ibidem viginti & duas Libras tresdecim solidos & quatuor denarios. Idem W. Archdiaconus liberavit diversis personis quadringentas Triginta & unam libras, & quatuor denarios de mandato Dominorum Regis & Legati & per literas eorundem, quas literas nobis in Compoto suo restituit. Item allocantur eidem W. Archidiacono pro expensis suis factis circa taxationes bonorum Ecclesiasticorum in Wygorn. & Hereferdens. Episcopatibus, & pro dicta pecunia colligenda & pro parte London. deferenda triginta Libr. Et ideo dictis liberatis solutionibus & allocationibus factis nos dictum Willielmum Archidiaconum vice & nomine dicti Domini Regis de dictis quingentis & quadraginta tribus libris tresdecim solidis & quatuor denariis finaliter quietum clamamus. In cujus rei testimonium praesentibus sigilla nostra apposuimus. Dat apud Westem. 28. die Januarii. Anno Regni Regis Henrici tertii. 54.

Nos autem redditionem Compoti praedicti acceptantes praefatum Archidiaconum de eodem Compoto quantum in nobis est tenore praesentium quietamus. In cujus &c. Teste Rege apud Westm. 28. die Januarii.

What arrearages the King ordered to be paid this year out of this Disme to the Pope for his annual rent for England and Ireland, granted him by King John, I have already printed page 311. whereon you may reflect.

REX Vic. Ebor. & omnibus Ballivis, &c. salutem. Cum mittamus dilectos Clericos nostros Magistrum Henricum de Brandeston, & Henricum Samson's, ad decimam nobis à seed Apostolica in Com. praedicto concessam ad opus nostrum sine dilatione colligendam prout melius & citius viderint expedire. Vobis mandamus firmiter injungentes quod eisdem Henr. & Henrico ad praemissa facienda intendentessitis consulentes ad auxiliantes prout vobis scire facient ex parte nostra, & de omnibus bonis & Catalis illorum de Balliva vestra qui dictam decimam solvere contradicunt, eandem decimam tam infra Libertates quorumcunque quàm extra levari faciatis sine mora, sicut ab eisdem Henrico, & Henrico fueritis requisiti. Et ita viriliter & diligenter vos habeatis in hac parte quod diligentiam vestram exinde merito debeamus commendare, & quod pro defectu vestri in praemissis dampnum non incurramus. Teste ut supra.

Consimiles Literae diriguntur Vic. Not. Northumbri • , Cumberl. Westml. & Lancastr.

King Henry to gratify the Pope for the Dismes granted him, which his Legate and his Assignees only must collect, assigned the Dismes of Ireland, and of some Bishoprics in England, to the Popes Agents towards the speedy satisfaction of the Arrears due to him for the annual rent granted him by King John, and payment of annuities granted by the King to some of his Cardials in the first place, as appears by Pat. 54 H. 3. m. 27. intus, already Printed page 311. and by these two Records.

REX Universis, &c. salutem. Noverit universitas vestra quod cum decimam proventuum Ecclesiasticorum Hiberniae nobis à seed Apostolica concessam deputaverimus assignandam Magistro Sinicio, Apostolicae sedis Camerae Clerico nomine Romanae Ecclesiae pro Arrearagiis annui Census in quibus eidem Ecclesiae tenebamur usque ad certam summam, et de eadem decima prout volebamus non posset eidem Ecclesiae festina et debita satisfactio provenire, ac postmodum decimam Linc. Episcopatus simili modo nobis ab Apostolica seed concessam pro arrearagiis ejusdem Census usque ad quantitatem quae de dicto consensu aretro est eidem Magistro Sinicio, nomine ipsius Ecclesiae duxerimus deputand. dictusque magister mille et Centum marcas tantum et nihil amplius receperit nomine ipsius Ecclesiae de decima Hiberniae supradicta, pro eo quod dilectae consorti nostrae Alienore Reginae Angliae, dicta decima Hiberniae, pro quibusdam suis debitis a praedicta seed Apostolica, et a nobis postmodum extitit concessa et deputata, licet appareat per quasdem patentes literas Ruk. Salveterrae, et Bartholemaei Jacob. mercatorum Florentinorum sociorum Reinerii de Fur. et Thaddei, Orlandi, ipsos mercatores ad mandatum praefatae Consortis nostrae et praefati magistri Sinicii, ducentas et quinquaginta marcas recepisse nomine prdictae Ecclesiae de summa quadringentarum Marc. quas idem Magister eis persolvi mandaverat per Venerabilem patrem Midd. Episcopum et Decanum Ossarteno, Executores negotii dictae decimae in Hibernia. Quia tamen in veritate dictus Magister Sinicius non recepit praedictas ducentas & quinquaginta Marc. sed ease volumus & mandamus praedictae Consorti nostrae assignari, pro eo quod de praedicta decima Linc. Episcopatus sicut mandavimus praefato Magistro nomine praefatae Eccleliae poterit plenary satisfieri de Censu praedicto, confitemur & recognoscimus ipsum Magistrum Mille & Centum Marc. praedictas & nihil amplius ut praedictum est recepisse de decima Hib • rniae supradicta. Et Ecclesiam Romanam praedictam & Magistrum ipsum erga omnes plenurie acquietabimus & reddemus indempnes de ducentis & quinquaginta Marc. supradictis. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 16. die Febr.

REX Decano Linc. & socio suo Collectoribus Decimae in Episcopatu Lincoln. salutem. Cum teneamur Ven. Patri Sanctorum Cosinae & Damiani Decano Card. in quadraginta & quinque Marc. de termino sancti Michaelis Anno Regni nostri 52. & de terminis Paschae & Sancti Michaelis, Anno Regni nostri 53. de annuo feodo suo triginta Marcarum quod percipit ad Scaccarium nostrum. Vobis mandamus, quod de arrearagiis finis quem nobiscum fecistis pro decima Episcopatus praedicti, habere faciatis eidem Cardinali triginta Marc. de duobus primis terminis praedictis. Proviso, quod primo satisfiat Domino Pap • e de arrearagiis suis annui Census quem percipit ad scaccarium praedictum juxta tenorem aliorum mandatorum nostrorum quae inde recepistis. Et nos praedictas triginta Marcas vobis in arrearagiis finis praedicti faciemus allocari. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 5 die Aprliis. So as you see the King must have only the gleanings of the Dismes after the Pope and his Creatures harvest.

REX Universis & singulis Collectoribus decimae per Regnum Angliae constitutis salutem. Cum dilecti nobis in Christo Abbas & Conventus de Sancto Albano pro necessariis utilitatibus nostris Centum Marcas sterlingorum de mandato nostro Magistro Gefredo Cameraio Veneravllis Patris O. Sancti Adriani Diaconi Cardinalis nuper Apostolicae sedis Legari in Anglia persolverint, per quod per nostras Patentes Literas vobis mandaverimus quod dictas Centum Marcas e • sdem Abbati & Conventui in solutionem decimae quam nobis solvere tenebantur de primo Anno de illis tribus annis quibus eadem decima pro nobis colligebatur computaretis, & de solutione residui si quod esset secundum formam qua idem Legatus decimam illam authoritate Apostolica solvi mandavit, staretur conscientiae eorundem. Vobis mandamus, quod à praefatis Abbate & Conventu de Decima primi anni praedicti ration dicti residui ultra id quod juxta Conscientiam suam solverint de eodem residuo si quod fuerit nihil penitus exigatis contra tenorem literarum nostrarum praedictarum. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 4. die Febr.

The King granted this Patent to John Waler and his Clerk, that he should detain his own Dismes towards satisfaction of a Debt the King owed him, whiles he had the Custody of the Tower, and some others had the like for their debts to be allowed the Collectors upon that account.

REX Collectoribus Decimae in Episcopatu Norwicen. salutem. Cum concesserimus dilecto Clerico nostro Johanni Walerand, quod decima ipsum contingens ration beneficiorum suorum in Regno nostro sibi allocetur in debitis quibus ei tenemur, de tempore quo habuit custodiam Turris nostrae London. ex comcessione nostra. Vobis mandamus, quod ab exactione quam eidem Johanni de decima beneficiorum suorum praedict. Dioc. vobis solvenda de illis tribus annis de quibus Dominus Papa nobis gratiam fecit de decima beneficiorum Ecclesiasticorum Regninostri desistentes, si quid ab ipso ea occasion ceperitis, sine dilatione restituatis eidem. Et nos de decima ipsum contingente certioretis, ut vobisinde in compoto vestro debitam allocationem habere faciemus. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 28. die Aprilis.

Consimiles Literas habet idem Johannes insingulis Dioc. in quibus beneficia sua existant. Teste ut supra.

The King granted this License to Herbert Boyvil his Tenant in Capite, in the manner of Ferlirg, to sell it to the Bishop of Norwich and his successors, to furnish himself with monies to accompany Prince Eward to the holy Land, for which he had crossed himself.

REX Omnibus, &c. salutem. Cum dilectus & fidelis noster Herbertus de Boyvill, Crucesignatus, profecturus sit ad partes transmarinas in subsidium Terrae Sanctae, & oporteat ipsum in peregrinatione illa multas impensas facere, nos eidem Herberto in hac parte gratiam facere volentes specialem, concedimus ei, quod ipse manerium suum de Ferling, quod de nobis tenet in Capite, vendere possit Venerabili Patri R. Norwicen. Episcopo & successoribus suis imperpetuum, faciendo nobis & haeredibus nostris servitia inde debita & consueta. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 10. die Maii.

The King having granted the profits of the Archbishopric of Dublin to Prince Edward, towards the expenses of his voyage to the Holy Land, except Knights fees, wards, releases, advousons, &c. issued this Patent to his Escheator of Ireland. concerning it.

REX Dilecto Clerico suo Willielmo de Bakepuz, Escaetori suo Hiberniae, salutem. Cum in praesenti vacatione Archiepiscopatus Dublin. per mortem Fulconis de Saunford. nuper Archiepiscopi Dublin. concesserimus Charissimo filio Edwardo Primogenito nostro omnes exitus & Proventus ejusdem Archiepiscopatus, ad expensas ejusdem filii nostri in subsidium Terrae Sancta, salvis nobis feodis Militum, Wardis, releviis, & escaetis quibuscunque, & etiam advocationibus Abbatiarum, Prioratuum, dignitatum, Praebendarum, & Ecclesiarum quarumcunque quamdiu vacans fuerit, ut praedictum est. Vobis mandamus quod de Custodia ejusdem Archiepiscopatus in nullo vos intromittatis, sed Atturnatos ipsius Edwardi exitus & proventus praedict. percipete & habere permittatis in forma concessionis nostrae praedictae. Et si quid per vos vel vestros de exitibus seu proventibus ejusdem perceptum fuerit, id sine dilatione eidem Edwardo vel Atturnatis suis praedictis restituatis. Provisa quod omnia feoda, Wardae, relaevia, Escaetae, advocationes Abbatiarum, Prioratuum, dignitatum & Praebendarum quarumcunque per vos vel vestros ad opus nostrum salvo custodiantur prout ad opus nostrum magis videritis expedire. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 13. die Junii.

Et Mandatum est Militibus liberis hominibus & omnibus aliis tenentibus de Archiepiscopatu Dublin. quod Atturnitatis ipsius Edwardi quos per ipsum ad Custodiam ejusdem Archiepiscopatus deputari contigerit in omnibus quae ad Custodiam illam pertinent intendentes sint, & respondentes sicut praedictum est, & Atturnatos filii nostri praedicti exitus & proventus illos recipere, & habere permittatis, prout commodo Domini sui praedicti magis viderint expedire. In cujus, &c. Teste ut supra.

King Henry being desperately sick past all hopes of recovery, made a vow that if he recovered he would go in person to the holy Land, according to his former vow which he had assigned over to his Son Prince Edward, to perform for him, after which vow made he recovering his health, and resolving to proceed in his voyage, to take up monies from his Brother Richard for that use, made this assurance to him of all the revenues of the Realm except Wardships and other casual revenues, and for the regulation of his household and the affairs of the Kingdom.

HENRI Par la Grace Dieu, Rex Dangleterre, seignur de Irlaund, e Duc Aquitine, à Erceveskes, Eveskes, Priurs, Cuntees, Baruns, Chevelers, fraun es houmes, e tuzses autres feals à ki cestes lettres vendrunt saluz. Nus voluns ke vus touz le sachez, ke cum nus nadgeres de si greve malady esteiouns suspris ke de nostre garesun ne feu nul espeyr, nous ky gardionus ke eyde de houme, ne nulle terriene chose for sul Deu nus pout mester aver, meismes nostre espeir tote nostre fiaunce en le Merci en la meneye nostre creature, a le sign de la seynt croiz ke nous nadgeres à nostre Cher fuiz Edward, nostre esnez aviouns baille, à parfere por nous le veage en la terre seynte par nostre proper volente, e en pure devotiun avouns fermement voue, e meintenaunt apres nostre vou fet de jour enjourse amenda nostre estate, issi ke la merci nostre seignour outre tote humeyne quidannce par marveillus miracle à recoveraunce, à saunte nus ad restore. Et purceo ke nous nostre vou avaundit si tost come nus pouns nostre passage arraer e ordener veouns acumpler par la grace deu, effurnir e veonus ben ke nostre pelrinage ne peausse en bone manere, ne à nostre saunete enprendre, si nous devaunt nostre passage a nos creaunceurs à ki nous devouns fessuns lur assez, e ensement ke nous eussouns grant sum de aveir en tresor encuntre nostre passage solemnement e honurement a fere, nous par nostre proper esmovement, e de nostre fraunce volente, avouns grant a nostre cher frere le Noble Rey de Almayne, nostre honorable pere Wauter, Arceveske de Everwyke, Primate Dangleterre, e as autres de nostre conseyl jurez e en bone fey promettuns, ke tuttes les issues de nostre terre, e de nos Cnutez, e de eires de Justices, e de nostre Juerie, e nos eschaetes, e Wardes, e Mariages, e releus, e tuttes autres issues ke par nule veie nus purrunt eschair, retendrouns eu nos meins, a nostre oes proper a nostre sustenance, e de nostre Reyne; e de nos Mesnees, e a nus de nos dettes aleger. Issi fet a saver ke les avauntdites issues, eschaetes, e Wardes, e Mariages, e releus, a nul autre ne durrouns graunteruns oulerrouns, for sulitaunt ke si Wardes, ou Marriages deivent estre vendu, si seient vendu a lur plenere value, e ceo par nostre conseil, e le aveir de ceo surdaunt a nos propres usages, ou a nos dettes aquiter, solunc le purveaunce de meimes le conseil aseit a turn solunc kill verrunt ke seit a fere, E, par ensoun si voluns e ottreouns ke nostre conseil avantdit eight poer de ordeiner e adrescer le stat de nostre hostel solunc ceo kill verrunt ke meuz seit a fere a nostre prou & a nostre honor. E si par aventure nul eyde nus seit grant de nos feals a nostre passage avaundit, ou de la Clergy par lour curtiseye demeine, ou par le grant le Apostoyle, ou de Blaunk moynes ou de gent de autre Religion, voluns ke tot seit a nostre oes garde en meymes la furme ke de sus est dite, e meismes la chose grauntouns en dreit de la dette ke Lewellyn Prince de Wales nus deite, tuz ceus chooses avonus grant issi ne pur, quaunt ke a nos chevalers, seriaunz, vallez, e garcouns ki nous unt servi, ke ren ou poy ount eu de nus por lur travail, par mesmes nostre conseil seit purveu, ke lur assez lur seit fet si tost come le verra lius, & teus solunc lur deserts, e solunc le tens e le manere de lour servise, a saufa nus sis vintz livers endevers a doner dedenz le tens anavaunt nome per parceles a nostre volente. Estre ceo nus voluns & ottreouns, ke si nule letter de nostre Curt seit purchase en cuntre iceo nostre grant e nostre ottrey, coment kele seit purchacee ou par procurement envers nous ou en nule autre manere, icele letter de nulle force ne seit ne de nulle value, ne nuls de nos feals ne seit tenuz abbeir all execution fere de cele letter. En tesmoyne de tuttes ces chooses i cestes Lettres avouns fet fere overtes a durer par un an enter, issi ke en le fin del an en nostre pleisir, e en nostre volente seit a renoveler un autel escrit si nus veonus ke ceo nus seit bon, ou ke de ceu tens en avaunt iceo nostre grant e ottrey cesse du tot si nus voluns, issi ke utre ceu term ne seionus tenuz a ren ke contenu est en cest escrit. Done per nostre Mayne à Westm. le seiszine jour de Averil, Lan de nostre Regne Cinquaunte quint.

King Henry being doubtful of his recovery from that sickness, whiles Prince Edward his Son and heir to the Crown, was engaged in the Holy Wars, writ this Letter of advice to him speedily to return into England, upon his Fatherly blessing for the reasons therein expressed, notwithstanding his vow, and engagement, in that affaire, in such manner as might be most for his honor.

REX Edwardo primogenito suo Karissimo salutem, & paternam benedictionem, Tenore literarum vestrarum nobis super vestro Comitivae vestrae statu prospero & jocundo benedictus Deus transmissarum audito plenius & intellecto, laeti efficiebamur & hilares in immensum. Et etiam ante receptionem ipsarum literarum, tanta & tam gravi infirmitate detinebamur, quod omnes & singuli existentes physici & alii de vita nostra communiter desperabant, nec tempore quo lator praesentium à nobis recessit de nostra convalescentia spes aliqua habebatur, verumtamen prout Altissimo super statu nostro placuerit ordinare, vos inde per nostros nuncios reddemus frequentius certiores; unde cum vos in haereditatem Regni nostri tanquam primogenitus & haeres noster post nos succedere debeatis, vos post receptionem praesentium ad partes remotiores nullatenus transferatis, antequàm de statu nostro certitudinem habueritis pleniorem, tum quià si Papa crearetur & mandaret Charissimo fratri nostro R. Regi Alem. illustri a vinculo vestro, cui Custodia Regni praedicti de consilio vestro commissa fuit, oporteat ipsum pro statu Regni sui Alem. ad Curiam Romanam modis omnibus personaliter accedere. Ita quod ad depressionem quorundam mavleolorum infra Regnum nostrum existentium sicut nostis, intendere non posset ut expediret, tàm quia si occasion mortis nostrae, quod absit, vos oporteat ad propria remeare causa regiminis Regni praedicti recipiendi, cum Rege Franciae qui ad partes Franciae in brevi reversurus est, ut dicitur, honest redire poteritis & decenter; super quibus omnibus tale consilium habeatis quale vobis, & honori vestro, ac ipsi Regno, & paci & tranquillitati ejusdem magis videritis expedire. Et hoc sub obtentu paternae benedictionis nullatenus omittatis. Et ut vobis de voluntate nostra constet in praemissis, consulimus bona fide, quod ad propria redeatis sine mora, quia vestris & Regni praedicti negotiis ad votum ordinatis & dispositis, poteritis, cum praefato Rege Franc. redire versus Terram Sanctam in subsidium ejusdem, prout magis noveritis convenire. Teste Rege apud Westm. 6. die Febr.

The King during these Wars, to show his disaffection to the Jews and Judaism, and ingratiate himself with the Citizens of London, and other his Christian Subjects, published these Statutes and Proclamations against any Jews purchasing or acquiring any kind of Freeholds in England by any Charter, gift or conveyance whatsoever, and concerning their houses in Cities wherein they inhabited, their Suites at Law, and other particulars therein expressed.

REX Dilectis & fidelibus suis Majori & Vicecomitibus suis London, & Omnibus Ballivis & fidelibus suis ad quos &c. salutem. Sciatis, quod ad honorem Dei & Universalis Ecclesiae, ac emendationem & utilitatem terrae nostrae & relevationem Christianorum de dampnis & gravaminibus, quae sustinuerunt occasion liberorum tenementorum quae Judaei Regni nostri clamabant habere in terris, tenementis, feodis, redditibus & aliis tenuris, & ne vobis seu Communitati Regni nostri, vel ipsi Regno possit de caetero praejudicium generari; providimus de consilio Praelatorum, Magnatum & Procerum qui sunt de Consilio nostro, ac etiam ordinavimus & statuimus pro nobis & haeredibus nostris. Quod nullus Iudeus liberum tenementum habeat in maneriis, terris, tenementis, feodis, redditibus, vel tenuris quibuscunque per Chartam, donum, Feofamentum, confirmationem, seu quamcunque aliam obligationem, seu quocunque alio modo. Ita tamen quod domos suas quas ipsimet inhabitant in Civitatibus, Burgis, seu aliis Villis, inhabitent de caetero et ease habeant sicut habere consueverunt temporibus retroactis, et etiam alias domos suas quas Iocandas habent, licite locare possint Iudaeis tantum et non Christianis. Ita tamen quod non liceat Iudeos nostros London. plures domos quam nunc habent emere, sive quocunque alio modo perquirere in Civitate nostra London. per quod Ecclesiae perochiales ejusdem Civitatis vel Rectores earundem jacturam incurrant. Poterunt tamen iidem Judaei London. domos & aedificia sua antiqua prius diruta & destructa reparare, & in statum Pristinum redigere ad voluntatem suam. Providimus etiam & statuimus de eodem consilio nostro quod de domibus suis praedictis inhabitandis vel locandis, ut praedictum est, nullus Iudeus placitet vel placitare possit per brevia nostra Originalia de Cancellaria, sed tantummodo coram Iusticiariis nostris ad Custodiam Iudeorum assignatis, per brevia Judaismi consueta et hactenus usitata; de terris autem et tenuris de quibus Iudei ante praesens statutum Feofati fuerunt, & quas nunc tenent, volumus, quod hujusmodi infeodationes & dona penitus adnullentur, & terrae & tenementa illa Christianis qui sibi ea dimiserunt remaneant. Ita tamen, quod Christiani satisfaciant ipsis Judaeis de pecunia seu Catallo contento in Chartis & Cyrograffis suis, sine usura, quod Judaei pro hujusmodi dono vel infeodatione dederint Christianis. Hac autem adjecta conditione, ut si Christiani illi incontinenti inde satisfacere non possint, liceat Judaeis praedictis tenementa illa aliis Christianis dimittere, donec inde per rationabilem extentam secundum verum valorem eorundem Catalla sua sine usura levari possint. Salvo tamen Christianis illis herbergagio suo, Ita quod Judaeus pecuniam seu Catallum suum per manus Christianorum & non Judaeorum inde recipiat sicut praedictum est. Et si contingat Judaeum aliquem Feoffamentum amodo recipere à quovis Christiano de aliquo feodo seu tenemento contra praesens statutum, Judaeus ipse dictum tenementum seu feodum penitus amittat, & in manum nostram capiatur, & salvo custodiatur. Et Christiani illi vel eorum haeredes terram vel tenementum illud de manu nostra rehabeant. Ita tamen quod totam pecuniam quam ab ipsis Judaeis pro hujusmodi Feoffamento receperint nobis tunc solvant, vel si eorum facultates ad hoc non sufficiant, tunc verum valorem tenementorum vel feodorum nobis & haeredibus nostris annuatim reddant ad scaccarium nostrum per veram & rationabilem extentam eorundem, donec de hujusmodi pecunia seu Catallo nobis plene fuerit satisfactum. De nutric bus autem parvulorum, pistoribus, Braceatoribus & Cocis Judeorum, Quia Iudaei et Christiani in cultu fidei dispares sunt, providimus et statuimus, quod nullus Christianus vel Christiana eis ministrare praesumant in Ministeriis praedictis. Et quia Iudaei quosdam redditus, de terris et tenementis Christianorum tanquam perpetuos dudum recipere solent per manus Christianorum, qui etiam feoda dicebantur, volumus, et statuimus, quod statutum tunc inde per nos factum firmitatis robur obtineat, nec ei per praesens statutum in aliquo derogetur. Et ideo vobis praecipimus firmiter injungentes, quod provisionem, ordinationem & statutum praedictum publice per totam Ballivam vestram proclamari & firmiter teneri & observari faciatis. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 25. die Julii.

Eodem modo mandatum est singulis Vicecomitibus per Angliam. Teste ut supra.

The Suprior & Covent of Canterbury oppressing and annoying the Prior & Covent of Saint Martines Dovor, belonging to the Archbishop of Canterbury, against their Privileges, during the vacancy of the Arbishoprick then in the Kings hands, the King thereupon by his Sovereign Ecclesiastical Authority, issued this Writ to the Constable of Dovor to maintain their privileges, and not suffer them to be injuried or molested in any kind.

REX Constabulario Castri sui Dovor. salutem. Cum Prior & Conventus Sancti Martini Dovor. immediate sint subjecti Archiepiscopo Cant. qui pro tempore fuerit, & de temporalibus & aliis ad domum suam spectantibus eidem Archiepiscopo & non aliis respondere debeant, prout eis a seed Apostolica est indultum, sicut pro certo intelleximus, ac subprior et Conventus Cant. praefatis Prioris et Conventui occasion Archiepiscopatus praedicti vacantis, et in manu nostra existentis, injurias et gravamina multipliciter in • erant contra indulgentiam praedictam, sicut ex relatu eorundem Prioris et Conventus didicimus evidenter. Nos libertates tam Archiepiscopatus praedicti, quam dicti Prioratus Dovor. quamdiu idem Archiepiscopatus in manu nostra extiterit illesas in omnibus observare volentes, mandavimus praefatis Subpriori et Conventui in personis aut rebus suis, in instanti vacatione Archiepiscopatus praedicti contra indulgentiam praedictam qua iidem prior et Conventus in hujusmodi vacationibus hactenus rationabiliter usi fuerint, injurias, gravamina seu molestias aliquas nullatenus infer praesumant. Et ideo vobis mandamus, quod ipsos Priorem & Conventum & bona Prioratus sui in hac parte protegatis & defendatis, non permittentes ipsos per praefatos Subpriorem & Conventum in praemissis, quantum in vobis est indebite praegravari. Teste Rege apud Westm. 8. die Januarii.

The Official, Subprior and Covent of Trinity in Canterbury, notwithstanding invading the Rights and Privileges of the Prior and Covent of Saint Martins in Dovor, immediately subject to the Archbishopric of Canterbury, during the vacancy of that See, whiles the Temporalties were in the Kings hands, against the Privileges granted them by the Pope, the King as supreme Ordinary and preserver of the Rights of the Archbishopric, and this Priory, issued this further Writ to the Constable of Dovor Castle, to protect them in their Privileges and Rights, against those of Trinity.

REX Dilecto & fideli suo Stephano de Penecestre Constabulario Castri sui Dovor, salutem. Cum Monachi Priorarus Sancti Martini Dovor. immediate sint subjecti Archiepiscopo Cantuar. qui pro tempore fuerit, & de Temporalibus & aliis ad Prioratum illum spectantibus eidem Archiepiscopo & non aliis respondere debeant, prout eis à seed Apostolica est indultum, sicut pro certo intelleximus. Ac Offic. Subprior & Conventus Sanctae Trinitatis Cant. praefatis Monachis Dovor ration Archiepiscopatus praedicti vacantis, & in manu nostra existentis, molestias, injurias & gravamina multipliciter inferant, contra indulgentiam supradictam. Per quod nos libertates tam Archiepiscopatus praedicti quàm dicti Prioratus Dovor. quamdiu idem Archiepiscopatus in manu nostra exstiterit, illaesas, ut tenemur, in omnibus observare volentes; mandavimus praefatis Offic. Subpriori et Conventui Cant. quod praefatis Monachis in personis aut rebus suis instanti vacatione Archiepiscopatus praedicti, contra indulgentiam praedictam quam praedictis Monachis Dovor. in hujusmodi vacationibus hactenus rationabiliter usi sunt, injurias, molestias seu gravamina aliqua nullatenus inferant; Ac ipsi quasi mandata nostra in praemissis contempnentes, nihil inde facere curaverint, sed praefatis Monachis graviora dampna quam prius de die in diem inferant de quo miramur non modicum et movemur. Vobis mandamus sicut alias mandavimus firmiter injungentes, quod praedictos Monachos Dovor. homines, terras, res, redditus & omnes possessiones suas in Balliva vestra manuteneatis, protegatis & defendatis, non permittentes ipsos per praefatos Offic. Subpriorem & Conventum quantum in vobis est, durante vacatione praedicta super aliquibus molestari indibite seu gravari, sed ipsos Offic. Subpriorem & Conventum ex parte nostra moneatis & efficaciter inducatis, quod ab hujusmodi gravaminibus & molelestiis praefatis Monachis de caetero inferendis penitus desistant. Ita quod diligentiam vestram exinde merito commendare debeamus, & quod non oporteat nos amplius super hoc sollicitari, per quod manum ad hoc aliter apponere debeamus. Teste meipso ipso apud Westm 3 die Maii. Anno Regni nostro 56.

The Official of the Prior of Christ Church in Canterbury, notwithstanding the former Writs, claming a Jurisdiction over the Prior and Covent of Saint Martins Dovor during the vacancy of the Archbishopric, excommunicated them for not submitting to his Jurisdiction, whereupon they appealed against his excommunication and undue proceedings to the Court of Rome; yet afterwards the Prior of Saint Martins released the Appeal, and wasted the Corn and other goods of the house, by means whereof the Covent were likely to beg and be dispersed; the King upon the subpriors and Covents complaint thereof, as supreme Patron & founder, empowered the Constable of Dovor Castle, and two Monks of St. Martins, by this commission to preserve the goods of the house, and apply them to the benefit thereof, till the King and his Council took further order therein.

REX Stephano de Penecestre Constabulario Castri sui Dovor▪ & fratri Roberto de Cantuar. salutem. Ex parte Subprioris Prioratus Sancti Martini Dovor. nobis est ostensum; quod cum Offic. Prioratus Ecclesiae Christi Cautuar. clamantes habere Jurisdictionem super Priorem & Conventum praedicti Prioratus Sancti Martini vacante seed Cantuar. in ipsos Priorem & Conventum S. Martini, pro eo quod ipsi praedictos Offic. & Conventum Ecclesiae Christi Jurisdictionem illam exercere non permiserunt, excommunicationis sententiam fulminaverint. Et • idem Prior & Conventus Sancti Martini sentientes se ob haec & alia gravamina eisdem Priori & Conventui Sanct▪ Martini per praedictos Offic. & Conventum Ecclesiae Christi multipliciter illata indebite praegravari, ab eisdem Offic. & Conventu Ecclesiae Christi ad Curiam Romanum appellaverint & certos procuratores ad appellationem illam prosequendā ibidē transmiserint. Ac praedictus Prior S. Martini appellatione praedictae quantum in ipso fuit, sponte et sine assensu et voluntate Conventus suipradicti postmodum renunciaverit, et blada et alia bona ad prioratum suum spectantia, pro voluntate sua incessanter devastet et consumat, per quod praedictum Conventum suum mendicare et in dispersionem mitti oportebit, nisi remedium ad hoc celerius apponatur. Nosquia idem Prioratus Sancti Martini de nostra et progenitorum nostrorum Regum Angliae fundatione existit, sustinere nolentes, quod bona ejusdem quae ad sustentationem Conventus illius et pauperum Christi ad locum illum confluentium deputantur, per praesumptionem alicujus dilapidentur seu distrahantur, sed potius quod salvo custodiantur et in utilitatem Prioratus illius prout opus suerit convertantur: Assignavimus vos, una cum duobus de discretioribus et probioribus Monacbis Prioratus illius, ad bona ad Prioratum illum pertinentia conservanda et in utilitatem domus ejusdem ut praedictum est, convertenda. Et ideo vobis mandamus, quod una cum praedictis duobus monachis diligenter et fideliter praemissis intendatis, donec de consilio nostro aliud super hoc fuerit ordinatum. In cujus, &c. Teste Rege apud Winton. 28 die Decembris.

Boniface the Military Archbishop of Canterbury, deceasing beyond the Seas, Anno Dom. 1271. when he had reaped the profits of that See, and pillaged that P • ovince no fewer then 26. years 6. month and 16. days, most of which he spent in Wars and negotiations beyond the Seas, and never preached one Sermon all that time for ought I find: His Calamitatibus & Cruentis Papae rapinis, Bonifacii Archiepiscopatus ignominiose & infoeliciter gestus ac transactus est; cujus authoritas jam tandem exosa Regibus & populo vacillare, & ad ruinam paulatim vergere cepit: as his successor Matthew Parker observes. He adds out of Petrus de Ickeham, and Walterus Gi • bernensis; ( to which I shall annex Henr. de Knyghton) that in the year he died; Tanta fuit apud Cantuariam inundatio pluviae, fulguris & tempestatis quanta à diebus antiquis nunquam audita vel visa fuerit, durante tonitruo & horribiliter quasi ex uno ictu tonante tota die & nocte, & tanta inundatio aquae secuta est, quod saxa vineas, & arbores subvertit, & saepe radicitus emulsit greges & armente ex agris abduxit, ipsam pene Civitatem inundavit, ita quod incedere non possent homines nec equi. Et per clitabantur multi impetu aquae decurrentis per placeas. Hoc diluvium in domibus Civitatis & tota regione secuta est fames maxima, famemque contagio & pestis occupavit. Ut vulgus dicere & aestimare solebat, hanc divinam cladem, et ultionem ob Bonefacii permissa et perpetrata scelera Cantuvariae contigisse. Interea Henricus Rex, Clemente Papa mortuo, Romanaque seed triennio pene vacante, aliquam alleviationem intollerabilis illius jugi Papalis sensit, ab exactione intercapedine concessa, tanquam respiratione et paucorum dierum ab hostili direptione induciis datis. Anno 1172. Rex licentiam monachis Cantuariensibus Eligendi dedit. Conventus Willielmum de Chillinden. sui Subpriorem in Archiepiscopum Cantudriensem elegit. Is Electus, Romam ad Gregorium 10. qui Urbano successit, ut electio firmaretur profectus est; sed Gregorius, ut majorum suorum exemplo specimen aliquod in Papatus sui primordio illius (ut nuncupant) plenariae potestatis ostenderet , Hominem apertum atque simplicem ut Electioni facillima non suasione sed oratione coegit. I find by these Records, that the King himself did not ratify, but except against his person, and form of his Election by the Monks, and sent special Proctors to Rome to oppose it, wherein our Histories are silent, and that made him more willing to resign it.

SAnctissimo in Christo Patri & Domino Reverendo G. Dei gratiâ sacrosanctae Romanae Ecclesiae summo Pontifici H. eadem gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, salutem, cum omni reverentia & honor. Ad impetrandum & contradicendum in Curia vestrae sanctitatis literas tàm simplices quàm generales gratiam seu gratias continentes, dilectum Clericum nostrum Petrum de Montilio, Canonicum de Castro Tiburicen. Dioc. procuratorem nostrum facimus, constituimus & ordinamus. Ratum & gratum habituri quicquid idem Petrus nomime nostro in praemissis vel in aliquo praemissorum duxerit faciend. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 12. die Aprilis.

SAnctissimo in Christo Patri & Domino reverendo G. Dei gratia sacrosanctae Romanae Ecclesiae summo Pontifici H. eadem gratia Rex Angliae, Dominus Hyberniae & Dux Aquitaniae, salutem, cum omni reverentia & honor. Ad impetrandum & contradicendum in Curia vestrae sanctitatis literas tam simplices quam generales gratiam seu gratias continentes, dilectum & familiarem Clericum nostrum, Iterum Buchard. procuratorem nostrum facimus, constituimus & ordinamus. Ratum & gratum habituri quicquid idem Iterus nomine nostro in praemissis vel in aliquo praemissorum duxerit faciend. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 27. die Marcii.

That his particular employment there was to oppose this Archbishops person and election, this Letter of Procuration directed to the Pope, relates.

SAnctissimo in Christo Patri & Domino divina providentia sacrosanctae Romanae & universalis Ecclesiae summo Pontifici, suus humilis & devotus H. eadem gratia, Rex Angliae, Dominus Hyberniae, & Dux Aquitaniae recommendationem, & seipsum ad pedum sanctissima oscula beatorum. Noverit reverenda paternitas, nos fecisse, ordinasse et constituisse praesentium per tenorem dilectum Clericum nostrum I. Beuchard. Rectorem Ecclesiae de Overton Winton. Dioc. latorem praesentium, procuratorem nostrum, ad proponendum impedimenta et crimina tam contra Electionem Monachorum Sanctae Trinitatis Cantuar. et ejus formam de futuro Archipraesule praeficiendo, quam contra personam Electi, coram vobis in Curia vestra, vel vices vestras gerentibus quibuscunque. Dantes eidem potestatem nomine nostro in praemissis agendi, defendendi, excipiendi, replicandi, impetrandi, contradicendi, et in Iudices consentiendi, petendi beneficium restitutionis in integrum, praestandi in animam nostram cujuslibet generis sacramentum, ponendi, respondendi et substituendi unum vel plures ad praemissa omnia et singula quociens viderit expedire; Procuratores nostros in eadem Curia per nos, vel alios nomine nostro constitutos vel substitutos totaliter revocandi, et omnia alia et singula faciendi quae verus procurator potest facere, etiamsi mandatum exigant speciale. Ratum et gratum habituri quicquid idem Iterus, constitutus vel substitutus ab ipso nomine nostro fecerint in praemissis, pro eisdem judicatum solvi promittentes. Hoc etiam quibuscunque adversis partibus intimamus. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 28. die Marcii. Hereupon. the Pope, Hujus loco sine Monachorum Electione vel consensu, simulans in Subprioris illius Electione vitium manifestum, quod in suam potestatem jus conferendi transtulit intervenisse; Robertum de Kylwarby, ex plenitudien potestatis Archiepiscopum pronunciavit, being then Provincial of the Freers Minorites in England, chief promoter of the Popes Dismes, Croysadoes, and other exactions in the Realm, for a. 11 years space: The Monks, quorum insolentia Regibus saepe molesta ( oft opposing themselves against their Kings and lawful Princes recommendations of an Archbishop to them,) jam tandem ab ipso Papa, quem contra Reges implorare consueverunt, fracta est, so as they durst not oppose this intruder of the Popes sending by way of Provision. But yet to preserve their right of Election in some measure, they were content forsooth, to choose him whom the Pope had before designed without and against their wills; then sent their subprior (who had formerly renounced his Election at Rome before the Pope) together with the Prior of Dovor, and Official of Canterbury to him to London, qui eum Conventus nomine Electum salutarent. Ac Robertus, etsi Archiepiscopatum hunc Papae acceptum tulit, ut Monachorum gratiam & benevolentiam colligeret, perhumaniter eos accepit & petractavit; secumque de Ecclesiae Cantuariensis negotiis consilium daturos, octo diebus retinuit. Concessit autem ei Dominus Papa, ut munus consecrationis eligere possit à quocunque Episcopo Catholico quem ad hoc duxerit eligendum. Elegit autem Willielmum Bathoniensem, quem fama sanctitatis inter caeteros multum efferebat. On the day of his consecration March 4. 1272. the Prior of Canterbury demanded of him the sum of 3000. Marks which the Covent had spent in the Election of their subprior Chillindon, which the Pope had promised him upon his renunciation, the next Archbishop should satisfy: but he loath to disburse this money, began to pick holes in the Priors coat, threatening to deprive him for his misdemeanors, whereupon the Prior persuaded this Covent to abate 1300. pounds of the 3000 Marks. The King was so much engaged to the Pope for supporting him against his Barons, and granting him three years Dismes and Croysadoes towards the holy War, which Kilwarby and his Freers promoted, that he made no opposition against this promotion by the Pope. Soon after his consecration, Richard More, Doctor of Divinity being elected Bishop of Winchester, he made exceptions against and refused to confirm him, for holding many benefices, according to the Constitution of the Council of London under Othobon, And said, that a man of such conscience as was fit for that place, would rather content himself with less living, then load himself with the care of so many souls.

Yet notwithstanding though Pluralities were thus condemned by this Archbishop, the Council of London, and several Councils decrees before that, as very mischievous and scandalous to the Church, contrary to the Apostles Doctrine and practice, who ordained many Bishops and Presbyters in every Church, not one over many;) Popes had no conscience of at all to observe these Canons, but made great advantage of them, by granting dispensations to all (who had money enough to purchase & thereby to merit them) to hold as many benefices with cure as they would, witness this exemplification of Pope Innocents dispensation granted to Theodore de Camel, to enable him to hold and purchase Pluralities with cure, notwithstanding any Canons to the contrary.

REX Omnibus, &c. salutem. Inspeximus dispensationem dilecti & familiaris Clerici nostri Theodori de Camel, sibi super pluralitate beneficiorum a seed Apostolica concessam, integram non cancellatam, non abolitam, nec in aliqua sui parte viciatam aut corruptam, in haec verba.

Innocentius Episcopus servus servorum Dei, Dilecto filio. Theodoro de Camilla Clerico, salutem & Apostolicam benedictonem. Etsi Ecclesiarum vel Ecclestasticarum dignitatum pluralitatem sacra Concilii constitutio interdicat, saepe tamen cum pluribus eorum exigentibus meritis, super hoc authoritate sedis Apostolicae dispensamus: hinc est, quod nos volentes tibi facere gratiam specialem, tecum quod praeter beneficia quae optines Curam animarum habencia alia etiam si similem curam habeant, libere possitis recipere, si tibi Canonice offerantur, et cum praedictis licite retinere, Constitutione non obstante praedicta, authoritate Apostolica dispensamus: Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae dispensationis infringere, vel ei auso temerario contraire. Si quis autem hoc attemptare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli Apostolorum, ( as if they approved such Pluralities and ratified them in heaven, as the Popes did on earth ) ejus se noverit incursurum. Dat. Lugdini quarto Non. Junii Pont. nostri Anno quinto. Ad cujus rei evidentiam has literas nostras patentes dicto Theodoro fieri fecimus sigillo nostro roboratas. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 15. die Octobris.

The King issued this Writ to all the Sheriffs and Justices itinerant to levy 400l. with all speed, out of the Extract Rolls and fines for Prince Edwards Chaplain, to be paid into the Exchequer, for the dispatch of his special affairs in the Court of Rome.

REX Universis & singulis Vicecomitibus suis ad quos, &c. salutem. Cum mittamus dilectum nobis Willum de Beverlaco, Clericum Edwardi Primogeniti nostri, ad diversos Comitatus Regni nostri, pro quadringentis libris ad nostra specialia in Curia Romana expedienda, una vobiscum levandis, secundum extractas Scaccarii nostri de Anno &c. 55. quas praefato Willielmo fecimus liberari; vobis praecipimus, quod una cum eodem Willielmo, cum ipse ad vos venerit occasion praedicta, denarios praedictos secundum extractas praedictas quas idem Clericus inde vobis liberabit, levari & usque ad Scaccarium nostrum deferri faciatis, prout praefatus Wilhelmus vobis dicet ex parte nostra, ad negotia praedicta inde expedienda sicut praedictum est. Et ita vos habeatis in hoc mandato nostro exequendo quod diligentiam vestram exinde merito commendare debeamus. In cujus, &c. Teste Rege apud Marleberg. 26. die Novemb.

Et mandatum est Thesaur. & Baronibus Regis de Scaccario, quod praedictas quadringentas libras per Vicecomites Regis & praefatum Willielmum levari, & ad Scaccarium nostrum deferri faciant, reponendas ibidem in tuto loco ad negotia praedicta expedienda. Item mandatum est Justic. itinerantibus in Comitatibus Sur. & Sussex, quod extractas suas de tota pecunia proveniente de finibus, amerciamentis & aliis exitibus itineris Justic. Regis itinerantium in Comitatibus praedictis fieri, & Eli de Berkewey Clerico Edwardi filii Regis & Vicecomiti Sur. & Sussex. liberari faciant, u • pecuniam illam levari possint ad mandatum Regis. Teste Rege apud Merleberge 26. die Novembris.

Although Walter de Cantilupo Bishop of Hereford, was a great Incendiary and supporter of the Barons rebellions against the King, yet he licensed his successor Godfry Giford, to immure and embattle his Episcopal houses like Castles, both within the Clause of Worcestor, and at Widdindon in Gloucestershire by this Patent, which neither he nor any other could then do without the Kings special license.

REX Omnibus, &c, salutem. Sciatis, quod concessimus pro nobis & haeredibus nostris Venerabili Patri Godesrido, Wygorn. Episcopo, quod domos suas infra Clausum suum Wygorn. & quandam domum suam infra manerium suum de Widdindon, in Com, Glouc. muro de petra & calce firmare possit & Kernellare, ad modum Castri, & domos illas sic firmatas & Kernellatas, ( fitter for soldiers then Prelates ) tenere sibi & successoribus suis sine occasion vel impedimento nostri vel haeredum nostrorum imperpetnum. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 20. die Octobris.

The Jews having built a Church and a School contiguous to the Oratory of the Freers Paenitents of Jesus Christ in London, who were disturbed and interrupted in the exercise of their spiritual offices, especially about the hour wherein they made the body of Christ, by the continual howling and great noise the Jews usually made after their manner in their said Church and School; The King upon proof thereof, by his Sovereign Ecclesiastical Authority, and for salvation of his own and other souls, suppressed the said Jewish Synagogue, and gave it to the said Freers and their successors with the Lands belonging thereunto; licensing the Jews to erect another School if they thought meet, in some other place, so as it was not to the annoyance of the said Freers, and their Church, or any other Churches, as this Record attests.

REX Majori & Vic. suis London. Quià dilecti nobis in Christo fratres de paenitentia Jesu Christi London. commorantes, per strepitum Iudeorum confluentium ad Ecclesiam suam quae contigua est Oratorio dictorum fratrum, et etiam per ipsorum Iudeorum continuam ululatum in eadem Schola, juxta ritum suum, impedientur quo minus ea quae ad officium spiritual pertinent exercere possint circa celebrationem divinorum, praecipue hora confectionis corporis Jesus Christi, sicut per testimonium fidelium accepimus: Nos ad divina inibi quietius celebranda, volentes praedict. impedimentum modis omnibus amoveri, ob salutem animae nostrae et animarum praedecessorum, et haeredum nostrorum, de gratia nostra specially dedimus et concessimus praedictis fratribus et successoribus suis, in augmentum mansi sui ibidem praedictam Scholam, una cum fundo ejusdem, habend. et tenend. eisdem fratribus et successoribus suis imperpetuum. Et ideo vobis mandamus, quod eisoem fratribus de Schola illa sicut praedictum est, plenam seisinam sine dilatione habere faciatis; sustinentes quod praedicti Iudaei sibi aliam Scholam alibi, ubi ad minus nocumentum dictorum fratrum et Ecclesiae suae et Ecclesiarum aliarum fieri poterit facere, vel construere possint si voluerint, et sibi viderint expedire. Teste Rege apud Sanctum Edmundum 6. die Septembris.

Anno Dom. 1271. A little before King Henries death; Orta contentione inter Cives & Monachos Norwycenses, Cives Norwycenses totam illam celebrem Ecclesi • am suam Cathedralem cumedificiis i • odium Monachorum, instig • nte diabolico combusserunt. Hos confestim cum sapientibus Regni sui, adiit Rex Henricus, intendiarios trahens, pendens judicialiter & combrens jubens catalla fugientium fisco Regio mancipari, as * Matthew Westminster and others relate. Qui non contenti tanto facinore, vasa, libros, & jocalia, quae flamma non tetigerat, manibus sacrilegis asportarunt, cum cuppa aurea, quae pendebat ad majus altare, in quo corpus Dominicum ponebatur. Supra qua re indignatus admodum Rex Henricus, per pietatem, inquit. Domini, vadam & videbo personaliter scelus istud, & juxta sua demerit a reddam illis. Misit ergo illuc ante faciem suam Justitiarium, militem quendam dictum Tryvet, quem & Justitiarium fecerat de Corona. Urgente autem mandato Regio horroreque facinoris, magna multitudo convicta de scelere, ad caudas equorum tracta, suspendio judicata, so our Historians; to which our Records superadd these ensuing Writs and directions to Sheriffs and others for the apprehension and punishment of these malefactors, expressing the Kings high indignation against them.

REX Willielmo Giffard. Vic. Norff. & Suff. salutem. Cum quidam Blasphemiae Filii et propriae salutis immemores nuper vi et armis insultum fecerint in Monachos Prioratus Norwic. et in quosdam alios cum Monachis ipsis in eodem Prioratu existentes, et quamplures ipsorum interfecerint, Ecclesiam et res sacras, ac domus Prioratus illius combusserint, et alia sacrilegia ibidem animo irreverentiet infrunito multipliciter perpetraverint, in offensam divini nominis ac subversionem Ecclesiasticae libertatis, nec non et in nostri dedecus, et perturbationem pacis nostrae gravissimam; quae nobis angustiam et dolorem tanto vehementius intulerunt, quanto talia et tam detestabilia scelera nunquam hactenus est auditum per aliquos perpetrata fuisse. Ac Nos propter tantum et tam enorme facinus, prout exposcit rei qualitas puniendum, ad partes Norwic. accedere festinemus; Vobis mandamus in fide, homagio et sub debito praestiti juramenti quibus nobis estis astricti, firmiter injungentes, quatinus omnes Milites et libere tenentes, et habentes viginti libratas terrae vel ultra, venire faciatis coram nobis apud Norwicum. Ita quod sint ibi ad nos modis ommbus die Iovis in octabis nativitatis beatae Mariae prox. ventur. ad faciend. super hiis quod de Confilio nostro praecise durerimus providendum. Et hoc sub paena exhaeredationis, et periculo vitae et membrorum, nec non amissionis omnium bonorum et Catallorum quae habent in Regno nostro nullatenus omittant. Et taliter, et tam efficaciter in executione praesentis Mandati nostri vos habeatis, ne propter negligentiam, omissionem vel defectum vestrum ultionem praedicti facinoris in personam vestram, quod absit, oporteat retorqueri; quod fieri faciemus si negotium istud per vos aliquatenus retardari contingat, et habeatis ibi hocbreve. In cujus, &c. Teste Rege apud Sanctum Edmundum 6. die Septembris.

Item eodem modo mandatum est Vic. Cant. & Hunt. quod habeat ibi die praedicto de Comitatibus praedictis viginti & quatuor milites & libere tenentes, habentes viginti libratas terrae & amplius.

The King issued these Writes to seise all the Lands, goods and rents of the Citizens and secure them • till their trial, that so the innocent might not suffer for the nocent.

REX Dilectis, & fidelibus suis Hugoni Peche. & Galfrido de Percy, & Radulph • de Bakepuz. salutem. Cum ex testimonio virorum dignorum intelleximus pro certo, quod occasion cujusdam contentionis seu discordiae subortae inter Priorem & Conventum Norwic. & suos ex parte una, & Burgenses & Communitatem Villae nostrae Norwic. ex altera, incendia, homicidia, & dampna plurima tàm in Prioratu illo quàm in villa praedicta hinc inde jàm perpetrata sunt: Nos nolentes quod illi de Villa praedicta qui non sunt culpabiles de facto praedicto, seu quod innocents pro nocentibus in hac parte dampnum, sustineant seu jacturam, mittimus vosad villam praedictam, ad eandem villam una cum omnibus bonis & Catallis, terris & tenementis, redditibus, & aliis ad eandem Villam spectantibus capiend. in manum nostram, & salvo custodiend. prout vestra discretio melius noverit expedire. Mandavimus enim vic. nostro Norff. & Suff. & Burgensibus nostris & toti Communitati villae praedictae, nec non & omnibus Ballivis & fidelibus nostris partium illarum, quod vobis in praemissis intendentes sint & respondentes, consulentes & auxiliantes, & quod vobis ad praemissa facienda & fideliter exequenda, diligenter assistant, prout eis scire facie • is ex parte nostra. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 15. die Augusti.

REX Burgensibus & toti Communitati villae suae Norwic. salutem. Cum ex testimonio virorum fide dignorum intelleximus pro certo, quod occafione cujusdam contentionis seu discordiae subortae inter vos ex parte una, & Priorem & Conventum Norwic. ex altera, dampna plurima tam in villa quàm in Prioratu praedicto, hinc inde jam perpetrata sunt. Nos nolentes quod illi de villa praedicta qui non sunt culpabiles de facto praedicto, seu quod innocents pro nocentibus in hac parte dampnum sustineant seu jacturam, mittimus dilectos & fideles nostros Hugonem Peche, Galfridum de Perce, & Radulphum de Bakepuz. ad villam praedictam, una cum omnibus bonis & Catallis, terris & tenementis, redditibus & aliis ad eandem villam spectantibus capiend. in manum nostram & salvo custodiend. prout sua discretio melius noverit expedire, & eis plenius injuximus viva voice. Et ideo vobis mandamus, quod eis Hugoni, Galfrido & Radulpho in praemissis intendentes sitis & respondentes, consulentes & auxiliantes, prout ipsi vobis scire facient ex parte nostra. Et hoc nullo modo omittatis. Teste ut supra.

He likewise issued this Writ to the Bailiffs of Colechester, to apprehend all Citizens of Norwich, in, or passing by those parts, and to seise all their goods and Merchandise in whose hands soever; and detain them till further order.

REX Ballivis suis de Colecestria, salutem. Cum occasion Contentionis & discordiae inter Priorem & Conventum de Norwico, & Burgenses nostros, ac Communitatem villae nostrae de Norwico subortae, capi fecerimus in manum nostram eandem Villam de Norwico donec aliud inde ordinaverimus. Vobis mandamus firmiter injungentes, quod si aliquos de Burgensibus ejusdem Villae de Norwico in partibus vestris inveniri contigerit, vel per partes vestras transitum faciant, ipsos arrestetis, & eorum bona, Catalla & mercimonia in quorumcunque manibus inventa fuerint, sine dilatione capiatis in manum nostram, & ea una cum corporibus ipsorum salvo custodiatis, donec aliud inde praeceperimus. Diligenter etiam inquiri & scrutari faciatis, si aliquis de Balliva vestra praedictos Burgenses, seu eorum mercimonia vel alia bona receptaverit, seu ea penes se detineat, & ea omnia quae in hac parte inveneritis & feceritis, distinct & aperte conscribi faciatis. Ita quod nos certiorare, & nos inde respondere possitis ad mandatum nostrum; ita viriliter & diligenter vos habeatis in hac parte, quod fidelitatem & diligentiam vestram merito commendare debeamus. Et ne pro defectu vestri in hac parte dampnum incurramus, propter quod ad vos & omnia bona vestra graviter capere debeamus. Teste ut supra.

Mr. John Fox Relates, that this controversy between the Monks and Citizens of Norwich, fell out about certain Tallages and Liberties, that after much altercation and wrangling words, the furious rage of the Citizens so much increased and prevailed, that so little was the fear of God before their eyes, that altogether they set upon the Abbey and Priory, and burned both the Church and Bishops palace. When this thing was heard abroad, the people were very sorry to hear of so bold and naughty an enterprise, and much discommended the same. At the last King Henry calling for certain of his Lord's and Barons, sent them to the City of Norwich, that they might punish and see Execution done on the chiefest malefactors, insomuch as some of them were condemned and burnt, and some were drawn by the heels with horses through the Streets of the City, and after in much misery ended their wretched lives.

The Continuer of Matthew Paris, and John Speed inform us, that King Henry as soon as he could, having in his Company the Bishop of Rochester, and the Earl of Gloucester, followed his Justice Thomas Trivet to Norwich, where beholding the deformed ruins of the burned Church totally consumed, he could hardly refrain from tears. The Bishop having therefore excommunicated all who consented to this wickedness, and the Judge executed the nocent, Next the King condemned the Town in three thousand Marks of silver, to be paid by a day, towards the reparation of the Church so burnt, and also to pay one hundred pound in silver towards the repair of a Cup arising to twenty pounds in Gold. Cum Rex Henricus condignam ultionem Norwicensibus dedisset sacrilegis, (this public Act of Zeal to Religion and Justice being the last act which he did as a King,) he returning thence towards London, fell grievously sick at the Abbey of St. Edmunds in Suffolk, where after he had in a religious manner prepared his soul, by acknowledging his fins, he rendered up the same to his Redeemer, when he had reigned almost an old man's age, and more years then ever any King of England reigned either before or since, to wit fifty si • years and twenty days. A Prince (writes Speed ) whose devotion was greater then his discretioni, as we see in permitting the depredation of himself and his whole Kingdom by Papal overswayings, the error of whose Government concurring with the tumultuous Treasons of his Nobles, did precipitate him into many mischiefs▪ out of which God Almighty did strangely deliver him; for if he had not been divinely protected, there is no cause for a reasonable man to doubt, but that his end had proved as headlong, as some of his own and his Barons actions seemed to threaten.

I must acknowledge, that this King Henry in the beginning and latter end of his reign, not out of any devotion to the Pope, but mere Policy and pure necessity, did more comply with and connive at the encroaching innovations, Usurpations, exactions of the Popes and Court of Rome, then all his progenitors or successots, upon these several accounts, 1. By reason of the deplorable and almost desperate condition wherein his Father King John, left him and the whole Realm at the time of his death; for the Roman Pontifs having but 3 years before by Menaces, Wars, Censures, interdicts, rebellions of his Prelates and Nobles, enforced him to enthrall himself and his Realms to their vassalage, left him an infant but nine years of age under the general disgust, hatred, disaffection of most of the English Nobles and Clergy, the hostile Power of the French intruder Louis, before called in with a potent Army, Crowned King of England by the Barons, John being but * Regis Imago, as his Epitaph styled him, & Papae Vassallus, for that little part of the Realm he had possession of, having no Treasure at all and scarce any revenue to support himself, to raise sorces, or renumerate such persons as should engage their lives & fortunes in his quarrel. In respect of all which concurrent difficulties; he had no other probable means left to expel the French, reduce the revolted Bishops, Nobles to obedience, and recover the actual possession of the City of London, orother Garrisons of his Kingdom, but by the Popes assistance; which he and his Legates readily afforded him, for preservation of his own usurped interest therein wrested from his Father by force, fraud, treachery, rather then out of any affection to this young King. 2. The frequent conspiracies, rebellions of his Bishops, Barons against him, & their obstinate refusals to grant him ayds or subsidies in Paliaments in a legal way, when his and the Kingdoms necessities required them, or upon dishonorable terms; which several times enforced him, not only to overstrain his regal Perogative, but likewise to make use of the Popes Usurped Authority, Legates, Agents, to excommunicate the Barons and other opposers, reduce the Prelates and Clergy (his grand Antagonists) to obedience, and supply his necessities by Croysadoes, Dismes, and other extravagant means, whereof the Pope and his Agents usually got the greatest share; who made use of his regal, as he did of their Papal power, to fleece and poll the Clergy, by sundry impositions and rapines. 3. The frequent use he had of the Popes favor, mediation, power, Legates, to maintain his interest in France, to make Leagues, Truces with the French King, and other foreign Princes, States; to obtain the Kingdom of Sicily and Apulia for his youngest Son, (wherein he was grossly cheated by the Pope,) to gain the German Empire for his Brother Richard, and Bishop • icks or other Ecclesiastical preferments for his Queens foreign kindred, who were no ways qualified for them; else when he was free from such necessities and entanglements, he always joined with much gallantry and resolution with his Nobles and People in opposing all the Popes Usurpations, encroachments, innovations, exactions, and his own Prelates invasions of his and his Subjects Prerogatives and rights, as much as any of his Predecessors, as his premised Letters, prohibitions, proceedings against them from time to time demonstrate; especially his embassy, and Letters to the Pope at the Council of Lions, and banishing Martin the Popes oppressing Nuncio out of the Kingdom, thus briefly related by Walsingham Anno 1245. Innocentius Papa celebravit Concilium apud Lugdunum; Ad quod missi sunt per Regem Angliae de consilio Praelatorum, Comitum & Baronum viri Nobiles▪ 4. dato eis advocato Magistro Gulielmo de Powike, ut concessioni Regis Johannes de C • nsu annuo pro Anglia & Hybernia contradicerent, eo quod de Regni assensu non processerat; sed & per Cantuariensem Archiepiscopum fuerat reclamatum vice totius Regni: sed Papa hoc indigere morosa deliberatione respondens, negotium posuit in suspenso. Praelati Angliae hoc anno conquesti sunt Regi de oppressione Ecclesiae Anglicanae, cujus proventus omnes & redditus Italici occupabant, propter quod Magistro Martino Domini Papae consanguineo, qui Major inter caeteros, aliorumque tutor in hujusmodi negotiis videbatur & defensor, ut evacuet regnum indilate regio mandatur edicto. Yea had not the Bishops then most unworthily betrayed both the Kings & Emperors Rights, Crowns, in subscribing the Popes new draught of King Johns surrender of his Crown, when the old was burnt, and publishing his excommunication and deprivation of the Emperor, and yielded up their own Rights by their inexcusable cowardice, the Pope, had then lost all his former usurped interest and authority within our Realms. But what any Popes unjustly gained, extorted by these necessities, fears, weaknesses, excommunications, interdicts or intestine wars, either from this King Henry, or his Father King John, they soon after gradually lost by the courage, wisdom, resolution, vigilance of his Son, Grandson, and great Grandson King Edward the 1. 2, & 3d. as I shall (God assisting me) undenially evidence by irrefragable yet unpublished Records during their successive Reigns, in my next ensuing volume▪ In the mean time I shall close up his life with Wal • inghams, and Rishangers Character of him (which will please our Pontificians) Iste Rex, quantum in actibus saeculi videbatur minus prudens▪ tanto apud Dominum majori devotione pollebat; singulis namque diebus tres missas, cum nota solebat audire, et privatim plures audire cupiens, assidue assistebat celebrantibus. Et cum sacerdos corpus Dominicum elevaret, manum sacerdotis tenere, & illam osculari solebat. Contig it autem aliquando S. Lodowicum, Francorum Regem, cum eo super hoc conferente, dicere, quod non semper missis, sed frequentius serrmonibus audiendis esset vacandum. Cui faceta urbanitate respondens, ait: Se malle amicum suum saepius videre, quam de eo loquentem, licet bona dicentem, audire. Now to recreate my tired Readers, of this Voluminous Tome, I shall conclude it with this lively Poetical Description of the City, Popes, and Court of Rome, written by Gualther Mapes Archdeacon of Oxford, flourishing under King Henry the Second, Richard the First, and King John, an eye witness of them whiles he was in Rome, Anno Dom. 1201.

IOhannes Dei gratiâ, Rex Angliae, &c. Venerabili in Christo Patri, E. eadem Gratia Elyensi Episcopo, & dilectis sibi Abbati & Priori de Sancto Edmundo salutem. Inter caeteras Regni nostri consuetudines ( as before ) & infra, ubi ennarrat de consuetudine quando est lis inter aliquos de advocatione alicujus Ecclesiae, ut in Priori rescripto. Narrat etiam qualiter Monachos per manum Laicam fecerat amoveri, & post veniente nuper ad nos in Normanniam dilecto & fideli nostro G. filio Petri Com. Essexiae, & Justiciario nostro, tam per ejusdem quam aliorum qui cum eo venerant fidelium nostrorum insinuationem accepimus, Monachos Sancti Augustini, quod sine admiratione non dicimus, literas Apostolicas vobis porrexisse, in quibus inter caetera continetur, quod laicos quosdam qui ex praecepto nostro sub forma praetaxata Abbatem et Monachos, suos, qui Ecclesiam de Faversham contra nos et Regni consuetudinem violenter detinentes authoritate nostra amoverant et eorum complices excommunicatos ubique denunciaretis, dictos Abbatem et Monachos ad eum statum reducentes et in eo conservantes, quo fuerunt antequam ab ipsa Ecclesia fuerant amoti. Et quia eos in hujusmodi impetratione contra nos et Coronae nostra dignitatem, (quod sub dissimulatione nullatenus poterimus praeterire) manisestius constat venisse, nec credimus Dominum Papam si sibi de jure et veterata Regni nostri consuetudine plenius innotesceret discretioni vestrae scripsisse sub hac forma, vobis qui Regni et Coronae nostrae jura et dignitates nobiscum manu tenere debetis et tueri, in fide qua nobis tenemini mandamus, quatenus in hujus mandati cognition, sicuti ea quae de nobis tenetis diligitis, desistatis omnino. Dat. Ro • homagi 30. die Maii.

Taliter igitur inhibitionibus Regiis Monachi Sancti Augustini terrebantur, nec mirum, set à proposito minime flectebantur. Confidentes enim de causae justicia, apud Iudices suos acrius instabant, ut ipsi in mandato Apostolico secundum formam eis traditam absque personarum acceptione procederent. Iudices igitur non volentes nec valentes Monachis in sua deesse justitia, ne forte inobedientes Apostolicis arguerentur mandatis, literas excusatorias Domino Regi scripserunt sub hac forma.

Domino suo dilectissimo Johanni Dei gratia illustri Regi Angliae, &c. E. divina permissione Elyensis Ecclesiae Minister humilis, & S. eadem gratia Abbas, & H. Prior Sancti Edmundi salutem, & debitum ac fidele obsequium. Literas Serenitatis vestrae nuper recepimus, quarum serie inter caetera continebatur, à temporibus a nte cessorum vestrorum hanc invaluisse consuetudinem in Regno vestro, ut si pendente lite de praesentando ad Ecclesiam vacantem aliqui in eam sese intrudere praesumpserint, ipsi authoritate Regia debeant amoveri: super quo satis admirantes, cum hoc nec consuetudinis esse nec aliquando factum fuisse audierimus, haec Regiae mansuetudinis auribus suggesta sicut deberemus non possumus non dolere. Est autem moris in Regno vestro ut intrusi in Ecclesiis postquam solempniter ab Episcopo loci fuerint excommunicati & publice denunciati, si obstinati in contumacia exire noluerint, ad postulationem Episcopy loci, potestas secularis authoritate Ecclesiae debeat excludere taliter resistentes. Ad jectum est etiam in eisdem literis vestris, quod Abbatem & Monachos Sancti Augustini juxta praefatam consuetudinem de Ecclesia de Faversham, per Ballivos vestros feceritis amoveri. Quae confessio sicut nobis visum est circumspectius et Regiae honestati congruentius tacita fuisset, quam scripto vel verbo publicata, quia sicut dicitur non sine violenta manuum injectione et enormi factum illud perpetratum fuit. In fine vero literarum, in fide qua vobis tenemur districtius nobis inhibere curastis, ne eos qui praenominatos Abbatem et Monachos de Ecclesia praedicta de Faversham per violentiam ejicere praesumpserant, juxta tenorem mandati Apostolici (quod super hoc valide districtum accepimus) excommunicatos denunciaremus. Sane certissimum teneat dominatio vestra, nos prompta voluntate et firmo proposito jura et dignitates Regias paratos esse in omnibus conservare, et mandatis vestris tanquam Carissimi Domini obtemperare, * quatenus ordo noster et obedientia qua in omni plenitudine tenemur Domino Papae permiserit; scitum est autem et vestra discretio non ignorat, * quod nulli quicquam debere possumus nisi salva obedientia qua Ecclesiae Romanae tenemur astricti. Et ideo non indignanter ferat Regia celsitudo, si in tam districto mandato ejus cui nullo jure resistor possumus, procedamus; praesertim cum illud sicut nobis visum est Regiae dignitati non obviet, sed congruat honestati. Valete.

Rex autem ut vidit, quod propter Inhibitiones suas nec Monachi a prosecutione suae causae, nec Iudices praedicti delegati ab Apostolici mandati executione cessarent, aemulorum beati Augustini instigatione totus in furiam versus, manum suam extendens ad malum, jussitut, omnes possessiones ipsius Abbathiae quae de ipso Rege tenentur in capite, confiscarentur. Ministri autem Regis quibus hoc opus demandatum fuerat, sicut Leones rugientes ut raperent, non solum possessiones temporales in manus Regis seisierunt, verum etiam omnia bona mobilia et immobilia tam in Ecclesiis quam extra, ubicunque essent inventa occuparunt, asportarunt et distraxerunt, et quod inauditum est, bona quorundam hominum confiscarunt, eo quod ipsi amici Sancti Augustini bona ipsius rapere noluerunt. Vere dolor iste Monachorum Sancti Augustini & angustia super omnem dolorem, & omne cor eorum maerens. Contigit autem ut in hac tempestate Dominus Johannes Legatus Scotiae Presbyter Cardinalis tituli Sancti Stephani in monte Caelio, cum à legatione sua rediret per Cantuariam transitum faciens, ad Ecclesiam beati Augustini orandi gratia divertit, & inveniens totam Curiam Sancti Augustini Ministris Regis occupatam, super afflictione Monachorum condoluit. Convocansque Conventum consolabatur eos, exhortans et contestans, ne in tanta tribulatione deficerent, sed de Dei adjuratorio propter suae causae justitiam firmiter sperarent. Cui Conventus respondit, se post Dei misericordiam, de sola Domini Papae paternitate, et Romanae Cutiae protectione consolationem et remedium expectare.

Istis sic actis, praedictus Legatus ad tumbam Sancti Augustini, in honor ipsius Sancti Missam solempniter celebravit, tota Civitate in ipsa Missa turmatim concurrente. In qua Missa idem Legatus Ministros Regios qui ipsam Abbatiam sic occupaverant, omni timore postposito, solempniter excommunicavit, et excommunicatos denunciavit. Interim scripsit idem Legatus pro Monachis S. Augustini Domino Papae, exponens ei per ordinem angustiam, et Archiepisc. Cant. et Achid. sui caeterorum{que} aemulorum callidam machinationem. Vnde in fine Literarum suarum sic scriptum est, attendat itaque sancta paternitas vestra, quod nisi maturius, et plenius eidem Ecclesiae provideritis, et tantae inpugnantium malignitati in manu potenti occurrere velitis, funditus evertetur, et jam ruit irrecuperabiliter si igitur hoc per manifestum • efectum Romanae Ecclesiae in fundamento fidei et Religions in Anglicana Ecclesia invaluerit, adnichilabitur authoritas Apostolica, non solum in Anglicano Regno set quocumque hujusmodi pestifer fumus se diffuderit. Abbas igitur et Conventus tam de Consilio ipsius Legati quam aliorum amicorum, iterato mittunt Priorem suum ad Curiam Romanam cum literis praedicti Legati, satis querulosis gemitibus Domini Papae implorantes auxilium, ut ipse suae Capellae et specially filiae in tantis tribulationibus celerius succurrat, et ne irremediabiliter ruat, jamque ruenti manum suam extendat. Dominus vero Papa tam ex literis Legati quam ex relatione ipsius Prioris negotio plenius intellecto, Regis saevitiam cupiens delinire, literas deprecatorias pro domo Sancti Augustini scripsit Regiin haec verba.

Innocentius Episcopus, &c. Non decet Regiae serenitatis benignitatem ad suggestionem cujusquam in laesionem alterius declinare, nec ob gratiam alicujus aliorum laedere rationem. Sane significarunt nobis dilecti filii Abbas & Conventus Sancti Augustini Ca • t. quod cum possessionem Ecclesiarum de Faversham, & de Middleton, quae ipsis suerant in usus proprios per sedem Apostolicam consirmatae, fuissent ingressi, quidam qui eos indebita insequuntur, usque adeo benevolentiam Regiam commoverunt contra eos, ut bona eorum mandaret, et facerer confiscari. Cum igitur Regiam serenitatem non deceat non solum in Monachos et Clericos etiam seu quoslibet regulares jurisdictionem indebitam exercere, cum servus Domino suo stet aut cadat, rogamus munificentiam tuam et exhortamur in Domino; quatenus ob reverentiam beati Augustini qui Monasterium suum sepulturae Regum Angliae dicitur deputasse, ablata eis restitui facias universa, nec impedias nec impediri permittas quo minus suam justitiam prosequantur, Laicis etiam si quibus bona sua forsan ablata sunt & confiscata fuerint quia in Abbatem & Monachos manus noluerunt mittere violentas, restitui faciat Regia celsitudo.

Et ut praedictum mandatum Apostolicum melior • m sortiretur effectum, Dominus Papa scripsit, E. Elyensi & M. Wygorniensi Episcopis & Abbati Sancti Edwardi, ut ipsi Regem adirent et efficaciter inducerent ad omnia et singula prout dominus Papa ei scripserat exsequenda. Quod & ipsi tàm literis suis quam vivae vocis oraculo satis efficaciter expleverunt. Et quia suggestum fuerat Domino Papae per Abbatem & Conventum, quod Dominus Rex ad instigationem, et per procurationem Domini Cantuariensis Archiepiscopi et Simonis Wellensis Archidiaconi, et praedicti Domini Cantuariensis Vicecancellarii praecipue haec mala supradicta eis intulerat, Dominus Papa scripsit Dominis Elyensi et Wygorniensi Episcopis supradictis, ut ipsi super hoc tam per testes idoneos quam per famam viciniae diligentius inquirerent, sublato quolibet appellationis obstaculo, et quicquid invenirent Domino Papae sub sigillis suis referrent. Quod Mandatum tam Archiepiscopum quam praedictum S. Vicecancellarium valde terruit, unde ab illo die a persecutione Monasterii Sancti Augustini maturius se temperaverunt, et pacem inter Regem et Monasterium praedictum prout poterant reformari procurarunt, sicque Regis furore aliquantulum delinito, Regii ministri qui ipsam Abbatiam Sancti Augustini occupaverunt per ipsum Regem amoventur; set possessiones minime restituuntur; l • nde de consilio amicorum mittuntur duo Nuncii, scilicet Brandanus Monachus et Magister Gervasius Clericus ex parte Abbatis et Conventus ad Dominum Regem, ut si forte prece vel praecio possessiones Monasterii de manu Regis velut clavam de manu Herculis extorqueant. Accedunt igitur humiles ad indignantem, supplices ad furentem, et sermonibus Rethoricis, prout ambo erant eloquentissimi, Regiam depraecantur Majestatem, suppliciter exposcunt misericordiam, ut ablata restituat, et more antecessorum suorum libertates et jura Ecclesiastica, et maxim Ecclesias de Faversham de sua gratia eis confirmare dignaretur. Et ut facilius petita inpetrarent, Domino Regi ducentas marcas et unum palefridum Regiae sellae satis elegantem ex parte Abbatis et Conventus offerunt. Rex tamen licet more principum pecuniae satis avidus, neque pecuniam, neque palefridum pro tunc acceptare velle respondit, qu • usque super hiis Dominum Cantuariensem consuluerit, eo quod ad ejus instantiam bona Monasterii Sancti Augustini confiscari mandaverit. Dim • ssi igitur Nuncii nostri sub spe bona ad propria redeunt, tempore opportuno ad ipsum Regem reversuri; igitur super hiis Dominus Rex consuluit Archiepiscopum per literas suas, quarum tenoriste est.

Johannes Dei gratia, &c. H. Archiepiscopo salutem. Accesserunt ad nos Nuncii Abbatis & Conventus S. Augustini instanter petentes & humiliter postulantes, quod Chartas antecessorum nostrorum confirmaremus. Et quia in multis nos offenderunt, propter gratiam nostram et possessionum suarum quae in manu nostra sunt restitutionem obtinendam, nobis ducentas marcas et unum palefridum obtulerunt. Nos vero licet super eorum petitionem & oblationem plurimum movebamur, noluimus tamen in hiis eos plene exaudire quousque super hiis vestrum haberemus consilium, unde vobis mandamus quod super hiis nobis consilium vestrum significetis. Responsio Archiepiscopi in haec verba.

Reverendo Domino suo I. Dei gratia, Illustri Regi Angliae, Hubertus eadem gratia Cantuariensis Archepiscopus salutem, & debitam in Domino Reverentiam. Placuit Excellentiae vestrae à nobis consilium petere super confirmandis Cartis antecessorum vestrorum quas Monachi Sancti Augustini Ca • t. habent super Ecclesia de Faversham, & super restituendis eis possessionibus suis quae sunt in manu vestra. Licet autem ipsi Monachi & vos & nos Domine multum offenderint, & ita tàm à vobis quàm à nobis magis promeruerint malum quam bonum, nolumus tamen eis malum pro malo reddere, nec fidem, quàm vobis debemus male vobis consulendo pro eis laedere. Immo ita vobis volumus consulere sicut fidem nostram erga vos & conscientiam erga Deum cupimus salvare. De Car • is igitur antecessorum vestrorum confirmandis vobis respondemus; quod cum constet quod idem Monachi habeant cartam bonae memory Regis Willielmi, qui praedictam Ecclesiam de Faversham eis concedit quantum ad Patronum pertinet, nec non confirmationem Regis Henrici filii sui, & confirmationem Regis Henrici Patris vestri, confirmationem quoque Richardi Regis fratris vestri super eadem Ecclesia, videtur nobis, quod vos quoque juste possitis & debeatis hoc ipsum quod praedecessores vestri memoratis Monachis de eadem Ecclesia concesserunt & confirmaverunt, quantum ad Patronum pertinet eis confirmare. De restituendis vero eorum Maneriis quae sunt in manu vestra, vobis dicimus, quod cum nullo modo fuerit laudabilis vel laudanda talis eorum maneriorum destitutio, bona & laudabilis erit celeris eorum restitutio; Set de recipienda oblata vobis pro eorundem restitutione, et pro gratia vestra pecunia, nil vobis consulere, volumus cum potius absque pecunia sit facienda restitutio ut nobis videtur quam pro illa, quia taliter ablata potius cum satisfaction, quam pro precio restituenda. Vos autem inde faciatis quod vobis bonum videbitur; scimus quidem quod vos ex destitutione illa parum commodi habueritis tum praedicti Monachi habuerunt plurimum dampni, et aliqui fortasse Ministri vestri non modicnm lucri, de vobis enim in hac parte dici potest, quod vos dumos excusseritis, et alii aves collegerunt. Valete.

Rexigitur hoc Archiepiscopi accepto consilio, nuncios Sancti Augustini praedictos revocat, pecuniam per eos sibi prius oblatam respuit, set palefridum victus nunciorum precibus acceptat, omnibus possessionibus suis Monasterio restitutis, & in recompensationem dampnorum qualemcumque quae huic Monasterio intnlerat, Cartas praedecessorum suorum super Ecclesiis de Faversham, & de Middleton, & super juribus & libertatibus Monasterii, ut paulisper poterit elucere, gratanter confirmat, sicque factus est istius Monasterii patronus & protector, qui prius fuerat immanissimus persecutōr, by the Archbishops persuasion and Treachery, to gain the presentation thereunto. For,

Anno Domini 1022. conflictu cum Johanne Rege super Ecclesia de Faversham sic expedito, ad conflictum qui cum Archiepiscopo Cantuariensi & Archdiacono ejusdem habebatur super eadem Ecclesia revertamur. Igitur Monachis Sancti Augustini ut superius dictum est, à domibus personatus praedictae Ecclesiae post interpositam appellationem ejectis violenter, & à possessione sua pacifica spoliatis, Archidiaconus Cantuariensis ad cujus instantiam ejecti fuerant, possessionem praedictarum domorum ingressus violenter tenuit, unde Monachi Sancti