Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2
The Freers Carmelites conceiving their Order not to be sufficiently established by Pope Gregory in the Council of Lions, and that their Order was like to sink or suffer great prejudice by their enemies interpretation and wresting of the Constitution of Pope Gregory the 10. in that Council, sent King Edward this flattering Epistle, to engage him to use his powerful interest in, and mediation to the Pope and Court of Rome for the confirmation of their Order by a second Letter, which he had in part effected by a former on their behalf, they having recourse to him as their only Patron and refuge.
ILlustrissime Domine, Rex pietatis et misericordiae, solus in universo climate oppressorum refugium et pauperum, regnans authonomatice et imperans in quiet; cujus Thronum formidat universa natio, colla sibi subdens humiliter, vel desiderans complacere; audire dignemini & exaudire pariter preces humillimas, Fratris Petri fratrum ordinis beatae Maria de Monte Carmeli Prioris Generalis, devoti servi vestri licet immeriti & indigni, quas pro se & toto ordine vestrae illustri Regiae Majestati offert flexis genibus in hunc modum. Significat illustri vestrae Regiae Majestati, Frater Petrus Prior Generalis praedictus, quod cum Dominus Gregorius Papa decimus in Concilio Lugdunensi, de Ordine ipso duxerit ordinandum, quod ipsum in statu suo manere concedebat, donec de ipso aliter ordinaret; intendens, tam de ipso Ordine, quam de aliis Ordinibus etiam non Mendicantibus, ordinare; prout saluti animarum ipsorum & statui expedire videret: Nihilominus tamen nonnulli Constitutionem praedictam interpretari satagunt graviter et extorte, sensum ipsius debitum et intentum, Dei timore postposito, pervertentes, in praedictorum Prioris ac totius Ordinis laesionem, gravamen et praejudicium, ac etiam maximum nocumentum; corda fidelium per hoc à devotione fratrum & Ordinis retrahentes. Verum cum in tetris nullus sit Princeps vel Dominus ad cujus refugium et auxilium audeant vel valeant recurrere confidenter, nisi ad vestram illustrissmam et pitssimam Regiam Majestatem; Supplicat, quatinus obtentu Dei & gloriosae Virginis, Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Domino, Patri nostro Summo Pontifici preces vestras dirigere dignemini cum effectu, quod Constitutionem praedictam sic declarare & interpretari dignetur, quod nota vaccillationis quae adversus Ordinem consurgit, ex ipsa omnino sublatâ, Ordo ipse robur obtineat pristinae firmitatis, Ita quod omnes fratres ipsius Ordinis de captivatione sua per vos redemptionem habentes (ut Judaei per Moysen, & per Christum populus Christianus longe meliorem & etiam pleniorem) pro vestra, ac liberorum vestrorum, et totius regni vestri optata prosperitate habenda perpetuo; necnon pro animarum praedecessorum vestrorum propitiatione culparum, vel conregnantium praemiis cumulandis apud Deum et Virginem gloriosam praedictam (ad cujus laudem et gloriam Ordo ipse in transmarinis partibus extitit specialiter institutus) diebus ac noctibus habeatis sedulos et supplices Oratores. Deferentes nihilominus illustri vestrae Regiae Majestati gratiarum devotas quas possumus actiones, de praedicto Domino sancto Summo Pontifici, qui preces vestras Regias pro nobis & Ordine sibi factas benign recepit & favorabiliter acceptavit, juxta vestrarum continentiam literarum: Et eodem modo & amplius, de venerabili patre nostro, Domino Ugone Dei gratia Praesbytero Cardinali, (cujus laus & gloria suam decorat & nobilitat nationem) qui non solum preces vestras, pro nobis & aliis sibi factas, devote respicit, sed nutus exequitur sedulo & intent. Quo referente didicimus, quod obtinuissemus quod intendebamus specialiter atque principaliter, si de praedicto & pro praedicto negotio preces direxissetis Domino sancto Summo Pontifici speciales. Quare & hac vice (Domine Rex piissime) praedicto Domino Summo Pontifici sic efficaciter pro praedicto Ordinis negotio specialiter placeat scribere, quod relevatio nostra vobis apud Deum et homines ascribatur, et animae vestrae nihilominus pro tam pio opere corona jam in coelestibus sedibus fabricata, pretiosissimarum gemmarum suscipiat incrementa; Cui sancta & gloriosa Trinitas successus tribuat prosperos & optatos, cum felici dierum longitudine, inimicorum reconciliatione gratissima atque pacifica, & inenarrabili laetitia amicorum.
The King upon receipt of this their flattering Epistle, commanded Letters in his name to be writ and sent to several Cardinals at Rome, to use their powerful mediation with the Pope for the establishment of their Order, though he writ not to the Pope himself at present, returning thanks to them for their constant prayers for him and his, and desiring the continuance of them, with an account of the Letters he had writ to the Cardinals in their behalf.
SUis W. de Odiham, & A. de Berton, salutem. Scribatis amicabiliter per literas Regis Domino E. Episcopo Tusculano, sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinali, Domino H. titulo Sancti Laurencii in Lucina Presbytero Cardinali, Domino J. Sanctae Mariae in Cosmydin Diacono Cardinali, Domino M. Sanctae Mariae in Porticu Diacono Cardinali, quod cum Dominus Papa post Concilium Lugdun. statum fratrum de Monte Carmeli, quem Dominus Papa tunc in pendenti reliquit hactenus non firmaverit, placeat dictis Cardinalibus erga Dominum Papam efficaciter interponere partes suas, quo magis status dictorum fratrum pristinus confirmetur. Scribatis eciam Priori Generali fratrum Ordinis praedicti qui Domino Regi per literas praesentibus interclusas super hoc supplicavit, quod Dominus noster Rex praedictus multum regraciatur ei de precibus suis, quas continuo fratres praedicti pro ipso, liberis et regno suo ad Dominum faciunt, et rogat quod jugiter in intercessionibus suis de ipso memoriam habeant specialem, et mandetis eidem quod Rex ita scripsit Cardinalibus, set Domino Summo Pontifici super hoc scribere ab aliquas causas distulit ista vice. Dat. apud Rothelan. 16 die Octobr.
The insolent usurping Archbishop of Canterbury invading the Jurisdiction of the Church of Hereford notwithstanding the King premised Letters; thereupon Thomas Cantilupe the new elected Bishop thereof, appealing to Rome against the Archbishops grievances, procured this Letter of recommendations to the Popes Notary, to give him all legal assistance in his Appeal and Cause; for which he took a costly journey to Rome.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto Clerico suo, Magistro Angelo Domini Papae Notario, salutem. Cum venerabilis pater Th. Herefordensis Episcopus, quem inter caeteros Praelatos regni nostri generis nobilitas exornat, morum & vitae venustas condecorat, & praeeminenter attollit plurimum scientia literarum, pro quibusdam jurisdictionibus Ecclesiae suae Herefordensis, unde gravatur (ut dicitur) ab audientia venerabilis patris J. Cantuariensis Archiepiscopi sedem Apostolicam appellaverit, et Appellationem illam in Curia Romana personaliter prosequi proposuerit, et sit merito tanto majoris favoris et gratiae suffragiis attollendus, quanto in persona sua dona naturae et gratiae copulata elucescunt: Dilectionem vestram eo cordis conatu quo possumus attente postulamus, quatinus ipsum et negotia sua hujusmodi nostri rogatus obtentu habentes specialius commendata, ei in negotiis illis, (quatenus jus permittit) auxilium et consilium velitis impendere, ut ex hiis nostris precibus fructum reportasse se sentiat, & felicius fore se gaudeat expeditum. Dat. apud Shireburn, 15 die Febr. Anno regni nostri decimo.
The Archdeacon of London and his Official endeavoring by their injurious process and Citations to take away and deprive the Hermitage of Criplegate, (being the Kings Free Chapel, always exempt from their Jurisdiction) of their Liberties, privileges and possessions; thereupon the Chaplain thereof made this Addresse to the Chancellor in che Kings absence for relief therein, lest this spark should break forth into a public flame.
REverendo Patri in Christo Domino & benefactori suo praecipuo, Domino R. Dei gratia Bathoniensi Episcopo, suus pauperculus Robertus Capellanus liberae Capellae Domini nostri Regis juxta Krypelgat. & loci ejusdem Heremita devotas orationes in Christo, cum reverentia tanto Patri & Domino genuflexa. Quia in hiis quae ad conservationem libertatis dictae Capellae Domini nostri in sua absentia ad vestram tuitionem & oportunum vestrum consilium est currendum; & praecipue ubi celere remedium requiritur & optatur. Ad vestram dominationem confidenter confugio, & lacrimab • li quadam insinuatione vestrae Charitatis oculis repraesento, quod cum Dominus Archidiaconus London. et ejus Offic. quorum jurisdictioni dicta libera Capella Domini nostri vel ipsius Rectores et Ministri. a tempore cujus memoria non existit, nullatenus subfuerunt, ad instaniiam Nicholai Rectoris Sancti Olavi de M • kewell London, et etiam ex officio proprio precedentes, jura et libertates ipsius Capellae auferre nituntur, et quasi quadam subita prosecutione nefanda, ea, quae per Dominum nostrum Regem et an • ecessores ipsius antiquitas constituta fuerant, evellere satagunt possessionem libertatis hujusmodi injuriosis processibus per se et alios multipliciter prosequende. Placeat igitur Paternitati vestrae aliquod remedium pro libertate praedicta et immunitate ejusdem solita prudentia providere; ne forte scintilla hujusmodi contra libertatem praedictae Capellae sic ignita, transire poterit in flammam destructivam. Et licet dicta Capella inter alias Domini Regis Capellas minima videatur; vos tamen si plecet circa ipsius Capellae libertatis observantiam prosecutioni praedictae celere firmamentum pio intuitu providere velitis, ut ex hiis litertas dictae Capellae—Dei et ipsius Patroni observetur indemnis. Pro quo meritum a • eo & ipsius patrono possitis & merito, &c. Conservet, &c.
The King of Castell by his Messengers and Letters requiring Ayde from King Edward against the Saracens, he returned this answer thereunto, that by reason of his Warrs with the perfidious Welshmen he could not possibly aid him, complaining therein of the Popes delays in answering his Embassy, to assign the Disms granted for that end to Edmond Earl of Cornwall, who resolved to go personally the H • lie Land.
REgi Castell. salutem. Super status vestri prosperitate, quam Deus augeat & conservet, & quam venerabilis Pater S. Gadicen. Episcopus, & Magister Galfridus de Evershe, vester Notarius, & noster Clericus, nuncii vestri ad nos venientes, nobis apertissime retulerunt, laeti animo efficimur & jocundi; et requisitionem vestram de subsidio vobis faciendo, ad Saracenos fidei Catholicae contemptores, et inimicos Crucis Christi debellandos, audivimus diligenter. Sed ecce per aliquot dies antequam nuncii vestri praedicti ad nos venerunt, videlicet tempore Passionis Dominicae quo Judas Dominum prodidit, proditores nostri Lewelinus filius Griffini, & David frater ejus, qui erat familiarius noster & Consiliarius, cum suis Wallensibus, qui etiam & quorum tota prioritas semper retroactis temporibus proditiones & guerras multiformes fecerunt nostrae Prioritati & nobis, proditialiter contra nos infurrexerunt, terras nostras Marchia invadendo, fideles nostros interficiendo, villas & oppida cremando, munitiones & Castra obsidendo & diruendo, adeo quod nos ex improviso praeoccupati in istis, ut novit Deus qui nihil ignorat, dolemus in animo vehementer super eo, quod occasion hujusmodi vobis ad praesens non possumus facere Subsidium, ut vellemus. Et licet Dominum Papam per dilectum Clericum nostrum Magistrum Hugonem de Evesham nuperrime rogaverimus, ut decimam Regni nostri in Subsidium Terrae Sanctae concessam et collectam, Edmundo germano nostro charissmo et Comitivae suae secum a terra nostra proficiscentis, in subventionem expensarum suarum in eundo versus Terram ipsam, faceret assignari: Qui quidem Clericus noster in prosequendo illud negotium ad Cardinalatus apicem (divina cooperante providentia) vocabatur; nondum tamen nobis constat, utrum idem Dominus Papa r • gatum nostrum praedictum exaudierit in toto vel in parte, per quod Nuncios nostros ad Curiam Romanam cum literis nostris de credentia (iterum) destinabimus, Domino concedente, qui in adventu nunciorum vestrorum ad eandem Curiam personaliter intererunt in eadem, eundem—Patrem Dominum O. Tusculan. Episcopum et praedictum Cardinalem ac alios amicos vestros et nostros in eadem Curia super dicto negotio specialiter—iidem Nuncii nostri erga dictum Summum Pontificem, in quantum poterunt, cum exactissima diligentia instabunt. Super praemissis autem omnibus nuncii vestri praedicti voluntatem nostram & statum nostrum & charissimae Consortis nostrae, liberorumque nostrorum ac regni nostri, vobis plenius refer poterunt viva voice. Dat. &c.
The Archdeacon of Chester most ingratefully endeavoring to vex and damnify his advancer Roger de Molend Bishop of Coventry and Litchfield all he could in several parts of England, not being able to effect his designs travelled to the Court of Rome, and troubled him there by all means he could; whereupon the Earl of Cornwall writ this Letter to the Chancellor to afford him all assistance possible to prevent his malice in that Court, where all things were carried by favor, Interest, and Money, not equity or justice.
CUM Magister Jordanus de Wymburn. Archidiaconus Cestriae, qui venerabili Patri R. Coventren. & Lichf. Episcopo, consanguineo nostro charissimo per tempus non modicum deservivit, & quem idem Episcopus à statu fatis debili ipsum ad dignitatis apicem, qua gaudet hiis temporibus feliciter promovit; damna diversa et gravamina in variis locis regni nostri aliquandiu, tanquam ingratitudinis filius, et qui contemptor promotoris procuraverit, in quantum potuit, eidem Episcopo fieri et inferri: ac idem Archidiaconus demum perpendens, se non posse hujusmodi malivolentiae suae propositum in Anglicanis partibus adimplere, ad Curiam Romanam se transtulerit, his diebus; ibidem deteriorationem et diminutionem status promotoris sui praedicti nitens (ut accepimus) totis viribus procurare. Nos quia dictus Episcopus in gradu Consanguinitatis, ut praemittitur, nos attingit, ipsum et negotia sua deduci cupientes faelicius et tractari, Paternitatem vestram sincero cord requirimus & rogamus, quatenus ipsum Episcopum et negotia sua habentes nostri interventu rogaminis favorabiliter commendata, ad reprimendam et refraenandam maliciam praedicti Archidiaconi sic conceptam, interponere velitis efficaciter partes vestras, et vos eidem in prosecutione hujusmodi malitiae in Curia praedicta, modis quibus cautius et melius expedire videritis, cum effectu, si placet, opponentes; ut idem Episcopus harum precum nostrarum suffultus adjutorio, uberioris favoris gratiam per effectum operis se sentiat invenisse.
The Official of the Bishop of Hereford injuriously suspending and excommunicating the Guardian of the Manor of Leominster, sent thither by the Abbot and Covent of Reading of the Kings patronage, upon pretext that he was not presented to and approved by the Bishop, which was never done nor used; the King thereupon sent this Letter to the Bishop, then out of England, to suspend all his proceedings till his return into England, when the King himself would compose the difference between them.
EDwardus, &c. Venerabili Patri in Christo Domino Th. Hereforden. Episcopo, salutem. Cum dilectus nobis in Christo Abbas Raduyg. quendam de Monachis suis nuper ad custodiam Manerii sui de Leominister. vestrae Diocesis deputaverit, sicut ipse & praedecessores sui Abbates Rading. pro voluntate sua hactenus facere consueverunt, Officialis vester praedictum Monachum, pro eo, quod vobis vel sibi vice vestra praesentatus non extiterit, multipliciter inquietat, et per suspensionis seu excommunicationis sententias molesiare non cessat; asserens, Custodem hujusmodi authoritate vestra & praesentationem vobis factam de ipso ibidem deputari debere; quod tamen fieri non debet, ne hactenus fieri consuevit, sicut nec de aliis hujusmodi Custodibus Maneriorum suorum, quos Abbates constituerunt pro suae beneplacito voluntatis. Et quia Abbatia praedicta de fundatione Progenitorum nostrorum Regum Angliae & de praedicto Manerio ex dono Regio specialiter est dotata, propter quod de indempnitate Abbatis & Conventus ac Abbatiae praedictae, tam in se, quam in membris suis merito sumus solliciti; attendants, quod ex usurpatione et inquietatione praedicta magna dissentio et contentionis materia in utriusque partis dispendium poterunt suboriri: Paternitatem vestram affectuose requirimus et rogamus, quatinus viam litibus et incommodis hujusmodi prava sollicitudine praecludentes, Officiali vestro dare velitis in mandatis, ut ipse ab omni molestatione et inquietatione, nostri contemplatione, desistant, et praedictos Abbatem et Custodem ipsius usque ad reditum vestrum in Angliam super hac in pace dimittat. Nos enim extunc libenter volumus consilium adhibere, qualiter haec omnia pacificum et debitum, author Domino, sortiantur effectum. Teste meipso apud Westm. 2 die Julii, Anno regni nostri nono.
Which Letter of the Kings was seconded with this of John de Kirkeby to the Chancellor on the Abbots behalf, informing him, that the King had prefixed a precise day to the Bishop and Abbot in the Parliament to be held at London, that so by the advise of all his Council he might settle the differences between them according to Justice, which he doubted the Bishop by reason of his journey to Rome would take no notice of, but still proceed to injure the Abbot and his Guardian.
SUO Domino Johanni de Kirkeby eandem quam sibi salutem & dilectionem sinceram. Meminimus Dominum Regem bis nuper scripsisse Domino Hereforden. Episcopo pro Domino Abbate Rading. in forma praesentibus interclusa: pro quo vos rogamus, quantumcunque possumus specialius, quatinus negotium dicti Abbatis sit vobis cordi in omnibus, sicut nostrum. Et quia super contentionibus & controversies inter ipsos Episcopum & Abbatem, Dominus noster Rex de voluntate ipsorum Episcopy & Abbatis, eisdem praefixit diem praecise in Parliamento suo London. proximo post Pasch. ut ipse tunc de providentia totius Concilii sui praedictas controversias ex toto decideret et sedaret; reddendo unicuique eorum justitiae complementum; Ac idem Episcopus, sicut been scitis, jam de licentia Domini Regis citra diem praefixum ad Curiam Romanam pro suis negotiis diriget gressus suos: et ex hoc praesumi poterit, quod idem Episcopus, non obstante praefixione Domini Regis praedicta, aliquid velit contra ipsum Abbatem super hujusmodi controversies in Curia praedicta impetrare, Vellemus omni modo, quod omni diligentia & sollicitudine totum dictum negotium Domino nostro Regi exponeretis seriatim, quo modo, & sub qua forma eidem Episcopo alias scripsit pro negotio memorato; et quomodo utrique eorum diem praefixit in Parliamento suo Paschae ad ordinandum inter eos ad honorem Dei et commodum utriusque; Ita quod neuter eorum alterum interim implacitaret, et quomodo jam pendente praefixione praedicta ad Romanam Curiam de sua licentia est iturus; unde timet sibi Abbas praedictus ne impetret in dicto negotio in dicta Curia aliquid contra eum; Unde instetis ad hoc omni modo, quod Rex ei scribat, rogando et inhibendo sive prohibendo, ne ipse donec justitia ei defuerit coram ipso aliquid contra ipsum Abbatem attemptet in Curia memorata: sed quod omnia usque adventum suum in Angliam in pace dimittat; maxim, cum id facere nequeat ullo modo, nist ad detrimentum et subversionem Elemosinae Domini Regis, et quodammodo contra Regiam dignitatem. Insuper faciatis nobis habere transcriptum literae Domini Regis, quam missurus est Rex Episcopo saepedicto, et eam nobis mittatis per praesentium portitorem. Istud negotium pro amore nostro, quantum poteritis, mat • retis; quoniam praedictus Episcopus de die in diem à partibus istis se elongat. Iccirco vos in earum literarum confectione, rigido & amicabili eloquio utamini, quantum poteritis, honestate in omnibus semper salva. Vale, &c.
How the Kings Justices itinerant were to attend in Parliament in that age, this Letter of theirs to the Chancellor for his directions therein (in the same Bundle) will inform us.
REverendo in Christo Patri, &c. Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, Domini Regis Cancellario, devoti sui S. de Roff. et socii sui Justiciarii Itinerantes in Comitatu Devon. salutem, cum omni reverentia et honor. Quia veraciter intendimus praesens iter Devon. ante Pasch. expedire, vos rogamus quatinus quam citius poteritis, nobis significare velitis, in quo Comitatu adjornare debemus post Pascham, et ad quem terminum, et si nos omnes denire debeamus ad Parliamentum, attendants (si placet) quod si nos omnes ibi venire debemus, tunc Comitatus Cornubiae commode summoneri non poterit ante Octabas vel Quindenam Sanctae Trinitatis, propter brevitatem temporis inter Octabas Pasch. et Parliamentum, et propter iter longinquum inter Cornub. & London. et propter magna in Parliamento, prout nostis. Et si prorogare volueritis illud iter post festum Sancti Michaclis, multum faceretis pro toto Comitatu & pro nobis; Quia blada hoc anno defecerunt ibidem, & si veniamus ibidem in hac estate, macras genas reportabimus. Significetis nobis beneplacitum vestrum (si placet) per praesentium portitorem. Valeat, &c.
The Sheriff of Devon not executing a Capias Excommunicatum against Sir Warin, for a Debt due from him to Italian Merchants upon the Archbishops significavit, they thereupon writ this Letter to John de Kirkeby for his assistance for the due execution thereof upon a second Writ, and punishing the Sheriff for not executing the first Writ.
MAgnae discretionis et probitatis viro, Domino Johanni de Kyrkeby, Baroncinus Gualtieri & Henricus de Podio, aliique eorum socii Mercatores Lucan. salutem, &c. Noverit been & vestra discretio, qualiter literas captionis pro excommunicato ad Vicecomitem Devon. directas, quo Warinum Militem excommunicatum ad instantiam Reginaldi Arnaldi, & Reginaldi socii sui concessistis, prout nobis constitit per literas reverendi Patris Domini Archiepiscopi Cantuariensis; quas literas Magistro Alano de Barton socio vestro praesentatas per Matthaeum de Columbar. idem Magister Alanus retinuit. Dictus etiam Vicecomes dum dictum excommunicatum per dictas literas captorias capere deberet, omissa forma literarum Domini Regis, dictum excommunicatum non cepit, ut mandabatur, sed Bona ipsius attachiavit, in delusionem Mandati Domini Regis, et damnum dicti Reginaldi non modicum et gravamen, ac etiam nostrum. Quare amicitiam vestram, de qua multum confidimus, deprecamur, quatinus literas de captione excommunicati praedicti, amore nostri & intuitu, latori praesentium concedere velitis pro dicto Reginaldo, ad dictum Vicecomitem dirigendas: et pro eo, quod taliter dictum Mandatum exequi neglexit, quod justum fuerit contra eum faciatis. Nobis autem Transcriptum Brevis quod concesseritis, et Transcriptum Literarum dicti Domini Archiepiscopi (si placet) transmittentes; Quoniam debitum, propter quod dictus Miles excommunitatus est, ad nos spectat. Si autem aliquid vultis nos vobis London. facturos, per latorem praesentium nobis rescribatis; quia libenter faciemus quod vestrum respiciat commodum & honorem.
Page 290. l. 34. after Maii, insert.] The like Protection and exemption from Purveyance was granted to the Prioresse of Nunneton, 8 die Aprilis, Pat. 10 E. 1. m. 15. With this to the Rector of Arleye.
REX omnibus Ballivis, Clericis, & Ministris suis, ad quos, &c. salutem. Licet providentias nostras de bladis in diversis regni nostri Comitatibus fieri praeceperimus, ad nos et ad Exercitum nostrum Wall. ducendas; Nolumus tamen quod de bladis dilecti nobis Reginaldi Rectoris Ecclesiae de Arleye in Comitatu Warr. aliquid capiatur contra voluntatem suam. Et ideo vobis mandamus, quod de bladis praedicti Reginaldi, ipso invito, nihil capiatis. Et si quid inde contra voluntatem suam ceperitis, id ei sine dilatione restituatis. In cujus, &c. duratur. usque ad festum Pasch. proximo futurum. Teste Rege apud Stanley vicesimo tertio die April.
The King by his royal Prerogative and Letters Patents granted the Deanery of Salop to Nicholas de Aras, commanding the Sheriff to put him into actual possession thereof.
REX omnibus, &c. salutem. Sciatis quod dedimus & concessimus dilecto Clerico nostro Nicholao de Aras Decanatum beatae Mariae Salop. cum pertinentiis, vacantem per resignationem dilecti nobis in Christo Willielmi de Dovoria nuper Decani ejusdem loci, et ad nostram donationem spectantem; Habendum & tenendum eidem Nicholao ad totam vitam suam, eodem modo quo praedictus Wilhelmus Decanatum tenuit supradictum. In cujus, &c. Teste Rege apud Shireburn. 18 die Februarii.
Et mandatum est Vicecom. Salop. quod eidem Nicholao stallum in Choro et locum in Capitulo (prout moris est) assignet, et sibi de Decanatu praedicto cum pertinentiis plenam seisinam habere faciat. Teste ut supra.
The Bishop of Hereford going to the Court of Rome by the Kings license, procured this Protection from him.
THomas Hereford. Episcopus, qui de licentia Regis profecturus est ad Curiam Romanam, habet literas Regis de protectione patentes, duraturas usque ad festum Sancti Michaelis proximo futurum, & ab eodem festo usque in unum annum proximo sequentem completum; cum hac clausula, Volumus etiam, &c. Praesent. &c. In cujus, &c. Teste ut supra.
The King this year granted this Protection to the Abbot and Covent of Messinden, by reason of a murrain among their Cattle, and other losses.
REX omnibus, &c. salutem. Cum dilecti nobis in Christo Abbas & Conventus de Messinden. per morinam ovium & equorum suorum, & aliis incommodis multimodis, quibus (ut pro certo intelleximus) supra modum praegravantur, adeo depauperantur, quod terrae suae pro magna parte jacent incultae, et blada sua in eisdem vehementer defecerunt; & insuper iidem Abbas & Conventus Mercatoribus et aliis Creditoribus suis diversis, in multimodis debitis teneantur; ad quorum solutionem et Domus suae relevationem facultates ejusdem Domus per magnum temporis spatium sufficere non possent, absque dispersione Canonicorum Domus illius, vel feodorum suorum suorum dilapidatione, seu forte Domus ejusdem subversione totali, quod nollemus. Nos imbecillitati status ipsorum compatientes, ne hujusmodi discriminis aut depressionis periculum ipsis videatur imminere, Domum illam cum terris, redditibus, & omnibus possessionibus ac rebus aliis ad eandem Domum pertinentibus cepimus in protectionem & defensionem nostram specialem; & Domum illam cum omnibus pertinentiis suis, dilectis & fidelibus nostris Henrico Huge & Waltero de Agmodesham commisimus custodiendam. Ita quod omnes exitus, redditus & proventus terrarum, reddituum & possessionum dictae Domus, (salva rationabili sustentatione praedictorum Abbatis & Conventus & hominum suorum) ad exonerationem debitorum suorum, & relevationem aliorum defectuum ejusdem Domus reserventur; & eisdem exonerationi & relevationi per visum aliquorum de discretioribus Domus ejusdem, per adjutorium & consilium praedictorum Henrici & Walteri (prout melius fieri poterit) applicentur. Nec volumus quod aliquis Vicecomes, Ballivus, seu Minister noster, aut alius quicunque in Domo praedicta, aut grangiis ad eam spectantibus, quamdiu in custodia praedictorum Henrici & Walteri fuerint hospitetur, sine licentia ipsorum Henrici & Walteri specially. In cujus, &c. per quadrennium duratur. Teste Rege apud Westm. 27 die Novembris.
The Kings Bailiff of the Isle of Gernesey by Lay-force against his duty, keeping Peter de Valleys out of possession of the Church of St. Peters le Port, to which he was promoted and put in possession by the Popes Provision, so as he could not exercise his Pastoral duty therein, nor repair thereto by Land or Sea with safety; the King upon his Petition issued this memorable Writ on his behalf.
REX dilecto & fideli suo Ottoni de Grandisono, & ejus locum tenentibus in Insulis de Gernes. & Geres. & aliis, salutem. Monstravit nobis Petrus de Valleys Presbyter, quod cum eidem de Ecclesia Sancti Petri in Portu de Gernes. vacante, & spectante ad praesentationem Prioris de Heamull, auctorirate Apostolica provisum fuisset, ac per executores sedis Apostolicae sibi datos possessionem ipsius Ecclesiae canonice sit adeptus, Magister Guillerimus de Sancto Remegio Clericus, qui ad eandem Ecclesiam per eundem Patronum se praesentatum asserit, eundem Presb • terum et suos per potentiam v • stram multipliciter impedit et pertarbat, ac propter minas et molestias ejusdem Magistri Guillermi tenentis Balliam in dictis Insulis, non est ausus ad dictam Ecclesiam accedere, nec ibidem residere; propter quod idem Presbyter indebire vexatur quamplurimum & eadem Ecclesia obsequio debito defrandatur. Quare petit, quod nos impedimentum hujusmodi laicale amoveri, & securum sibi & suis in dict • s Insulis, tàm in terra quàm in mari conductum praeberi, necnon & attemptata, & bona ipsius Ecclesiae occupata, & indebi e devastata per eandem potentiam, in praejudicium ipsius Presbyteri, in statum pristinum & debitum reduc • faciamus. Vnde cum sit aequitati d • s • onum, ut qui Ballias seu loca nostra tenent, quos ad justitiam exercendam et ten • ndam loco nostri ponimus, ad injurias faciendas praesumunt extendere manus suas: Vobis praecipiendo mandamus, quatenus eundem Presbyterum et su • s per potestatem laicalem non permittatis indebite molesta • i, & eisdem securum in praedictis Insulis tàm in mari quàm in terra faciatis haberi conductum, & attemptata & occupata indebi • e in praejudicium ejusdem Presbyteri per eandem potentiam in statum pristinum & debitum (mediante justitia) reducatis; ut in eadem Ecclesia possit (prout iuris est) deservire, et animarum curam sibi commissam gerere, ut tenetur. Q • od autem praecip • mus, nullatenus infringere praesuma • s; ne ab eodem Presbytero super hoc ad nor clamor reveniat iteratus. Teste Rege apud Westm. 23 die Novembris.
Page 297. l. 28. after Novembris, insert] Upon the death of the Bishop of Midden in Ireland, the King at the petition of the Clergy of that D • oc • ss, granted this license for the Election of a New Bishop.
REX dilecto sibi in Christo Archidiacono & universitati Cleri Midder. salutem. Accedentes nuper ad nos Magister Henricus de Oxford. & Johannes de Ke gham soc • vestri, cum literis praedictae universitatis Cleri Midden. patentibus nob • s ex parte vestra humiliter supplicarunt, ut cum Ecclesia Midden. per mor • em Hugonis Thachino dudum Episcopy dicti loci, sit pastoris solatio destituta, dobis alium cl • gendi in Episcopum l • centiam concedere dignaremur. Nos igitur precibus vestris favorabiliter inclinati in hac parte, licentiam illam vobis et ipsis duximus concedendam: Vobis mandantes, quod talem vobis in Episcopum assumatis, qui Deo de • otus, regimini Ecclesiae vestrae necessarius, nobisque et terrae nostrae Hiberniae utilis et fidelis existat. In cujus, &c. Teste Rege apud Dunamen. 10 die Martii. Et duplicatur.
Page 293. l. 24. after Augusti, this should have been inserted] The principal causes inducing the King to receive this new Bishop of Winchester into his favor, and to restore his Temporalties of Winchester to him, (though at first he refused it, and was highly displeased with him) were the Popes Bull, these Letters of several Cardinals, and of the Archbishop of Canterbury, writ and sent to the King on his behalf, (the originals whereof I found filed in a Bundle of Letters and Writs in the White Tower) he needing then the Popes and Cardinals friendships, and so loath to exasperate them by putting him from his Temporalties and B • shoprick, as he might in justice have done.
EXcellenti & magnifico Principi amico charissimo Domino E. Dei gratia Regi Angliae illustri, Jacobus miseratione divina Sanctae Mariae in Cosmedyn Diaconus Cardinalis, salutem in eo qui Regibus dat salutem. Licet spes nostra pro firma teneat, quod personas Ecclesiasticas et regni vestri Ecclesias favo • abiliter foveatis, tamen pro venerabili in Christo patri Domino Johanne Episcopo Winton. amico nostro, & ejus Ecclesia, Serenitatem Regiam duximus affectione plena rogand. quatinus ob divini nominis reverentiam nostrique prae • am ••• s interventum, praefatum Episcopum ad Regalem prae •• ntiam accedentem benign recipere, et eum qui pro se ac sua Ecclesi • praesidi • vestrae faboris in • igere d • nos • itur in suis et ejusdem Ecclesiae nego •• s propensi •• reco •• endatum habere, ac opportunis praesidiis con •• vere veli •• , •• a quo • a De • meritum, et ab hominibus proinde vobis proveniat nomen bonum. Dat. apud Urbem V • terem 13 Kal. Julii.
EXcellenti & magnifico Principi Domino & amico charissimo E. Dei gratia Regi Angliae illustri, Hugo ejusdem miseratione titulo Sancti Laurentii in Lucina Presbyter Cardinalis, salutem in eo cujus regni non erit finis, & paratam ad beneplacita voluntatem. Licet firmissime teneamur vos clarissimorum & Catholicorum progenitorum vestrorum sacris vestigiis inherentes, ad Sacrosanctam Romanam et Vniversalem Ecclesiam Dei, ejusque Creaturas et Ministros gerere praecipuum dilectionis et devotionis affectum, pro illis tamen quos nobis affectio specialis astringit, & quibus clara merita suffragantur, Regiam mansuetudinem praesumimus exorare, sperantes, ut hii pro quibus preces effundimus apud clementiam Serenitatis Regiae debeant aliqua specially praerogativa gaudere temporibus opportunis. Hinc est, quod pro venerabili patre Domino Johanne Dei gratia Winton. Episcopo, qui per sedem Apostolicam nuper propter ejus eminentem scientiam, vitam laudabilem, industriam circumspectam, et alia multiplicis probitatis suae merita meruit ad Pontificalis dignitatis apicem promoveri: Excellentiam Regiam affectuose requirimus et rogamus, quatinus ob Apostolicae sedis reverentiam et nostra praecamina ipsum et Ecclesiam suam, ac jura ipsius recommendatos propensius habitur. sibi loco et tempore ope defensionis, favoris et auxilii liberaliter assistatis. Ita quod memorati Episcopus et Ecclesia vestri fulti praesidio▪ tam spiritualibus quam temporalibus proficiant incrementis, et exinde vobis accrescat meritum apud Deum: Speramus enim & fiduciam habemus, quod in commisso sibi regimine erga Regalem Celsitudinem tam placide et tam devote se geret, quod vestram sibi gratiam nec immerito vendicabit. Bene et diu valeat vestra Regalis Majestas. Si quid possumus quod vobis et vestris ac regno cedat ad commodum et honorem, parati sumus et erimus quoad vixerimus, id per nos et nostros indefessa sollicitudine, prout tenemur, pro viribus effectui mancipare. Dat. apud Urbem Veterem Sabbato ante Nativitatem beati Johannes Baptistae.
EXcellenti ac magnifico Principi Domino Edwardo Dei gratia Regi Angliae illustri, Domino Yberniae, ac Duci Aquitaniae, Ordonius miseratione divina Tusculan. Episcopus, salutem, et promptam ad ejus beneplacita voluntatem. Venerabilis pater Dominus Johannes Winton. Episcopus a me instanter petiit, ut Celsitudini vestrae nostris supplicaremus literis, quod ipsum habere dignaremini commendatum. Nos itaque ipsius precibus inclinati, Magnificentiae vestrae preces porrigimus ex affectu, quatinus, si placet, ipsum habere dignemini, ac suam Ecclesiam propensius commendatos. Dat. apud Urbem Veterem 15 Kal. Julii.
EXcellenti Principi singulari Domino suo, Domino E. Regi Angliae illustri, devotus magnificentiae suae Clericus Berardus de Neapoli prosperis habundare successibus, & se ad mandata paratum. Venerabilis pater Dominus Johannes dictus de Pontisera, de novo per sedem Apostolicam Winton. creatus Episcopus, vestri commodi et honoris zelator hactenus, ea in futurum majori prosequi, ut asserit, zelo proponit, propter quod ipsum & Ecclesiam sibi commissam Serenitati Regiae cum fiducia recommendo; humiliter supplicans, quatinus eum et dictam Ecclesiam, ob Apostolicae sedis reverentiam (cujus se recognoscit esse facturam) suaeque probitatis obtentu clementer fovere dignemini et habere suis exigentibus meritis commendatos. Magnificentiam vestram in prosperitate conservet Altissimus, & de bono in melius semper extollat. Dat. apud Urbem Veterem 20 die Julii.
EXcellentissimo & Magnifico Principi amico charissimo Domino E. Dei gratia Regi Anglorum illustri, Matthaus miseratione divina Sanctae Mariae in Porticu Diacon. Cardinal. salutem in eo per quem Reges regnant. Cedit ad gloriam et honorificentiam Regiam ac magnificentiam Regni vestri dum ejusdem Regni Ecclesiis de illis personis interdum a seed Apostolica providetur, quae de Regno eodem oriundae Regnum ipsum natalis soli dulcedine propensius diligunt et eo potius —ac beneplacitis Regiis facilius se conformant. Cum igitur vacante nuper Wintoniensi Ecclesia, per spontaneam renunciationem venerabilis viri Archidiaconi Ecclesiae Winton. ipsius Ecclesiae electi, Sanctissimus pater et Dominus, Dominus M. divina providentia Summus Pontifex, de ipsius Ecclesiae provisione solicit cogitans, ac talem personam eidem Ecclesiae praeficere cupiens quae vobis esset gratior et praedicto regno utilior et acceptior a subditis habeatur, ad venerabilem virum, antiquum servum et amicum vestrum Magistrum Johannem de Pontisera, virum utique de potentibus Anglicis fidelibus vestris ortum, multa literarum scientia praeditum, et morum honestate decorum, virum quoque magni consilii et probatae virtutis, directis oculis ac concepta fiducia quod per eum tam Regno ipsi quam praedictae Ecclesiae provideret, ipsum de Fratrum suorum Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Dominorum Cardinalium consilio praefecerit in ipsius Ecclesiae Episcopum et Pastorem: Excellentiam Regiam duximus attente rogandam, quatinus Provisionem hujusmodi gratam habentes, ipsamque utpote vobis votivam, et in nostrum et Regium favorem Apostolicae sedis circumspectione provide factam, devotione qua decuit approbantes, Episcopum ipsum benign et laetantur recipere, ac honorificentia debita prosequi pro dictae sedis reverentia et nostrorum (praecaminum) interventu velitis. Firmam spem fiduciamque tenentes, quod ipse Deo gratum, dictae sedi acceptabilem, (tàm spiritualibus quàm temporalibus) et eidem Ecclesiae gratiosum se auctore Domino exhibebit, et devotum ac beneplacitum vestrae Regali Majestati.
In dorso. Excellenti & magnifico Principi Domino E. Dei gratia Regi Anglorum illustri.
EXcellenti Principi & amico charissimo Domino E. Dei gratia Regi Angliae illustri, Benedictus miseratione divina Sancti Nicholai in Carcere Tullian. Diacon. Cardinalis, salutem, cum honoris & gloriae foelicibus incrementis. Sedes Apostolica in quibuslibet suis actibus cuncta praeponderans, negotium Electionis factae in Winton. Ecclesia cum multa maturitate discussit. Et tandem ex decentiae debito contingente, quod absoluta ipsa Ecclesia de hujusmodi electione remansit, Dominus Papa et Domini Cardinales, ad personam venerabilis patris Johannes Wintoniensis Episcopy, virum altae scientiae, multi consilii et maturitatis honestae, ac Excellentiae vestrae devotum, oculos direxerunt. Sperantes per hoc Deo et vobis merito complacere: quod quidem tanto vobis esse debet acceptius, quanto ipsum sinceriorem percipimus exaltationis Regalium vestrorum zelatorem. Nos autem virtutes quibus eum dotavit Altissimus, et sinceritatem purae devotionis quam ad personam vestram et Domini Regis habere praecipimus attendants, nec minus considerantes quantum actus Principum decorantur viris sic fulgentibus circumfulti: (Vestram Regiam) Excellentiam affectuose rogamus, quatinus eundem Episcopum ad specialitatem vestrae gratiae admittentes, sic eum et dictam Ecclesiam habere velitis affectu propitio commendatos, quod iidem Episcopus et Ecclesia in Regia serenitate concrescant, et vobis exinde apud Deum et homines laudis adveniat incrementum.
A Son treschier Seigneur Edward par la grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlaunde, Ducs Daquitaigne, Frere Jan par la suffrance Dieu Prestre de Canterbir, Primat de tute Engleterre, saluz e grant reverence. Sire nus vous requerum pur Dieu & pur sa duce Mere, ke vous voilliez requiller en grace e en amur nostre chier ami le Eveske de Wincestre, qui a nostre estient est prudume, sages, e leaus, e ad bone volente deservir a vous come a chier Seigneur, e de ceo sumes nus certeynes. E sachetz sire ke nus vous empriums pur ceo ke nus quidums ke co seit nostre honeur e prium nostre Seigneur Jesu Christ keil nous doint fere de ceo e tutes autres chooses ceo ke plus li plest. Sire dieus vous eight en sa gard. Cest letter fu escrite a Wengeham la Vaille Seint Pierre en gule Aust.
In dorso. A nostre Seigneur le Roy.
Upon the receipt of all these importunate flattering Letters from these Cardinals and the Archbishop to the King, backed with large promises of their favor & assistance to him in his affairs, the King was content to be courted out of his Royal Prerogative, to approve and prefer a Bishop duly elected by his special license to this rich Bishopric, and to restore the Temporalties to this John de Pontisera, intruded into it by the Popes and Cardinals Provision, whose favors and Letters on his behalf were purchased at no small rates.
Besides, these Cardinals recommended divers of their own Kinred and Friends to the Kings favor and service, by several Epistles, the Originals whereof are filed in the same Bundle with those for this Bishop, some of which I shall present to your view.
EXcellenti ac Magnifico Principi Domino Edwardo Dei gratia Regi Angliae illustri, Domino Hiberniae, ac Duci Aquitaniae, Ordonius miseratione divina Tusculanus Episcopus, salutem & promptam ad ejus beneplacita voluntatem. Magnificentiam vestram attente requirimus & rogamus, quatinus Georgium Domicellum venerabilis patris Domini fratris Jeronimi Episcopy Penestrini amici nostri charissimi, quem ad vos pro quibusdam transmittit familiaribus negotiis, habere dignemini commendatum. Dat. apud Urbem Veterem 19 die Junii.
MAgnifico & excellenti Principi Domino Edwardo Regi Angliae illustri, Jacobus miseratione divina Sanctae Mariae in via lata Diacon. Cardinalis, salutem, et a quo sunt jura Regnorum foelices ad vota successus. Cum Georgius lator praesentium Familiaris & Domicellus venerabilis patris Domini Jeronimi Penestren. Episcopy, ad conspectum magnificentiae Regalis accedat, Serenitatem Regiam deprecamur, quatinus ipsum intuitu dicti Domini sui & precum contemplatione nostrarum gratiose recommendatum habere velit Regia Celsitudo.
In dorso. Regi Angliae illustri.
EXcellentissimo Domino, Domino E. Dei gratia Regi Angliae illustri, Hugo miseratione divina titulo Sancti Laurentii in Lucina Presbyter Cardinalis, salutem, & post foelicem & longaevam vitam ad coelestem patriam foelicius pervenire. Venerabilis fratris nostri Domini J. Penestrini Episcopy rogaminibus inclinati, pro Georgio de Castro Baynaldi Regiam Celsitudinem vestram interpellare inducimur & movemur. Hinc est, quod cum dictus G. ad serviendum magnificentiae vestrae affectu cordis intimo anelat; Regiam Excellentiam vestram duximus exorandam, quatinus dictum G. ad serviepdum vestrae praeclarae Majestati velitis admittere, et inter caeteros secundum merita collocare. Dat. apud Urbem Veterem 12 Kal. Julii, Pontificatus Domini Martini Papae quarti anno secundo.
EXcellentissimo Domino, Domino E. Dei gratia Regi Angliae illustri, Frater Jeronimus miseratione divina Penestrinus Episcopus, salutem, & post foelicem & longaevam vitam praesentis saeculi ad coelestem patriam foelicius pervenire. Cum dilectus & charus nobis Georgius de Castro Baynaldi Familiaris noster, audita fama vestri nominis, & eam facto cognoverit dum per Urbem Veterem transitum hactenus faceretis, ad serviendum Celsitudini vestrae venire desideret. Nos volentes suis exigentibus meritis apud Majestatem vestram laudabile testimonium perhibere tenore praesentium, vestrae magnificentiae intimemus, quod ipsum invenimus legalem, curialem & industrium, unde si placuerit vestrae Celsitudini ejus servitio uti, rogamus quatinus eundem nostrorum interventu praecaminum propensius recommendatum habere velitis. Dat. apud Urbem Veterem 12 Kal. Julii, Pontificatus Domini Martini Papae 4. anno secundo.
ILlustri & excellentissimo Domino, Domino E. Dei gratia Regi Angliae, Comes miseratione divina Sanctorum Petri & Marcellini Presbyter Cardinalis, salutem, & post foelicem & longaevam vitam praesentis saeculi ad coelestem patriam foelicius pervenire. Quanto fiducialius Celsitudini Regiae praecamina nostra porrigimus, quantoque Nobilem virum Georgium de Castro Baynaldi latorem praesentium morum ac virtutum elegantia insignitum, Domicellum venerabilis in Christo patris Domini fratris J. Penestren. Episcopy affectione sincera prosequimur; tanto affectuosius & efficacius ea à magnificentia vestra exaudiri rogamus, & illa maxim quae pro causis specialibus diriguntur. Sane cum dictus Georgius ad serviendum Majestati vestrae venire desideret, Excellentiam & Gelsitudinem vestram affectuose rogamus, quatinus attendants quod inter Caesariae laudis titulos quae nomen Regnantis clarificat specialiter in devotione extensa diffusius munifica liberalitas numeratur, praedictum Georgium sic nostri amoris intuitu nostrorumque interventu precaminum habere velitis propensius commendatum, quod exinde vobis ad omnia quae Celsitudini vestrae ac regno reputaretis accepta fortius obligamur▪ dictusque Georgius interventionem nostrorum precaminum quam pro ipso munificentiae vestrae cum magna fiducia destinamus sibi censeat largiflua profuisse. Dat. apud Urbem Veterem 13 Kalendas Julii, Pontificatus Domini Martini Papae Quarti Anno secundo.
EXcellentissimo & Magnifico Principi Domino E. Dei Gratiâ Regi Anglorum Illustri, Hugo miseratione divina titulo Sancti Laurencii in Lucina Presbyter Cardinalis, salutem, & in adversis prosperos ad vota successus. Celsitudinem vestram credimus semper ad illa fore promptissimam quae sunt Deo placita et profectum respiciunt subjectorum: de hujusmodi quidem credulitate procedit, quod à vobis audemus cum plena securitate deposcere quicquid pietatem vel justitiam cernitur redolere. Sane veniens hiis diebus ad Apostolicam sedem Wilhelmus de Ippele Clericus noster casum quendam, qui sibi dudum in servitio acciderat, Poenitentiario Domini Papae humili confession monstravit, et agnoscens culpam ubi culpa non est secum, petiit misericorditer super facto hujusmodi dispensari; quia non omnium Poenitentiariorum concors habet assertio, quod ipse Wilhelmus ex facto hujusmodi irregularitatis maculam non contraxit. Excellentiam Regiam ex intimo cordis affectu requirimus et rogamus, quatinus eidem Willielmo pietate solitâ compatientes erga Venerabilem Patrem Londonien. Episcopum instare velitis, ut Ecclesiam de Acton. Londonien. Dioc. quam magnificentia vestra Regia sibi contulit eidem restituat, qua ipsum idem Episcopus sumpta occasion ex facto praedicto, ex quo nichil mali meruit, dicitur spoliasse. Conservat Deus Majestatem vestram Regiam per tempora diuturna, et rebellium vestrorum colla conterat, detque bobis feliciter triumphare.
In the same Bundle of Epistles, I found this of Ferrandus, son of the King of Aragon to King Edward on the behalf of a Merchant, informing him of the Popes coming to Marsellis, of the revolt of 5. Cities in Sicily from King Charles, and slaughter of all the French.
ILlustrissimo & Victoriosissimo Principi Domino Edwardo Dei gratiâ Regi Angliae; Ferrandus filius bonae memory Regis Arragonum, humile manuum osculamentum. Serenissime Domine, de vestra magnifica liberalitate confidens talia vestrae Celsitudini supplicare praesumo, quae meis meritis praesumere non auderem: hinc est quod cum Bertrandus de Cresuels Burgensis Montispessulani usum mercandi in partibus regni vestri exerceat, cui suis meritis et ipsius probitate multimoda sim multipliciter obligatus, per me illi de quorum Dominatione confido, vestrae Regiae Majestati humiliter supplico quantum possum, quatinus dictum Bertrandum velitis habere contemplatione mei specially gratiae commendatum. Scio enim ipsum esse talem quod in hiis quae vestrae Dominationi placuerint conabitur esse gratus. Adhaec Domine noveritis, quod intellexi pro certo à quibusdam Mercatoribus qui de novo venerunt de Curia, quod Papa pro certo in brevi veniet Marsiliam, qui etiam pro certo dixerunt mihi, quod 5. Civitates Siciliae insurrexerunt contra Regem Carolum, et interfecerunt omnes Gallicos habitantes in eis, alia non narrantur Parisius digna referri. Vigeat vita vestra in gratia Summi Regis. Dat. Parisius 7 Kalend. Junii.
In Dorso.
Illustriffimo & Victoriosiffimo Principi Domino Regi Angliae.
In the same Bundle of Letters I found this Epistle of Peter King of Aragon to King Edward his kinsman, (some whereof being defaced, I have supplied in a parenthesis) concerning his Messages to, and aids of Dismes demanded from the Pope against his Enemies, and his invitation by the Sicilians to receive the kingdom of Sicily, with his proceedings therein; wherein he craved his advise and assistance.
(EXcellentissimo) & quamplurimum diligendo Domino E. Dei gratiâ Illustri Regi Angliae, Domino Yberniae, & Duci Aquitaniae; P. per eandem gratiam Rex Arragonum, salutem, & sincerae devocionis affectum. Dilectioni Regiae praesentibus intimetur, quod nobis ante recessum nostri viatici armatae nostrae videlicet in quo sumus cum proponeremus illam ad Dei servitium facere (misimus nuncium) nostrum ad Summum Pontificem, ut nobis super eodem (negotio) subsidium largiretur, quem idem nuncium dictus Summus Pontifex audita supplicatione nostra, timens an—Regem Siciliae accedere sui impensione aliqua relegavit. Postmodum vero cum—in Barberiam ad locum videlicet—de Altoyl, ad exaltationem fidei Christianae—consilio Richerhominum nobiscum existentium, destinavimus iterum ad dictum Summum Pontificem nostrum nuncium, super eo, videlicet, quod nobis in prosequendo facto per nos (inchoato) subveniret, nobis Decima per Ecclesiam in regno nostra recepta, et concederet indulgentiam—nobis et illis qui nobiscum essent, et etiam quod terram nostram et ipsorum reciperet sub protectione Ecclesiae et commodo. Cui nuncio dictus Summus Pontifex fecit quandam dilatoriam impensionem (distulitque) sibi tradere literam. Cumque nos resistemus inimicis fidei ut nostrum erat propositum, si dicto Summo Pontifici complaceret, venerunt ad nos Nuncii quorundam locorum & Civitatum Regni Siciliae, exponentes nobis & supplicantes, quod ad Regnum ipsum accedentes, quia omnes Siculi unanimis et concordes nos in eorum Dominum invocabant; Nos siquidem advertentes, quod istud esset nobis et Dominationi nostrae honorificum et utile, accedimus ad dictum Regnum Siciliae cum familia nostra & stolo, ad habendum & impetrandum jus quod illustris & bona Consors nostra Domina Regina Aragon. & filii nostri habent in eodem regno, & erit decus nostrum & nostrorum Domino perhibente. Caeterum cum ad gaudia convocentur quociens statu nostro nobis prospero—Rogamus vos quatinus certificetis nos de salute in statu vestro quem semper voluimus prosperum & jocundum: Nichilominus reservantes—quicquid—vestri Discretioni—facto praemisso praemeditato & circumspecto. Dat. apud Altoyll, &c.
The Bishop of Hereford, the Kings Agent in the Court of Rome, sent him this Letter of intelligence from thence concerning the Popes Wars that year, what Bishops elections he nulled, confirmed, or caused the parties elected to resign their elections to make way for his Provisions to their Bishoprics; what Bishops he promoted to Bishoprics by his own Provisions, among others the forementioned Bishop of Winchester, and what good reception he found from the Pope, notwithstanding the slanders raised against him.
EXcellentissimo Principi & Domino suo praecipuo, Domino Edwardo Dei gratia Regi Angliae, Domino Hyberniae, & Duci Aquitaniae; Suus Tho. ejusdem permissione Ecclesiae Hereforden. Minister humilis se semper cum voluntate parata ad omnia beneplacita & mandata. Vt de aliquibus jam actis et aliis pro relatis in Romana Curia vobis constet; Vestrae Celsitudini praesentibus intimamus, quod Dominus Papa duplicem habet Guerram; unam contra illos de Perusa et suos fautores, qui nituntur quoddam Castrum quod jam Centum Annis et amplius tenuit pacifice et possedit sibi principaliter subjugare, illud obsidio blada et vineas exs • yrpando, ad quod Dominus Papa misit exercitum valde magnum. Et alium exercitum misit ad Ferlyn contra Comitem de Montefolii, secundum quod de hoc vobis scripsimus non est diu. Rex Karolus plenis manibus est in Ballivis, quia à Civitatibus Tusciae & aliarum partium querit adjutorium prout potest. Et quia terra illa quam debellare intendit, scilicet Siciliam, est de Dominio Papae, idem Dominus misit Dominum Gerardum de Parma Cardinalem Episcopum ad illam guerram pro viribus sopiendam, loco Domini Willielmi Cardinal. Gallici subrogatus fuisset Amicus vester Magister Berardus de Neapole, nisi unus Cardinalis similiter Amicus vester ei fortiter obstitisset. Nono die Junii Dominus Papa nobem electos in Episcopos expedivit, aliquos cassando, aliquos confirmando, aliquos ad resignationem per alios inducendo, et aliquibus providendo: inter quos providit Ecclesiae Leodien. de fratre Comitis Flandr. et Electo Leodien. scilicet Domino Willielmo de Navarina providit de Praepositura de Bruges; Ecclesiae vero Wintonien. post resignationem Electi ab adversariis procuratam, de Magistro Johanne de Pontissera est provisum, set in confectione praesentium illi priori bono Electo, cui quasi tota Curia compatitur, nulla provisio facta fuit. Posthaec in Vigilia Sancti Barnabe Apostoli venimus ad Curiam, et eadem die recepit nos Dominus Papa ad pedum et oris oscula beatorum, non obstantibus procurationibus ad •• rsariorum nostrorum, qui nos excommunicatos fore Domino Papae et fratribus Primitus suggesserunt, et datis super hoc auditoribus pro nobis interlocutoriam protulit ipsi Papae, unde eo quod primam interlocutoriam pro nobis habuimus per eundem nos et quamplurimi in Curia existentes, gavisi fuimus in immensum. Populum sui Regimini in prosperitate continua votiva omnipotence vos conservet. Dat. apud Urbem Veterem 2. Idus Junii, Anno Domini 1282.
In the same Bundle of Letters and Petitions, I found this Epistle of Rich. de Gravesend Bishop of London to K. Edw. the 1. in foreign parts, complaining against the Mayor and Citizens of London, for a Sacrilegious invasion of the rights and possessions of the Church of St. Paul's, in procuring some ground adjoining to the wall of the ancient Churchyard thereunto belonging from the King by false suggestions, to be granted them to build houses thereon, towards the repair and maintenance of London bridge; desiring the King to suspend his grant, and prohibit the buildings till his return, and a full hearing of the cause, or to grant him liberty to denounce Ecclesiastical censures against them as they deserved, if they persisted therein, which he had till then forborne, out of his reverence to the King, and his grant made to them.
EXcellentissimo Domino suo, Domino E. Dei gratiâ Illustri Regi Angliae, Domino Hyberniae, & Duci Aquitaniae, R. ejusdem miseratione London. Ecclesiae Minister salutem, & prosperos ad vota successus cum omni reverentia & honor. Ecclesia vestra Sancti Pauli London. ad cujus regimen licet immeriti divina dispositione vocamur, tàm vestris quàm clarae memory Progenitorum vestrorum Regum Angliae Deo & Ecclesiae suae Sanctae Devotorum temporibus praeteritis ejusdem Regni vassalis praerogativam libertatis optinuit, & in suis juribus Regiae protectionis cum favore munimentum: Verum licet loca quaedam adjacentia muris Cimiterii Ecclesiae memoratae tumulandis Interdicti tempore nobilium corporibus decedentium ibidem antiquorum industria reservata fuissent, sicut adhuc existentes extra dictos muros tumuli veraciter attestantur, per quod etiam loca hujusmodi sacra seu religiosa censentur, ac magna pars Areae extra muros ejusdem ubi tumuli non apparent quàm olim aedificatam inhabitabant Clerici Ecclesiae praenotatae, ad jus & proprietatem ipsius pertineat; Henr. tamen Wallensis Major Civitatis London. Curiae vestrae falso suggerens, quod sine alieni juris praejudicio ad augmentum redditus Pontis London in dictorum murorum Circuitu Domunculas vel Seldos possint construi; & Majestate Regia taliter circumventa, Literas vestras vestrum exprimentes in hac parte consensum, ut dicitur, impetrans, propositum quod ad suggestionem iniqui spiritus jam concepit, nititur nequius consummare: et licet ex causis praemissis & aliis congruis & legitimis quae pro loco & tempore poterunt declarari, juri, libertati et possessioni Ecclesiae nostrae grave et intollerabile videntes praejudicium generari, tam per nos quam per alios eundem Majorem & Cives London. sibi adhaerentes in praemissis moneri fecimus & frequenter induci, ut a proposito tam sacrilego desisterent; & iidem spretis monitionibus hujusmodi in praesumptione pristina perdurantes, tanquam manifesti perturbatores Libertatum, et invasores possessionum Ecclesiasticarum forent non immerito animadversione debita compescendi, ob vestri tamen et Literarum vestrarum quas super hoc exhibent reverentiam, ab omni rigor Ecclesiasticae disciplinae contra eos exercendae hucusque cessavimus, fiducialiter sperantes erga vestram Clementiam in hoc consequi remedium. Propter quod Majestati vestrae attentius supplicamus, quatinus ne jus et libertas Ecclesiae vestrae Sancti Pauli, per Majores et Civium praedictorum potentiam opprimantur: Vobis pro statu reipuplicae agentibus in remotis ipsis praecipere velitis, ut saltem a constructione domuncularum hujusmodi omnino desistant, donec ad partes London. quod Deus prosper et celeriter annuat redeatis, ut tunc de Ecclesiae vestrae justitia, et adversae partis injuria coram vobis et vestris discussio plenior habeatur. Et quia sicut Excellentia vestra satis novit manifestas Ecclesiae Dei injurias et oppressiones dissimulare quantum ad nos pertinet absque ordinis nostri non valemus periculo, quas ex officii debito tota reprimere diligentia et virtute tenemur, vestrae Clementiae ea quae possumus supplicamus insiantia, quatinus Dei contemplatione sustinere velitis, ut dictos Majorem et Cives •• aesumptione praedicta per censuram Ecclesiasticam compescere cum vestra pace possimus, si illorum rebellio et protervitas hoc requirant. Bene valeat vestra Dominatio per tempora longiora. Dat. apud Suthminstre 2 Kalendas Augusti, Anno Dom. 1282.
In the same Bundle of Letters, I found a transcript of Pope Martins Bull to the Prior of Tonbridge, concerning Sir John Lovetot, formerly printed, p. 280.
The Major, Provost, and Commonalty of Roscommon in Ireland writ this Epistle to King Edward, concerning the readiness of the Prior and Covent of that place to exchange lands with the King for his and his Soldiers better accommodation and security, for which they were unjustly vexed by their Bishop, against whose excesses they prayed speedy relief.
ILlustri Viro ac Domino suo Reverentissimo Domino Edward Dei gratia Regi Angliae, Domino Hyberniae, & Comiti Aquitaniae, &c. Martinus Legan. Major, Richardus de Oxonia Praepositus, totaque Communitas Burgensium novae Villae suae de Roscomman salutem, et tam debitam quam devotam suo Principi & Patrono, cum omnimoda humilitate reverentiam. Vestrae Regiae excellentiae dignum duximus significandum; qualiter Prior & Conventus Canonicorum Sancti Commani de Roscomman. a principio primae fundationis Castri vestri apud Roscommon. necnon & novae Villae vestrae & Burgensium vestrorum in eadem Villa fuerunt, & adhuc sunt nobis propitii & favorabiles ob vestram reverentiam & honorem. Cum enim terras satis propinquas ad orandum prope Castrum vestrum necnon et prope novam Villam vestrum ibidem habere non possemus, sed aliquantulum remotas in Dominico vestro in quibus commode orare propter multimodas guerras & propter insultus Hybernicorum pacem aliquando non perfect observantium similiter habere non possemus, praedicti Prior & Conventus de Dominico suo proprio prope Castrum vestram situm novae Villae vestrae de Roscomman. in qua commode & quiet pacifice & honest habitare possumus, necnon & quatuor Carucatas terrae de eodem suo Dominico prope idem Castrum ob vestrae dignitatis reverentiam nobis in excambium gratanter & spontanee, & fine aliqua contradictione concesserunt terras remotiores in quibus sine periculo habitare non possemus pro eisdem in excambium recipientes, de quibus adhuc modicum habent commodum. Et quod praedicti Prior & Conventus quindecim Marcas sterlingorum quas singulis annis pro situ Castri vestri & novae Villae vestrae, & lacu de Lochnaven. quod est prope Castrum vestrum ibidem per manum Ballivi vestri de Roscomman à vobis recipere debuerunt, praedictas quindecim marcas vobis imperpetuum remiserunt, propter quam remissionem ab Episcopo suo Diocessano non modicum sustinent jacturam et gravamen, et adhuc sustinebunt, nisi per vos celeriter super hoc eis remedium salubre tribuatur. Ipse etiam Episcopus propter dictam causam onera importabilia eis imponere, et illicitas exactiones ab eisdem extorquere non formidat. Haec et alia commoda et esimenta quae per dictum Priorem et suum Conventum antea suscepimus, et adhuc suscipere non definimus ad praesens vobis narrare non possumus. Quare vestram Regiam Excellentiam de qua & in qua post Deum omnem habemus fiduciam, omni qua possumus devotione rogamus, quatinus tam Divinae pietatis intuitu, quam precum nostrarum interventu, quam praedictorum beneficiorum & commod rum a praedicto Priore et suo Conventu, Vobis et nobis ob reverentiam vestri praestitorum obtentu eisdem Priori et Conventui in omnibus suis agendis, si placet, sitis favorabiles & intenti, ita ut quaecunque a vobis cum justitia postulaverint cum fiducia valeant impetrare. Et hoc sicut honorem vestrum & profectum nostrum salvare desideratis effectui mancipare curetis. Valeat, vigeatque vestra Regia excellentia per tempora longa.
Here p. 305. l. 29. after secundo, insert] Notwithstanding which Bull, King Edward the 1. declining and excusing his personal voyage to the Holy Land, Pope Martin thereupon sent this second Bull to persuade and excite him thereunto; the latter part whereof is quite putrefied, and torn away from this exordium of it, (in the White Tower) which I can only present you with.
MARTINUS Episcopus servus servorum Dei, charissimo in Christo filio Regi Angliae illustri, salutem & Apostol • cam benedictionem. Magnum ad Terrae Sanctae negotium Regiae devotionis affectum partius verbis exiollimus, tanquam evidentia facti notorium, et coelestibus indiciis approbatum. Siquidem late patet, vel potius latius eminet qualiter nonnullis olim molientibus te acc ••• ctum magnifice ad ipsius terrae succursum ab assumpti ad hoc itineris prosecutione • etrahere, illa tuum propositum constantia firmavit altissimus, ut velut abruptis dissuadentium & dissuasionum retinaculis absque cunctatione procederes, & ad terram eandem sic perutilis advenires, qual—necessitatibus d • vinious in tempore parareris, cum talis ejusdem tunc status seu verius casus exis • eret, quod illud (proh dolor!) modicum quod de ipsa Christianitati remansi • , à fide • ho •• bus infestius solito impetitum,—tam ad defensionis constantiam quam ad deditionis dispendium & ignominiam disponebat. Sed resump • o de tuo & • uorum adventu fortitudinis spiritu, viriliter eisdem hostibus restitit & adhuc super—tibi celitus illud evidens divinae gratificationis insigne dum te assasini cujusdam insidiis animam tuam prodiciose—confossum ut mortem communi judicio minaretur, redemptioni humani—Nu • c ergo fili charissime attente—Putasne is in illius.
All the rest is putrefied.
I found this Letter of King Edward in the White Tower, in answer to the Cardinal of St. Laurence his special friend, giving him an account how the Popes Merchants informed him of his design in seising the Dismes, and the passages in the Court of Rome concerning this affair, with some other particulars.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, venerabili in Christo patri amico suo fidissimo Domino H. eadem gratia titulo Sancti Laurentii in Lucina Presbytero, & Sacrosanctae Romanae & Universalis Ecclesiae Cardinali, salutem, & mutuae dilectionis continuum incrementum. Literas vestras recepimus in principio continentes, quod minime miraremur si elapso temporis longo tractu de negotiis nostris quae vobis per Magistros Robertum Decanum Ebor. & Johannem Clarell nuncios nostros fecimus liberari, nequivistis nobis aliquid intimare, dum impedimenta occurrissent varia votis vestris. Nec revera subesse causam conspicimus admirandi; cum sciamus vos semper promptissimos ad ea nobis continuo referenda quae contingunt nostrum commodum et honorem direct, et quae senseritis nobis contraria vel adversa. Et super negotio quod dictis nunciis commisimus in Curia procurandum, sicut et in aliis omnibus quae nos tangunt diligentiam vestram habemus merito commendatam, et de ope et opera quas ipsis in dicto negotio praebuistis dilectioni vestrae ad grates assurgimus; eo magis, quod de propositionibus quas dicti nuncii praeviderant, ipsos superfluis resecatis, in recto tramite direxistis; & si alter ipsorum vestrae resecationis oblitus thema praeconceptum in omnibus sequeretur —circumspectionem vestram undique fecimus excusatam, cum sit difficile imprudentem, vel & ipsum qui solerciae & sagacitati propriae —ab hiis quae in mente concepit revocare; facta etiam & propositiones hujusmodi acceptas ferimus juxta proponendi modos & merita personarum. Caeterum si quid nobis adversum auribus Domini Summi Pontificis innotuerit hiis diebus ex relationibus Mercatorum, cavebimus caucius consilia communicare cum ipsis, et eisdem secreta nostra in posterum aperire. Nec revera unquam ex certa scientia fecimus inhiberi, ne de regno nostro pecunia Decimae traheretur, nisi quod id fieri timebamus absque conscientia nostra, et praecepto Summi Pontificis specially, per quod regnum nostrum ex facto hujusmodi fuisset aliqualiter obligatum. De Magistro siquidem Andraea de Candulph, quem in Advocatum nostrum in Curia recepistis, gratum habemus admodum quod fecistis: Volentes ipsum sicut alios Advocatos nostros in Curia juxta vestrum consilium retinere, & eidem literas nostras sicut aliis consuevimus, transmittemus quamcitius nobis rescripseritis, quantum consulitis de feodo sibi dari. De exilitate vero Ecclesiae de Bulnwell quam Willielmo de Craven Capellano vestro non est diu conferri fecimus penitentes, eidem de competenciori beneficio libenter curabimus providere cum viderimus opartunum. Ad haec de rumoribus Siciliae quos nobis vestris voluistis literis nunciare, & praesertim de omnibus aliis quae scripsistis, vobis grates referimus & gratias speciales. Et de spe expeditionis nostri negotii ex vestri tenore mandati sumus quamplurimum recreati, nostraeque non extitit intentionis hucusque partem petere Decimae supradictae dum totum possemus consequi interventibus amicorum. Rogantes attente quatinus quae bono inchoastis principio studeatis ad finem perducere praeoptatum. Teste meipso apud Roth • lan. 23 die Novembris, anno regni nostri undecimo.
What Prerogative the King then claimed from every new created Bishop, by reason of his Creation, to bestow a Pension upon someone of his Chaplains till he promoted him to a competent benefice, this Mandate to the Chancellor will inform us.
SUis H. de Kend. W. de Odyham, & A. de Berton, salutem. Scribatis per breve Domini Regis Domino Karl▪ Episcopo, pro Roberto de Icard socio vestro, quod idem Episcopus de fructibus & aliis ad Ecclesiam de Kirkeland in Episcopatu suo spectantibus, quam idem Episcopus praedicto Roberto contulit, ration gratiae Domini Regis eidem Roberto concessae de nova creatione ejusdem Episcopy, praedictam Ecclesiam quae est de patronatu suo tueatur, donec lis mota inter ipsum Episcopum & Magistrum Nicholaum de Berewys, qui se dicit esse Rectorem ejusdem Ecclesiae inde terminetur, vel quod praedictus Episcopus praedicto Roberto pensionem suam quam ad preces Regis praedicto Roberto concessit, de caetero solvat, & de prox. Ecclesia vacatura de collatione praedicti Episcopy quam ipse Robertus acceptaverit respiciat; & quod idem Episcopus tunc de praedicta Ecclesia faciat voluntatem suam. Quia Dominus Rex vult, quod praedictus Robertus gaudeat in pace collationem quam ad gratiam Regis habet aut habebit. Scribatis etiam Vic. Northumbr. per breve Domini Regis meliori modo quo poteritis, quod omnia bona quae fuerunt Willielmi de Midelton defuncti, in Balliva sua capiat in manum Regis, & ea salvo sine distractione vel dilapidatione custodiat, donec Dominus Rex aliud inde praeceperit. Scribatis etiam Thesaur. & Baronibus de Scaccario, quod Executores Testamenti Domini Willielmi de Midelton, de quorum nominibus dictus Robertus eis scire faciet, coram eis venire faciat ad respond. Roberto de Scard Executori Testamenti Richardi de Midelton, de bonis quae fuerunt ipsius Richardi, quae dictus Wilhelmus habuit die mortis suae, prout videritis faciendum.
How ungrateful and injurious the Bishop of Winton (intruded by the Popes Provision) was to the Kings Clerks promoted to Livings during the vacancy, endeavoring to eject them out of their Benefices, this Letter to the Chancellor will inform us.
DOmino suo reverendo, Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, ac Cancellar. Domini Regis; suus A. de Winton. salutem, reverentiam & honorem. De futuris contingentibus prospiciens molestiam aut fatigationem posse imminere, dominationi vestrae supplicavi, quod literas Domini Regis pro Hugone fil. meo dirigend. ad Ecclesiam de Chiltercumbe in Winton. Dioc. per vos promoto, Episcopo ejusdem loci habere faceretis, ad indempnitatem & tuitionem praedicti fil. mei conservandum; & vos michi mandastis, quod facultatem magni sigilli Domini Regis tunc ad manus non habuistis, nec filium meum per Episcopum (praedictum) tunc gravari perpendistis, unde non fuit necesse sibi tunc scribere, verumptamen praedicto Episcopo postea curam (animarum) habente per Officialem suum de pluribus articulis in sua Dioc. fecit inquisitiones, et praecipue de Clericis in eadem per Dominum Regem promotis, quibus nullam gratiam facere proponit, objiciens praedicto filio meo, quod in • ra annum suae admissionis ad beneficium praedictum secundum statuta non fuit in Presbyterum ordinatus. Et responsum fuit pro eo, quod ad primos ordines subsequentes post admissionem ad Ecclesiam praedictam, per defectum Episcopy Diocaesani, & pro defectu Archiepiscopi, curam spiritualitatis seed vacante habentis, procuravit literas dimissorias à custode praedictae spiritualitatis Episcopo Sarum, & tunc per easdem literas ordinatus fuit in Subdiaconum, & postea ad proximos ordines subsequentes per Archiepiscopum in Diaconum. Consequenter ante institutionem Episcopy qui nunc 〈◊〉 , nulli celebrati fuerint ordines, & Officialis dicti Episcopy dicebat, quod rations praedictae praedicto filio meo nichil valere possunt, set bona Ecclesiastica in praedicto loco inventa sequestravit, et in sequestro tenet. Ita quod filius meus in eodem loco non habet ubi capud suum possit reclinare. Et si filius meus ad ordines sacros pro tam exili beneficio non esset astrictus minus ei condolerem. Hinc est, quod vestram exoro dominationem devote supplicans, quatinus per literas Domini Regis qui vobis mediantibus ipsum praesentavit, & maxim per literas vestras significetis, quid duxeritis in praemissis oportunum, quia dictus Episcopus magis inquietat promotos per Dominum Regem seed vacante, quam per alios quoseunque patronos. Mitto vobis literam praedicti filii mei quam michi misit pro negotio praedicto, reverentiam vestram rogans, quod ipsam audire velitis. Valeat dominatio vestra semper in Domino.
Page 306. l. 6. after 1283. insert] He likewise issued this Prohibition: Rex, &c. Vic. Dorset. quod capias Hugonem de Heskerden, Richardum de Wynford Capellanum, Johannem de Cermistre Capellanum, & habeas corpora, &c. ad respond. Nobis; quare cum placita de catallis & debitis, quae non sunt de Testamento, &c. ad Nos et Coronam et dignitatem nostram, et non ad alium in regno nostro pertineant, i • dem H. R. & J. una cum Magistro Waltero de Gloucester Offic. Episc. Sarum, &c. tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis Abbatis de Burden, quae non sunt, &c. in laesionem Coronae et dignitatis nostrae, et contra Prohibitionem nostram. Teste H. de Dunton apud Salop. S die Febr. Anno regni nostri undecimo.
Page 307. l. 7. after Brumburgh, insert] In the same Bundle of Letters and Petitions to the Chancellor, I found this of the Mayor and Burgesses of Oxford, praying remedy against the Proctors and Scholars of the University, for punishing and excommunicating them for offenses against the Assizes of bread, bear, and other victuals, belonging only to the King and his Ministers.
SUo W. de Odiham, salutem. Mittimus vobis literas, quas nobis miserunt Major & Burgenses Oxford. mandantes, quod eis in hac parte debitum remedium fieri faciatis. Mandamus etiam, quod Johannem de Tud • merse Vic. Oxford. fieri faciatis Absolutiones juxta brevia Domini Regis & alia, quae vobis suus nuntius oftendet. Valeat. Dat. apud Rochelle. 8 Kal. Febr.
REverendo Domino suo, ac amico (si placet) Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, ac Cancellar. Domini Regis, sui devoti Major caeterique Burgenses Oxford. salutem, cum reverentia & honor. Quia Procuratores et Magistri Vniversitatis Oxford. in praejudicium Domini Regis se intromittunt de Assisis panis, cervisiae, et aliorum victualium, quae ad Dominum Regem et ad Ministros suos pertinent; Dominationi vestrae supplicamus, de qua indubitanter confidimus, quatinus (si placet) super hiis gravaminibus et injuriis, Domino Regi et nobis per praedictos Procuratores et Ministros illatis, remedium apponere velitis. Scientes, quod in propriis personis nostris ad Dominum Regem vel ad vos accessissemus, nisi esset magna occupatio quam habemus circa pecuniam Domini Regis colligendam. Praedicti etiam Procuratores et Magistri sententiam Excommunicationis intulerunt in Robertum de Welles Ballivum nostrum, eo quod panem per praedictos Procuratores et Ministr • s attachiatum, tanquam bonum et satis ponderantem. Super quibus Domini Regis petimus auxilium. Valeat dominatio vestra per tempora longiora.
What success this Petition had I find not, the Proctors and Scholars proceedings herein being warranted by former Charters granted them by our Kings.
King Edward though he might by his own Prerogative Royal have annexed his Collegiate Church and Free-Chapel of Boseham, (exempt from Ordinary Jurisdiction) within the Diocese of the Bishopric of Cicester, to the Bishopric of Exeter, to which he united it; yet to avoid all future contests between the Bishops, their Officers and Chaplains concerning it, petitioned the Pope, by his concurrent Authority to unite it to the Bishopric of Exeter.
SIgnificat Sanctitati vestrae devotus filius vester Edwardus Rex Angliae, quod dudum eo vestrae beatitudini intimante, quod licet Parochialis Ecclesia de Boseham, quae Collegiata existit Cic • stren. Diocaesis, sit Capella Regia, utpote per progenitores suos fundata in Archidiaconatu Cicestrensi, & dotata, ac Episcopus Exoniensis, qui est pro tempore Regius Capellanus, praesit eidem Ecclesiae in collationibus Canonicatuum & Praebendarum, & in—corporali possessione ipsorum, ac quibusdam aliis juribus spectantibus ad eandem; et omnes liberae Capellae Regiae in regno Angliae consistentes, ab omni potestate et jurisdictione quorundam Ordinariorum locorum sint liberae et exemptae de consuetudine approbata, et in possessione hujusmodi libertatis et exemptionis existant, praedicti Episcopus et Archidiaconus Cicestrenses, in praejudicium libertatis et exemptionis hujusmodi, et juris Regii diminutionem, dictum Episcopum Exoniensem ex praebendarium ejusdem Ecclesiae de Boseham Regium (ut praedicitur) Capellanum, super dictis juribus, quo minus ipsis uti libere possit, multipliciter molestant et perturbant. Vnde supplicat dictus Dominus Rex, quatinus authoritate Apostolica dignemini dictam Ecclesiam vel Capellam de Boseham, cum Canonicis et personis Ecclesiasticis praedictis Canonicatibus et Praebendis et annexis Ecclesiis et Capellis, et Ministris, Clero, et populo eorundem, ab omni jurisdictione ordinaria, et praecipue Archiepiscopi Cantuariensis, Episcopy et Archidiaconi Cicestrensium, ad omne dubium amovendum, eximere et totaliter liberare; et jurisdictioni Exoniensis Episcopy (qui confert Canonicatus et Praebendas, et praeterea (ut praemittitur) suus Capellanus specialiter nuncupatur) et successorum suorum, quantum ad utramque legem—communis didelicet et Diocaesanae (nititur) subjicere. Ita quod cultus divinus, & excessuum correctio non negligatur in ipsis, quod{que} possit Clericos ipsius Ecclesiae libere ordinare; ac in Clero & populo ipsius Ecclesiae, & in ipsâ Ecclesiâ ea quae sunt ordinis & Episcopalis officii jure suo exercere: eo quod Episcopus Cicestrensis qui pro tempore fuerit, in talibus exercendis ibidem se fortassis difficilem exhibebit. Et quod dictus Exoniensis Episcopus & successores sui, saltem similem jurisdictionem habeant in Ecclesia seu Capella praedicta, Ecclesiis annexis, et Capellis, Praebendis, Capellanis, Canonicis, Vicariis, Ministris, Clero, et populo eorundem, qualem habent alii Decani et Praepositi aliarum Capellarum suarum liberarum in regno et dominio suo constitutarum, de gratia specially et de plenitudine potestatis, ad ipsius Regii honoris augmentum. Non obstantibus quibuscunque pactis, compositionibus, controversies aut litibus inter praefatos Ep • scopos et Archidiaconum motis vel movendis occasion praedicta, cum omnibus—non obstantibus et clausulis; ac etiam cum executoribus & conservator • bus opportun • s.
He likewise petitioned that he might elect a discreet, approved person to be his Confessor, to whom he might reveal his secrets and be absolved, and receive ghostly advice even in such things wherein the See Apostolic was to be consulted with, which he might have freely done without his license.
SUpplicat Sanctitati vestrae devotus filius vester Edwardus Rex Angliae, quod Sanctitas vestra indulgentiam—quarto Idus Aprilis Pontificatus vestri anno primo, ut ipse pro (salute animae) suae aliquem discretum probatum sibi in Confessorem valeret eligere— cui secreta sua pandere posset, & ab ipso absolvi,—sibi prima salutari, etiamsi talia forent, per quae sedes Apostolica foret—consulenda. Quare supplicat dictus Edwardus, quatinus in forma simili —tempore futuro eligendi sibi Confessorem aliquem concedere dignemini—facultatem.
Page 317. l. 3. after Julii, insert] King Edward sent this Writ to the Archbishop of Dublin, in favor of the Bishop elect of Fern, to appoint some of his Suffragans to consecrate him in Ireland, to save his expenses in repairing to him in England, his Bishopric being much wasted and impaired by the Irish Rebels.
EDwardus, &c. venerabili patri J. eadem gratia Archiepiscopo Dublin. salutem. Quia dilecto nobis in Christo Domino Richardo de Northampton electo Fernensi didicimus referente, quod vos contemplatione precum nostrarum, quas pro eo alias vobis direximus, ipsum in sua confirmatione favore amplioris gratiae prosecuti fuistis; vobis exinde grates & gratias referimus speciales. Et cum idem Electus, qui jam ad partes Hiberniae est profectus, absque magnis laboribus et expensis pro munere consecrationis a vobis optinendo, reverti in Angliam non valeret, nec ipse per totum annum jam instantem (sicut didicimus) tantum de suo Episcopatu recipiet emolumentum, unde tam graves expensae possent provenire; praesertim cum status ejusdem Episcopatus (sicut forte vobis innotuit) per hostiles incursus pacis nostrae perturbatorum non mediocriter enervetur. Nos indempnitati ipsius Electi, suis exigentibus meritis, prospicere cupientes; Paternitatem vestram rogamus & requirimus cum affectu, quatinus nostris precibus & amore, dicti Electi laboribus et expensis in hac parte parcentes, per literas vestras aliquibus Suffraganeis vestris demandare velitis, ut ipsi vice et authoritate vestra, eidem Electo in Ecclesia sua (si placet) Fernens. munus consecrationis impendant. Pro quo vobis teneri volumus ad specialium merita gratiarum. Teste meipso, &c.
Page 316. l. 35. after supra, insert] The Monks of the Monastery of Fiscamp in Normandy, immediately subject to the See of Rome, electing a New Abbot, whose election the Popes Legate confirmed, and receiving his Oath of Fealty to the Church of Rome, the Legate thereupon sent this Instrument to King Edward, desiring him to restore the Royalties of the Abby to him, which were seised into his hands during the vacancy.
EXcellentissimo Principi ac in Christo charissimo Domino E. Dei gratia Regi Angliae illustri, Johannes ejusdem miseratione titulo Sanctae Ceciliae Presbyter Cardinalis, Apostolicae sedis Legatus, salutem in eo per quem Reges regnant & Principes dominantur. Ad fovendum in charitatis visceribus Ecclesiarum ac Monasteriorum Praelatos Serenitatem vestram eo fiducialius nostris precibus invitamus, quo in bonorum operum executione Celsitudinis Regalis affectum existimamus magis promptum ac facilem invenire, maxim cum apud Deum cujus hujusmodi sunt ministri retributionis premium, & apud homines laudis praeconium vobis exinde acquirantur. Sane Monasterio Fiscanen. ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinente, ordinis Sancti —Rothomagen. Dioc. per obitum quondam Richardi Abbatis dicti Monasterii, Pastoris regimine destituto, Religiosi (& Monachi) ipsius Monasterii vocatis omnibus qui voluerunt▪, debuerunt & potuerunt commode interesse, ad electionem celebrandam de futuro Abbate, die ad hoc statuta convenientes in unum, ac deliberantes in ipsius electionis negotio per viam procedere compromissi. Quinque ex eis (videlicet) Gabrieli Majori ejusdem Monasterii, ac Thomae de Ros Prioratus Sancti Martini in bosco ad dictum Monasterium immediate spectant. Priori, & Religioso viro Gulielmo de Picot Abbati tunc Ballivo, Gulielmo Lebas Suppriori, & Petro Picot Granetario Monachis ipsius Monasterii, providendi eidem Monasterio de Abbate eo modo potestatem liberam concesserunt, ut quatuor ex dictis quinque quintum ex seipsis possent eligere, vel alium de dicto Conventu dummodo in talem scilicet alium ab eis omnes dicti quinque consensu unanimi concordarent, quodque praedicta potestas solummodo duraret usque ad consumptionem cujusdam candelae caereae quae accensa extitit in Capitulo Monasterii supradicti. Praemittentes quod pro ipsius Monasterii Abbate haberent & tenerent de quo praedicti quinque vel quatuor ex eis, ut dictum est, ducerent eidem Monasterio providendum. Praefati autem quinque secedentes in partem, super provisione hujusmodi facienda diligentem tractatum ad invicem habuerunt, & demum quatuor ex eisdem in praedictum Gulielmum de Picot unanimiter & concorditer consenserunt. Ac praedictus Gabriel ante praefatae candelae consumptionem ex potestate ipsis quinque, ut praemittitur, à praefatis Conventu concessa, de mandato reliquarum trium Collegarum suorum vice sua & earundem Collegarum ac omnium de praedictis Conventu praefatum Gulielmum de Picot elegit in Abbatem Monasterii memorati, dictusque G. de Picot tandem ad instantiam dictorum Convent. hujusmodi electioni consensit. Postmodum autem praedicti Conventus faciente nobis decretum electionis praedictae per suos Procuratores & Nuncios ad nos propter hoc destinatos specialiter praesentari nobis, ut electionem confirmaremus eandem humiliter supplicarunt. Nos igitur tam processum ipsius electionis, quam personam electi examinavimus diligenter, & quia eandem electionem invenimus de persona idonea canonice celebratam, illam authoritate qua fungimur duximus confirmandam: Ipsum G. de Picet praefecimus eidem Monasterio in Abbatem, ac subsequenter ab eo praedictae Romanae Ecclesiae nomine recepimus fidelitatis solitae juramentum, secundum formam consuetam ab eadem Romana Ecclesia in talibus observari: firma concepta fiducia, quod cum dictus G. de Picot Abbas sit vir sufficientis scientiae, providus & honestus, ac in spiritualibus & temporalibus circumspectus, ac in executione administrationum ipsius Monasterii suae solicitudinis pro tempore commissarum dicatur laudabiliter se gessisse, praedictum Monasterium per ipsius Abbatis circumspectionis industriam, Deo propitio, praeservabitur à noxiis & adversis, Regularibus quoque institutis proficiet, ac aliis spiritualiter & temporaliter grata suscipiet incrementa. Cum itaque benignissime Princeps • it virtutis opus Ecclesias et personas Ecclesiasticas benigno favore prosequi, ac eos verbis et operibus pro Regis aeterni gloria venerari: Excellentiam vestram Regiam rogamus & hortamur attente, quatinus eidem Abbati regalia quae ration eorundem bonorum praefati Monasterii in regno vestro consistentium tempore vacationis ipsius Monasterii, ob reverentiam Apostolicae sedis, et nostra reverentia, prout hactenus consuevit fieri concedentes alias, ipsum & praefatum Monasterium regimini ejus commissum habere dignemini propensius commendatos. Ita quod dictus Abbas vestrae Celsitudinis fultus auxilio in eodem regimine possit Deo propitio prosperari, ac vobis exinde à Deo perennis vitae premium, et ab eadem seed condigna proveniat actio gratiarum. Dat. Maysell Idus Novemb. Pontificatus Domini Martini Papae 4.
Page 321. l. 1. before The King, insert] About the same time Pope Martin the 4th. having confirmed the election of a New Abbot of Evesham, sent this Bull to King Edward to certify him thereof, and desire the restitution of his Temporalties, though he by his Bull committed the Temporalties as well as Spiritualties of the Monastery to him, in derogation of the Kings Prerogative, who had frequently excepted against such clauses, and caused both Bishops and Abbots specially to renounce them, before their Temporalties were restored.
MARTINUS Episcopus servus servorum Dei, charissimo in Christo filio illustri Regi Angliae, salutem & Apostolicam benedictionem. Dudum Monasterio de Evesham ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinente, ordinis Sancti Benedicti, Wigorn. Dioc. _____ dilecti filii Prior & Conventus ejusdem Monasterii certa die ad eligendum praefixa, vocatis omnibus qui voluerunt, debuerunt & potuerunt commode interesse _____ per viam procedere compromissi, in dilectum filium Johannem Abbatem, tunc Cellararium ipsius Monasterii, ac sex alios ex ejusdem Monasterii _____ in voto compromittere curaverunt, concessa eis providendi hac vice de se vel aliis ejusdem Monasterii Monachis, per electionem canonicam vel postulationem concordem ipsi Monasterio de Abbate seu—potestate, promittentes quod illum in suum & praedicti Monasterii Abbatem reciperent & haberent quem iidem concorditer vel major pacs eorum ducerent in Abbatem dicti Monasterii—eligendum. Et tandem secedentibus illis in partem diversis inter se tractatibus habitis, notisque suis diligenti examinatione discussis, juxta formam hujusmodi compromissi praedicti sex in eundem Johannem unanimiter & concorditer consenserunt; & dilectus filius Wilhelmus de Tywa ipsius Monasterii Monachus (qui de) praedictorum Compromissariorum numero existebat, vice sua & de collegarum suorum ac singulorum de dicto Conventu specially mandato & voluntate expressa, de Johanne praedicto providit eidem Monasterio in Abbatem, & ipsum nichilominus elegit in Abbatem Monasterii supradicti. Idemque Johannes ad instantiam Prioris & Conventus eorundem electioni hujusmodi de se factae consensit. Demum vero praefati Prior & Conventus praesentantes nobis per Procuratores suos ad hoc specialiter constitutos, decretum super hujusmodi electione confectum, cum instantia petierunt, ut electionem (praedictam) admittere seu confirmare de benignitate sedis Apostolicae curaremus. Nos autem quia per diligentem examinationem electionis, & electae personae invenimus electionem eandem de praedicto Johanne, persona utique idonea canonice celebratam, eam de fratrum nostrorum consilio duximus confirmandam, ipsumque Johannem praefecimus ipsi Monasterio in Abbatem, curam et administrationem illius in spiritulibus et temporalibus sibi nichilominus committendo, subsequenter ei de nostris manibus munere benedictionis impenso; firma concepta fiducia quod dirigente Domino actus suos, praefatum Monasterium per suae circumspectionis industriam prosper dirigetur, & salubria dante Domino suscipiet incrementa. Quocirca Celsitudinem Regiam vestram rogamus, & hortamur affectu, quatenus eundem Abbatem & Monasterium sibi commissum habens pro nostra et Apostolicae Sedis reverentia propensius commendatos, sic te illi (benigni favoris auxilio) exhibeas, ac ipsum & praefatum Monasterium tuae benevolentiae gratia prosequaris, ut ipse regalibus fultus praesidiis praedicti Monasterii regimen facilius & efficacius valeat exercere. Nosque _____ Magnificentiam Regiam dignis in Domino laudibus attollamus. Dat. apud Urbem Veterem 15 Kal. _____ Pontificatus nostri Anno _____
Page 332. l. 43. after particular Custom, and before 5ly. insert. This is likewise contradicted by Mich. 34 E. 1. Fitzh. Detinue 60. Pasch. 17. and by the forms of sundry Writs De rationabili parte bonorum in the Files of Writs and Plea Rolls in the Tower, during the reigns of King Edward the 1, and 2. I shall present you only with this one in the Bundles of Writs, Anno 15 E. 2. instead of many more.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, Vic. Lincoln. salutem. Si Thomas filius Roberti Balison & Johannes frater ejusdem Thomae, Christiana, Agnetes, Matilda, & Cecilia sorores ejusdem Johannes fecerint te securum de clamore suo prosequendo, tunc sum. per bonos summonitores Willielmum de Chule, & Isabellam quae fuit uxor Roberti Batison, Executores Roberti, quod sint coram Justiciariis nostris apud Ebor. à die Sanctae Trinitatis in quindecim dies ostensuri, quare cum secundum Consuetudinem REGNO NOSTRO hactenus optentam (therefore the constant ancient Custom of the whole Realm before and till that day, and so by consequence ever since, not of some particular Countries only) pueri post mortem patrum suorum habere debeant rationabiles partes suas de bonis et catallis quae fuerunt patrum suorum praedictorum; iidem Wilhelmus et Isabella praefati Thomae, Johanni, Christianae, Agnetis, Matildae et Cicilia rationabiles partes suas ad valorem sexdecim librarum et decem solidorum de bonis et catallis quae fuerunt Roberti Mateson patris praedictorum Thoma, Johannes, Christianae, Agnetis, Matildae, et Ceciliae detinent minus juste, et ease eis reddere contradicunt, in ipsorum Thomae, Johannes, Christianae, Agnetis, Matildae et Ceciliae dispendium non modicum et gravamen, ET CONTRA CONSUETUDINEM PRAEDICTAM. Et habeas ibi Summonitores, & hoc breve. T. meipso apud Eborum 17 die Maii, Anno regni nostri 15.
Agreeable hereunto is the printed Resolution, Pasch. 17 E. 2. Fitzh. Abridgement Detinue 58. Cum secundum Consuetudinum REGNI le femme doit aver le tierce parte des Chateaux son Baron apres son mort, et ses enfauntz desavantez de autre tierce part: And Trin. 1 E. 2. Fitzh. Detinue 56. which allegeth it to be PER USAGE DE PAYS, & le Grand Charter voit, &c. Hill. 17 E. 3. 9. Fitz. Respond. 15. 30 E. 3. 25. Fitz. Detinue 52. Pas. 31 E. 3. Fitz. Respond. 6. Par la CUSTOME de ROYALME. And Sir Robert Brooke in his Abridgement, Tit. De Ration. bile parte bonorum, 1, 5, 6. concludes from Glanvil, Fitzherberts Natura Brevium, and all these Books, Que cest action de Rationabili parte bonorum, gist per le Common Ley PER TOUT LE ROYALME pur feme et enfauntz verse l'executors le pere. Et est admit, que • eo est LE CUSTOME DE ROYALME, & LE GENERAL CUSTOME DE ROTALME.
If this Writ then lie against Executors by the premised ancient Laws and by the Custom of the Realm: then à fortiori against Administrators, who are obliged to distribute the surplusage of the goods according to the Common Law; Therefore the Ordinary can have no legal authority to distribute them at his pleasure to any pious or other uses.
Page 341. l. 8. after 13 E. 1. add.] Yea Sir Henry Spelman a very learned Antiquary, especially in Ecclesiastical affairs, after the Charter of King Edward the 2. apud Eboracum 24 die mensis Novembris, Anno regni nostri Decimo; reciting and confirming his Answers to Articuli Cleri upon their Petitions to him, out of Sir Robert Cottons Manuscript, subjoins Circumspecte agatis, as a Letter grounded thereon, and subsequent to it, viz.
Litera, super eandem Cartam Domini Regis (Ed. 2.) Iusticiariis et aliis Regis Ministris directa pro Prohibitione.
REX Justiciariis, salutem. CIRCUMSPECTE AGATIS de Negocio tangente Episcopum Norwycensem, et ejus Clerum, si placitum tenuerunt de hiis quae mere spiritualia, viz. &c. verbatim as in the premised Writ of Circumspecte agatis, (Here, p. 336.) Therefore by this ancient Manuscript and Sir Robert Cottons Resolution, it was only a Letter framed upon this Charter and Articuli Cleri to be sent to the Kings Justices and Officers in or after the 10th. year of King Edward the 2. not extant nor enrolled in any Roll I can yet find in the Tower; therefore not an actual Prohibition under the Kings great Seal; much less a public Statute made in Parliament, An. 13 E. 1. as Sir Edward Cook and others most grossly mistake. And that which confirms me farther in this opinion, is an ancient Presentment in Parchment, (without any year or date, made by a Jury of the County of Norfolk to the Kings Justices, about the 13 year of King Edward the 2. as I conjecture by the hand, and other Circumstances) which I found in the White Tower Chapel, against the Deans, Officials, and Clergy of the Bishop of Norwich, for several encroachments upon the Kings Prerogative, Courts, and people's Liberties, in holding Plea of Trespasses, Debts and other Temporal Causes, and imposing Oaths, pecuniary mulcts, penalties, exactions on the people, and excommunicating them against Law.
DIcunt, quod cum Semanus Kreyc de Wryainge magna legavit ante Corpus suum quendam equum pretii 3 s. Wilhelmus Rector Ecclesiae noluit praedictum equum recipere, quia praedictus defunctus habuit meliorem equum illum callumpniavit ut jus Ecclesiae suae, tandem propter timorem summonicionis ad Capitulum sibi tradiderunt quondam equum pret. sex solid.
Item dicunt, quod praedictus Wilhelmus Rector Ecclesiae de Wryainge magna dum fuit Decanus, recepit de Willielmo Goddard & de Beatrice Knyvet pro fornicatione, 12 d.
Item dicunt, quod Wilhelmus Kreyc de Wryainge legavit ante Corpus suum vesturam trium rodarum. Et Dominus Gilbertus Peche incontinenti post mortem suam asportavit praedictum fratrem qui fuit rusticus suus. Et praedictus Rector Ecclesiae de Wry • inge citare fecit coram seipso Alic. Kreyc Executorem suum quousque satisfecit ei de quinque solidis.
Item dicunt, quod Johannes de Fravesham Capellanus, implacitavit Gilbertum Hidekote de Haverelle ad Consistor. Norwyc. quia dictus Gilbertus debet gaudere Malum praedicti Johannes, unde fecit finem cum praedicto Johanne antequam habere potuit pacem, dim id. Marc. et nihilominus dampnum unde habuit ad valenciam, 10 s.
Item dicunt, quod Magister Henricus de Hargrave tunc Offic. cepit de Johanne filio Petri de Haverell, quia probavit testamentum uxoris suae coram Decano de Clare, 10 s.
Item dicunt, quod Robertus de Geytone Capellanus implacitavit praedictum Johannem filium Petri coram Magistro Johanne de Fereby de placito roberiae, et aliis transgressionibus, unde habuit dampnum ad valenciam 10 s.
Item dicunt, quod Johannes de Fravesham Capellanus implacitavit, Henr. Goding de Hoverell, & Godam uxorem ejus de placito debiti et transgr. coram Magistro T. le Gros, Offic. ad Consistor. Norwyc. unde dampnum habuit dimid Marc.
Item dicunt, quod Radulphus de Chedgrave citare fecit Thomam Lenveys de Chedbery de placito Conventionis ad Consistor. Norwicen. et pro pace hujusmodi cepit ab eo 5 s.
Item dicunt, quod Johannes de le Bret de Wryainge implacitavit Willielmum Cochun de eadem coram Roberto Vicar. de Hovedone tunc Decano, pro dampno facto in blado suo, unde dampnum habuit 60 d.
Item, idem Robertus Decanus recepit de Willielmo Cochun pro fornicatione; 12 d.
Item dicunt, quod Robertus le Wak • e citare fecit coram Roberto Vicario de Hovedone tunc Decano, Willielmum Cochun & Henr. Pipestrave pro dampno facto in quodam bosco, et pacificaverunt cum Decano de 5 s.
Item dicunt, quod Robertus de Ponte de Kedicane legavit unam vaccam Vicarante corpus suum precii, 5 s. Et Wilhelmus Surmes Magister Thomas de Beck noluit dictam vaccam recipere, quia praedictus defunctus habuit meliorem; sed—authoritate sua propria, et quaesivit quandam vaccam precii 7 s.
Item dicunt, quod Magister Henricus de Hargrave tunc Offic. cepit de Barth. Gambour pro fornicatione, 4 s. Et de Galfrido Clerico suo 12 d. Et Robertus de Hovedon tunc Decanus cepit de eodem Barth. pro illa Muliere, 2 s.
Item dicunt, quod Johannes Capellanus de Faversham citare fecit Radulphum Druri de Keditone coram Magistro Richardo Guidet Offic. et imposuit ei falso ipsum verberavisse quendam Capellan. et ita satisfecit ei de 5 s. Et dictus Magister Richardus habuit 5 s.
Et dicunt, quod dictus Robertus Vicar. de Hovedone tunc Decanus, cepit de Barth. Gamboun pro non veniend. ad summonitionem suam, 12 d.
Item, idem Robertus cepit de Thoma Pipestrave quod commedebat cum Hamone Chevere, quem dicebat se excommunicasse, 6 d.
Item, idem Robertus recepit de praedicto Thoma quia cariavit per diem sestivalem Sempl. 6 d.
Item dicunt, quod Richardus Gurdet cepit de Barth. Gamboun pro simplici fornicatione, 2 s.
Item dicunt, quod Richardus Gurdet Officialis voluit fecisse Johannem Rundell de Hovedone juravisse ad inquisitionem suam, et idem Johannes noluit jurare sine praecepto Domini Regis, et ideo Dominus Richardus Gardet amerciavit ipsum ad dimidium Marc. et ipsum fecit excommunicare de die in diem, et ipsum citare fecit coram seipso de Capitulo in Capitulum. Et praedictus Johannes (detulit ei) breve Domini Regis de prohibitione in Ecclesia de Wythram. Et dictus Richardus respond. ad prohibitionem praedictam in despectu Domini Regis dicebat erupt. et adhuc fecit excommunicari propter dimid. Marc. ad damnum ipsius Johannes 20 s.
Dicunt, quod Robertus Rector Ecclesiae de Manesfield citare fecit Thomam Veyborith ad Consistor. Norwici, et coram Roberto de Hovedon Decano, de transgressionibus non tangentibus Matrimon. nec Testamentum, unde dampnum habuit ad valentiam 40 s.
Item dicunt, quod praedictus Robertus Rector Ecclesiae de Manesfield cepit de Matilda Marpellestumber unam Vaccam unjust, & quia dicta Matilda se conquerebatur ad Vicinos suos praedictus Robertus citare fecit ipsam coram Roberto Vicar. de Hovedone tunc Decano; ita quod amisit versus praedictos Robertum & Robertum, 7 s.
Dicunt, quod Magister Henricus de Hargrave tunc Offic. & Galfridus de Brechenham ceperunt unjust per sum. de Roberto le Wite de Writham 4 s. per procuramentum Petri Vicar. de Dittone, quia habuit praedictum Robertum in odium.
Dicunt, quod Amic. Uxor Henrici Carpenter de Bernardstone fecit adulterium, et summonita fuit coram Richardo Gurdet tunc Offic. et non venit, ideo cepit ab eo sex solidos.
Such were then the manifold extorsions, vexations, grievances, excommunications, oppressions and encroachments of these Deans, Officials, and Clergymen of the B • shop of Norwich, who had little reason to prosecute this Letter of Circumspecte agatis to the Kings Justices and Officers, which themselves contrived, prepared, but the King never ratified under his Seal, for ought appears by any Record thereof I have seen after my best search to find it.
Page 344. l. 8. after Decembris, these Writs should have been printed. In the Bundle of Writs Anno 13 E 1. in the White Tower, tbese Prohibitions came to my hands. Edwardus, &c. Venerabili in Christo Patri R. Herefordensi Episcopo, &c.—&c. quod venire fac. &c. Walterum Plumer Clericum vestrum, ad respond. Roberto Crumpe de Hereford, quare secutus est plac. in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento, &c. contr. Prohibitionem. Teste T. de Weylond ap. Westm. 24 die Junii, An. r. n. 13.
EDwardus, &c. dilecto sibi in Christo Abbati de Hyda Wynton. salutem. Sciatis quod dedimus vobis potestatem recipiendi Attornatos Magistri Henrici de Prince, quos coram vobis loco suo attornare voluerit ad lucrandum vel perdendum in loquela, quae attachiata est coram Iusticiariis nostris apud Westm. per breve nostrum, inter ipsum Henricum et Johannem de Gras; de eo, quod idem Henricus secutus est placitum in Curia Christianitatis, de catallis et debitis, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitiontm nostram. Et ideo vobis mandamus, quod cum Attornatos illos receperitis, nobis de nominibus eorundem Attornatorum, sub sigillo vestro, distinct & aperte constare faciatis. Remittentes nobis hoc Breve. Teste meipso apud Bristol, 28 die Decembris, Anno regni nostri 13.
Rex, &c. Breve de Attornato faciendo in consimili placito, Petri Sturdis, coram Justic. de Banco, verse. Aliciam Atte-Bathurst. T. meipso apud Wilton. 6 die Octobris. An. r. n. 13.
Page 344. l. 49. after tercio decimo, insert.] Amongst the neglected Records in the White Tower, I found these Letters Patents for a marriage agreed and sworn between Prince Edward the Kings son, and Philip daughter to the Earl of Flanders, and that he would never assent to any impeachment or Absolution thereof either by the King of France, or by any Pope or Popes for the advancement of their own usurped power, increasing their Treasures, and ingratiating themselves with Kings, Princes, and other great persons, then ordinarily absolving Kings and great persons both from their Oaths, Marriage Contracts and agreements, by which they gained most of their Antichristian Sovereignty and Dominion.
NOus Edward par la Grace de Dieu Rois Dengleterre, Ducs Daquitaine, & Sires Dirlannde, Faisons savoir a tous ke jadis nous fesimes a noble homme G. Coute de Flandres, & Marchis de Naviere covenentes de fere marriage enter Edward nostre chier fil. à Philippe fille au dit Conte per covenentes ke sunt contenues eus es Lettres ki sour chou faites. Et pur chou ke haus Princes & Poiscans le Rois de Fraunche et ains et met impechement, et ke nous amous desirous et volens lalloicanche et laimer de eions et des nos au dit Conte, & as sieus. Nous avous promise et promettons au dit Conte loialment & en bone foi par le sacrement feit en nostre ame et en nostre noun, et per nostre commandment et en nostre presence sour les sains Evangiles touchies corporelment, per procureurs, ke nous pur che fair pur nous en nostre noun, meismes chet assavoir honorable peres en Dieu Wauter par le Grace de Dieu Eveske de Duresme, W. par le mesme Grace Eveske de Cestr. e Monsieur Hue le Despenser, le Sacrement si come le fait pur nous et en nostre noun greant and approvant, ke se li dis marriages valoit avant, ensi ke covenenchiet est enter vo dit fil & Philippe devant nomee par l'empeachment deu Roi de Franche devantdit, ou per autre occasion quele ke elle avenist, ou per le mort de le dit Philippe. Nous procurrons, purkacherons & ferons ke marriages se fera enter nostre dit fil Ysabell fille au dit Conte de Flaundres a tells obligacions & tells covenentes ki fait stater den marriage de nostre fil & Philippe desusdis, & de che purkacherons nous en bone foi avoit le Conte devantdit, ou serons purkachier dispensation si mestiers en est, et tele ke in connera ne nepaecherons per nous ne per autrui, ne empaech. ne ferous nene consentirons absolution encontre ches chosez, ne autre empaechement d'Appostoille ne d'autrui, et si empetrei fust ou donei nous neu useromsmie ne nesoufairons ke ou en use. Et a tout che fair & aem perlir, Nous obligons tout le nostre e nostre heir Roi Dengleterre, et tout le sien entiremenc et renonchons quant a che pur nous et par nos dit heir a toutes les chooses entirement, par le queles nous ou nous heirs desusdis porriems venir entre cette covenenches soit en tout ou encune party. Et pur seureitie et tesmognage de ces chooses avous nous ches present Lettres fait saeler de nostre sael, ki faites furent, & donees l'an de Grace Mil deus Cens quatre vine & fair, le an, &c.
Page 352. l. 43. after missis, insert.] A few years before the Bishops and Archdeacons of Ireland endeavored by the power of the Bishop of Bath and Wells, then L. Chancellor of England, to engross all suits against Executors in the Kings Courts in Ireland into their own Ecclesiastical Courts, as being matter of Testament, not belonging to the Kings Courts, and a breach of their Ecclesiastical privileges, as appears by complaint and petition of the Bishop and Archdeacon of Fern to this Chancellor Anno 13 E. 1. (where it should have been inserted) against a Suit brought against the Archdeacon as an Executor, in the Kings Exchequer in Dublin.
VEnerabili Patri in Christo, & amico (si placet) charissimo, Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellensi Episcopo, R. miseratione divina Ecclesiae Fernensi Minister humilis, salutem, & sincerae dilectionis constantiam cum orationum suffragiis. Cum vos libertatis Ecclesiasticae columnam agnoscamus caeteris firmiorem, vestram moneat Paternitatem, quod in partibus Hiberniae, contra libertatem Ecclesiasticam, insolenter et noviter est suscitatum, quod piae paternitati vestrae praesenti pagina referimus dolentes; videlicet, Quod, cum Nicholaus, Archidiaconus noster Fernen. Executor Testamenti Adae de Sancto Johanne, de bonis ejusdem defuncti, tanquam Executor, jamdudum disponeret et ministraret, ut dicitur; quidam Miles Wilhelmus Waspayl, nomine Domini Waterfordensis Episcopy, Justiciarii Hiberniae specialis, de mandato ipsius Domini Iusticiarii, et ejus patrocinio specialiter confidens, et audaciam habens, quaterbiginti et sex libras argenti ab eodem Archidiacono nostro exigit coram Baronibus de Scaccario Domini Regis Dublin. ipsum ibidem conveniendo per Breve de Scaccario, (cujus transcriptum vobis mittimus praesentibus interclu • um) Qui, quamquam idem Archidiaconus per Attornatum suum coram eis allegasset, quod super hujusmodi re Testamentar. ibidem non debuisset respondere, ac per nos instanter petitum esset, quod causa illa ad nostrum remitteretur examen, in eadem causa processerunt; compellendo ipsum Attornatum eidem Willielmo ibidem respondere de pecunia praedicta; quam idem Wilhelmus dicit se solvisse Reginaldo de Dene per districtionem Scaccarii praedicti; qui Reginaldus de Dene est in custodia dicti Justiciarii, & filiam sororis ejusdem Justiciarii duxit in uxorem. Et cum hujusmodi causa mere sit Testamentaria, et ad examen Ecclesiasticum de jure debeat pertinere, sicut vestra novit discretio, et nos semper parati suerimus, et simus, de dicto Archidiacono nostro, dicto Militi et aliis de se querelantibus plenam justitiam exhibere, ad libertatis Ecclesiasticae defensionem et conservationem, pro qua vos semper impendistis, summo (si placet) studio remedium in praemissis providere dignemini. Praedicta vero causa inter ipsum Militem & dictum Archidiaconum, prout didicimus, in foro Ecclesiastico, coram Domino Lechlin. Episcopo, in cujus Diocest idem Miles dicit ipsum Archidiaconum de boms dicti defuncti administrasse, extitis alias usque ad sententiae diffinitivae calculum ventilata, donec dicto Episcopo defuncto, per ipsius Willielmi negligentiam conquievit. Vnde intuitu Dei et Ecclesiae, taliter in praemissis operari et providere vestra discretio dignetur, ut Ecclesiastica libertas illaesa custodiatur. Valeat pia Paternitas vestra semper in Domino. Dat. feria secunda in Septiman. Pentecost. Anno gratiae, 1285.
Supplicat vobis (Domine Cancellarie) Nicholans Archidiaconus Fernens. (qui vetus est, & gravi infirmitate detentus) remedium sibi fieri de quibusdam injuriis, libertati Ecclesiasticae et sibi factis; quod, cum quondam extitit Executor Testamenti Adae de Sancto Johanne defuncti, & bona ejusdem defuncti vice Executoris fideliter disposuit & ministravit, & de Bonis & Catallis dictum Testamentum tangentibus finalem Compotum reddidit coram suo Diocesano; super hoc venit Dominus Wilhelmus Waspayl Miles, ob favorem Justiciarii Hibernia, et implaritat ipsum coram Baronibus de Scaccario Dublin. contra Legem et Iustitiam, de quaterviginti & sex libris Argenti, per quoddam Breve de viridi Cera, (quod dicitur Venire fac.) eo quod extitit Executor praedicti defuncti, deficut hujusmodi placita Testamentum tangentia, coram eisdem de jure non debent placitari; nec idem Wilhelmus Baro de Scaccario, nec Minister Domini Regis est. Et nichilominus ipsum cohartant ad respondendum coram ipsts de Debito praedicto. Quare petit, caritatis intuitu, remedium sibi fieri.
The Chancellor writing to the Abbot and Covent of St. Thomas the Martyr by Dublin for a Corody for Almeric de Deneford, received this Negative Answer from them for the reasons therein mentioned.
VEnerabili in Christo Patri R. permissione divina Bathon. & Wellensi Episcopo, Cancellario Domini Regis in Anglia, sui ubique humiles & devoti Abbas & Conventus Domus S. Thomae Martyris juxta Dublin. salutem, cum omni reverentia, obsequio & honor. Literas vestras recepimus, quarum tenor talis est. Viris Religiosis, & amicis suis in Domino karissimis, Abbati & Conventui Sancti Thomae Dublin. R. permissione divina Bathoniensis & Wellensis Episcopus, salutem, & mutuam in Domino charitatem. Licet precibus Regiis preces accumulare non perpendimus nos decere, nihilominus tamen pro Almerico de Deneford (de quo littrae dicti Domini Regis deprecatoriae transmittuntur) amicitiam vestram requirimus & rogamus, quatinus rogatum illum co libentius, quod pro ipso intercedimus, expleatis, pro quo vobis ad grates specialiter teneamur: Bene & di • valeat, &c. Dat. apud Abercon. primo die Septembris. Noverit sancta Paternitas vestra, quod velle & beneplacitum vestrum in omnibus & per omnia pro viribus intendimus adimplere, sed tamen supplicamus, quod non offendat Clementiam vestram, si preces vestras adhuc effectui non mancipavimus; pro eo, quod ad preces Regias & vestras suscepimus quendam Cetum, una cum Duce suo jam sex annis elapsis, quorum intuitu sumus astricti ad inveniendum eisdem necessaria in victu & vestitu omnibus diebus vitae suae: Et credimus pro certo, quod si Dominus Rex & vos illud sciretis eo tempore quo dictae proc • s a Curia Regia emanarunt, domum nostram de aliis recipiendis non oneraretis; & maxim, cum ill qui nobis preces porrexerit pro dicto Almerico, teneatur eidem, equitate suadente, in necessariis providere, quia habet terras & tenementa ejusdem, ex quibus poterat honest sustentari. Quare piae Paternitati vestrae precibus humilibus duximus supplicand. quatinus caritatis intuitu & sanctae Religions optentu, hiis consideratis, de receptione & admissione ejusdem, domum nostram ad praesens nullatenus gravare dignemini: considerantes, si placet, quod domus nostra à Progenitoribus Domini Regis sit fundata, pluribus ex causis diversimode onerata & gravata, & in pluribus locis (ejusdem possessionibus) per incursum malignorum enormiter destructa; praeterea non lateat Sanctam Paternitatem vestram, quod nos ad preces Regias solvimus annuatim tres Marcas Argenti Domino Richardo de Norhampton Clerico ejusdem, viginti annis elapsis & amplius, et adhuc solvimus eidem, licet fuerit ad Episcopatum Fernens. provectus, quod nobis videtur aliquantulum tediosum; à qua pecuniae solutione de caetero sibi facienda, si ordo juris postulaverit, & vestrae clementiae placuerit, desideramus relevari. Valeat Sancta Paternitas been & diu in Domino.
The Abbot of the Pr • monstratenses writ this Letter to the King concerning his to them for the reformation of the Church of Tarleha.
SErenissimo ac Magnifico Domino Edwardo Dei gratia Anglorum Regi Illustri, G. Dei patientia Praemonstrat. Abbas, et Abbatum ejusdem Ordinis Capitulum Generale, illam quam Rex omnium Regum Dominus Regibus dat salutem. Serenitati vestrae gratias quantascunque possumus referimus, super eo, quod tanquam piae religions Zelator, statum Ecclesiae de Tarleha miserabilem & exilem à malitia inhabitantium in ea multis insolentiis deformatam, & in salsuginem sterilitatis conversam, petiistis tam solicit reformari; Significantes vobis, quod nos, de communi Consilio & assensu, ad regimen & reformationem operis, venerabilem virum fratrem Simonem quondam Abbatem Sancti Quiritii in Apulea, de Angliae partibus oriundum, vestramque habentem gratiam (ut dicitur) de • tinamus: Vobis humilitate, quâ possumus, supplicantes, quatenus eidem fratri ad relevationem & reformationem ipsius Ecclesiae manum porrigere dignemini ad jutricem, aliasque ordinis nostri Ecclesias, in nostro consistentes districtu & specialiter Bellosanum amplecti dignemini aliqua specialitate favoris, Ordinis orationum respectu. Datum Praemonstraten. in Capitulo Signali, Anno Domini 1284.
The Freers Preachers at Cadami intending to meet in a general Chapter there, to advise of the repairing their Monastery, and redress of their grievances, writ and sent this gratulatory Epistle to King Edward the 1 as their Sovereign Lord, singular Patron and benefactor, imploring his aid, bounty, assistance herein, assuring him of their constant prayers to God for him and his.
EXcellentissimo Principi ac Domino Illustrissimo Regi Angl. & Duci Aquitan. frater Nicholaus Fratrum Praedicatorum ordinis in loco Cadamo servus, totusque ejusdem loci Conventus humilis, salutem, & ex meritis terreni regiminis aeterni regni gloriam promereri. Quia naturae et rationis conditor provide ab aeterno per gradus sibi congruos sua sapientia ordinavit, et juxta conditionem naturae cujustibet omnibus sic providit, quod tam in coelestibus quam terrenis gradus inferior a superiore regimen-continuum recipit et insiurum, quare de plebe sua ordinans Vos ad vestri meriti et praemii cumulum sub sua constituit potestate, et super maximam partem suae familiae, quam ad vestri salutem et bonorem adaugeat, Regem et Principem sublimavit, donis naturalibus et gratuitis sic dotavit, quod instinctu rationis propriae omnibus vobis subditis secundum quod cuique convenit providetis: quod attendants nos in loco vestro positi multis gravati oneribus & diversiis circumdati angustiis & oppressi, utpote qui ad recipiendum provinciale Capitulum, quod debet in Conventu nostro et vestro in instanti festo beati Dominici celebrari; nec ad recipiendum habeamus Dormitorium, quia pro majori parte jam corruit & funditus est eversum, & de vitae necessariis praedicto Capitulo providere non possimus adhuc consilium invenire, pro eo quod Barones terrae et Nobiles a quibus sperebamus praedictum Capitulum procurari, sublevari et honorari, sunt et erunt, ut credimus, in illustris Regis Franciae negotiis occupati. Ex hiis & pluribus aliis quae enarrare per singula esset longum, animo anxii & perplexi vestrae Regiae Majestati in qua nobis singular refugium est credimus et speramus, tanquam ad virum prudentiae, patrem et Principem clementiae necessitates nostras istis praesentibus duximus exponendas, super earum sublevatione humiliter preces essundere supplicando, quatinus tam pro reparatione dictae Domus, quam pro honor dicti Capituli subportando iterato nobis pietatis intuitu vestra nobis dignetur nobilitas similiter cum clementia subvenire. Nobilis etiam Domina Johanna neptis vestra, & quondam Comitissa nostra, suae largitatis manum aperiens annuatim nobis ad sublevationem victus & vestitus, suam eleemosinam faciebat, sicut dilecti in Christo nobis fratres scilicet Bertrandus, Cornerii, & Rysius, quos ad vos misimus vobis exprimere poterunt viva voice, pro qua etiam per vos facienda proni cord & corpore supplicamus. Ita ut ill qui manum & cor hominis intuetur, ex hiis & aliis bonis quae per vos Dominus fieri dederit, vobis in praesenti vitam cum salute augeat merita multiplicet, regnum amplificet, corroboret & confirmet, & aeternae mercedis premium & gloriam vobis tribuat in futuro. Valeat in vobis Dominus Jesus Christus, qui conservet vos ad sui nominis gloriam & honorem, si nobis vestra nobilitas reverenda aliquid praecipere dignaretur, incontinenti parati essemus exequi & humiliter cum gaudio obedire. Dat. Condomi Dominica prima post Octabas Paschae, Anno 1285.
Moreover the Abbot and general Chapter of the Cistercian Abbots, writ this gratulatory Letter to King Edward, for all the favors received from him and his ancestors, especially for the impropriation of the Church of Scardeburg, conferred on them by their Charters for maintaining their general Chapter; complaining, that since the Freers Minors and Preachers entered into Scardeburg against their Charters, they did not receive above the third part of the profits they did before, desiring the King by his secular power to remove them thence, (so much did these Freers envy and undermine each other) and to renew their Charters; to effect which they certified him what Prayers and Masses their Chapter and Order did continually make to God for him, his Queen, Children, Realm.
EXcellentissimo Domino Edwardo divina magnificentia illustri Regi Anglorum, Frater Johannes dictus Abbas Cistercii, totusque Conventus Abbatum Capituli generalis, potentiam invincibilem, & quicquid potest apud Deum humilis & assidua deprecatio peccatorum. Sicut Regalis clementiae Celsitudinem generosam in nullo diminuit sed commendat, cum se ad ima pauperum per piorum beneficiorum inclinat affluentiam liberalem, sic & ipsi paupers praesumptuosi vel temerarii jure censeri non possunt, si sublimioribus scribendo principibus quos inter suos benefactores praecipuos recognoscunt, ad debitas & devotas gratiarum actiones assurgunt, ut juxta sapientiam Salamonis ad loca unde exeunt beneficiorum flumina dignis regratiationibus revertantur. Cum igitur ex proventibus Ecclesiae de Scardeburg, quam de advocatione vestra, & ex dono progenitorum vestrorum in proprios usus canonice possidemus, nostrum generale Capitulum quolibet anno consueverit sustentari per triduum nunc sustentetur in parte. Et fere omnino sustentaretur, si proventus dictae Ecclesiae libere & integre possemus percipere, sicut in retroactis temporibus solebamus. Ingrati possemus merito judicari si nostrum generale Capitulum sine vestri memoria (quod nunquam factum extitit) pertransiret, unde nos ingratitudinis vicium prae • aventes, super hiis & aliis gratiis & beneficiis à magnificentia vestra nostro ordini collatis, ad gratiarum actiones Excellentiae vestrae dignum duximus assurgendum. Exorantes suppliciter Regem Regum, in eujus manu sunt omnium Regum corda, ut personam vestram, et amicos vestros, et regnum vestrum in honor et bona pace stabiliat et confirmet, et actus vestros dirigat in suae beneplacito voluntatis. Et quia super perceptione proventuum praefatae Ecclesiae per ingressus Praedicatorum et Minorum in Villa de Scardeburg, contra tenorem Chartarum praedecessorum vestrorum, et Apostolicas inhibitiones quamplurimum perturbamur; in tantum quod • bi solebamue percipere triduanam procurationem nostri Capituli generalis, vix processu temporis sicut experimento cotidiano discimus per unum diem dictum generale Capitulum poterit sustentari, ad vos tanquam ad patronum habemus recurrere: Excellentiam vestram humiliter exorantes, ut factum praedecessorum vestrorum sicut vestr. interest prosequentes, quod contra Chartas et Prohibitiones Regias factum est faciatis per potestatem Regiam adnullari, et donationem praefatae Ecclesiae a vestris progenitoribus nobis factae dignemini per Chartas Regias confirmare. Insuper cum per statutum vestrum, ne Religiosi propria feoda seu aliena ingrediantur, adeo sit deteriorata nostra conditio, quod terras quae sunt de dote & feodo Ecclesiae supradictae, alieni cum ipsas vendi contingit quam pluries nobis invitis occupant; nos vero contra justitiam intrare proprium feodum prohibemur, strenuitatem vestram humiliter deprecamur, quatinus mandare dignemini Ballivis vestris de Scardeburg, quod non obstante praefato statuto permittant nos intrare terras quae sunt de feodo Ecclesiae supradictae. De Comite vero de War • nn • qui per octo annos & amplius spoliavit nos decem marchis qui nobis debentur annuatim in nundinis Stanford, pluries strenuitati vestrae scripsimus, & vos ei super hoc vestras direxistis literas, & nos nostras, ipse vero semper Monachis nostris assignat terminos, sed nil solvit, unde si placet remedium congr • um per potestatem Regiam super hoc apponatis. Nos vero licet universitas ordinis in orationibus suis cotidie vestri memoriam faciat, tamen pro persona vestra, uxore vestra, ac liberis vestris, et p •• tranquillitate regni vestri in nostro generali Capitulo orationes injunximus speciales, videlicet tres Missas, unam de Spiritu Sancto, aliam de beata Virginae, et aliam de Sancta Cruce celebrandas a singulis Sacerd • tibus ordinis universi. Vigeat vestra dominatio per tempora longiora. Dat. apud Cistercium die festo Exaltationis Sanctae Crucis tempore Capituli generalis.
EXcellentissimo Domino & in Christo sibi specialiter honorando Domino E. Dei gratia Anglorum Regi, Frater Thomas dictus Abbas Cistercii, salutem & quicquid potest apud Deum, &c. ut supra, usque ibi revertantur; & tu • e sic, Hinc est, quod cum nos latorem praesentium fratrem R. Monachum Domus nostrae ad vestram praesentiam pro negotio Ecclesiae nostrae de Scardeburg destinemus, vestram Majestatem quam à vestris progenitoribus, qui nostri praecipui benefactores fuerunt, in nullo bono scimus esse degenerem devotissime salutamus: Ad vestrum commodum & honorem quicquid sumus & possumus humiliter praesentantes. Rogantes affectuosius vestram Regiam Majestatem, quatinus praedicto Monacho nostro sublimitatem vestram benignitate solita velitis in dicto negotio favorabilem exhibere. Bene & feliciter valeat vestra Regia Celsitudo.
Page 367. l. 33. after Maii, add.] In the Bundle of Writs in the White Tower, An. 14 E. 1. these Prohibitions for Suits in Courts Christian come to my view.
Edwardus, &c. Petro de Rotheresfeld; Dedimus vobis potestatem recipiendi Attornat. Agnetis Bakun, &c. in loquela quae est coram Justic. nostris de Banco per Breve nostrum, inter praedict. Agnetam & Magistr. Johannem de Crancumbe & Mauricium Sampsoo, de co, quod idem Johannes tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. Et de eo, quod idem Mauricius secutus est idem plac. in eadem Curia contr. Prohibit. nostram. T. meipso apud Westm. 10 die Febr. An. r. n. 14. Consimile Breve pro Rogero de Blane, and two more, verse. Rogerum Thurstanton, & Rogerum & Magistr. Willielmum de Eschaby & Rogerum Vic. Ecclesiae de Sherewyne, quare tenuerunt plac. in Curia Christianitatis de catallis, &c. and 4. others, quare secuti sunt, &c. T. Edmundo Com. Cornub. &c. apud Westm. 12 die Octobr. An. r. n. 13. Ibidem. Edwardus, &c. Vic. Stafford, &c. Pone, &c. Willielmo de Sancto Edrulpho, quod sit coram Justic. nostris, &c. ostensurus quare cum placita de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, ad Nos et ad Cor • nam et dignitatem nostram, et non ad alium pertineant in regno nostro, &c. ipse secutus est plac. in Curia Christianitatis de catallis et debitis Abbatis de Salop. quae non sunt de, &c. in laestonem coronae et dignitatis nostrae, et contra prohibitionem nostram. T. Edm. Com. Cornubiae, &c. apud Westm. 28 die Julii, An. r. n. 14. Consimile Breve Justic. Itinerantibus in Com. Norff. by Adam de Mustroyl, et Hamo et Joceus fil. ejus. et Balbinus de Mereford, verse. Magistr. Johannem de Walmote et Willielmum Vicar • Ecclesiae de Hunstanton, coram Justic. nostris de Banco, quod idem Johannes et Wilhelmus traxerunt ipsos in placitum in Curia Christianitatis de catallis, &c. quae non sunt, &c. quae cepit dilationem, &c. Vobis mandamus, quod ad loquelam illam audiend. & terminand. cum celeritate quasecundum leg • m & consuetudin • m regni nostri poteritis, procedatis. Teste Edmundo Com. Cornub. Consanguineo nostro apud Westmonaster. Anno regni nostri 14.
In the same Bundle, I find a Writ de Cautione admittenda directed Vic. Devon. and an Aliàs Vic. Kanc. ex parte Willielmi Bloyour et Walteri de Lyn, excommunicated by John Archbishop of Canterbury, who refused to absolve them, licet frequenter obtulerunt idoneam cautionem de parendo mandatis Ecclesiae in forma juris; commanding him to repair to the Archbishop and induce him to absolve them, and to return his answer, distinct et aperte nobis sine dilacione, ut quod nostrum est in hac parte ulterius exequi faciamus. Teste E. Com. Cornub. &c. 7 die Octobris, Anno regni nostri 14.
Page 353. l. 14. after Septembris, insert.] In a Bundle of Writs this year from the King to the Earl of Cornwall his Lieutenant, I found this Writ enabling the Earl to receive the Fealty of the Bishop of Eli, and restore his Temporalties, out of his special favor to him.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornub. tenenti locum suum in Anglia, salutem. Cum electioni nuper factae in Ecclesia Carhedrali Elyen. de dilecto Clerico nostro Johanne de Kyrkeby in Episcopum ejusdem loci Regium assensum adhibuerimus et favorem; Volentes eidem pro dintino & laudabili servicio quod nobis i • npendit & impendet in futurum uberiorem gratiam impartiri; Vobis mandamus, quod cum electionem illam a Venerabili patre Cantuariensi Archiepiscopo confirmari contigerit, fidelitatem ejusdem Electi nostro nomine recipiatis, et temporalia Episcopatus ejusdem, prout moris est, post fidelitatem captam sibi restituatis. Teste meipso apud Morett in Brye, nono die Aug. Anno regni nostri quarto decimo.
Dorso. Expeditum est.
The like Writ I find for the restitution of the Temporalties to the Abbot elect of Ramsey after his election confirmed, with a special provision that he should receive Letters Patents both from the Covent and Abbot elect, That this his extraordinary special grace should not turn to the prejudice of him or his Successors in time to come.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubiae locum suum tenenti in Angl. salutem. Cum nos electioni nuper factae in Ecclesia de Ramesey de fratre Johanne de Sautre Monacho dictae domus in Abbatem loci ejusdem Regium adhibentes assensum & favorem, significaverimus venerabili in Christo Patri O. Lincolniensi Episcopo, ut quod suum est in hac parte exequatur; Nos uberiorem gratiam praedicto Electo, quatenus sine Regiae dignitatis praejudicio fieri poterit, facere volentes, Vobis mandamus, quod si dictam electionem de eo con •• rmari contigerit, tunc receptis literis patentibus praedicti Episcopy de electione illa confirmata vice nostra, et accepto ab eodem Electo Sacramento fidelitatis nobis debitae, nostro nomine, prout moris est in regno nostro, eidem Clerico temporalia Domus suae (salvis nobis exitibus seu fine temporalium eorundem) restituatis. Proviso tamen, quod literas patentes Capituli Ecclesiae de Ramesey habeatis, quod praetextu istius graciae nichil juris vendicare possit in posterum ad consimilem gratiam vacante Ecclesia sua optinendam, per quod nobis vel haered. nostris futuris temporibus praejudicium valeat generari, et quod dictus Electus similiter per literas suas patentes profiteatur, se gratiam hujusmodi ex nostra liberalitate recepisse. In cujus rei testimonium has literas nostras fieri fecimus Patentes. Teste meipso apud Paris. 6 die Julii, Anno regni nostri quartodecimo.
Dorso. Expeditum est. Dictae literae patentes resident in Cancellaria.
This year as Albertus Krantzius informs us, Ericus King of Denmark, cum nihil foris hostile experiretur suorum impetum evitare non potuit: Nam domestici ejus (incertum quibus ex causis) conspirantes in eum hostiliter confoderunt, & cum jam deesset quod foris cum laude peragerent, versi in caput suum, Regem, pro quo mori omnes oportebat, ipsi ad mortem provexerunt: King Edward being informed of this detestable fact, which concerned him and all Christian Princes to revenge, issued this Writ to the Earl of Cornwall to permit all Soldiers and other his subjects to assist the Earl of Saresburg Embassador from the King of Norway, to bring these murderers to Justice.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubiae, Regni Angl. Custodi salutem. Aliàs nostris temporidus inauditi in Regem quondam Daciae egregii Principis, affinis et amici nostri karissimi E. Regis Norwegiae avum, per germanos ipsius Regis Daciae sceleris perpetrati flagicium nobis per ipsius Regis Norwegiae literas et Nuncium intimatum, cordi nostro horrorem incussit; Nam juxta illud,
Detestabilitas hujusmodi facinoris est omnibus Principibus et Novilibus in exemplum, et omnes debent assurgere ad vindictam. Et ideo vobis mandamus, quod omnibus illis de regno nostro Militibus et aliis qui cum nobili viro Olivero de Monte Spine Comite Saresburgh ipsius Regis Norwegiae Nuncio, in ejusdem Regis subsidium ire voluerint, praebeatis vice nostra licenciam et liberum commeatum. Teste meiso apud Paris. 22 die Junii, Anno regni nostri quartodecimo.
Dorso. Expeditum est. Licenciam habuerunt juxta istud mandatum ad eorum periculum.
The King likewise sent this Letter under his Privy Seal to his Lieutenant of England in favor of the Abbot of Westminster, which Church he fostered and protected with extraordinary servor, for the reasons therein expressed.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto & fideli suo Edmundo Comiti Cornub. Consanguineo nostro karissimo salutem. Licet loca religiosa singula regni nostri fovere, diligere ac protegere teneamur, ex praerogativa tamen praeeminenciae specialis Abbaciam Westm. in qua beati Edwardi Confessoris venerandae reliquiae reconduntur, et genitoris nostri ac liberorum nostrorum corpora sunt humata, et quae omnium Capellarum nostrarum est domina et magistra, prioris dilectionis affectibus amplexamur. Ea propter fratrem Walterum de Wenlok Abbatem loci praedicti & ipsam Abbaciam similiter vobis recommendamus, ex cord, volentes quod Abbati vel Abbaciae praedictis nullam permittatis inferri molestiam vel gravamen. Et si aliquos reperire poteritis eis in aliquo nocere volentes, ipsos et ipsorum conatus viriliter compescatis, quociens per ipsum Abbatem, vel aliquos seu aliquem de Abbacia praetacta fueritis requisiti. Teste meipso apud Paris. 28 die Julii, anno regni nostri quartodecimo.
The Clergy of the Province of York and Bishopric of Durham upon the Kings request to them, to assist him with an aid of monies to carry on his last war against the Welsh, which they then promised, but soon after failed to perform; when as those of the Province of Canterbury who were more backward then they to promise, had really given him an aid; the King thereupon sent this Letter to the new Archbishop to induce his Clergy to make good their promise.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, Venerabili in Christo Patri, J. Dei gratia Eborum Archiepiscopo, Angliae Primati salutem. Adhuc credimus memoriter vos tenere, quod nos nuper in ultima expeditione nostra Walliae tocius regni nostri negocia prosequentes, venerabilem Patrem Cantuariensem Archiepiscopum & Suffraganeos & Clerum tocius Provinciae suae per nostros nuncios speciales, necnon bonae memory Eborum Archiepiscopum praedecessorem vestrum, & Episcopos Dunolmensem & Karliolensem, & vestrum & ipsorum Clerum per venerabilem patrem Anton. nunc Episcopum, tunc Archidiaconum Dunolmensem duximus requirendos, ut cum ad tantarum oneta expensarum quanta requirebat negotium antedictum nostrae non sufficerent facultates, ipsi quorum sicut caeterorum regni nostri negocium agebamus, nobis ad supportandum eadem onera liberaliter subvenirent. Et licet vestrae Civitatis et Dioc. et Provinciae Clerus promisissent habundanter quod petivimus se facturos, ipsi tamen hoc facere postmodum non curarunt; unde contigit, quod Clerus Cantuar. Provinciae, qui in promissione inventus fuerat valde durus, in reddendo promissum extitit liberalis, et Clerus vester qui votis nostris verbaliter annuit prima vice, quod promiserat postmodum implere noluit ullo modo. Quocirca vos rogamus, quatinus habito colloquio cum Clero vestro, eundem ad solvendum nobis quod gratis promisit, cum nos id compleverimus pro quo promissio facta fuit, modis quibus expedire videritis inducatis: sicut enim donum a principio gratuitum fore dinoscitur, sic inducit ingratitudinem facta promissio non servata. Teste meipso apud Semoys 8 die Augusti, anno regni nostri quarto decimo.
Dorso. Episcopo Dunolm. & Archidiacono Richem. scribitur, quod cum Rex de promissione sibi facta per Clerum Civitatis et Provinciae Eborum ipsis procurantibus nullum hucusque commodum reportavit, quod ipsi faciant quod illud quod promissum extitit impleatur.
The Monastery of the Vale of St. Mary in Snowdon in Wales being burnt with fire, the Bishop of Bangor made this Certificate of its antiquity, Charters of endowments by W • lsh Princes confirmed by Popes Bulls, and former hospitality; and granted 40 days indulgence of the penance enjoined to all who should contribute towards the rebuilding thereof.
UNiversis Christi fidelibus has literas visuris vel audituris, Amanus permissione divina Bangoren. Ecclesiae Minister humilis, salutem aeternam in Domino. Noveritis nos vidisse Cartas varias diversorum Principum Priori & Conventui de Valle beatae Mariae de Snaudonia; videlicet Chartam Lewelini magni super totam terram Kyndewewic. de Rennaut; & Chartam Lewelini filii Griffini super omnes terras filiorum Ithael de Penard; & Chartam Lewelini filii Grifini super totam tertam hominum de Trehan apud Kenynbeind & Lecheitaur; & Chartam Domini Oweni super totam villam quae vocatur Tref Ybeyrd apud Kynind Meney; & Charram Domini Lewelini filii Grifini super totam terram illam & locum de Beckellert; & Chartam Domini David super totam terram Tegwaret sub Guerr de Pennant; & Chartam Domini David super totam terram quam habuerit Jorberd Vab yrefeyntt & Freraul apud Epennant. Et super dictis terris vidimus Literas Papales confirmatorias Bullatas non cancellatas, non abolitas, nec in aliqua parie viciatas. Ad haec sciant universi, quod dicta domus beatae Maria, senior domus religiosa est de tota Wallia, excepta Insula Sanctorum Bardigeya, & melioris hospitalitatis & communioris indigentibus & transeuntibus Anglicis & Walensibus de Anglia & Westwallia transeuntibus ad Norwalliam, & de Ybernia & Norwalliae euntibus ad Angliam. Sed in damnum non modicum & defectum communem omnium, dicta Domus incendio casuali penitus destructa, licet hospitalitatis tempore maximam pateretur ruinam, per tamen Regem pium Catholicum liberalem, Dei gratia Dominum Edwardum ad plenum fuisset restaurata. Et quia pium est oppressis & afflictis subvenire; Nos de Dei Misericordia, et de intercessione ejusdem Genetricis, et omnium sanctorum suffragiis confidentes, omnibus benefactoribus dictae domus undicunque subvenientibus, qui de bonis a Deo collatis pias eleemosynas vel favores contulerunt, 40 dies de injuncta sibi poenitentia misericorditer relaxamus, dum sint vere convicti et confessi. In cujus, &c. Dat. apud Maesyllan in Octabis Annunciationis beatae Mariae, Anno Domini 1286.
Page 360. l. 10. after Maii, insert.] The King having occasion to borrow 6000 l. sterling more, of the monies raised in England for the use of the Holy Land from the Popes Nuncio, who put it into some Italian Merchants hands, who gave bond to pay it to the Nuncio within one month after demand, thereupon the King gave them this Countersecurity for their indemnity.
EDwardus Dei gratia, &c. Omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod cum vir discretus Magister Geffridus de Vezano Canonicus Cameracen. Camerae Domini Papae Clericus, & ejusdem in Anglia Nuncius, ac Decimae in subsidium Terrae Sanctae concessae Collector in regno Anglia a seed Apostolica deputatus, sex Millia librarum Sterlingorum de pecunia ejusdem Decimae in regno nostro collectae, penes Garuncinum Gualteri, Richardum Guydicion. & socios suos Cives & Mercatores Lucanen. de societate Ricardorum deposuerit; solvenda eidem vel ejus mandato, et absque difficultate aliqua liberanda per Mercatores eosdem, infra mensem a tempore quo super hoc suerint requisiti: Nos pro Mercatoribus ipsis manucapimus quod eandem pecuniam dicto Magistro Giffrido vel suo certo mandato, sicut inter ipsos convenit, bona fide persolvent: Nosque promittimus, quod in defectum eorum ad solutionem totius pecuniae ejusdem teneri velumus; et ad hoc nos et bona nostra tenore praesentium obligamus. In cujus, &c. Teste meipso apud Somerton 16 die Septembris, anno regni nostri 14.
Page 361. l. 55. after Aprilis, add.] In a Bundle of Writs, Recognisances and Letters in the White Tower, anno 14 E 1. I found the like Obligation of the Abbot and Covent of Waltham, made to the Popes Nuncio and Collector of the Disme given to the Holy Land, for 300 marks of good new sterling money deposited in their hands for the use of the Church of Rome, which they obliged and secured to pay in the same words and form, as the Abbot and Covent of St. Edmunds were obliged; with the Kings warranty to them to see it satisfied, if not paid to him at the day: Teste Rege apud Westm. 25 die Aprilis. the King by the Popes order and their assents receiving the monies from them for his own use, they being only his Sureties for the repayment thereof to the Church of Rome.
The Bishop of Herefords Official by the Custom of the Country taking off the Seals from all private persons Wills proved before him, as unknown to many, and setting his Officials Seal to them; the Citizens, Governors, and Guardian of London refusing to allow a Will so proved before them for an house in London, because the Testators seal was not to it, the Bishop writ thus to the Chancellor to relieve the Legatee in this case by the Kings Writ to them.
REverendo in Christo Patri, Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, Richardus eadem permissione Herefordensis Ecclesiae Minister, salutem & fracernam in Domino charitatem. Pater, quia consuetudo approbata in nostra Diocesi hoc habet, quod Testamentis singulorum privatorum coram Officiali nostro probatis, quia sigilla eorum pluribus existunt incogoita, idem Officialis noster demptis sigillis eorundem, sigillum Officialis Herefordensis talibus Testamentis apponit in testimonium veritatis. Et quia hujusmodi consuetudo in Testamento Johannes de Hispannia in nostra Diocesi decedentis, qui in Civitate London. domos quasdam habuit, quas Magistro Henrico de Reygate in Testamento suo reliquit, observata extiterat, Cives, Potestates, et Custos London. dictum Testamentum seu Legatum, ut intelleximus, impediunt et perturbant, quia Sigillum Testatoris appensum dicto Testamento nullatenus invenerunt, cum tamen Sigillum Officialitatis nostrae fuerat hiis appensum. Quocirca Paternitatem vestram affectuose requirimus & rogamus, quatinus dicto Legatario per breve Domini nostri Regis, Custodi & Potestatibus London. transmittendo, velletis favorabiliter subvenire, ut sua consuetudine non obstante, dum tamen veritas voluntatis Testatoris eisdem appareat, in praemissis non impediant ultimam defuncti voluntatem. Conservet, &c. Dat. apud Kensyngton die Sancti Marci Evangelistae, Anno Domini 1286.
Upon complaint of the Bishop of Norwich, that Richard de Boyland by color of the Kings Commission had done some unjust things against his Clerks; the King referred the examination thereof to his Lieutenant, commanding him personally to repair to the parts of Norfolk, and hear and examine all parties concerned, and to order Boyland to act nothing but with advise of his fellow Justices.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubiae, tenenti locum suum in eodem regno, salutem. Cum injunxissemus dilecto & fideli nostro Richardo d • Boylaund aliqua tangentia Clerieos de Episcopatu Norwicensi, & postea nobis super hoc ex parte venerabilis patris W. Norwicensis Episcopy • sit ostensa, quod idem Richardus aliqua fecit indebite seu unjust: Vobis mandamus, quod assumpto vobiscum aliquo de Iustic. nostris, ad partes Norff. personaliter accedatis, et vocat • praefato Richardo coram vobis, in praesentia ejusdem examineti • gravamina quae praefatus Episcopus vobis monstrabit, et: quae ipsum Richardu • asserit perpetrasse, et rations utriusque partis audientes, si inveneritis quod idem Richardus quicquam indebite vel unjust fecerit in hac parte, et quod non deberet fecisse, idem emendari et recte dirigi faciatis. Praecipientes eidem, quod a talibus faciendis desistat, et in rebus aliis per consilium et assensum sociorum suorum fine dilatione procedat, sicut eidem injunximus in hac parte. Nolumus enim, quod negotium illud dilationem capiat aliqualem. Dat. sub privato sigillo nostro Paris. 15 die Jun. Anno regni nostri 14.
Dorso. Expeditum est. Comes per istud mandatum assumpsit secum Thes. & majorem partem Justic. & personaliter adivit Norwicum, et justitiam fieri fecit.
In the Bundles of Writs in the White Tower An. 15 E. 1. I discovered these Writs and Prohibitions to stay Suits in Courts Christian not belonging to them.
A Writ to make an Attorny, in a Suit depending before the Kings Justices de Banco inter Nos & Johannem de Godebe, de e • quod idem Johannes in loqu • la coram Justic. per breve nostrum, &c. secutu • est plac. in Curia Christianitatis de catallis et debitis Magist • Willielmi de Pacton Capellani; & in loquela, &c: per aliud breve nostrum inter ipsum Johannem Decanum Ecclesia Sancti Andraeae Wellen. & Johannem de Uvedale Chivaler, de debito 10 librarum quod idem Decanus à praedicto Johanne exigit. Teste meipso apud Pontefreit super Tamisiam 20 die Novembr. An. r. n. 15. Edwardus, &c. Vic. Northampt. Pone, &c. Willielmum Personam Eccles. de Shertost, quod sit, &c. ostensur. quare cum placita de catall. &c. quae nonsunt, &c. ad nos et coronam et dignitatem nostram, et non ad alium pertineant in regno nostro, &c. secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis Nicholai Personae Ecclesiae de Herdwyke, quae non sunt, &c. in laesionem coronae et dignitatis nostrae, et contra Prohibitionem nostram. Teste Edm. Com. Cornub. apud Westm. 12 die Febr. An. r. n. 15. Edwardus, &c. Vic. Dorset. Pracipimus tibi, quod distringas Magistr. Willielmum Shirlock Personam Eccles. de Winterborn Stibilone, per omnes terras, &c. quare fecutus est plac. &c. de catallis, &c. quae non sunt, &c. Teste Th. de Weyland apud Westm. 20 die Junii, An. r. n. 15. Edwardus, &c. Vic. Surr. Quod venire fac. 12. tam Milites quam alios, &c. qui nec Johannem Philip de Croydone, nec Johannem Archiepiscopum Cantuar. Magistr. Adam de Hates, & Thomam Vicar. Eccles. de Croydone, aliqua affinitate attingunt; ad recognoscend. super sacramenta sua si praedict. Archiepiscopus & Adam unquam tenuerunt plac. in Curia Christian. de quadam vacca ipsius Johannes, contra Prohibitionem, &c. sicut praedict. Johannes dicit, vel non, sciut pradict. Archiepiscopus, Adam & Thomas dicunt. Quia, &c. Et habeas ibi nomina Juratorum & hoc breve. Teste W. de, &c. apud Westm. 26 die Junii, An. r. n. 15. Edwardus, &c. Vic. Surr. Arnaldus de Heyward verse. Johannem Archiepisc. Cantuar. quare secutus est plac. in Curia Christianitatis de catallis, &c. quae non sunt, &c. Teste Edm. Com. Cornub. apud Westm. 8 die Sept. An. r. n. 15. Edwardus, &c. Vic. Dorset. Rogerus de Stapelford verse. Richardum le Pastor, quare secutus est (consimile) placitum, &c. Teste (ut supra) 20 die Januar. Vic. Stafford. Richardus de Leges verse. Magistr. Stephanum de Codenore, & Magistr. Petrum de Clyve, quare secuti sunt placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsius Richardi, contra Prohibitionem nostram. Teste Edm. Com. Cornub. apud Westm. 3 die Julli, An. r. n. 15.
In the Plea Rolls of the same year I found these Attachments, for suing and holding Pleas in Courts Christian against the Kings Prohibitions.
GErvasius de Aldermannebir. attach. fuit ad respondendum Hamoni de Valoynes, quare traxit eum in placitum in Curia Christianitatis de debitis, quae non sunt de Testamento, &c. contra Prohibitionem, &c. Et unde idem Hamo queritur, quod praedictus Gervasius implacitavit eum coram Decano de Suwerc & conjudicibus, de domibus quas Hamo pater ipsius Hamonis asportasse debuit de Cristeshall, & de quibusdam Jocalibus, & de 100 l. Et unde deterioratus & dampnum habet ad valentiam 20 marcarum. Et ideo producit sectam, &c.
Et Gervasius venit & defendit contra ipsum & sectam, quod nunquam post Prohibitionem nec ante traxit eum in placitum de debitis, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, set verum vult dicere. Quidam Rogerus de Sumery dedit terram de Cristeshall & 100 l. in denariis in maritagio Hamoni patri ipsius Hamonis cum Agnete filia sua. Et postea processu temporis celebrato inter eosdem Hamonem & Agnetam divorcio, reddidit idem Hamo eidem Agnete terram illam ut maritagium suum. Et quia non habuit denarios ad manum unde solveret praedictos denarios, obligavit se et haeredes suos ad solvendum eidem Agneti 20 l. singulis annis, donec praedictae 100 l. plenius solverentur, per Chartam quam profert et quae hoc testator. Et postea venit iste Gervasius & desponsavit dictam Agnetem, & vixerunt simul per longum tempus, & postea in extremis fecit ipsa praedictum Gervasium virum suum Executorem testamenti sui, simul cum aliis, & ad executionem illam faciendam, & ad debita perquirenda, & specialiter ad debitum istud perquirendum, & ut inde disponeret sicut de aliis s • cundum quod viderent expedire. Et unde dicit, quod petit denarios illos ex causa testamentaria, & non alio modo. Et inquisiti per quantum tempus ipsa Agnes vixisset postquam divorcium factum fuit, dicunt quod been p • r 30 annos. Et Gervasius dicit quod per 20 annos.
Et Hamo venit & petit judicium de sicut ipsa Agnes vixit per magnum tempus post divorcium per 30 annos & nichil unquam petiit de debito illo quamdiu virit, nec ab eo, nec a patre suo, nec a Thoma fratre suo, qui per 5. annos fuit in feisina totius haereditatis patris sui. Et petit judicium, si ipsi potuit legare, et in testamento relinquere debitum, quod non fuit cognitum in vita sua, et quod ipsa nunquam petiit in vita sua.
Et quoniam praedictus Gervasius nichil ostendit, quod praedicta Agnes aliquid peteret de praedicto Hamone, nec Thoma filio suo, nec de isto Hamone dum vixit, & vixit p • r tantum tempus. Et si ipsa in vita sua petiisset debitum illud, non potuit legare clameum suum ad placitandum in Curia Christianitatis cum ipsa si viveret non possit petere debitum illud alibi quam in Curia Domini Regis. Consideratum est, quod Hamo eat inde quietus; Et prohibitum Gervasio, quod de caetero non sequatur in Curia Christianitatis.
RObertus Prior de Werkessop attach. fuit ad respondendum Adae de Cretelang, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsius Adae in Hurst, &c. Et unde idem Adam queritur, quod cum ipse distringeret feodum suum, quod Prior tenet pro forinseco servicio per captionem ipsius Prioris; Idem Prior statim excommunicate eum, et eum vexat et gravat in Curia Christianitatis; unde deterioratus est, &c.
Et Prior venit & dicit, quod non debet ei respondere, quia excommunicatus est, et ei • icut excommunicato —Et inde profert literas Domini Coventrensis Episcopy patentes: Et in quibus continetur, quod Wilhelmus quondam Archid. Derb. excommunicavit praedictum Adam meritis suis exigentibus. Et quoniam constat ei de excommunicatione, et non de absolutione, misit literas Iustic. patentes. Et Adam nichil ostendit de ejus absolutione. Et ideo Prior inde sine die, & Adam faciat se absolvi.
The most remarkable Writs of Prohibition and Attachment this year, are those which concern Bogo de Clare, presented by the King to the Treasurership of the Cathedral of York, who yet was vexed, excommunicated, his Churches and the fruits thereof sequestered, interdicted by the Archbishop of York, against the Kings Prohibitions and Writs, for which he was conven • d before the Kings Council, as these Writs inform us.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubiae, tenenti locum suum in Anglia, salutem. Cum nuper seed Eboracensis Ecclesiae vacante, & in manu nostra existente, contulimus dilecto Clerico nostro Bogoni de Clare Thesaurariam illius Ecclesiae tunc vacantem; ac (ut intelleximus) Archiepiscopus Eboracensis qui nunc est, super eadem ipsum gravet multipliciter et molestet, fructus ad ipsum pertinentes violenter asportari faciendo; & nos eidem Archiepiscopo scripserimus, ut a talibus gravaminibus cesset et desistat, et ablata seu spoliata per ipsum et suos restitui faciat indilate: Vobis mandamus, quod si ista facere recusaverit, vos et caeteri de Consilio nostro in Anglia commorantes, vocatis dicto Archiepiscopo (& Bogone) opportunum consilium super hoc apponatis. Teste meipso apud Acten. 27 die Novembris, Anno regni nostri 15.
EDwardus Dei gratia Rex Angl. &c. Venerabili in Christo patri J. eadem gratia Archiepiscopo Ebor. Angliae Primati, salutem. Cum nuper advocatione Ecclesiae vacante, & in custodia nostra existente, dederimus & concesserimus dilecto Clerico nostro Bogoni de Clare Thesaurariam ejusdem Ecclesiae tunc vacantem, & ad donationem nostram ration vacationis praedictae spectantem, & idem Bogo in plenam & pacificam possessionem Thesaurariae praedict. de mandato nostro inductus fuit. Et vos jam, sicut ex quorundam relatu intelleximus, postquam ad partes transmarinas arripimus iter nostrum, cundem Bogonem super possessione sua Thesaurariae praedictae indebite perturbantes, et Ecclesias eidem Thesaurariae annexas Interdicto supponenies, Excommunicationis sententiam in eundem Bogonem et suos Ministros Thesaurariae praedictae voluntary fulminantes, et fructus suos ejusdem Thesaurariae asportari, et ipsum in praemissis multipliciter inquietari feceritis, in nostri juris laesionem, et dictae concessionis nostrae enervationem, et nostri contemptum manifestum. Propter quod vobis amicabiliter scripsimus, ut a talibus gravaminibus cessaretis seu desisteretis, et ablata seu spoliata per vos et vestros restitui, et Excommunicationes et Interdicta per vos in hac parte lata revocari faceretis indilate; cui scripturae nostrae sen mandato nostro in nullo obtemperare seu parere hactenus curasti, imo multo infestationem vestram erga praefatum Clericum nostrum ardentius continuatis, de quo vehementius admiramus, (such was his transcendent malice, obstinacy and contempt.) Nos nolentes praemissa, si taliter in nostri juxis praejudicium fuerint attemptata, relinquere impunita, vobis mandamus, quod in propria persona vestra coram dilecto Consanguineo et fideli nostro Edmundo Comite Cornubiae locum nostrum in Anglia tenente, et caeteris de Consilio nostro sitis apud Westm. in Octab. Purificationis beatae Mariae, ad respondend. nobis de praemissis, et ad faciend. et recipiend. ulterius ex nostra parte, quod Curia nostra nostro nomine inde durerit ordinandum. Et habeas ibi hoc breve. Teste praefato Comite Cornub. Consanguineo nostro apud Westm. 28 die Jan. Anno regni nostri 15.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. eidem Archiepiscopo Ebor. salutem. Cum super eo quod vos dilectum Clericum nostrum Bogonem de Clare super possessione sua Thesaurariae Ecclesiae vestrae, quam sibi dudum vacante Ecclesia praedicta contulimus, in nostri et ipsius praejudicium non modicum inquietastis Ecclesias eidem Thesaurariae annexas, supponi facientes interdicto, et excommunicationis sententias in praefatum Bogonem et Ministros suos Thesaurariae praedictae fulminari procurantes, et fructus suos ejusdem Thesaurariae asportari facientes; vobis nuper mandaverimus, quod in Octabis Purificationis beatae Mariae proximo praeteritis, essetis apud Westm. coram dilecto Consanguineo & fideli nostro •• mundo Comite Cornubiae, ad respondendum nobis super gravaminibus et infestationibus praedictis, et ad faciendum et recipiendum inde justitiae complementum: ac vos tàm per nuncium quàm per literas vestras nobis significaveritis, quod propter loci distantiam & temporis brevitatem, ad diem ibidem venire non potuistis: Supplicantes nobis cum omni instantia, quod personam vestram ex causis praedictis ad diem illum haberemus excusatam: Nos personae vestrae, licet eam in hoc facto gravare possemus, defer volentes, dederimus vobis diem super hiis, videlicet, à die Paschae in unum mensem, ut tunc sitis apud Westm. coram praefato Consanguineo nostro, ad respondendum nobis super gravaminibus et infestationibus praedictis; vobis mandamus firmiter injungentes, quod sequestra, interdicta. e • communicationis sententias, et alias cohibitiones Ecclesiasticas, quae occasion contentionis et discordiae inter vos et praefatum Bogonem quocunque modo habitarum, in nostri juris praejudicium, et praedictae collationis nostrae onerationem prolata sunt sive facta, omnino relaxari procuretis; fructus et bona suacapta seu recepta, sibi sine dilatione restituentes; et corpora, quae extra locum sacrum occasion praedicta sunt humata, in loco sacro sepeliri faciatis. Et hoc super forisfacturam Baroniae vestrae, et omnium quae de nobis tenetis in regno nostro, nullatenus omittatis. Nos insuper dilecto & fideli nostro Johanni de Lythegreyves Senescallo vestro injunximus, vobis referenda viva voice. Et habeatis ibi vobiscum hoc breve. Teste praefato Comite Cornubiae Consanguineo nostro apud Westm. 13 die Febr. Anno regni nostri 15.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. Vicecomiti Ebor. salutem. Cum nuper seed Eboracensis Ecclesiae vacante, & in custodia nostra existente, dederimus & concesserimus dilecto Clerico nostr • Bogoni de Clare Thesaurariam ejusdem Ecclesiae tunc vacantem, & ad donationem nostram ration vacationis Archiepiscopatus praedicti spectantem; & idem Bogo in plenam & pacificam possessionem Thesaurariae praedictae inductus fuerit, ut est moris; ac venerabilis pater J. Archiepiscopus Ebor. jam (sicut ex quorundam relatu intelleximus, postquam ad partes transmarinas arripuimus inter nostrum) eundem Bogonem super possessione sua Thesaurariae praedictae indebite perturbans, Ecclesias eidem Thesaurariae annexas Interdicto supponens, Excommunicationis sententias in eundem Bogonem et suos Ministros Thesaurariae praedictae voluntary sulminaverit, et ipsum in praemissis multipliciter inquietare fecerit, in nostri juris laesionem, et dictae concessionis nostrae enervationem, et nostri contemptum manifestum: Propter quod eidem Archiepiscopo amicabiliter scripsimus, ut a talibus gravaminibus cessaret seu defisteret, et Excommunicationes et Interdicta per ipsum in hac parte lata, revocari faceret indilate; cujusmodi scripturae nostrae seu mandato nostro in hac parte in nullo obtemperare seu parere hactenus curavit; imo inchoatam infestationem suam erga praedictum Clericum nostrum ardentius continuavit, de quo vehementius admiramur: Nos nolentes praemissa, si taliter in nostri praejudicium fuerint attemptata, relinquere impunita, tibi praecipimus, sicut alias tibi praecepimus, quod praefatum Archiepiscopum attachiari facias, ita quod eum habeas coram dilecto Consanguineo et fideli nostro Edmundo Comite Cornubiae, locum nostrum tenente in Anglia, et caeteris de Consilio nostro, apud Westm. à die Paschae in unum mensem, ad respondendum nobis de praemissis, et ad faciendum et recipiendum ulterius in hac parte, quod Curia nostra nomine nostro duxerit ordinandum. Et unde tu mandasti praefatis Comiti et Concilio nostro, quod Breve nostrum quod tibi venit de attachiando praedictum Archiepiscopum, quod esset coram praefatis Comite ex Consilio nostro in Octabis Purificationis beatae Mariae proximo praeteritis, adeo tarde tibi venit, quod illud e • equi non potuisti. Et habeas ibi hoc breve. Teste R. de Hengham apud Westm. 13 die Februarii, Anno regni nostri 15.
The like Writ verbatim issued to the Sheriff of Buckingham, with the same date and Teste, against Oliver Bishop of Lincoln, who had Interdicted all the Churches belonging to the Treasurership in his Diocese, fulminated an Excommunication against Bogo, and vexed him in the same manner as the Archbishop had done. And this Writ to the Kings Lieutenant.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae &c. dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubiae, tenenti locum suum in Anglia, salutem. Quia datum est nobis intelligi, quod super gravaminibus et molestiis quae dilectus Clericus noster Bogo de Clare venerabilem patrem J. Archiepiscopum Ebor. de Thesauraria Ebor. quam eidem Bogoni contulimus sibi asserit, in nostrae collationis praejudicium intulisse, dedistis diem eidem Archiepiscopo coram vobis apud Westm. à die Paschae proximo praeterito in unum mensem, ad respondendum nobis de gravaminibus et molestiis supradictis; mandando praefato Archiepiscopo, ut sequestra, interdicta, excommunicationum sententias, et alias coherciones Ecclesiasticas contra praedictum Bogonem occasion hujusmodi facta seu lata omnino relaxet, et hoc sub poella forisfacturae Baroniae suae, et omnium quae de nobis tenet in regno nostro nequaquam omittat; nos licet jura nostra per vos et alios conservari velimus illaesa, nolentes tamen aliis super jure sibi debito injuriam aliquam irrogari, Vobis mandamus, quatinus convocato ad diem Consilio nostro, et habita super negocio illo deliberacione meliori, in eodem negocio taliter procedatis, quod jus nostrum sit salbum in omnibus, et neutra parcium contra justiciam senciat se gravatam, per quod ad querelam ullius vobis quicquam imputare possimus ad culpam. Teste meipso apud Burdeg. 18 die April, Anno regni nostri quintodecimo.
The Archbishop after he had put in Sureties to appear before the Council endorsed on the Writ, to prevent the storm and penalties threatened to him by these Writs, for these his high contempts and extravagances, was enforced at last to obey the Kings commands, and make his peace with Bogo de Clare, before the cause came to be heard before the Kings Council, as these indorsements on three of these Writs inform us, Concordati sunt praedicti Archiepiscopus et Bogo. Archiepiscopus vocatus fuit in Curiam, et concordatus est cum Bogone de Clare. Habuerunt diem coram Concilio, et postea concordati sunt.
Philip de Staunton being elected Bishop of Landaff, and his election certified to the King by the Archdeacon and others under their own Seals, but not under the Common Seal of the Chapter, kept from them by the practice of Bogo de Clare Chancellor of that Church, who opposed the election; he repairing therewith to the King in France, the King though he approved his person, yet he refused to confirm his election, because not certified under the Chapters Seal; whereupon the Chancellor sent this Letter to the Earl of Cornwall concerning this business, and the Kings Writ to redress this fraudulent practice, and save the expense of a second journey to him, to grant a Writ to the Archbishop to confirm him, then to receive his Oath of Fealty, and restore his temporalties with all expedition.
NObili viro Domino & amico suo, karissimo Domino Edmundo Comiti Cornubiae, tenenti locum Domini nostri Regis in Anglia; R. permissione divina Bathon. & Wellen. Ecclesiarum Minister salutem, et paratam ad beneplacita voluntatem. Ex tenore literarum vestrarum quas vobis remittimus perpendimus evidenter, qualiter vir providus & discretus Magister Philippus de Staunton Praecentor Wellensis, Clericus noster & socius perdilectus, Electus extiterit in Episcopum Landavensem, Domino Bogone de Clare nullatinus permittente literas Domino Regi mittendas super electione hujusmodi communi sigillo Capituli consignari, set Electores Magistri Philippi praedicti praemissas literas Domino nostro Regi, ut praemisimus transmittendas suis sigillis propriis consignarunt, quibus eidem Domino nostro porrectis personam Electam protinus acceptavit; set licet eidem literas vestras praeractas nobis transmissas facti seriem continentes miserimus, eo quod procul ab invicem distabamus, quia tamen sibi directae non fuerant nominatim, et quia sigillum commune Capituli appositum non extitit literis sibi missis, nec et constitit de impedimento per Dominum Bogonem opposito, nisi per literas non sibi set nobis transmissas, consensum suum Electioni praedictae distulit adhibere, eum vobis committens qui habetis noticiam et experienciam hujus facti. Cum igitur assensus ill totaliter in manibus vestris existat, sicut in literis Regiis poteritis intneri, finceritatem vestram quantumcumque valemus fervencius exoramus, quatinus memoratum Magistrum Philippum quoad Regii consensus articulum et literas Regis super illo Domino Cant. Archiepiscopo dirigendas, necnon confirmacionis munere assecuto, quoad restitutionem temporalium, juxta mandatum Regium vobis inde directum, celeriter absque dilacionis incommodo expedire velitis, eo libencius et liberius quod de praemissis omnibus vobis constat ac notoria et manifesta existunt quasi in auribus singulorum: Si autem dictus Magister Philippus personaliter ad praesenciam vestram non venerit, quaesumus ut ipsius nuncium ad vos suo nomine venientem expediatis, celeriter & benign literas necessarias sibi fieri facientes, ex quo enim Dominus noster approbavit suam personam, non est necessaria ipsius personalis praesencia coram vobis. Bene & diu valete. Dat. Burdegale 2 Idus Septembr.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto Consangineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubiae, tenenti locum suum in eodem regno. Cum Magister Philippus de Staunton Praecentor Wellensis ad nos venerit, & nobis praesentaverit quasdam literas ex parte Archidiaconi & Capituli Ecclesiae Landavensis, super electione de ipso facta in Episcopum ejusdem loci sigillis Archidiaconi memorati, Praecentoris & quorundam aliorum Canonicorum ejusdem Ecclesiae sigillatas, sicut per inspectionem literarum illarum quas vobis, mittimus, plene poteritis intueri. Nos literis illis inspectis, pro eo quod commune sigillum Capituli non fuit appensum, eisdem licet been personam acceptemus electam, et ipsum regimini praefatae Ecclesiae idoneam reputemus, pro ipso eciam faceremus libenter quicquid sine praejudicio nostri et libertatum nostrarum optentarum bucusque facere bono modo possemus, electioni de ipso sactae neluimus assentire, nec eidem pro consuetudine qua usi sumus concedere literas de consensu; Set quia idem Magister Philippus nobis dedit intelligi, quod ipse et alii Canonici Electores sui non potuerunt sigillum illud habere commune impediente Bogone de Clare Cancellario praedictae Ecclesiae, qui idem sigillum in custodia sua habuit, et electioni praedictae se apposuit minus juste, et noluimus quod praefata Ecclesia per fraudem aut maliciam diu destituatur pastore et regimine quod deceret; Vobis mandamus, quod visis praesentibus, vocatis & assumptis vobiscum venerabili patre J. Eliensi Episcopo Thes nostro, cui super hoc scribimus, & aliis de Consilio nostro quos contigerit esse praesentes, literas supradictas quae ex parte dictorum Archidiaconi & Capituli nobis missae fuerunt, quasque vobis mittimus, & intellecta de processu electionis praedictae et tocius facti plenius veritate, gratiam quam praefato Electo quoad assensum electionis ejusdem, possemus vel deberemus de consilio vestro facere in hoc casu, vice nostro faciatis eidem; Ita quod per machinacionem aut maliciam alicujus ipsius Electio non turbetur aut contra justiciam differatur. Cum autem Archiepiscopus electionem confirmaverit supradictam, volumus & mandamus, quod Electum ipsum taliter confirmatum, ad sacramentum fidelitatis nobis debitae admittatis, et temporalia Episcopatus praedicti restitui faciatis eidem, ad quod non oporteat ipsum pro negocio electionis ejusdem ad nos iterato reverti: In tantum eciam festinetis negocium, quod Electus ipse de cursu temporis vel de alio quocumque dampnum aliquod non incurrat, seu periculum in hac parte. Teste meipso Aquis septimo die September. anno regni nostri quintodecimo.
There being a difference between the Bishop and Dean of Chapter of York, whereby the peace was likely to be disturbed by the Major and Citizens lay-force and interposition therein; the King thereupon issued this prohibition to them no ways to intermeddle in this controversy between them.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae; dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubiae tenenti locum suum in eodem Regno salutem. Quia accepimus, quod dissencio est suborta inter venerabilem Patrem J. Eborum Archiepiscopum ex parte una, & Decanum & Capitulum ejusdem loci ex altera; et nollemus quod per dissencionem hujusmodi pax aliqualiter turbaretur; attendants quod praedicti Decanus & Capitulum ex conjecturis aliquibus verisimiliter sibi timent, ne per vim laicam, utpote per Majorem & Cives Eborum, aut alios ad procurationem partis adversae oppressiones & gravamina aliqua paciantur; Vobis mandamus, quatinus Majori & Civibus supradictis firmiter inhiberi faciatis, ne de contencionibus inter praedictos Archiepiscopum et Decanum et Capitulum suscitatis in aliquo se intromittant, seu partem alterutram super contencionibus hujusmodi foveant, per quod pax nostra aliquatinus infringatur, seu tranquillitas Ecclesiae supradictae in personis aut rebus aliqualiter conturbetur. Dat. sub Privato Sigillo nostro Aquis 12 die September. anno regni nostri quinto decimo.
Dorso. Edmond Comte de Cornewaill, a Sire William de Hamelton saluz. Nous vous prioms qe vous furnisez le maundement nostre Seygneur le Roy solonc la tenure de cestre letter. E pur ceo que nous fuismes an park de Wyndesouer avenous, cosines si lavoms enselee du seel nostre chiere Cosine Madame Alyanor fielle au Roy et garden cestre letter.
The Archdeacon of Colchester and his Official fraudulently entering into the Church of Christensall belonging to the Kings free Chapel of St. Martins le Grand, exempt from all Ordinary Jurisdiction, and there holding a Visitation, a •• exacting a procuration for it, interdicting the Church and seising the goods thereof for not paying it, contrary to the Kings protection to the Dean then with him in France; thereupon the King issued this Writ to examine the matter, and to imprison the said Offenders, if the Information were found true, till further Order, to deter others from the like contempts, during his absence.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubiae locum suum tenenti in eodem regno salutem. Ex parte dilecti et fidelis nostri Magistri Willielmi de Luda Decani Sancti Martini magni London. nobis est ostensum graviter conquerendo, quod licet Ecclesia Sancti Martini praedicta quam habet ex collacione nostra sit libera Capella nostra, et tam in corpore quam in membris, utpote personis, Praebendis, Ecclesiis et Capellis annexis ab omni jurisdictions ordinaria exempta, et ipsum Decanum cum nuper nobiscum iter arriperet extra regnum nostrum, homines, terras, res, redditus et omnes possessiones suas in protectionem et defensionem nostram specialiter suscepissemus; omnibus & singulis inhibendo, ne ei injuriam, molestiam, dampnum vel gravamen inferrent: Nichilominus Magister Egidius Fillol Archidiaconus Colcestr. et Magister Simon de la Neylond Officialis ejusdem, cum quibusdam aliis fautoribus et complicibus suis nuper Decano nostro nobiscum in remotis agent, ad Ecclesiam de Cristenshall quae est praebenda liberae Capellae nostrae praedictae, et ab omni jurisdictione ordinaria eadem racione exempta, et jurisdictioni ipsius Decani duntaxat subjecta, personaliter accedentes tanquam ad missam audiendam in ea, ex postfacto dixerunt se fecisse visitacionem ibidem, et deinde post paucos dies transmisso per eos ad eandem Praebendam Decano de Nenport, pro habenda procuracione vi visitacionis praedictae, Ecclesiam ejusdem Praebendae, cum ipsorum de hujusmodi procuratione solvenda non pareretur mandatis, per eundem Decanum supposuerunt Ecclesiastico interdicto, et adhuc non contenti praemissis, manus ad deteriora mittentes, calicem et missale ejusdem Ecclesiae per dictum Decanum de Neuport et summonitorem ejusdem violenter de eadem Ecclesia asportari secerunt; et nichilominus idem Archidiaconus ad Domos dictae Praebendae postea clam veniens, bona ibidem inventa authoritate propria et de facto quamquam de jure non posset temere sequestravit, in nostri et dicti Decani nostri libertatum et jurium laesionem et praejudicium non modicum, ac in nostri contemptum, contra protectionem et pacem nostram. Et quia ex praemissis turbamur nimirum et plurimum commovemur, nec contemptum hujusmodi relinquere volumus impunitum, vobis firmiter injungendo mandamus, quod si vobis constare possit ita esse, tunc praedictos Archidiaconum, Officialem, Decanum de Neuport, et summonitorem, et alios complices et suos quos reos et culpabiles inveneritis de hoc facto, et praecipue Archidiaconum ipsum si factum illud advocaverit, sine dilacione capi faciatis, et in prisona nostra salvo custodiri, ita quod non deliberenter ab ea donec id vobis mandaverimus sub privato sigillo nostro. Tantum super hoc facientes, quod alii timorem habeant contra nos aut nostros nobis absentibus consimiliter aut aliter delinquendi. Dat. sub eodem sigillo nostro apud Palud. 18 die Maii, anno regni nostri quintodecimo.
Dorso. Manucaptus est usque adventum Regis, ut Rex tunc inde ordinet quod fuerit faciendum.
The King issued this Writ to his Lieutenant, to execute a Judgment given for the Archbishop of Canterbury concerning the Advowson of the Priory of St. Martins in Dovor, and if any found themselves grieved therewith, he would hear and relieve them upon his return into England.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto Consanguineo & fideli suo Edmundo Comiti Cornubi • , tenenti locum suum in Anglia, salutem. Auditis Magistro Martino de Hampton Clerico venerabilis patris J. Cantuariensis Archiepiscopi, ac Monachis Sancti Martini Dovor ad nos missis, & processibus & judiciis coram Justic. nostris super advocatione Prioratus Sancti Martini Dovor. & quibusdam aliis dictam advocacionem tangentibus, primo pro nobis, & subsequenter pro praedicto Cantuar. Archiepiscopo habitis atque datis pleniùs intellectis; Vobis mandamus, quod judicium pro praedicto Archiepiscopo super dicta advocatione per Iustic. nostros datum demandare execucioni debitae, et servientem in eodem Prioratu cum judicium super advocatione praedicta datum, pro nobis extitir positum, • moveri sine dilacionis obstaculo faciatis. Si vero aliqua parcium praedictarum in dictis judiciis senserit se gravatam, illud cum ad partes Angliae venerimus ostendere poterit coram nobis, et nos quod justum fuerit super hoc fieri faciemus. Teste meipso apud Blankeford 11 die Junii, Anno regni nostri quintodecimo.
Upon the Prior and Covents Petition of Christ-church in Canterbury, the King issued this second Writ concerning the Advowson and Priory of the said St. Martins Dovor.
EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto