Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2

iae filii, in eadem Excommunicatione perseverent, animis induratis; quanquam in Curia Romanae in appellationis suae causa frivola et injusta authoritate Apostolica nobis sint finaliter condemnati, Majestatis vestrae Regiae excellentiam in juris subsidium requirimus in Domino, ac devote rogamus, quatinus praefatos Rogerum & Aymonem de praedictis Prioratibus Regiae potesiatis Clypeo expelli vestri gratia faciatis. Ita quod per vestrae Majestatis Regiae potentiam ad gremium nostri Monasterii et debitam obedientiam redire cogantur, ac suae absolutionis beneficium obtenturi. Valeat, &c. Dat. apud Majus Monasterium 3. Idus Februarii, Anno Domini 1274.

EXcellentissimo Principi Domino E. Dei gratia Regi Anglorum illustri; fratres Capituli Majoris Monasterii Turonensis, & Stephanus divina permissione eorum Minister humilis, salutem, &c. Memores piae devotionis ac devotae pietatis quas inclytae recordationis Progenitores vestri Reges Angliae suis temporibus erga nostrum Monasterium habuerunt, ipsum amplis redditibus affluenter dotando, magnaque ac decora in ipso aedificia construendo; in quibus nos pro benefactorum nostrorum salute, ac pro vestra tranquillitate devote orantes, die noctuque Domino famulamur; optamus ac speramns in Domino, sua in vobis exuberante gratia, nos habere paternae devotionis haeredem, ac in conservatione libertatum & beneficiorum nobis ab eisdem Progenitoribus nostris collatorum praecipuum defensorem. Verum cum nos quosdam Prioratus in regno vestro, apud Eboracen. videlicet, & apud Neuport Paynel ex pia largitione dictorum Progenitorum vestrorum à longinquis temporibus obtinuerimus pacifice ac quiet; quidam de Monachis nostris in ipsis Prioratibus commorantes, maligno ducti consilio, centra nos se in omnem inobedientiam erexerunt; nihilque obedientiae reservantes, sic in reprobum sensum ducti sunt, quod salutis suae ac professionis nobis factae immemores, associatis sibi in sua nequitia complicibus, conantur pro viribus suis a nostra ovedientia et subjectione eosdem subtrahere Prioratus, quanquam justitia praevalente jus nostrum in Curia Romana per diffinitivam sententiam fuerit declaratum dictis Monachis cum suis fautoribus, nobis sententialiter condemnatis. Inde est quod cum eadem sententia Apostolica a • sque defensionis nostrae praesidio executioni debitae nequeat demandari (neither the Popes or Priors Sentences and Excommunications having then any legal force in England, upon which a Capias Evcommunicatum could be served) ad vestrae Celsitudinis clementiam recurrentes, vestrae Magnificentiae pedibus provoluti devotissime supplicamus, quatinus ex innata vobis immensae largitatis clementiâ dignemini benigno oculo ac favorabili praesidio nostri Monasterii tanto occasui providere, dilectisque nobis in Christo fratribus; Simony & Guydoni, exhibitoribus praesentium, quos in ipsis Prioratibus destinamus Priores, velitis vestrae defensionis praesidio assistere, ac ipsos contra adversariorum nostrorum maliciam & potentiam per vos & vestros Magnificentiae vestrae Clypeo in ipsis Prioratibus defensare: Nec sinat potestas vestra Regia Monasterium vestrum, quod affectuose dilexerunt patres vestri sub felici cursu temporis vestri malignorum violentiis subjacere; ut proinde Deum & beatum Martinum Patronum nostrum habeatis in premium, nosque imperpetuum ad orationes assiduas & devotas. Valeat, &c. Dat. apud Majus Monasterium die Lunae post Circundaverunt me, Anno Domini 1274.

This Stephen and his Convent procured Letters to the King from divers Great persons in Foreign parts, to the same effect, I shall cite only that of John Duke of Britain to the King, filed together in the same Bundle.

EXcellentissimo Principi Domino E. Dei gratia Regi Angl. illustri, &c. Johannes Dux Britanniae, salutem, et paratam ad ipsius beneplacita voluntatem. Quanto gratiosum animum vestrum ad justitiam conservandam et malignorum nequitiam reprimendam cognovimus propensiorem, tanto fiducialius pro amicis nostris praecipu • et religiosis viris pro conservandis juribus et libertatibus suis vestrum Regale praesidium duximus implorandum. Cum igitur, ex parte charissimorum nobis in Christo, Religiosorum virorum, Abbatis & Conventus Majoris Monasterii Tur. intellexerimus se ex pia largitione Progenitorum vestrorum Regum Angliae duos Prioratus in regno vestro, viz. apud Neuport Paynell & apud Sanctam Trinitatem Eboracen. ab antiquo obtinuisse pacifice & quiet, ac quosdam Monachos ipsius Monasterii professos, associatis sibi complicibus, per suam malitiam dictos Prioratus, contra voluntatem dictorum Abbatis et Conventus, a tempore defectionis S. Montisfortis violenter occupasse; et adhuc occupatos detinere proponunt: quanquam jus ipsorum Religiosorum deductum in judicio in Curia Domini Papae nuper in Consilio Lugdunensi per ipsum Dominum Papam contra dictos Monachos ad alios adversarios fuerit finaliter declaratum, prout per literam Papalem super hoc confectam et bullatam apparet (ut asseritur) evidenter: ac hujusmodi sententia Apostolica non possit (ut dicitur) propter adversariorum potentiam executioni debitae demandari. Excellentiae vestrae magnificentiam attentius requirimus et rogamus eo affectu quo possumus am • liori, quatinus amore Dei, et zelo Iustitiae, nostraeque intercessionis obtentu, dictos Abbatem & Conventum (quos specially amore prosequimur) faciatis in suis juribus sustineri, defensionis vestrae praesidio & servari; ac Monachos, quos dicti Religiosi ad dictos Prioratus destinant moraturos contra adversariorum potentiam & violentiam Magnificentiae vestrae clypeo defendatis, ut proinde Deum habeatis in premium, ipsique Religiosi preces nostras erga clementiam vestram sibi sentiant profuturas. Conservet, &c. Dat. Parisiis die Lunae post Dominicam quâ cantatur Reminisci, Anno Domini 1274.

Here, p. 164. l. 23. after tercio, insert] The Bishop of Norwich (notwithstanding this Composition and award of the King made between the Bishop and the Citizens) refusing to absolve them from the Interdict denounced against them, thereupon they exhibited this Petition against him to the King for relief.

Comonstrent les Burgoys de Norwyz a lur Seignur le Roy, e a son Conseil, ke si come lur Seignur le Roy, manda par la letter all Eswesk de Norwic e luy pria kill relesat le enterdit ke il ad pupplie sur les genz le Roy e sa Cyte de Norwyz, e le Eswesk pur le mandement lur Seignur le Roy, ne pur sa priere rien ne a relese, dunt les genz le Roy e sa Cyte sunt en point de perir si lur Seignur le Roy ne eight pite de eus, e ke il pur sa duce mercy voile mettre autre remedy de sa grace.

Here, p. 173. l. 48. after Januar. add] King Edward having thus conferred the Archdeaconry of Dublin on William de Salines during the vacancy of the Archbishopric, the Prior and Covent of St. Trinity in Dublin, and Chapter of Dari, opposing his Ecclesiastical Jurisdiction, in derogation of the Kings Crown and dignity, and offering violence to his Clerks; he thereupon denounced a sentence of major excommunication against them, and prayed the assistance of the Kings secular arm against them, to suppress their infolency.

IStud est obstaculum quod ponunt Prior & Conventus Sanctae Trinitatis Dublinensis, unà cum Capitulis Darensi & Lechlinensi sedibus eorundem vacantibus contra Regem, quod licet Rex possit confer Praebendis Ecclesiae Dublinensis seed vacante, dicunt tamen, quod spiritualitates et praecipue spiritualitatem Archidiaconatui annexam confer non potest, quanquam manifestum et apud omnes sit notorium, quod ad Archidiaconatum Dublin. seed vacante jurisdictio et omnimoda spiritualitas tocius Archiepiscopatus suffraganeorum et aliorum omnium subditorum a tempore cujus memoria non existit spectare consuevit, & praedecessores Archidiaconi qui modo est usque nunc in possessione pacifica omnium praedictorum continua non interrupta exstiterunt; et quamquam omnia praecedencia notoria sint et liquida, praefati tamen Prior & Conventus Sanctae Trinitatis Willielmo de Salines ex collacione Regia Archidiacono existenti, in praejudicium juris Regii resistor non desistunt, in Clericos ejusdem Domini Willielmi Archidiaconi ausu nephario irruentes, sentenciam excommunicationis majoris authoritate praefati Archidiaconi in ipsos latam minime metuentes, et indurato animo per 40 dies et amplius claves Ecclesiae contempnendo sustinentes, in Domini Regis dedecus et exhaeredacionem manifestam; super quo praefatus Archidiaconus consilium Domini Regis requirit auxilium brachii secularis contra hujusmodi invocando. Bis irrotulatur.

Page 177. l. 21. after Octobris, insert.] In the Bundles of Writs in the White Tower, An. 4 E. 1. I found these several Original Writs of Prohibition for suits in Court Christian in the Diocese and County of Lincoln, for goods, Advowson, and Lay-fee, of which they had no Jurisdiction; whereof take this Breviate. Vic. Linc. Richardus de Bulchan, Richardus Stoner, & Alicia quae fuit uxor Roberti de Carmayles, verse. Magistr. Petrum Orger, quare tenuit; & Thomam de Graham & Ceciliam uxorem ejus, quare secuti sunt placitum in Curia Christianitatis de bonis et catallis ipsarum, quae non sunt de Testamento, &c. contra Prohibitionem. T. Rege apud Linc. 7 die April. Vic. Linc. Johanna quae fuit uxor Will. de North Elkinton verse. Magistr. Antonium de Seurestorp, quare tenuit: et Henric. Vicar. Ecclesiae de Elkynton, quare secutus est consim. plac. T. apud Kenyngton 14 die April. Vic. Linc. Alanus fil. Clementis de Butterwyke, verse. Robertum Vicar. Ecclesiae de Mitterton, quare secutus est consim. plac. T. apud Westm. 8 die Maii. Vic. Linc. Robertus de Newton & Wilhelmus de Barthorp verse. Jacobum de Pant, quare secutus est consim. plac. T. apud Westm. 8 die Jun. Vic. Linc. Alanus fil. Willielmi verse. Mag. Clementem personam Ecclesiae de Leke, & Walterum le Chapleyn, quare secuti sunt consim. plac. T. apud Westm. 20 die Julii. Vic. Linc. Richardus de Grey verse. Laurentium Peche, quare secutus est consim. plac. T. apud Clarendon 10 Sept. Vic. Linc. Johannes Faldetape verse. Henric. Decanum de Staunford, quare tenuit: et Henric. le Luminor. de Linc. quare secutus est consim. plac. T. apud Langele 7 die Octobr. Vic. Linc. Vicarius de Herdeley, verse. fratrem Robertum de Thirrnell & fratrem Thomam de la Quysine, quare secuti sunt consimile plac. T. apud Westm. 2 Novembr. Vic. Linc. Richardus Pish, & Petrus de Bernalby, verse. Willielmum de Newerke, quare tenuit; & Elizabetham M. quare secut. est consim. plac. T. in Turri London 24 die Novembr. An. r. n. 4. Vic. Linc. Philippus de Keyma, verse. Mag. Willielmum Decanum Christianitatis Linc. & Magist. Petrum Ormer, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de Advocatione terciae partis Ecclesiae de Madrugham contra Prohibitionem: Et Johannem de Wydrington Canonicum Ecclesiae Sanctae Mariae de Lincoln, quare secutus est idem placitum in eadem Cur. &c. T. apud Westm. 8 die Junii. Vic. Linc. Philippus de Keyma verse. Magist. Johannem de Wydington, quare secutus est placit. in Curia Christianitatis de Advocatione Ecclesia de Croaton, contr. &c. T. ap. Westm. 8 die Junii. Vic. Linc. Alicia filia Egidii de Lurretur. verse. Magist. Willielmum de Novo Castro Decanum Lincoln. quare tenuit plac. in Curia Christianitatis de Laico feodo ipsius Alic. in Linc. contra Prohibitionem. T. apud Turrim London 18 die Julii. Vic. Linc. Philippus de Keyma versus praedict. Johannem de Wydrington Canonicum, &c. quare secutus est placit. in Curia Christianitatis de Capella de Creketon, contr. Prohibitionem nostram. Teste meipso apud Lincoln. 7 die Augusti, Anno regni nostri quarto. All these Prohibitions in this one year issued to the Sheriff of Lincoln only, (to omit those to other Counties) so vexatious were the Bishop of that Diocese and his under Officers, to the Kings Subjects there, and so encroaching upon his Royal Crown, Dignity, and temporal Courts.

Page 179. l. 55. after Novembris, insert.] In a bundle of Letters, Certificates and Writs I met with in the White Tower, An. 4 E. 1. I found this Taxation of the Temporal goods of the Abbot of Reading towards the Quindisme then granted to the King, by which you may discern the prices of Cattle and Corn in that age.

TAxatio bonorum temporalium & mobilium Abbatis de Rading. facta per praeceptum Domini Regis apud Wichebir. coram Vic. Willielmo Gereberd, & aliis viris fidedignis, & coram Radulpho de Wokingham Ballivo dicti Abbatis de Wichebir. & per Thomam de Ponte, & Eliam de Guldeford, Thomam le Ride, Radulphum le Frie, Johannem Martin, Ricardum le Jenge, Galfridum Wunning, Thomam Andreu, Johannem Ad-puteum, Johannem le Webbe, Robertum le Carter, & Johannem qui dicunt super Sacramentum suum, quod dictus Abbas habuit in bonis apud Wichebir. die quo Quintadecima Domino Regi fuit concessa, viz. duos Affr. mascul. apprec. ad 9. sol. prec. Affr. 4 s. 6 d. Item 24 boves appreciatos ad 7 l. & 12 s. prec. 8 bov. 8 s. prec. aliorum 8 bov. 6 s. & prec. 8 bov. 5 s. Item 6 vaccas appreciatas ad 27 s. unde precium 3 vac. 5 s. & prec. aliarum 3 vac. 4 s. Item duos boviculos masc. apprec. ad 6 s. Item 3 boviculos fem. apprec. ad 6 s. Item unum vitulum apprec. ad 12 d. Item 10 porc. superannates apprec. ad 13 s. 4 d. prec. porc. 16 d. Item 15 Hogg. porc. de dim. anno apprec. ad 12 s. 6 d. prec. Hogg. 10 d. Item 200 Mutton. apprec. ad 10 l. pret. Mutton 12 d. Item 300 oves mascul. apprec. ad 12 l. 10 s. prec. ovis 10 d. Item 150 Hogg. apprec. ad 5 l. prec. Hogg. 8 d. Item 20 quarter. frumenti ad 4 l. 10 s. prec. quarter 4 s. 6 d. Item 30 quarter. Ordei apprec. ad 4 l. 10 s. prec. quarter. 3 s. Item 20 quarter. Aven. apprec. ad 40 s. prec. quarter 2 s. Item 3 quarter. pisarum, &c. apprec. ad 9 s. prec. quarter. 3 s.—Summa total. 50 l, 05 s. 10 d.

Page 185. l. 11. after December, insert.] King Edward in pursuit of his Writs and Commission to seise the goods of all Usurers, seised the goods and chattels of one Reginald a Citizen of Cassal in Ireland in London, as being a Usurer, and likewise sued the Archbishop of Cassal for other of his goods; who thereupon petitioned the King, affirming that he died a good Christian, being absolved from Usury by the Pope before his death, that he devised his goods by his Will, and thereupon desired not to be vexed for them, adding other requests thereunto.

SUpplicat Domino suo Regi Archiepiscopus Cassellen. quod non vexatur amplius pro bonis Reginaldi Maccotir, quondam Clerici & Civis Cassellen. ibidem male interfecti, qui mortuus fuit ut fidelis Christianus, & de omnibus bonis suis diu ante mortem suum condidit testamentum, & petuntur ab eo ration, quod dicunt eum aliquando fuisse usurarium, et qualitercunque hoc esset dictum vel factum, diu ante mortem ad mandatam Domini Papae satisfecit, et sic desiit esse Vsurarius et suum statum recuperavit, quod paratus est dicere Cassellen.

Item, Supplicat quod Quadringintae libr. in quibus tenebatur dictus Reginaldus Domino Regi per literas suas Patentes, ut dicitur, viz. ducentae libr. de presto, & aliae ducentae in quibus tenebatur pro lana empta à Domino Alano la Suche tunc Justiciar. Hyberniae, non petantur, ex quo idem Reginaldus dictas quadringentas libras in domo Domini Johannes de Gysort London integre persolvit, & similiter hoc petit inquisitionem fidelium Mercatorum Hiberniae, & etiamsi non solvisset, Dominus Rex cepit de bonis ejusdem Reginaldi Bristolliae mille & trecentas Marcas post mortem ipsius Reginaldi, de qua pecunia pro Deo executoribus ipsius pro voluntate sua respondeat Dominus suus Rex, ut voluntas defuncti adimpleatur, et in hoc Deo placebit.

Item, supplicat idem Archiepiscopus, quod non erigatur prisona in Civitate sua Cass. quam ten. Ecclesia Cass. à sua fundatione in puram & perpetuam Elemosinam, sine aliqua exactione seculari, & similiter hoc habet confirmationes illustrium Regum Angliae, viz. Dominorum Henr. & Johannes, quarum tenorem ob reverentiam crucifixi sibi et Ecclesiae suae supplicat observari.

Item, cum idem Archiepiscopus esset attachiatus, pro eo quod quandam particulam parochiae valentem tres Marc. cuidam Canonico Cass. contulisset, secundum quod antea duobus vel tribus aliis Canonicis confer consuevit, & quidam alius asserens illam particulam ad suam spectare Ecclesiam, inquisitionem Laicalem in absentia dicti Archiepiscopi dicto Canonico rei possessore non vocato procuravit, quare dictus Archiepiscopus occasion dictarum trium Marcatarum ad Eentum libr. est amerciatus; unde supplicat quatinus similiter ad hoc salubre adhibeatur remedium.

Item, humiliter supplicat, ut similiter hiis & aliis quae tangunt coronam, coram Domino suo Rege & Consilio suo benignam habeat audientiam, maxim • um ad preces Domini sui Regis in Curia Romana nullum petiit remedium super gravaminibus sibi et Ecclesiae suae illatis, sed simpliciter confidens literis Regalibus, necnon et dictis nobilium discretorum et venerabilium nunciorum sollempnium per Dominum suum Regem ad Concilium generale missorum.

Et ut videatur cum effectu aliquem petere pro tenore praedictarum Cartarum illustrium Regum Angliae sibi, Ecclesiae suae et successoribus suis imperpetuum tenendo, et per novam confirmationem Domini sui Regis imposterum pacifice observanda, dabit Trecentas Marcas.

The King upon this Archbishops Petition sent a Writ to his Chief Justice of Ireland, to inquire by an Inquest of 12 Jurors, whether it would be to the damage of the Archbishop, for the King in his own fee to erect a prison in Cassel, or not? which he delivering to him in the presence of the Council with his own hand, the Chief Justice caused a Jury to be impannelled, who found upon Oath, that it was no damage at all to the Archbishop, but a benefit to him, the King and the whole Country, to erect a prison there; upon receipt whereof, the King commanded a Prison to be there built; At which this insolent undutiful Archbishop was so incensed, that he denounced a sentence of Excommunication against the Chief Justice, the Kings Escheator, the Popes Chaplain, and all others, except the King, Queen, and their Children, who were aiding, assisting, or advising in the erection of this Prison, and likewise interdicted his whole Diocese and Province, in high prejudice and contempt of the Kings Crown and Royal dignity, to the great disturbance of the Peace of Ireland; and withal sent his Proctors to Rome to procure the Popes ratification of this his Excommunication and Interdict, till the Prison were demolished. To prevent which, the Chief Justice and Popes Chaplein appealed against this Sentence and Interdict to the Pope, certifying the Chancellor, Bishop of Bath and Wells, of these proceedings, and advising him to send Proctors speedily to Rome, to prevent his dangerous proceedings and designs against the King, as this Letter of the Popes Chaplain to the Chancellor (which I found in the White Tower Chapel) will at large inform us.

REverentissimo in Christo Patri, & Domino suo (si placet) carissimo, Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, suus humilis & devotus From. le Brun, Domini Papae Capellanus, salutem, & quicquid potest & poterit obsequii, reverentiae & honoris. Usus & necessitas hoc inducunt, ut vel ad Dominos amicos ut consulant, vel ad medicos ut curent confugiant vulnerati. Ea profecto ration venerandae Paternitati vestrae duxi non sine cordis angustia referenda ea, quae per Archiepiscopum Cassalen. in Regiae dignitatis gravissimam laesionem, et etiam in Domini Iusticiarii Capitalis, et omnium aliorum qui sunt de Consilio Domini Regis, dispendium non modicum et gravamen, sunt hiis diebus enormiter attemptata. Sane vestram Paternitatem creditor non latere, qualiter praefatus Archiepiscopus, cum jam ultimo esset in Anglia, à Domino Rege quasdam literas impetravit, directas Domino Galfrido de Geymull Justiciario Hiberniae, et (si been percolo) continentes, ut idem Justiciarius inquireret, utrum esset ad nocumentum et dampnum ipsius Archiepiscopi & Ecclesiae suae Cassalensis, vel non, si Prisona Domini Regis per Dominum Jacobum de Audelegh tunc Justiciarium Hiberniae inchoata super Laicum feodum ipsius Domini Regis in Villa de Cassal. perficeretur? Quas quidem literas cum praedictus Archiepiscopus praefato Justiciario in Scaccario Dublin. omnibus de Consilio tunc praesentibus, liberasset propria manu sua, idem Justiciarius Domini sui mandatis obtemperans, praedictam Inquisitionem, juxta quod habuit in mandatis, fieri fecit per totius Patriae fidedigniores, & omni exceptione majores; per quam compertum fuit, quod nullum fieret nocumentum vel dampnum ipsi Archiepiscopo vel Ecclesiae suae praedictae, si perficeretur Prisona praedicta; sed quod ejusdem Prisonae constructio potius cederet ad commodum ipsius Archiepiscopi et Ecclesiae suae, et ad profectum et bonum pacis totius Terrae non modicum. Cum autem idem Dominus Justiciarius ipsam Inquisitionem sub Sigillo suo ipso Domino Regi misisset, et idem Dominus Rex ea audita et intellecta eidem Iusticiario suo literatorie remandasset, quod dictam Prisonam levari et perfici faceret, ac idem Iustictarius mandatum illud confestim executioni debitae commendasset, praefatus Archiepiscopus occasion constructionis Prisonae praedictae nimio furore succensus in praefatum Dominum Iusticiarium, Magistrum J. de Saunford Escaetorem, et in me, necnon (exceptis duntaxat ipso Domino Rege, et Domina Regina, ac ipsorum liberis) in omnes illos qui ad ipsam Prisonam construendam authoritatem, consilium et auxilium praes • iterunt, excommunicationis sententiam fulminavit; et (quod deterius est et gravius) suam Diocaesim interdicto supposuit, decrevitque eidem interdicto caeteras Diocaeses totius suae Provinciae supponendas. Vnde cum ab ipsis sententiis erroneis, et etiam errorem intolerabilem continentibus, antequam latae fuerant, pro statu Domini Regis, et etiam pro statu ipsius Iusticiarii sui et omnium aliorum familiarium et ministralium suorum, necnon pro statu populi ad sedem Apostolicam fuerit appellatum. Placeat Sanctitati vestrae, ut cum Clericus & Procurator, quem praefatus Dominus Iusticiarius ex parte Domini Regis pro appellatione praedicta prosequenda ad Curiam Romanam destinare proponit, ad ipsius Domini Regis praesentiam et vestram accesserit, tale consilium in praemissis procure • is apponi, quod ipsius Archiepiscopi tam praesumptuo • um et detestabile factum non transeat impunitum. N • lli siquidem vertatur in dubium, quin idem Archiepisco▪ us, quoad vixerit, praefato Domino Regi et omnibus suis, ac toti terrae suae Hiberniae infer non desistet dampna et dispendia quantumcunque machinari po • erit gravio • a, ni in hoc facto succumbere videatur. Caeterum quia praefatus Archi • piscopne statim posiquam tulerat sententias supradictas, ad impetrandam earum confirmationem▪ ad Curiam Romanam suos Procuratores et Nuncios destinavit, multum e • pediret, quod Procuratores Domini Regis in eadem Curia essent per ipsum Dominum Regem super hoc cum omni festinantia praemuniti; ne hujusmodi confirmatio absque contradictione transiret. Pro Deo istud negot • um, quod ardu • ssimum in Hibernia reputatur, tanto diligentius ipsi Domino Regi erponere dignemini; ipsum animantes ut illud exequi faciat cum effectu, quanto majus dampnum et dedecus ipsi Domino Regi et suis perpendere poteritis imminere, si praefatus Archiepiscopus suum propositum in hac parte valeat adimplere, quod Deus avertat. Vix si quidem, ut multi referunt, accidit, quin hujusmodi Interdictum grave discidium subsequatur; de quo non mediocriter est timendum cum jam nonnulli tam Anglici quam Hibernici occasion ipsius Interdicti ad ma • efaciendum efficiuntur, ut dicitur proniores. Valeat Paternitas vestra in Domino per tempora longiora.

Page 176. l. 7. after tertio, add] Pope Gregory the 10. dying at Aretium, Anno 1275. post cujus transitum Petrus de Tarentesia de ordine Fratrum Praedicatorum Lugdunen. elect • s Cardinalis; postea Ostiensis in Summum Pontificem electus est, & appellatus est Innocentius quintus. Factus autem Popa sedit mensibus 5. diebus duobus, moritur Romae, & in Ecclesia Lateranensi sepelitur. This Pope immediately after his consecration, sent a Letter to King Edward the 1. to acquaint him with the manner of his Election, and excite him with mellifluous words to the aid of the Holy Land, as this elegant complemental Epistle of the Kings in answer thereunto, directed to him, (which I met with in a bundle of Letters and Writs in the White Tower) informs us.

SAnctissimo patri ac Domino charissimo, Domino Innocentio, Sacrosanctae Romanae Ecclesiae divinâ providentiâ Summo Pontifici, Edwardus Rex Angliae, &c. humilis ejus servus, ad beatorum pedum oscula se devotum. Receptis nuper sacris vestris literis, ex earum tenore praesensi, ex ore Apostolicae sanctitatis, ex—et habundantia eximiae dulcedinis distillasse; dum de seed Magnitudinis vestrae ad me humilem filium, atoma tantae devotionis perflante—meum Austro vestrae benignitatis effluxit; eo quod in auribus nostris fuit & est vox salutationis Apostoliae, non solum mihi, sed & universali Ecclesiae, Regibus et Regnis omnibus, gaudii magni materiam nunciantis. Ipse —Rex Regum & Dominus Dominantium sua providentia, quae in sui dispositione non fallitur, suo precioso sanguine sanctam Catholicam fundans Ecclesiam, ne in ea fides et clarum lumen tepesceret a • t tenebresceret, personam vestram, tanquam lampadem oleo sacrae doctrinae & conversationis sanctissimae, omnique venustate refertam in ejus lacuna sublimiori constituit, ut igne divinae charitatis accensa, non diutius lucernae ipsius claritas sub minoris status modio celaretur abdita; sed ut lu • eat omnibus qui in domo sunt, poneretur super candelabrum luminata. De cujus sublimatio e, quam fecisse firmiter creditor ill, qui facit mirabilia magna solus, si non absque terrore miremini, non est mirum. Tamen quia per ipsius electionis vestrae seriem, quam mihi tam lucide vestra sanctitas dignata est intimare, ipsum Dominum in vobis—apparet lucidius, non timendum creditor quin perficiat qui fic cepit. Nec est vel leviter suspicandum, quin operi manuum suarum dexteram porrigat ill, qui—dictae electionis processu, in quo fratrum absentia, satisque longa distantia difficultatem non modicam communi hominum minabatur judicio, ipso eorum corda efficaciter tangente, & lumen accendente sensibus, qui olim super discipulos in igneis linguis apparens exterius, fecit interius corda flammantia, qui—in eodem loco pariter congregati, vos cum fratribus vestris, quibus id status suarum personarum indulsit, adunavit corporibus, & cordibus counivit. Ipsi siquidem propter haec & alia mirabilia sua, benedictio, & claritas, & sapientia & gratiarum actio specialis, honor, virtus, & fortitudo in saecula saeculorum; qui vos Pontificem ex hominibus assumptum apud Deum pro hominibus super homines constituit, & super Zion montis sancti ejus apicem sublimavit▪ Super eo nimirum, quod vestrae sanctitatis lingua suis non adhaesit faucibus, quin potius in suae laetitiae principio Jerusolyma praeponeret; graves ipsius calamitatis aerumnas, non absque compassionis aculeis interius cord meditans & verbis affectuosissimis proponens exterius, cordis compassione afficior, & affectus exulto. Hinc ejusdem Terrae Sanctae, quam Dominus noster Jesus Christus sanguine consecravit, miserias & aerumnas—vero vestrae bonae voluntatis & affectionis circa liberationem ipsius—attendens: Sperans firmiter, quod cum tam bonum opus vobis in voluntate sit, ex divino adjutorio erit in perfection votiva. Ad subveniendum autem illi pro meae parvitatis viribus, vestra profecto dulcis excitatio, me commovens, solito amplius animavit, et defiderium meum circa ipsius subsidium aliquando versatum, ex mellifluis vestrae sanctitatis eloquiis, quae meis & omnium fidelium faucibus quam dulcia sunt, quotidianum suscepit incrementum. Maxim cum vestrae superexcellens dignatio Sanctitatis tanto studiosius continuis & efficacibus sit gratiarum actionibus prosequenda, quanto Apostolica Cedrus alta Libani in salutationis & suae charitatis sinus apertionis meae parvitatis Ysopo se inclinans, ac defer proponens eidem, ad suae largitatis gremium me invitat recurrere, non absque spe promovendorum mei regiminis commedorum. Cui quia ad modicum regratiari non sufficio, ad pedes Sanctitatis ipsius cordis mei affectum provolvens, hujusmodi gratias refero, quantas possum.

Upon this Popes decease, Eodem anno successit Adrianus quintus natione Januensis, dictus ante Octobonus, qui tituli Sancti Adriani Diaconus Cardinalis, à Papa Clemente quarto Legatus in Angliam missus fuerat. Hic Papa factus, statim Constitutionem quam Papa Gregorius deeimus fecerat, de inclusione Cardinalium pro electione Summi Pontificis, suspendit, proponens eam aliter ordinare. Sed morte praeventus Constitutionem suspensam reliquit, sedit vero mensibus duobus Papa.

Page 188. l. 12. after will, insert] I found in the White Tower a particular Precept of this Archbishop sent to William Archbishop of York, (somewhat torn and decayed) enjoining him and his Suffragans by the Kings command, to denounce a public sentence of Excommunication against Lewellin Prince of Wales, for his rebellions against the King, invasions and murders, as he and his Suffragans had excommunicated them in his Province of Canterbury; together with a relation in French of his misdemeanors and rebellions, and the resolution of the King and his Parliament to conquer him by force of Arms. I shall only present you with the Archbishops Precept.

VEnerabili in Christo Patri Domino W. Dei gratia Eboracen. Archiepiscopo suus in eodem Christo frater Robertus Cantuariensis Archiepiscopus, totius Anglia Primas, quicquid sibi—Tenore praesentium notum facimus, quod cum dudum in Provinciali Concilio Cantuar. (praesidente tunc felicis recordationis Stephano quondam Cantuariensi Archiepiscopo) apud Oxford celebrato, provida deliberatione & communi assensu Sanctorum Patrum Episcoporum Suffraganeorum suorum, & Cleri Provinciae Cantuar. statuto super hoc edito, lata fuerit majoris excommunicationis sententia in omnes illos qui jura Domini Regis Angliae unjust detinere contendunt, ac p • cem et tranquillitatem ejusdem Domini Regis et regni sui injuriase perturbare praesumunt, ac eadem sententia per bonae memory Bonifacium praedecessorem nostrum & suffraganeos suos, Concilio postea apud Lambeth convocato, & iterum in Aula Westm. pluries solemp • iter innovata fuerit, necnon et authoritate sedis Apostolicae specialiter confirmata. Nos cum quibusdam Suffraganeis nostris (apud—) existentibus, & aliorum absentium Procuratoribus citra proximum praeteritum festum S. Martini Yemal. quia ipsa no—auribus singulorum acclamabat, quod Nobilis vir Lewelinus filius Griffini Princeps Walliae, tanquam famae suae prodigus, (& salutis) sententiam hujusmodi parvipendens, homagium et fidelitatem quae praedecessores sui Principes Walliae Angliae Regibus— (et ipse) egregiae memory Domino H. Regi Angliae prius fecerat, ac Domino nostro Edwardo nunc Regi Angliae illustri facere debuit et debet inpraesenti, exquesitis occasionibus facere detractat, ad hoc diebus et l • cis competentibus, oblato sibi ad cautelam salvo et securo conductu, pluries legitime monitus et citatus, in hoc jus ipsius Regis temere retinere contendens; pacem insuper et tranquillitatem ipsius Domini Regis et regni sui per se et suos perturbare praesumsit, sicut notoria strages plurimorum, depraedationes rerum, incendia domorum et innumera damnorum genera testantur aperte: per quae ipsum in sententias hujusmodi non ambigitur damnabiliter incidisse, habito (tractatu diligenti, &) de salute ipsius Principis solicit cogitantes, de consilio eorundem Suffraganeorum nostrorum, & cum eisdem praefatum Lewelinum,— nunciis solemnibus ad ipsum propter hoc specialiter destinatis, in praefatas excommunicationis sententias taliter incidisse decernentes, (ipsum) monuimus, quod infra quindecim dies a tempore monitionis hujusmodi de praemissis satisfaceret, et ab incepta perturbatione (depraedationibus) et molestia desistendo, suos ab hujusmodi praesumptionibus refraenaret; alioquin extunc contra ipsos asperius procedentes—excessibus eorundem id exposcentibus. Porro nunciis ipsis apud Jamnas, ubi Princeps ill cum suis Proceribus Curiam suam tunc tenebat, accedentibus, & sui adventus causam ipsius Principis familiaribus & Ministris serio exponentibus, idem Princeps offensam superaddens offensis, Nuncios ipsos, non sine nostro contemptu, ad se aditum habere non permisit, et monita nostra salubria per suos sibi plene nunciata animo contemnens indurato, hactenus ad satisfactionem venire non curavit, per sex septimanas & amplius favore benivolo patienter expiatus, sed semper pejora prioribus addens, de die in diem quantum potest manus aggravat ad delicta: Propter quae convocatis iterum Suffraganeis nostris, et habito super hujusmodi coutemptu—ipsius Principis et suorum excessibus et offensis tractatu pleniori; quia crescente ipsorum contumacia pariter et offensa, crescere (debet & poena;) eorundem Suffraganeorum nostrorum unanimi consilio et assensu extitit provisum et ordinatum, quod unusquisque Suffraganeorum praedictorum (in Cathedralibus) et aliis Collegiatis et Parochialibus Ecclesiis suae Civitatis et Diocaesis dictum Lewelinum Principem Walliae in praefatas excommunicationis sententias (innodatum) nominatim taliter excommunicatum esse denunciaret, pulsatis Campanis, accensis Candelis. Consiliarios insuper suos et (omnes alios consilium) vel auxilium eidem Principi, in sua rebellione perseveranti, scienter impendentes in praemissis, nisi infra mensem (resipuerint, &) ab ipsius consilio consensu et auxilio se subtraxerint, pari sententis et cum eadem solempnitate publice innodatos denunciaret ipsos, quos contra monitionem hujusmodi extunc sibi adhaerere, et consilium, consensum vel auxilium sibi impendere constiterit in praemissis, publice et solenniter excommucatos denuntiaret nominatim. Quam quidem senteutiae denunciationem in Diocesi nostra nuper per nostros fieri mandavimus cum effectu; Unde cum per praefatum Dominum Edwardum Regem nostrum serenissimum simus per suas literas nobis nuper directas specialiter rogati, ut in istius (sententiae) executionem vestrum imploremus auxilium et juvamen; ac vos etnos, quibus Ecclesiarum et animarum cura incumbit, ibi fortius voluntatem—suscipere tenemur, ubi ipsius Lewellini rebellio periculosius exardescit, et in praedicti Domini Regis injuriam in posterum arroganter—exurgens justitia praeveniat et subvertat, ut sic pax et quies caeteris praeparetur: Paternitatem vestram rogamus et requirimus, quatinus (Literarum) dicti Domini Regi illustrissimi vobis in hac parte porrectarum, ac nostrarum praefatum Lewelinum per totam vestram Diocesim et Probinciam (in praefatae excommunicationis) sententiam incidisse, et nominatim taliter excommunicatum esse, si placet, denuncietis, et denunciari faciatis in forma memorata. Praesens negotium taliter impleruri, qualiter a nobis in casu consimili vobis fieri velletis. Dat. apud Northstock 3 Kal. Martii, Anno Domini 1276.

After which follows a Declaration in French of the Kings ancient right to Wales, the Homage, Fealty, and services due unto him for it, his former demand of them from Lewellin, his refusal to perform them, or appear at the Kings Parliament upon summons, his acts of Hostility and Rebellion, his contempts of the recited admonitions and Excommunicat • ons of the Archbishops and their Suffragans, and disobedience both to the Church and King; whereupon the King, Prelates, and Nobles assembled in Parliament, resolved to raise an Army and reduce him to obedience; which was accordingly executed, the King taking his Castles, and wasting his Manors, Country with fire and sword. Whereupon, circa Natale Domini Lewellinus accessit ad Regem, misericordiam, non judicium petiturus. Accepit ergo homagium et fidelitatem de potentioribus Wallensium Rex Edwardus, eorum Principem Lewellinum usque Westmonasterium secum ducens, à quo quinquaginta millia marcarum rec • pit prae manibus, & pacto firmato de mille marcis singulis annis ad Scaccarium Westmonasterii persolvendis pro Insula de Angleseia, & pro parte Snaudunae, vocalem Principem diligenter instructum, ad partes easdem redire permisit; succ • ssores suos Principatus nomine, sententialiter semper privans, alias terras Walliae, quas nuper adquisierat, sibi & successoribus suis Anglorum Regibus reservans.

The Kings Bailiff in Vascoin injuring the Archbishop of Bourdeaux, in seising the Goods of the Church during the vacancy, he thereupon sent this Letter of complaint against him to King Edward, to right the Church, according to his Royal duty, protesting his loyalty to him therein.

EXcellentissimo Principi Domino Edwardo Dei gratia illustrissimo Regi Angliae, &c.— miseratione divina Archiepiscopus Burdegal. salutem in eo in quo Reges regnant. Bonae ac recolendae memory serenissimus Rex H. Dominus noster Pater vester, nos inter suos domesticos multâ praerogativâ praecipui amoris extollens, muneribus, gratiis, & beneficiis multipliciter honoravit—dilectionis. Vestra majestas Regia sui gratia imitatrix circa promotionem nostram dignata est adh • bere assiduam opem & operam efficaces—minus solito ad praesens egemus, ut nobis semper assit in conservatione Privilegiorum, Libertatum & Jurium—Ecclesiae Burdeg. nobis commissae, rejectis per vos novitatibus per Dominum Luchaam de Thenays Sen. vestrum, & alios Ballivos vestros in Vasconia introductis, in nostri & Ecclesiae nostrae Burdeg. praejudicium & gravamen: & nichilominus facta satisfaction congrua ration bonorum Archiepiscopalium (seed Burdeg. vacante)—super quo, ut ad componendum certam personam mitteremus, vestra benigna clementia nobis scripsit. Quare vestrae Regiae Majestati quantas valemus grates, ad quas tam non sufficimus, referentes humiles & devotas, supplicamus nullo supplicandi genere praeterivisse,—per praesentes literas, quae per dictum socium nostrum Magistrum Johannem Girardi Canonicum Sancti Severini Burdeg. earum portitorum, quatinus eidem placeat, pro dictis bonis minus juste perceptis, nobis & Ecclesiae nostrae Burdeg. condignam emendam facere; & indempnitati nostrae & Ecclesiae super hiis & indebitis novitatibus per vestros impositis—in posterum more regio providere. Non enim decet Majestatem Regiam, quod Dei et vestri adjutorio nobis commissa Burdeg. Ecclesia temporibus nostris patiatur, (maxim in suis libertatibus) aliquam laesionem. Non attendants ad verba aliqua iniquorum qui de nobis l • benter vobis sine causa sinistra plurima nunc • arent. Scientes & certitudine indubitata tenentes, quod nos honorem vestrum zelamus ex cord, et jura vestra integra con • ervare; et ad haec et exaltationem vestri nominis expone • emus ingenti desiderio corpus et bona omnia quae habemus. Et super hiis & aliis, quae vestrae Celsitudini Regiae praedictus socius noster oretenus explicabit, indub • e velitis, si placeat, tanquam nobis, quod vobis placuerit, nobis fiducialiter injungatis. Personam vestram conservet Dominus, &c.

How turbulent the Clergymen in Vascony and Aquen were this year, and how they slew the Mayor of Aquen who would have suppressed their tumult, this certificate to King Edward will inform us.

IMmensae Excellentiae vestrae significat Wilhelmus Remundi Deufrances Civis Aquensis, quod cum in Aquensi Civitate inter Clericos magna esset discordia, Senescallus Vasconiae sua propria voluntate statuit, quod omnes laici essent sub incurremento corporum et bonorum, qui de dicta discordia se intromisexint: Et cum quadam die Major Aquensis, volens seperare brigam dictorum Clericorum fuerit interfectus, & de ipsius morte in villa magnus fuerit rumor, & inter plures ad hujusmodi locum venientes, Petrus du Frances frater dicti Willielmi Remundi, tanquam ill cui mors dicti Majoris multum sibi specialius displicuit, accessit ad locum ubi ipsum mortuum fuisse, non tamen ad intromittendum de briga praedicta Clericorum. Post haec autem dictus Petrus timens sibi occasion statuti praedicti, non occasion alterius accessus, se ab amicis suis absentavit, de cujus absentia dictus Wilhelmus Remundi & merito multum dolet. Quare vestrae piae dominationi humiliter supplicat, quatinus à inclito Rege procurare dignemini, ut non obstante statuto praedicto dicto fratri suo miserando hujusmodi adventum remittat; cum dictus Petrus à nemine sit accusatus de hujusmodi eventu, & fit paratus juxta sores & consuetudines patriae omnibus stare juri; & cum Inquisitio facta fuerit per Praepositum Aquensem, & per ipsam Inquisitionem dictus Petrus de superius narratis non fuerit accusatus nec inculpatus.

In the same bundle I met with this Certificate of the Bishop of Durham to King Edward, of the contest between the Priors and Covents of Pontefract and Bretton about the Election of the Prior of Bretton, and of the Popes definitive sentence given therein, committed to the Bishop of Durham to put in execution, and how he had executed it accordingly▪

EXcellentissimo Principi Domino suo, Domino E. Dei gratia illustri Regi Angliae, &c. E. ejusdem permissione Episcopus Dunelmensis, salutem, & prosperos ad vota successus, in eo per quem Reges regnant & Principes dominantur. Quia pium est veritati testimonium perhibere, vestrae Regiae Majestati notum facimus per praesentes, quod olim inter Priorem & Conventum de Pont • fracto ex parte una, & Priorem & Conventum de Bretton ex altera, coram Summo Pontifice super jure eligendi Priorem in ipso Prioratu de Bretton, orta materia contentionis, tandem pro Monachis de Bretton diffinitiva sententia per Dominum Summum Pontificem fuit lata, in executioni— & Dunelm. Episcopis sub alternatione propriis nominibus non expressis existit demandata; cujus authoritate praedecessor noster per praefatum Priorem de Pontefracto & quasdam certas personas de ipso Conventu praemissis monitionibus exco •••• icavit, eo quod parere mandatis Apostolicis contempserunt. In qua quidem sententia adhuc damnabiliter perseverant, nee ultra procedere poterat, eo quod dictus Prior de Pontefracto et complices sui fratrem Willielmum de Ryhale Pr • curatorem Prioratus de Bretton ceperunt, et ipsum extra regnum Angliae transferentes, carcerali custodiae manciparunt; qui à carcere liberatus, erga nos instanter insinuate, quod praedecessori nostro per sedem Apostolicam fuerat demandatum, et ab eodem efficaciter inchoatum, ad finem perducere, ob reverentiam sedis Apostolicae curaremus; praesertim, cum dignita • i dicta executis demandata fuerat, non personae, Nos vero mandatis Apostolicis reverenter • bedire volentes in omnibus ut tenemur, discretis viris Archidiacono Ebor. & Magistro Alano de Essingwald, divisim, mandavimus, ut ipsi mandatum Apostolicum, et e • , quae in ipso continebantur, diligenter exequerentur: qui praefatum fratrem Willielmum de Ryhale, Procuratorem dicti Prioratus de Bretton, in possessionem domus de Bretton cum pertinentiis authoritate Apostolica induxerunt, contradictores et rebels excommunicationis sententia compescentes. Et sic praefatus frater Wilhelmus authoritate Apostolica dictam domum tenet et possidet, juxta tenorem sententiae Domini Papae et executionis ejusdem nobis plenius demandatae; per quam quidem sententiam de processu et (negotii praedicti) progress • vobis liquere poterit manifest. Valeat, &c. Dat. apud Fenwyk 13 Kal. Julii, Anno Domini 1276.

In the same Bundle I found this complaint of the Subprior and Covent of Winchester to the King, of the manifold injuries and oppressions done to them by the Bishop, appealing to him for relief and justice therein, as their Founder, Patron, and Sovereign Judge.

EXcellentissimo Principici Domino E. Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hibern. &c. sui humiles & devoti Supprior & Conventus Wintoniensis Ecclesiae, devotarum orationum suffragia, cum omni reverentia & honor. Cum Wintoniensis Ecclesia, quae progenitorum vestrorum illustrium Regum Angliae beatorum largitionibus habundanter fundata esse dinoscitur, ac specially privilegiorum praerogativa extiterit insignita, adeo diebus istis crebris tun • ionibus ac continuis calamitatibus depressa fuerit et collapsa, quod propter hoc ad vestrum patrocinium recurrere cogitur, iterato ob ingruentiam miseriarum suarum et improbitatem Gpiscopi sui plus debito in ipsam saebientis, in tantum quod praesenti hebdomada, quae omnibus Christicolis ob gratiam Sancti Spiritus celebris tam jure poli quam fori libera debuit esse et quieta, in praedictam Ecclesiam non erubuit desaevire; statum ejusdem tam in temporalibus quam in spiritualibus turbando, et etiam in deterius subvertendo: quod conjicitur ab ipso Episcopo esse factum. quia ad vestrum tutamen jamdudum pro suis oppressionibus ab ipsa Ecclesia est convolatum. Quapropter, rogamus illustrem Magnificentiam vestram lacrimis ex ge •• itibus cordis profluentibus, quod in hiis affictionibus et oppressionibus intolerabilibus Ecclesiae vestrae subvenire dignetur Regia vestra authoritas circumspecta; et, si placet, quod concepistis liberaliter in affectu, reducere velitis ad effectum: Valeat digmssima Excellentia vestra per tempora longiora. Datum in Capitulo nostro Winton. die Sabbati in vigilia Sanctae Trinitatis.

In the same Bundle, I found this Certificate of the Abbot of Waltham, appointed Conservator by the Pope of the Privileges of the Abbey and Monks of St. Albans, of his Excommunication in a summary way of certain persons who had defamed the Abbot and Monks, in obedience to the Popes command, for which obedience he beseecheth the King, that he would do nothing to the prejudice of the Churches Liberties, which he ought to defend, and that he might suffer no prejudice for his proceedings herein.

EXcellentissimo Domino suo, Domino Edwardo Dei gratia, &c. suns semper humilis & devotus R. provisione divina, humilis Minister Ecclesiae Sanctae Crucis de Waltham, salutem in Jesu Christo, ac potenter & glorious victoriam. Magnifice Domine, pro constanti sciatis, si placet, quod nos per Summum Pontificem Conservatores Privilegiorum Religiosis viris Abbati et Conventui de Sancto Albano a seed Apostolica indultorum, in virtute sanctae obedientiae, et sub poena Excommunicationis sumus deputati. Q • are dictos Religiosos secundum tenorem Privilegiorum suorum, ne notam inobedientiae, perjurii et irregularitatis incurrere (quod absit) videamur, necesse habemus defendere et tueri. Cum ergo Johannes le Alemonger, et Robertus Colhopper de Sancto Albano dictum Abbatem de Sancto Albano & plures de Conventu ejusdem loci, verbis probrosis et scandalis non modicis apud Bonos et graves enormiter et publice d • ffamarunt, et statum eorundem perperam denigrarunt, secundum quod coram nobis summary et legitime extitit probatum juris ordine observato: licet—solempnitas et judicialis indago in talibus conservationibus observare non est necesse, secundum quod sanctorum Patrum voluntinstituta & sacrosanctae edocent sanctiones, sententiam Excommunicationis monitionibus canonicis praen issis fecimus fulminare. Unde unus eorum, videlicet Robertus Colhopper, culpabilem se sentiens in hac parte, reum se confitens, nuper cum lacrimis & humilitate veniam petiit, & secundum qualitatem et quantitatem sui delicti dictis Religiosis plenary satisfecit. In cujus rei testimonium cuidam Scripto per eundem Robertum confecto Sigillum suum apposuit, & testibus ad hoc vocatis ad majorem istius rei evidentiam, Sigilla quatuor legalium hominum apponi procuravit. Unde reverende & magnifice Domine, pro honor filii Dei, et sanctae matris Ecclesiae, (vobis supplico) contra obedientiam nobis injunctam aliquod praecipere non velitis, per quod jus Ecclesiasticum retardetur, et super inobedientiae redargui possumus et merito puniri; quod pro certo scimus vos non velle; qui jura Ecclesiastica illaesa jugiter nitimini conservare, et statum omnium secundum merita eorum Regia clementia secundum tramitem Iustitiae intenditis salvare. Valeat, &c.

In the same Bundle I found this Letter of Mr. Kilwardby to the Chancellor on the behalf of Helias the Jew, who had excommunicated another Jew for several Crimes, who endeavored that the Kings Lay Judges might hear, reverse and judge of that sentence of Excommunication, which he desired the Chancellor and King to prevent, and that the Bishop of the Diocese only might do it, for the reasons therein expressed.

REverendo Patri Domino Bathon. suus Kilewardeby, quicquid sibi. Magister Helias Judaeus, quem inter caeteros Judaeos melioris inveni voluntatis, & magis faventem vobis, intimavit mihi, quidam Judaeus, quem pro delictis suis multiplicibus excommunicavit, curiam Regiam nititur decipere, ut sic super Magistrum Heliam devolvat calmupniam, tanquam minus rite ipsum excommunicavit; ut sic a Laicis Christianis judicetur de excommunicatione. Magister Helias petiit sibi auxilium à me, si quid possem in hac parte. Ego autem nesciens ipsum in quo possim adjuvare, nisi interpellando Dominum nostrum Regem, supplico vobis ex animo, quatenus Dominum nostrum ex parte vestra & mea interpellare velitis, quatinus dictum Magistrum Heliam sententiam Excommunicationis, quam in suos subjectos tulerit, absque Christianorum examinatione permittat prosequi, ut solebat; vel si omnino voluerit quod Christiani causam excommunicationis a Magistro Heliae latae examinent, hoc ipsum Diocesano committat inquirendum. Audivi enim quod juste excommunicatus est ill Cok Hagyn a Magistro Helia pro criminitus falsitatis, deceptionis et nequitiae multiplicis, pro quibus etiam Christianus rite excommunicaretur. Valeat, &c. Dat. apud South Malling Ferr. Scripsi vobis haec, quia credo, quod fideliter agetis pro eo, & rogo Dominum Regem, quod velit audire in hac parte & exaudire.

By which we may discern how unwilling the Clergy were that the Kings temporal Judges or Laymen, should examine or judge of any Excommunications denounced against others by Jews or Christians, that they alone might use and abuse it at their pleasure, to the injury and vexation both of Jews and Christians without redress.

Page 177. l. 14. after mand. insert.] In the Bundles of Writs in the White Tower this year, I found these Writs, Attachments, Prohibitions, for Suits in Ecclesiastical Courts, both within and out of the Realm.

Thomas le Camvil & Elizabetha uxor ejus, (by the Kings Writ) constitute Hugonem de Drew, & Willielmum de Drew Attornat. suos in loquela contra Egidium Officialem Archidiac. Derby & Willielmum de Oterwell, qui attach. sunt, quare tenuerunt plac. in Curia Christianitatis, de Catal. &c. quae non sunt de Testamento, &c. et Osbertum Vicarium Ecclesiae de Merston, quare secutus est idem placitum contra Prohibitionem nostram. T. ap. Evesham, 21 die Jan.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. dilectis et fidelibus suis Magistro Regin. de Seyton et sociis suis Justiciariis de Banco salutem. Cum dudum per nostras literas prohibuerimus Beatricae Reginae Aleman. ne Edmundum Comitem Cornubiae traheret in placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis aliquibus; et vos similiter ex parte nostra in plena Curia nostra id idem prohibueritis. Sed eadem Regina spretis nostra et vestra Prohibitionibus in hac parte, praefatum Comitem postea traxit in placitum, ut accepimus, super catallis et debitis in Curia Christianitatis, et Comitem memoratum extra regnum nostrum in causam trabi procurat, in nostri Iuris praejudicium, et Regiae dignitatis laesionem manifestam. Et ideo vobis mandamus, quod placitum Attachiamenti quod est coram vobis per breve nostrum inter praedictum Comitem & Reginam memoratam taliter maturetis, ut dicta Regina istud placitum contra praedict. Comitem, vel alium consimilem quod ulterius attemptare non pr • sumat. Teste meipso apud W • destoke, 4 die September. Anno regni nostri quinto.

EDwardus Dei gratia, &c. Vic. Suff. salutem. Praetipimus tibi, quod non omittas propter Libertatem Sancti Edmundi, sed distringas Magistrum Robertum de Frillawe Decanum de Arcubus London. per omnes terras et catalla sua in Balliva tua, ita quod nec ipse, nec aliquis per ipsum ad ea manum appouet, donec aliud à nobis inde habueris preceptum. Et quod de exitibus eorundem nobis respondeas Et quod habeas corpus ejus coram Justic. nostris apud Salop. à die Pascha in 15. dies, ad respond. Willielmo de Chervill, de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio contra Prohibitionem nostram, ut dicit. Et ad audiendum judicium suum de pluribus defaltis, &c. Teste R. de Seyton apud Salop. 13 die Novembris, Anno regni nostri quinto.

The like Distringas issued Vic. Essex verse. Aliciam fil. Adae de Thucker, quare secuta est consim. plac. in Curia Christianitatis, contra Prohibitionem, &c. T. R. de Seyton apud Westm. 3 die Decemb. An. regni nostri 5.

In a fragment of Plea Rolls of Trinity Term, Anno 5 E 1. as I conjecture, (the year and term being putrefied.) Praeceptum fuit Vic. quod venire faceret hîc ad hunc diem duodecim, &c. de vis. de Frollesworth, &c. et qui nec Alic. quae fuit uxor Radulphi Danvers, nec Johannem de Campanya Personam Ecclesiae de Thurleston aliqua affinitate, &c. ad recogn. &c. si praedictus Johannes secutus fuit placitum in Curia Christianitatis de Advocatione quartae partis Ecclesiae de Frollesworth, contra Prohibitionem, &c. sicut praedicta Alicia dicit, vel non? sicut praedictus Johannes dicit, quia tamen, &c. Et Vic. nichil inde fecit, sed mandat, quod Breve adeo tarde venit, &c. Ideo sicut prius, praeceptum est Vicecom. quod venire faciat hîc à die Sancti Michaelis in quindecim dies, duodecim, &c. per quos, &c. & qui nec, &c. Quiatam, &c. Et unde, &c.

In a Bundle of Writs in the White Tower this year, I found this memorable Letter of King Edward the 1. to his Chief Justice in Ireland, in answer to his, consenting to the abolishing of the detestable and unjust Irish Laws there, and establishing the English Laws, by advise of the best and major part of the Nobility, Prelates and Commonalty of Ireland, for which they proffered to give the King 8000 Marks for his Royal assent thereto, who ordered the Chief Justice to screw them up to a greater sum, and also to furnish him with a certain number of able Soldiers, for this his concession.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, dilecto & fidelio suo Roberto de Ufford, Justiciario suo Hibernia, salutem. Super melioratione status & pacis in terra nostra Hiberniae, de qua per vestras literas nobis nuper significastis, laetamur & gaudemus quamplurimum; & diligentiam vestram valde commendantes in hac parte, speramus (ope Dei) quod ea quae ibidem laudabiliter hactenus inchoastis, quantum in vobis est, foelicius et virilius continuabitis in futurum. Caeterum de eo, quod Communitas Hyberniae octo millia marcarum nobis offert pro hoc, quod eis Leges Anglicanas in terra praedicta utendas concedamus, scire vos volumus, quod nos, pro eo quod Leges quibus utuntur Hybernici, Dea detestabiles existunt, et omni juri dissonant, ade • quod Leges censeri non debeant; habito super hoc cum Concilio nostro tractatu diligenti & deliberatione pleniori, nobis et Concilio nostr • satis videtur expediens, eisdem utendas concedere Leges Anglicanas. Dum tamen in hoc populi, vel saltem Praelatorum et Magnatum terrae illius qui bonae voluntatis existunt, communis consensus uniformiter intercurrat. Quapropter vobis mandamus, quod, habito cum ipsis inde tractatu, et examinatis diligenter in hac parte voluntatibus Populi, Praelatorum, et Magnatum bonae voluntatis existentium, et concordato inter vos et ipsos de altiori fine pecuniae ad quem attingere poteritis, novis ea de causa persolvendae de consensu omnium vel saltem majoris et saniorss partis eorundem, prout industriae vestrae ad honorem nostrum et commodum magis expedire videbitur, super praemissis nomine nostro componatis cum eisdem. Ita tamen, quod homines pedites bonos et fortes usque ad certum numerum, de quo cum ipsis convenire poteritis, nobis una vice tantum habere faciant, paratos ad nos venire, cum pro eis duxerimus demandandum.

The King intending to send Mr. Andrew Sapit his Proctor, formerly employed by his Father and him, to the Court of Rome about the Affairs of the Realm, issued this Writ to the Chancellor, to advance such a sum of Money to him for this employment before his departure out of the Realm as should be for his honor, and to advise with his Treasurer and others concerning it; which sum upon their Certificate should be delivered.

EDWARD par la grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlaund; et Ducs Daquit. A l'onerable piere en Dieu, J. par la mesme grace Evesqe de Wincestre nostre Chauncelier, salutz. Nous avoms resceu et bien entenduz les lettres queles vous nous avez envoiez, per les queles vous nous avez escrit coment Mestre Andreu Sapit nostre Procreour en la Court le Rome, et qi se ad bien et loialment ports taunt en le service vestre tres-Seigneur et piere, qe Dieux assoill, come en le nostre evanceant noz busoignes, et les busoignes de nostre Roialme est aler procheinement verse les parties de la dite Court, et qil serroit nostre honeur, quil feust regardez per nous d'aume some covenable pur la sustenance, avaunt son depertir du nostre dit Roialme. Si vous fesoms a saver, qe il nous plest, qe il soit regardez covenablement et solonc vestre discretion; et vous mandoms qe appellez a vous ceux qe vous veres, qe soient a se appeller ordeniez outre; et qe vou semble qe nous lui purroms deneir et honor de nous qant ore. Et de la some qestissint acordez per vous, et les autres facez briefs sous nostre Grant Seal as Tresorier et Chamberliens de nostre Esch. du lui ent fair le payment. Significantz a nous pur voz lettres la some qe nous lui avoms issint donez, e vous ent farroms aver garant souz nostre Privy Seal, a Claryndon le 29 jour de Nov. lan de nostre regne 5.

Page 201. l. 16. after of them, add] In the Bundle of Original Writs and Retorns in the White Tower Chapel, Anno 6 E. 1. I discovered these seven Writs of Prohibition, to prohibit the holding and prosecuting Suits in Courts Christian for Chattles and Debts, not of Testament or Matrimony, which I shall abbreviate. Rex Vic. Midd. Robertus de Wauden & Wilhelmus de Wauden, verse. Richardum Abbatem Westm. & Fratrem Richardum Archidiac. Westm. quare setuti sunt plac. in Curia Christianitatis de bonis et catallis, quae non sunt, &c. contra Prohibitionem nostram. T. R. apud Turrim London. 6 die Jan. An. r. n. sexto. Vic. Bucks. quod capias Nicholaum de Becesdene Officialem Archidiac. Bucks. & cum salvo custodias, & habeas corpus ejus coram Justiciariis nostris, &c. ad respondend. Roberto de Corn & Sibillae uxori ejus, quare tenuit (consimile) plac. in Curia Christianitatis, &c. T. Rad. Seyton apud Westm. 19 die Jan. Vic. London. Robertus de Colothont verse. Gregorium de Karewent Decanum de Arcubus London. quare tenuit; & verse. Johannem de Rughate Capellanum, quare secutus est (consimile) placitum. T. R. apud Turrim London. 24 die Febr. Vic. Hereford. Margareta Pagun verse. Priorem de Korsewell, quare secutus est (consimile) placitum. T. R. apud Lennymton 26 die Marcii. Vic. London. Johannes de Onefeld, & Johanna quae fuit ux • r Johannes le Bret, verse. Magistr. Gregorium de Karewent Decanum de Arcubus London. quare tenuit; & verse. Willielmum May, quare secutus est (consimile) placitum. T. R. apud Cavel. 10 die April. Vic. Linc. quod ponat per salvos plegios, &c. R. Episcopum Linc. quod habeat Magistr. Henricum Neuwerk Clericum suum, ad respondend. Johanni fil. Nicholai, quare secutus est (consimile) placitum. T. R. de Seyton apud Westm. 24 die Maii. Quod distringat Johannem de Blanknay per omnes terras, &c. quare ipse simul cum Willielmo filio ejus secutus est (consimile) placitum. T. T. de Weyland apud Westm. 15 die Novembr. An. r. n. sexto.

Page 223. l. 4. after Privileges, insert] In a Bundle of Writs, Letters and Privy Seals I discovered in the White Tower Chapel, Anno 6 E. 1. (seven years before the Statute of Westminster 2. ch. 5.) I found these two memorable Writs, asserting, First, That by the Law and Custom of the Realm in that age, no lapse incurred against Patrons of Churches after Incumbents deaths, until after six months from the day they had notice thereof, and not from the very day of their deaths. 2ly. That the six months, or half year, was to be computed by six Kalendar months, not 28. days to the month, as the Canons and Prelates would interpret it. 3ly. That the Bishops refusal to admit a Clerk upon a Judgment given in the Kings Court for the Patron, upon a pretence of a lapse by the Canon Law, was against the Law and Custom of the Realm, yea a manifest prejudice to, and contempt against the Kings Crown and Dignity. 4ly. That Archbishops ought to be most zealous supporters, not underminers and contemners of the Laws and Customs of the Realm, and the Kings Royal Dignity.

EDwardus Dei gratia Rex, &c. venerabili in Christo patri W. eadem gratia Ebor. Archiepiscopo Angliae Primati, salutem. Literas vestras nuper recepimus, continentes, quod voluntati brevis nostri de judicio, vobis pro Comitissa Albemarl. directi, super Advocatione Ecclesiae de Briggeham vestrae jurisdictionis, adquiescere non potestis juxta jura, eo quod antequam ad vos praedictum breve pervenisset, Commissarius generalis Archidiaconi Richemund. (infra cujus Archidiaconatum Ecclesia existit antedicta) intelligens, tempus conferendi praedicto Archidiacono Domino suo, tanquam loci Ordinario, esse authoritate Concilii devolutum, praedictam Ecclesiam Magistro Rogero de Merton contulit vice sua; ob quod praesentatum praedictae Comitissae (praefato Rogere, qui est memoratam Ecclesiam taliter assecutus, judicialiter non amoto, ut videtur) admittere non potestis nec debetis. Quibus intellectis, et habito super hoc cum Consilio tractatu, perpendimus evidenter, praefatum Commissarium ad collationem ipsius Ecclesiae contra justitiam et officii sui debitum processisse, et vos, praedictos Archidiaconum et Commissarium executionem Iudieii praedicti indebite defer et impedire; marime, cum praefata Comitissa, dictae Ecclesiae Patrona, quam citius Ecclesiam illam vacare credebat. Clericum suum vobis praesentasset ad eandem, et infra tempus semestre a die notitiae suae vacationis ejusdem Ecclesiae praesentationem suam ad ipsam Ecclesiam in Curia nostra per considerationem ejusdem Curiae recup • rasset; cum insuper eidem Comitissae per vos aut praedictum Archidiaconum vel Commissarium de vacatione praedicta nusquam aliquid denuntiatum fuisset, licet ad vos vel ad ipsos priusquam ad ipsam Comitissam iude certitudo pervenisset: propter quod eidem Comitissae tempus in hac parte labi, seu praedicto Archidiacono▪ vel eius Commissario, jus Ecclesiam illam taliter conferendi non potuit devoldi. Unde, cum Ecclesia praedicta per vos & vestros subditos sic incumbretur, & executio judicii praedicti per vos & psos contra legem et consuetudinem regni, in Regiae dignitatis nostrae praejudicium et contemptum manifefestum taliter inferatur et impediatur, de quo miramur quamplurimum, praesertim cum vos justitiae nostrae, et eorum maxim quae ad Coronam et Dignitatem nostram pertinent, zelatores praecipuos reputemus; et, ut satis nostis, quod ad juditia in Curia nostra secundum legem et consuetudinem Regni nostri praedicti frustra procederetur, nisi eorundem in suo casu debite fierent executores; Vobis consulendo mandamus; quod cum praemissa manifesta sunt & notoria, Ecclesiam praedictam (prout ad hoc tenemini) deincumbrari, et ea, quae super praemissis (justitiae vel juris ordine non observato) per vos et subditos vestros praedictos sunt attemptata, corrigi, et executionem judicii praedicti sine dilationis incommodo (judicio fori vestri non expectato, cum id ad vos non pertinet in hac parte) fieri faciatis, juxta tenorem Brevis nostri de judicio supradicto, quod inde recepistis.

Cum Robertus de T. nuper per quandam Assisam ultimae Praesentationis, quam per Breve nostrum arram. versus C. de Ecclesia de B. vacante, & ad suam praesentationem spectante, ut dicebat, advocationem illius Ecclesiae disrationaverit in Curia nostra, & per Breve nostrum de Judicio demum vobis obtinuerit demandari, quod ad praesentationem • uam idoneam personam admitteretis ad Ecclesiam supradictam; Vos, (ut accepimus) lapsis et computatis singulis diebus a morte Rectoris Ecclesiae illius, usque ad numerum octies viginti et • cto dierum continue sequentium, quae sex menses facere videntur; asserentes, collationem praedictae Ecclesiae, authoritate Concilii, ration lansus hujusmodi semestris temporis, ad vos ea vice legitime fuisse devolutum, idoneam personam ad mandatum nostrum praedictum et ad praesentationem praedicti R. admittere distulistis ad eandem; in ejusdem R. praejudicium et exhaeredationem manifestam. Nos igitur quia in vacationibus Ecclesiarum secundum legem et consuetudinem hactenus obtentam et usitatam in regno nostro, hujusmodi tempus semestre computari debet, non a die mortis Rectoris, sed a die scientiae Patroni usque ad sex menses completos, non juxta numerum dierum singulorum, sed juxta numerum sex mensium, qui menses in Kalendario computantur, eundem R. praesentatione sua ad Ecclesiam illam indebite defraudari nolentes; Vobis mandamus, sicut alias mandavimus, quod ad praesentationem praedicti R. idoneam personam admittere non differatis ad Ecclesiam supradictam. Teste, &c.

These memorable Writs, most excellently explain the tempus semestre in the Statute of Westminster 2. ch. 5. (made 7. years after them) justify the concurrent resolution in Catesbyes Case, Cooks 6 Report, f. 62. Yea fully refute the common error of later times, than in cases of Vacancy by death, the 6 months shall be computed from the day of the Incumbents death, not from the day of the Patrons first Notice thereof; which the Writ out of Justice Walmeslyes Book in the reign of King Edward the 2d. recited in Catesbyes Case, (concurring with these here cited) doth likewise refell.

In a Bundle of Petitions to the King, which I rescued from rubbish in the White Tower, I found this Petition of the Dean of Norwich against the Constable of the Castle there, for prohibiting him to exercise his Jurisdiction in cases of adultery and fornication within the fee of the Castle, which his predecessors exercised, and the Constables had in time of war usurped to themselves, to the prejudice of the Churches Jurisdiction, and men's souls.

HEnricus Sampson Decanus Norwicen. dicit & proponit, quod Decani dictae Civitatis plenam habebant Iurisdictionem Ecclesiasticam in feodo Castri Norwici, usque ad tempus guerrae Dominus Philippus Marmyun Constabularius Castri Norwici illam Iurisdictionem tempore guerrae occupavit, et fecit corrections in Castro praedicto de adulteriis et fornicationibus, et certis criminibus. Vic. postea dixerunt, quod Dominus Rex est in possessione Iurisdictionis, nec permittunt Decanum debitas facere corrections et adulterii et fornicarii de Civitate, quando impetuntur in feodo Castri immunitatem consecuntur; in suarum periculum animarum, et Ecclesiasticae libertatis praejudicium: Unde petit remedium.

In the same Bundle I met with this Complaint to the King by Hugh Derby Clerk, against the Bishop of Imalac in Ireland, for casting the Kings Letters in contempt to the ground, which he delivered him, to exempt himself from his personal residence in the said Church; vexing, oppressing, and injuring them the more for the Kings Letters; before whom he prayed he might be summoned personally to appear, to answer these contempts.

EXponit Excellentiae vestrae Hugo de Derby Capellanus Domini A. B • ks Rector Ecclesiae de Nartherlath Imalacen. Dioc. Quod cum vos literas vestras deprecatorias ad Episcopum Imalacen. pluries mandaveritis, quod dictum Rectorem ob reverentiam vestri recommendatum haberet, nec ipsum ad residentiam compelleret in eadem Ecclesia faciendam, in qua perpetuum Vicarium habet Rector praedictus; Idem Episcopus literas vestras sibi nomine dicti Rectoris praesentatas projecit in terram; et dixit, quod propter praedictas literas pejora et graviora sibi irrogaret, et faceret irrogare; et multa alia sinistra in contemptum vestri protulit manifestum. Et hiis non contentus, quendam Capellanum qui de quadam Capella a praedicta Ecclesia dependente authoritate ordinaria amotus fuerat (justitia mediante) ad eandem Capellam intrusit, in praedicti Rectoris praejudicium et gravamen. U • de supplicat, ut super hoc sibi dignemini competens remedium adhibere faciendo (si placet) dictum Episcopum coram vobis personaliter evocari, super praedictis vobis sufficienter responsur. maxim, cum praedictus Episcopus mandata vestra contempnat, & dictus Rector paratum se offerat probare praedicta.

The King upon the Archbishop of Ardmaths Petition, issued these Writs to the Chief Justice of Ireland, to assign him Justices for the delivery and recovery of the rights of his Church, not to grieve him with amerciaments, and to do him speedy Justice from month to month.

JUstic. Hiberniae salutem. Quia vobis injunximus, ut cum venerabilis pater Archiepiscopus Ardmath. Yberniae Primas, Iura Ecclesiae suae prosequi aut defendere vellet, certos sibi Ibsticiarios assignaretis: Vobis mandamus firmiter in jungentes, quatinus cum idem Archiepiscopus, quem cum gratia et favore in suis agendis fovere desideramus, coram vobis vel dictis Justiciariis sibi assignand • s amerciari contigerit, ita sibi sitis propitii, quod in exactione amerciamentorum nullarenus se sentiat gravatum; & quae ab eo fuerint exigenda & accipienda, quous{que} á nobis speciale receperitis mandatum, nullatenus exigi permittatis, &c. Et hoc idem Justiciariis vestris Itinerantibus necnon & sibi assignand. praecipiatis. Dat. &c.

E. Illustr. Reg. Angliae Primogen. Justiciario suo Hiberniae, vel ejus locum tenenti, salutem. Venerabilem patrem Archiepiscopum Ardmath. Hiberniae Primatem, pro nostris viribus volentes á gravaminibus praeservare, et Ecclesiae Ardmath. patrimonii et terrarum alienationem satis (ut asserstur) injustae miseriae lacrimabili compatientes; Vobis mandamus firmiter injungentes, quatenus cum eundem Archiepiscopum suo aut Ecclesiae suae nomine experire seu agere aut defendere contigerit, utiles ac necessarios sibi Justiciarios ac Judices assignetis, assignand. sibi Justiciariis dantes in mandatis nihilominus, ut celerem eidem Archiepiscopo Ardmath. justitiam scilicet de mense in mensem faciant, cum gratia & favore, providentes, quod in Drocheda vel alias loco competenti sibi infra limites suae provinciae occasion contentionis ortae ipsum & Archiepiscopum Dublinensem et Cassalen. Justiciarios hujusmodi sibi assignetis. Valete. Dat. &c.

The particular Petitions of the Archbishop of Ardmath to the King on the behalf of his Church (in the same Bundle) were these ensuing.

LIcet Ecclesia Ardmath. inter omnes Ecclesias Hiberniae in rebus & possessionibus ac libertatibus, antiquis temporibus magis fuerit abundance; modo tamen per oppressiones malorum, ac per imperitiam quorundam Archiepiscoporum ad tantam devenit paupertatem, quod qui pro tempore fuerit, verecundetur Archiepiscopus nuncupari; propter quod etsi placitum detentoribus terrarum dictae Ecclesiae movere vellemus, timore tamen amerciamentorum Curiae vestrae hoc facere non audemus. Unde supplicamus Excellentiae vestrae, quatinus si contingat nos alios implacitare, vel ab aliis implacitari, & subcubuerimus, vel aliquo modo defaltam fecerimus, quod vestra Dominatio certum amerciamentum nunc velit statuere, ultra quod Justiciarii vestri á nobis nil exigere audeant; vel saltem eis mandetur, quod á nobis nil exigant, quousque a vobis aliud receperint in mandatis, Cum facultates Ecclesiae nostrae in terra pacis vix ad Centum libras se extendant. Forma vero gratiae quam fecistis Praedecessori nostro hic pendet.

Item, cum quaedam partes sint Hyberniae, ad quas nisi Crucem nostram bajularemus, sine praejudicio Iuris Primatiae Ecclesiae Ardmachane accedere nullatenus possemus; qua de causa nullus praedecessorum nostrorum ad illas partes usque ad haec tempora aliquo modo personaliter accessit; Vestrae Dominationi supplicamus, quatenus mandetur Justiciariis vestris, quod non plus ad talia loca vocentur, quam vocaverunt praedecessores nostros; Sed ad ea quae sine praejudicio dictae Ecclesiae accedere valemus in quibuscunque negotiis seu causis personaliter velint vocare. Et sciat Excellentia vestra (Domine Rex) quod ad quemcunque locum minor nuntius Justitiariorum vestrorum nos ad commodum & honorem vestrum vocaverit, dum tamen sine praejudicio perpetuo Ecclesiae nostrae possimus accedere, libenter accedemus. Forma vero gratiae quam fecistis praedecessori nostro circa hoc hic pendet, quam gratiam nos similiter petimus nobis fieri (si placet) ad voluntatem Regis.

Item, cum ante introitum Anglicorum in Hyberiniam, Ecclesia Ardmath fuerit in possessione recipiendi Temporalia tempore vacationis omnium Episcopatuum Provinciae Ardmath; & licet processu temporis per incuriam & negligentiam quorundam. Archiepiscoporum, ballivi vestri possessionem temporalium quoqundam Episcopatuum sic vacantium, in praejudicium Ecclesiae nostrae sint ingressi; adhuc tamen Ecclesia nostra Ardmath. est in possessione Temporalium quorundam Episcopatuum vacantium, in quorum possessione fuit dicta Ecclesia non solum ante ingressum Anglicorum, set post ingressum ipsorum usque in hunc diem. Quare Excellentiae vestrae supplicamus, quantenus mandetur Iusticiariis vestris, ne nos seu Ecclesiam nostram saltim super possessione nostra in praedictis Ecclesiis, in quarum possessione fuerunt hactenus Praedecessores nostri, & hodie sumus, molestent. Et sciatis, Domine reverende, quod nos peteremus possessionem nostram nobis reformari Ecclesiarum, videlicet quas nunc tempore vacationis quo ad temporalia possidetis, si speraremus apud Excellentiam vestram exaudiri. R. Quod Justicse ad. &c.

Item, cum Thesaurarius vester in Hybernia petat quaedam amerciamenta á nobis quae tempore trium Archiepiscoporum praedecessorum nostrorum nunquam fuerunt petita, nec ipsis viventibus (prout intellexerimus) extiterant taxata. Excellentiae vestrae supplicamus, quatinus mandetur Justiciario vestro vel ejus locum tenenti, quod á talium amerciamentorum exactione desisat: vel saltim Dominatio vestra de gratia specially nobis dicta amerciamenta velit remittere. R. Scribatur Justic. &c. Rex perdonat ei ea que non fuerunt taxata super stitibus praedecessoribus sus, ita quod ea quae tax. &c.

Item, cum Ecclesia nostra Ardmath ab antiquis temporibus fuerit in possessione cujusdam Libertatis in tenemento de Carmunfiechi. quod dicitur Wreck; ac nunc Ballivi vestri, licet raro talis casus contingat, se intromittant; Excellentiae vestrae supplicamus, quatinus mandetur Justiciariis vestris, quod inquirant, si aliquis praececessorum nostrorum antiquitus habuit dictam Libertatem quae dicitur Wrek; & si invenerint aliquem praedecessorum nostrorum ipsam habuisse, nos permittant eadem libertate pacifice g • udere. R. Ostendit Jus coram Justic. Hyberuiae, &—Regem.

Item, cum nos quoddam Manerium in medio perversae gentis situm á quodam Milite ad opus Ecclesiae nostrae de novo emerimus, ae ibidem Castrum quoddam ad resistendum malitiae ejusdem gentis satis forte constituerimus, ration cujus emptionis pax & concordia in tota marchia illa melius observatur; de quo manerio, licet nil valeret dicto Militi, tamen servitium et sectam Comitatui vestro facere tenebatur. Cum adhue dictum manerium ad eadem teneatur; Vos rogamus quatenus dictam sectam Cemitatus cum servitio de gratia vestra specially nobis & Ecclesiae nostrae velitis. R. R • x non potestrelaxare, quia de Corona.

Quia universa placita de Catallis seu devitis, quae Testamentum vel Matrimonium non contingunt ex Regia dXignitaie Curiae Regiae relinquuntur audienda et terminanda: eo praetextu placita de Debitis seu Cataliis Matrimonium seu Testamentum contingentia, Rex et Princeps filius Ecclesiae Christianissimus et fidelis Curiae Christianitatis dimittere debet, Ecclesiae libertatem illaesam conservando, ut tenetur. Cum igitur Parochianus noster Philipp •• Marmiun de quibusdam debitis et catallis quae sunt de matrimonio coram Baronibus de Scaccario ad instantitiam Domini Willielmi de Mortein trahitur in placitum hiis diebus; petimus, quod Rex eisdem Baronibus rescribat; quod fi ita esse invener int, tunc de placita illo se non intromittant, set ad Curiam Christianitatis dimitant; vel saltem quod dictum placitum coram ipso Regeponi faciant; ut de confilio suo, quid inde fieri debeat, statuatur. To which no answer was given by the King.

William Archbishop of Rhoan returning very weary and poor from the Church of Rome, where he had spent much money for his confirmation and consecration, and being loath to cross the Seas to come personally to King Edward to make his Oath of Fealty to him, addressed his own Letters to him, with some other great persons, to receive his Homage by a Proctor, or to send one to receive it at Rhoan, and to do it afterwards in person, when ever the King should arrive in France, that so he might receive his Temporalties; as these following Letters, which I found in a Bundle of Epistles and Writs in the White Tower inform us.

EXcellentissimo Domino suo, Edwardo Dei gratia illustri Anglia Regi, Gulielmus miseratione divina Rothomagensis Archiepiscopus, salutem, &c. Quia gyrat animus in diversa suppositus eodem tempore curis diversorum necessariorum, fere aequalium, pro quorum uno corporis & rerum subjicitur periculo, pro alio autem rerum timet periculum & superioris offensam, sciens, quod dum ad utrumque festinat, neutrum been peragit, viam sic haesitanti oportet eligere tutiorem. Ideoque nos qui corporis et rerum timemus periculum, si pro faciendo Iuramento fidelitatis Magnitudini vestrae de terra quam a vobis tenemus, in Angliam nos oporteat transfretare, cum de novo a Curia Romana ad Archiepiscopatum nostrum venerimus satis fessi, vias itinerandi difficiles et abruptas, et jura ac negotia nostrae Diocesis multum invenerimus intricata, sicut plerunque in illis accidit, qui de novo curam consimilem amplectuntur: Unde sine magno dispendio, modo ad vestram Magnitudinem accedere non valemus, pro dicto Iuramento fidelitatis debite faciendo; praecipue cum illustris Franciae Rex sit ad praesens in Normanniae partibus; cum quo, novitatis hoc tempore, super terris nostrisque juribus, vacante nostra Rothomagensi Ecclesiâ indebite occupatis tractare, & ipsius implorare subsidium nobis oportunum habemus. Mare etiam complexioni nostrae contrarium, & ipsius abhorremus inundationes insolitas, et periculum, quod patet in Januis, cum à modo difficultatem & periculum exhibeat transfretanti. Quapropter mansuetudini Regiae causam & audaciam sumpsimus supplicandi, quatinus dictum juramentum fidelitatis, ad quod vobis tenemur ex debito, de specialis benignitatis vestrae gratia, et consueti favoris intuitu, dignemini per Procuratores nostros recipere, ad hoc specialiter destinatos: Scituri certissime, quod quam cito mare Anglicanum vos transfretare contigerit ad quascunque partes Franciae sive Gascoignae, et auditis de transitu vestro rumoribus, in instanti vobis obviam veniemus, dictum fidelitatis juramentum, et alia, quae regni Angliae consuetudo ejusdemque terrae qualitas exigit et conditio praestaturi. Insuper Magnitudinis vestrae apertas recognitionis nostrae transmittimus literas, per quas innotescimus, quod per factam nobis gratiam vobis vestrisque successoribus nullum praejudicium volumus generari; nec nobis et successoribus nostris quicquam praebere subsidium, quo minus teneamur ut ante praestare super fidelitate praedicta personaliter juramentum. Quae tandem si sic fieri Dominationi vestrae non placeant, iterum Regiae Celsitudini supplicamus cordis affectione qua possumus ampliori, quatinus unum de vestris, Clericum aut Laicum in Normanniam aut in Franciam, ubi vobis citra mare placuerit, Regia Celsitudo transmittat, ad recipiendum a nobis, pro vobis et nomine vestro, fidelitatis debitae juramentum. Tantum de praedictis, obtentu nostrorum precaminum facientes, si placet, quod in exauditione evidentis excusationis nostrae praedictae, nobis & arduis nostris necessitatibus, videamini consuetae benignitatis vestrae gratia compati, & ut per hoc in posterum ad effundendas orationes pro vobis Altissimo, & ad alia gratiarum obsequia teneamur. Valeat, &c. Dat. Anno Domini 1278. die Mercurii in festo beati Barth. Apostoli.

SErenissimo Principi, Domino in Christo charissimo E. Dei gratia illustri Regi Angliae, Matth. miseratione divina Ecclesiae beati Dionysii in Franc. Abbas humilis, salutem, &c. Quia multis afflictus molestiis, multis propulsatus injuriis, multisque attenuatus curis, laboribus, et expensis, venerandus & charissimus nobis pater in Christo G. Dei gratia Archiepiscopus Rothomagensis, sub corporalis debilitatis imperio, a Curia noviter Romana reversus, non sine incommodo magno ad praesentiam Celsitudinis vestrae, pro juramento fidelitatis, prout moris est, vobis praestando, personaliter accedere posset; maxim, cum procellosas aequoris undas abhorreat in immensum, ipsumque mare eidem suis minetur insultibus; Excellentiam vestram rogamus, quatinus compatientes eidem, et ergà ipsum benignitatis Regiae praetendentes affectum, per procuratorem quem ad vos destinet ydoneum, vel coram Procuratore aliquo à vobis ad dictum Archiepiscopum ad ejusdem expensas proprias destinando, cui nomine vestra fidelitatem juret praedictam, juramentum velitis recipere supradictum; quousque ad Vasconiae partes vel Franciae accedere vos contingat, quia tunc commodius se vestro conspectui praesentabit, dictum Iuramentum personaliter subiturus. Valeat, &c. Dat. Rothomag. die Veneris post Assumptionem beatae Mariae Virginis.

A Treshaut et tresnoble Prince, son treschier et tresame Cousin E. par la grace de Dieu Roy de Angleterr • , Johanne Contesse D'alencon, & de Chartres, salut, et veraie amour et lui aparailliee a sa volente et a son pleisir. Sire come honeurable Pere en Jesu Christ, Guill. par la grace de Dieu Arcevesqe de Roen nostre especiel ami vous day feire homage, et il redoute mout la mer, et meesmement pur ce quil est moul grevez et travailliez du lous voyage, que il a fet par lonc tens, et a Rome et a ailleurs: pur quoy il ne puet mie aler a vous en proper person sanz grant peril de son cors, et seur se Jentens, que ma Dame la Reine vous pry per ses lettres qe vous li vueilliez feire tell grace, que vous le devantdit homage vueilliez receivoir per san Procureeur especiel en tell maniere, qe si tost come li diz Arcevesqe nostre ame saura que vous says es partes de France, ou es parties de Gascoigne, ou que ce soit il—prez et apareilliez de vous feire homage en proper person, si come il deura. Si vous pri Sire taunt come je puis que—la priere ma Dame vueilliez acomplir et mettre a enure en ceste besoigne. Et taunt en feites fil vous plest pur l'amour de lui et de moi, que nous vous en puissiens mercier et savoir grace, et que il aperceive que noz preres li aient valu envers vous. Nostre Sire vous gart. Donne a E • camps le Vendredi apres la Saint Pere entrant Aoust.

Ad eundem effectum ad Regem praedictum mittuntur literae à Margareta Regina Franciae. Dat. apud Stampas die Jovis post inventionem beati Stephani.

A Treshaut homme et tresnoble, et son treschier filg. Edualt par la grace de Dieu Roy Dengleterre, &c. Jehan • par la meisme chele grace Roine de Castele et de Lyon Contesse de Ponter, &c. saluz, &c. Biaus fiex comme je vous eusse autre foiz proie par mes lettres de la bosoigne le Archevesque de Roen dendroit l'omage quil vous doit fair, ke vous son homage vaussissies rechevour par Procureur, duskes a chon qe vous passer • es la mer, pour chon quil est greves de la voie de Rome, la ou il a molt en a fair et me sires vous en pry par ses lettres devous prient, aut come je puis ke vous le proiere mon Seigneur et le nostre vuellies fair se vous fair le poes en nule maniere, seu laites taunt qe il se puist aperchenoir que mes prieres li aient en aucune chose pour sice, et quil nous en puist merchier. Dieux soit avec vous.

In the same Bundle, I found this Memorandum entered concerning the Homage of Alexander King of Scots tendered to King Edward, and his adjourning of it to another time and place, because his Council were not present.

EDwardus Dei gratia, &c. Omnibus ad quos praesentes literae pervenerint, salutem. Sciatis, quod cum egregius Princeps Alexander Rex Scotorum illustris, die Dominica proxima ante festum beati Lucae Evangelistae, apud Teukbyr. ad nostram praesentiam accessisset, et ibidem facere nobis homagium obtulisset, Nos illud ibidem recipere noluimus, cum tunc Concilium nostrum nobiscum minime haberemus. Sed prorogavimus sibi diem, usque ad London. ad dictum homagium faciendum. Unde vol •• us & concedimus, quod hujusmodi homagii in praedicta villa de Teukebyr. nobis oblati denegata receptio, et ejusdem prorogatio apud London. faciendi, in dicti Regis vel haeredum suorum praejudicium non redundent. In cujus, &c. Teste meipso apud Cuberle 17 die Octobris, Anno regni nostri sexto.

That no Subject of this Realm could repair to Rome without the Kings special license, even in case of conscience which concerned his Souls salvation, this Petition of the Archbishop of York will inform us.

EXcellentissimo Domino suo E. Dei gratia, &c. W. ejusdem permissione Eboracensis Archiepiscopus, Angliae Primas, salutem, &c. Quia Roberto de Berecley injunximus, quod cum omni celeritate, intuitu salutis animae suae, iter arriperet versus Papam: ab ipso vel suo Primario, super quibusdam excessibus et commissis absolutionis beneficium petiturus; Vestrae serenitatis zelum, quem ad prosperitatem animarum novimus vos habere, in Domino requirimus et rogamus, quatinus ipsius Roberti absentiam necessitate tam salutifera excusatam dignemini sine indignatione qualibet acceptare. Ita, si placet, quod ad Cingulum militiae saltem quousque ipsum redire contigerit, sub tanta impotentia, nullatenus distringatur. Haec autem Dominationi vestrae scribimus, instantius requisiti. Conservet, &c. Datam apud Thorpe Idus Septembris, An. Dom. 1278.

Page 214. l. 19. after condemnaret, insert.] In the same Bundle of Petitions, I met with this of the Prior of Christchurch Canterbury to the King, craving his Letter to the Popes Secretary, to promote the business of his Church, for which he then sent special Messengers to Rome, concerning the difference between them and the Archbishops Clerks.

EXcellentissimo Domino suo E. Dei gratia, &c. suns humilis & devotus, Thomas permissione divina, Prior Ecclesiae Christi Cantuar. salutem, &c. Accedentibus ad nos apud Cantuariam in Vigilia beati Bartholomaei Apostoli Nunciis vestris, quos pro negotio Ecclesiae nostrae ad Curiam Romanam transmisistis; super diversis praedictum negotium tangentibus nobiscum tractaverunt. Inter quae tetigimus eis de Magistro Benedicto de Anagnia, Domini Papae Notario, qui dixerunt nobis, quod nichil ei scripsistis pro negotio antedicto. Unde, cum Magister B. benevolus vester sit multum, ut intelleximus, ac etiam Domini Papae Secretarius, et specialissimus vestrae Regiae Excellentiae, omni qua possumus affectione cordis humiliter supplicamus & devote, quatenus literatorie eidem mandare dignemini, ut nunciis vestris antedictis in agendis suis consilium, auxilium praebeat, et favorem; & eandem literam praesentium portitori, si placet tradi praecipiatis, quam cum omni festinatione eisdem Nunciis vestris curabimus destinare. Valeat, &c.

On the other hand I found this Petition of the Archbishop to the King in favor of his Clerks, to stand as an indifferent Judge between both parties, till the Cause were heard and descided.

EXcellentissimo Domino suo, E. &c. ut supra. suorum Sacerdotum minimus frater R. de Kylewardeby, salutem, &c. Audito, quod discordia super jurisdictione et obedientiae debito inter Monachos Ecclesiae Christi Cantuar. et quosdam Clericos per me promotos, sit jam exorta, est mea anima contristata. Clerici autem ipsi à me requirunt consilium destituti. Et quia solum interpellare possum ad vos, qui Archiepiscopatum jam tenetis, humiliter confugio; pro eis supplicans, ut cum ad Summum Pontificem pro statu suo appellaverint, vestra Regia potentia eis non deroget, donec vel per pacem vel per judicium constiterit, ad quos vel quem debeat jurisdictio vacationis tempore pertinere. Dico enim vobis in Christo, non desidero in hac parte, nisi quod unicuique tribuetur jus suum, & non opprimatur innocens per potentiam immodestam. Hoc unum vobis dico sicut Domino, quod non detis vos, qui judicatis terram, per favorem partis parti alteri adversari. Iustitia enim vos debet in medio stabilire donec partium disputatio terminetur. Valeat, &c.

In the same Bundle there is this Petition of this Archbishop to the King on the behalf of Mr. Peter, Guardian of the House of Scholars in Oxford, concerning lands then in question, given towards the Scholars maintenance.

SErenissimo Principi & Domino E. Dei gratia Regi Angliae illustri, &c. Frater Robertus Cantuariensis Ecclesiae Sacerdos indignus, salutem, &c. Quia sicut intellexi nobilem virum Comitem Gloverniae ad quindenam Paschae coram vobis, ubicunque fueritis in Anglia, super terris et tenementis ad sustentationem pauperum Scholarium Oxford, per bonae memory Walterum quondam Roffensem Episcopum assignatis, quas idem Comes tenet, vocari fecistis, Regiae serenitati humili precum instantia supplico, quatinus Magistro Petro praesentium portitori, Custodi Domus Scholarium praedictorum, ex solita mansuetudine in hiis quae Dominationi vestrae exponet, pium praebere velitis auditum; Praecipientes (fi placet) quod ipsius Petitio secundum Deum ad exauditionis gratiam admittatur: Ne per potestatem, procurationem, aut astutiam aliquorum, quod ad tam pios usus est assignatum, contra Justitiam subtrahatur. Credo utique firmiter hoc esse vobis meritorium valde, vosque proinde condignam posse remunerationem sperare à Christo. Valeat, &c.

Page 214. l. 48. after ut supra, add.] I found this Letter of King Edward to Pope Nicholas concerning the Monks of Canterbury unanimous election of his Chancellor Burnel for their Archbishop by his royal license: wherein he highly extols his merits, fidelity, wisdom, learning, and passionately desired the Popes confirmation of him to this Mother Church, both for his own, and his kingdoms benefit, which he sent by sundry special Messengers to accomplish.

SAnctissimo in Christo Patri & Domino Domino N. divina Providentia sacrosanctae Romanae, ac universalis Ecclesiae Summo Pontifici, Edwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. pedum oscula, &c. Vacante nuper seed Cantuariensis Ecclesiae per transiationem venerabilis patris R. dudum ipsius Ecclesiae Archiep • scopi in Episcopum Portuen. Prior & Conventus ejusdem Ecclesiae, à nobis (ut moris est) de provisione Pastoris viduatae Ecclesiae facienda petita licentia et optenta, ipsi convenientes in unum, & de substitutione dicti Pastoris diversis vicibus tractatu habito diligenti, demum ad personam venerabilis patris Roberti Bathon. & Wellen. Episcopy, Cancellarii nostri, vota sua unanimiter direxerunt, et ipsum in suum Archiepiscopum et Pastorem concorditer postularunt: praesentantes nobis decretum postulationis ipsius, et quod hujusmodi postulationi nostrum praeberemus assensum Regium, humiliter supplicantes. Nos igitur eorum justis supplicationibus inclinati, postulationi praedictae, quam de persona idonea invenimus canonice celebratam, assensum nostrum duximus tribuendum. Cumque nos (sanctissime Pater et Domine) personam praedicti postulati inter omnes Praelatos et Clericos Angliae cujusdam specialis amoris privilegio prosequamur, exigentibus suis meritis probitatis, et translationem ipsius ad praedictam Cantuar. Ecclesiam (quam post sacrosanctam Romanam Ecclesiam specialem recognoscimus matrem nostram) pro fidelitatis suae constantia, quam ad recolendae memory Dominum H. Regem Angliae illustrem, genitorem nostrum, et Nos, ac totam Ecclesiam Anglicanam, semper hactenus havuit incorruptam. et a qua nullo unquam tempore nubulo vel sereno f • ecti potuit seu etiam deviare, honesti • ex cord desideriis affectemus; Sanctitati vestrae, de qua plenam in Domino fiduciam obtinemus, tota mentis devotione, totaque cordis affectione humiliter supplicam us, quatenus provide considerantes (si placet) incrementa profectuum et honorum quae tam spiritualiter quam temporaliter per translationem saepefati postulati (viri quidem tam in temporalibus qu • m in spiritualibus circumspecti; viri mitis, affabilis, et benigni; viri etiam misericordiae, mansuetudinis, caritatis et pacis) ne dum praefatae Cantuarien. Ecclesiae, immo etiam • o • i Regno nostro poterunt, divina favente clementia, provenire; et conformantes in hac parte vestram nostris affectibus voluntatem (quod pro munere petimus) memoratum Bathon. & Wellen. Episcopum ad praefatam Cantuariensem Ecclesiam, contemplatione nostri, consideratione profectuum et honorum praedictorum transfer dignemini, de gratia specially. Mittimus autem ad Sanctitatis vestrae praesentiam dilectos & fideles nostro • Franciscum Accursii de Bononia, Juris Civilis professorem, Consiliarium familiarem, & Secretarium nostrum, Thomam de Sancto Vigore • Militem, Magistros Henricum Husee & Iterium de Engolismo Cle • icos nostros, praesentium portitores; vestram Clementiam exorantes, quatinus eisdem▪ indubitatam fidem adhibere super hiis, quae ipsi ex parte nostra communiter vel divisim, in conspectu vestro, super negotio postulationis praedictae duxerint exponenda; • t exposita nostri amoris intuitu gratiose dignetur vestra Sanctitas exaudire. Nos e • im qui personam vestram in persona saepedicti postulati reputabimus honorari, 〈◊〉 vobis quam vestris propterea teneri volumus acrius obligati ad omni • •• ae Dominotioni vestrae sint placita, ac exaltationis Domus vestrae et vestroru • respi •• a •• incrementum. Conservet, &c. Dat. apud Wyndesore decimodie Julii▪ Anno reg • i nostri sexto. But neither this Epistle, non the Bishops grand Merits o • unanimous election could prevail with this usurping Pope, who by his own Provision without any election, thrust his own Creature Freer John Peckham into this Archiepiscopal See.

Page 223. l. 35. after, &c. add.] The Freers Carmelites suggesting to the King, that they had obtained an habitation, with certain tenements and possessions within the City of Dublin, where they intended to build a Church for the honor of God, and to recommend the quick and dead to him in their prayers; the King approving their design, issued a writ to his Chief Justice, to persuade the Bailiff and all the Commonalty of Dublin, to permit them to build a Church and Cell there without any impediment; or else to certify him their reasons why they hindered them; whereupon they returned him the reasons of their dissent annexed to the Writ, both which I found in the White Tower.

Page 131. l. 28. after fratrum, insert.] I found this memorable Epistle and Complaint of the Italian Cardinals to King Edward in the White Tower, (not mentioned in any Historians to my remembrance) of the armed force, violence, murders, and plunder done unto some Italians and them by the Gascoigners when they were shut up in their Conclave in the City of Carpencera to elect a new Pope, after the death of Clement the 5. (An. 1272. 1 E. 1. omitted in its proper place) by the instigation of the Popes Nephews, to the great affront and dishonor of the Roman See, Church, Court; imploring his assistance to avenge this injury, out of his zeal to the Church, if the peace of the Church which they endeavored to maintain should be thereby disturbed.

SErenissimo Principi Amico charissimo Domino Edwardo Dei Gratia Regi Angliae Illustri. Miseratione divina frater Nicholaus Ostien. & Belletren. Episcopus, Neapoleo Sancti Adriani, Galielmus Sancti Nicholai in Carcere Tulliano, Francisons Sanctae Mariae in Cosmedin, Jacobus & Petrus de Columpna Sanctae Romanae Ecclesiae Diaconi Cardinales salutem, & felicibus in Domino successibus habundare. Etsi ab universis et singulis Christianae fidei detestanda cultoribus pericula gravia, et scelerata flagitia praesumpta nuper in Curia, et crudeliter perpetrata per Vascones, in offensam Dei, et Ecclesiae Romanae contemptum, gravemque concussionem status ipsius, nist superna sibi dextera, qua Petrum in fluctibus ne mergeretur erexit, ac etiam nobis quos de mortis eripuit faucibus astitisset; credamus ad aures vestras per vulgaris famae proloquium pervenisse, neque geramus dubium audita facinora velut acuta jacula vehementer vestra, ob zelum divini nominis et honorem etiam pupugisse praecordia: quia tamen interdum loci distantia facti variat veritatem, ipsam vobis puram et liquidam, nulla verborum fictione compositam vestro conspectui praesentamur. Et quidem dum nos et alii ejusdem Eccleliae Cardinales, post obitum Domini Clementis Papae 5. essemus in Episcopali Palatio Civitatis Carpencoracen. ad providendum Ecclesiae Dei de futuro Summo Pontifice sub uno Conclavi, & nos Cardinales Italici non querentes quae nostra sunt, sed quae Dei, neglectis singulatibus affectionibus reciprocis in nosipsos, peteremus hominem ad sustentandas Columpnas Ecclesiae, qui dictam Ecclesiam reformando dirigeret, essetque in hoc tantum omnis nostra cura, omnis intencio, hic affectus subito Vascones, seu quod libram examinis sub futuro Summo Pontifice teste conscientia formidarent, seu quod armorum violentia crederent hereditario jure Dei Sanctuarium possidere, ex deliberato atque proposito tamen sub palliato color deferendi videlicet corpus ejusdem Papae, in copiosa peditum et equitum armatorum multitudine convenerunt, et scelus quod mente conceperant producentes in actum, die 23 Julii arma sumpserunt bellica, et sub ordination Bertrandi de Goto et Raymundi Guillielmi dicti Papae Nepotum, Civitatem Carpencoracen. intrantes multos Curiales Italicos cum solum Italici pererentur, ad mortem immaniter trucidarunt, et se ad predam convertentes et spolia, crescente rabis, ac ad crudelia fervescente furore in diversis Civitatis partibus incendia posuerunt: Nec hiis contenti, plurium Cardinalium ex nobis hospitia diversis insultibus, et injectis ignibus invadentes bella ibidem acerrima cum clangore tubarum hostiliter intulerunt. Invalescente tandem graviori periculo, et horribili sicut in captis Civitatis assolet, increbrescente rumore multitudo Vasconum armatorum hostium Conclavio obsedit, acclamando moriantur, Cardinali Italici moriantur, Volumus Papam, volumus Papam, et ipsis in hujusmodi acclamatione frementibus, alia multitudo Vasconum equitum armatorum placeam dicti Conclavis invasit, similibus circundato Palatio vocibus acclamando. Nos vero praefati Card. Italici circumsepti tantis angustiis, et mori tam turpiter, tam crudeliter metuentes, cum omnia circa. Conclave Armatorum multitudo teneret, neque publicus pateret egressus, tandem posteriorem murum Palacii facto ibidem parvo foramine pro nostra salute rupimus, et de Carpentorate postmodum discedentes dispersi, non sine mortis pexiculo per loca diversa secessimus, et per misericordiam Dei quae salvos nos reddidit, ad terras pervenimus Amicorum. Consideret igitur vestra Serenitas, quod ab ipsorum Vasconum feritate non defuit, quin effuso sanguine principalium membrorum Ecclesiae quae benignis eos lactavit uberibus, ditavit, et complevit honoribus, statum ejus confusion perpetua et impressione confunderent, et Christianum nomen infidelibus darent in derisum, et fabulam, et opprobrium sempiternum. Caeterum praemissis omnibus quae cum tantis injuriis passi sumus nequaquam obstantibus, nos pacem et unitatem Ecclesiae petimus, ipsasque summo conamine procuramus. Sed si ex aliena culpa procederet negotium, quod avertat Altissimus, ad rupturam, de vestro erga Deum et Ecclesiam zelo certos nos reddimus, quod una nobiscum qui Dei honorem, et quod rectum est agimus, et pro justitia et veritate certamus, fides vestra concurret. Et sic per vos et alios Orthodoxae fidei Professores ipsi Domino Jesus Christo et Ecclesiae suae in sua causa favebitur, sic promptis affectibus assistetur, quod et divino honori congruit, et eidem Ecclesiae satisfiet. Dat. Valentiae 10 die Septembris.

In Dorso. Serenissimo Principi Domino Edwardo Dei Gratia Regi Angliae Illustri Amico charissimo.

In the Parliament of 7 E. 1. held at Westminster, (the Memorials whereof I found in the White Tower, and rescued from corruption and oblivion) I met with this memorable Attachment against the Prior and Covent of Carlisle, for electing a Bishop without the Kings license, and against his Prohibition, to his damage of sixty thousand pounds, and also forty thousand pounds damage by their reelection.

PRior & Conventus Karliol. attach. fuit ad respondendum Regi, quare cum mortuo dudum Roberto Karl. Episcopo per quosdam Concanonicos suos licentiam eligendi, prout moris est, petivissent, et optinuissent. Et iidem Prior & Conventus W. Eborum Dec. de quo certa nota fuit Electione sollempniter puplicata eligissent, iidem Prior et Conventus ipso Decano electioni praedictae dissentiente, nulla licenc. petita nec optenta alium in Episcopum elegerunt, in praedicti Domini Regis et Coronae praejudicium et gravamen, et ad dampnum Regis sexaginta mille librarum: Et quare cum per Johannem de Vallibus & Thomam de Satington Justiciarios Domini Regis, ex parte Regis eisdem Priori et Conventui inhibitum fuisset, ne irrequisito Rege re-eligerent, iidem nihilominus in contemptum Regis re-eligerunt, ad dampnum Regis quadraginta mille librarum. Et Prior venit, & dicit, quod ipse et Conventus suus non intellexerunt contemptum nec praejudicium Regi fecisse, ex quo primo licentiam habuerunt; et Electus suus electioni dissentit, per quod res integra fuit, ut credunt, sed si contemptus interfuit, subponunt se voluntati Regis, &c.

In the same Parliament, John Derlyngton made Archbishop of Dublin by the Popes provision, made his Fealty to King Edward for his Temporalties, in the presence of the Popes Nuncio; thus entered on Record.

DIe Jovis post festum Sancti Marci Evangelistae, Frater Johannes de Derlintgon, de Ordine Praedicatorum, Electus Dublin. in praesentia Magistri Archidiaconis, nuncii sedis Apostolici, fecit fidelitatem Regi Edwardo & haeredibus suis Regibus Angliae pro temporalibus Dublin. Archiepiscopat. in haec verba.

Ego frater Johannes de Derlington Ordinis Praedicatorum, de quo Dominus Papa providit Ecclesiae Dublin. Iuro inspectis Sacrosanctis Evangeliis, quod ego Domino Edwardo Regi Angliae & haredibus suis Regibus Angliae portabo bonam fidem de vita et membris, et terreno honor, contra omnes Gentes. Et quod fideliter faciam servitium debitum & consuetum de temporalibus dicti Archiepiscopatus.

Et dictus B. qui personaliter venit, & fecit fidelitatem ut praedictum est, reddidit ei temporalia Archiepiscopatus, prout moris est, & fieri consuevit; & precepit quod haberet super hoc brevia.

Page 240. l. 26. after September. insert.] In the broken Bundle of Writs An. 8 E. 1. in the White Tower Chapel, I discovered only these two Prohibitions for holding and prosecuting suits in Courts Christian. Edwardus, &c. Martino de Castello salutem. Prohibemus, ne teneas placitum in Curia Christianitatis de catallis vel debitis, unde Rolandus de Oystede queritur quod tu trahis eum in Curiam Christianitatis, nisi catalla illa vel debita sunt de Testamento vel Matrimonio, quia placita de Catal. et Debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio spectant ad coronam et dignitatem nostram. T. R. apud Westm. 16 die Maii, An. r. n. 8. Rex Vic. Linc. Robertus de Nuport verse. Julianum de Novo Castro subtus Lynam, Personam Ecclesiae S. Pauli Limae, quare secutus est tale placitum; & verse. Walterum de Thor • hawe, quare secutus est idem placitum. T. R. apud West. 20 die Maii, An. r. n. 8.

How Popes by their provisions, against the Laws of God and the Realm conferred the Churches of Lay-patrons on Romans and aliens, interdicting them for sundry years together, at the prosecution of the Romans intruded into them, from all divine services and God's Ordinances, to God's dishonor and prejudice of the people's souls, and by what imperious commands their Nuncioes under pain of suspension of Bishops from their offices, enjoined our Bishops to institute these Romans, and put them into actual possession of these Churches, and not to admit any others into them; and what course the King and his Council were advised to take, to prevent this execrable usurpation, will appear by this Letter of Ralph Bishop of Carliol to the Bishop of Bath and Wells the Kings Chancellor Anno 8 E. 1. which I found in a Bundle of Letters, Writs and Privy Seals in the White Tower, worthy observation.

REverendo in Christo Patri, Domino & Amico suo charissimo Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, Illustri Regis Angliae Cancellar. Radulphus ejusdem miseratione Karliolen. Episcopus, salutis gratiam utriusque. Instantias amicorum decet favorabiliter exaudiri, si absque injuria et dampno parentis optato poterunt effectui mancipari. Avertat igitur vestra reverenda paternitas, quid nostra possibilitas optinet in negotiis contingentibus Robertum de la Vane Clericum, pro quo literatorie nos rogastis, ut ipsi per Dominum Regem ad Ecclesiam de Kyrkebythore nostrae Diocesis praesentato, precum vestrarum intuitu, gratiam faceremus. Dicta siquidem Ecclesia per Dominum Papam Ecclesiastico supposita est interdicto; in qua, jam octo annis elapsis et plus, non celebrabantur divina, ad instantiam cujusdam Romani, cui per Summum Pontificem facta fuit provisio de eadem, pro quo etiam re vera, de obtinendo eandem, lata est sententia in Curia Romana; cujus sententiae executor est Magister Gefredus de Vezano, qui nobis sub poena suspensionis ac nostri Officii executionis nuper inhibuit, ne quenquam praeter provisum ad dictam Ecclesiam, ad cujuscunque praesentationem admittere curaremus. Injunxit insuper praecipiendo, ut nos supradictum Romanum (quem Stephanum Surdum nominat) in corporalem possessionem Ecclesiae memoratae induceremus, seu induci authoritate Apostolica faceremus; alioquin in scriptis ab ingressu Ecclesiae, et cujustibet Capellae; et etiam ab officio nos suspendit: Hiis intellectis, quid in casu consimili faceretis, nobis (si placuerit) rescribentes: et nos invenietis paratos vestris obtemperare mandatis. Credimus firmiter expedire, si discretum Regis Consilium ad hujusmodi manus apponeret, cum ipsa Ecclesia est de patronatu Militum Laicorum, cum de hujusmodi Ecclesiis non consuevit ipsa Curia cuiquam aliqualiter providere; Si enim Rex scriberet Summo Pontifici, quod provisiones de Ecclesiis quarum Laici sunt Patroni, non consueverunt fieri, et quod hujusmodi provisiones suae Coronae praejudiciales existunt; credimus omnia revocari quae circa Ecclesiam praedictam sunt hactenus attemptata: alioquin Interdictum durabit in ea nullatenus revocatum, et preces amicorum (quod est dolendum) patientur repulsam. Ex gratia quoque vestrae solitae benignitatis, circa nos totiens exercitae confidentes, devote requirimus & rogamus, ne per mandatum Regium, aut vestrum, cum emanare contingerint ad impossibilia non patiamini nos astringi. Valeat, &c. Dat. apud Linst • k decimo septimo Kalend. September.

King Edward having declared his readiness and resolution to relieve the Holy Land, in a Letter sent by Freer Geoffrey Bishop of Ebron, Vicar to the Patriarch of Jerusalem, to the Patriarch, Templ • rs, Hospitallers, and other Christians there, he returned him this answer (which I found in the White Tower) how joyfully they received it, and of the present state and affairs of the Holy Land, and Tartars.

EXcellentissimo & Serenissimo Domino Edwardo, Illustri Dei gratia, Regi Angliae, suo Domino specially, Frater Gaufridus de Ordine Praedicatorum, miseratione divina Ebron. Episcopus, Reverendi Patris Domini Helyae, divina providentia Patriarchy Jerosolymitani Vicarius, cum Terrae Sanctae recommendatione, seipsum & felicis desiderii complementum. Apicibus vestrae Regiae Majestatis honor condigno & debita devotione receptis, cum summa sollicitudine in plena congregatione fidelium, Praelatis, et Religiosis viris Magistris acrarum Domorum Militiae Templi, et Hospitalis beati Johannes Jerusalem. et aliis terrae hujus Proceribus, et Communitatum Rectoribus publicatis, & vulgariter illis beato vestro desiderio & serenitatis Regiae compassionis affectu, verbis inductivis & compatientibus tam salubri negotio patefactis, corda convocatorum omnium ignita vestrae caritatis igniculo, et eructuaverunt communiter laudis solempnae canticum Deo coeli, quod tanto Principi inspiraverit devotionem negotii Terrae Sanctae, et ultionem injuriarum Jesu Christi, et ad liberatione Terrae Sanctae de faucibus hostium Christi Celsitudinem vestram misericorditer excitavit. De rumoribus Terrae Sanctae (quos felices desideratis audire, eo quod totiens laetiores estis effecti, quotiens de Terra ipsa & statu ejusdem vestris auribus insonat rumor bonus) tenore praesentium innotescat Regiae Majestati, quod caristia magna est in terra de blado, & modo valet modius 6 l. & timetur ne valeat 10 l. infra Pascha; eo quod in Armenia & in Cipro est defectus & pestilentia Locustarum, et propter guerram Regis Caroli de Apulia & Sicilia subsidium non speramus. Treuga, quae est inter nos & Saracenos, non durat nisi usque ad mensem Martii, & interim non tenent fidem quam promiserunt: sed multas injurias & molestias inferunt Christianis. Inter Acton & Tyrum infra paucos dies 30 Christianos in strata publica occiderunt. De Thartharis rumores audivimus: nuper enim quendam nuncium miserunt in Acton, & mandavit Princeps exercitus Thartharorum, quod ipse est in Thurtia cum 50000 equitum, & totidem ad suum subsidium expectabat, & mandavit nostris Magnatibus, quod veniant ad eum cum plenitudine potestatis, & quod ei cibaria et alia necessaria, in quantum valuerint, subministrent, & placeat ei in cujus nutu cuncta subsistunt, in cujus ditione cuncta sunt posita, ut talia nova possitis audire, quod hosts Christiani nominis confundantur, & sancta fides exaltetur, & servi Dei inimicitias non timeant hostium Crucifixi, qui non secundum armorum potentiam, sed prout ipsi placet, dat dignis victoriam. Non enim in multitudine exercitus victoria belli, sed de coelo victoria est. Ego Presbyter vester humilis super hujusmodi apud Dominum suppliciter & humiliter intercedam, ut pro vita Regis & salute filiorum, me tandem et miserabilis Terrae negotitium Magnificentiae vestrae suppliciter recommendet, quem Deus conservet incolumem regno suo per tempora longiora. Scriptum Acton quinto die Octobris.

In the same Bundle of Letters and Writs, I found this Letter of the Abbess of Font-Everard to the Chancellor, for payment of the Arrears of the Alms belonging to them, and other Debts from the Crown, for their support, and encouragement in their prayers, devotions and Anniversaries for the King and others in Foreign parts, and to procure the Kings daughter to be professed therein.

REverendo in Christo patri ac Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, illustri Regis Angliae Cancellario, Domino & patri in Christo charissimo; Soror Margareta divina permissione Fontis Ebrandy humilis Abbatissa, pro salute specialia precum suffragia devotarum. Cum nos specially affectione desideremus scire pariter & audire (si placet) tam spiritualiter quam temporaliter, quod ad omne foelicitatis & jocunditatis honum actus & gressus vestri indissolubiliter annectantur, vestram paternitatem affectuosius deprecamur, quod super hiis nos velitis efficere literatorie certiores, ut una gaudeamus vobiscum in vestris foelicissimis exultationibus & jocundis. Praeterea in obedientia quam debemus Deo & homini pro nobis crucifixo & passo, vobis tanquam patri & Domino juramus & assertive promittimus bona fide, quod pro vita vestra, salute & honor apud Deum devotas, crebras & continuas nocte dieque laudes porrigimus infinitas. Paternitatem vestram venerandam in recompensatione sincerae dilectionis & incomparabilis, quam apud Dominum Regem & ejus praedecessores semper & incessanter habuimus & habemus, pro specially munere deprecantes, quatinus ad nostrae consolationis pacem integraliter perimplendam, Deo & beatae Mariae Virgini in vestro Fontis Ebraudy Monasterio monachandam, de posteritate Regali decorando religionem & ordinem, filiam Domini Regis procuretis offerri. Verum cum nos inter adversa, quae patimur ob defectum eleemosinarum nobis in Anglia, in Olerone & apud Burdegalis à Principibus & Regibus Angliae pro suae salutis remedio concessarum, & apud Mermande varias rei familiaris indigentias habeamus; rogamus vestram paternitatem, flexis genibus & complosis manibus, tanquam nostrum refugium speciale, quatinus de dictis eleemosinis & earum arreragiis, & de decem libris sterlingorum à defuncto Rege Henrico nobis concessis, pro suo Anniversario celebrando, prout dilecti Procuratores nostri, Procurator de Grava in Anglia, & Decanus in Vasconia, seu alter eorum, vobis verbis (si placet) planius explicabunt, quorum dictis & eorum alterius fidem de gratia habeatis, nobis satisfieri procuretis. Tantum inde pro divina misericordia facientes, quod pius bonorum omnium retributor haec & alia bona nobis retribuat in aeternum. Bene & diu valeat vestra paternitas reverenda.

Some persons Apostatizing from the unity of the Christian Faith, to Christ's dishonor, upon the Archbishops complaint the King issued a Writ to the Mayor and Sheriffs of London to apprehend them; who returning, that they were not within the Liberties of the City, but in the Jewry, under the custody and power of the Constable of the Tower, the Archbishop writ this Letter to the Chancellor for a new Writ to the Mayor and Sheriffs, with a non obstante dicta libertate, because the Constable of the Tower was reported to favor and protect them.

VEnerabili in Christo patri R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, Frater J. permissione divina Cantuar. Ecclesiae Minister humilis, totius, &c. salutem, &c. A memoria vestra non credimus excidisse, qualiter dudum, pro honor Domini Jesu Christi, Domino Regi scripsimus contra quosdam Apostatas, qui recesserunt ab unitate Catholicae fidei, capiendos: verum litera Domini Regis, quam nobis super hoc vestra gratia transmisistis, non est effectum debitum consecuta; pro eo, quod illi fidei inimici non sunt in Balliva Majoris & Vic. London. quibus directa fuit, sed in Iudaismo, sub custodia et potestate Constabularii Turris, ubi ingredi non possunt, ut dicitur, sine specially mandato faciente mentionem de hujus libertate, sicut patet in dorso literae Domini Regis praedictae, quam vobis remittimus per praesentium portitorem. Quocirca fraternitatem vestram, de qua plene confidimus, attentis precibus exoramus, quatinus pro honor et reverentia fidei Christianae, praedictam literam cum adjectionibus necessariis, (quod videlicet non obstante dicta libertate per Majorem et Vic. praedictos ubicunque in Civitate vel Suburbio London. inventi fuerint ipsi Apostatae capiantur, innovari velitis efficaciter praestare: quia non esset tutum Constabulario Turris dictam captionem committere, sub cujus favore et protectione, ut intellerimus, praedicti Apostatae defenduntur. Et si placet, tollatur de litera verbum illud dudum) quoniam nunc eorum uxores sunt sicut prius. Valeat, &c.

The Archbishop of Canterbury intending to visit the Kings Free-Chapel of Stafford in his Metropolitical Visitation, against their Privileges and the Kings Crown and Dignity, as Archbishop Boniface formerly did; the Townsmen and Chaplains of Stafford repaired to the King for the defense of their Liberties against his power, and procured this Certificate of Archbp. Boniface his proceedings, with their Appeal from him to the Pope, and a Prohibition from the King, to inhibit him to visit or oppose them, which I found in a Bundle of Letters, Certificates and Writs in the White Tower.

IN Nomine Domini Amen. Hoc est exemplum unius literae, sigillatae sigillo venerabilis patris Wigorniensis Episcopy, quod quidem sigillum erat oblongum, habens ymaginem impressam Episcopalem stantem, benedicentem cum dextra, & cum sinistra retinentem baculum pastoralem, & à latere ipsius ymaginis erat undique imago quasi capitis, & subtus ipsius capitis ymaginem erant hinc & inde tria Lilia à quolibet latere designata, cujus circumferentes literae sic dicebant; scilicet, Walteri Dei gratia Wigorniensis Episcopy. Tenor autem ipsius literae talis est: Universis Christi fidelibus praesentes literas inspecturis vel audituris, Walterus miseratione divina Wigorniensis Ecclesiae Minister humilis, aeternam in Domino salutem. Noverit universitas vestra, nos literas venerabilis patris Bonifacii Dei gratia Cantuariensis Archiepiscopi, totius Angliae Primatis, non cancellatas, non abolitas, nec in aliqua sui parte vitiatas, inspexisse in haec verba. Excellentissimo patri ac Domino Alexandro divina providentia Summo Pontifici; Boniface Dei gratia Cantuariensis Archiepiscopus, totius Angliae Primas, pedum oscula beatorum. Noverit vestrae sanctitatis excellentia, quod cum ad Diocaesim C • ventrensem & Litchfeld. causa visitationis faciendae declinassem, inter Monasteria & alias Ecclesias collegiatas ejusdem Diocaesis, Ecclesiam beatae Mariae Stafford. Anno Dom. 1265. Kal. Octobris visitavi, et in eadem visitationis officium exercens inveni, quod Episcopus Coventr. & Litchf. & Archidiaconus Stafford. qui pro tempore fuerunt, omnimodam jurisdictionem Episcopalem et Archidiaconalem in populum et plebem et parochianos singulos dictae Ecclesiae et aliarum Ecclesiarum seu Capellarum eidem Ecclesiae subjectarum exercere libere consue verunt ab antiquo: quodque Decanus, Canonici, et Ministri praedictae Ecclesiae, jurisdictionem Episcopalem et Archidiaconalem in populum et plebem et parochianos suos usurparunt, non sine gravi periculo animarum, et scandalo plurimorum, ac in Ecclesiae Coventr. & Litchf. praejudicium non modicum et gravamen. Ut igitur, quae in eadem Ecclesia corrigenda inveni, per me reformarentur in melius, habitâ super praemissis deliberatione plenâ, inhibui districtius Canonicis et Ministris quos ibidem inveni, sub poena excommunicationis, ne de caetero impedire praesumerent, quominus dicti Episcopus et Archidiaconus, ac eorum successores jurisdictionem Episcopalem et Archidiaconalem in populum et plebem et parochianos praelibatae Ecclesiae valeant exercere. Sane ex parte Bogonis de Clare Decani, Canonicorum & Ministrorum ejusdem Ecclesiae coram me proposicum extitit, quod iidem privilegia exemptionis ab interdictione Episcopali et Archidiaconali, quoad personas suas habebant a seed Apostolica sibi dudum indulta; propter quod super praemissis plenius deliberare volens, eisdem terminam peremptorium a die Sancti Michaelis proximo futuro in unum mensem; videlicet, sexto Kal. Novembris, ad exhibendum London. coram me dicta privilegia, si qua haberent, ad instantiam venerabilis patris Rogeri Dei gratia Coventr. & Litchf. Episcopy, & Magistri Richardi tunc Archidiaconi Stafford. assignavi; decernendo, quod si privilegia non exhiberent, ut extunc procederctur contra eosdem, prout de jure fuerit procedendum. Partibus igitur coram me ipso comparentibus London. sexto Kal. Novembris, cum dicti Decanus, Canonici, & Ministri privilegia, quae se habere proponebant, non exhiberent, eisdem ex habundanti iterato terminum peremptorium ad exhibendum privilegia (si qua haberent) videlicet, quarto Idus Februarii legitime assignavi. Quarto vero Idus Febr. continuato cum duobus diebus sequentibus, comparuerunt coram me Lameheth venerabilis frater Rogerus Dei gratia Coventr. & Litchfeld. Episcopus per Procuratorem legitime constitutum, & Magister Richardus tunc Archid. Stafford. personaliter, ex parte una; Bogo de Clare Decanus, Canonici, & Ministri Ecclesiae beatae Mariae Stafford. per Magistrum Adam de Fileby Procuratorem eorundem legitime constitutum, ex altera. Cumque ex parte venerabilis patris Coventrensis & Litchfeld. Episcopy, & Archidiaconi Stafford. coram me, petitum esset instanter, ut dicti Decanus, Canonici, et Ministri privilegia exemptionis, quae se habere proponebant, exhiberent; Procurator eorundem, privilegia non exhibens, appellavit sub hac forma. Quia vos, reverende pater, Cantuariensis Archiepiscope, Decanum & Capitulum Ecclesiae beatae Mariae Stafford. a vestra et omni ordinaria jurisdictione penitus exemptos coram vobis fecistis ad judicium evocari, suae exemptionis privilegia exhibituros, ac moneri fecistis eosdem, ut jurisdictionem quam ex antiqua et approbata consuetudine in plebem et populum dicti Decanatus obtiment, Domino Episcopo Coventr. & Litchfeld. et Archidiacono Stafford. liberarent, et ipsos dicta jurisdictions libere uti permitterent, quanquam judicialiter non constiterit eandem jurisdictionem ad dictos Episcopum et Archidiaconum aliquatinus pertinere: Ego Adam de Fileby Subdecanus Ecclesiae praedictae, ac Procurator dictorum Decani & Capituli sentiens Dominos meos ex hoc indebite praegravari, sedem Apostolicam in scriptis appello, et Apostolos peto: appello etiam sedem praedictam pro me et Dominis meis praedictis, ne vos aliquam sententiam excommunicationis, aut suspensionis, aut interdicti in nos vel Ministros aut Parochianos nostros, Mon. nostrum aut oratoria sedis Apostolicae subdita, aut aliquid aliud faciatis in praejudicium nostrum et sedis Apostolicae, cui nos immediate subesse prositemur, et Apostolos peto et supplico, ut ob reverentiam sedis Apostolicae appellationi meae deferatis, et mihi nomine dictorum Dominorum meorum et parti adversae in Curia Summi Pontistcis diem assignetis. Venerabili ergo fratri Coventr. & Litchfeld. Episcopo, et Magistro Richardo Archidiacono Stafford. praedictam appellationem et supplicationem acceptantibus, ad postulationem eorundem et partis adversae supplicationem ob reverenti •• sedis Apostolicae eidem appellationi reverenter duxi deferendum, praesigendo partibus terminum peremptorium, quo se vestrae sanctitafis conspectui representent in crastino Sancti Michaelis proximo futuro, sufficienter instructae cum omnibus munimentis, juribus et rationibus praemissum negotium tangentibus, paratae in eodem negotio procedere, prout vestrae sanctitati visum fuerit expedire. In praemissorum autem testimonium has literas meas sanctitati vestrae transmitto. Conservet vos altissimus ad regimen Universalis Ecclesiae Dei per tempora longisissima. Dat. Lamheth 5 Non. Marcii Anno Domini 1260. In cujus rei testimonium praesentibus literis sigillum nostrum fecimus apponi. Dat. apud Fuleham 8 Kal. Junii Anno Domini 1261. Exemplatum, transcriptum, lectum, & ascultatum fuit hoc Instrumentum per me Notarium infrascriptum, Viterbii Anno Domini 1267. Indictione 10. 6 Idus Junii, Pontificatus Domini Clementis Papae 4. anno 3. praesentibus Domino Crescentio de Cave, Magistro Johanne de S • che, Domino Nich • lao Monacho, & Domino Jacob • de Anagnae, Capellanis venerabilis patris Domini Richard. S. Ang. Cardin.

Et ego Bonaspes Guyditii de Perusio, Apostolicae sedis authoritate Notarius, habens authoritatem Instrumenta & literas exemplandi & publicandi, ipsam literam originalem hujus Instrumenti sigillatam dicto sigillo vidi sanam & integram, non abolitam, nec in aliqua sui parte viciatam; & sicut in ea inveni, ita hic ut supra legitur, fideliter exemplavi & transcripsi, legi & ascultavi cum praedictis Dominis Capellanis, anno, mense, die praedictis, & hoc exemplum ac transcriptum in publicam formam derigens signo proprio roboravi in testimonium veritatis.

The Kings Letters and Prohibitions to the Archbishop, annexed to this Appeal in the same Bundle, run in this form.

EDwardus, &c. Recepimus nuper literas vestras nobis directas, una cum quadam exemplificatione cujusdam literae bonae memory Bonifacii quondam Archiepiscopi Cantuariensis praedecessoris vestri, super visitatione vestra facienda in Capella nostra Stafford. et quibusdam aliis regalibus et liberis Capellis nostris in Diocaesis Coventr. & Litchfeld. Quarum literarum pluries audito tenore, et non sine diligentia plenius intellecto, non videbatur nobis, quod vos ad hujusmodi visitationem vestram in dictis Capellis nostris faciendam, a nobis prius inde responso certo non accepto, procedere debeatis. Et quia nos libertates et jura Ecclesiae vestrae Cantuariensis, cujus patroni sumus, quantum alius quicunque illaesa manutenere volumus et tueri, et non minus credimus quam speramus, quod vos regias libertates et jura, ad quae conservanda et defendenda etiam sacramenti vinculum vos ast • ingit, conservare vultis penitus illibata: Paternitatem vestram officiose requirimus et rogamus, quatinus ab hujusmodi vistationibus vestris, quas facere proponitis in Capellis nostris supradictis, usque ad proximum Parliamentum nostrum in quo personaliter intereritis (dante Deo) velitis aequanimiter abstiners; ut tunc ex unanimi et mutuo consensu nostro provideamus quid fieri debeat in praemissis.

EDwardus, &c. dilecto sibi Johanni de Kirkeby, salutem. Vobis mandamus, quatinus visis praesentibus unam literam sigillo nostro signatam, Vicecomiti Stafford. transmittatis, cujus tenor talis est. Quod hac instanti die Veneris in sua propria persona ad liberam Capellam nostram de Stafford. adeat, et quod nullo modo permittat, quod Archiepiscopus nec aliquis nomine suo in dictam Capellam habeat ingressum. Caeterum vobis mandamus, quatinus aliam literam consimilem formam continentem, hominibus ejusdem Villae nomine nostro transmitti • ac. Portitori etiam earundem literarum, quem Magister Tho. Bek vobis liberare faciat firmiter injungat. quod sit apud Stafford. hac instanti die Veneris hor • prima, sine mora ulteriori: Et quia sigillum nostrum proprium non habuimus confectis praesentibus, sigillo Domini Hugonis fil. Ottonis easdem consignavimus.

The Townsmens Petition to the King thus follows in the same Bundle.

EXcellentissimo Domino suo E. divina providentia Regi Anglorum illustri, devoti su • Burgens • s Stafford. salutem & prosperos ad vota successus. Recolen • es ea quae tempore clarae memory Domini nostri Regis H. patris vestri, per Archiepiscopum, Episcopum, et alios inferiores, in praejudicium liberae Capellae vestrae baatae Mariae Staffordiae minus debite attemptata fuerunt, ac timentes ea quae • iis diebus per Dominum Archiepiscopum Cantuariensem comminantur inferti praedictae Capellae vestrae, Clericis ibidem Deo servientibus, et nobis, quos jam coram se citare fecit; Cogimur timore praeteriti Celsitudinis Regiae remedlum implorare▪ Placeat igitur serenitati vestrae defensionis adesse praesidio et nobis vestris fidelibus et devotis scribere, utrum simul cum vestris Clericis memorata Archiepiscopo resistor debemus, vel parere eidem; quod nunquam temporibus nostris fieri vidimus, nec fieri possit absque laesione Coronae vestrae et Regicedignitatis. Conservet, &c.

William Wickwane Archbishop of York about the same time, writ this Letter to John de Kirkeby a Prebend thereof, for the maintenance of his Jurisdiction to visit the Hospital of St. Nicholas within that City, against the oppositions of the Mayor, Citizens, and a lewd Sister thereof whom he had excommunicated.

W. Permissione divina Eboracensis Archiepiscopus, Angliae Primas, dilecto in Christo filio Domino Johanni de Kirkeby Canonico Ebor. amico nostro specially, salutem, gratiam, & benedictionem. Cum visitatio, correctio, et reformatio Hospitalis beati Nicholai Eboracensis et Fratrum loci ipsius, vitam regularem inibi agentium, ad nos pertineat ab antiquo, in cujus possessione, vel quasi, praedecessores nostri pacifice fuerant et quiet; nobis locum illum (qui correctione indigebat) personaliter visitantibus, non est diu, ecce Major et alii Cives Ebor. jurisdictioni Archiepiscopali, non sine fraudis commercio, singulis quasi diebus illudentes, quandam sororem ejusdem Hospitalis rixosam, improbam, i • o (ut sic loqu ••• r) faedam, ut dicitur, Calphurniam, (quam pro eo quod in Pres ••• rum man • s injecit, • obis, denunciamus publice excommunicatam) adeo ex • i ••• tu • 〈…〉 eandem, quod jam Dominum nostrum Regem in sumptibus eorundem adiit soror ipsa, ut sic per improbitatem seu tumultuosum clamorem suum, in nostrae jurisdictionis elusionem aliquid (quod absit) praejudiciale taliter impetraret: et contra nos confictis subdole malitiis scandalum suscitaret. Verum quia nos & personam nostram, prout novimus, zelo specialis affectionis amplexati estis, ac jura Ecclesiae Eborum, cujus ubera sugitis, fovere tenemini et protegere affectione filiali; vos requirimus, rogamus, et excitamus, quatinus ista ad animum revocantes, ejusdem mulieris improbitati taliter resistatis, quod Ecclesia Eboracensis gratitudinem in vobis optatam inveniat et speratam; ac nos vestram in hac parte diligentiam merito commendemus. Valeat. Dat. apud Burton 7 Kalend. April. Pont. nostri Anno primo.

Page 251. l. 24. after Junii, insert. The Bishopric of Darey in Ireland becoming void, and the Canons differing about the election chose two Bishops, who thereupon appealing to the Pope, before whom they were at last induced to surrender and quit their elections; he thereupon by his usurped Authority and Provision conferred it on Nicholas de Cusack, without the Kings privity or any election; whereupon Cusack sent this Letter, with the Popes certificate of his provision thereunto to the King, (which I found in the White Tower) desiring him to restore the Temporalties thereof to his Proctor, and to take his Oath of Fealty in his stead, till his return from Rome, when he promised personally to make fealty to him.

EXcellentissimo Principi ac Domino Magnifico E. Dei gratia Regi Angliae, &c. suus, si placet, frater N. de Cusa • h de Ordine Fratrum Minorum, Dei gratia Ecclesiae Darens electus, licet humilis & indignus, corporis & animae sospitatem in eo qui Regibus dat salutem, cum omni reverentia & honor. Dudum vacante Darense Ecclesia Provinciae Dublinensis, Canonici ejusdem Ecclesiae ad electionem futuri Praesulis procedentes, duas electiones de duabus personis in eadem Ecclesia discorditer celebrarent. Quibus postmodum personis omni juri sibi praetextu talium electionum forsitan competenti libere ac sponte renunciantibus, demum sacrosanctae Romanae Ecclesiae Summus Pontifex de suae plenitudine potestatis, eidem Ecclesiae, de persona mea licet immerito nuper providit, necnon praefecit in Pastorem et Episcopum animarum, prout ex ipsius Summi Pontificis literis, (quas vestrae Celsitudini audiendas transmitto per praesentium exhibitorem) evidenter vobis poterit elucere: Cum igitur vestrae constet excellentiae, concesso Principali, concedi debet non immerito quod accedit, mihique nuper ex parte Domini Papae firmiter fit injunctum; ut ad suae Sanctitatis praesentiam indilate personaliter accedam, ne dictam Ecclesiam ex diutina vacatione multipliciter collapsa, cujus cura mihi jam imponitur et incumbit, ampliora dispendia patiatur; vestrae Magnificentiae preces porrigo tam bumiles quom attentas, quatinus praefatae Ecclesiae diu des • latae Regiae pietatis clementia compatientes, Magistro Hugoni de Fraxinis exhibitori praesentium, Procuratori et Commissario meo generali, ejusdem Ecclesiae temporalia, vice mea (si placet) restitui jubeatis; recipientes ab eodem nomine meo consuetum fidelitatis vobis debitae juramentum: quod ego (Domino concedente) cum de Curia Romana me redire contigerit, Majestati vestrae praestabo, sicut decet, humiliter et debote. Valeat, &c. Datum Paris. in festo Sancti Mathiae Apostoli▪ Anno Domini▪ 1279.

I cannot find that the King condescended to this his illegal provision and unreasonable request grounded thereon, both being so much against the Rights and Prerogatives of his Crown and Dignity.

Page 253. l. 22. after Septembris, insert.] In a Bundle of Writs, Privy Seals, and Letters in the White Tower, An. 9 E. 1. I find the same Writ in effect, with some little variation and transposition of words, and this Addition, after increpare in the cloze thereof; et ultionem debitam vobis oportuno tempore reserare. T. & fiat Patens; which Writ was seconded by two others in the same Bundle; the first of them dated 28, and the later 30 Septembris, both in this form and style.

EDwardus, &c. venerabilibus in Christo Patribus, J. eadem gratia Caentuariensi Archiepiscopo, totius Angli • Primati, & omnibus Episcopis & aliis Praelatis in instanti Concilio apud Lamhethe celebrando conventuris, salutem. Mandamus vobis, quod sicut Baronias vestras, quas de nobis tenetis, diligitis; nullo modo consilium de aliquibus quae ad Coronam nostram pertinent, vel quae personam nostram, vel statum nostrum, vel statum Confilii nostri contingunt, tenere; seu aliquod contra Coronam et dignitatem nostram in eodem statuere praesumatis; scituri pro certo, quod si feceritis, nos ad Baronias vestras graviter capiemus. Teste meip • o apud Lyndehurst, 28 die Sept. Anno regni nostri nono.

Page 269. l. 16. after none, add.] In another Bundle of Writs in the White Tower Chapel the same year, I met with another Writ Vic. Nottingham, quod distring. Willielmum de Soverworth per omnes terras, &c. ad respond. Gervasio fil. Hugonis de Haworth, quare eum placita de Transgressione contr. pacem nostram factis in regno nostro, ad Coronam nostram et non ad alium in eodem regno pertinent, idem Wilhelmus secutus est plac. in Curia Christianitatis de hujusmodi Transgressionibus, in Coronae et dignitatis nostrae laesionem, et contra Prohibitionem nostram, &c. T. J. de Me • ngham ap. Derby, 12 die Maii, An. r. n. 9. And with these ensuing Writs, Vic. Ebor. quod distringas Rogerum de Thureton per omnes terras &c. et quod habeas corpus ejus coram Justic. &c. ad respond. Eustachio de Pert, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de Laico feodo ipsius Eustachii in Middleton, contra prohibitionem nostram, T. J. de Vallibus ap. Derby, 4 die Maii, An. r. n. 9. Vic. Northampt. Pone, &c. Oliverum Episc. Linc. &c. ostensur. quare cum placita de catall. et debitis quae non sunt de, &c. ad Nos et Coronam et dignitatem nostram, et non ad alium pertineant, idem Episcopus, &c. tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis & debitis Prioris Sancti Johannes de Brakele, quae non sunt de, &c. contra Prohibitionem nostram. Pone etiam, &c. Petronellam quae fuit uxor Arnaldi le Gower, quare secuta est idem placitum, &c. T. R. apud Clarendon 28 die Maii, An. r. n. nono.

Page 274. l. 17. after Anno nono, insert. In a Bundle of Writs under the Privy Seal, An. 9 E. 1. which I met with in the White Tower, I find these two Writs issued to the Popes Delegates, prohibiting them to proceed, and to Stephen de Surdo not to prosecute a suit before the Popes Delegates concerning the right to an Advowson of a Church, till the right thereof was first determined in and by the Kings temporal Court.

EDwardus, &c. Magistris Giffredo majori Cameracens. in Anglia commoranti, & Johanni de Luk. Sancti Pauli London. Ecclesiarum Canonicis, Iudicibus a Domino Papa delegatis, salutem. Indicaverunt nobis Isabella quondam uxor Rogeri de Clifford junioris, Rogerus de Leyburne, & Isolda uxor ejus, quod cum Johannes filius Griffini teneat Ecclesiam Sancti Michaelis de Kirkeby Thore, cum Capellis et pertinentius suis de advocatione ipsorum, Stephanus dictus Surdus Domini Papae Capellanus, clamans dictam Ecclesiam cum Capellis et pertinentiis suis de advocatione Episcopy Karliolensis, trahit eos inde in placitum coram vobis in Curia Christianitatis. Quia vero manifesium est, quod praedicti Isabella, Rogerus & Isolda jacturam suae advocationis incurrerent, si praedictus Stephanus in causa optineret; Vobis prohibemus, ne placitum illud teneatur in Curia Christianitatis, donec discussum fuerit in Curia nostra, ad quem illorum pertineat ejusdem Ecclesiae cum Capella et pertinentiis suis advocatio; quia placita de advocationibus Ecclesiarum spectant ad Coronam et dignitatem nostram. Teste, &c.

Fiat una litera Magistro Giffrido majori Camer. in Angl. commoranti, Iudici a Domino Papa delegato.

Et consimilis litera fiat Magistro Johanni de Luk. Canonico Sancti Pauli London. Iudic. a Domino Papa delegato.

EDwardus, &c. Stephano dicto Surdo, vel ejus Procuratori, salutem. Indicaverunt nobis Isabella, &c. (verbatim as in the premised Writ.) Tu, clamans dictam Ecclesiam; cum Capellis & pertinentiis suis de advocatione Episcopy Karliol. trahis eos inde in placitum in Curia Christianitatis. Quia vero manifestum est, quod praedicti Isabella, Rogerus & Isolda, jacturam suae advocationis incurrerent, si tu in causa illa obtineres. Tibi prohibemus, ne placitum illud sequaris in Curia Christianitatis, donec discussum fuerit in Curia nostra, ad quem illorum pertineat ejusdem Ecclesiae cum Capellis et pertinentiis suis Advocatio, quia, &c. ut supra.

Page 281. l. 19. after Junii, insert.] Moreover King Edward the 1. in the 10th year of his reign, upon the complaint of Religious Houses and Clergy men, issued several Commissions to his Justices to inquire of all purveyances and takings of horses, carriages, goods, &c. of any Religious persons, Clerks or others by his Ministers, and of all injuries done unto them by them or any others against the Statute of Westminster 1. 3 E. 1. c. 1. I find a bundle of no less then 17 Inquisitions of this kind in the White Tower returned into Chancery under the Inquisitors Seals in the County of Norfolk alone, one whereof I shall only transcribe.

INquisitio facta apud Norvycum die Lunae in festo S. Marci Evangel. Anno regni Regis Edwardi decimo, coram Willielmo de Ormesby & sociis suis Justiciariis Domini Regis assignat. per Stephanum de Fundenk, Simonem de Bosco, Johannem Howard, Ricardum Attefeld, Walterum de Welebourne, Ricardum Freman, Robertum Gege, Ricardum Forester, Edwardum de Lund, Simonem le Marescall. Johannem Pilecrowe, & Willielmum atte More, Juratores; qui dicunt super Sacramentum suum, quod Dominus Nicholaus de Hastinges & Wilhelmus Champanye serviens ejusdem, & Wilhelmus Baroun ceperunt, asportaverunt, & abduxerunt de Thoma Vicario de Gissing. &c. contra voluntatem suam, duos equos pretii 20 s. ad opus ejusdem Domini Nicholai. Et de Ministris Domini Regis et aliis, qui Blada, Victualia, aut alia bona Praelatorum, Virorum Religioforum, personarum Ecclesiasticarum, Clericorum aut Laicorum, qui equos, boves, carectas, naves aut batellos alicujus ad cariagium faciendum ceperunt et asportaverunt seu abduxerunt, contra voluntatem illorum quorum fuerunt, Nihil aliud possunt inquirere, vel etiam qui malum damnum fecerunt Religiosis, vel aliis eorundem non concesserunt hospicium aut prandium aliquibus vel alia causa, pro eo, quod aliquis querebatur in Curia Regis vel qui Damibus et religios. suos aut aliorum equos, canes miserunt, aut qui Vic. hospitarunt in aliquo loco plus quam cum quinque vel sex equis contra formam Statuti; et qui sugarunt in Parcis Religiosorum, seu piscati fuerunt in Vivariis suis, &c. Dicunt, quod nihil sciunt et nihil possunt inquirere. In cujus rei testimonium praedicti Juratores sigilla sua apposuerunt.

Most of the other Inquisitions conclude; Qui dicunt super Sacramentum suum, quod nullum sciunt vel invenerunt culpabilem de praedictis articulis: So as it seems that Law was then very well observed, and the Clergy and Religious persons had little cause of complaint.

Page 281. l. 19. after them, insert.] This Boves de Clare purchased a Bull from the Pope extraordinarily prejudicial to the Kings Prerogative, which he produced in Court against Sir John de Lovetot Justice of the Kings Great Bench; the Judges and Barons of the Exchequer upon perusal thereof, thought it the most pernicious and prejudicial Bull to the Crown that ever was procured: whereupon they referred the matter to the Kings own hand, and gave Boves a day to appear and answer his procuring of this Bull before them, that so they might in the mean time know the Kings and Chancellors pleasure concerning it, as this Letter I found in the White Tower written to the Chancellor by the Judges informs us.

WYmburn. Justices deu Bank le Roy, saluz, e due reverence; Sachez Sire ke au moys de Seint Michel vint Sire Boves de Clare devant nus a Salopebirs pur bosoignes ke il ont a fere. Au quel jour vint Sire Johan de Lovetot Justice deu grant bank, et mustra par les Counturs le Roy devant mis, ke le avantdit Sire Boves eut une Bulle purchase contre lie en prejudice de la Corune nostre Seynur le Roy, • a quele il nus mustra enbulls: e quant Sire Boves de ceo devant nus fu aresonne, il nus respondi, ke cele Bulle fu purcha • e par le soens, •• sunt en la Curt de Roume, e del our ke il vint il le porta a nostre Seynur le Roy, eli mustra e mist la busoigne tot en lie si il la deust seure ou nun. E le avantdit Bulle mist ensy en vostre meyn pur cele chose ordeyner a la volunte le Roy e le vostre. E quant nus tele Bulle avium vene, nus le seymes mustrer devant les Barons del Eschekere e les Justices deu grant Bank nostre Seynur le Roy. E fu aviz a tuz, ke cele Bulle fu la plus praejudiciele ke unkes fu purchacee en ceste terre de nostre tens. E pur ceo Sire tut alegast le avantdit Sire Boves ke la chose fu mise en les meins nostre Seignur le Roy e en le voz, e si cum desuz est dit, nus de osyum lesser la suyte nostre Seygnur le Roy, en lie ann jour done devant nus as utaves del Seint Martin cum de jour en jour, par la volunte nostre Seygnur le Roy sur ceste chose saver, e la vostre, dunt si vos plest la volunte nostre Seygneur le Roy sur ceste chose nus mandez.

The Jewish Converts being in great distress, wanting clothes and food in the house provided for them, by reason the pensions granted them by the King were not duly paid, John de Dennys Master of their house thereupon writ this Letter to the Chancellor, to procure the payment of their pensions; wherein he relates their fervent prayers for the King and kingdom, and the efficacy of prayers and alms, as well as of arms, in times of War, to procure victory over the Kings enemies.

REverentissimo Domino suo, se totum semper humillimum & devotum. Dominacioni vestrae supplico devocione qua possum, quatinus de Conversis vestris London. qui jam fame pariter & frigore cruciantur, memoriam habere dignemini: praecipientes, si placet, quod breve Regium de porcione dictis Conversis ad suam sustentacionem de Termino Sancti Michaelis proximo jam praeterito à Domino nostro Rege deputata, Thes. & Camerariis de Scaccario sine difficultatis incommodo dirigatur: licet enim multa Domino Regi et vobis hiis diebus incumbant in partibus istis, propter hoc tamen non sunt omittenda si placet ex hac parte quae spiritu Dei aguntur, et divino consilio sunt concessa. Quia non solum viribus hominum et virtute armorum, set elemosinis et orationum suffragiis bella vincuntur et hostium fortitudo conteritur. Nec credo quod fit locus in Anglia ubi saluberius fiant oracionum et laudum sacrificia pro Domino Rege et suis, quam in illa minima domo sua et vestra. Et novit Deus, quod nisi eisdem Conversis, ut dictum est, subveniatur ad praesens, non restat nisi, quod absit, in dispersione sua deficiant et cum confusion mendicent, super quibus credatis si placet R. Clerico meo, et Johanni de Norwyco Clerico et Converso; quem nostis praesencium portitoribus. Ego ad vos personaliter accessissem, si status corporis qui nondum ad tot viarum discrimina sufficeret aliquatenus permisisset, super quo meam si placet habere velitis absenciam excusatam. Supplico insuper Dominacioni vestrae devocione qua possum quatinus literam Regiam deprecatoriam una cum vestra, si placet, juxta tenorem quem vobis inde transmitto Domino Norwycensi Episcopo dirigendam concedere dignemini michi vestro. Valeat salus et prosperitas vestra per tempora diuturna.

Dorso. Domino Bathon. & Wellen. Episcopo Cancellario Domini Regis, per suum J. de Sancto Dyonisio.

The King issued this Writ to his Chancellor for the appointing and consecrating of a new Churchyard, to bury the dead of Rotheland, because the old was not sufficient, and for sending Soldiers to him against the Welshmen.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitania, Venerabili in Christo Patri R. eadem gratia Bathoniensi & Wellensi Episcopo Cancellario suo salutem. Quia venerabilis pater J. Cantuariensis Archiepiscopus nobis significavit, quod Cimiterium Ecclesiae de Rothelan non est competens aut su • ficiens pro sepultura mortuorum ibidem; Vobis mandamus, quod aliquem locum competentem juxta Hospitale extra Rothelanum assignari faciatis pro sepultura, et eam ad hoc dedicari faciatis, prout dictus Archiepiscopus et vos videbitis fore faciendum, & certificetis nos quando dictus Archiepiscopus veniet ad nos apud Dinby: et quia quidam qui ituri sunt ad Angleseye sunt adhuc apud Rothelanum; Vobis mandamus, quod significetis quot & qui, & de numero peditum et equitum, & de eorum nominibus pro viribus nos cerciorare non omittatis. Dat. sub privato Sigillo nostro apud Dinby 27 die Octobris, Anno regni nostri decimo.

The Constable of Wyndesor Castle endeavoring to impose a new Oath of Fealty concerning Venison upon the Bishop of Winchesters Wodewards within the Forest of Wyndesore, against the Liberties of his Church as he suggested, he thereupon writ this Letter to the Chancellor, to prohibit his proceedings therein.

DOrso. Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellensi Episcopo. Venerabili in Christo Patri Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, J. permissione ejusdem Wynton. Episcopus salutem, in omnium salvatore. Postquam vobis ultimo scripsimus, rumor ad nos pervenit implacidus, quod Dominus G. de Picheford Constabularius de Wyndesor nititur modis omnibus compellere Wodewardos nostros de Manerio nostro de Weregrave ad praestandum fidelitatis Sacramentum de venacione Domini Regis fideliter custodienda, in elusionem nostram & nostrae Ecclesiae Wintoniensis, quia tale Sacramentum a Wodewardis praedecessorum nostrorum, nec etiam tempore vacacionis hactenus non fuit praestitum vel exactum: Placeat igitur venerandae paternitati vestrae dicto Domino Galfrido praecipere, ut a talibus novis exactionibus penitus desistat, et nos libertatibus nostris quibus praedecessores nostri hactenus pacifice usi sunt libere gaudere permittat, nullam nobis inferendo molestiam seu gravamen. Conservet vos Altissimus ad defensionem suae Ecclesiae per tempora diuturna. Dat. apud Bytern, Non. Novembris Anno gratiae 1282.

The newly elect Bishop of Miden in Ireland, (presented to and approved by the King) and his Clergy appealing to the Court of Rome against the Archbishop of Ardmach, by whom he was to be confirmed and consecrated, both because he was excommunicated by the Popes delegates, and had several ways injured him and his Church, so as he could expect no justice from him, and because he being an Irishman hated the English, desired the Chancellors Letters to some Cardinals and the Kings Proctors at Rome, to promote and assist him in his affairs in that Court, as this Letter attests.

DOmino suo Reverendo suae parvitatis obsequium Electus noster Midensis Magister Thomas de Sancto Leodegario lator praesencium venit ad Curiam cum literis Cleri Midensis ad praesentandum se Domino Regi, et assensum Regium electioni de se factae, ut moris est, requirendum; et ad petendum similiter literas ejusdem Domini Regis Domino Papae directas de eadem electione confirmande, pro eo quod Archiepiscopus Ardmacan. a quo deberet confirmari, factus est inhabilis per sententiam Excommunicationis dudum latam in ipsum per Iudices delegatos, quam adhuc non intelligimus revocatam. Ab eodem eciam Archiepiscopo ob injurias ab eodem nobis de novo illatas et gravamina plurima ad sedem Apostolicam appellavimus, et sunt Procuratores nostri in Curia Romana ad impetrandum contra illum, unde tam Electo nostro quam nobis debet in omnibus et singulis nos et Ecclesiam nostram tangentibus merito suspectus reputari; Scimus enim, quod absque consideracione juris vel racionis nos libenter gravaret, et Ecclesiae nostrae jura subverteret si valeret: Scitis eciam, quod Hibernici Anglicis sunt infesti, et pacem illorum per fas et nefas turbare non desinunt et quietem, neseiunt eciam qui praesunt cum modestia regere se, semper nituntur tyrannico dominatu suppeditare subjectos. Idcirco tam ego quam omnes & singuli de Clero nostro pedibus vestris provoluti Dominacioni vestrae supplicamus obnixe, quatinus si placet contra adversarii nostri maliciam in adjutorium Electi nostri et nostrum exurgentes literas tam Regias quam vestras Domino A. de Evesham titulo Sancti Laurencii in Lucinia Presbytero Cardinali, et aliis amicis vestris et procuratoribus in Curia Romana dirigere dignemini, quod Electi et Cleri Midensis negocia recommendata babentes illa promoveant, dirigant et defendant. Ignoscatis nobis si placet quod Dominacioni vestrae ita confidenter scribimus, quia videtur nobis quod ration foederis inter vos et Ecclesiam Midensem aliquando contracti pro eorumdem Ecclesiae & Cleri negociis promovendis ad vos con • ugere debeamus.

Dors. Domino suo Baton. & Wellen. Episcopo per J. de K • nl • g.

How this Archbishop oppressed the Clergy of Miden after the Bishops journey to Rome by the Kings license to prosecute his Appeal, and likewise endeavored to have his Temporalties seised, and granted to the Chief Justices brother, against Law and right, this Petition of his Clergy to the King in the same Bundle will inform us.

EXcellentissimo Domino suo, Domino E. Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hiberniae, & Duci Aquitaniae sui humiles et devoti Clerus Midens • s salutem, & de inimicis triumphum, cum augmento graciae & virtutis. Regiam Majestatem vestram latere non credimus qualiter defuncto bonae memory Hugone quondam Episcopo nostro Midensi, petita fuerat per nos a dominacione vestra ut moris est licencia alium eligendi, quâ opten • â elegimus virum literatum, honestum, in spiritualibus et temporalibus circumspectum, Magistrum videlicet Thomam de Sancto Leodegario Archid. de Lienl. in Ecclesia Midensi, qui se postmodum vestris conspectibus personaliter praesentavit, et cum gratia vestra iter arripuit ad sedem Apostolicam veniendi pro negociis suis quae citra praedictam Curiam non poterant e • pediri: Pendente enim causa inter nos et Archiepiscopum Armacan. eoram Iudicibus delegatis ea •••• s tempore electionis et confirmacionis petendae processum suerat coram eis, quod dictus Archiepiscopus per eosdem sentencia majoris excommunicationis extitit in •• eda • us, a qu • • ichilominus tempore debito petivit Clectus noster, et supplica • it humiliter et devote quod ad examinandam electionem, et eandem confirmand. habilem se facere dignaretur: quo tenuente, appellavit idem Electus ad sedem Apostolicam, et nos similiter pro Iure nostro. I am vero idem Archiepiscopus in excommunicatione praedicta dampnabiliter perseverans, ad procuraci nem Iusticiarii vestri qui locum vestrum tenet in Hibernia, ut sic potencia vincetet qui de Iure suo merito diffidevat, providit inprovide Ecclesiae Midensi contra Deum et Iusticiam de facto cum de Iure non posset, in contemptum Domini Papae et vestrum de sratre dicti Iusticiarii, quem pro captanda benivolencia vestra et possessione temporalium optinenda ad Curiam vestram intelleximus transfretasse. Verum quia vestrum est tueri Ecclesias, et illas maxim quae sunt in custodia vestra, et alium praeter vos non habent defensorem, cum timeamus et merito, quod ex hujusmodi concessione Temporalium posset Ecclesiae desolacio et nobis dispendium et periculum generari; Dominacionem vestram quam semper hactenus juri consonam et justiciae faventem cognovimus, devote et humiliter exoramus et obsecramus in Domino, quatinus si placet factum Electi nostri et nostrum justo consuetae discrecionis vestrae examine ponderantes, concessionem Temporalium donec negocium pendens in Curia Romana plenius terminetur in manu Regia dignemini retinere suspensam; Inhidentes si placet, Iusticiario vestro, ne occasion facti praedicti quod suum reputamus, nos vel aliquem nostrum gravet indebite vel molestet. Valeat Regia Majestas vestra per tempora longissima. Dat. apud Trum die Circumcisionis Domini, Anno ab in • arnacione ejusdem, 1282.

Page 288. l. 25. after ut supra, insert.] This Bishop of Chi • 〈◊〉 being slandered to the Chancellor and others for his remisseness in collecting the Quindism and disaffection to the King, engaged in the wars against the Welsh, sent this Letter to the Chancellor, expressing his proceedings and diligence therein, with his cordial affection to, and prayers for his Majesty's prosperity and success.

VEnerabili in Christo Patri ac Domino reverendo, Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo Domini Regis Cancellario, suus devotus S. eadem gratia Cycestrensis Ecclesiae Minister humilis, salutem & sincerae caritatis in Domino continuum incrementum. De statu illustris Domini nostri Domini Edw. Regis quem conservet Altissimus, et de eventibus sibi in Wallia contingentibus, et eciam de statu vestro utinam prospero aliquid certum si placet nobis significare velitis, eo quod indifferentes & incerti multa locuntur incerta, per quae frequenter sumus territi & turbati, set recepto per vos super hiis aliquo prospero atque grato reficeremur gaudio magno valde, pro quo Domino quicquid potest devocionis obsequium et oracionis suffragium jugiter facimus, & Deo propicio faciemus. Caeterum quia centum marcas sterlingorum pro fine servicii nostri Domino Regi debiti hiis diebus Barrunc. Walter. Civi & Mercatori Lincan. nuper London. fecimus numerari, prout per literas ejusdem B. vobis poterit plenius apparere; Vos requirimus & rogamus, quatinus solita freti benignitate finalem acquietanciam super solucione praedicta per literas Regias si placet, nos habere faciatis, ita quod ulterius non veniat in demanda sicut literatorie vestri gratia nobis alias promisistis. De Quintadecima vero Domino Regi debita, scitote quod trescentas & quinquaginta marc. praedicto Mercatori London. fecimus numerari, per ejusdem Quintaedecimae Collectores, & de arreragiis levandis per omnem modum per quem possumus laboramus: Et quia quidam improvidi censuram ecclesiasticam non verentur ad hujusmodi bonorum Ecclesiasticorum distractionem mandavimus jam procedi, ubi hujusmodi solucio est aretro: Et si quis malivolus aliud vobis dixerit in praemissis, ipsum ut mendacem nullatenus audiatis, quicquid enim ad Domini Regis commodum seu proficuum facere poterimus per Dei adjutorium faciemus. Cujus vitam & incolumitatem conservet Altissimus, & donet sibi tàm feliciter quàm potenter de hostibus reportare triumphum, ad sui nominis gloriam & honorem, et regni tranquillitatem & pacem. Valeat Dominacio vestra semper in Christo Jesu & Virgin gloriosa. Dat. apud Andingeburne 16 Kal. Decembris, Anno Domini 1282.

Whiles King Edward was busied in his Warrs against the Welsh and wanted monies, his Chancellor the Bishop of Bath and Wells had this Letter sent him by one of his officers concerning veins and pieces of silver discovered in his Lead Mines on Meindep near Pridie, which for its rarity I shall insert.

SCiatis Domine, quod artifices vestri inverunt optimam mineram plumbo super Meindep juxta Pridie ex parte orientali, & quasi absque labor aperta superficie terrae circa profunditatem quinque vel sex pedum: Et quia artifices solent ut frequencius esse fures, seperando in conflacione artificialiter argentum a plumbo, et argentum furtive surripere et collecta quantitate magna fugere tanquam fures, artificium suum deserendo, quod frequenter contigit ibidem temporibus retroactis, prout referunt viri antiqui, Ballivi vestri, dictam mineram faciunt usque ad Curiam vestrum de Woky deportari, in cujus medio erecta furnace dicti artifices conflant illa mineralia sub visu aliquorum ad hoc deputatorum per vestrum Senescallum. Et quia tàm Senescallus quàm Ballivus & dicti artifices aestimant, quod multum sit de argento in illo plumbo propter albedinem ejus et sonoritatem, rogant vos, si placet, per me, quatinus aliquem bonum & fidum artificem de quo possunt omnino confidere faciatis ad eos transmitti, quam cicius de tali poteritis providere, vidi enim primam peciam plumbi ibi conflatam magni ponderis et quantitatis, quae quociens percutitur, fere resonat ut argentum; unde aestimo cum aliis quod si fideliter exerceatur illud artificium quod ad vestrum cedet et toti viciniae commodum in immensum: Et optento fideli artifice credo expediens quod ibi fiat conflacio ubi minera effoditur propter laborem deportandi tam ponderosa ad loca remota, & se habet illa minera sicut sabulo sive arena minuta.

How Sodomitical and detestable the lives of some unmarried Clergymen were in that age, (particularly of one Stephen Mauly Rector of Lokinton,) will appear by this Letter of the Archbishop of York to the then Chancellor.

VEnerabili in Christo Patri & amico expertissimo Domino R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, W. permissione ejusdem Eborum Archiepiscopus Angliae Primas salutem et gloriam assequi Summi Patris. Sedulae instanciae vestrae quam pro commensali Clerico vestro Magistro Thoma de Seggesfeld reverenter recepimus votive annuere cupimus quatenus possumus & favere; set ecce pater cum eidem Magistro aliunde ut intelleximus fuerit satisfactum, supervacua est peticio nostro judicio quam nunc facit, praesertim, cum Stephano de Malo Lacu quem Rectorem de Lokinton in vestris literis nominastis, fructus ejusdem Ecclesiae obligare non possit, seu aliquatenus alienare, pro eo quod enorme et innominabile vicium in excogitando terribile, ac in pronunciando abbominabile, contra quod insurgunt leges eciam gentilium, quod natura abhorret detestabiliter et accusat, in quod armantur Iura, ac propter quod in filios diffidenciae cecidit ira Dei, eum omni ecclesiastico beneficio exclusum reddit proh dolor, et indignum; vestra itaque paternitas non miretur si de fructibus quos ill pseudo-Rector vendicat disponamus debite Iure nostro. In spiritu tamen compassionis piissimae ejusdem saluti studiosi subvenire decrevimus, in Magistri Thomae Clerici vestri praesenciam supradicti, licet vagus & profugus de hiis postea non curaret. Porro, cum idem Stephanus competens patrimonium quod habuit, praefato Magistro Thomae in recompensacionem debitorum quod potuit assignaverit, ut est notum, post satisfactionem hujusmodi frustra ut praemisimus vester Clericus conqueritur memoratus. Caeterùm vestrae paternitati placeat perdilectae statum vestrum & Curiae nobis per latorem praesencium rescribere ad mutuae recreacionis indicium & solamen. Scitis utique quod ad vestra beneplacita promptissimum habebitis Eboracensis Ecclesiae Sacerdotem. Conservet incolumitatem vestram altissimus per tempora felicia & votiva. Dat. apud Cawod 3. Idus Novembris, Anno gratiae 1282.

Page 285. l. 51. after supra, insert.] In a bundle of Letters I found this Letter of the Archbishop to the Chancellor this year, concerning a Cedule found in the Prince of Wales his breeches, discovering the treachery of some of the English Nobility of the marches of Wales towards the King, complaining that some Welsh Priests were executed as Laymen were for their treachery, against the privileges of the Church, which he desired might be rectified, by his intercession for other Welsh Priests detained in prison, relating likewise his Visitation of his Diocese, and praying Writs de Excommunicato capiendo against some Priests and others who opposed him in his Visitation.

FRater J. permissione divina Cantuariensis Ecclesiae Minister humilis tocius Angliae Primas, venerabili in Christo fratri Domino R. Dei gratia Bathoniensi & Wellensi Episcopo salutem, & fraternae dilectionis in Domino continuum incrementum. Quia quae in Domini nostri Regis dampnum et periculum vergere dinoscuntur detegere debet fidelis quilibet et ea sibi nullatenus occultare, nosque inter alios ipsius honorem et magnificenciam ab inimicorum insidiis esse tutum intime affectamus, mittimus ad vos quandam cedulam praesentibus interclusam, obscuram quidem verbis & fictis nominibus conceptam, cujus transcriptum quod habet Dominus E. de Mortuo Mari inventum fuit in bracali L. quondam Principis Walliae una cum sigillo suo parvo quod sub salvo teneri facimus custodia, Domino Regi si placuerit transmittend. Ex qua quidem Cedula satis conjicere potestis, quod quidam Magnates vicini Wallensibus, sive Marchienses, sive alii non satis sunt Domini Regis beneplacitis uniformes, circa quod Dominum Regem efficiatis cautum ut expedit, ita tamen quod quantum in nobis et vobis est nullum periculum proveniat corporale, & de hoc solicit caveatis. Ad hoc intelleximus, quod nonnulli Clerici apud Rothelan. in obprobrium Cleri et Ecclesiae contemptum inter praedones et malefactores alios cotidie capitali sentencia puniuntur, quod ne de caetero fiat vestrae sollicitudinis studium apponatis. Et certe dolemus valde de Clericis illis qui manent in Snaudonia desolati, quos libenter nobiscum adduxissemus ad propria dum in partibus illis extitimus, si hoc clemenciae Regiae placuisset. Nec poterit se Dominus Rex excusare saltem de favore, si de eis quod avertat Deus male contingat, unde si quid pro eis sciveritis aut obtinere poteritis, quod ad eorum liberacionem et securitatem poffit nostram expediri scribatis nobis, & nos parati erimus pro eis ab instantibus periculis eruendis, ad honorem Dei quantum poterimus eciam corporaliter laborare. Praeterea, sunt quidam Dei et Ecclesiae inimici quos nuper in Exon. Dioc. visitantes jurisdictioni nostrae et processibus nostris inbenimus multipliciter adversantes, mandata nostra et Ecclesiae dampnabiliter contem • nendo, propter quod meruerunt a nobis majoris excommunicationis sentencia innodari: Ne igitur de malicia sua in contemptum Ecclesiastieae disciplinae valeant gloriari, aut alios suis perniciosis exemplis inficiant, pro capcione eorundem excommunicatorum, prout per nostram patentem literam petimus rescribatis, si placet. De benibolencia autem vestra quam ad hos geritis continue negocia nostra feliciter expediendo, fraternitati vestrae quantas valemus gratiarum rependimus actiones, parati semper vestris beneplacitis quantum secundum Deum possumus favorabiliter assentire. Valeat vestra fraternitas in Christo semper & Virgin gloriosa, nobis si quid apud nos fieri volueritis cum fiducia rescribentes. Si Dominus Rex velit habere transcriptum illud quod inventum fuit in bracali Lewelini, poterit ipsum habere à Domino Eadmundo de Mortuo mari qui custodit illud, cum sigillo privato ejusdem cum quibusdam aliis in eodem loco inventis, nec est periculum haec Domino Regi insinuare, quia ad ejus praemunicionem tantùm agimus, faciat tamen ulterius quid sibi viderit expedire.

The Archbishop of Canterbury having thereupon obtained a Writ De excommunicato capiendo against William Boyhough of the Diocese of Exeter by his premised Letter, who had appealed to the Pope against his unjust Sentence against him, caused him to be attached and kept in iron chains, to prevent the prosecution of his Appeal against him; whereupon a Clerk of the Chancellors and the Bishop of Exeter writ these Letters to the Chancellor in his behalf for his enlargement to prosecute his appeal, which he seconded with another Letter to him on the behalf of others of his Clergy, whom he endeavored to imprison in like manner, by his Certificates against them, for opposing his Jurisdiction and proceedings in his Visitation.

SUo Domino suus Clericus omnimodam reverenciam & honorem. Rogavit me multum instanter Dominus P. Exoniensis Episcopus, quod cum visitante nuper Domino J. Archiepiscopo Cantuariensi Exoniensem Diocesim, idem Archieniscopus excommunicaverit Willielmum Bloyhough Clericum, et ipsum quidem Ecclesiae interdixerit, ita quod demum idem Wilhelmus ab hujusmodi gravamine sedem apostolicam appellavit, et super appellacione illa in Curia impetrabit, sicut per bullam quam lator praesencium penes se habet, patere poterit intuenti, et Judices sui ipsum Willielmum ab illa sententia absolverint, sicut patet per literas dicti Exoniensis Episcopy hoc testificantes. Vicecomesque Devon. eundem Willielmum qui ad supplicationem praedicti Archiepiscopi captus et imprisonatus est in nimis dura prisona teneat in vinculis ferreis ad instantiam adversae partis, et graves redempciones ab eo capit pro alleviacione prisonae; ita quod idem Wilhelmus appellacionem suam prosequi non potest: Dominacionem vestram rogarem quod vos super hoc per breve Domini Regis remedium facere dignemini, ut deliberari possit a prisona, ac appellacionem suam prosequi. Maxim, cum à sentencia illa, sicut praedicitur, sit per suos Judices absolutus, set been scitis quod ad supplicacionem hujusmodi Judicum delegatorum Curia non rescribit. Et quia aequitas & pietas vos movere debet in hac parte, placeat Dominacioni vestrae inde remedium concedere, & vestram praecipere voluntatem. Bene & diu valeat Dominacio vestra.

REverendo in Christo Patri Domino & Benefactori praecipuo R. Dei gratia Bathon. & Wellen. Episcopo, suus P. miseratione ejusdem Exoniensis Sacerdos salutem, cum omni reverencia et honor. Quia adversarii nostri in odium nostri Magistrum W. de Bloyhou nobis specialem ad mandatum Domini Cantuariensis capi procurarunt unjust, sicut lator praesencium vobis si placet plenius ostendet, Dominacionem vestram attente rogamus, quatinus ipsum faciatis sicut justum est liberari; Advertentes, si placet, quod non expedit Ecclesiae Anglicana dictum Dominum Cantuar, habere ingressum, qui in vestros subditos vendicat indistincte, nec solebant sicut nec deberent, prout audivimus, captiones concedi ad mandatum ipsius Domini super alienos parochianos, super quod non credimus (breve) super captione praedicti Magistri a vestra consciencia aliquatenus emanasse. Bene valete. Dat. apud Malleburgh 7 Kal. Januarii, Anno Dom. 1282.

This Archbishop being very extravagant and oppressive in this his Visitation; and the King being informed, that he intended likewise to visit the Bishopric and Church of Hereford during the vacancy thereof, being then in his hands, sent this Prohibition to him, not to act anything in that Visitation by himself or his Ministers, to the prejudice of that See or Church.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, Venerabili in Christo Patri J. eadem gratia Cantuariensi Archiepiscopo, tocius Angl. Primati, salutem. Quia datum est nobis intelligi, quod vos in Episcopatu Hereford. Visitacionem vestram in brevi facere proponitis, secundum quod ad officium dicitur pertinere; Nos pro eo quod Episcopatus ill per mortem bonae memory Th. nuper Episcopy ejusdem loci vacans est et in manu nostra, ea quae ad Episcopatum illum pertinent, ut in livertatibus, juribus, et aliis illaesa conservari volentes, paternitatem vestram tota qua possumus affectione requirimus et rogamus, quatinus cum spiritualia Episcopatus illius quodammodo taliter fint annexa, quod negocia utriusque mutuo taliter in Visitatione praedicta, si eam ibi ad praesens facere decreveritis provideatis amore nostri, quod per eandem Visitacionem vestram per vos aut ministros vestros nichil fiat per quod Ecclesiae praedictae seu personis ejusdem molestia fiat, seu praejudicium quoquo modo generetur. T. meipso apud Dynbigh 24 die Octobr. Anno regni nostri decimo.

He likewise sent this Privy Seal to the Chancellor to grant the Dean and Chapter of Hereford a license to elect a new Bishop, and to issue the preceding Writ to the Archbishop under the Great Seal to the same effect with his premised Letter to him.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. Venerabili in Christo Patri R. eadem gratia Bathon. & Wellen. Episcopo Cancellario suo salutem. Quia dilecti nobis in Christo Decanus & Capitulum Hereford. petierunt a nobis assensum eligendi sibi novum pastorem; Vobis mandamus, quod si litera eorum quam nobis destinaverint ex causa praedicta, quam vobis transmittimus inspiciendam, debito modo sit composita, tunc eis hujusmodi assensum nostrum per literas nostras habere faciatis, prout aliàs confimilibus in casu consimili fieri consuevit. Et quia intelleximus, quod venerabilis pater Cantuariensis Archiepiscopus in visitacione quam proponit ad praesens facere in Ecclesia praedicta intendit aliqua attemptare in praejudicium et gravamen ejusdem: Vobis iterato mandamus, quatinus sibi preces nostras per literas nostras sub magno sigillo dirigatis decenciori et amicabiliori modo quo poteritis, ne procedat in dicta visitacione sua ad aliqua quae dictae Ecclesiae poterunt nocere, vel temporibus futuris cedere in praejudicium. Dat. sub Privato Sigillo nostro apud Dynbi 24 die Octobris, Anno r. n. decimo.

Page 290. l. 12. after perse, insert.] In a Bundle of Letters this year to the Chancellor▪ I find this information given him by one of the Archbishops agents concerning the high contempts of all Ecclesiastical censures inflicted on several Rectors and Religious persons, especially the Hospitallers and Abbots exempt, and other Ministers, for not paying their Quindisms, to the Kings great loss and prejudice, prescribing a way that the Sheriffs and Kings temporal Officers, not as such, but as Servants and Assistants to the Church, might be empowered to thresh out and sell the Corn in the barns of such Rebels which they threshed out or spent before the Bishops and Collectors had sequestered them for their Quindisms.

COllecta Domini Regis male defalcabitur per totum regnum, nisi remedium per discretam industriam inde fiat. Collectores enim non possunt nisi excommunicare vel suspendere non solventes, vel fructus repertos in horreis sequestrare: Praelati vero nichil vel parum habent ulterius quod faciant contra tales, set sunt multi Ecclesiarum Rectores tam Religiosi quam Seculares qui hujusmodi poenas ecclesiasticas non verentur, quales sunt Hospitalarii et Templarii, Abbaciae quamplures exemptae, quae per regnum habundant undique copiose; Sunt eciam alii Rectores Nobiles sanguine, quorum servientes seu ministri dedignantur de Collecta Domini Regis Collectoribus respondere; quidam eciam per praemeditatam asiuciam faciunt blada sua praepropere triturari ne decretum sequestri ipsa in horreis comprehendar: quidam insatuata prodigalitate insensati fructus Ecclesiatum suatum canino appetitu devorant an • equam a solo totaliter separentur, contra quos per Dominum meum Archiepiscopum er Suffraganeos suos nichil penitus est provisum, nec eciam quod minus est prout aestimo cogitatum, licet praescrip • rebels, et nonnulli de regno eis consimiles retinere se Domini Regis pecumam gloria ••• , eo quod stimulus vindictae Ecclesiasticae eos non pungit efficaciter pro delicto, et Dominus Rex qui magis solito indiget, sicut scitis caret sperato commodo pro defectu providenciae in praemissis. Si vero Vicecomites hujus regni mandatum Domini Regis haberent speciale, ut assisterent Collectoribus quociens invenirentur Collectae Domini Regis hujusmodi frustratores, ad triturandum blada in horreis rebellancium sequestrata, ut hoc facerent, non tanquam Vicecomites, settanquam Ministri Ecclesiae per Ecclesiam convocati, negocium Domini Regis procederet prosper cum effectu, et libertas Ecclesiae per hanc viam nullatenus laederetur: unde si nondum aliud provisum fuerit de praemissis bonum esset celeriter praemissa aggredi ut videtur, et pro negocio scribere Episcopis hanc viam vel aliam quae magis prosicua videbitur; ita quod Ecclesiae libertas laedi per hujusmodi negocium non contingat, alioquin quod vos sciatis Dominus Rex de • rauda • itur tercia parte e • eo amplius proculdubio sicut credo.

Page 292. l. 5. after Octobris, insert.] About the same time I find this Letter of the Bishop of London to the Chancellor, complaining of the Constable of the Tower, for illegally seiling a boats lading of Corn and provisions for his house on the Thames, and carrying them hostilely into the Tower, and refusing to restore them according to his verbal promise, for which he might have justly excommunicated him, but yet forbore to do it out of reverence to the King, because he was his Servant, and praying his Letter and the Kings Writ to be directed to him for their restitution.

DOmino suo salutem. Afflictionem animi vestri amarissimam ego novi ex eis quae penes vos & Christianissimum Principem nostrum nuper minus prosper acciderunt, ex quo nos qui in partibus Australibus conversantes vestrae Dominacioni famulamur▪ vos—si placet infortunium hujusmodi vobis vehementer nullatenus profundetis, set inde menti vestrae spiritual solacium imprimat, eo quod amantissimus creator quos suos novit aliquando ut ipsos probet fortiter flagellat & mordacissime cruciatur, ut postquam inceperit suum slagellatum relevare & tristiciam suam in gaudium commutare, extunc flagellatus hujusmodi pro collatâ fibi gratia eo jocundiùs glorietur, quo prius fuerat duriori molestia contristatus: unde, amantissime Domine, recogitetis quod contra ruinam exaltabitur cor, & quod corda inimicorum vestrorum nunc propter adeptam victoriam sunt non mediocriter exaltata, ex quo consequence est proculdubio quod cito concident in ruinam. Caeterùm conqueror Deo & Domino Regi & vobis sicut possum de Constabulario Turris London, qui cum fecissem circa quindenam Sancti Michaelis traduci de Cancia per Tamisiam ad sustentacionem meam & familiae meae in quodam b • tello vigenti quarteria avenae, & decem frumenti, & aliud staurum michi necessarium in Domo mea London, videns batellum & sciens per responsa famulorum meorum quod res meae fuerunt, fecit batellum sub Turri arestari, & totum frumentum & avenam usque ad novissimum granum capi per satellites suos, & portari in Turrim hostiliter per rapinam. Et cum Antonius de Bec cito postmodum transitum fecerat per London, feci ipsum rogari per Clericos solempnes, quod daret dicto Constabulario in mandatis, quod michi restitueret bladum meum; Qui sui gratiâ restitucionem michi fieri eidem vivâ voice praecepit curialiter & benign, set post recessum dicti Domini à London. pluries monitus per sapientes homines & solempnes, ut restitueret michi meum & satisfaceret de commisso, aliud ex verbis sois quam verba probrosa & derisoria non reporto. Et licet potuissem ipsum juste excommunicasse pro rapina, eo quod bona ecclesiastica fuerint de Ecclesia mea de Cancia deportata, quia tamen Minister Domini Regis est, distuli, reveren