Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2

Andreae, caro & dilecto nobis Magistro Willielmo Comyn fratri nobilis viri Comitis de Boghan, viro utique been literato, bonae vitae & conversacionis honestae, aptoque nostro judicio pro tali dignitate optinenda, pro quo eciam aliàs vestrae supplicavimus Sanctitati, & qui alia vice ad eundem Episcopatum electus extitit, & per praefatum Magistrum Willielmum suosque complices inimicos nostros tunc impeditus; Ac de Episcopatu Glasguens. supradicto, dilecto Clerico nostro Magistro Galfrido de Moubray, qui similiter est homo nobilis genere ac honestus in conversacione, dignemini providere, per hos namque speramus firmiter, quod Deo et sanctae Ecclesiae debeat been et congrue deserviri, ac pax dictae terrae Scotiae foelicius confoveri per ipsorum probationem & constanciam poterit & melius custodiri. Super hiis igitur vestrae placeat beatitudini nobis vestram rescribere voluntatem, hoc enim negocium multum insidet cordi nostro, per quod illudque ex causis praemissis, ac eciam pro eo quod personas pro quibus hanc requisicionem vestrae paternitati facimus dilection amplectimur specially, in quantum possumus desideramus favorabiliter exaudiri. Ad haec pater Sancte cum nos alias vestram informavimus sanctitatem super collocutione incepta de matrimonio inter Alianoram filiam nostram karissimam & filium nobilis viri quondam Comitis Burgundiae, ac excellentis dominae Comitissae Burgundiae & Attrabat. contrahendo, & in casu consimili per aliquos homines ante haec tempora; ut been nostis, fuerimus circumventi, vosque super negocio illo per dilectum Clericum nostrum Magistrum Thomam de Suthwerk curialiter responderitis, unde vobis ad graciarum assurgimus actiones, eidem sanctitati vestrae supplicamus, quatinus super dicto negocio nobis & viis congruis quibus vestrae sanctitati videbitur faciend. velitis si placet taliter ordinare, quod nullatenus circumveniamur in praedicto negocio, prout aliàs ut praedicitur nos esse recolimus circumventos. In prosperitate Dominus vos conservet ad regimen Ecclesiae suae Sanctae per tempora feliciter diuturna. Dat. apud Laurecost, 4 die Octobris.

He likewise writ to the Pope to grant a Dispensation by his Papal power, for a marriage between a Kinswoman of his, and a Nobleman of Scotland, who were too near of Kinred to marry, for the better settling of peace between the English and Scots.

PApae Rex devota pedum oscula beatorum. Considerantes dispendia quae nobis & populis nostro regimini subditis Angliae & Scotiae nacionum jam per diversas vices irrogavit turbacio venenosa, quam quidam iniquitatis filii in partibus Scotiae ante haec tempora contra nos prodicionaliter suscitarunt, illa libenter prosequimur ac jugi meditacione studio{que} pervigili procuramus, per quae pacem & tranquilitatem inter dictos nostros subitos solidari credimus & dilectionem uberius confoveri. Cum ita{que} pater sancte super matrimonio inter nobilem virum Dunkanum de Fiff. ac Mariam de monte Hermerii neptem nostram contrahendo sit penes nos habitus sermo aliqualis, iidemque Dunkanus & Maria pro eo quod in gradu affinitatis prohibito se attingunt, super quo vestram sanctitatem informare poterunt plenius praesentium portitores, nequeunt absque vestra dispensacione legitime copulari, nosque illorum copulacionem pro bono pacis & dilectionis inter dictos nostros subditos Angliae & Scotiae nutriendae futurisque temporibus conservandae desiderabiliter affectamus, Sanctitati vestrae devotis precibus supplicamus quantinus praemissorum intuitu, nostrique rogaminis interventu ut iidem Dunkanus & Maria matrimonialiter conjungi valeant de apostolicae potestatis plenitudine dignemini • si placet favorabiliter dispensare. Conservet, &c. Dat. apud Laurecost, 28 die Octobris.

Per Breve de Privato Sigillo.

The King writing to the Pope to send special Nuncioes into England for the settling of his own affairs; and the Pope thereupon sending Cardinal Hispan and Leb • etto to him for his own ends, under pretext of promoting the public good of Christianity and the Realm of England, the King returned him this Letter of thanks.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. divina providencia sacrosanctae Romanae ac universalis Ecclesiae Summo Pontifici; Edwardus, &c. devota pedum oscula beatorum. Pater sanctissime, Transmissae nobis literae vestrae per praesencium portitores, quas diligenter inspeximus continebant, quod vestra clemencia venerabilem parrem Dominum Petrum Ispann. Dei gratia sedis Apostolicae Cardinalem, & nobilem virum Dominum Amanenum Dominum de Lebreto pro aliquibus negociis tocius Christianitasis utilitatem, statumque regni nostri tangentibus, jam pridem versus nos duxerat destinare, pro quibus eciam negociis litteras nostras vestrae sanctitati meminimus direxisse, quas diu antequam ad nos pervenerant vestrae literae memoratae, ad vestram credimus praesenciam pervenisse. Et quia hujusmodi nuncii nobis hactenus fuerunt & adhuc sunt quamplurimum speciales, de vestra mission eorundem sanctitati vestrae grates et gratiarum quas possumus referimus actiones, potissime de dicto Cardinali, quem Edwardum filium nostrum karissimum de progeny Ispan. existentem, de qua quidem patria idem Cardinalis duxit originem, specialiter diligere credimus & ex cord. Quamobrem, pater sancte, de adventu nunciorum praedictorum afficimur valde laeti. Conservet, &c. Dat. apud Laurecost tercio die Januarii.

King Edward sent this and a former Letter to this Pope for the restitution of the two Cardinals of Columpna to their dignities, lands, possessions, and goods, whereof they were deprived by his predecessor Pope Boniface, since they had been always friendly and faithful to him.

PAPAE Rex devota pedum oscula beatorum. Reverendos patres Dominos Jacobum & Petrum de Columpna dictae sanctae Romanae Ecclesiae Cardinales, & domum ipsorum favore specialius benivolenciae prosequentes, circa promocionem et utilitatem ipsorum eo libencius interponimus partes nostras, quo eos & alios de domo illorum fervenciores nostri nominis & honoris semper sensimus zelatores. Et licet pro revocatione sentenciarum per Dominum Bonifacium Papam octavum praedecessorem vestrum in ipsos & alios de domo illorum latarum, & restitucione terrarum & bonorum quibus fuerunt per eundem praedecessorem vestrum privati, per nuncios nostros quos nuper ad praesenciam vestram transmisimus institerimus, sicut recolimus diligenter, ut tamen affectionem quam ad eos & dictam domum ipsorum gerimus intercessio iterata testetur, sanctitati vestrae affectuosâ precum instanciâ supplicamus, quatinus terras, possessiones, et bona quibus, sicut praemittitur, fuere privati, praefatis Cardinalibus et aliis de domo sua praedicta quantum ad vestrae dominacionis gratiam attinet, benign, plene, et integre restitui jubeatis; ita, si placet, quod ex interventu precum nostrarum hujusmodi speratum fructum sibi senciant provenisse. Conservet, &c. Dat. apud Karliol. 25 die Marcii.

He writ also Letters to sundry Cardinals on the behalf of the Archbishop of York.

VEnerabili in Christo Patri Domino J. titulo sanctorum Marcellini & Petri, sanctae Romanae Ecclesiae Presbytero Cardinali, amico suo carissimo; Edwardus, &c. salutem, et sincerae dilectionis affectum. Grata & fructuosa obsequia quae nobis ab annis pluribus venerabilis pater W. Eborum Archiepiscopus Angl. Primas exhibuit, ipsumque ad nostrum & regni nostri commodum & honorem exhibiturum speramus Deo propicio in futurum, non immerito nos excitant & inducunt, ut apud nostros benivolos & amicos ea quae ad utilitatem & honorem ipsius cedere poterunt sincerae affectionis animo procuremus. Cum itaque idem Archiepiscopus apud vestram paternitatem quaedam habeat negocia expedire, quae vobis ut accepimus plenius aperit per scripturam, vestram fiducialem amiciciam affectuose requirimus & rogamus, quatinus eidem super negociis illis precum nostrarum optentu vos exhibere velitis quantum bono modo poteritis favorabiles & benignos, ut has preces nostras sibi senciat fructuosas, nosque vobis exinde specialius teneamur ad ea quae vobis grata fuerint et accepta. Dat. apud Laurecost, 25 die Januarii.

Eodem modo scribitur to some other Cardinals.

The Priory of Laurecost being burnt, much wasted, and impoverished by the Scottish Rebels, and the King continuing long in it by reason of his sickness, granted them his license to appropriate two Churches to them and their successors when they should fall void, which he likewise desired the Pope to ratify, though valid without his confirmation.

VEnerabili in Christo Patri Domino P. titulo sanctae Priscae Presbytero Cardinali, & sanctae Romanae Ecclesiae Vicecancellario, amico suo carissimo; Edwardus, &c. salutem, & sincerae dilectionis affectum. Cum Prioratus de Laurecost Karliolensis Dioc. situs juxta confinia terrae nostrae Scotiae, per combustionem domorum & domorum depraedacionem ejusdem Prioratus per quosdam Scotos, inimicos & rebels nostros, fines regni nostri dudum hostiliter invadentes inhumaniter perpetratas, depauperatus existat plurimum & vastatus; Nosque paupertati dilectorum nobis in Christo Prioris & Canonicorum Prioratus praedicti piis compatientes affectibus, ob specialem devocionem quam ad beatam Mariam Magdalenae in cujus honorem illud coenobium est fundatum gerimus & habemus, necnon & propter diutinam moram nostram quam in eodem fecimus Prioratu dum adversâ corporis valitudine praemebamur, dederimus eisdem Priori & Canonicis advocaciones Ecclesiarum de Mitford, et de Carlaton. Dunelm. et Karl. Dioc. quae de nostro sunt Patronatu, volentes et concedentes quantum in nobis est, quod ipsi ad relevacionem status sui easdem Ecclesias, cedentibus aut decedentibus Rectoribus earundem, canonice assequi valeant in usus proprios possidendas; Paternitatem vestram affectuose requirimus & rogamus, quatinus ut Dominus Summus Pontifex, cui super hoc nostras litteras deprecatorias duximus dirigendas, praefatis Priori et Canonicis concedere • elit in usus proprios Ecclesias memoratas cum ease vacare contigerit, sibi et successoribus suis imperpetuum possidendas, opem et operam velitis nostrorum interventu rogaminum apponere efficaces. Vobis enim exinde specialius teneri volumus ad ea quae vobis grata fuerint & accepta. Dat. apud Karliol. 17 die Marcii.

The Pope out of his special favor to Queen Margaret authorising one Bishop and 2. Abbots to provide Prebendaries in several Cathedrals for such of her Clerks as she should nominate; and the Archbishop of Rhoan by reason of the Popes provisions to him for his own Clerks, refusing to admit the Queens till his were preferred; the King writ this Letter to the Pope for his preferrence before all others, lest his favor to the Queen should be frustrated.

PApae Rex devota, &c. Nuper vestrae Paternitatis clemencia, Margaretae Reginae Angliae, Consorti nostrae carissimae gratiam disponens facere specialem, venerabili patri Episcopo Ebroicen. & Religiosis viris Abbatibus Sancti Augustini Cantuar. & Westm. providendi ipsius Reginae Clericis, quos ipsa duceret nominandos, de praebendis in Eborum, London. Cicestr. Sarum, Hereford. Litchf. & Rothom. Ecclesiis, quam cito ad id facultas se offerret, concesserat potestatem. Cujus praetextu gratiae quamvis praedicta Regina Magistrum Johannem de Fontibus Clericum & Medicum suum nominasset ad praebendam in dicta Rothomagensi Ecclesia promovendum, executores supradicti ad provisionem eidem Clerico in dicta Ecclesia faciendam, tum propter facultatem dicti loci Archiepiscopo per vos de praebendis in eadem Ecclesia, Clericis suis, usque ad certum numerum providendi concessam, tum propter alias provisiones sedis Apostolicae in eadem Ecclesia praedictae gratiae derogatorias procedere non valebunt, sicque praedicta Regina Consors nostra, praedicta gratia ex vestra munificencia largita frustratur quodamodo praeconcepta: Nos igitur ipsius Reginae desiderium in hac parte, praecipue super promocione Clerici sui praedicti, quam ex eo, quod de nobis in infirmitate nostra curam habuit diligentem, & adhuc nobis intendit jugiter hiis diebus, non immerito affectamus, cupientes optato effectui mancipari, sanctitatem vestram affectuosis precibus requirimus et rogamus, quatinus ut dictus Magister Johannes provisionibus praedictis seu gratia praefato Archiepiscopo concessa nonobstantibus, ad praebendam quam in dicta Rothom. Ecclesia primo vacare contigerit optinendam, omnibus praeferatur, ordinare dignemini nostri rogaminis interventu: Hanc requisicionem nostram eo si placet libencius ad exaudicionis graciam admittentes, quo dicto Medico in infirmitate nostra curam commisimus status nostri. Conservet, &c. Dat. apud Karliol. 28. die Maii.

He likewise writ this Letter to the Pope for a dispensation for one of his Clerks, out of the plenitude of his power.

PApae Rex devota pedum oscula beatorum. Licet per frequentem nostrarum litterarum missionem quas vestrae Clemenciae pro Clericis nostris aliisque benivolis porrigimus, saepe et saepius vos vexemus, de vestrae tamen affluencia bonitatis quamplurimum confidentes in hiis quae nos & nostros concernunt, et quae de vestrae pendent plenitudine potestatis, ad vos tanquam ad singular refugium filiali sumptâ fiducia recurrimus et medelam. Attendentes itaque vitae meritum, morumque honestatem quibus dilectus nobis Johannes de Leek Eleemosinarius noster esse dinoscitur insignitus, necnon labores multiplices quos à nostrae primaevae aetatis exordio in nostris subiit obsequiis digne credimus agere si vota ipsius votivis proveniantur affectibus, operamque studiosam impendamus, ut sui commodi & honoris incrementum sedulo procuremus. Quocirca sanctitati vestrae devotissime supplicamus, quatinus eidem Clerico nostro de vestra liberali munificentia dispensationis gratiam juxta formam petitionis suae quam dilecto & fideli nostro Amaneno de Lebreto commisimus vestrae paternitati porrigendam & effectualiter prosequendam vestra dignetur concedere paternitas reverenda. Profecto, pater sancte, hujus requisicionis exaudicio grata nobis erit admodum & accepta; si nostri consideracione suorumque intuitu meritorum idem Clericus spei suae in hac parte fructum assequi valeat peroptatum. Ad regimen Ecclesiae suae sanctae sanctitatem vestram conservet Altissimus per tempora prospera & longaeva. Dat. apud Westm. 25 die Maii, Anno Domini 1308.

The King this year granted this pardon for alienating lands in Mortmain to a Monastery in Ireland, without his license, with power to retain them, to erect a Cell of Freers Augustine's.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod de gratia nostra specially pardonavimus dilectis nobis in Christo fratribus de Ordine sancti Augustini de Fithard in Hibernia transgressionem quam fecerunt adquirendo sibi & successoribus suis in puram & perpetuam eleemosinam unam acram terrae & dimid. cum pertin. in Fythard, ex dono & feossamento Walteri de Mulcote, & confirmacione venerabilis patris Mauricii Cassellen. Archiepiscopi, de quo terra illa immediate tenebatur, ad quoddam mansum ibidem de novo construendum & ab ipsis fratribus inhabitandum, & ease ingrediendo post publicacionem Statuti nostri, De terris & ten. ad manum mortuam non ponendis editi, nostra super hoc licencia non optenta. E • concessimus eis pro nobis & haeredibus nostris, quantum in nobis est, quod terram illam cum pertin. habeant & teneant sibi & successoribus suis, in puram & perpetuam eleemosinam, ad quoddam mansum ibidem de novo construendum & inhabitandum, sicut praedictum est, sine occasion vel impedimento nostri vel haeredum nostrorum, Iustic. Escaet. Vic. et aliorum Ballivorum seu Ministrorum quorumcumque, statuto nostro praedicto non obstante. In cujus, &c. Teste Rege apud Beverlacum, 22 die Julii.

What elections were made this year of Bishops and other Ecclesiastical persons in Ireland, these Records and Writs will inform us.

REX dilectis sibi in Christo—Decano & Capitulo Aladen. salutem. Accedens ad nos Walterus de Killeny Clericus, cum litteris sigillo dicti Capituli vestri signatis, nobis ex parte vestra humiliter supplicavit, quod cum Ecclesia vestra praedicta per mortem bonae memory D. nuper Episcopy illius loci pastoris solacio destituta, alium vobis eligendi in Episcopum licenciam vobis concedere dignaremur; Nos licet dictae literae defectivae existant, eo quod clausae, et ex parte dicti Capituli tantum nobis directae fuerant, volentes nichilominus vobis gratiam in hac parte facere specialem, licenciam illam ista vice vobis gratiose duximus concedendam; Mandamus, quod talem, &c. qui nobis fidelis existat, &c. In cujus, &c. T. R. apud Westm. 24 die Maii.

Per ipsum Regem nunc. R. de Cotingham.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan, Justic. suo Hibern. vel ejus locum tenenti, salutem. Cum dilecti nobis in Christo Capitulum Aladen. nobis per literas suas significaverint, quod Ecclesia sua praedicta per mortem, &c. ut supra. Volentes nichilominus Decano dictae Ecclesiae & Capitulo praedicto gratiam in hac parte facere specialem, licenciam illam ista vice eis graciose duxe • imus concedendam: Mandantes ipsis quod talem, &c. qui nobis fidelis existat, &c. Nos eorundem Decani & Capituli laboribus & expensis in hac parte parcere volentes, ista vice, &c. Accepta tamen prius, &c. (as in other premised Writs.) In cujus, &c. Teste Rege ut supra.

Per ipsum Regem, &c.

MAgistri Rogerus Cantoks & Johannes Blundel Canonici Imlacen. nunciantes Regi mortem W. nuper Episcopy Imlacen. habent literas Regis de licencia eligendi. Teste Rege apud Langecestr. decimo die Augusti.

Per breve de privato sigillo.

Et memorandum, quod literae patentes Decani & Capituli Imalacen. de nunc. praedicta, non fuerunt delatae in Cancellar. set remanserunt in Garderoba.

REX electioni nuper celebratae in Ecclesia Cathedrali Imelacensi de discreto viro Magistro Thoma Cantoks Canonico ejusdem Ecclesiae in Episcopum illius loci, Regium assensum adhibuit et favorem: Et hoc significatum est venerabili patri Archiepiscopo Cassallen. ut quod suum est in hac parte exequatur. In cujus, &c. T. R. apud Neuburgh in Tyndale 4 die Sept.

Per breve de privato sigillo.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan Justic. suo Hiberniae, salutem. Cum nos electioni nuper celebratae in Ecclesia Cathedrali Imelacensi de discreto viro Magistro Th. Cantoks Canonico ejusdem Ecclesiae in Episcopum illius loci, Regium assensum adhibuerimus et favorem: Et hoc per literas nostras patentes significaverimus venerabili patri—Archiepiscopo Cassellen. ut id quod suum est in hac parte exequatur: Nos volentes ejusdem Electi laboribus & expensis in hac parte parcere ista vice, &c. Accepta tamen, &c. In cujus, &c. T. R. ut supra.

Per breve de privato sigillo. Dupp.

The * Annals of Ireland relate, That this Mr. Thomas Cantock Chancellor of Ireland was consecrated Bishop of Imelacen. in the Church of the Holy Trinity of Dublin with great honor: at whose consecration were present the Elders of all Ireland, where there was so sumptuous and so great a feast made, first to the Rich, and afterwards to the poor, as the like had never been heard of before in Ireland. Yet they make no mention of his feeding or feasting the souls of his people with the spiritual food and preaching of God's word, the prime duty of his Episcopal office: whereof he had little care.

The same year as the said Annals inform us; Richard Feringes Archbishop of Dublin died in the Vigil of Saint Luke, after whom succeeded Mr. Richard Haverings, who occupied the Archbishopric almost five years by Apostolical dispention, (Pope Clement then newly usurping to himself by the plenitude of his Papal power, the disposition of all Cathedral Churches and preferments when they should fall void during his Papacy by his Papal provisions, which King Edward opposed to his power, for which this Pope sharply reprehended him.) This Archbishop conscious to himself of his illegal entering into, and of his neglect in the discharge of this his Archiepiscopal office, resigned up his Archbishopric, after whom succeeded John Leth.

The occasion and cause of his giving over (as the Archdeacon of Dublin of good memory, his Nephew hath reported) was this, for that one Night he dreamed that a certain Monster heavier than the whole World stood eminently aloft upon his breast: from the weight whereof he chose rather to be delivered, then alone to have all the goods of the World: but when he awakened, he thought with himself, this was nothing else but the Church of Dublin, the fruits whereof he received, and took no pains for the same. (The case of many of his successors, and other Archbishops then and since.) As soon as he could therefore, he came to the Lord Pope, of whom he was much beloved, and there renounced and gave over the Archbishopric; For he had (as the same Archdeacon avouched) fatter Benefices and livings, then the Archbishopric came unto; which he should likewise have resigned upon the same account, since he resided not and took no spiritual pains in them to feed and instruct his people's souls, no more then in his resigned Archbishopric.

JOhannes de Hibernia Clericus, (sent into Ireland to collect the Disms for the Holy Land, and other services by the King) habet literas Regis de praesentacione ad Ecclesiam de Stabanan, vacantem & ad Regis donacionem spectantem. Et diriguntur literae—Custodi Spiritualitatis Archiepiscopatus Ardmachan. seed vacante. In cujus, &c. T. R. apud Laurecost, 4. die Novembris.

Per Canc. ex dono Canc. de assensu Thes. Dupp.

REX Thes. & Camerariis suis de Scaccario Dublin. Liberate de thesauro nostro dilecto Clecico nostro Johanni de Hibernia quem mittimus ad partes Hiberniae cum literis Decimae per sanctissimum Patrem Clementem Papam quintum nuper impositae pro Terrae Sanctae negocio per biennium concessae, Ricardo de Bereford Thes. nostro Hiberniae, & Magistro Willielmo de la Ryvere Canonico Sarum liberandis, & ad responsum tam super ordinacione inchoacione et continuacione praedicti negocii, per ipsos Ricardum & Willielmum faciendis, quam eciam super providencia victualium versus partes Scociae nobis deferendorum Centum solidos in subvencionem expensarum ipsius Clerici nostri, in eundo ad partes praedictas, ibidem pro eodem negocio morando, & inde cum responso ejusdem negocii ad nos in Angliam redeundo. Teste Rege apud Wynton, 3 die Maii.

Anno Gratiae 1306. Clemens Papa Burdegali existente, (to evidence how unsuitable his Papal proceedings were to his new name) Episcopum Pictaviensem, qui sibi dum Archiepiscopus fuerat adversavatur, a Pontificali deposuit dignitate. Primatum etiam Aquitaniae de Bituriensi ad Burdegalensem Ecclesiam transtulit; by his Papal authority, to grace his new Papal See translated to it: At which time the King of France being released from the Excommunications and Interdicts denounced against him, and his posterity and kingdoms by Pope Boniface the 8. by way of revenge, after his decease, in pursuance of his premised Appeals against him, as an Heretic, Rex Francorum à Domino Papa Clemente 5. (then residing in France) ossa Bonifacii Papae, praedecessoris sui petiit ad comburenda, tanquam haeretici, instantia oportuna. Petiit eciam sanctorum Catalogo ascribi fratrem Petrum de Murone, qui quondam fuerat Papa, dictus Coelestinus quintus. Tum in Papa eligendo jus trium suffragiorum vendicavit; set a Papa neutrum obtinuit. In order to his first request, the King of France caused these new Articles to be drawn up by two of his Proctors in his name, and presented to Pope Clement by Bertrandus Rupene, which I shall here present you with at large out of Pierre de Pithou, evidencing that the Kings of France then claimed, exercised the self-same Jurisdiction over the Clergy of France, as King Edward did in England.

EX scripto valde prolixo, quod G. de Nogareto, & G. de Plesiano Domini Regis Franciae Milites, prosequentes negotium fidei, inceptum contra Bonifacium dictum octavum defunctum, & ejus memoriam, tradiderunt coram Domino D. Clemente Papa 5. Dei Gratia Summo Pontifice, per Nobilem virum Bertrandum de Rupenegada Militem, Procuratorem suum ad haec:

1. Constat, et est notorium toti mundo, quod Reges Franciae, iste qui nunc est, et progenitores ipsius, superiorem nisi Deum solum in temporalibus non noverunt. Sic est perpetuo a tempore Generationis eorum obtentum: sic Sancti Patres, Summi Pontifices, sic Imperatores, qui praefuerunt ante Bonifacium servaverunt. (Extra qui filii snut legit c. per venerabilem.) Nec Reges Franciae super rebus, vel juribus quibuscunque temporalibus, vel eis adhaerentibus, vel annexis ad honorem, vel statum regni sui spectantibus, vel eis annexis, judicium receperunt per alium quemcunque in mundo, nist per Curiam suam. Et hoc est notorium toti mundo et Ecclesiae Romanae semper fuit et Bonifacio supradicto.

2. Item, Notorium est toti mundo, quod Rex qui nunc est, et ejus Progenitores, inter mundi Principes in Religion fidei corruscarunt, & pro fide, ac omnibus quae ad sedem pertinent Ecclesiae Romanae, Praelatisque suis semper obedientes fuerunt et erunt, secundum consuetudines Regni, per quas forsan, jura quaedam, qui de jure scripto pertineat ad Ecclesias, pertinent de antiqua consuetudine ad Regem, seu ad alios Dominos temporales, pluraque jura temporalia quae pertinere deberent de jure scripto ad Regem, seu ad alios Dominos temporales, pertinent de consuetudine ad Ecclesias dicti regni, et hoc diversimode secundum diversas consuetudines diversarum partium regni ipsius.

3. Item, Certum, notorium et indubitatum existit, quod Rex et Reges qui fuerunt sine medio, vel mediate, fundaverunt Ecclesias regni sui, et ease dotaverunt, & haereditatibus pinguibus, & bonis immobilibus ditaverunt, ad expendendum ipsorum bonorum, fructus & reditus, in cultu divino, & aliis bonis operibus, in regno praedicto, et consueverunt defendere Reges praedicti, ne bona Ecclesiarum praedicts dissipentur vel expendantur ad alios usus, quam ad quae collata sunt, sine consensu et voluntate eorum. Et sialiud fiat, aestimat fieri per rapinam ipse suique regnicolae, & sui progenitores praeteritis temporibus aestimarunt, & jure sui Principatus, quo tenentur ipsas Ecclesias custodire, & ex jure Patronatus ipsarum Ecclesiarum. Et ideo Summi Pontifices, qui dictum Ponifacium praecesserunt, nunquam Decimas, vel impositas similes, fecerunt Ecclesiis dicti regni sine Regum consensu qui fuerunt pro tempore.

Item, Certum est, notorium, & indubitatum, quod plurimae Ecclesiae dicti regni sunt de specially Gardia Domini Regis praedicti, et specialiter Cathedrales Ecclesiae dicti regni, & cum gardia ipsa; vel dictae Ecclesiae ostenduntur per violentiam, vel injusiam aliquorum in praejudicium dictae Gardiae, Reges ipsi, ex suo officio denunciante quocunque inquirere de his consueverunt, et facere emendari offensam factam Ecclesiis, & sibi injuriam gardiae suae, quod est in favorem Ecclesiarum regni ex consuetudine introductum, de cujus contrario memoria non existit, nec Ecclesiae dicti regni pro omni thesauro mundi permitterent istud tolli.

5. Item, Certum est, notorium et indubitatum, quod de haereditatibus et rebus, et juribus immobilibus, ad jus temporale spectantibus quibuscunque, sive peritorio agatur, vel possessorio, sive pertineant ad Ecclesias et personas Ecclesiasticas, vel Dominos temporales, agendo et defendendo, cognitio pertinet ad Curiam temporalem, specialiter autem Domini Regis ipsius.

6. Item, Certum est, notorium, et indubitatum, quod in causis quibuslibet ad fidem Catholicam, vel quae mere spirituales noscuntur, non spectantibus, quae Regem Franciae tangant, agendo vel defendendo Rex non litigat, nec litigare debet, vel tenetur, de consuetudine notoria nist in Curia sua, semper a tanto tempore, de quo in contrarium memoria non existit.

7. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod Rex Franciae habeat, et sui Progenitores habuerunt semper jura Regalia in bonis immobilibus Ecclesiarum plurimarum Venerabilium Regni sui; nominatim cum vacant Ecclesiae quae habent temporalitates, quae ab eo movent, et seed vacante consueverunt Reges Franciae fructus et redditus recipere bonorum immobilium eorundem ad Praelatum Ecclesiae spectancium, quousque novus Praelatus venerit, et temporalitatem receperit per manum Regis ipsius.

8. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod ubicunque principalis obligatus, modo quocunque, cujuscunque status vel conditionis existat tenetur Regi Franciae; solus Rex, vel Curia sua de debito cognoscit hujusmodi, et ipsum debitorem per captionem bonorum distringit, et tam ipse, quam ejus antecessores, hoc facere ab antiquo consueverunt, et a tanto tempore de cujus contrario memoria non existit.

9. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod Dominus Rex praedictis usus est, et tam ipsi, quam ejus praedecessores usi fuerunt, et sunt et consueverunt confer dignitates, beneficia, et praebendas plurium Ecclesiarum, quae de fundatione Regum ipsorum existunt, nec dictus Dominus Rex, qui nunc est, aliter usus est, quam sui Progenitores hactenus usi fuerunt, et eo modo utitur, et usus est hoc tempore, quo sui Progenitores et antecessores usi fuerunt tanto tempore de cujus contrario memoria non existit.

10. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod dictus Dominus Rex habet Iura Regalia universa in regno suo; sed inter caetera jura Regalia, habet jus percipiendi fructus omnes, reditus, et proventus Ecclesiarum Cathedralium vacantium, et suos faciendi, qui de sua Regalia existunt, quamdiu vacant: Et quum praeficitur novus Praelatus illis Ecclesiis, Praelati hujusmodi ab ipso Rege, temporalitatem recipiunt, post fidelitatem sibi praestitant, vel homagium; quo jure Regalium dictus Dominus Rex usus est, tam ipse quam ejus praedecessores Reges Franciae usi sunt, tantis temporibus, de quorum contrario memoria non existit.

11. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod dictae Ecclesiae in quibus Dominus Rex praedictus habet Regalia praedicta, de fundatione Regum Franciae suorum praedecessorum existunt.

12. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod quandiu vacant dictae Ecclesiae, in quibus dictus Dominus Rex habet Regalia, idem Dominus Rex donat, et donare consuevit dignitates et praebendas, et Benesicia quorum Collatio modo quocunque pertinere potest ad Praelatum illius Ecclesiae, eo tempore quo existant ibidem, sive ibidem vacent praedicta Beneficia, Praebendae, vel dignitates, et in Curia Romana, vel alibi ubicunque.

13. Item, quod praedicta jura pertinent, et pertinere debent ad dictum Dom. Regem, et ad suos praedecessores, jure suo Regio vel consuetudine regni Franciae notoria: et tam ipse quam ejus praedecessores in saisina et possessione, vel quasi jurium omnium praedictorum et singulorum existant, tanto tempore de cujus contrario memoria non existit.

14. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod jura Regalia aliquarum Ecclesiarum, quae habet in Ecclesiis praedictis Dominus Rex praedictus, progenitores ipsius Domini Regis, et praedecessores ejus in regno dederunt in feudum aliquibus Baronibus suis, tam Ecclesiasticis quam secularibus,; qui Barones regalibus illis utuntur et fruuntur, sedibus Ecclesiarum ipsarum vacantibus jure suo feudali, et jure Regio, a quo suum jus movet: Et ideo Ius Regale vocatur; quo jure dicti Barones utuntur nominibus suis et nomine Regio, et usi sunt tanto tempore, de cujus contrario memoria non existit.

15. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod cum Civitas Lugdunensis, tempore primitivae Ecclesiae, fuisset ad fidem Catholicam prima conversa, & postea in manu infidelium devenisset, Rex Franciae qui tunc erat vi armorum, & sanguine rutilante suorum, conquisibit dictam Civitatem Lugdunensem, cum omnibus juribus suis et pertinentiis ad fidem Catholicam et cultum divinum Civitatem ipsam redegit, jurisdictione sua Regia, et ibidem fundavit Lugdunensem Ecclesiam Catholicam; et quia Civitas ipsa tempore infidelium praecedenti Archiflamines habuerat, & pristinis temporibus prima sedes fuerat Galliarum, ut moneta Lugdunensis testator, dictus Rex sedem ipsam Archiepiscopalem erexit, et erigi fecit, cum jure Primatiae super Ecclesias Galliarum, quo jure Primatiae Archiepiscopi Lugdunenses longis temporibus usi fuerunt.

16. Item, Certum & indubitatum existit, quod Rex praedictus fundator Ecclesiae Lugdunensis Castris, Villis, terris & possessionibus, quas nostris temporibus obtinuit dicta Ecclesia Lugdunensis, eam dotavit, et jura Regalia (quae Regalia in singulari appellantur) in feudum dedit & concessit Episcopo, et Ecclesiae Edvensi: et e converso Regalia dictae Edvensis Ecclesiae dedit & concessit in feudum Archiepiscopo & Ecclesiae Lugdunensi, quam similiter Edvensem Ecclesiam fundavit et dotavit Rex praedictus, Fidelitate ab utroque eorumque successoribus, sibi, suisque successoribus praestanda pro temporalitatibus praedictis retenta.

17. Item, Certum, notorium, et indubitatum existit, quod Archiepiscopi Lugdunenses qui fuerunt pro tempore, quotiens vacavit Ecclesia Edvensis, & vicissim Edvenses Episcopy, quotiens vacavit Ecclesia Lugdunensis, usi sunt ad invicem, et vicissim dictis Regaliis temporalitatum ipsarum.

18. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod antiquitus Comes Lugdunensis Comitatum suum in feudum tenebat à Rege Franciae, quem Ecclesiae Lugdunensis acquisivit ex permutationis causa, cum omnibus castris, leudis seu pedagiis, feudis, & redditibus, juribus, & pertinentiis Comitatus ipsius, à Lugdunensi Comite qui tunc erat, de consensu, authoritate et confirmatione Regis Franciae qui tunc erat, à quo dictus Comitatus in feudum movebat.

19. Item, ipsa Ecclesia Lugdunensis de concessu, authoritate et confirmatione Regis praedicti, ex causa permutationis praedictae, dedit Comiti memorato magnas terras, haereditates et castra, quas Foresii Comes impraesentiarum possidet, qui de progeny dicti Comitis Lugdunensis, qui erat etiam Forensis Comes noscitur descendisse, de quibus omnibus existunt literae, privilegia & publica monumenta: Hinc est, quod Capitulum Ecclesia Lugdunensis, quod pro majori parte, dictum Comitatum possidet, & de temporalitate fundationis praedictae Ecclesiae suae obtinet magnam partem, signo floris Lilii in suo sigillo impresso, usum semper fuerit.

20. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod pro temporalibus Ecclesiarum suarum Archiepiscopi Lugdunenses, et Episcopy Evenses, qui fuerunt pro tempore, praestiterunt et praestare consueverunt fidelitatem Regibus Franciae, qui similiter fuerunt pro tempore, cum ad administrationem suorum Episcopatuum veniebant usque ad tempus Archiepiscopi Lugdunensis, qui nunc est, qui malo ductus consilio in suis temporalibus rebellis fuit Domino Regi praedicto, propter quod oportuit Dominum Regem ad coercendam rebellionem hujusmodi, et ad juris sui conservationem, exercitum suum ad partes mittere Lugdunenses.

21. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod nullis temporibus praeteritis ab eo quo Civitas Lugdunensis fuit ad manus Christianorum redacta per Regem Franciae memoratum, nullus unquam Princeps terrenus, praeter Reges Franciae, jus Regium vel superioritatis quodcunque super Archiepiscopos & Ecclesiam Lugdunensem in Ecclesiae temporalibus habuit, licet aliqui Archiepiscopi prodigiose aliquibus aliis Principibus advocasse suum temporale dicantur, ignorantibus tamen Regibus Franciae, qui fuerunt pro tempore, quibus per hoc non potuit generari quodque praejudicium nec contra eos, vel in eorum praejudicium, causa possessionis mutari de jure; maxim cum semper in possessione fuerint, & saisina juris Regii et superioritatis praedictae in temporalibus ejusdem Ecclesiae Lugdunensis, tam recipiendo fidelitatem à singulis Archiepiscopis supradictis, quam seed Lugdunensi vacante, capiendi, & exercendi praedicta Regalia per fideles suos Episcopos Edvenses; cum is possidet, cujus nomine possidetur, Dominusque fidei possidet per vassallum.

22. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod dictus Dominus Rex progenitoresque sui Reges Franciae qui fuerunt pro tempore, jus superioritatis & Gardiae in temporalibus Ecclesiae Lugdunensis exercuerunt, quoties ad eo recursus est habitus, et quotiens opus fuit, tanto tempore de cujus contrario memoria non existit.

23. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod dictus Dominus Rex, Progenitoresque sui, jus resorti, ad jus Regium & superioritatem pertinens, at{que} gardiam exercuerunt inconcusse in Civitate Lugdunensi, quadraginta anni sunt elapsi, & ab eo tempore citra, continue, licet Archiepiscopus praedictus qui nunc est, intervertere voluerit possessionem juris hujusmodi Domino Regi praedicto, & distrinxerunt dictis temporibus temporalitatem dictae Ecclesiae Lugdunensis, & justitiaverunt quoties opus fuit, propter impedimenta et inobedientias Archiepiscoporum, qui fuerunt pro tempore vel Capituli, vel Gentium eorundem quas faciebunt in praejudicium superioritatis, vel Gardia Domini Regis praedicti. Quod si interdum & pluries damnificata fuerit, hoc non contingit ex culpa dicti Domini Regis, vel suorum, quem oportebat coercere dictos Archiepiscopos et Capitulum propter impedimenta et inobedientia eorundem. Et locum habebat juris Regula, scilicet, quod quis ex culpa sua damnum fecerit sentire non videtur. Et alibi scriptum est, quod damnum quod inferunt Magistratus propter inobedientias coercendas, jure licito videtur illatum. D. adleg. Aquill. quemadmodum Magistratus. Et ut exemplis utamur, tempore B. Ludovici cum ivit Tunitium, requisitus Rex ipse, dum fecit transitum per Lugdunum ab Archiepiscopo qui tunc erat & Capitulo Lugdunensi, Cives Lugdunenses coercuit et fortalitia, quibus se munierant contra Ecclesiam Lugdunensem, dirui facit tanquam superior & Gardiator Ecclesiae ipsius, quae coercere non poterat Cives ipsos. Et cum Rex praedictus postmodum discessisset apud Tunitium, filius ejus Rex Philippus de Tunitio reveniens, et transiens per Lugdunum, requisitus ab Archiepiscopo & Capitulo memoratis, diruit iterum fortalitia, quibus dicti Cives se iterum munierant contra eos. Est igitur erroneum dubitare, an Lugdunensis Archiepiscopus Ecclesiaque Lugdunensis & ejus temporalitas sint in regno, cum praedicta sint clara sic, et notoria, quod nulla possunt tergiversatione celari.

24. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod cum Praelati vel eorum Officiales, per jurisdictionem suam spiritualem impediunt et perturbant jurisdictionem temporalem notorie, sic quod negari non potest, Dominus Rex praedictus, de antiqua Consuetudine dicti regni, quia spiritualitat • m Praelatorum coercere non debet, distringere potest temporalitatem talium Pr • elatorum, quousque cessent ab impedimento praedicto: Quod non est à jure longe remotum, cum super actionibus realibus, vel in rem scriptis, pro rebus immobilibus et temporalibus spectantibus ad quemcunque, ut super juribus quibuscunque rerum immobilium temporalium, sive possessorio, sive petitorio agatur, pertineat cognitio per totum regnum ad Curiam temporalem, sive illa jurisdictio temporalis ad Regem, vel Praelatos pertinent vel Barones. Cum igitur actio mihi pro vindicanda jurisdictione mea, & negandi in rem mihi competat contra eum, qui me in ea impediat, vel se in ea jus habere contendat, vel me in ea quocunque modo perturbet; Sequitur, quod si Praelatus vel Clericus me in mea jurisdictione impediat temporali, in rem action negatoria mihi tenetur, et ipsum per eum propter hoc possumus coercere. Si ergo est notorium, non opportet quod in rem agatur, sed per facti executionem meam possessionem defendam, etiam vi, si sit necesse, vel judex superior talis impedientis violentiam cohibebit, et in possessione mea vim mihi fieri prohibebit. (D. si usus fructus petatur, l. uti frui, Sect. quanquam, &c. Sect. utrum, &c. Si servit vindic. l. 2. De vi & vi armat. l. 15. vim vi; & lib. 3. 8. Cum igitur &C. uti possid. l. unica.) Cum igitur Praelati et Clerici pro rebus temporalibus immobilibus et juribus litigent et respondere teneantur in Curia Regia, de consuetudine regni notoria et de jure ut (8 Dist. Quo jure, cum similibus) Quid mirum, si Rex in dicto casu Clericum vel Praelatum coerceat, captis pignoribus temporalitatis suae, quam Rex in casu licito justitiare potest et debet? Praelati namque et Officiales eorum per Censuram coercent Ecclesiasticam eos qui jurisdictionem eorum impediunt spiritualem unjust. Et dicto jure coercionis de quo supra diximus, Dominus Rex utitur, et tam ipse quam ejus praedecessores usi sunt, tanto tempore de cujus contrario memoria non existit.

25. Item, Certum, notorium, & indubitatum existit, quod Dominus Rex praedictus custodiri fecit, & tàm ipse quàm ejus praedecessores fecerunt tantis temporibus, de quorum contrario memoria non existit introitus & exitus regni, quae custodia passuum dicitur, propter res abstrahi vetitas de regno praedicto, ut est videre de lana, billone, auro, argento, equis, armis, et etiam tempore necessitatis: maxim autem & strictius dicti passi passus custodiuntur tempore guerrae quam pacis. Et quod tempore Bonifacii, et eo ut fertur communiter procurante in parte, guerrae erant in regno praedicto, partibusque diversis, cum Rex ipse neminem invadebat, sed regnum suum solummodo defendebat; et si forsan ex tali custodia retardentur aliqui, regnum exire volentes, sive de regno vel transeuntes, vel impediantur in rebus velitis extrahendis, et ob hoc damnum aliquod sustineant itinerantes ad Romanam Curiam vel alibi, Rex, qui jure suo utitur, inde culpari non potest. Et si per injuriam custodes passuum laedant aliquem, vel fraudem in officia committant, Regi culpa non debet imputari, dum tamen certioratus justitiam exhibeat de eisdem. Mala enim Regis electio custodum talium non potest ascribi Regi, cum ipse ponatillos quos bonos reputat, et qui boni sibi dicuntur proesidentes in officiis supradictis, qui ministros alios adhibent sibi necessarios, cum per se complere non possent; Nec est, nec unquam fuit, nec erit imperpetuum, quo minus etiam sine dominorum culpa mali tales reperiantur Ministri. Nec potest ignorans Dominus reprehendi, dum tamen cum sciverit justitiam adhibeat, in cujus exhibitione justitiae Rex in defectu non fuit. Crudele foret igitur, prodigiosum et dolo • um, quod dictus Rex qui nullam fecit in praemissis injuriam, inauditus, non confessus, non convictus, declaretur in sententiam Canonis incidisse, sicut dictus Boniface ex suo doloso proposito, non per sententiam sed per suas Epistolas faciebat. Cum etiam alii Reges terrarum, qui nimio plures Civitates & Castra in plerisque partibus simili jure utantur, quo utitur Rex Francorum praedictus; quibus juribus, ex necessaria consuetudine dicti regni, (quae potest et debet dici vetusta) tam ipse quam ejus antecessores usi sunt continue tantis inconcusse temporibus, de quorum contrario memoria non existit, nec quicquam alteri sancti Patres, Summi Pontifices, qui dictum Bonifacium praecesserunt, unquam Regi Franciae vel aliis Principibus quaestionem moverunt de praemissis, de quibus maxim temporalibus, seu ad jus temporalitatis seu Regiae Majestatis spectantibus, solum ad dictum Regem et ejus Curiam cognitio pertinens, si quis forsan vellet super eis quaestionem refer; Cum etiam super jure Patronatus Ecclesiarum in plerisque partibus regni ad ipsum Romanum Regem et ejus Curiam cognitio pertinere noscatur, ex antiqua consuetudine praedicta. Cumque dictus Boniface nulli alii Principi super juribus praemissis, vel similiter unquam moverit quaestionem. Cumque insuper inter caetera regna mundi, fidei Religio, honor, & obedientia ad sedem Apostolicam, & Romanam Ecclesiam, & Ecclesiarum libertates, atque defensio, & jurium Ecclesiarum ipsarum exhibitio, in regno Franciae observentur, et custodiantur praecipue. Cumque in regno ipso tam per Regem quam per alios, antequam dictum Papatum teneret, et post, honores et obsequia dictus Boniface semper receperit inter caetera regna mundi. Cum sciret insuper tempore quo fuit impetitus super heresy et schismate per dictos Dominos Columnenses, & postea apud Regem & magnas alias personas in dicto regno, de eisdem heresy et schismate, quaesitum ut superius est narratum, & clarum, certum & indubitatum existit, quod in odium fidei Catholicae, pro defensione haeresis ejus et schismatis odium conceperat contra dictos Regem et regnum, et totis suis studiis ad eorum exterminium vigilabat, ac etiam properabat, et procedebat tam ad dictos Actus nefandos quam alios, per me Gulielmum de Plasiano in viam provocationis, propositos, & adhuc alios praeter ipsos, & ad omnes in literis, seu earum tenoribus per dictos excipientes in suis scriptis productis contentos excedens, Patrum Sanctorum terminos, falsas adinventiones, & fucatos colores inveniens ad suos defendendos errores. Et sic non obstant, sed clare de calumnia et heresy fautoria convincunt dictos excipientes, per eos proposita, et producta contra Dominum Regem praedictum; maxim cum tenores literarum dicti Bonifacii et processuum habitorum contra Dominum Regem praedictum producunt, qui processus et literae, tanquam perperam et temere attentati per Bonifacium fuerunt per dictum Dominum Benedictum praedecessorem vestrum annullati, et quatinus de facto processerunt, revocati: Quae omnia dicti excipientes noverunt & in Curiae, Pater sancte, debent contineri Registris quae petimus superiis per nos inspici & videri. Et cum contra Dominum Regem ex praemissis dicti excipientes non possint intentionem suam, adinimicitias ostendendas fundare, multo minus adversus dictos Comites Dominum Ludovicum filium Philippi Regis Comit. Ebroic. Guidonem Com. Sancti Pauli, Johannem Drocens. Com. vel adversus nos Gulielmo de Nogaretto, Gulielmo de Plasiono Milites, vel alios de Regno praedicto.

Et attendite, Pater sancte, si dictus Boniface ex doloso proposito movebatur, cum Regi Franciae in praedictis suis literis imponebat, quod idem Dominus Rex contenderet se superiorem non habere. Quis enim quoad ea quae ad Claves regni coelorum pertinent, et fidem Catholicam et Ecclesiastica Sacramenta, Summum Pontificem et Ecclesiam Romanam sic humiliter, sic reverenter▪ sic devote recognoscat, sicut Rex Franciae praedictus et sui progenitores semper superioritatem hujusmodi recognoverunt? Quis alius Christianus invenitur in mundo Princeps, vel alius, qui in his talem tantamque reverentiam, et devotionem exhibeat Ecclesiae Romanae, sicut Rex Franciae praedictus? Certe nullus.

Praeterea, qualiter poterat, nisi ex suo doloso officio praecessisset, per praedictas literas clausas (Ausculta fili) dicto Domino Regi directas, & per clausas literas dicto Domino Johanni Monacho missas definitive pronunciare, sine omni causae cognition, et de re quorum interesi, non auditis, proferre sententiam? Certe nusquam.

Item, Advertite qualiter in literis (Ausculta fili) praedictis, ac si esset liquidum et clarum, per legitimum processum habitum dicebat dictum Dominum Regem excommunicatum, et excommunicationem se extendere super omnibus praemissis Articulis, in quibus jus, quo dictus Dominus Rex utitur, clarum, notorium, et indubitatum existat, ut superius est praemissum, et ad ejus Regiam dignitatem et cognitionem pertinere noscatur. Inspicite etiam, Pater sancte, quod sicut si voluisset ordinare de uno modico Prioratu, in capite et in membris, sic se velle dicebat disponere etiam temporaliter, quod ad eum pertinere non poterat esio quod Catholicus Papa fuisset; super omnibus dictis juribus claris et lucidis dicti Domini Regis et regni, et de statu regni in una vice disponere, et ad hoc Convocationem Praelatorum et Doctorum dicti regni se facere praetendebat. Legimus in Isaia, Fatuus fatua loquitur, certe suum pravum propositum fatue oftendebat.

I shall close these proceedings of the French King against Pope Boniface after his decease, with this observation of Matthew Parker Archbishop of Canterbury, Quod si Johannes quondam Angliae Rex hujusmodi gladio Papae censuris restitisset, nec se nec regnum tot calamitatibus posteà consertim subsequentibus exposuisset.

I am now arrived at the last year of King Edwards reign, which Matthew Westminster, and Thomas Walsingham begin with the History of the general complaints of the Nobles, Commons and Clergy of England, against the manifold Innovations, Exactions, Grievances of William de Testa the Popes Nuncio newly sent into England to plunder it, and after that against Peter Hispan his Legate à latere in the Parliament held at Carlisle, and of the provisions therein made against them, and the future Exactions, Impositions of Abbots and Priors Aliens upon religious Houses of their Order in England.

Anno gratiae 1307. (as Matthew Westminster, but 1308. as Walsingham computes) qui est annus regni Regis Edwardi à Conquestu primi tricesimus quintus & ultimus, fuit idem Rex ad Natale apud Carleolum cum magna multitudine populi Anglicani: In Octavis Sancti Hilary Rex Parliamentum tenuit Carleoli, in quo per Majores graves depositae sunt quaerimoniae, de oppressionibus Ecclesiarum et Monasteriorum multiplicibus extortionibus pecuniarum per Nuncium Domini Papae, Magistrum Gulielmum Testa, noviter in regnum inductis, praeceptumque est eidem Clerico de assensu Comitum et Baronum, ne de caetero talia exequatur. Ordinatum etiam erat, quod pro remedio super hiis ordinando, ad Dominum Papam assignati mitterentur Nuncii. In eodem Parliamento aedita sunt Statuta quaedam tangentia Religiosos, qui domus suas principales in alia regno habebant, &c. What these Petitions and complaints against the New extorsions of this William Testa, and other the Popes Harpies were, what proceedings, Edicts, were had and made against them in this Parliament, and what Letters sent to the Pope by special Messe • gers to prevent them for the future, the Parchment Bock of the proceedings and Pleas in this Parliament in the Tower, thus more at large relates; our Monkish Historians being brief, partial in their relations of them.

Hae sunt Petitiones quae in Parliamento Domini Edwardi filii Regis Henrici apud Karliolum in Octabis Sancti Hilary Anno regni sui 35. per Communitatem Regni porrectae fuerunt, super oppressionibus per Magistrum Willielmum Testa Clericum Domini Clementis Papae quinti, Communitati factis memoratae.

A Nostre Seigneur le Roy prient Contes, Barons, et tdte la Communaute de la terre aid et remedy des oppressions southescrites, qe l'Apostoille fait fair en ceste Roialme en ablessement de la foi Dieu, et avyntissement de l'estate de Seint Eglise en Roialme, et a disheritezon et prejudice du Roy, et de sa Coronne, et des autres bones gentz du dite Roialme, et en offens et destruction de la lei de la terre, et a grant damage et enpovexissement du poeple, et en subversion de sut l'estate du Roialme, et encountre la volunte et l'ordenement des primes foundours. La primer des Provisions: Come Seint Eglise en toutz ces estates de Prelacy en cesie Roialme soit funde per le Roy, et per ses Ancesters. et per les ditz Countes, et Barons, et lour Ancesters, pur eux et le poeple apprendre de la foi Dieu, et fair oreisons et aumoynes et hospitalites en les liens ou les Eglises sont foundeez pur ies Alms des foundurs et de lour heirs, et certaines possessions (qe amontent a les deux parties du Roialme) soint per les ditz foundurs assignetz as Prelatz pur sustenir les charges susditz et des tiels possessions, nomement que sont assignetz as Ercevesques, Evesques, Abbyes, Prioryes, et autres Mesons de Religion, le Roy et les dites Countes et Barons come Seigneurs et avees en temps de vacations ount et avoir deivent la garde et presentent, et devient presenter a les Provendres et les Eglises Parochieles, et as dignitees qe sont de l'avoerye des Prelatz susditz. Sauves celes dignitees que per le grant et l'ordenement des Rois se fount per election, et des queux Prelatz le Roy et ses Ancesters a touz jours avoient la greyvure party du sen et du counseill, que conveneit per la sauvete du Roialme: la vint l'Apostoil en appropriant a lui la Seignurie des tiels possessions come il feut meismes avoe, et donne per ses Provisions, et en autre manere les dignitees, provendres et Eglises susdites, as aliens qe james demoerent, et as aucuns qi demorer ne pount, come as Cardinals, qe unkes mes ne feut oy, issint qe a poy de temps apres ceste chose soit soeffert, il ne avera dignitee, provendre, ne Eglise de avoesons des Prelatz susditz, qe ne serra en meynes des aliens; adonqes les elections quant as Erceveschies, Eveschies, faudront les oreisons, aumoynes et hospitalites en les liens susditz serront sustrestes, le Roy et les autres lais avoyes en temps de vacations lour presentementz perdront, le counseil susdit perira, les biens hors du Roialme serront emportiez, dont touz les mals apertement sensueront. Estre ceo l'Apostoil fait fair en cest Roialme antres oppressions jesques en cea desoies dont totes les duresces susdites pleinement sensuont. Vne est:

Come les ditz Countes, Barons, et toutz ceux de la Communaute de la terre, et touz lour Ancesters du temps dont il nad memoire touz jours jesques en cea, poent touz lour leis Chateux et biens en lour Testamentz deviser et doner, depertier solonc lor donement de leux Executors, saunz rien nomer especialment, ou distinctement, issint que la volunte de chescun Testator touz jours ad estie de nomer tieux biens et leis Chateur distinctement, ou generaument, ou nomer pertie distinctement, ou pertis generaument, et les Executors de tieur Testamentz eient estiez touz jours jusques en cea, chargez auxi a vant de tieux biens et Chateux des Testators generaument, en lour Testamentz nomez, come des biens Chateux distinctement moties a respoundre en la Court le Roy a chescun qui voleit verse eux dette demaundre, issint que les Executions des Iugements renduz en la Court le Roy verse les Executors ount estiez faites per force de lei et custume du Roialme, auxi avant du tieur biens et Chateux veint distinctement nomez come des autres; la veignent Mestre William Testa, et les autres Clercs et Procurators Apostoill et demaundent communement per • i le Roialme des Executors all oeps l'Apostoill touz les biens que sont nient distinctement. En tiels Testamentz nomez et grevousement par sentences et en autre manere et soventfeth sauns process de lei les destreynent pur tieux biens a eux all oeps l'Apostoill paer, encountxe la lei et la custume susdites: et la volunte des tieux Testators, a damage et empoverissement de tote la Roialme, et pur ceste estraunge duresce et desques en cea de soie prient les dites Countes, Barons, et Communaute qe de sicome tiel menere des Testamentz ad estie solonc la custume du Roialme a touz jours usee, et par les autres Apostoill acceptie et afferme sicome en lour Canonize le escrite pl • inement est contenuz, voille si lui plest remedy, encountre cest oppression fair et ordener.

Ensement, par la ou les biens des Intestate’s per grantz de Rois (as our Archbishops and Bishops suggested in their Constitutions of Intestate’s Goods, though erroneously) devient per l'Ordenaire du lieu estre donez et departies pur l'alme le mort, et le dit Ordenaire per force de la lei de la terre soit pur ce tenuz a respoundre a la Court le Roy a chescun qui se pleindre voet de dette en quei le mort lieu feut tenuz; la veignent les Clercs l'Apostoill et demandent a soen oeps touz tieus manners des biens et des Chateux de Intestate’s, qest en offens de la lei, et en countre le grant susdit Note that this Article is not mentioned in the Latin Copy of the Articles, annexed at the end of the French, nor in the Letter and Remonstrance of the grievances, innovations, oppressions then complained of, and petitioned against, drawn up in the Name of the King, and of all the Nobles and Commons of England in this Parliament, to be sent to Pope Clement: Wherefore I justly suspect it was afterwards foisted into these Articles by the Bishops, or their Officers, (like that new Clause in King Johns Charter) only to justify or countenance their Constitutions touching Intestate’s Goods, and patronize their distribution of them to pious uses, for the good of their souls; which was not only prohibited, but generally opposed by the King, Nobles and Commons, as I have elsewhere evidenced at large.

E d'autre part, par la ou un home du dit Roialme se oblige a une autre en un some davoir a render a un certain jour, et sil ne fait, qil soit tenuz en 10 l. ou en une autre some davoir a paer au primer passage de gentz darmez en la terre seinte; les ditz Clercs l'Apostoill sont enquerre per mi tut le Roialme des tiels obligations faites avant ces hours, dont les pays ne sont mie faites as jours contenuz, tut eient les dettours fait gre a lour creanceours, ou per Judgment de la Court le Roy (a qui les conusances des tiels obligations) appendent eient les dettes ensemblement oue les damages a lour creanceours rendutz; ja le meynes il distreynent les dettours pur lavoir, issint a le terre seinte oblige all oeps l'Apostoill liverer.

Ensement, par la ou un home est obligie a un autxe en dette, et les creanceours veigne as ditz Clercs l'Apostoill, et les promette la moite, ou plus ou meynes de la dite dette pur luy fair avoir le remnaut, meismes les Clercs meintenaunt fount somondre et destreyndre le dettour a respoundre devaunt eux de cele dette, en apert desheritezon du Roy et de sa Coroune.

Ensement, par la ou le Roy et ses Ancesters, Countes et Barons et lour Ancesters ont donez terres, tenementz et avoesons, et tieles autres temporautez as Pr • latz de Seint Eglise, come Ercevesques, Evesques, Abbeys, Priores, des queux Temporautes les unes sont tenuz per hommage, et les autres sont tenuz pur Dieu servir en Seinte Eglise, et autres charges fair come sus est dit, et des queles Temporautes; si tort ensoit fait as tenantz de celes le Roy est tenuz a fair droit en sa Court, pur ce que la conusance des tiels Temporautes au Roi apent et a null autre; la vint l'Apostoill en appropriant a lui la Seignurie susdite, fait taxer a sa volente auxi avant la temporaute come l'espirituaute, en disheriteson du Roy, et des Countes et Barons susditz.

Ensement, par la ou person de Seint Eglise moert en tiel seson del an, que les fruitz del an suyant devyent a luy appender, des queux il ad fait son testament come de ses autres biens, et les Executors par force de lei et custume du Roialme touz jours ont estiez et deivent estre reponables en la Court le Roy de tiels fruitz a chescum, qe dette voleit demander verse eux per brief le Roy issint que l'execution du Judgment renduz en la Court le Roy meintenaunt, sau • z nule delay se det fair par force de lei du Roialme; auxi avant endreit des tiels fruitz come des autres biens; la vint l'Apostoill, q'ad reservi a lui les fruitz les primers vacantz, et veut aver tiels fruitz a son eops demeine, et sil les eight, demorra le Judgment rendu en la Court le Roy sanz execution, et l'execution remeindra en suspens a la volunte l'Apostoill.

Ensement, se pleynent les ditz Countes et Barons, et la Communaute, que par la ou lour Cleres a lour presentmentz sont receuz et instituz en le Eglises que sont de lour avoesons, et des fruitz de celes Eglises que sont properment les aumoyns des avoes, tut soient il dismes, quant a Dieu, d • ivent lour Clercs estre sustenuz pur les Eglises servir; la vint l'Apostoill et prent a lieu touz les fruitz del primer an de la voidantz de celes Eglises, sanz rien reservir pur la sustenance des ditz Clercs, et issint appropre il a luy les aumoynes des ditz avoes encountre lour volentes, et en peril de disheriteson, quant a lour avoesons, q'are per meisme la reason qil les prent le primer an de l'avoidance, les peut il prendre le second, et le tierce, et le quart, et issint avant a sa volunte, et cest apert disheriteson des avoes quant a lour avoesons, q'are si tost come les Clercs perde sa possession de sa Eglise encountre la volente de son avoe, son avoe perde sa avoeson de meisme l'Eglise: et pur ce lei et custume du Roialme, ne se offrent point que play soit en Court Christiene des dismes de l'Eglise, ou de la tierce party, ou de la quarte party avant ce que plai soit termine en la Court le Roy de Lauceson de meismes les dismes.

Ensement, come pur le denyer de Seint Piere, que les Rois Dengleterre donerent come en aumone a la Court de Rome, soleit touz jours estre pay a l'Apostoill ou a ses Procuratours un certain, cest assavoir 200 l. 29 s. de tout le Roialme, a lever per les Evesques Dengleterre, a quele manere e form de lever ad este touz jours del primer grant, jesques en cea acceptie par Buile des acuns Apostoill confirm, sicome peut estre mustri quant mestir serra; la vint l'Apostoill refusunt cel certain, et fait noumbrer par ses Procuratours susdi • z trestouz le astres de la terre, auxi come il voleit la poeir, et la privity du Roialme savoir, et demand de cheseum astre un denyer, q'amontreit atrop, a quant damage et empoverissement du poeple, et a grant peril du Roy et de son Roialme.

After these Petitions in French in the Parchment Book in the Tower, entitled Placita Parliamenti, the same Petitions in substance, with some few Additions, are subjoined in Latin, with this Preface.

CUM in Parliamento Domini Regis apud Karliolum in Octabis Sancti Hilary Anno regni Domini Regis E. 35. propositae fuerunt petitions per Comites, Barones, et alios Magnates, et Communitatem totius regni Angliae pro statu Coronae Regiae, necnon terrarum ipsius Regis Scotiae, Walliae, & Hiberniae, et tota Communitate praedicta, super variis novis et intollerabilibus gravaminibus, oppressionibus, injuriis et extorsionibus praefatis Comitibus, Baronibus, Magnatibus et Communitati, authoritate et mandato Domini Papae, ac etiam per Magistrum Willielmum Testa Domini Papae Clericum, necnon ejusdem Magistri Willielmi Commissarios, Ministros, seu Vices-gerentes, et ipsius nomine illatis, multipliciter in regno et terris praedictis, prout in articulis contentis in praedictis Petitionibus qui tales sunt inseritur; videlicet, De effrenata multitudine Provisionum Apostolicarum, per quas patronis seu advocatis beneficiorum collatio tollitur seu praesentatio, ac demum indigenae nobiles et literati a promotione Ecclesiastica penitus excludentur, et erit defectus Consilii in regno quantum ad ea quae ad Spiritualitatem pertinent, nec inveni • ntur idonei qui ad Ecclesiasticas valeant eligi praelaturas. Cultus divinus minuetur, hospitalitates et eleemosinae cessabunt, contra intentionem primariam fundatorum, Ecclesiarum jura peribunt, indefensa aedificia Ecclesiastica corruent, et populi devotio subtrahetur.

Item, de Decanatibus Ecclesiarum Cathedralium regni Angliae, quorum multi jam ad manus Cardinalium, et aliorum alienigenarum in ipsis Ecclestis minime residentium devenerunt, et de caeteris Decanatibus ut idem flat in proximo verisimiliter est timendum, contra primariam Ecclesiarum ordinationem et intentionem saluberrimam fundatorum, ex quo in ipsis Ecclesiis Cathedralibus ad quorum regimen et custodiam continuam Decani propter Episcoporum absentiam salubriter fuerant instituti, multiplex inordinatio proveniet, atque defectus tam in divino obsequio hospitalitate et eleemosina, quam in correctione excessuum Ministrorum, et Domino Regi ac regno multorum peritorum Consilium, qui ad ipsus Decanatus eligi consneverant penitus subtrahetur.

Item, de Religiosis domibus a variis Magnatibus pia devotione fundatis, ad divini cultus augmentum, hospitalitatis exercitium, eleemosinarum largitionem, ipsorum fundatorum et omnium fidelium defunctorum per orationes continuas remissionem, quorum redditus et proventus Dominus Papa intendit diversorum Cardinalium usibus applicare.

Item, de primis fructubus beneficiorum vacantium sedi Apostolicae reservatis, quod antea fuerat inauditum; super quorum collectione, Dominus Papa interpretationes durissimas et multum praejudiciales Domino Regi et regno, ac eliam toti Ecclesiae Anglicanae jam de novo edidit, sicut fertur.

Item, de denariis Sancti Petri a progenitoribus Regis primitus sub certa forma concessis, a prima concessione sua sub eadem forma a tempore cujus non extat memoria persolutis, nunc autem contra dictam concessionem minus rationabiliter exactis, in grave dampnum Ecclesiarum et totius populi Anglicani.

Item, de legatis vel promissis pia intention a multis in subsidium Terrae Sanctae propter redemptionem peccatorum, per aliquos authoritate sedis Apostolicae improbe petitis et eractis, et in alios usus convertendis, ipsis legantibus vel promittentibus minime profecturos.

Item, de penis pecuniariis in fraudem legis variis contractibus adjectis, et in subsidium Terrae Sanctae promissis, quarum praetextu multae causae ad forum Regium pertinentes, coram Clericis Domini Papae in Regiae dignitatis praejudicium agitantur.

Item, de indistincte legatis quae sunt approbatae tam de jure Canonico, quam Civili, et quae dicti Clerici Domini Papae impie sibi appropriare nituntur et in usus, ipsis defunctis quorum bona fuerant mimine profuturos convertere, contra voluntatem piissimam defunctorum.

Item, cum Romana Ecclesia unum duntaxat Clericum pro suis negotiis hactenus in Anglia habere consueverat, ad expensas Ecclesiae Anglicanae, Dominus Papa jam, ut dicitur, quatuor Clericos ordinavit, quibus oportebit Anglicanam Ecclesiam ultra antiquam consuetudinem sumptus non modicos ministrare. Haec omnia ad extrahendam a regno pecuniam, ad exinanitionem Ecclesiae manifestam, et ad ditandum alienigenas spoliatis indigenis, tendere dinoscuntur, nisi exurgat Deus & dissipentur inimici ejus, ut per secularem Principem, et ipsius Consilium, de consensu Procerum et Magnatum, tanta malicia reprimatur.

Super quibus oppressionum, gravaminum, et extorsionum, et injuriarum Articulis praefatus Magister Wilhelmus Testa quatinus ipsum contingunt in pleno Parliamento praedicto allocutus, convictus extitit, nec inde se potuit aliqualit • r excusare, nisi tantum quod dixit, quod authoritate Domini Papae praemissa fuerat executus. Et quia facta Magistri Willielmi Testa in praemissis, si tollerarentur manifest cederent in divini cultus diminutionem, et Ecclesiae Anglicanae exinanitionem, necnon in praejudicium, laefionem et exhaeredationem Coronae, potestatis, jurisdictionis et dignitatis Regiae Anglicanae, destructionemque totius Communitatis praedictae, ac status regni, legum et consuetudinum ejusdem subversionem, quod absit, perpetuam. Et unde majora pericula possent processu temporis evenire.

Demum, consideratis periculis praedictis, ex assensu Domini Regis, ac toto Consilio Parliamenti praedicti, provisum fuit, concordatum, ordinatum et consideratum, quod praemissa gravamina, oppressiones, injurias et extorsiones fieri non permitterentur in regno et terris praedictis. Et prohibitum est praedicto Magistro W. in Parliamento praedicto, quod de caetero contra provisionem, concordiam, considerationem praedictas, nec procedat, nec per se seu alium quemcumque in praemissis intromittat, vel aliquo praemissorum. Et injunctum est eidem Magistro W. quod quicquid per ipsum, Collegas, Commissar. Ministros, Uices gerentes, aut alios quoscunque sibi adhaerentes seu intendentes attemptatum est, actum seu executum in praemissis, et quolibet praemissorum revocet, ut cassum, irritum, et inane, et totam pecuniam per eos in hac parte levatam, salvo custodiri fac. et secure infra regnum praedictum, quousque Dominus Rex de Consilio praedicto aliud super hoc duxerit ordinand. Et ad majorem hujus rei evidentiam ordinatum est et concordatum per Dominum Regem et Consilium praedictum, quod Nuncii experti ad dictum Dominum Papam, ex parte dicti Domini Regis et totius Communitatis praedictae transmittantur ad praedicta gravamina, oppressiones, extorsiones, et injurias notificanda et exponenda. Et praeceptum est fingulis Uicecom. regni praedicti, quod per Sacramentum proborum et legalium hominum de Ballivis suis, per quos rei veritas melius sciri poterit, diligenter inquirant de nominibus Commissariorum et aliorum Ministrorum praedicti Magistri Will. Testa, qui pramissa oppressiones, gravamina, extorsiones et injurias in Com. praedictis taliter perpetrarunt aut fecerunt, necnon de nominibus eorum qui coram dictis Commissariis vel Ministris, aliquem vel aliquos, citari vel vocari fecerunt, seu dicta gravamina executi fuerunt. Et omnes illos quos in praemissis culpabiles in venerint, attachient per corpora eorum; Ita quod eos habeant coram Rege in Dctabis Sanctae Trinitatis ubicunque tunc fuerit in Anglia, ad respondendum tam Domino Regi, quam aliis inde conqueri volentibus super praemissis. Et ad faciendum et recipiendum quod Curia Regis consideraverit in hac parte, et Uic. habeant ibi nomina eorum quos inde culpabiles invenerint, et Brevia.

In the Clause Roll of 35 E. 1. I find these Writs issued by the King to several Sheriffs to attach several Canons and Ecclesiastical persons, (many of them Italians and this Popes Nuncioes Agents) and bring them before the King and his Council to answer for their offenses committed against the Kings Majesty.

REX Vic. Staff. salutem. Praecipimus tibi, quod sine dilacione eapias Magistrum Andraeum de Janua, Canonicum Ecclesiae de Wolverenhampton, et ipsum sumptibus suis propriis sub salvo et securo conductu duci facias usque Karliolum, ita quod sit ibi coram Nobis et Consilio nostro die Dominica in medio Quadragesimae prox. futur. ad respondendum nobis de diversis transgressionibus per ipsum in regno nostro, in laesion em nostrae Regiae Majestatis factis et perpetratis: Et hoc sicut te et omnia quae habes in regno nostro praedicto diligis, et nobis forisfacere poteris nullo modo omittas. Et habeas ibi hoc breve. Teste Rege apud Lanercost, 4 die Febr.

Per Consilium.

Eodem modo mandatum est Vic. Midd. de Bindo Bandwini de Vaccarettia Commissario Galiassi Guillielmi capiendo et ducendo in forma praedicta.

Eodem modo mandatum est eidem Vic. Mid. de Guidone de Wichio Rectore Ecclesiae de Hese de Com. Midd. capiendo et ducendo in forma praedicta.

Eodem modo mandatum est Majori & Vic. London. de Galiasso Guillielmi de Sene Praestato, Guidone de Wichio, Magistro Andraea de Janua Canonico Ecclesiae de Wolverenehampton praedicto Bindo Baldwyni Commissar. &c. Lanto Agolentis de Societate Amanetorum de Pistora, Manietto de Scalalapo Chini de Societate Scalarum de Florencia, Mazeto Bakerelli, & Neret Guidonis de Societate Perugiorum capiendis et ducendis in forma praedicta.

Mandatum est etiam Principi Walliae, & Com Cestriae, Custodi Scotiae, & Justic. Hiberniae, quod ipsi consimiliter procedant in terris praedictis, super negotiis memoratis, et provisionem, concordiam, ordinationem, et confiderationem praedictas in eisdem terris faciant firmiter et inviolabiliter observari.

The Mandates, Writs then issued to the Sheriffs of Counties throughout England, were in these words.

REX Vicecomiti Cumbriae salutem. Quia Comites, Barones, aliique Proceres et tota Communitas regni nostri in instanti Parliamento nostro apud Karliolum nobis intimarunt, quod diversae oppressiones, extorsiones, injuriae, et gravamina intollerabilia, ficut de debitis, conbentionibus et aliis contemptibus quorum cognitiones ad Nos, Coronam, et dignitatem nostram, et non ad alium pertinentes, per nonnullos juris nostri Regii violatores et impugnatores in foro Ecclesiastico agitantur, quandoque pro parte debitorum illorum ad Terram Sanctam percipienda, et quandoque pro poenis pecuniariis levanda, quae in scriptis obligatoriis de debitis conventionibus seu contractibus hujusmodi confectis continentur, in subsidium Terrae sanctae promittuntur, ac etiam de bladis et aliis bonis personarum et aliorum Praelatorum contra voluntatem eorum venditis et asportatis, necnon de bonis temporalibus intestatorum, ac bonis in testamentis defunctorum generaliter nominatis, in usus hujusmodi violatorum et impugnatorum conversis, et de denariis Sancti Petri ultra concessionem Progenitorum nostrorum quondam Regum Angliae jam exactis in Com. tuo, et alibi infra regnum nostrum jam de novo perpetrantur, in nostri et juris regni nostri Regii praejudicium, Coronaeque et dignitatis nostrae Regiae laesionem, et exhaeredationem nostram, necnon et status ejusdem regni perpetuae subversionis periculum manifestum: Nos maliciae violatorum illorum et impugnatorum, absque omni dissimulatione, prout tenemur, obviare volentes in praemissis; Tibi praecipimus, quod per sacramentum proborum et legalium hominum de Comitatu tuo, per quos veritas melius seiri poterit, in propria persona tua diligenter inquiras, qui hujusmodi oppressiones, extorsiones, injurias et gravamina prosecuti fuerint, et omnes illos quos per inquisitionem illam inde culpabiles inveneris, ponas per vadium et salvos plegios quod sint coram nobis in Octabis Sanctae Trinitatis ubicumque tunc fuerimus in Anglia, nobis super praemissis plenius responsuri, et ulterius facturi et recepturi quod nostra Curia consideraverit in hac parte. Et habeas ibi nomina pleg. Inquisitionem illam distinct et aperte factam sub sigillo tuo et figillis eorum per quos facta fuerit. Et hoc breve. Teste Rege apud Karliolum 22 die Marcii, Anno r. n. 35.

The Letter and Remonstrance of these intolerable Papal grievances, oppressions, and Innovations then drawn up in the name and behalf of the King, and all the Nobles and Commonalty of England in this Parliament, to be sent to Pope Clement by special expert Messengers, is very memorable; which I shall present you without of the Memorials of this Parliament, enrolled in an ancient Parchment Book in the Tower.

NVper de vestrae promotionis eventu ad Apostolicae Celsitudinem dignitatis plene jocunditate gaudii replebamur, sperantes in quibusiibet dicti Regis et nostris negotiis ac utilitatibus promovendis vos patrem graciosum, benebolum et propicium habituros; nunc enim admirationis nobis non modicae et querelae ex ea causa consurgit, quod nos, Clerus et populus dicti regni, (veri utique Catholicae fidei professores, qui tanquam devotionis filii vos et Romanam Ecclesiam reberemur, vestrique nominis et honoris fervidi zelatores) de paterna manu pro devotione praegrandi, oppressiones innumeras, et grandia suscipimus detrimenta, qui potius sperebamus ab eis, si forsan emergerent per vestram clementiam relevari, amplisque favoribus et uberrimis graciis praeveniri. Sane per Nuncios et Ministros vestros in dicto regno Angliae commorantes eorumque Commissarios nos exacerbari graviter sencientes, ex materia operum eorundem formatos malleos, experimur, quibus percutimur et conterimur multis modis et variis incessanter; et licet fidem Christianam et ea quae dilatationem cultus ipsius fidei respiciunt, et ad divinae laudis spectant obsequium pet vestrum regi Ministerium teneamus, et dictam Ecclesiam cunctorum matrem fidelium et Magistram, non tamen credimus, quod vestrae intentionis existat, vel ad hoc suam velit extendere potestatem, ut suos et devotos et humiles filios non solum non laedat aut opprimat, vel injuriis provocet, aut eorum jura praeripiat, vel eis in aliquo deroget; set potius, ut a no • iis et indebitis oppressionibus custodiat et praeservet: Et ecce sanctissime Pater nimis duris acerbis et importabilibus oneribus et hactenus inauditis, quae per dictos vestros Commissarios siunt cotidie, et in dicto regno diversi mode imponuntur, quorum aliqua curavimus describere seriatim, commocio nostra nimirum et ex rationabili causa procedit. Per effrenatam autem multitudinem Provisionum quae jam ad praefatum regnum a seed Apostolica emanarunt, Ordinariis Beneficiorum collatio ad eos de jure pertinens tollitur, ac demum indigenae Nobiles et Literati a promotione Ecclesiastica penitus excluduntur, sicque erit defectus Consilii in regno quantum ad ea quae ad spiritualitatem spectant, non invenientur idonei qui ad Ecclesiasticas valeant eligi praelaturas, cultus divinus minuetur, hospitalitates, et eleemosinae cessabunt contra intentionem primariam fundatorum, Ecclesiarum jura peribunt, aedificia Ecclesiastica corruent, et populi devotio subtrahetur. De Decanatibus etiam Ecclesiarum Cathedralium praedicti regni, quorum multi jam ad manus Cardinalium et aliorum aligenarum in ipsis Ecclesiis minime restdentium devenerunt, et de caeteris Decanatibus ut idem flat in prorimo verisimiliter est timendum, contra primariam Ecclesiarum fundationem et intentionem saluberimam fundatorum; ex quo in ipsis Ecclesiis Cathedralibus ad quorum regimen et Custodiam continuam Decani, propter Episcopy absentiam salubriter fuerant instituti, multiplex inordinatio proveniet, atque defectus tam in Divino obsequio, hospitalitate et eleemosina, quam in correctione excessuum Ministrorum, et Domino nostro Regi ac regno multorum peritorum Consilium qui ad ipsos eligi consueverant Decanatus penitus subtrahetur. De Religiosis vero domibus a multis et diversis Magnatibus ad divini cultus augmentum, hospitalitatis exercitium, et eleemosinarum largitionem pia devotione fundatis, in remissionem peccaminum fundatorum ipsorum, et omnium fidelium defunctorum per hujusmodi opera Caritatis, et orationes continuas faciend. redditus et proventus, sicut evidenter apparet auferre intenditis, et diversorum Cardinali • m usibus applicare: Necnon et vestris propriis usibus primas fructus Beneficiorum vacantium in regno praedicto, et aliis terris dicti Domini nostri Regis dicioni subjectis similiter reservare, quod antea fuerat inauditum; super quorum collectione interpretationes durissimas et multum praejudiciales ipsi Domino Regi et regno, ac etiam toti Ecclesiae Anglicanae dicimini noviter edidisse, validus clamor auditur; et si susiineretur, quod Dominus avertat, haec novitas supra modum imperpetuum, in ejusdem Domini Regis praejudicium et exhaeredacionem ac regni depauperationem, et alimoniarum quae fiunt egenis annullationem apertissime redundaret. De denariis quoque beati Petri, a progenitoribus saepedicti Domini nostii Regis primitus et ex devotione sub certa forma concessis, et a prima concessione sub eadem forma a tempore cujus non extat memoria persolutis, nunc contra concessionem praedictam per Clericos et Commissarios vestros antedictos, nova fit exactio, in grave dispendium totius populi Anglicani. De Legato itaque vel praemissis pia intention a multis in subsidium Terrae Sanctae pro remission peccatorum, per aliquos authoritate vestra petitis improbe et exactis, et in usus alios convertendis ipsis legantibus vel promittentibus minime profuturis. Et de poenis etiam pecuniariis in fraudem Legis et consuetudinis dicti regni, contractibus nonnullis adjectis in subsidium dictae Terrae sanctae promissis, quarum praetextu multae causae mere ad forum Regium pertinentes, coram memoratis Commissariis vestris in Regiae dignitatis praejudicium agitantur. Ac insuper, de indistincte legatis quae sunt approbata juxta sententiam Sapientum, tam a jure Canonico quam Cibili, et a legibus et consuetudinibus memorati regni non discrepantia, set servata; qui quidem praelibati Clerici vestri et Commissarii impii, sibi appropriare nituntur, et in usus ipsis defunctis quorum bona fuerant minime profuturis convertere, contra voluntatem piissimam defunctorum maximum murmur surgit in regno, quae tanquam non mediocriter praejudicialia Regiae diguitati et populo dicti regni, nequiunt aliquatenus sustineri. Ad haec, cum Romana Ecclesia unum duntaxat Clericum pro suis negotiis hactenus in Anglia habere consueverit ad expens, Ecclesiae Anglicanae, jam, ut dicitur, quatuor Clerici sunt transmissi, et morantur ibidem ultra antiquas consuetudines, et ad majus onus ejusdem Ecclesiae, et ulterioris oppressionis augmentum: Et quia praemissa et quodlibet eorundem, sicut praenotatum est, ad exinanitionem Ecclesiae Anglicanae, praefati Domini Regis exhaeredationem, et Coronae et dignitatis Regis, atque Regis enorme praejudicium, injuriam et jacturam, oppressionem pauperum, destructionem fidelium, terrae scandalum, maniseste tendere dinoscuntur; Sanctitati vestrae devotae supplicationis instantia humiliter exoramus, quatinus hiis quae praemisimus clementi meditatione pensatis, quem non depressionem nostrum, set nostrorum exaltationem honorum diligere confidimus et speramus, sic circa ea salubriter moderanda manum et animum Providentia vestra dignetur apponere, quod in omnibus cultu servato modestiae, causa vel occasio non emergat, quae nobis, (qui ipsam Ecclesiam velud matrem filialis debito devotionis prosequimur) et eidem Ecclesiae, quod absit, scandalum vel turbationum inducat; quoniam non possemus, juxta possibilitatem nostram aliqualiter tolerare, quod praefatum regnum, cui per hujusmodi Novitates et oppressiones intollerabiles miserabiliter illuditur, enervationes, dispendia, (quorum fieri nequimus expertes, quodque in suis Iuribus defensare tenemur) taliter senciat, aut sic indebite collidatur. A most observable heroic Remonstrance, Epistle, and resolution, worthy a genuine English Parliament.

By the precedent Letter, Articles, and Remonstrance, it then was, and now is as evident as the Sun at noon-day to all the World; 1. That this Pope Clement, his Legates, Cardinals, Nuncioes, Agents, (yea some of his predecessors, with most of their successors ever since) were the most sacrilegious Church-robbers, the most avaricious, pernicious, impious, scandalous, unconscionable, uncharitable, unchristian Thieves, Plunderers, Spoylers, usurpers of the Churches, Clergies, poor men's revenues, possessions, maintenance, alms, and of the undoubted Rights, Prerogatives of the Kings, Nobles, Prelates, and Commons of England, the most real enemies to, and underminers of God's worship, service, piety, charity, and Christian Religion that ever the World produced: whose principal care, study, practice, was, not to feed, foster, instruct, protect the Church and people of Christ, purchased with his most precious blood according to their duties, as Christ, his Apostles, and the primitive Bishops, Popes and Ministers of the Gospel did, and enjoined them to do, but only to fleece, fley, oppress, rob, plunder, murder, destroy them by new invented extortions and rapines, to fill their coffers with the mammon of unrighteousness, the only Deity they served, adored, loved, sought after in all Christian Kingdoms, especially in our own, with all their hearts, strength, might, souls: without seeking, minding the things of Jesus Christ, whose Vicars they professed themselves in their Bulls, Edicts, but absolutely contradicted, denied by their premised works.

Whiles these things were acted in the Parliament at Carlisle against the Popes Innovations and extortions; to prevent their vigorous execution by the King, Venit ad illud Parliamentum circa festum Cathedrae S. Petri (then translated from Rome in Italy, to Burdeaux in France) quidam Cardinalis Sabinensis, Magister Petrus Ispanus, missus a latere Papae in Angliam, ad perficiendum ordinatum matrimonium inter primogenitum Regis Angliae Edwardum, & filiam Regis Francorum Isabellam, secundum quod a Papa Bonifacio, tanquam pacis mediatore, ordinatum fuerat (as was pretended,) Cui per Regem responsum est, Paratum se implere quae ordinata sunt, dummodo Rex Franciae velit ex parte sua, quae ad ipsum pertinent, adimplere. Dederat enim Rex Francorum, dum Vasconiam tenuerat, Castrū quod Mali Leonis dicitur, cuidam Militi, qui illud adhuc detinebat, nec ad mandatum Regis Francorum illud curabat restituere. Ob quam causam fertur illud matrimonium hactenus fuisse dilatum. Rediit itaque Cardinalis Londinum, ut super his certitudinem expectaret, et Ecclesias Anglicanas depilaret (his chief design.) Nam per Bullam habere voluit a cunctis Cathedralibus, Conventualibus, Regularibus et irregularibus Ecclesiis et Prioratibus, duodecim marcas sterlingorum: De Rectoriis vero octo denarios de qualibet marca. Contra hanc autem exactionem, appellatum est a Clero Angliae (to the King and his Council, as supreme, indifferent Judges in this case.) Et ordinatum est per Consilium Regis (against the Popes express Bull) istum Cardinalem non plus debet habere, quam acceperat olim Ottobonus Cardinalis, et Legatus in Angliam, scilicet dimidium postulati. A memorable president of the King and his Councils regulating, retrenching the exorbitant Procurations of the Popes own Legate à latere, against his Papal Bull.

This Parliament was afterwards adjourned to a further day by reason of the arrival of this Legate and Amanenus Lebretto in England, sent thither at the Kings request (as was pretended) about such affairs as concerned the state of Christianity, and the King and kingdom, as this Writ informs us.

REX dilecto & fideli suo Thomae Comiti Lancastr. Cum nuper vobis mandaverimus, quod in Octabis Sancti Hilary prox. praeterit. essetis apud Parliamentum, Nobiscum super quibusdam arduis negotiis Nos et statum regni nostri tangentibus, pro quibus venerabilis Pater Dom. Petrus Sabinen. Episcopus Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, ad Nos ex parte Domini Summi Pontificis est venturus, ut quem ante Octab. praedict. ad nos venisse credebamus, colloquium habitur. Et idem Cardinalis non erit ad Nos apud Karliol. ante diem Dominicam prox. post mediam Quadragesimae, viz. primam Dominicam in Passione Domini quae jam instat. Vobis mandamus in fide & dilection quibus nobis tenemini firmiter injungentes, quod dictis die & loco modis omnibus personaliter intersitis, Nobiscum super praemissis havituri colloquium et tractatum, vestrumque Consilium impensuri; Et hoc sub forisfactura omnium quae nobis forisfacere poteritis nullatenus omittatis. Teste Rege apud Lavercost, 22 die Febr.

Consimiles literae diriguntur subscriptis, viz. 2. Comitibus, & 24 Baronibus, recorded in the Clause Roll.

What care the King took for the honorable reception and entertainment of this Cardinal Legat upon his arrival in England, in all Cities and Counties, when he repaired to him to Carlisle, these Writs to the Mayors, Citizens, and the Commonalties of Canterbury, London, Huntindon, Lincoln, York, and Sheriffs of Cambridge, and his protections granted to him, evidence.

REX dilectis sibi Majori, Civibus, Ballivis, & toti Communitati Civitatis Cantuar. salutem. Cum venerabilis Pater Dominus Petrus Sabinensis Episcopus, sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, & amicus noster Charissimus a latere Domini Summi Pontificis missus ad Nos in nuncium jam accedat: Vobis mandamus rogantes, quatinus eidem Domino Cardinali cum ipsum ad Civitatem praedictam venire contigerit, quanto honorabilius et decentius poteritis obviam faciatis, ac eundem Cardinalem et alios de familia sua in dictam Civitatem curialiter admittentes ipsum in exenniis et aliis curialitatibus cum tanto honor quanto poteritis, respiciatis nostri rogaminis interventu, non permittentes quod hominibus dicti Domini Cardinalis dum infra Civitatem praedictam steterint, quoquo modo injuria, molestia, dampnum, impedimentum aliquod seu gravamen, aut quod victualia in eadem Civitate propter adventum dicti Domini Cardinalis ibidem subtrahantur, aut carius vendantur, set quod venditioni habundantius quam consueverunt exponantur, faciatis etiam Domino Cardinali ac hominibus suis habere Cariagium cum inde necesse habuerint, & ab ipsis super hoc fueritis praemuniti. Et praemissa omnia & singula faciatis, prout dilectus & fidelis noster Johannes de Banquell quam deputavimus ad praedictum Dominum Cardinalem ad nos conducendum vobis scire fecerit ex parte nostra, vobis enim exinde scire grates volumus speciales. Teste Rege apud Laurecost 10 die Decembris.

Eodem modo scribitur Civibus & Communitati de Roff. Majori, Civibus & Communitati London. Majoribus & Ballivis & Communitatibus Hunt. Linc. Eborum. Baronibus, Ballivis & probis hominibus Portus, quod eidem Cardinali cum ipsum in portu praedicto applicare contigerit, quanto, &c. Upon his intended departure thence, he issued these Writs to like purpose.

REX dilectis sibi Majori, Civibus, Ballivis, & toti Communitati Civitatis Eborum salutem. Cum venerabilis Pater Dominus P. Sabinensis Episcopus, sacrosanctae Romanae Ecclesia Cardinalis, & amicus noster charissimus, qui a latere Domini Summi Pontificis missus in nuncium ad nos usque Karliolum nuper venit, jam sit ad partes proprias rediturus; Vobis mandamus rogantes, quatinus eidem Domino Cardinali cum ipsum ad Civitatem praedictam venire contigerit quanto honorabilius et decentius poteritis obviam eatis, ac eundem Cardinalem et alios de familia sua in dictam Civitatem curialiter admittentes; ipsum in exennis et aliis curialitatibus cum tanto honor quanto poteritis, respiciatis nostri rogaminis interventu, non permittentes quod hominibus dicti Domini Cardinalis dum infra Civitatem praedictam steterint, fiant quoquomodo injuria, molestia, dampnum, impedimentum aliquod seu gravamen, aut quod victualia in eadem Civitate propter adventum dicti Domini Cardinalis ibidem subtrahantur, aut carius vendantur, set quod venditioni habundancius quam consueverunt exponantur, faciatis etiam eidem Domino Cardinali ac hominibus suis habere Cariagium cum inde necesse habuerint, et ab ipsis super hoc fueritis praemuniti, & praemissa omnia & singula faciatis, prout dilectus & fidelis noster Johannes de Banquell, quam ad dictum Cardinalem sic ad partes transmarinas redeuntem, dum infra regnum nostrum fuerit conducendum deputavimus vobis scire faciet ex parte nostra. Vobis etiam exinde scire grates volumus speciales. Teste Rege apud Karliolum 16 die Marcii.

Eodem modo scribitur subscriptis, viz. Majoribus, Civibus, Ballivis & Communitatibus Civitatum Linc. London. & Cantuar. & Ballivis & Communitatibus de Graham, Staunford, Hunt. Roff. & Dovor.

REX dilecto & fideli suo Johanni de Banquell salutem. Cum venerabilis Pater Dominus P. Sabinensis Episcopus, Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, & amicus noster charissimus, a latere Domini Summi Pontificis et sedis Apostolicae, quam intuitu personae ejusdem Cardinalis infra potestatem nostram bolumus honorari, habentesque de vestrae circumspectionis industria fiduciam pleniorem, vos ad dictum Cardinalem ad nos deputamus conducendum. Et ideo vohis mandamus, quod eidem Cardinali cum in regnum nostrum applicuerit, quanto deceutius poteritis occurrentes, ipsum in dictum regnum nostrum ex parte nostra curialiter recipiatis, et ipsum ad nos decenter et honorabiliter conducatis; Non permittentes, quod eidem Cardinali aut hominibus suis à quibuscunque fiant infra idem regnum nostrum injuria, molestia, dampnum, impedimentum aliquod seu gravamen. Mandavimus Vicecomitibus, Majoribus & Ballivis locorum per quae credimus ipsum versus nos venturum, quod victualia in Ballivis suis in magna abundantia venditiani exponi, et dicto Cardinali ac hominibus suis Cariagium cum inde indiguerint habere faciant, prout vos dictis Vicecomitibus, Majoribus & Ballivis ex parte nostra plenius injungetis. Et praemissa omnia & singula item circumspecte & provide faciatis, quod diligentiam vestram possimus merito commendare. In cujus, &c. Teste Rege apud La • recost 10 die Decembris.

Upon this Cardinal Legates arrival at Carlisle, what alterations he procured by his flateries, the Popes fair promises, and absolution of K. Edward from his Oath to his Nobles, to observe the Charters of Liberties he had granted and confirmed to them, (a most execrable act in the Pope, as Speed and others observe, as well as unjust and dishonorable in the King) to the enervating of his Parliaments premised proceedings, Acts against the Popes, this Cardinals, and his other Agents Exactions and Innovations, the Pleas and Records of this Parliament in the Tower, with other Records thus at large relate.

Post recessum vero Comitum, Baronum, aliorumque Magnatum, & totius Communitatis de Parliamento, Dominus Rex ad requisitionem venerabilis patris Petri Sabines Episcopy Cardinalis tunc ibidem existentis, mandavit Cancellar. per W. Coventr. & Lichf. Episcopum Thesaur. suum, ne hujusmodi Brevia adhu • consignaret. Et idem Rex postea literas subscriptas dictis Cleriois & Procuratoribus ipsius Papae in Anglia comm • rantibus fieri fecit, quae in Cancellar. irrotulantur.

REX omnibus Ballivis & fidelibus suis ad quos, &c. Sciatis quod ob reverentiam Sanctissimi in Christo patris Domini C. divina providenti • Sanctissimi Pontificis Sacrosanctae Romanae Ecclesiae, suscepimus in protectionem et defensionem nostram, necnon sal • um et securum conductum nostrum, dilectos nobis Magistros Willielmum Testa Archid. Draven. in Ecclesia Coven. & Petrum Amalmeni Canonicum de Burdegal. dicti Domini Papae Clericos, et sedis Apostolicae Nuncios, ac Archiepiscopatus Cantuar. Administratores, a seed praedicta specialiter deputatos, ipsorumque Commissar. et Ministros, in eundo per totum regnum nostrum pro negotiis ad Ecclesiam Romanam spectantibus expediendis, ibidem morando, et exinde ad dictam Romanam Ecclesiam redeundo. Et ideo vobis mandamus, quod praedictis Magistris Willielmo & Petro, aut eorum Commissariis seu Ministris, in eundo per regnum nostrum praedictum, pro expeditione negotiorum praedictorum, ibidem morando, et exinde redeundo, sicut praedictum est, non inferatis, seu quantum in vobis est ab aliis inferri permittatis injuriam, molestiam, dampnum, impedimentum aliquod seu gravamen, et si quid eis forisfactum fuerit, id eis sine dilatione fac. emendari. In cujus rei, &c. Teste Rege apud Karliolum 4 die Aprilis, Anno, &c. 35. Per ipsum Regem; without and against the advise of his Council and Parliament.

REX omnibus ad quos praesentes literae pervenerint, salutem. Sciatis quod ob reverentiam sedis Apostolicae, et affectionem quam erga Sanctissimum in Christo patrem Dominum C. divina providentia Summum Pontificem gerimus et habemus, concedimus quantum in nobis est, quod dilecti nobis Magister Wilhelmus Testa Archid. Axaven. in Ecclesia Coven. & Petrus Amalmeni Canonicus Burdegal. se • is Apostolicae Nuncii, fructus primi a •• i a tempore reservationis inde per Dominum Papam sibi factae, de beneficiis Ecclesiasticis cum cura, et sine cura vacantibus in regno nostro provenientes, asque ad triennium secundum mandatum Apostolicum, non obstantibus quibuscunque Prohibitionibus in Parliamento nostro inde factis. Ita videlicet, quod de fructibus de Abbatibus seu Prioratibus vacantibus in eodem regno provenientibus se nullatenus intromittant, ad opus dicti Domini Summi Pontificis modo debito colligere, custodireque valeant et tenere. Hoc tamen observato, quod pecuniam inde provenientem extra idem regnum praeterquam per viam Cambii, non deferant seu deferri faciant quovis modo sine licentia specially. In cujus, &c. Teste ut supra.

Per ipsum Regem.

REX dilectis sibi Magistris Willielmo Testa Archid. Draven. in Ecclesia Coven. & Petro Amalmeni Canonico Burdegal. sedis Apostolicae Nunciis, salutem. Sciatis, quod ob reverentiam sedis Apostolicae, et affectionem quam erga Sanctissimum in Christo patrem Dominum C. divina providentia Summum Pontificem gerimus et habemus, volumus et concedimus, quod non obstante aliqua Prohibitione er parte nostra prius facta, super omnibus quae ad dictum Dominum Papam et Ecclesiam Romanam in regno et aliis terris nostris pertinent, et pertinere debent, utamini de caetero officio vestro, sicut Clerici et Nuncii aliorum Summorum Pontificum dicti Domini Papae praedecessorum prius in Anglia commorantes, officio a seed praedicta ipsis commisso uti consueverunt temporibus retroactis. Ita quod non faciatis aliquid seu etiam attemptetis, quod in praejudicium Coronae aut dignitatis nostrae Regiae, seu aliorum fidelium nostrorum cedere valeat quoquo modo. In cujus, &c. Teste Rege apud Karliolum 4 die Februarii.

Per ipsum Regem.

REX dilectis sibi Magistris Willielmo Testa, &c. sedis Apostolicae Nunciis, et Administratoribus Archiepiscopatus Cantuar. a seed praedicta specialiter deputatis, salutem. Sciatis, quod ob affectionem quam erga Dominum C. divina providentia Summum Pontificem gerimus et habemus, concedimus vobis, quod totam pecuniam ad Romanam Ecclesiam rationabiliter spectantem, per vos infra regnum nostrum collectam, tradendo cam Mercatoribus infra idem regnum, possitis per viam Cambii dicto Domino Summo Pontifici destinare. Ita quod monetam aliquam de Cuneo nostro, seu Argentum aliquod in massa extra idem regnum minime deferatis, seu per alios deferri aliqualiter faciatis. Teste ut supra.

Per ipsum Regem.

The King likewise so far divested himself of his unquestionable ancient Royal and gainful Prerogative, to gratify and enrich this Pope, (who complied with his designs) as to grant the custody of all the profits of the Archbishopric of Canterbury seised into his hands, to these two Roman Harpyes, by the Popes appointment, by this Patent.

REX dilecto & fideli suo Humfrido de Waledon, custodi suo Archiepiscopatus Cantuar. salutem. Licet nuper vobis commiserimus Archiepiscopatum praedictum cum pertin. quem ex certis causis capi fecimus in manum nostram, custodiendum quamdiu nobis placuerit: Ita quod de exitibus inde provenientibus nobis responderetis ad Scaccarium nostrum, prout in literis nostris patentibus vobis inde confectis plenius continetur. Ad requisitionem tamen Sanctissimi in Christo patris Domini Clementis divina providentia Summi Pontificis; Vobis mandamus, quod Archiepiscopatum praedictum cum pertin. una cum omnibus exitibus inde perceptis a tempore captionis ejusdem in manum nostram, dilectis nobis Magistris Willielmo Testa Archidiacono Aranen. in Ecclesia Coven. & Petro Amalmeni Canonico Burdegal. Clericis et Administratoribus Archiepiscopatus praedicti, per dictum Dominum Summum Pontificem deputatis, vel eorum alteri integre liberetis, custodiendum ad opus ipsius Domini Summi Pontificis, prout ipsis per eundem Dominum Summum Pontificem plentus est injunctum. Teste Rege apud Karliolum 26 die Marcii.

Per ipsum Regem nunciante Thesaurario.

He likewise issued these three Writs, for the Popes Legate to collect and levy his Procurations, and that as well in Ireland as England, (the main design of his Legation.)

REX Venerabilibus patribus Archiepiscopis, Episcopis, & Officialibus, ac Collectoribus Procurationum venerabilis patris P. Sabinensis Episcopy, sedis Apostolicae Nuncii in Anglia, salutem. Sciatis, quod cum dictus Cardinalis pro reformatione et completione pacis inter Nos et Regem Franciae ineundae et firmandae, ac communi commode regni nostri nobis nuper in Angliam per Dominum Summum Ponti •• cem fuerit destinatus, volumus quod idem Cardinalis omnes et singulas Procurationes suas percipiat et habeat in regno nostro praedicto, juxta formam et effectum literarum Apostolicarum sibi super perceptione Procurationum hujusmodi directarum, et quod idem Cardinalis vobis omnibus et singulis ut diligentiam et laborem quos poteritis adhibeatis ad dictas Procurationes integre juxta formam praedictam, levandas et colligendas, ac sibi celeriter liberandas, quodque nullus vestrum eum impediat in hac parte firmiter injungere valeat et mandare. Vos igitur in praemissis taliter habeatis, quod prae • atus Cardinalis praesens mandatum nostrum sibi sentiat profuturum, quodque de vobis non habeat materiam conquerendi. Teste Rege apud Karliolum 4. die Maii.

REX dilectis sibi Collectoribus Procurationum venerabilis patris P. Sabinen. Episcopy, sedis Apostolicae Nuncii, in Coventr. & Ly • chfield. Dioc. constitutis, salutem. Cum nuper concesserimus praefato Cardinali, quod ipse omnes et singulas Procurationes suas percipia • et habeat in regno nostro, jurta formam et effectum literarum Apostolicarum sibi super perceptione Proc • rationum hujusmodi directarum, prout in literis nostris patentibus Archiepiscopis, Episcopis, Offic. et vobis ac caeteris dictarum Procurationum in dicto regno nostro Collectoribus inde directis plenius continetur. Volumus et concedimus, quod inspectis literis nostris praedictis dictas Procurationes in Dioc. praedicta, juxta vim et effectum literarum earundem, ad opus dicti Cardinal • s colligatis et levetis, non obstant • bus quibuscunque mandatis nostris contrariis, si quae forsitan vobis direximus in hac parte. In cujus, &c. Teste Rege apud Caldecotes 28 die Junii.

REX Venerabili in Christo patri Th. eadem gratia Ymelacen. Episc. Canc. suo, & dilectis & fidelibus suis Johanni Wogan Justic. suo Hiberniae, & Richardo de Bereford Thesaur. suo de Scaccario Dublin. & omnibus Ballivis & fidelibus suis in Hibernia ad quos praesentes literae pervenerint, salutem. Cum venerabilis pater Dominus P. Sabinensis Episcopus, sedis Apostolicae Nuncius, pro reformatione et completione pacis inter Nos et Regem Franciae ineundae et firmandae nuper in Anglia ad nos missus certos Procuratores suos, ad Procurationes suas in partibus Hiberniae sibi debitas, prout in literis Apostolicis plenius continetur, colligendas et levandas ad partes illas jam transmittat. Vobis mandamus, quod dictis Procuratoribus consulentes sitis et auxiliantes in praemissis, ipsisque salvum et securum conductum, si necesse fuerit, ad pecuniam de dictis Procurationibus provenientem usque in Angliam deferendam, sumptibus suis habere faciatis, cum per ipsos debite fueritis requisiti, ut pecunia illa exinde per viam Cambii ad partes deferri valeat transmarinis. Cumque intellexerimus, quod quaedam injuriae et transgression Procuratoribus dicti Cardinalis in illis partibus sint illatae: Vobis injungimus firmiter & mandamus, quod si quid eis injuriatum inveneritis, id eis faciatis sine morae dispendio debite emendari; Non permittentes, quantum in vobis est, quod aliqua injuria seu molestia Procuratoribus ipsis ab aliquibus inferatur. Teste Rege apud Karliolum 4 die Maii.

Per breve de Private Sigillo.

Yet withal he issued this Writ to prohibit him to exact any Procurations from his Free-Chapels, as he endeavored.

REX Collectoribus Procurationum venerabilis patris P. Sabinensis Episcopy, Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, salutem. Cum libera Capella nostra Sancti Martini Magni London. sicut et caeterae liberae Capellae nostrae, ab omni Iurisoictione ordinar. necnon et ab omnibus Exactionibus, Contributionibus et Procurationibus quibuscunque fit exempta, libera penitus et immunis, vos, sicut accepimus a dilectis nobis in Christo Decano et Capitulo Capellae nostrae praedictae, Procurationes ad opus praedicti Cardinalis exigitis, et ipsos ad Procurationem eandem solvendam graviter compellitis, in nostri et ipsius liberae Capellae nostrae praejudicium manifestum: Nos igitur attendants super hoc nobis et Regiae nostrae dignitati posse de facili derogari, nisi citius in hac parte apponamus remedium opportunum. Vobis mandamus firmiter inhibentes, ne a praefatis Decano et Capitulo hujusmodi Procurationes, vel alias Exactiones in nostri et dictae Capellae nostrae praejudicium aliqualiter exigere praesumatis, per quod oporteat nos manum ad hoc apponere graviorem. Teste Rege apud Karliolum 28 die Marcii.

The King likewise to gratify and endear this Cardinal to him, besides his Procurations, granted him an Annual Pension during his life of 50 Marks a year, out of his Exchequer, by these Patents.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Attendentes grata et laudabilia obsequia per venerabilem patrem P. Episcopum Sabinensem, Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinalem, nobis et regno nostro ante haec tempora multipliciter et imposterum impendenda, eidem Cardinali Quinquaginta Marcas singulis annis ad totam vitam suam, ad Seacearium nostrum in festo Sancti Michaelis nomine pensionis percipiend. duximus concedendas. In cujus, &c. Teste Rege apud Karliolum 27 die Junii.

Per ipsum Regem nunciante Thesaur.

REX Thesaur. & Camerariis suis, salutem. Liberate de Thesauro nostro venerabili patri P. Sabinensi Episcopo, Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinali, Quinquaginta Marcas pro termino Sancti Michaelis proximo futuri, de illis Quinquaginta Marcis quas eidem Cardinali concessimus singulis annis ad totam vitam suam, ad Scaccarium nostrum in festo Sancti Michaelis nomine pensionis percipiend. Teste Rege apud Caldecotes 29 die Junii.

Per ipsum Regem nunciante Thesaur.

Praetextu quarum literarum praefati Clerici Domini Papae non habentes respectum ad Prohibitiones eis inde in dicto Parliamento factas, ad omnia praedicta extorsiones et gravamina facienda reverterunt; et quia dicti Clerici postea occasion Prohibitionum illarum per plures de regno impediti fuerunt. quo minus extorsiones suas et gravamina sicut prius facere possent: Et idem Clerici in Concilio Domini Regis apud Westm. ad festum Sanctae Trinitatis proximo sequen. quasdam petitions super impedimento eis facto porrexerunt et protulerunt coram Consilio ibidem literas suas supradictas. Et quia compertum fuit per easdem, quod Dominus Rex nichil revocavit de praedicta Ordinatione facta in Parliamento, nec aliquid eisdem Clericis concessit per literas praedictas, nist quod primos fructus Ecclesiarum vacantium, quantum in Rege fuit colligere possint et habere, et super hoc quod nichil facerent, nec attemptarent, quod cederet in praejudicium Coronae seu dignitatis Regiae, aut aliorum fidelium Regis, et quod singula gravamina praedicta in praejudicium Regis, et aliorum fidelium suorum cedunt, de mandato Domini Regis tune apud Karliol. existentis: Concordatum fuit in eodem Concilio, quod praefati Clerici nulla de gravaminibus praedictis facerent, nec primos fructus Ecclesiarum de patronatu Regis, pro eo quod in praejudicium Regis Coronae cederet, nec aliorum haberent. Intelligentibus autem dictis Clericis de concordia hujusmodi petitions suas ulterius in Consilio prosequi seu ibidem ad responsionem earundem habenda accedere noluerunt. Ideoque ordinata fuit et facta eisdem Prohibitio subtus scripta.

REX Magistris W. Testa & Petro Amalmeni, salutem. Cum vos quasdam petitions coram nobis in Consilio nostro exhibueritis ad quas respondere nondum deliberatum existit, et vos ut dicitur, aliqua prosequamini praejudicialia nobis, Coronae et dignitati nostrae Regiae, necnon et Proceribus, Magnatibus, ac populo regni nostri hujusmodi deliberatione pendente: Vobis mandamus firmiter inhibentes, ne quicquam quod in nostrae Regiae dignitatis laesionem, seu Procerum, aut populi dicti regni praejudicium cedere poterit quoquo modo per vos vel per alios aliqualiter attemptetis, seu etiam faciatis attemptari. Teste Rege apud Karliolum 27 die Junii, Anno 35.

Ista Prohibitio eis liberata fuit per manus Majoris, Aldermannorum, & Vicecom. London.

Postea vero antequam de ulteriori remedio, si dicti Clerici contra Prohibitionem illam venire praesumpsissent posset provideri, Dominus Rex extremum clausit diem, per quod ulterius inde nichil actum erat.

The Popes Legate having thus obtained the Popes and his own ends, in suspending, or countermanding the Writs and Acts against the Popes Provisions, First-fruits, and other Exactions promoted by William de Testa, in filling his purse with new excessive Procurations from the Clergy and Religious persons in England and Ireland, and gained an annual Pension during his life, without doing the least good to the King, Kingdom or Christianity, resolving to depate from England procured these Patents of Protection, and honorable reception in all Cities, Places in his return, as he received at his arrival, and progress to the King at Karlisle, though he continued in England till after the Kings decease and funeral.

REX dilecto & fideli suo Johanni de Banquell, salutem. Cum venerabilis pater Dominus P. Sabinen. Episcopus, Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, & amicus noster charissimus, qui a latere Domini Summi Pontificis missus in Nuncium ad nos usque Karliolum nuper venit, jam sit ad partes proprias rediturus: Nos corditer affectantes dictum Dominum Cardinalem, tam ob reverentiam dicti Summi Pontificis et sedis Apostolicae, quam intuitu personae ejusdem Cardinalis infra regnum et potestatem nostram decenter per nos et nostros fideles singulos honorari; habentesque de vestrae circumspectionis industria fiduciam pleniorem, vos ad dictum Cardinalem sic ad partes transmarinas redeuntem dum infra regnum nostrum fuerit deputavimus conducendum. Et ideo vobis mandamus, quod ipsum Dominum Cardinalem dum infra dictum regnum nostrum sic fuerit quanto decentius et honorabilius poteritis conducatis, non permittentes quod eidem Cardinali aut hominibus suis a quibuscunque fiant injuria, molestia, dampnum, impedimentum aliquod seu gravamen. Mand. Vic. Majoribus & Ballivis locorum per quae credimus ipsum versus partes dictas rediturum, quod victualia in Ballivis suis in magna habundantia venditioni exponi, & dicto Cardinali ac hominibus suis cariagium cum inde indiguerint habere faciant, prout vos dictis Vic. Majoribus & Ballivis ex parte nostra plenius injungetis; Et praemissa omnia & ungula ita circumspecte & provide faciatis, quod diligentiam vestram possimus merito commendare. In cujus, &c. Teste Rege apud Karliolum 16 die Marcii.

REX Vic. Kanc. salutem. Praecipimus tibi, quod cum venerabilis pater Sabinen. Episcopus, Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, partibus Cantuar. appropinquaverit, ad transfretand. occurras ei & comiteris eum usque Dovor. et de exitibus Ballivae tuae ipsius passagium acquietes, et nos tibi inde in compoto tuo ad Scaccarium nostrum debitam allocationem habere faciemus. Et hoc nullo modo omittas. Teste Rege apud Karl. 3 die Julii.

Per ipsum Regem.

Anno eodem, the King to gratify and reward this Cardinal Legate at his seeming departure hence, issued these Writs to his Chancellor to confer the first Church or Prebendary in his gift of the value of 300 Marks a year or upwards upon him, or several Livings or Prebendaries amounting to that value, if none of so great a value became void, and to present or collate him thereunto, as this Writ and Memorandum assures us.

EDward par la grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlaunde, & Ducs Daquitaine, all honorable pere en Dieu R. par la meisme grace Evesque de Londres nostre Chancellier, saluz. Por ce que nous avoms grantez all honorable pere en Dieu Thomas par la meisme grace du Title de Seinte Sabine Prestre Cardenal, que nous li purveroms de la premere Eglise ou provende qe se voidera de nostre donoison, et que soit purement de lay patronage, jusques a la value de trois centz marcs, ou la entour, vous mandoms que vous facez diligeaument espier quant nule tiele Eglise ou provende se voidera de nostre doneison, et au plus tost que vous purrez saver nule tiele Eglise ou provende vacant de la dite value de nostre doneison, et de lay patronage sicome est avandit, facez ent fair lettres de presentement, ou de collation souz nostre grant seal en due form au dit Cardenal, si que nous peussoms estre quites verse li de nostre grant avantdit. Et sil aviegne per avienture que cest grant ne peust estre acompli en une Eglise ou provende, nous voloms qil soit acompli en deux, ou trois Eglises ou provendes de lay patronage que aveignent a la value susdite, issint que cesti nostre grant ne soit delaez per nul autre mandement. Et meismes les lettres de presentement ou de collation facez liverer a li ou a son procurateur on cele pertie. Don souz nostre prive seal a Cardoill le 26 jour Dav • rill, l'an de nostre regne 35.

MEmorandum quod Dominus Rex per breve de privato sigillo suo de data apud Karliolum 26 die Aprilis, anno regni sui tricesimo quinto, mandavit venerabili patri R. London. Episcopo Cancellario suo, quod ipse diligenter faceret explorari quando aliqua Ecclesia seu Praebenda de donatione Regis, quae esset pure de laico patronatu Regis valoris trescentarum marcarum vel circiter vacaret. Et quam cito idem Cancellarius scire poterit aliquam talem Ecclesiam vel Praebendam vacare, faciat inde literas de praesentatione seu collatione sub magno sigillo Regis in forma debita, pro venerabili patre Thoma Titulo Sanctae Sabinae Presbytero Cardinali: Et si contingat quod dicta concessio Regis compleri non possit in una Ecclesia, vel in una Praebenda, Rex vult, quod compleatur in duabus vel tribus Ecclesiis seu Praebendis de laico patronatu Regis, ut dictum est, quae attingant ad valorem supradictum. Ita quod praedicta concessio Regis non differatur per aliquod aliud mandatum Regis.

Moreover the King at this Legates request, respited the Oath of Fealty due to him from the Archbishop of Rhoan by reason of his Temporalties in England, and commanded the Temporalties to be restored to his Proctor before he had taken his Oath of Fealty to the King, notwithstanding a Debt charged on them by the Kings Writ to a third person, which the King engaged to pay, as these Records inform us.

REX dilecto & fideli suo Waltero de Gloucestria Escaetori suo ultra Trentam, salutem. Quia ad instantiam venerabilis patris P. Sabinensis Episcopy, Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, dedimus respectum venerabili patri B. Archiepiscopo Rothomagensi, usque ad festum Pentecostes prox. futur. & ab eodem festo usque in unum annum proximo sequentem completum, de fidelitate sua quam nobis facere tenetur, de terris et tenementis quae de nobis tenet infra regnum nostrum, et quae per mortem praedecessoris sui capta sunt in manum nostram: Vobis mandamus, quod omnes terras & tenementa in Balliva vestra, quae occasion mortis praedecessoris praedicti Archiepiscopi cepistis in manum nostram, Galfrido Columbel Clerico & Attornato ipsius Archiepiscopi sine dilatione liberetis, nomine ejusdem Archiepiscopi custodiend. Ita quod idem Archiepiscopus in fine dicti anni ad nos accedat, fidelitatem suam nobis facturus pro terris & tenementis supradictis. Teste Rege apud Karliolum primo die Aprilis.

Per ipsum Regem.

Eodem modo mandatum est Richardo Oysel Escaetori citra Trentam. Teste Rege ut supra.

REX dilecto sibi Magistro Johanni Jeroun, salutem. Cum nuper ad instantiam venerabilis patris P. Sabinensis Episcopy, Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, dederimus respectum venerabili patri B. Archiepiscopo Rothomagen. usque ad festum Pentecostes proximo futurum, & ab eodem festo usque in unum annum proximo sequentem completum, de fidelitate sua quam nobis facere tenetur, de terris et tenementis quae de nobis tenet infra regnum nostrum, et quae per mortem praedecessoris sui capta sunt in manum nostram: Et mandaverimus dilecto & fideli nostro Richardo Oysell Escaetori nostro citra Trentam, quod omnes terras & tenementa in Balliva sua, quae occasion mortis praedecessoris praedicti Archiepiscopi cepit in manum nostram, Galfrido Columbell Clerico & Attornato ipsius Archiepiscopi sine dilatione liberaret, nomine ejusdem Archiepiscopi custodiend. Ita quod idem Archiepiscopus in fine dicti anni ad nos accederet, fidelitatem suam nobis facturus pro terris et tenementis supradictis. Ac idem Escaetor nobis significaverit, quod dictum mandatum nostrum juxta tenorem ejusdem exequi non valebat, pro eo quod terras & tenementas praedicta diu est vobis praetextu cujusdam brevis sub sigillo Scaccarii nostri sibi super hoc directi liberavit, tenend. quamdiu nobis placeret, reddendo inde nobis per annum quinquaginta marcas, prout in transcripto brevis praedicti quod dictus Escaetor noster sub sigillo suo nobis misit plenius continetur. Vobis mandamus, quod terras & tenementas praedicta vobis ex parte nostra sic commissa, praefa • o Galfrido sine dilatione liberetis custodiend. in forma supradicta. Volumus enim vos de praedictis quinquaginta marcis, ex nunc ad dictum Scaccarium nostrum prout justum fuerit exonerari. Teste Rege apud Karliolum 16 die Aprilis.

In a Bundle of Writs of Privy Seal in the White Tower, I found this Writ of the King to his Chancellor, to translate a French Letter therein mentioned into Latin; and send it to the Pope under the Great Seal, to thank him for his vigilancy to send this Legate to him into England, though his deportment here demerited no such thanks from the Church, Clergy or Kingdom.

EDward par la grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlaunde, & Ducs Daquitaine, a nostre chier Clerk William de Hamelton nostre Chauncellier, saluz. Nous vous enveoms deuz ces lettres une note escrite en Franceis dunes lettres, que nous voloms enveer a nostre chier pere le Pape, & vous mandoms que meisme la note facez translater en Latyn, en bone & covenable form, & sealer de nostre grant seal, & liverer as porteurs de ces lettres par les porter avant a nostre pere avantdit. Don souz nostre prive seal a Laurecost le 3 jour de Janeuer, l'an de nostre regne 35.

AU Pape, par le Roy. Tresseint pere, nous av • ns bien entenduz per voz lettres, les queles vous nous enveastes per les porteurs de cestes, coment vous avez enveez verse nous, Sire Pierres Lespaignol Cardenal, & Monsieur Amaneu Seigneur de Lebret, pur aucunes busoignes touchantz le commun profit de la Christiente, et l'estate de nostre Roiaume, & faisons savoir a vestre Seintete que grant temps avant que voz dites lettres nous vindrent, aniens nous enveez a vous noz lettres pur meismes les busoignes, les queux lettres nous entendons que vous soient despiecea venues, et mercions cherement a vestre Seintete de ce que vous nons enveez tieuz messages, qui nous ont este et sont si especiaur, et meesment d • dit Cardenal, le quel nous entendons qui d • it especialment amer Edward nostre chier filz qui est d • sank Despaigne, de quel pais meisme le Cardenal est. Par quoi tresseint pere nous sumes molt leez de la venue de voz ditz messages.

He likewise commanded his Chanceller to write and send other Letters to the Pope in his name, on the behalf of Duncan de Fyf, for to dispense with a marriage within the degrees of consanguinity.

EDward par la grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlaunde, & Ducs Daquitaine, a nostre chier Clerk William de Hamelton nostre Chancellier, saluz. Nous vous mandons que vous facez fair lettres souz nostre grant seal de priere, en bone & especiale form all nostre treschier pere le Pape, que por le bien de pees & por l'amour de nous il pleise a sa Seintete dispensers matremoyne se puisse fair entre Duncan de Fyf & Marie de Monthermer, nient contrestant qil se appertienont en degree de parente ou diffinite defenduz quant a contract de matremoyne. Et facez fair autres lettres de priere a Sire Pierres de Columpne Cardenal, quil vueille avancer cele busoigne devers nostre dit pere le Pape en la meilleure manere qe il porra por l'amour de nous. Et meismes les lettres ensi faites facez liverer au portour de cestes lettres, & les porter avant selonc ce que li est enioignt. Dat souz nostre prive seal a Laurecost le 12 jour d' October, l'an de nostre regne 35.

The King also sent this Letter to the Pope, for his Dispensation for another Favorite of his to marry one within the prohibited degrees of consanguinity, made a matter only to gain money to the Pope, not of conscience in that age.

PApae Rex, devota pedum oscula beatorum. Attendentes obsequia utilia & accepta quae dilectus & fidelis noster Poncius Dominus de Castellione nobis laudabiliter hactenus impendit, status ipsius & suorum commodum & honorem non indign inducimur procurare, sperantesque quod solita vestra benignitas illos amplioris favoris gratia prosequatur quorum obsequiosa promptitudo penes nos exuberat, & quibus morum honestas & generis nobilitas suffragantur. Ideoque cum super matrimonio inter Poncium filium dicti Poneii, & Johannam de Peregore contrahendo, jam ut intelleximus habitus sit tractatus, iidem Poncius filius Poncii & Johanna, pro eo quod in gradu consanguinitatis prohibito se attingunt, absque sedis Apostolicae gratia nequeunt matrimonialiter copulari, Sanctitati vestrae devotis precibus supplicamus, quatinus ut praefatus Poncius dictam Johannam ducere valeat in uxorem, prout vestra decreverit paternitas reverenda, nostrorum interventu rogaminum dispensare dignemini graciose. Dat. apud Karli • lum 26 die Aprilis.

Per breve de privato sigillo.

The King this year commanded his Chanceller to write a Letter to the Pope and some Cardinals, in the best form he could, for the canonization of Robert Grosthead Bishop of Lincoln, in pursuance of that he writ to the Pope the year before for that purpose.

EDward par la grace de Dieu Roy Dengleterre, &c. all honorable pere en Dieu R. par la meisme grace Evesque de Londres nostre Chancellier, saluz. Come le honorable pere en Dieu Levesque de Nicole & le Chapitre de Leglise de meisme le lieu, soient enpurchaceant devers nostre pere le Pape le canonizement de seint Robert Grosseteste jadis Evesque de Nicole. Nous eantz la busoigne de dit canonizement molt a cuer, et destrantz que ele se face all honur de Dieu et de Seinte Eglise, et du dit corps seint ausint, vous mandoms que vous facez fair lettres de nostre grant seal en bone form, et especiale a nostre dit pere le Pape, enpriant a grant devocion come il affiert pur tien corps seiut, pur qui Dieu ad monstre grantz miracles, quil vueille le canonizement du dit corps seint granter et fair. Et facez ausint fair autres lettres de nostre dit seal en bone form & especiale deper nous a Sire Reymon del Gout neveuz nostre dit pere le Pape, a Sire Pierres Lespaynel, & a Sire Thomas de Jorz Cardenaux de la Seinte Eglise de Rome, enpriant que a la busoigne du dit canonizement, avancer et exploiter ils mettent tote l'aide et le bon consail quil porront, pur l'onur de Dieu, de Seinte Eglise, et de dit corps seint, et ausint pur amour de nous; les queles lettres facez fair, & deliverer a celi qi la busoigne suyra devers vous, au plus tost que vous porrez en bone manere. Don souz nostre prive seal a Cardoill le 6 jour de Mey, • an de nostre regne 35.

Anno 35 E. 1. I found no fewer then 15. Prohibitions among the Bundles of Writs of that year in the White Tower, brought at the Suits of the King, or persons injured, for holding and prosecuting Pleas in Court Christian, for Chattels and Debts, not belonging to them, against the Kings Prohibitions, to the hurt of his Crown and Royal Dignity: A breviate whereof I shall only present you with.

EDwardus Dei gratiae Rex Angliae, &c. Vic. Ebor. &c. Si Petrus Fraunkeleyn & Agn. uxor ejus, &c. pone, &c. Magistr. Gudricum de Eborum, Magistr. Franciscum de Taytan, & Nicholaum de Cl • rc, quare tennerunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram: Pone etiam, &c. Henr. de Derby Capellanum, & Gregorium le Chapelayn de Akum, quare secu • i sunt idem placitum in eadem Curia, contra Prohibitionem nostram, &c. Teste meipso apud Lauretost 4 die Januarii, Anno regni nostri 35. Vic. Lanc. Si Simon de Tayllur, &c. pone Magistr. Henricum de Stowe, &c. quare tennit (consimile) placitum, &c. Pone etiam Robertum Marmyoun Personam Ecclesiae de Wyntringham, quare secutus est idem placitum, &c. Teste me • pso apud Karliolum 28 die Maii, An. r. n. 35. Vic. Devon. Si Philippus Lovecock de Tyverton, &c. Pone, &c. Nicholaum Mayon, quare secutus est (consimile) placitum. Teste meipso apud Lauretost 22 die Novembr. An. r. n. 35. Vic. Cornub. Si Wilhelmus de Roscadan, &c. Pone Magistr. Robertum de Powerinam, quare tennit (consimile) placitum, &c. Pone etiam, &c. David Vicarium Ecclesiae de Menstre, quare secutus est idem placitum, &c. Teste meipso apud Lauretost 22 die Novembr. An. r. n. 35. Vic. Berks, &c. Si Matill. Bygod, &c. Pone, &c. Jacobum de Bokyngham, quare tenuit (consimile) placitum, &c. Pone etiam, &c. Willielmum Bygod, &c. quare secutus est idem placitum, &c. Teste ut supra 22 die Novembr. with an alias, Teste ibidem 26 die Novembr. Vic. Somerset. &c. Si Richardus de Sancta Barba, &c. pone, &c. Abbatem Glaston. &c. quare tenuit (consimile) placitum, &c. Pone etiam, &c. Muriellam Pastrel, &c. quare secuta est idem placitum, &c. Teste ut supra 25 die Novembr. Vic. Berks, &c. Si Reginaldus de Bradeburn, Swaynus de Mettley, Johannes le Whelere, Andraeas le Whelere, & Johannes le Horspath, &c. pone, &c. Magistr. Radulphum de la Mere, & Petrum Rokekyn de Walyngford, &c. ostensuri, quare secuti sunt (consimile) placitum, &c. Teste ut supra 26 die Novembr. Vic. Devon. &c. Si Nicholaus de Kirkham, Wilhelmus de Ferrariis, Richardus Lamberton, Guido le Bret, & Richardus le Tayllur, &c. pone, &c. Magistr. Johannem de Brenton, &c. quare tenuit (consimile) placitum, &c. Pone etiam, &c. Walterum de Ferrariis Personam Ecclesiae de Byor, &c. quare secutus est idem placitum, &c. Teste meipso (qua supra) 20 die Decembr. Vic. Devon. &c. Si Johannes de Alre, & Petrus Wych, &c. pone, &c. Magistr. Willielmum de Kilkenny, &c. quare tenuit (consimile) placitum, &c. Pone etiam, &c. Margeriam filiam Eustachii le Barum, &c. quare secuta est idem placitum, &c. Teste ut supra 20 die Decembr. Vic. Leycestr. &c. Si Walterus le Palmer de Melton, &c. pone, &c. Magistr. Thomam de Nassington, &c. quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis, &c. contra Prohibitionem nostram. Pone etiam Gilbertum Chery, &c. quare secutus est idem placitum in eadem Curia, contra Prohibitionem nostram, &c. Teste meipso apud Lauretost 22 die Decembr. Anno regni nostri tricesimo quinto.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. Vic. Ebor. &c. Pone, &c. Rogerum de Leslerton, ostensur. quare cum placita de catallis et debitis in regno nostro quae non sunt de Testamento del Matrimonio, ad Coronam et dignitatem nostram specialiter pertineant, idem Rogerus, &c. secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis Abbatis de Beland, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, in lae •• onem Coronae et dignitatis nostrae, et contra Prohibitionem nostram. Test • meipso apud Karl. 17 die Marcii, An. r. n. 35. Rex, &c. Venerabili in Christo patri W. Archiepiscopo Ebor. &c. quod venire faciatis, &c. Johannem le Franceys Clericum vestrum, ad respondend. tam Nobis quam Abbati de Salleye, &c. quare cum placita, &c. (ut supra) tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis Abbatis de Salleye, quae non sunt de Testamento, &c. Teste R. de Hengham apud Westm. 12 die Maii, An. r. n. 35. Vic. Ebor. &c. Pone, &c. Walterum fil. Roberti Tote de Mapelton, &c. quare cum placita, &c. (ut supra) secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis Prioris de Bridlington, quae non sunt, &c. Teste meipso apud Karliol. 8 die Junii, An. r. n. 35. Vic. Suff. &c. Pone, &c. Willielmum Oleteyn de Layfeld, & Johannem Fysks, &c. quare cum, &c. (ut supra) secuti s • nt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis Philip. de Thorpe Personae medi • tatis Ecclesiae de Fresyngfeld, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, in laesionem Coronae et dignitatis nostrae, et contra Prohibitionem nostram, &c. Teste meipso apud Lauretost 8 die Decembr. Anno regni nostri tricesimo quinto.

To these I shall subjoin this memorable Writ the same year.

REX Vic. Ebor. salutem. Dissimulare non possumus sicuti nec debemus, quin impugnatores juris nostri Regii, ad cujus conservationem vinculo juramenti astricti suntus faciamus prout convenit castigare. Cum igitur dilectus Clericus noster Walterus de Bedewynd possessionem Thesaurariae in Ecclesia beati Petri Ebor. virtute collationis nostrae sibi inde pleno jure nostro factae, et per considerationem nostrae Curiae sit adeptus, nosque pro eo quod intelleximus jam de novo, quod quidem jura dictae Coronae nostrae, necnon et judicia in Curia nostra reddita enervare praesumentes, Commissiones per quas idem Clericus noster super possessione sua Thesaurariae praedictae posset de facili turbari, Iudicibus Ecclesiasticis fieri precurarunt, inhibuerimus per literas nostras patentes omnibus et singulis personis Ecclesiasticis in quacunque dignitate vel • fficio constitutis, ne praetextu alicujus Commissionis eis vel eorum alicui per quemcunque factae vel faciendae super Thesauraria praedicta, seu aliquibus ad • am pertinentibus, quicquam nobis inconsultis facere praesumant, per quod dictus Clericus noster super possessione sua Thesaurariae praedictae, seu aliquorum ad eandem spectantium indebite perturbari, aut juri Coronae nostrae in aliquo valeat derogari: Tibi praecipimus, quod si quem in Balliva tua inveneris, qui post inhibitionem hujusmodi ex parte nostra sibi factum, virtute alicujus Commissionis per quemcunque sibi factae vel faciendae quicquam nobis incon • ultis attemptaverit, per quod dictus Clericus noster super possessione sua praedicta indebite turbari, aut juri Coronae nostrae praedictae in aliquo valeat derogari, tunc ipsum arestes et in prisona nostra salvo custodias quousque aliud a nobis inde habueris in mandatis. Et hoc nullo modo omittas. Teste Rege apud Karliolum 10 die Marcii.

Per breve de privato sigillo.

Thus as the Pope, his Legates, Nuncioes, Agents usurped upon the Rights and Prerogatives of the Crown, and Subjects Liberties on the one hand, so on the other hand our Archbishops, Bishops, Archdeacons, Officials, and Ecclesiastical Courts, from the first to the very last year of this Kings reign, perpetually encroached, usurped upon the Temporal Jurisdiction, Crown, Dignity, Courts, and his Subjects Liberties, notwithstanding all Regal Prohibitions, Attachments, Informations, and Suits against them, in highest contempt of his Sovereign Authority, Jurisdiction, Parliaments, Council, Courts, Judges, by holding Pleas of Chattels, Debts, Trespasses, Advowsons of Churches, Chapels, Lay-fees, and other causes peculiar to his Crown and Dignity; frequently Excommunicating his Officers and Subjects who brought Prohibitions to restrain their Usurpations, and Imprisoning them upon Capias Excommunicatums, on purpose to vex, discourage, or disable them to prosecute their just Actions against them, for these their d • sloyal Usurpations on the Kings Crown and Royalties, against their Oaths and Allegiance to this their Sovereign Lord. Such incorrigible Pests, grievances and Nusances were they both to the King and Subjects in that age, and in most preceding and succeeding generations, as these and the premised Records abundantly evidence, beyond contradiction.

With what armed Lay-force and violence some Clergymen then kept possession of Prebendaries and Houses thereunto belonging, against the Kings Clerks, in affront of his Royal Authority and Title, and how the King proceeded against them thereupon, this Writ and the Return thereof will inform us.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae; Vic. Huntingd. salutem. Cum nuper dederimus & concesserimus dilecto Clerico nostro Magistro Johanni de Cadamo Praebendam de Leghton Manner. in Ecclesia beatae Mariae Lincoln. vacantem, & ad nostram donationem spectantem, ration Episcopatus Lincoln. nuper vacantis, & in manu nostra tunc existentis: Habendum cum suis juribus & pertinentiis quibuscunque: & venerabili patri Johanni Episcopo ejusdem loci mandaverimus, quod praefatum Clericum nostrum ad dictam Praebendam admitteret, stallumque in Choro & locum in Capitulo ration dictae Praebendae assignaret eidem. Ac idem Episcopus, Decanusque & Capitulum ejusdem Ecclesiae ipsum Clericum nostrum ad Praebendam illam admiserint, & stallum in Choro locumque in Capitulo sibi assignaverint, prout ad ipsos ex officii sui debito pertinebat, Magister Philippus de Barton, Radulphus fil. Clementis de Leghton, Wilhelmus de Reygate, & Richardus le Messager, aggregata sibi ingenti multitudine malefactorum, et pacis nostrae perturbatorum, mansum Praebendae praedictae apud Leghton Manner. vi et armis ingressi, et effectum donationis et concessionis nostrarum praedictarum enervare pro viribus machinantes, mansum illud cum pertin. praefato Johanni deforciant et detinent occupatum, et ipsum Johannem quo minus possessionem ejusdem mansi cum pertin. juxta donationem et concessionem nostras praedictas, et vim admissionis praedictae nancisci possit ut deberet impediunt minus juste, in nostri contemptum, et juris nostri Regii derogationem manifestam, et dicti Johannes dampnum non modicum, ac contra pacem nostram. Et quia hujusmodi contemptum et injuriam sustinere • olumus nec d • bemus, praesertim cum ad defensionem et tuitionem jurium nostrorum regiorum, ne per aliquorum usurpationes depereant vel aliqualiter subtrahantur, juramenti vinculo astringamur; Tibi praecipimus, quod per sacramentum proborum & legalium hominum de Balliva tua per quos rei veritas melius sciri poterit, diligenter inquiras de nominibus malefactorum praedictorum, qui una cum praedictis Philippo, Radulpho, Willielmo & Richardo, praedicta contemptum, injuriam, relistentiam & impedimentum fecerunt & faciunt, & praefatos Philippum, Radulphum, Willielmum & Richardum, ac omnes alios quos inde per Inquisitionem illam culpabiles inveniri contigerit attachies, ita quod eos habeas coram nobis à die Sancti Johannes Baptistae in 15. dies ubicunque tunc fuerimus in Anglia, ad respondendum nobis de praemissis, & ad faciendum & recipiendum quod Curia nostra consideraverit in hac parte. Et habeas ibi nomina malefactorum illorum & hoc breve. Teste meipso apud Karliolum 10 die Junii, anno regni nostri 35.

Dorso. Inveni per Inquis. quam per tenorem hujus brevis fieri feci, quod Radulphus fil. Clementis del Leghton, Wilhelmus de Reygate, Richardus le Messager, & Johannes le Provost, per praeceptum Magistri Philippi de Barton deforciaverunt & detinuerunt Magistro Johanni de Cadamo mansum de Leghton Manner. occupatum, quo min • s idem Magister Johannes possessionem ejusdem mansi nancisci potuit, ut deberet; Et a ••• ch •• vi Radulphum fil. Clementis, Richardum le Messager, & Johann • m le Provost, quorum corpora vobis mitto per portitorem brevis praesentis. Caeteri non fuerunt inventi in Balliva mea.

There being a cause long pending in Parliament, concerning the Advowson of the Church of Brugeford, the King willing to put a speedy period thereunto in the Parliament at Karlisle, issued this Writ to Boniface de Salariis to repair to that Parliament with all his Evidences, thereto defend the Kings and his own right thereunto.

REX dilecto sibi Bonifacio de Salariis, salutem. Quia quoddam negotium per venerabilem patrem W. Archiepiscopum Ebor. per petitionem praesentibus interclusum, in Parliamento nostro apud Karliolum, & petitions consimiles in aliis Parliamentis nostris per praedecessores suos, necnon & negotium dilecti & fidelis nostri Rogeri le Brabanzon, super jura patronatus Ecclesiae de Briggford coram nobis et Consilio nostro proposita multo tempora agitata dilationem ceperunt diutinam. Nos ne negotia illa diutius ob periculà quae ex hujusmodi dilatione imminere manifest noscuntur pendant ulterius indecisa; volentes ut nunc saltem fine debito terminentur, ad quod praesentia vestra requiritur specialiter in hac parte: Vobis mandamus, quod in crastino Sancti Gregorii Papae coram nobis et Consilio nostro sitis per vos vel alium sufficienter instructum apud Karliolam, ostensuri, si quid pro jure nostro, ac etiam statu vestro, quo ad contenta in petitionibus praedictorum Archiepiscopi & Rogeri habeatis quare ad finalem expeditionem praedictorum negotiorum minime fuerit procedendum; deferentes seu mittentes evidentias universas quas invenieritis vel habueritis in praemissis. Et habeas ibi tunc hoc breve. Teste Rege apud Laurecost 8 die Februarii.

There being a controversy between the Archbishop of York, the Archdeacon of Nottingham, and Boniface de Salariis, concerning their Ecclesiastical Jurisdiction over his and their Churches. the King by his Prerogative referred the examination thereof to two of his Justices by a Jury, and not to any Spiritual Court or Persons, by this Patent.

REX dilectis & fidelibus suis Edmundo de Eyncurt, Willielmo de Bereford, & Adae de Middleton, salutem. Suâ nobis venerabilis pater W. Ebor. Archiepiscopus petitione coram nobis et Consilio nostro exhibita supplicavit, ut cum ipse in Ecclesiis de Ludham, Estmarkham, Westmarkham, Wheteley, Harworth, Estbriggford & Walesby, suae Dioc. tanquam Parochialibus et curatis institutiones et destitutiones habere, et alias Iurisdictionem ordinariam exercere debeat in eisdem, ejusque praedecessores Archiepiscopi Ebor. suis temporibus, necnon Decani et Capitulum ejusdem loci temporibus vacationum sedis Archiepiscopatus illius usque ad tempus quo Capellam de Tikehill Bonifacio de Salariis hujusmodi institutiones et destitutiones in Ecclesiis praedictis habere et omn • modam Iurisdictionem exercere consueverint, ac Rectores et Vicarii Ecclesiarum praedictarum ad Ecclesias illas et Vicarias per praedecessores suos praedictos dicta seed existente plena, et per dictos Decanos et Capitulum vacante seed illa semper hactenus usque ad tempus collationis nostrae praedictae adm • ssi fuerint, & in possessionem earundem per Archidiaconos Notingh. & non per alium de mandato Archiepiscoporum praedictorum inducti. Ac etiam iidem Archid. visitationes et alias Iurisdictiones Archidiaconales usque ad tempus collationis praedictae exercuerint in Ecclesiis et Vicariis supradictis. A quo quidem tempore idem Archiepiscopus & quidam de praedecessoribus suis praedictis, necnon Archidiac. Notingh. super hujusmodi institutionibus & destitutionibus, ac aliis Jurisdictionibus ordinariis ibidem exercendis fuerant, & adhuc sint per praefatum Bonifacium praetextu collationis nostrae praedictae indebite impediti; velimus ei inde facere debitum & festinum justitiae complementum. Nos igitur super praemissis volentes plenius certiorari, et praefato Archiepiscopo quod justum fuerit fieri in hac parte, assignavimus vos tres, & duos vestrum quos praesentes esse contigerit, ad inquirendum per sacramentum proborum et legalium hominum de Com. Not. per quos rei veritas melius sciri poterit, in praesentia praefati Bonifacii si interesse voluerit, quam per Vic. nostrum Com. praedicti super hoc mandavimus praemuniri, utrum aliqui Archiepiscopi Ebor. suis temporibus, seu dicti Decanus et Capitulum temporibus vacationum sedis praedictae in praedictis Ecclesiis et Vicariis tanquam locorum illorum ordinarii institutiones vel destitutiones aliquas habuerint, seu ipsi aut Archidiaconi praedicti aliquam Iurisdictionem ordinariam exercere consueverint in e • sdem, sicut praedictum est, necne? et si sic, tunc qui Archiepiscopi, et qui Archidiaconi, et quo tempore, et cujusmodi Iurisdictionem exercuerint? et qualiter, et quo modo, et si quis vel qui eorum fuerit vel fuerint impeditus vel impediti▪ tunc quis vel qui, et per quem vel per quos, et ex qua causa, et a quo tempore, et per quos Rectores et Vicarii Ecclesiarum praedictarum ante dictam collationem praefato Bonifacio per nos factam, ingressum in eisdem Ecclesiis et Vicariis habuerunt, et qualiter? et quo modo? Et ideo vobis mandamus, quod ad certos diem & locum quos vos tres, vel duo vestrum ad hoc provideritis super praemissis omnibus & eorum circumstantiis diligentem faciatis inquisitionem, & eam distinct & aperte factam nobis sub sigillis vestris & sigillis eorum, per quos facta fuerit mittas, & hoc breve. Ita quod ea habeamus coram nobis à die Sancti Michaelis in 15. dies ubicunque tunc fuerimus in Anglia. Mandavimus enim praefato Vic. quod ad certos diem & locum quos vos tres vel duo vestrum ei scire facietis venire faciat coram vobis tribus vel duobus vestrum tot & tales probos & legales homines de Balliva sua, per quos rei veritas in praemissis melius sciri poterit & inquiri. In cujus, &c. Teste Rege apud Caldecotes 28 die Junii.

The Abbot of Bilegh prosecuting a suit for Tithes of a Parish Church appropriated to the Abby, by virtue of the Popes Letter, against the Prior of Pritwell, who obtained a Prohibition to the Popes Delegates upon a false suggestion, that the Tithes sued for exceeded the fourth part of the Advouson, which was certified to be untrue by the B • shop of London, in whose Diocese the Church was; the King thereupon issued this Writ, authorizing them to proceed in this Suit, notwithstanding the former Prohibition to them.

REX Abbati de Waltham, & Prioribus Sancti Trinitatis, & Sancti Bartholomai London. & eorum Commissariis, salutem. Cum nuper ad prosecutionem Abbatis de Bilegh personae Ecclesiae de Magna Wakering London. Dioc. nobis suggerentis, se virtute quarundam literarum Apostolicarum, implacitasse Priorem de Pritwell coram vobis in Cucia Christianitatis de quibusdam decimis infra limites Parochialis Ecclesiae suae praedictae per praefatum Priorem asportatis, et eidem Abbati unjust detentis; vosque praetextu cujusdam Prohibitionis nostrae ad suggestionem praedicti Prioris falso asserentis, se tenere quartam partem Ecclesiae praedictae de advocatione sua praedicta, cum Ecclesia illa non sit, nec aliquo tempore fuit in plures aut diversas partes seu personatus diversos devisa, in Curia nostra impetratae et vobis porrectae in placito praedicto procedere jamdiu supersedisse, in ipsius Abbatis dispendium non modicum et gravamen. Mandaverimus venerabili patri R. Episcopo London. quod nos super praemissis, utrum videlicet Ecclesia praedicta sit & hucusque fuerit integre unius Rectoris vel Personae, seu in plures Rectorias aut Personatus divisa necne, distinct & aperte redderit certiores. Et idem Episcopus ad mandatum nostrum jam per literas suas nos certificaverit, memoratam Ecclesiam fuisse & esse unius Rectoris, & non in plures Rectorias seu Personatus divisam, & quod Abbas & Conventus de Bilegh ipsam à magno tempore in proprios usus integre tenuerunt, & adhuc tenent in praesenti: Nolentes ipsum Abbatem à prosecutione juris sui per hujusmodi breve in Curia nostra surreptitie impetratum ulterius impediri. Vobis mandamus, quod non obstante Prohibitione nostra praedicta in placito praedicto prout justum fuerit procedatis. Teste Rege apud Karliolum 18 die Junii.

King Edgar having granted Lands, Rents, and the Church of Landeho in Cornwall, to the Canons of Plympton, for the maintenance of two Canons to celebrate Divine Service there, maintain a Chantry, and distribute Alms to poor people, pilgrims and strangers; which Alms and Services were intermitted, substracted, and the Lands and Church by the Bishop and Chapter of Exeter, with the consent and confirmation of King Henry the 2. settled on the Prior of Plympton, and the Canons discharged of the said Divine Service and Alms; for which the Justices Itinerant ordered the Prior to be distrained. The King thereupon by his Ecclesiastical Prerogative discharged the Prior and Canons from the same, and ordained a Canon and Vicar in the said Church, to perform the Divine Service and Alms, by this Patent.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis quod cum nuper in Curia nostra coram dilectis & fidelibus nostris Johanne de Berewyk & sociis suis Justic, nostris ultimo Itinerantibus in Com. Cornub. praesentatum fuisset, quod quidam bonae memory Edgarus quondam Rex Angl. praedecessor noster, dedit Canonicis de Plympton duas carucatas terrae, centum solidatas redditus cum pertin. in Landeho, & Ecclesiam ejusdem Villae, pro sustentatione duorum Canonicorum ad divina ibidem celebranda, & eleemosinam pauperibus erogandam, & pro peregrinis & aliis hospitandis, pro anima dicti Regis & successorum suorum; & quod hujusmodi celebratio & eleemosinarum erogatio à tempore donationis praedictae ibidem factae fuerunt usque ad principium quindecim annorum dictum Iter Justiciariorum nostrorum praedictorum praecedentium, quae celebratio et eleemosinarum exogalio praedictae subtractae fuerunt; ac Prior dicti Prioratus de Plympton in dicta Curia nostra coram praefatis Justiciariis nostris, super subtractione hujusmodi allocutus asseruerit, quod quidam Wilhelmus quondam Exon. Episcopus, de assensu Capituli sui Exon. dedit Ecclesiam praedictam cuidam G. tunc Priori de Plympton, & Caronicis ejusdem loci; & quod dictus Prior & praedecessores sui, per donum dicti Episcopy, & confirmationem celebris memory Domini H. quondam Regis Angl. proavi nostri, praedictos terram, redditum & Ecclesiam tenuerunt absque celebratione divinorum, eleemosinarum elargatione, seu peregrinorum hospitatione inde faciendis. Cumque per Inquisitionem in dicta Curia nostra coram praefatis Justiciariis nostris de praemissis captam, in quam dictus Prior se posuit, compertum fuisset, quod quidam—praedecessor praedicti Prioris habuit praedictos terram, redditum & Ecclesiam de dono praedicti Regis Edgari, pro Cantaria eleemosinis & hospitalitate sustentandis in forma supradicta, & quod eaedem Cantaria eleemosinae & hospitalitates à tempore donationis praedictae per praedecessores dicti Prioris sustentatae fuerunt, quousque subtractae extiterant, ut est dictum; per quod dicta Curia nostra consideravit, quod praedictae Cantaria eleemosinae et hospitalitas sustentarentur, et quod Prior praedictus ad haec distringeretur, sicut per recordum & processum coram praefatis Justiciariis nostris inde habita, quae coram nobis venire fecimus est compertum. Nos licet Prior & Canonici praedicti ad sustentationem dictorum duorum Canonicorum, eleemosinarum erogationem & hospitalitatem juxta considerationem Curiae nostrae praedictae teneantur: Attendentes nichilominus cultum divinum adeo honest et congrue per Presbyteros seculares, quam per Religiosos extra Conventum in loco privato commorantes posse exerceri, et sustentari. Ad requisitionem dictorum Prioris & Canonicorum volumus & concedimus pro nob • s & haeredibus nostris, quantum in nobis est, quod praedicti Prior & Canonici, & eorum successores de caetero habeant ad dictam Ecclesiam de Landeho unum Vicarium et unum Capellanum seculares, divina ibidem celebraturos, et eleemosinarum erogationem et hospitalitatem nomine dictorum Prioris et Canonicorum pro terra, redditu et Ecclesia praedictis facturos imperpetuum. Nolentes quod iidem Prior & Canonici, vel successores sui ad aliquos Canonicos seu alios ultra dictos Vicarium & Capellanum in dicta Ecclesia de Landeho ad praedicta pietatis opera exercenda, sicut praedictum est, inveniendos de caetero teneantur, aut per nos vel haeredes nostros, Justic. Escaetores, Vicecomites, aut alios Ballivos seu Ministros nostros quoscunque ad hoc aliqualiter compellantur. In cujus, &c. Teste Rege apud Karliolum 26 die Martii.

Per Petitionem de Consilio.

A clear evidence of the Kings Ecclesiastical Sovereignty, to cause Lands, Rents, and Churches granted to religious and charitable uses, to be employed accordingly when substracted, revive the uses when discontinued, to alter the original settlement for a more convenient, and force the persons entrusted to perform the designed services, as he saw just cause.

The King this year by his Sovereign Ecclesiastical Authority, granted the Advowsons of two Churches whereof he was Patron, to the Priory of Laurecost, with power to appropriate them forever thereunto, when they should fall void; which grant although he at their request writ to the Pope to confirm, yet this his Patent was sufficient in Law to effect it, without the Popes confirmation or privity.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis quod ob devotinem specialem quam erga beatam Mariam Magdalenae gerimus & habemus, necnon & ad relevationem status Prioratus de Laurecost, qui in honorem ejusdem Sanctae in Marchia regni nostri Angliae & terrae nostrae Scotiae fundatus existit, & qui per combuftionem domorum & depredationem bonorum ejusdem Prioratus per Scotos nuper inimicos & rebels nostros, ac etiam per diutinam moram, quam in Prioratu praedicto nuper fecimus dum adversa corporis valetudine detinebamur depauperatus est multipliciter & depressus, dedimus et concessimus dilectis nobis in Christo Priori & Conventui Prioratus praedicti, Advocationes Eccleslarum de Mitford in Comitatu Northumbria, & de Carlaton in Comitatu Cumbria, quae sunt de Patronatu nostro; habend. & tenend. eisdem Priori & Conventui & successoribus suis imperpetuum. Et concessimus eis pro nobis et haeredibus nostris, quod ipsi Ecclesias illas sibi et successoribus suis in proprios usus imperpetuum possidendas, appropriare et ease sic appropriatas tenere possint sibi et successoribus suis praedictis imperpetuum, sine occasion vel impedimento nostri vel haeredum nostrorum, Iustic. Escaetorum, Vicecomitum, aut aliorum Eallivorum seu Ministrorum nostrorum quorumcungue. In cujus, &c. Teste Rege apud Karliolum 17 die Marcii.

Per ipsum Regem nunciante W. Coventr. & Litchf. Episcopo.

To which I shall subjoin these following Writs of like nature, for appropriating Churches.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod per finem quem dilectus nobis in Christo Prior de Bridelington fecit nobiscum coram Thesaur. & Barombus nostris de Scaccario, concessimus et licentiam dedimus pro nobis et haeredibus nostris, quantum in nobis est, eidem Priori et Conventui ejusdem loci, quod ipsi Ecclesiam de Gousle sui patronatus & Lincoln. Dioc. sibi appropriare et in proprios usus tenere possint sibi et successoribus suis imperpetuum, sine occasion vel impedimento nostri vel haeredum nostrorum, Justiciar. Escaetorum, Vicecom. Ballivorum, aut aliorum Ministrorum nostrorum quorumcunque. In cujus, &c. Teste Rege apud Karliolum 16 die Junii. Per finem 100 l.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod pardonavimus dilectis nobis in Christo Abbati & Conventui de Tynterna transgressionem quam fecerunt, appropriando sibi et successoribus suis Ecclesiam de Halvergate N • rwicen. Dioc. quae est de advocatione sua propria, post publicationem statuti nostri de terris & tenementis ad Manum mortuam non ponendis editi, et eam in proprios usus tenendo, nostra super hoc licentia non optenta. Et concessimus eisdem Abbati & Conventui pro nobis & haeredibus nostris, quantum in nobis est, quod ipsi Ecclesiam praedictam sie appropriatam sibi et successoribus suis praedictis retinere, et in proprios usus habere possint imperpetuum, fine occasion vel impedimento nostri, vel haeredum nostrorum, Justic. Escaetor. Vicecom. aut aliorum Ballivorum seu Ministrorum nostrorum quorumcunque. In cujus, &c. Teste Rege apud Karliolum. Per Thesaur. quia aliàs fecit finem per centum marcas pro ista pardonatione, & quibusdam Chartis confirmandis.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod ob devotionem quam erga gloriosam Virginem Mariam, & reliquias beati Thomae Martyris, & aliorum Sanctorum in Ecclesia beatae Mariae Karlioli existentes gerimus & habemus, necnon in relevationem oppressionum & dampnorum quae dilecti nobis in Christo Prior & Conventus ejusdem loci per invasiones & combustiones Scotorum inimicorum & rebellium nostrorum hactenus sustinuerunt, dedimus eis et concessimus pro nobis et haeredibus nostris, quantum in nobis est, advocationem Ecclesiae de Soureby Karliolensis Dioc. in Com. Cumbr. Ita quod idem Prior & Conventus Ecclesiam illam cum eam vacare contigerit, sibi in proprios usus possidendam appropriare, et eam appropriatam tenere possint sibi et successoribus suis imperpetuum, • ine occasion vel impedimento nostri vel haeredum nostrorum, Justic. Escaetor. Vic. aut aliorum Ballivorum seu Ministrorum nostrorum quorumcunque, statuto nostro de terris & ten. ad manum mortuam non ponendis edito non obstante. In cujus, &c. Teste Rege apud Karl. 4 die Aprilis.

ROY au Dean & au Chapitre de Hereford, saluz. Come nous vous eons plusors foiz avant ces hours requis que vous vousissiez grant taunt come en vous feust l'apropriation de l'Eglise de Lyndrugg de la Diocise de Hereford, as propres oeps du Prior & du Covent de Wyrecestre, a la quele apropriation l'Evesque de Hereford sest assentuz taunt come en li est; & nous eons cele busoigne especialment a cuer, si desirons molt que elle se feist. Vous priont derechief, que a la dite apropriation voeillez bonement assentir pur amour de nous, & ensi confermer cele busoigne per voz lettres ouertes qil ne demoerge mye en vous qe nostre desir ne soit acompliz en cele party. Don, &c.

EDward par la grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlande, & Ducs Daquitaine, all honorable pere en Dieu R. par la meisme grace Evesque de Londres nostre Chanceller, saluz. Por ce que l'Evesque de Hereford ad grant a nostre priere que le Prior & le Covent de Wyncestre peussent approprier et tenir en propres oeps a eux et a lor successors l'Eglise de Lyndrugg, en la Diocise de Hereford, si tost come meisme l'Eglise voidera par cession ou par mort de la person; vous mandoms que vous facez fair lettres de nostre grant seal a nostre pere le Pape en especiale form, enpriant quil li pleise cele appropriation confermer por regard de charity et de nostre priere. Et facez fair ausint lettres de nostre dit seal escrites a frere Thomas Jorz Cardenal de la Seinte Eglise de Rome, enpriant que entour lesploit de la dite busoigne il met tot le bon consail quil porra. Et nous vous enveioms cy dedenz enclose une note escrite en Franceys au Chapitre de Hereford, la quele nous voloms que vous facez translater en Latin en bone form, & sealer de nostre grant seal, & envoier au dit Chapitre par aucun Clerk de nostre Chancellerie suffisant qui soit charge desuire cele busoigne deper nous verse l'Evesque & le Chapitre avantditz. Don souz nostre prive seal a Cardoill le 24 jour de May, l'an de nostre regne 35.

EDward par la grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlande, & Ducs Daquitaine, all honorable pere en Dieu R. par la meisme grace Evesque de Londres nostre Chanceller, saluz. Come pur la devotion que nous avons a Seint Wolstan de Wyrecestre eons grantez & donez congie taunt come en nous est, a noz chiers en Dieu Prior & Covent de Wyrecestre quil peussent approprier a eux l'Eglise de Lyndrugg, de la Diocise de Hereford, la quele est de lavoieson des ditz Prior & Covent, si tost come elle voidera per la mort ou per le resignement de celi qui la tient ore, a aver & tenir en propres oeps a eux & a lor successors a touz jours, pur encrestre lor Covent de trois Moignes, & pur trover deus Cierges perpetuelment ardantz devant lefiertre du dit corps Seint: Vous mandoms que a meismes ceux Prior & Covent de cest nostre grant & congie facez aver lettres souz nostre grant seal en due forms, quites du fee de meisme le seal que a nous en appartient. Don souz nostre prive seal a Cardoill le 24 jour de May, l'an de nostre regne 35.

The King ordered by this Writ of Privy Seal, the grace and pension he was by virtue of his Royal Prerogative to receive from the Abbot of Merton by reason of his new creation, to one of his Clerks.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, venerabili in Christo patri R. eadem gratia London. Episcopo Cancellario nostro, salutem. Quia gratiam uni de Clericis nostris ration novae creationis fratris Willielmi de Brokesborn in Priorem Monasterii beatae Mariae de Merton devitam, dilecto Clerico nostro Rogero de Sheffeld durimus concedendam: Vobis mandamus, quod eidem Rogero literas sub magno sigillo nostro dicto Priori & ejusdem loci Conventui dirigendas inde habere in forma debita faciatis. Dat. sub privato sigillo nostro apud Karl. 23 die Maii, anno regni nostri 35.

What priority of preferments and promotions to Benefices the King granted by his Queens mediation to one of his Clerks, this Patent will inform us.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis quod ad instantiam Margaretae Reginae Angliae Consortis nostrae charissinae, necnon & ob grata & laudabilia obsequia quae dilectus Clericus noster Wilhelmus de Bevercote Cancellarius noster Scotiae nobis à longis temporibus utiliter impendit, & adhuc jugiter impendere non desistit, volumus & concedimus quod idem Wilhelmus in assecutione Ecclesiarum seu Praebendarum infra regnum nostrum Angl. ad nostram praesentationem seu collationem spectantium omnibus aliis praeferatur, quousque ipse beneficium seu beneficia Ecclesiastica cum cura vel sine cura ad valentiam centum librarum per annum, ad praesentationem seu collationem nostram in Anglia fuerit assecutus. In cujus, &c. Teste Rege apud Karl. 20 die Marcii.

Per ipsum Regem nunc. W. Coventr. & Lichf. Episc.

The King out of his piety issued this Writ to the Freers Predicants, desiring their fervent prayers to God for his blessing upon himself, his Queen, Children, Kingdom, and Affairs.

REX dilectis sibi in Christo Magistro ordinis Fratrum Praedicatorum, ac diffinitoribus & fratribus universis in generali Capitulo suo apud Argentem in Alemannia in festo Pentecostes proximo futur. conventuris, salutem & spiritu sancto dirigi in agendis. Inter caetera quae fructum salutis repromittere credimus hoc praecipue in spei nostri fulcimentum accedit, quod nos assiduarum deprecationum justorum fulti praefidio divinam propitiationem facilius prosequemur. De vobis itaque ut nostram ac Reginae Consortis nostrae liberorumque nostrorum salutem, necnon statum prosperum regni nostri, et expeditionem felicem negotiorum nobis incumbentium hiis diebus zelemini, plenam in Domino fiduciam optinentes, devotionem vestram affectuose requirimus & rogamus, quatinus apud illum qui est vera salus, et qui temporalitatis et perpetuae felicitatis tribuit largitatem, (not to Saints or Angels) Nos, Reginam Consortem nostram, et liberos nostros, ac statum Regni nostri devotae supplicationis studio commendetis, ipsius clementiam qui mensurae termino non artatur suppliciter exorantes, ut sic regnum temporale regere, negotiaque nostra praedicta expeditioni felici per suae subventionis dexteram mancipare possimus, quod hoc ad laudem sui nominis, & ad nostrum regnique nostri commodum cedere valeat & honorem, quodque nos post supremum vitae nostrae exitum, in regno coelesti partem haereditariam assequamur. Dat. apud Laurecost primo die Decembris.

K. Edward upon the death of his daughter Joan Countess of Gloucester, issued these ensuing Writs to all his Bishops, and other Religious persons, Clergymen, within their Dioceses to chaunt public and private Masses, and make other Prayers for her soul.

EDward par la grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlande, & Ducs Daquitaine, all honorable pere en Dieu R. par la meisme grace Evesque de Londres nostre Chancellier, saluz. Come Johanne nostre chiere fille que fu Contesse de Gloucestre soit a Dieu commandee, vous mandoms que per lettres de nostre grant seal facez mander en bone form & covenable a touz Prelatz ausi bien Ercevesque & Evesques, come a Abbez & Priours, & as Chapitres des Eglises Cathedrales & Collegieles, & as Universites, & as Freres des Ordres de Precheurs & de Meneurs, & as autres Religious de nostre Roialme, qil facent fair erequies et chauter messes sollempnement, et autres privees messes, et autres oreisons enpant especialment por l'arm de nostre fille avantdite. Et meismes l • s lettres facez liverer a nostre chier Clerk William de Thorntost por enveer as lieux as queux elles serront escrites sicome nous li avous mandez per noz lettres. Don souz nostre prive seal a Cardoill le primer jour de Averill, l'an de nostre regne 35.

REX venerabili in Christo Patri R. eadem gratia Episcopo London. salutem. Cum opus pium & apud Deum meritorium (as that blind age deemed it) censeatur pro defunctis exorare, ut à peccatorum nex • bus facilius liberentur; Deusque omnium conditor, dispositor et creator Johannem quondam Comitissam Gloucestr. & Hereford. filiam nostram carissimam ad se ab hoc seculo prout sibi placuit evocaverit, quod vobis non sine cordis amaritudine nunciamus; Vobis mandamus rogantes, quatinus animam praefatae filiae nostrae à singulis Religiosis et aliis personis Ecclesiasticis subditis vestris per totam Civitatem & Diocesim vestras per Missarum sollempnium decantaciones et alia opera pia faciatis Altissimo specialiter commendari. T. Rege apud Karl. 6 die Maii.

Eodem modo scribitur to his other B • shops.

What Protections the King granted to those employed in his service in the Court of Rome, and to their servants, wi • h power to make Attorneys, these Records will inform us.

THomas de Berkele qui in obsequium Regis per praeceptum Regis profecturus est ad Curiam Romanam, habet literas Regis de protectione, usque ad festum Omnium Sanctorum prox. futurum duraturas, cum clausula volumus, et exceptis, sine illa clausula & eciam querel. Pres. &c. Teste Rege apud Karliolum 27 die Junii.

Per breve de Privato Sigillo.

MAuricius de Berkele, Wilhelmus de Wauton, & Wilhelmus de Gamage, qui cum praefato Thoma in obsequium Regis, &c. profecturi sunt ad Curiam supradictam, habent consimiles literas Regis de protectione. T. R. ut supra.

Per testimonium praefatae Thomae.

AR • aldus de Cantilupo Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, Decanus Ecclesiae Sancti Pauli London, qui de licencia Regis in partibus transmarinis moratur. habet literas Regis de General. Attorn. sub nominibus Gregorii de Falguariis & Visiani de Blancrafort Clericorum in Anglia, duraturas per triennium Pres. &c. T. R. apud Karl. 16 die Maii.

The King employing the Bishop of Worcester this year to the Court of Rome, he had this Writ to make Attorneys during his absence to prosecute his affairs.

W. Wygorn. Episcopus, qui in obsequium Regis per praeceptum Regis profecturus est ad Curiam Romanam, habet literas Regis de Attorn. sub nominibus Magistri Johannes de Caleys & Ricardi de Bikerton, durat. usque ad festum Omnium Sanctorum prox. futur. &c. Teste Rege apud Karliolum 27 die Junii. Dupp.

REX dilecto & fideli suo Henrico de Cobham, Constabulario Castri sui Dovor. & Custodi Quinque Portuum, salutem. Cum mittimus venerabilem Patrem W. Wygorn. Episcopum, & dilectum & fidelem nostrum Thomam de Garkelley in nuncium nostrum ad Curiam Romanam. Vobis mandamus, quod eisdem Episcopo & Thomae pro se & familiis, ac equis, hernesiis suis in Portu nostro Dovorr. festinum et securum Passagium habere faciatis, ipsum Episcopum & Thomam, cum familiis, equis & hernesiis suis ibidem absque impedimento transfretare permittentes, Statuto nostro de Moneta seu Argenti in massa extra regnum nostrum non ducend. non obstante, Teste Rege apud Karliolum 28 die Junii.

The King writing to the Company of Florentine Merchants and Usurers, who farmed his Customs, to furnish his Ambassadors sent to the Popes Court with one thousand pounds sterling, which o • hers delayed to pay them; he thereupon sent them this Patent to allow it to them in their Account of the Customs, which they had in their hands.

REX dilectis Mercatoribus suis Emerico de Friscobald & sociis suis Mercatoribus de Societate Friscobaldorum de Florentia, salutem. Cum nuper Venerabiles Patres Walterum Coventr. & Lychf. & Willielm. Wygorn. Episcopos, ac dilectos et fideles nostros Henr. de Lacy Com. Lincoln. Hugonem le Despenser, Ottonem de Grandissono, & Amanenum Dominum le Bretto, & quosdam alios nuncios nostros ad Dominum Summum Pontificem usque Lugdunum pro arduis negotiis Nos tangentibus transmittentes, injunxerimus vobis, quod vobis de pecunia provideritis unde nobis tam pro expeditione negotiorum nostrorum praedictorum, quam pro expensis nunciorum eorundem servitium facere possetis: Ac vos pro servitio hujusmodi nobis faciendo Mercatoribus de Societate Pullicum & Rembertinorum de Florentia mille libras sterlingorum recipiendas in Curia Romana liberaveritis, iidemque Mercatores vobis ibidem solvere distulerunt summam pecuniae supradictam; volentes ut erga Mercatores recuperare possitis pecuniam antedictam, concedimus vobis pro nobis et haeredibus nostris, quod cum nos praefatis Mercatoribus de Societate Pullicum & Rembertinorum in mille libris sterlingorum per nostras patentes Literas teneamur; vos pro illis mille libris quas ipsis ut praemittitur liberastis, mille libras de exitibus Custumae nostrae Lanarum, Coriorum & Pellium Lanutarum in manibus vestris ex commissione nostra existentes provenientibus, recipiatis ad opus vestrum. Et nos vos inde in compoto vestro ad Scaccarium nostrum de exitibus praedictis allocationem habere faciemus. Et recipiatis à dictis Mercatoribus de Societate Pullicum & Rembertinorum Literas nostras praedictas, et Literas ipsorum de acquietancia solutionem dictae pecuniae testificantes. In cujus, &c. Teste Rege apud Karliolum 4 die Aprilis.

Per ipsum Regem nunc. Thesaur.

The King issued this Writ for payment of monies borrowed from the Merchants of Florence out of the Dismes granted him by Pope Boniface from the Clergy of Ireland.

REX dilecto Clerico suo Ricardo de Bereford Thes. suo Hibern. salutem. Cum teneamur Matthaeo Clarissimi, Gerardo Hugonis, & sociis suis Mercatoribus de Societate Spinorum de Florencia in quingentis et quinquaginta marcis sterlingorum quae eis aretro sunt de mille matcis in quibus eis tenebamur de mutuo, quod iidem Mercatores bonae memory Waltero de Wynterburn Sacrosanctae Romanae Ecclesiae nuper Presbytero Cardinali, de mandato nostro fecerunt, et de quibus mille marcis praedicti Mercatores quadringentas et quinquaginta marcas in Hibernia de denar. provenientibus de Decima Clero Hibern. per felicis recordationis Dominum B. nuper Papam octavum de assensu nostro imposita receperunt, & literas nostras obligator. quas de dictis mille marcis prius habuerunt nobis in Cancellaria nostra Angl. aliàs liberarunt: Volentes praefatis Mercatoribus de praedictis quingentis et quinquaginta marcis ad plenum satisfacere, ut teneamur: Vobis mandamus, quod de pecunia proveniente de Decima nobis a Clero Hibern. jam concessa; quam quidem pecuniam in Thesaurariam nostram sub custodia vestra ad opus nostrum liberari mandavimus, praedictas quingentas & quinquaginta marcas praefatis Mercatoribus. seu Guidoni Bertaldi, Hug. Paganelli, & Gentil Reginaldi Sociis & Mercatoribus de Societate praedicta, vel uni eorum, aut eorundem seu unius ipsorum Attornato sine dilatione aliqua liberetis; Recipientes ab eis literas nostras, per quos eis in praedictis quingentis et quinquaginta marcis tenemur; necnon literas ipsorum Mercatorum, vel unius eorum pro se & sociis suis patentes receptionem dictarum quingentarum & quinquaginta marcarum testificantes; Et nos vobis de eisdem quingentis et quinquaginta marcis cum ease sic liberaveritis debitam allocacionem in vestro compoto habere faciemus. Teste Rege apud Laurecost, 10 die Decembris.

Per Consilium.

What forms of Acquittances the King granted to the Subcollectors of the Disms granted to him both by Pope Boniface the 8. and afterwards by Pope Clement the 5. these Records will inform us.

REX Omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod dilectus Clericus noster Johannes de Drokenesford Custos Garderobae nostrae recepit in eadem Garderoba ad opus nostrum de dilectis nobis in Christo Abbate et Conventu beatae Mariae Eborum subcollectoribus Decimae Clero Angliae, per felicis recordacionis Dominum B. nuper Papam octavum de assensu nostro impositae per tres annos, per Episcopum London. & Magistrum Bartholomaeum de Ferentino Canonicum London. dictae Decimae principales Collectores in Dioc. Eborum deputat. de arreragiis ejusdem Decimae sexaginta & quinque solidos, & quatuor denarios, de dicta Decima provenientes, et nos de porcione ejusdem Decimae, juxta concessionem dicti Summi Pontificis contingentes, per manum Mag • siri Johannes Fraunceys nuper Custodis Spiritualitatis Archiepiscopatus Eborum solventis denarios illos in Garderoba praedicta vicesimo quarto die Octobris anno regni nostri tricesimo tercio, videlicet pro Priore Marton pro Ecclesia de Hoton quinquaginta & tres solidos et quatuor denarios, et pro Persona Ecclesiae de Burgh waleys duodecim solidos. De quibus quidem sexaginta et quinque solidis et quatuor denariis, dictos Abbatem & Conventum ac success. suos tenore praesencium quietamu • et ipsos erga Summum Pontificem ac praedictos principales Collectores et ali •• quoscumque indempnes promittimus conservare. In cujus, &c. T. R. apud Karliolum 20 die Marcii.

Per billam de Scaccario.

Consimiles literas Acquietanciae habent suscripti de diversis pecuniarum summis, videlicet,

ABbas & Conventus de Furnens subcollectores, &c. in Dioc. Eborum de Centum & tresdecim solidis & tribus denariis per manus Archiepiscopi Eborum, qui dictam pecuniam de mandato Regis levavit, videlicet de Ecclesia de M • lsonby viginti & unum solid. et tres denar. de Ecclesia de Burton quatuor libras, & de Ecclesia de Quyntington duodecim solidos de dicta Decima provenientes, &c. In cujus, &c. Teste Rege apud Holm cestram 9. die Julii.

Per billam praedicti Johannes.

ABbas & Conventus de Cokersand de octo libris, sex solidis, & octo denar, per manus Archiepiscopi Eborum, &c. videlicet de Ecclesiae de Bethum sex libras, et de Ecclesia de Barton quadraginta & sex solidos & octo denar. de dicta Decima, &c. In cujus, &c. Teste ut supra.

REX Omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod venerabilis pater J. Karl. Episcopus, & dilectus Clericus noster Johannes de Sandale Cancellarius Dublin. venerabilibus patribus J. Lincoln. & R. London. Episcopis, principalibus Collectoribus Decimae Clero Angliae, Walliae, Hiberniae & Scociae per Dominum Clementem divina providencia Papam quintum per biennium impositae et nobis concessae, subcollectores in terra nostra Scociae deputati, solverunt in Garderoba nostra de denar. ejusdem Decimae in dicta terra Scociae collectae, Mille ducentas viginti et tres libras, sex solid. et octo denar. De quibus quidem Mille ducentis viginti et tribus libris, sex solidis, et octo denar. dictos Subcollectores tenore praesencium quietamus, et ipsos et successores suos, ac eorum Ecclesias, erga dictum Summum Pontificem et alios quoscumque indempnes promutimus conservare. In cujus, &c. apud Kyrcandres tercio Idus Julii.

Per breve de Privato Sigillo.

The King issued this Writ to apprehend the persons, and seise the monies of some forged Collectors of monies, for the reparation of the Church and Shrine of St. John of Beverley.

REX Omnibus Vicecomitibus & Ballivis ac caeteris fidelibus suis ad quos praesentes literae pervenerint, salutem. Ex gravi querela Capituli Beverlaci accepimus, quod quidam propriae honestatis inmemores, per diversas partes Angliae, Walliae & Hiberniae discurrentes, et se nuncios et procuratores ipsius Capituli falso confingentes, pecuniam, animalia, legata et alia bona ad opus fabricae et capsulae beati Johannes Beverlaci petunt et recipiunt a diversis, et ea non in usus fabricae & capsulae praedictarum, set in usus proprios illicite et inhoneste converterunt, in dicti Capituli fraudem, ac complecionis fabricae Ecclesiae et capsulae praedictarum retardacionem manifestam: Volentes igitur hujusmodi fraudi et maliciae modis quibus convenit obviare; Vobis mandamus firmiter injungentes, quod ubicumque aliquos inveneritis in ballivis vestris confingentes se procuratores dicti Capituli ad praemissa super hiis literas testimoniales ejusdem Capituli non habentes, ipsos sine dilatione arestari et detineri faciatis, donec de statu & conversatione eorundem vobis constiterit evidenter. Proviso, quod pecunia ac alia bona apud eos inventa, vel penes alios nomine suo deposita, quae ipsos nomine Capituli praedicti ad opus praedictum vobis constiterit collegisse, veris procuratoribus praedicti Capituli in hac parte, vel eorum nunciis literas suas super hoc exhibentibus totaliter liberentur. Et si qui forsitan literas Regias datam praesencium praecedentes super recommendacione vel admissione ipsorum ad hujusmodi elemosinas colligendas ipsorum procuratorum testimonium legitimum non habentes, eisdem literis de caetero minime pareatis. Teste Rege apud Karl. 20 die Marcii.

The Abbot of Salley and his Monks being taken upon a Capias Excommunicatum, were bayled upon their Appeal, upon condition, that if the Sentence was not revoked by the Popes delegates, they should render themselves to prison, or else their Manucaptors should be imprisoned.

MEmorandum, quod Johannes de Howden Abbas de Sallay, Johannes de Eton, & Wilhelmus de Osbalton, Monachi ejusdem Domus, qui ad denunciationem venerabilis patris W. Eborum Archiepiscopi tanquam excommunicati & claves Ecclesiae contempnentes, capti fuerant & imprisonati ad instanciam et prosecutionem Domini Adae de Osgoteby Rectoris Ecclesiae de Geyrgrave, invenerunt in Cancellaria manucaptores subscriptos, qui ipsos Abbatem et Monachos manuceperunt in forma quae sequitur; videlicet, quod ipsi manucaptores habebunt corpora praedictorum Abbatis & Monachorum in Cancellaria infra tres septimanas à tempore praemunicionis ex parte Regis eis faciendae, nisi constiterit Domino Cancellario quod sentenciae Excommunicationum promulgatae in dictos Abbatem et Monachos ad instanciam praedicti Domini Adae per praedictum Archiepiscopum, pro eo, quod rei judicatae non paruerunt, quarum praetextu capti fuerant & imprisonati, post appellacionem per ipsos ad sedem Apostolicam interpositam, per Iudices quos idem Abbas impetravit, super appellacione sua, videlicet Magistros Henricum de Benyngworthe, Robertum de Lacy, & Robertum de Pikeringgs Canonicos Ecclesiae Lincoln. revocatae fuerint virtute appellationis praedictae. Et si praedicti manucaptores corpora praedictorum Abbatis & Monachorum in dicta Cancellaria non habuerint, ut est dictum, sint ipsi in eadem poena de imprisonamento. Et si constare possit eidem Cancellario, quod dictae excommunicationum sentenciae virtute appellacionis praedictae per praedictos Iudices delegatoa fuerint revocatae, extunc quieti sint manucaptores praedicti; et idem Abbas habeat breve Regis pro se et Monachis suis praedictis deliberandis. Nomina vero manucaptorum praedictorum, videlicet, Johannes Galun, Wilhelmus de Walington, Adam de Thornton de Com. Northumbr. Johannes Comvile de Herewode, Johannes de Thornhill, Robertus de Pogthorp, Simon de Driffeld, Thomas de Rosdon, Henr. de Plumpton, Nicholaus Tempest, Thomas de Pontefracto de Com▪ Eborum, & Andraeas Rigge de Com. Lincoln.

The King at the Petition of the Bishop of Landaffe, issued this Writ to ascertain the bounds of several parishes within the Forest of Dean, the extraparochial Tithes of the Assarts in which Forest he had formerly appropriated to maintain a Chantry in the Church of Newton, and for the augmentation of the over-small revenues of that Bishopric.

What elections and confirmations of Archbishops and Bishops were made this year in Ireland by the Kings Letters Patents and Licenses; these Records thus relate.

The Church of Dublin in Ireland becoming void by the death of Richard Feringes their Archbishop, the King granting them this license upon their petition to elect a new Archbishop, thereupon the Dean and Chapter of St. Patricks Cathedral Church in Ireland, elected Richard de Havering for their Archbishop, which they signified to the King by their Letters without presenting him to the King; but the Prior and Covent of St. Trinity in Dublin elected Nicholas le B • teler, whom they presented personally to the King with their certificate of his Election; whereupon the King referred the business concerning this Election to his Treasurer and Council to examine, and certify him how to proceed therein, since they both ought to have joined in the Election, and not to sever, as these Records attest.