Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2

quas dicti Mercatores in Garderoba nostra liberarunt plenius continetur; Vobis mandamus firmiter injungentes, quod de denariis de dicta Decima per vos levatis & levandis dictus mille Marcas praefatis Mercatoribus vel uni eorum, aut attornato eorundem quem ad hoc per suas patentes literas duxerint assignand. quam cicius poteritis, non obstante aliquo mandato nostro prius vobis facto liberetis; Recipientes à Mercatoribus praedictis vel uni eorum, aut attornato eorundem literas nostras praedictas, & similiter alias literas nostras de acquietancia & indempnitate vestra in hac parte quas eisdem tradidimus, vobis cum pecuniam illam ut praedicitur receperint liberandas: & hoc nullatenus omittatis. T. R. apud Cicestr. 17 die Junii.

The King this year issued this Patent to the Abbot of Oseney for the satisfaction of such monies he had paid to the Popes Collectors, which the King obliged himself to discharge him from, being granted only for the use of the Holy Land, to which none of it was applied either by the King or Pope.

REX Omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod cum in satisfactionem quingentarum librarum quae de Decima in Subsidium Terrae Sanctae à Clero Angl. concessa ad manus nostras devenerunt, & in quibus dilecti nobis in Christo—Abbas & Conventus de Oseneye Summo Pontifici se pro nobis ad nostri instanciam obligarunt, et quas pro nobis eidem Pontifici postmodum persolverunt, allocaverimus eisdem Abbati & Conventui trescentas & quinquaginta & duas libras, tresdecim solidos, & quatuor denar. in quibus iidem Abbas & Conventus nobis tenebantur super compotum suum coram dilectis & fidelibus nostris Johanne de Insula & sociis suis, ad compotos Collectorum decimae Clero Angliae per bonae memory Dominum B. Papam octavum, nuper per tres annos de nostro assensu impositae audiendis, assignatis, redditum de denariis de dicta ultima decima per ipsos tempore quo fuerunt subcollectores ejusdem in Dioc. Linc. receptis, pro qua quidem allocatione iidem Abbas & Conventus quasdam firmas eis per nos in recompensacionem dictarum quingentarum librarum prius assignatas ad certum tempus habendas in manus nostras reddiderunt, volentes indempnitati eorundem Abbatis & Conventus prospicere in hac parte, ipsos & successores suos de praedictis trescentis & quinquaginta & duabus libris, tresdecim solidis, & quatuor denar. acsi in Garderoba nostra soluti fuissent pro nobis & haeredibus nostris tenore praesencium quietamus, & promittimus nos & haeredes nostrosipsos—Abbatem & Conventum & successores suos erga praedictum Summum Pontificem, & alios quoscumque inde indempnes penitus conservare. In cujus, &c. T. R. apud Horsele, 30 die Maii.

The King likewise issued this Commission to audit the Accounts of the Sub-collectors of the Dismes thus given to him by Pope Boniface the third.

REX Dilectis & fidelibus suis Johanni de Insula, Waltero de Gloucestr. Radulpho de Sandwico, Magistro Willielmo de Hanstede & Adae de Brum salutem. Cum bonae memory Dominus Boniface Papa octavus medietatem decimae Clero Angl. per ipsum de assensu nostro per tres annos impositae, nobis pro arduis & urgentibus nostris & regni nostri negociis liberaliter concessisset, altera medietate dictae decimae si idem Papa per dictum terminum vitam duceret in humanis, sibi in subsidium Romanae Ecclesiae reservata, & si ipsum infra dictum terminum in fata decedere, vel pacem super guerra de regno Siciliae mota reformari contingeret, totum residuum dictae decimae à tempore mortis suae seu dictae pacis reformacionis, colligendum & levandum, nostris usibus similiter concessisset & voluisset integraliter applicari; No • que dilectis nobis in Christo Abbatibus & Conventibus de Waltham, de Redinge, de Furnois, de Faversham, de Sancto Edmundo, Oseneye, Langley in Norff. Colcestrens. Certesey, beatae Mariae Eborum, Seleby, Novo Monasterio, Cokersand, Burton super Trentam, Gloncestr. Hidae, Wynton, Shireburn, Glaston, Kermerdyn, Wygemore, & Valle Crucis, Ac eciam Prioribus & Conventibus de Eli, Bernewell, Kenilworth, Roffa, Sancti Gregorii Cantuar. Karliolo, Thurgerton, Sanctae Katerinae extra Lincoln, Lanceneton, Sancti Nicholai Exon, & Lanton prime, necnon Decanis & Capitulis Hereford. Cicestrens. & Bangoren, Exon. Subcollectoribus Decimae praedictae nuper mandaverimus, quod omnia arreragia dictae Decimae sine dilacione aliqua levari facerent. Ita quod ea haberent apud Westm. ad certos dies in brevibus nostris eis inde directis contentos, & quod praefati Abbates, Priores et Decani personaliter interessent, vel aliquos sufficienter instructos et plenam potestatem ab ipsis habentes mitterent tunc ibidem ad compotum suum coram aliquibus fidelibus nostris quos adhoc duceremus assignandos inde redden. et faciend. et recipiend ulterius quod Curia nostra consideraret in hac parte, Assignavimus vos ad audiendum compotum Subcollectorum praedictorum de receptionibus suis Decimae praedictae, necnon liberacionibus suis inde factis, et ad faciendum ulterius quod ad hujusmodi compotum pertinet, prout vobis per nos et consilium nostrum plenius est injunctum. Ita tamen, quod si vos omnes non interfueritis, tunc quatuor vel tres vestrum quos adesse contigerit praemissa expleatis: Et ideo vobis mandamus, quod ad premissa explenda et perficienda intendatis in forma praedicta. In cujus, &c. T. R. apud Swaneton. 16 die Januarii.

Hereupon these Subcollectors produced several acquittances under seal of the several sums they had collected and paid into the Kings Wardrobe for their discharge, whereof I found a whole Bundle in the White Tower, many of them being likewise recorded in a schedule annexed to the Patent Roll of this year; whereof I shall recite only one for brevity sake.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod recepimus per manus dilecti Clerici nostri Johannes de Drokenesford Custodis Garderobae nostrae de dilectis nobis in Christo—Abbate & Conventu de Burton super Trentam, Subcollectoribus Decimae Clero Angliae per faelicis recordationis Dominum B. nuper Papam octavum de assensu nostro impositae per tres annos, per Episcopum London. & Magistrum Bartholomaeum de Ferentino Canonicum London. dictae Decimae principales Collectores in Dioc. Coventr. & Lychef. deputatos, viginti libras de primo termino, & centum libras de secundo termino tercii anni termini trium annorum praedict. & sex libras & sex solidos de decima bonorum temporalium dictorum Abbatis et Conventus in villa de Appelby in Archid. Derb. de dicta Decima provenientes, & nos de porcione ejusdem Decimae juxta concessionem dicti Summi Pontificis contingentes. De quibus quidem centum & viginti & sex libris & sex solidis dictum Abbatem & Conventum ac successores suos tenore praesencium quietamus, & ipsos erga Summum Pontificem, ac praedictos principales Collectores, & alios quoscumque indempnes promittimus conservari. In cujus, &c. Teste Rege apud Brustwyk 26 die Novembr.

Per literam Philippi de Wylgheby Canncellarii de Scaccario. All the rest run almost in the same form.

In the decayed Bundle of Writs in the White Tower, Anno 33 E. 1. there is this Writ extant, for suing in Court Christian against the Kings Prohibition.

EDwardus, &c. Venerabili in Christo patri, W. Covent. & Litchf. Episcopo, &c. Mandamus vobis sicut alias vobis mandavimus, quod venire facias coram Justic. nostris, &c. Edmundum de Whitacre Clericum vestrum, ad respondend. Johanni de Plumpton, de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis, de catallis et debitis quae non sunt de testamento vel matrimonio contra prohibitionem nostram, &c. T. R. de Hengham, apud Ebor. 3 die Febr. Anno regni nostri 33.

What Ecclesiastical Jurisdiction the King exercised this year in Ireland, in confirming the elections of Archbishops, Bishops and others there, and presenting to Churches, these Records will instruct us.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan Justic. suo Hibern. vel ejus locumtenenti, salutem. Cum dilecti nobis in Christo—Prior & Conventus Sancti Patricii in Duno nobis per literas suas patentes significaverint, quod Ecclesia sua praedicta per mortem bonae memory N. nuper Episcopy illius loci est pastoris solacio destituta, supplicantes nobis, prout moris est, quod licenciam, &c. licenciam illam eis duxerimus concedendam, mandantes, &c. Nos eorundem Prioris & Conventus laboribus & expensis in hac parte parcere volentes ista vice, &c. In cujus, &c. T. R. apud Westm. 28 die Marcii.

The Chief Justice refusing to restore the Temporalties to the new elected Bishop, because not confirmed by the Archbishop of Armach, the See being then void, but by the Guardian of the Spiritualties; the King thereupon issued this Writ to restore them to him.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan Justic. suo Hibern. salutem. Cum nuper Ecclesia Sancti Patricii in Duno per mortem bonae memory N. Episcopy illius loci pastoris solacio destituta, ad supplicacionem Prioris & Conventus Ecclesiae praedictae, concesserimus eis quod ipsi alium sibi eligerent in Episcopum & pastorem; Et ut laboribus, expensis{que} ipsorum Prioris & Conventus parceretur in hac parte, dederimus vob • s potestatem, quod facts electione praedicta de futuro Episcopo, eidem electioni cum Electus hujusmodi per Priorem & Conventum dictae Ecclesiae fuisset praesentatus, assensum Regium praeberetis vice nostra; significantes loci Metropolitano, ut id quod suum est in hac parte exequeretur: Et quod si contingeret electionem hujusmodi per loci Metropolitanum canonice confirmari, & vobis per literas ejusdem Metropolitani inde constaret, tunc accepta ab eodem Electo fidelitate in casu illo nobis debita, Temporalia ejusdem Episcopatus eidem Electo, prout moris est, liberaretis vice nostra; vobis licet electio per praedictos Priorem & Conventum facta de Magistro Thomae Ketel Persona Ecclesiae de Lesmoghan in Episcopum loci praedicti, cui Regium assensum praebuistis, ut dicitur, vice nostra, fuisset per Decanum & Capitulum Ardmacan. Custodes Spiritualitatis illius loci seed vacante, authoritate Metropolitica canonice confirmata, & vobis per literas eorundem Custodum inde constitisset, fidelitatem tamen ipsius Electi capere, et temporalia Episcopatus praedicti ei restituere distulistis, pro eo, quod per literas Archiepiscopi Ardmacani de confirmacione electionis praedictae non constabat, sicut ex parte ipsorum Prioris & Conventus nobis est ostensum; Vobis igitur mandamus, quod si dicta sedes Ardmacan. sit vacans, & electio praedicta per praefatos Custodes rite fuerit confirmata, & per literas eorundem Custodum vobis inde constiterit, ut est dictum; tunc accepta fidelitate Electi praedicti, juxta tenorem mandati nostri alias vobis super hoc directi, eidem Electo temporalia Episcopatus praedicti a die quo vobis de confirmacione electionis praedictae sic constabat, sine dilacione liberetis. T. R. apud Raureth, 18 die Augusti.

REX Collectoribus Decimae Clero Hiberniae per Bonifacium nuper Papam octavum impositae per tres annos, salutem. Quia ad requisicionem venerabilis patris R. Archiepiscopi Dublin dedimus eidem Archiepiscopo respectum usque ad festum Nativitatis Sancti Johannes Baptistae prox. futur. de demanda illa quam ei fieri facitis de denar. in quibus Archiepiscopus nobis tenetur de Decima praedicta, vobis ad opus nostrum reddend. Vobis mandamns, quod eundem Archiepiscopum respectum hujusmodi interim habere permittatis. Districtionem si quam ei ea occasion feceritis relaxando; Proviso, quod tunc nobis de denariis praedictis ad ultimum satisfiat. Teste Rege apud Lanfare, septimo die Septembris.

Per breve de Privato sigillo.

Robertus de Carleton Capellanus, habet literas Regis de praesentacione ad Ecclesiam de Typerkynyn vacantem, & ad Regis donacionem ration Archiepiscopatus Dublin. dudum vacantis, et in manu Regis existentis spectantem. Et diriguntur literae R. Dublin. Archiepiscopo. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 26 die Aprilis.

NIcholaus le Botiller Cancellar. Ecclesiae Fernen. & Wilhelmus de Braybrok Clericus, nunciantes Regi mortem bonae memory S. nuper Episcopy illius loci, habent literas Regis de licencia eligendi. In cujus, &c. Teste Rege apud Wylburgham, 14 die Febr.

Per breve de privato sigillo.

REX dilectis & fidelibus suis Johanni Wogan. Justic. suo, & Magistro Thomae Cantoks Cancella • io suo Hibern. vel eorum loca tenentibus, salutem. Cum dilecti nobis in Christo Decanus & Capitulum Ecclesiae Fernen. nobis per literas suas patentes significaverint, quod Ecclesia sua praedicta per mortem bonae memory S. • uper Episcopy illius loci pastoris est solacio destituta, supplicantes nobis, &c. Nos licentiam illam duxerimus concedendam, &c. In cujus, &c. Teste Rege ut supra.

Per breve de privato sigillo.

King Edward in order to the settlement of his Affairs in Scotland, besides the premised Ordinance for that purpose, made this accord with most of the Nobility of Scotland and their adherents (who had lately against their solemn Oaths revolted from, rebelled, and waged War against him) to receive them to his peace, and grant them both their Lives and Liberties, putting them only to a Fine and Ransom of two, three, four or five years annual value of their Lands, according to their several offenses, the moiety whereof they were to pay to the King every year, and to reserve the other moiety for their support till their full Ransom was satisfied, and taking a new Oath of Allegiance to him for the future, as these Records inform us.

CEs sont les chooses accordes ove Monsieur Richard de Burgh Conte Dulvestr, Monsieur Henry de Percy Chevaliers, & Johan de Benstede Clerke, pur nostre Seigneur Edward par la grace de Dieu Roy D'engleterre, Seign. Dirlaund, et Ducs Daquitaine dun part, et Monsieur Johan Comyn de Badenaugh pur luy et pur touz ses eidanz Descoce, auxi bien ceux qui sont la outre come ceux qui sont par decea dautre, les queux chooses les avantditz Conte Eymar, Henri & Johan de Banstede en nomi du dit Roi, et lavant dit Johan Comyn ensemblement ove Monsieur Edmund Comyn de Kilbride, Monsieur Johan de Graham, Monsieur Johan de Vaux, Monsieur Godfrei de Roos, Monsieur Johan de Maxwell le emzniez, Mounsier Pieres de Prendregyst, Mounsier Wauter de Berkely de Kerdaan, Monsieur Hugh de Erth, Monsieur William de Erth, Monsieur James de Roos, et Monsieur Wauter de Rothovan Chevalers, pur eux, pur touzles eidantz Descoce qui a la pees et a la foi du dit Roi voudrent estre, ont Iurez a tenir et a garder loiaument: Primerement est accord, qe tote manere de gentz Descoce qui ad le dit Johan Comyn vendront a la pees nostre Seigneur le Roy avantdit, forpris aucunes persons qui sont si apres nomez, soient receu as conditions, que sensuent: Cestasavoir, que sauvez lour soient vie et member, et quil soient quites denprisonment, et quil ne soint desheritez; Issint que de lour ranzon, et des amends des trespass quil ont faitz solement a nostre Seigneur le Roy, et del establissement de il terre Descoce il estoisent as Ordinaunce. Et est entendu que les enfantz que sont de deinz age dievent joyr de meismes ces conditions quant a sauvement de vie et de member, et quant aquitance denprisonment et de desheritance, et esteront de lur ranzun, et de totes autres chooses ace qe nostre Seigneur le Roy enordenra, a son prochein Parlement. Et demorrent totes les fermettez qui sont orendroit en la meyn nostre Se • gneur le Roy & de siens en la tenaunce quel sont ore jusqes a meisme Parlement si que le dit Roy enordeine sa volunte a cele hore, sauve de aucunes, qui demorrent plus longement en sa meyne, sicome il est de souzdit. Et ce doit fair la gard des dites fermetez pas mi les chooses qui isoint appurtenantz, ou en autre manere covenable as coustages de ceux a queux eles serront rendues, & dievent ensement les pris de Guerre estre delivres dune parte & dautre, forpris Monsieur Herbert de Morham & son pere. Et tout ausint se devient deliverer touz ceux qui sont en ostage pur ranzon de gentz du dit Roi qui ont este pris par les gentz Descoce en tien manere que ce que paetz est de meisme la ranzon paetz soit sans plus, & quant a ce que nest arriere deivent les ostages & touz ceu • pur qui il feurent livereiz estre de tout, en tout quites & delivres dune part & dautre. Les persons forprises, sicome est desusdit, sont Robert Evesque de Glasgu, Monsieur James Seneschall Descoce, Monsieur Johan Souls, Monsieur David de Graham, Monsieur Alexander de Lyndesey, Monsieur Simon Fraser, Thomas du Boys, & Monsieur William de Walleys, Dont il est accord que meisme Levesque come de son corps & de la temporaltee, & le dit Seneschall, & Mounfirur Johan Souls soient as conditions de ceux de commune, sicome est desusdit, & outre tiegnent exil pur 2. auz hors Descoce et par de la Trente. Et demoergent les Chastelx du dit Seneschall en la meyne nostre Seigneur le Roy, durant lexil, & ce face la gard as coustages de meisme le Seneschall en la manere desudite. En droit de Monsieur David de Graham, & Mounsier Alexandre de Lyndsey accord est, quil soient ausint as conditions de cenx du commun, si come est avantdit, & outre ce tiegnent exil hors Descoce par demy an. Cest asaver le dit David de la Leawe de Twede, & la dit Alexandre par de la Trente. Et quant a Monsieur Simon Fraser, & Thomas du Boys, est accord, quil soient ensement as conditions de ceux du commun sicome est de susdit, & outre ce tiegnent exil par trois anz hors de la Seignury nostre Seigneur le Roi avauntdit, & hors du poeir le Roi de France ausint, sil ne puissent autre grace trover en le medu temps. Et quant a Monsieur Guilliam de Galeys est acorde, quil se met en la volunte & en la grace nostre Seignieur le Roi, si lui semble que bon soit.

Derechiefe, est accord, que les Evesqes de Seint Andrew & de Dunkeldyn, le Conte de Bougbhan, le Seneschall Descoce, Monsieur Johan de Souls, Monsieur Ingelram de Umframvil, & les autres gentz Descoce qui sont la outre, veignent a la pees nostre Seigneur le Roi avantdit de deinz la quinzeine de cest Pasque prochein, si lour semble que bon soit, & soient recon en la form de susdite, chescun solonc sa condition & solonc son estate. Dautre part avantdit Johan Comyn doit estre a nostre Seigneur le Roy a Dunfermelyn & ce prochein Dimagne ensemblement ove touz ceux de son accord qui lors y purront estre, pur fair lour homages & lur feutez, sicome il affiert, & ceux que ne purrozt estre a cele hour pur certain essoigne, deivent venir apres par suffisant conduit a plus toft quil purront, pur obeir & pur estre receveu la form avantdite. Et fait asavoire que les avantditz Conte Dulvester, Eymar, Henri, & Johan de Benested de ont premis en Bonfoi, quil mettront lur loial peine envers nostre Seigneur le Roi avantdit quil voille pur ses lettres overtes ratifier cest accord en touz pointz quiele hore que le dit Johan Comyn & les autres qui oue luy venderont si come est avantdit, averont fait lor homages et sermentz de feute en due manere. En tesmoignance de queux chooses est ceste endenture faite, dount lune parte demoert devers le dit nostre Seigneur le Roy, Seal du Seal ou dit Mounsier Johan Comyn & de Monsieur Edmund de Comyn, Monsieur Johan de Graham, & de Monsieur Johan de Vaux; & lautre, devers meisme celui Monsieur Johan Comyn; Seal des Seals as dite Conte Dulvester, Eymar, Henri & Johan de Benstede. Don a Strathord le Nevisme jour de Feverier lan du Regne nostre Seigneur le Roy avantdit trentisme secund.

EDward par la Grace de Dieu Roy Dengleterre, Seigneur Dirlandt, & Ducs Daquitaine; A touz ceux qui ces presents lettres verront ou oront, salutz. A perpetuel memoire des chooses souz escrites, par cestes presents lettres vous fesoms a savoir, que come le gentz de terre nostre Descoce apres ceo quil fuerent en nostre homage et ligeaunce et liez a nous par serment de foiaute, et per escritz et en autre manere, taunt efforciablement come nous et nostre Counseil saviens ordener et charger, se relevassent contre nous par mauveis Counseil, et meussent guerre, enfesant robberies, arsous, homicides, felonyes, et plusurs autres maux, et damages a loar poeir en nostre dit terre Descoce, et ausi en party en Engleterre, contre lor homages, foiautes et ligeaunces avauntdites, et puis plusurs de eux se revenissent a nostre foi et a nostre obeisaunce et seussent receuz a nostre pees, et a nostre volunte: Et des darreyns Johan Comyn, Seigneur de Badenaugh Chevalier & les autres qui a cel hour oue lui tindrent, venissent ausi & feussent receus a nostre pees, & a nostre foi, en manere que endroit de lour ranzons et des amends de trespass et doutrages soulment faitz a nous et de leftablicement de la terre Descoce esteussent a nostre Ordenance, et a nostre volunte; Nous ia seit, que les despitz, trespass, outrages, et desobeisances qe les dites gentz de nostre dite terre Descoce nous ont faitz soient si grauntiz et taunt a charger par reason, quil ne purraient a nul temps de ce fair suffisauntz amends ne due satisfaction, sicome eux meismes sont bien reconissantz et tot ne voillions: sicome nous ne devoms tieux despitz, trespass, outrages, e dessobeisaunces soeffrir a passer sauntz acun punissement. Nemie pur ce nous eantz regard a ce • que les gentz de la dite nostre terre Descoce se sont bien et loiaument portez verse nous puis nostre derrein partier de celes parties, et pur lesperaunce qe nous avoms de lour bon port et de leur bon service en temps avenir, vueillantz a eux fair grace especiale, lour avoms grant et grauntoms, qe sauves lour soient vie et member, et quites soient denprisonment et ve disveriteson, sauves totes voies a nous les terres, tenementz, et les Seignuries que Johan de Baliol iadis Roi Descoce dona et aliena de les demeynes appurtenantes a la Roiaute Descoce, afaire de ce nostre pleisir: Et pardonoms et relessoms as gentz de lavantdite nostre terre Descoce qui sont venuz et receuz a nostre pees et a nostre foi, trespass a nous faitz, corrons rancor, et tute manere de mall voillance que nous avoms verse eux ensi totes voies, quil soient tenuz a paer ce que par nous & nostre Counseil est Ordene, solonc nostre dit & nostre pronunciation, que sensuent en cest form.

Adesprimes, nous dioms & pronuncioms qe le susdit Johan Comyn, & les autres qui ove • ui vindrent a nostre pees & a nostre foi pur mi les Covenances qui leur feurent grantez, poent pur ranzon et pur amends des trespass pur eux faitz la value de leur terres et de leur rentes de trois annz all overeigne de Noveux Chasteux que nous feisoms fair en la dite terre Descoce par seurte de meisme la terre & sauvation de la pees, ou a mettre en autre us, si come nous verroms que soit a fair. Et avoms ausi pardonez & pardonoms au dit Johan Comyn et a David de Graham lexil et la demoerene quil devoient fair et tenir hors Descoce per mi les covenaunces avauntdites. Derechiefe, solonc ce que par nous et nostre Conseil est Ordinez dioms et pronuncioms, que les Gentz Descoce qui vindrent a nostre pees et a nostre foi avant ce que le dit Johan & fu receu a la dite pees, paient la value de lur terres et de leur rentes de deuz annz en la form avantdite, save ceux qui purront monstrer quil endeivent estre quites par nostre grant & fait especial. Derechief, nous dioms & pronuncioms que Adam de Gourdon Chevalier en droit de sa ranzon & des emendes de trespass soit de la Condition Johan de Comyn avantdit; Cest asavoir a paer la value de ses terres et de ses Rentes de trois annz en la manere de susdite. Derechiefe nous dioms & pronuncioms que Simon Fraser Chevalier en droit de ranzon & des amends de trespass soit de meisme la Condition. Cest asavoir a paer la value de ses terres, et de ses Rentes de troiz annz en la form que dite est. Derechiefe nous dioms & pronuncioms qe Evesques, Abbez, Priours, et autres de Clerge, de nostre dit terre Descoce, save Levesq de Glasgu, paent pur ranzon et pur amends de trespass en la dite form la value de lour terres, et de lour Rentes dun an; sauve ceux qui purront monstrer par fait especial ou en autre manere quil endeyvent estre quites. E le dit Evesque de Glasgu endroit de sa ranzon & des amends de trespass, deit estre de la condition le dit Johan Comyn, Cest asavoir a paer en la form que dit est la value de ses terres et de ses Rentes de trois annz, & a meisme Levesque avoms & pardonez lexil et la demoere quil devoit fair et tenir hors Descoce par mi les covenaunces, que grantez fueront, quant il vint darrainerement a nostre pees & a nostre foi. Derechief, quant a Ingelram de Umframvil, William de Balliol, & Johan Wichard Chevaliers qe poi de temps devant que ses lettres feurent faites vindrent a nostre pees & a nostre volunte, dioms & pronuncioms que le dit Ingelram pai en la dite form pur sa ranzon et pur amends de trespass le value de ses terres et de ses Rentes de cink anz: Et que meisme ceux William de Balliol & John Wychard paent per meisme lacheson en la susdite form la value de leur terres et de leur Rentes de quatre annz. Derechief, dioms & pronuncioms que Hugh de Ardrossam, Johan de Gourley, Johan de Naper, & Johan Makhilgoigny qui sont de mesnage les avantditz Ingelram, William, & Johan, qui a nostre pees et a nostre volunte sont venuz, paent pur leur ranzon et pur amends de trespass la value de lour terres et de lour Rentes de trois annz. Derechief, endroit du temps de la Manere & des terms du paement qe se doit fair par les ranzons & amends de trespass avant nomez, dioms & pronuncioms & voloms que nostre Lieutenant en la dite nostre terre Descoce, & nostre Chamberleyne de meisme la terre, quant il serront illueqes venuz, facent estendra totes les terres de touz ceux qui ranzon devient paier en bon manere & resnable, solonc ce que les terres vandront all hour qui les estendront, & solonc celes estentes faitz soit de cel hour, enavant commencez a fair lever ce que affera a chescun solonc sa condition & son estate. Cest a savoir que ceux qui en ranzon & en amends de trespass sont tenuz par mi lordenance que nous avoms faite, dite & pronuncie en la form avantdite, paent per an as terms usuelx celes parties le moite de la value de lour terres et de lour Rentes solonc les dites estentes; Et ens • de an et an, taunt que part paez soit ceo que a eux apartient solonc Lordinaunce et la pronunciation abantdites, et lautre moite de la value de lour terres et de lour Rentes a eux remeigne pur leur sustenance. Et fait asavoir que nostre entention ne nostre volunte nest mie, que le dit & la pronunciation que nous avoms fait en la form susdite sestendent ou puissent estre estenduz, ou entenduz endroit de celes persons Descoces qui sont en nostre prison, ne endroit des autres qui ne sont mie uncore venuz a nostre pees, ne a nostre foi. En tesmoignance de queux chooses nous avoms fait fair cestes nos Lettres overtes. Don a Westmonster le quinzisme jour Doctober lan du nostre regne trenstisme tierz.

Whiles King Edward (after these and his former Indulgences to the perfidious Scots) expected nothing but Halcion days of tranqnillity and loyalty, there suddenly arose soon after an unexpected storm, and greater rebellion than before, through the treachery of the perjured Archbishop of St. Andrew's, the Bishop of Glasgo and Abbot of Schone, who confederating with Robert Brus Earl of Carrick, and other of the Scots Nobility, resolved to make and crown him King of Scotland; who being opposed therein by John Comyn his Consin-German, a man of great alliance, love, and power in Scotland, and loyal to King Edward, he suddenly set upon and murdered him in the Church of Dunfres, and was soon after crowned King by the premised Bishops and Abbots; thus related by our Historians. Robertus de Brus aspirans ad regnum Scotiae, nobilem virum Johannem Comyn, quia sua proditiosae factioni assentire noluit, apud villam de Dunfres, in cujus Castro Justiciarii Regis Angliae tunc sedebant, in Ecclesia fratrum Minorum interfecit. In festo vero Annunciationis beatae Virginis in Abbathia Canonicorum regularium de Scone, praesentibus aliquibus Comitibus, Johanne de Ascella, & de Meneteth, et duobus Episcopis de S. Andrea & Glasguensi, & Abbate de Scone, & multis Militibus, juxta morem patriae, fecit se, velut Adonias, à conspiratoribus coronari diademate.

Dominica vero sequente, quae erat in Ramis Palmarum, fecit se denuo coronari à quadam adultera, desponsata Comiti de Bowhan: Quae transgresso maritali thoro, exarserat in speciem & concupiscentiam fatui coronati. Et mutavit nomen ejus impositum in baptismate, nominans illum David. Cumque domum redisset, fertur uxori suae dixisse; Heri vocabamur ego Comes, & tu Comitissa, hodie vero ego Rex, & tu Regina vocamur. Cui illa, Aestimo quod Rex aestivalis sis, forsitan hyemalis non eris: Timeo autem, ne tanquam flos agri, qui hodie est, & cras in clibanum mittitur, sic effloreas, ac ne pro perjurio fidei, per vocabulum Regium Comitatum simul perdas & regnum. Qui se irrisum à muliere existimans, voluit cam gladio peremisse, sed ab astantibus detentus est. Nihilominus illam exilio relegans, in Hyberniam transmisit ad patrem suum Comitem Ultoniae. A quo ad Regem Angliae destinata in honor est habita.

Pope Clement the 6 ^th being informed by K. Edward of this murder of John Comyn in the Church of Dunfres, ordered the Archbishop of York and Bishop of Carlisle to excommunicate him and his complices with sound of Bells and candles in all places of England, Scotland, Ireland, Wales, and elsewhere, (though without their Diocese) and to interdict all their Lands and Castles, till they should submit themselves, give competent satisfaction for this heinous offense, and deserve to be absolved, by this Papal Bull, wherein he made not the least pretence to the Sovereign Dominion of Scotland, as his predecessor Boniface vainly and falsely did.

CLemens Episcopus, Servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Archiepiscopo Eboracen. & Episcopo Karleolen. salutem, & Apostolicam benedictionem. Ad audientiam nostram fidedigna relatione pervenit, quod Robertus Comes de Carruc. cum nonnullis suis in hac parte sequacibus ad Ecclesiam loci fratrum Minorum de Dunfres Glasguen. Dioc. manu accedens armata, ipsius immunitatem Ecclesiae temere violavit, in ea sacrilegium per homicidium committendo, contra indulta privilegiorum eisdem fratribus a seed Apostolica concessorum, in animae suae periculum, et scandalum plurimorum, propter quod excommunicationis sententiam asseritur incurrisse. Cum itaque praemissa, si veritate nitantur, nolumus, sicuti nec debemus sub dissimulatione tranfire, fraternitati vestrae per Apostolica scripta mandamus, quatinus si vobis constiterit dictum Comitem & alios in hac parte adhaerentes eidem, propter praemissa vel eorum aliquod excommunicationis sententiam incurrisse, ipsum Comitem nominatum aliosque in hac parte adhaerentes eidem in Ecclesiis vestris coram populo Campanis pulsatis ac Candelis accensis tamdiu excommunicates denuntietis, et per Angliae et Scotiae regna, et Hiberniae et Walliae terras et partes, et alia loca de quibus expedire videritis, nunciari faciatis, et ab omnibus arctius evitari; donec Comes et adhaerentes praefati super hiis satisfecerint competenter, et absolutionis debitae beneficium meruerunt obtinere; necnon omnes fautores, sequaces et receptatores ipsius Comitis, nist monitione praemissa dicto Comite facere ipsumque sequi et receptare destiterit, excommicationis vinculo innodantes, eos simul modo tamdiu excommunicatos publice nuncietis, et faciatis per omnia loca, de quibus expedire videritis etiam nuntiari, ac terras, castra, et villas eorum supponentes ecclesiastico interdicto, ipsumque authoritate nostra facientes inviolabiliter observari, donec eundem Comitem sequi et receptare destiterint, ac super hiis nostris parents beneplacitis et mandatis absolutionis beneficium obtinere. Dat. Burdegal. 15. Kal. Junii. Pontificatus nostri anno primo.

In Dorso. Bulla Clementis Papae quinti ad denunciandum Robertum de Brus excommunicatum pro morte J. Commyn, de interdicendo terras, castra, villas, et omnia loca per quae ipse et sequaces sui transitum fecerunt, directa est Archiepiscopo Eboracen. et Episcopo Carleolen. This Bull was accordingly executed by the Bishops, as the Annals of Ireland inform us.

Upon Information of the premised Coronation, rebellion and proceedings of Robert Brus and his confederates, Illis diebus misit Rex Angliae Aemericum de Valentia Comitem Pembrochiae, Robertum Clifford, & Henricum Percy in Scotia, cum manu valida & armata, ut novis montibus resisterent, & nequiter coronatum, cum perfidis expugnarent, ac gentem fidam protegerent. Ad angmentandum igitur profectionem suam in Scotiam, fecit Rex per Angliam publice proclamari, ut quotquot tenerentur fieri Milites succession paterna, & qui haberent unde militarent, adessent apud Westmonasterium in festo Pentecostes, admissuri singuli omnem ornatum militarem praeter equitaturam, de Regia Garderoba. Confluentibus itaque trecentis juvenibus, filiis Comitum, Baronum & Militum, distribuebantur purpura, byssus, syndones, cyclades auro texta affluentissime, prout cuique competebat, &c. After which, Rex votum vovit Deo coeli & cygnis, se proficisci in Scotiam, mortem Johannes Comyn, & fidem laesam Scotorum, vivus sive mortuus vindicaturus. Adjurans principem, & caeteros praecelsos viros terrae, fide fibi debita, si ipse prius in fata decederet, corpus suum secum in Scotiam in bello deferrent, nec sepelirent illud quousque Dominus de perfido coronato, et gente perjura dedisset victoriam et triumphum. Sposponderunt igitur cuncti fide bona, se paratos secum in vitam Regis, & in mortem cum Principe in Scotiam proficisci, votum Regium expleturos. Exinde omnes animaequiores effecti, salutato Rege, in crastino Sanctae Trinitatis de Westmonasterio recesserunt, ad Regem in quindena Sancti Johannes Baptistae in Scotiam affuturi. Pro hac autem Militia filii Regis, concessus est Regi tricesimus denarius a Populo et Clero. Mercatores vero vicesimum concesserunt. Intereà quidem facta est multa concertatio inter populum Scotorum & Anglorum, quis eorum in certamine videretur esse major. Interim Robertus de Brus circuiens terram, & homagia multorum recipiens, coadunato exercitu copioso, in crastino Sancti Johannes Baptistae appropinquavit ad villam Sancti Johannes, in cujus praesidium nuper advenerat Aemericus de Valentia. Equites autem Scotorum omnes lineis camisiis super armaturam suam, ne discernerentur, induti erant ex jussu novi Principis sui. Invitatus ab eo Aemericus ad congressum; respondit, quod cum eo non die illo, sed in crastino demicaret. Subtrahente vero se Roberto cum suis ad spacium unius miliaris, & se reficere volente, hora appropinquante vespertina, Aemericus cum suis egreditur armatis, & subito juxta Methfen Scotis superveniens, praelium aggressus est: Et ceciderunt in die illo, i • ore gladii, plures de Scotis, qui psendo-Regi adhaeserunt. Quinimo ips • idem ter à dextrariis prostratus est, & per Simonem de Freysell, bellatorem egregium, ter levatus, tandem per fallaciam candidae camisia evasit de praelio. Nam cum aliquandiu Robertus caeterique qui se cum celeritate armaverant resisterent, tandem praevalentibus Anglis fugere sunt coacti. Quos insecutus Aemericus cum suis usque in Insulam Keyntyr, Castrum illius loci, putans Robertum se recepisse in eo, obsedit. Expugnato tamen Castro eum non invenit, quia ad extremas regionis insulas fugerat, sed fratrem suum Nigellum de Brus cum aliis quibusdam ibidem cepit, quos omnes usque Bervicum fecit adduci. In praelio autem supradicto capti sunt hi viri, Thomas filius Ranulphi, David Inkmartyn, Johannes de Summervile, Milites, Hutting Marescallus, & Vexilifer pseudo-Regis, & Hugo Capellanus. Qui nihilominus, cum praedictis, & cum multis aliis, quorum nomina hic non recitentur, ne pagina his vilescat, patibulo ante caeteros primitus est affixus, quasi diceret; Ego Presbyter tale vobis praebeo iter. Post haec autem adveniente Rege Angliae in Scotiam cum Principe Walliae, & Magnatibus populi sui, quidam Scoti eum honorifice admiserunt, quidam abierunt retrorsum, nonnulli abdita silvarum diverticula petierunt. Exercitus tamen Regius discurrens per totum regnum Scotorum, caepit persequi fugitivos, & plures peremerunt, & aliquos vivos compraehenderunt, utpote Episcopos et Abbatem praedictos, loricatos et armatos subsuis exterius tegumentum. Duorum igitur Episcoporum culpa magna, sed Episcopy Sancti Andreae major. Nam die congressionis inter Anglos & Scotos apud Methfen, juxta Sanctum Johannem, misit armatam clientelam suam in succursum Scotorum. Ipse vero callide se reddidit interim Anglis, ut si Scoti de Anglis triumpharent, ipsum de illorum potestate eruerent, tanquam vi captum, pro defectu tutela. Si autem Angli triumpharent, sibi parcerent eo quod derelictus à familia sua fuit, quasi non consentiens factis illorum. Isti ergo perjurati Praelati in arctissimis carceribus forma et habitu quibus fugiendo capti fuerunt, retruduntur, quousque per Apostolicam sedem dispositum sit, quid de his fuerit faciendum. The Kings Writs for these perjured Prelates and Abbots close imprisonments in several Castles, and that in iron chains, are thus recorded in the Rolls in the Tower.

REX Vicecomiti Sutht. salutem. Quia inimicum, rebellem et proditorem nostrum Willielmum Episcopum Sancti Andreae mittimus ad Castrum nostrum Wynton. carcerali custodiae mancipandum, exigente hoc multiplici culpa sua, Tibi praecipimus, quod dictum Episcopum in tuam custodiam, recipias, et corpus ejus infra Turrim dicti Castri in loco tutiori et fortiori ejusdem Turris includas, et salvo ac secure in compedibus ferreis custodias, sub forisfacturo vitae et membrorum, ac omnium terrarum et tenementorum, bonorum et catallorum tuorum quae exnunc forisfacta censemus, st de custodia hujusmodi aliquod periculum immineat in futurum. Proviso, quod locus praedictus intus et exterius taliter muniatur et firmetur, quod de custodia ipsius inclusi nullum timeatur periculum, quodque ad accedendum ad ipsum seu videndum, vel etiam ad alloquendum nemini possit patere aditus vel facultas, set nec ipse Episcopus quemquam videat, seu etiam alloquatur, praeter illos quos ad deserbiendum ei necessario tuo periculo deputabis, et quos per singulos menses mutare et alios subrogare poteris ad cautelam, st pro securitate tua videris expedire, ut cujusiibet conspirationis et collusionis suspicio evitetur. Et ut custodia ejus securior habeatur, omnes aditus et portae Turris praedictae securis firmentur, et pons versatilis levetur continue et claudatur; ad quam Custodiam fideles et bonos assignabis sub fidejussoria cautione custodes, pro quibus tu ipse nobis volueris sub praenotatis poena et periculo respondere. Ad haec, quia complicem suum consimili vel forte majori infamia maculatum, Robertum scilicet Episcopum Glasguensem fidelitatem suam erga nos et Coronam nostram frequenter et temere violantem, mittimus ad Castrum nostrum Porcestr. incarcerandum ibidem. Tibi praecipimus, ut posito prius in tuto in Turri Wynton. praefato Episcopo Sancti Andreae modo et forma praeexpressis, dictum Episcopum Glasguensem in propria persona tua ducas salvo et secure usque Porcestr. et juxta tuam et Custodis nostri Castri praedicti circumspectionem industrem ipsum Episcopum in tuciori et fortiori loco Castri praedicti in compedibus ferreis includas, locum insuper praedictum muniri et firmari vestro et ipsius Custodis Castri praedicti periculo facias, modo quo superius exprimitur de Episcopo Sancti Andreae, seu etiam meliori, quia tam te quam praedictum Custodem Castri nostri praedicti de custodia ipsius Episcopy volumus aequanimiter onerari. Et ut fortius et firmius custodiantur, volumus et mandamus, ut adjungas tibi et Custodi nostro Castri praedicti aliquos homines fideles et idoneos terras tenentes de visneto Castri praedicti, vel loco viciniori, quos ad hoc sufficientes videris, qui dictam custodiam una vobiscum recipiant et habeant, sub poenis et periculis praenotatis. De sustentatione vero dictorum Episcoporum, famulantium eis et Custodum suorum, quam per te exhiberi volumus secundum Indenturam quam tibi mittimus praesentibus interclusam, cujus altera pars remanet pones Thes. nostrum, allocationem debitam tibi habere faciemus. Qualiter autem & quam provide & secure ordinaveris de custodia praedicta, & quot & quos terras tenentes tibi & dicti Custodi Castri de Porcestr. adjunxeris ad eandem, dicto Thes. nostro sub tuo & illorum sigillis qui una tecum onus subibunt Custodiae memoratae significes, sine mora. T. R. apud Dunolm. 7 die Aug.

REX Custodi Castri nostri Porcestr. salutem. Quia inimicum, rebellem et proditorem nostrum Robertum Episcopum Glasguensem, qui fidelitatis nobis praestitae sacramentum saepius violare praesumpsit, mittimus ad Castrum nostrum praedictum Carcerali Custodiae, &c. (ut supra.) Tibi praecipimus, quod praedictum Episcopum in tuam custodiam infra Castrum praedictum recipias, et salvo et secure custodiri facias in securiori et fortiori loco totius praedicti Castri in compedibus serreis, prout Vicecomiti nostro Sutht. qui dictum Episcopum ad te ducet et tibi securius videbitur faciend. Proviso, quod locus praedictus, &c. (ut supra.) praeter illos qui ad custodiam illius deputabantur; quodque omnes aditus & portae loci praedicti securis firmentur, ac pons versatilis levetur continue et claudatur. Et ut ipsius custodiae securior habeatur, volumus quod per Vic. nostrum praedictum et te aliqui homines fideles et idonei terras tenentes de vicineto Castri praedicti, vel loco viciniori et ad hoc sufficientes eligantur, et eidem Vic. ac tibi adjungantur, qui una vobiscum custodiam dicti Episcopy recipiant et habeant, ac ipsum custodiant, sub poena amissionis vitae et membrorum, ac forisfactura omnium terrarum et tenement. ac bonorum suorum et vestrorum quae exnunc forisfacta censemus, st de custodia hujusmodi periculum aliquod immineat in futurum. Ad quam insuper custodiam tot et tales boni et fideles per dictum Vic. nostrum te et alios terras renentes deputentur Janitores & Ministri qui ad hoc sufficere, & suspitione carere omnimoda videbuntur, et pro quibus vos omnes volueritis respondere, sub poena et periculo praenotatis, quos etiam per singulos mature et alios subro • are poteritis ad cautelam, si pro securitate vestra id videritis expedire, ut cujusiibet conspirationis et collusionis suspitio evitetur. De sustentatione vero ejusdem Episcopy famulantium sibi & Custodum suorum disponet Vic. noster praedictus, prout sibi dedimus in mandatis. Teste Rege, &c. ut supra.

The like Writ the King issued also to the Keeper of the Castle of Mere, for the close and safe imprisonment of the Abbot of Scone, (verbatim, as in that before to the Sheriff of Southampton, concerning the close imprisonment of the Bishops of St. Andrew's, and Glasgow) With this further Precept to the Sheriff of Wylts.

REX Vicec. Wyltes salutem. Quia inimicum rebellem et proditorem nostrum Abbatem de Scone mittimus ad Castrum de Mere incarcerandum ibidem exigente hoc multiplici culpa sua, tibi praecipimus quod receptis praesentibus, usque Wynton. in propria persona tua sestinanter accedas, ac dictum Abbatem a Vic. nostro Leycest. per quem ipsum Abbatem illuc mittimus, recipias, & salvo ac secure ducas usque ad Castrum praedictum de Mere, & juxta tuam & Richardi de Chiselden Custodis Castri praedicti circumspectionem industrem, ac tuciori & fortiori loco Castri praedicti in compedibus ferreis includas, &c. Teste Rege ut supra.

Et memorandum quod brevia praedicta (videlicet, hoc breve & brevia pro R. Episcopo Glasguensi, & pro W. Episcopo Sancti Andr • i) facta fuerunt apud Nottingham per Dominum W. Coventr. & Lychf. Episcopum Thesaur. Regis, & sub Sigillo suo missa Domino Cancellario usque ad Abbaciam Sancti Jacobi Northampt. sub magno Sigillo in forma praedicta consignanda.

These strict Writs for the close impri • onment of these perjured Bishops, Rebels, Traitors and Enemies to the King even in iron chains, as well as in several Castles, Towers, notwithstanding their Rochets, and sacred Orders, under such strong armed guards and severe penalties, is a sufficient evidence, what pernicious, dangerous Traitors and Rebels the King reputed them, being in truth far worse then any of those Laymen whom he hanged, beheaded, quartered, setting up their Heads, Quarters in sundry places throughout the Realm, to deter others for the future, from the like Treasons and Rebellions: Yet such was his Royal Clemency towards them (in respect of their sacred Orders, which much aggravated their Crimes, and by consequence their punishments) that he not only spared their lives, and gave them and those who attended them a daily competent allowance, but also allowed them a Chaplain daily to say Mass to them for the good of their souls, though themselves might be thought sufficient to be their own Chaplains during this their close imprisonment, having no such temporal employments as formerly, to divert them from their Devotions, as this Record informs us.

MEmorandum, quod Vicecomes Sutht. cui Wilhelmus Episcopus Sancti Andreae Domini Regis proditor liberatur, in Turri Castri Wynton. salvo et secure custodiendus, secundum quod per breve Regis ei expressius est injunctum, saciat ministrare dicto Episcopo incarcerato expensas suas in hunc modum: videlicet, eidem Episcopo ad expensas suas proprias, singulis diebus sex denar. & pro uno valetti deserviente ei per diem tres denar. & pro uno garcione similiter ei per diem unum denar. et unum obolum, et pro uno Capellano celebraturo sibi missam singulis diebus, unum denarium et unum obolum per diem. Qui quidem Capellanus vallettus & garcio tales eligantur, et tam fideles de quibus nullum timeatur periculum, et pro quibus dictus Vic. suo periculo voluerit respondere. De aliis autem custodibus qui necessarii videbuntur pro custodia Episcopy praedicti disponet dictus Vic. prout sibi pro securitate sua melius viderit expedire.

Item idem Vic. cui Robertus Episcopus Glasguen. similiter liberatur ad incarcerand. in Castro Porcestr. similes Custodes ac Ministros deputabit eidem, ac sibi sumptus & expensas ministrabit ibidem prout pro Episcopo Sancti Andreae superius est expressum. Et de sumptibus quos idem Vic. apposuerit tam circa dictos Episcopos & eis deservituros, quam circa alios Custus quos rationabiliter fecerit in stipendiis Custodum praedictorum, sibi per praesentem Indenturam cujus altera pars remanet penes Thesaur. de Scaccario, allocatio justa fiet.

At the same time when these Bishops and Abbots were taken Prisoners, Capitur etiam & illa impiissima conjuratrix de Bowhan de qua consultus Rex, ait, Quia Gladio non percussit, gladio non peribit. Verum propter illicitam Coronationem quam fecit, in domicilio lapideo & ferreo, in modum Coronae fabricato, firmissime obstruatur, & apud Bervicum sub diu forinsecus suspendatur, ut sit data, in vita & post mortem, speculum viatoribus, & opprobrium sempiternum. Illo quoque tempore, captus est Simon Freysell, in quo pendebat Scotorum tota fiducia, in tantum quod incarcerati Nobiles Scoti, invincibilem incompraehensibilemque illum asserebant, nec illo vivente Scotos posse devinci putarent. De cujus magnanimitate praesumens quidam Scoticus Miles, in Turri Londinensi vinculatis in Elogium Anglorum sed proprium dispendium, caput proprium Regi dedit quocunque die captus fuerit, amputandum Nomen autem hujus Herebertus de Norham, per cunctis Scotis formosior, & statura eminentior tamen propter trinam proditionem, quam Regi Angliae fecerat, & secundum dimissionem, tertio captus, una cum patre & Armigero in Turri Londinensi ferreis compedibus nexi erant. Post haec Simon Freysell ad Turrim Londinensem mittebatur, ut illo viso, voti praestiti Scotus alius recordaretur. In crastino igitur, id est in Vigilia Nativitatis beatae Mariae, educti de Turri Londinensi Herebertus & Thomas de Boys, armiger ejus, capitibus sunt truncati, Simon autem Frysell, propter pluralitatem proditionum, quas fecerat sic damnatur. A Turri Londinensi per vinculos et plateas distractus ut proditor, suspensus eminus quia latro, truncatus capite ut homicida, refixus equnleo per dies 20. igne quoque finaliter est combustus. Hujus autem caput super Pontem Londinensem, juxta caput Gulielmi Waleis, super lanceam cunctis orationibus perhorrendum spectaculum, est affixum.

This was the deserved end of these perjured Scottish Traitors and Rebels. Soon after, In diebus illis, fecit Rex Angliae inquirere per totam Scotiam per fide dignus homines, quot & quanti intererant interfectioni Johannes Comyn & coronationi Roberti de Brus: Et ferme omnes cepit, et morti tradidit; aut ultro se redddentes regiae voluntati, diris carceribus mancipavit. Post haec captum est Castrum de Lochdor, in quo inventus est Christopherus Setonus, Sororius Roberti de Brus, quem cum non Scotus sed Anglus esset, jussit Rex deduci usque Dunfreis, ubi quendam Militem de parte Regis prius occiderat, ibique judicium subire coactus, tractus suspensusque est, ac ultimo decollatus. Johannes vero Setonus, Christopheri Germanus, apud Novum Castrum super Tinam tractus; suspensus, atque decollatus horribiliter vitam terminavit. Erant enim ambo Armigeri pseudo. Regis, amboque consenserant neci Joh. Comyn: Uxorem vero Christoph. & filiam Ro. de Brus in diversis monialinm Monasteriis collocavit. Et dum exercetur in oies in populo scelerato talis vindicta fugit ad montana Coronatus. Proinde timens sibi Johannes Comes de Asceila, fugam quaerit, sed Dei providentia timor quem timebat, evenit ei. Nam, cum in mari navigando fugeret, subito orto Vento contrario, ad terram repulsus, ab adversariis captus erat. Quo audito Rex Angliae, etsi gravissimo morbo tunc langueret, levius tamen tulit dolorem. Comes autem iste, de stirpe Regali sibi originem vendicavit. Idcirc • quidam Palatini, ipsum cum iniquis judicandum, indecens indecorumque censebant. Quibus Rex, non sanguinis lineam, sed justitiae judicium attendens, dicebat. Quanto gradus altior, tanto lapsus gravior esse constat. Sed caeteris parricidis generosior in sanguine, altius caeteris suspendatur pro scelere. Nec vos latet quoties voluit prodidisse nos in Anglia, in Scotia, & in Flandria. Habete illum vos, & Londini justissime judicetur. Quo cum pervenisset 7. die Novembris apud Westmonasterium in Aula Regis utique condemnatur. V • rum, quia de regali sanguine fuerat oriundus, non est tractus, sed ascenso equo, in equuleo quinquaginta pedum suspensus est. Postea semivivus demissus, ut majores cruciatus sentiret, crudelissime decollatur. Truncus vero illius, praeaccenso in conspectu ejus vehementi igne una cum carne & ossibus, in favillas & cineres funditus conflagrantur. Caput autem istius, inter alia proditorum capita, super Pontem Londinensem in superlativo gradu, quia de regali stemmate, est affixum. Rex apud Lavercost, juxta Caerleolum commorans, misit Bervicum Justiciarios, quorum judicio Nigellus de Brus, Miles pulcherrima juventutis, pro eo quod consenserat factionibus fratris sui, & caeteri qui cum eo capti fuerant, tracti sunt atque suspensi et ultimo decollati. Thus did these perjured, rebellious Scotch Traitors suffer these just condign Executions for their old and new perjuries, Treasons, Rebellions against King Edward, to whom they had so frequently sworn, covenanted fealty, homage, loyalty and allegiance, under their hands and seals, as to their Sovereign Lord.

Whiles the King was thus employed in subduing his Scottish Rebels abroad, the Pope and his Delegates, together with his own Bishops, Clergy, and their Ecclesiastical Courts, were as busy in encroaching upon the Ecclesiastical and Temporal Rights of his Crown and Courts at home, as these ensuing Writs to control them will more fully inform us.

Pope Clement being encouraged by the Kings premised compliance, that his foreign Agents should sequester and appropriate both the Spiritualties and Temporalties of the Archbishopric of Canterbury to his own use, proceeded by Stephen de Manby and other his Delegates, to sequester all the Spiritualties, Temporalties, Fruits and Profits of the Priory of Durham, of the Kings foundation, and his Progenitors, with their Rights and Appurtenances, without the Kings privity or license, enjoining the Prior, Chapter and Covent of Durham, with all the Proctors And Administrators of the said Priory, entirely to answer all the Fruits, Rents, Profits, Rights and obventions of the said Priory to the Patriarch of Jerusalem during the pleasure of the See Apostolic, to be disposed of at his pleasure; and commanded them to excommunicate and interdict all persons of what quality soever, except the King, Queen, and their Children, which should oppose or contradict this new and unheard of Papal Usurpation; whereupon they denounced with direful execrations the greater Excommunication against the Prior and sundry Canons of Durham, and divers others who opposed them therein, and also interdicted the Church of Durham, refusing twice to revoke this their unjust Sentence upon the Kings Writs, and his Counsels commands to do it, in high contempt of the Kings Crown and Dignity, and disinheriting the Rights thereof: For which they were twice summoned before the King and his Council, and after in the Parliament at Karlisle, were imprisoned and fined to the King, as this memorable Record will at large inform us.

Placita coram Domino Rege de Termino Sanctae Trinitatis apud Westmonasterium Anno regni Regis E. fil. Regis H. Tricesimo quarto.

DOminus Rex mandavit Stephano de Malo Lacu Archidiacono Clyveland Breve suum in haec verba.

Edwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae; Stephano de Malo Lacu, Archidiacono Clyveland. salutem. Ad nostrum pervenit auditum, quod quaedam negocia • sive facta insolita et hactenus inaudita, Prioratus Dunelm. (qui de Fundatione & Patronatu progenitorum nostrorum & nostrae existit) tangentia, sunt vobis exequend. commissa, quae si eo modo procederent sicut in eis procedere, ut dicitur, praesumpsistis, in Regiae dignitatis et Coronae nostrae praejudicium et exhaeredacionem nostram cederent manifest: Et quia super negociis et factis hujusmodi et eorum circumstanciis universis antequam in ulteriorem executionem procedant certis ex causis reddi volumus cerciores, quod utique clare liquere non poterit absque vestra praesentia personali; Vobis mandamus firmiter injungentes, quod in quindena Sanctae Trinitatis ub • cunque tunc fuerimus in Anglia, coram Nobis et Consilio nostro sitis, ad ostendend. et faciend. nobis et Consilio nostro constare, quae sunt et qualia quae vobis super dictis negociis, sicut praemittitur sunt commissa, et qualiter, et quo modo, et cujus seu quorum autoritate, mandato sive praecepta talia nobis inconsultis exequi attemptatis; Ac audiend. faciend. et recipiend. super hiis quod pro statu nostro et dictae Coronae per nos et dictum Consilium nostrum fuerit in hac parte faciend. Supersedentes omnino, nichilominus omnibus executionibus praefata negocia seu facta tangentibus interim faciend. Ac etiam penitus revocantes, si quae super eisdem negociis occasion cujuscunque mandati vobis inde directi exequi forsitan attemptastis, et hoc sicut dampnum vestrum vitare volueritis, nullatenus omittatis. Et habeas ibi tunc hoc. Breve. Teste meipso apud Wolveseye, 29 die April. Anno regni nostri 34. Per Breve de privato Sigillo & Consilium.

Mandavit etiam aliud Breve consimile Thomae de Goldesburgh sub eodem tenore.

Mandavit etiam tertium Breve consimile Magistro Ricardo de Morpath sub eodem tenore.

Mandavit etiam quartum Breve consimile Magistro Roberto de Baldoks, sub eodem tenore.

Ad quem diem praedicti Stephanus de Malo Lacu, Thom. de Goldesburgh, Magistr. Ricardus de Morpath, & Magister Robertus de Baldoks coram Consilio Domini Regis apud Westm. venerunt. Et quaesitum est ab eis, quae & qualia sunt praedictum Prioratum tangentia quae eis sunt exequenda commissa, & cujus sen quorum Authoritate talia attemptare praesumpserunt? Qui dixerunt, quod ea quae fecerunt praedictum Prioratum & Patriarcham Jerosolomit. Episcopum Dunelm. tangentia, Authoritate cujusdam Mandati Abbatis Lesasens. Appamiarum Dioc. fecerunt, per quod idem Abbas ipsius authoritate Apostolica mandavit, quod ipsi tanquam Executores et Commissar. &c. praefatum Patriarcham Episcopum, vel Procuratorem suum, &c. ad administrationem & curam dicti Prioratum, tam in spiritualibus quam temporalibus cum suis Iuribus et pertin. universis admitti facerent, et recipi, sibique et per ipsum ad hoc deputando a Capitulo et Conventu ipsius Prioratus, et singulis personis Monasterii ejusdem, ac in eodem Monasterio vel alibi existentibus in hiis quae ad executionem administrationis et curae praedictarum pertinent, de Iure vel Consuetudine obediri et intendi, ac de ejusdem Prioratus fructibus, redditibus, proventibus, juribus et obventionibus universis integraliter, usque ad Apostolicae Sedis beneplacitum responderi, et quod in omnes et singulos negocium illud impedientes aut aliquo modo turbantes, sententiam Excommunicationis majoris promulgarent. Praetextu cujus mandati ipsi ad executionem inde faciend. prout eis videbatur licite facere posse juxta mandatum praedictum processerunt, & ostenderunt in scriptis totum processum facti sui in hac parte, in quo continebatur quaedam sententiam Excommunicationis enormis et dira per ipsos lata super Priorem Dunelm. et quosdam Canonicos suos, et multos alios nominatim, et etiam super omnes alios et singulos cujuscunque status, gradus, vel conditionis essent, qui executionem illam in aliquo perturbarent aut impedirent, seu impedientibus in aliquo opem darent, auxilium, consilium aut favorem, exceptis solummodo personis Domini Regis, Dominae Reginae, et liberorum suorum, Iuribus etiam et Libertatibus Regalibus, &c. Et quod Ecclesiam Dunelm. praedictam Ecclesiastico super posuerunt interdicto. Quaesiti, si mandatum praedictum seu aliquod warrantum suum in hac parte Domino Regi ostenderunt priusquam illud executioni demandarunt? qui cognoverunt express, quod non. Quaesiti etiam, si factum suum praedictum et sententiam praedictam ad mandatum Domini Regis praedictum revocaberunt? dicunt, quod non. Unde praemissis omnibus inspectis & examinatis, videtur toto Consilio, quod Mandatum praedictum, et etiam factum ipsorum Clericorum super Executione ejusdem in tantum tangunt temporalitatem Regni, quod si eo modo permitterentur quo ipsi in negocio illo procedere praesumpserunt, in Regiae dignitatis et Coronae suae praejudicium, et exhaeredacionem Regis cederent manifest; in hoc maxim, quod ipsi de executione aut dispositione aliqua de rebus temporalibus dicti Prioratus qui de Fundatione et Patronatu progenitorum Regis et ipsius Regis existit faciend. absque warranto vel permissione Domini Regis se intromiserunt, ut de fructibus, redditibus, proventibus, Iuribus, &c. cum nullus hujusmodi facta Coronam Regalem tangentia ipso Rege inconsulto valeat nec debeat attemptare; nec ipsi warrantum quod inde habuerunt Domino Regi ostenderunt priusquam illud executi fuerunt, nec etiam ad mandatum Domini Regis praedictum factum suum vel sententiam praedictam revocaverunt, seu juxta mandatum illud revocare voluerunt, quae omnia express sunt contra Coronam et dignitatem Regalem, et ad inobedientiam et contemptum mandati Regis praedicti, et exhaeredationem manifestam facta et executa. Per quod ipsi traditi sunt per manucaptionem sufficientem, scilicet, corpus pro corpore, usque à die Sancti Michaelis in 15 dies. ubicunque, &c. ad voluntatem Domini Regis tunc inde audiend. &c. Ad quem diem praefati Clerici per manucaptionem praedictam venerunt. Et iterum quaesitus est ab eis, Si sententiam praedictam adhuc revocaverunt? qui dixerunt, quod non, nec revocare potuerunt. Et super hoc datus est cis dies per manucaptionem sufficientem, ut de die in diem usque in Crastinum Animarum ubicunque, &c. in forma praedicta. Ad quem iidem Clerici per manucaptionem illam venerunt. Et deinde continuato processu versus eos, ut de die in diem usque diem Mercur. prox. post Octab. Sancti Martini iidem Clerici coram toto Consilio, &c. sententiam praedictam de plano revocaverunt in scriptis. Set quia manifest constat Curiae, quod Mandatum praedictum et etiam Executio inde per ipsos Clericos facta, express sunt contra Coronam et dignitatem Regalem, et ad inobedientiam et contemptum Mandatorum Domini Regis, et exhaeredacionem suam ut praemittitur facta et executa, ipsi Clerici committuntur Gaolae ad voluntatem Domini Regis, &c. Postea concordatum est, quod tradantur per Manucaptionem sufficientem, usque ad proximum Parliamentum, &c. Et super hoc venerunt Johannes de Crumwell, Wilhelmus de Honks, & Ricardus de Vernon de Com. Ebor. & Gilbertus de Toutheby, Wilhelmus de Farford, & Alanus de Cobbeldyks de Com. Linc. & manuceperunt praedictum Stephanum corpus pro corpore, habendi eum coram Rege ad Parliamentum suum in Octab. Sancti Hillar. apud Karliolum, ad satisfaciend. Domino Regi de contemptu et inobedientia et transgression supradictis. Et Radulphus de Rocheford Miles, Johannes de Gernon, Johannes Beks, Alanus de Cobbeldyks, & Petrus de Daldreby de Com. Linc. Et Wilhelmus de Honcks de Com. Ebor. manuceperunt Thom. de Goldesburgh in forma praedicta. Et Thom. de Nevill de Com. Roteland, & Wilhelmus de Cave & Galfridus de Cave de Com. Ebor. Et Petrus de Govewarton, Wilhelmus de Hongton, & Adam de Thorneton de Com. Northumbr. manuceperunt Ricardum de Morpath in forma praedicta. Et Radulphus de Rocheford, Johannes de Offynton de Cantuar. de Com. Kanc. & Petrus de Hascar, & Henr. de Gatis de Com. Midd. & Ricardus de Louthebury de Com. Essex, & Galfridus de Cave de Com. Eborum, manuceperunt Magistrum Robertum de Baldoks in forma praedicta, &c. Ad quod quidem Parliamentum praefati Stephanus de Malo Lacu, Thomas de Goldesburgh, Magister Ricardus de Morpath, & Magister Robertus de Baldoks venerunt; Et praedictus Stephanus finem fecit cum Domino Rege pro contemptu et transgression praedict. per quatervigiti Marcas, et recipitur per plegium Roberti de Manley Militis, de Com. Eborum, & Gerardi Salveyn de eodem Com. Et praedictus Thomas de Goldesburgh finem fecit, &c. per centum Libras, et recipitur per plegium Thomae de Multon Militis de Com. Linc. & Radulphi fil. Willielmi Militis, de Com. Eborum. Et praedictus Magister Robertus de Baldoks finem fecit, &c. per viginti Marcas, per plegium Johannes de Swynebourne Militis, de Com. Northumbr. & Thom. Grey Militis, de eodem Com. Et Dominus Rex de gratia sua specially pardonavit praefato Magistro Ricardo de Morpath omnem transgressionem et contemptum per ipsum factas, et omnino ei remittit finem, &c. Ideo idem Magister Ricardus eat inde quietus imperpetuum, &c.

I find by the Clause Roll of 34 E. 1. that the King being informed the Popes Delegates proceeded to execute the Popes unusual and illegal commands in this business, notwithstanding his several Prohibitions to them, therein recorded, issued this Writ to Robert Clifford Guardian of the Liberties of the Bishopric of Durham, by advise of his Council, strictly commanding him, not to permit them or any of them to execute anything concerning the same within his said Liberties, till further order therein.

REX Dilecto & fideli suo Roberto Clifford Custodi libertatis Episcopatus Dunelm. vel ejus locum tenenti salutem. Cum quaedam negocia insolita et hactenus inaudita dilectum nobis in Christo Richàrdum Priorem Dunelm. ac Prioratum Dunelm. qui de fundatione et patronatu progenitorum nostrorum et nostro existit tangentia Stephano de Malo Lacu Archidiacono Cleveland, Thomae de Goldesburgh, Magistro Roberto Baldock, & Magistro Richardo de Morepath, committantur exequenda, et quae iidem Stephanus, Thomas, Robertus, & Richardus, nobis inconsultis exequi attemptarunt, in Coronae et Regiae dignitatis nostrae prejudicium et exhaeredationem nostram manifestam, per quod eisdem Stephano, Thomae, Roberto & Richardo prohibuimus, n • dicta negotia exequi aliquat • nus attemptarent seu facerent attemptari. Ac jam intellexerimus quod alii per praedictos Stephanum, Thomam, Robertum & Richardum, deputati, negotia illa infra libertatem praedictam exequi praesumunt; Vobis adhuc mandamus firmiter injungentes quod praefatos Stephanum, Thomam, Robertum, & Richardum a • t alios quoscunque dicta negotia infra libertatem praedictam exequi nullatenus permittatis, donec aliud a nobis super hoc habueritis in mandatis. Teste Rege apud Sanctum Albanum 16 die Junii. Per Consilium.

So careful was the King and his Council to prevent this dangerous Innovation and Encroachment on his Crown, and crush this new Cockatrice in the shell. The Pope being informed by his Nuncio and Legate here, concerning the Kings severe proceedings against them for executing his Bull, who misinformed him of the true state of the Case in point of Law and the Kings Prerogative, was very much offended with the King; whereof he being informed, to hold all fair correspondence with him, sent him this Epistle, complaining of the great wrongs done by his Agents to God, and especially to St. Cuthbert Patron of the Church of Durham, desiring him to examine the truth of the whole business himself, whereof he had been misinformed, and reform these excesses, to the honor of God, St. Cuthbert, and the Church, and righting of the Prior.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. &c. suus devotus filius Edwardus Rex Angliae, &c. Cum occasion quarundam suggestionum beatitudini vestrae factarum aliqua Dunolmensem tangencia Prioratum qui est de fundacione clarae memory progenitorum nostrorum Regum Angliae & jus eciam Coronae nostrae existens, duxeritis ordinanda, ac despectuum et violenciarum enormium graves ercessus Deo et Sancto Cuthberto glorioso Christi Confessori et eidem Ecclesiae in qua ejusdem Confessoris corpus sanctissimum requiescit, necnon & Priori & Conventui ejusdem loci diversimode sint illati, quibus non mediocriter sicut credimus vestrae fuisset compassa benignitas, et congruae directionis adhibuisset remedium super illis si de veritate eorum vobis primitus constitisset, Sanctitati vestrae devotis preeibus supplicamus, quatinus negocia quae Prioratum praedictum contingunt habentes, fi placeat, affectu propicio commendata, examinacionem et discussionem eorum dignemini vestro proprio examini reservare, vel saltem aliquibus certis personis examinanda et discucienda committere quae non fuerint parciales, ut de veritate ipsorum negociorum plenius informati, ad suggestiones praedictas quae nullam in se continent veritatem; sic demum condignum habere valeat providencia vestra respectum, qui conveniens videatur & extiterit opportunus: Ac eciam super praedictis dirigendis excessibus et violenciis ordinare atque disponere eo modo, quod ad Dei et Sanctae Ecclesiae ac beati Confessoris praedicti cedat honorem, necnon et status praedicti Prioratus melioracionis augmentum. Et nichilominus de contemptibus personae praelibati Prioris violenter sicut praemittitur, irrogatis dignetur vestra clemencia lacius inquirere veritatem. Conservet, &c. Dat apud Tykyngcote 11. die Julii, Anno Regni nostri 34.

And so this Controversy ceased for ought I find by Records. The Popes Agents procuring the like Bull from the Pope to sequester divers of the Spiritualties and Temporalties of the Church of St. Mary's in York, being of the Kings foundation; the King thereupon issued this Writ and Prohibition to the Official of the Archdeacon of Richmond, employed to execute that Bull, for the preservation of the Rights of his Crown, as he did in the case of the Priory of Durham.

REX Magistro Willielmo de Twisleton Offic. Archidiac. Richmond salutem. Ad nostr •• pervenit auditum quod quaedam negotia sive facta insolita et hactenus inaudi •• Monasterium beatae Mariae Eborum, quod de fundatione et Patronatu Progenitorum nostrorum et nostro existit tangentia, sunt tibi exequenda commissa; quae si eo modo procedunt sicut eis procedere, ut dicitur, praesumpsisti, in regiae dignitatis et Coronae nostrae praejudicium et exhaeredationem nostram cederent manifest. Et quia super negotiis et factis hujusmodi et eorum circumstantiis universis antequam▪ in ulteriorem executionem procedat certis ex causis reddi volumus certiores, quod utique clare liquere non poterit absque tua praesentia personali, Tibi praecipimus firmiter injungentes, quod in Crastino Sancti Johannes Baptistae ubicunque tunc fuerimus in Anglia, coram nobis et Consilio nostr • sis, ad ostendendum et faciendum nobis et Concilio nostro constare, quae sunt et qualia quae tibi supra dictis negotiis sicut praemittitur commissa, et qualiter et quo modo et cujus seu quorum authoritate mandato sive praecepto talia nobis inconsultis exequi attemptas, et ad audiendum, faciendum et recipiendum super hiis quod pro statu nostro et dictae Coronae nostrae per nos et dictum consilium nostrum fue • it faciendum; supersedens omnino nichilominus omnibus executionibus praefata negotia seu facta tangentibus interim faciendis, ac etiam penitus revocans si quae super eisdem negotiis occasion cujuscunque mandati vos inde directi exequi sicut praedicitur nobis inconsultis attemptasti: Et hoc sicut dampnum tuum vitare volueris nullo modo omittas. Et habeas ibi tunc hoc breve. Teste Rege apud Wynt • n 6. die Aprilis. Per B •• ve de privato Sigillo & Consilium.

By which Writs and Proceedings this unusual and formerly unheard of Usurpation of the Pope was prevented, and not afterwards put in execution, whereby he would have appropriated the Temporalties as well as Spiritualties of all Religious Houses and Monasteries in England by degrees to himself and his Creatures, had not the King and his Council thus carefully prevented and suppressed it when first set on foot.

Pope Clement the 5 ^th , his Delegates, Nuncioes and Agents, exceedingly encroaching this year upon the rights of the King, his Crown and Dignity, although the King in other particulars complied with their requests in all things that intrenched not upon the rights and prerogatives of his Crown and Royal Dignity, to advance his own designs; yet he and his Council would by no means yield, or condescend to their manifold new, illegal requests, Procurations, Usurpations, and proceedings, that were derogatory or prejudicial to the rights of his Crown, but opposed them to their power both in and by his Letters to this Pope and his Cardinals, by several Writs of Prohibition and Attachments issued to his Nuncioes, Legates, Delegates, and other Agents: Witness this ensuing Letter of his to this Pope on the behalf of John Bush his Clerk, whom he had legally presented to a Praebendary in the Church of York, then void and in his hands, into which Francis the son of Peter G • itain an alien had intruded himself by the Popes provision; who cited the Kings Clerk out of the Realm personally to appear before the Pope upon false sugge • tions, to answer him damages for the pretended injuries done unto him, in turning him out of this prebendary, against the rights and liberties of his Crown, Dignity, and Realm.

PApae Rex, &c. Opportunum et solertem diligentiam libenter impendimus, ut jura Regiae nostrae dignitatis conserventur illaesa, ad quae manutenda et conservanda tanto sollicitius excitamur, quanto specialius ex virtute juramenti quo ligamur, illa tenemur indefessa sollicitudine defensuri. Sane vacante nuper Eborum Ecclesia & ejusdem Archiepiscopatu in nostris manibus existente, quandam praebendam quam in ipsa Ecclesia invenimus tunc vacantem, cujus possessioni quidam Franciscus filius Petri Gaitain incumbebat de facto, dilecto Clerico nostro Magistro Johanni Bush de London jure nostro Regio duxerimus conferendam. Quo virtute collationis nostrae hujusmodi dictam praebendam rite & canonice assecuto, praedictus Franciscus per se et suos occasionem querens hastute gravandi eundem nostrum Clericum et vexandi, ipsum citari personaliter coram vobis, sicut accepimus, procuravit, ad respondendum eidem super damnis et injuriis sibi factis. Attendendentes autem citationem ipsam ex suggestione non vera, set potius conficio quaesito color suisse optentam, quae si de veritate ipsius negotii vestrae beatitudini primitus constitisset nullatenus ut credimus emanasset; Sanctitati vestrae instancius supplicamus, quatinus praemissis benigna consideratione pensatis, quodque in hu • usmodi negotio nostrum principaliter interesse versetur, super praefata citatione et ejus effectu sic Clementia vestra dignetur • emedium efficax adhibere, quod jus nostrum praedictum, ad quod observandum sicut praedicitur sumus astricti ut conserv • tur illaesum; et idem Clericus noster, (cujus defensioni in ipso negotio deesse non possumus, sicuti nec debemus) eo praetextu non inquietetur indebite seu gravetur. Conservet vos Altissimus, &c. Teste Rege apud Lavertoft, quarto die Octobris.

The like Opposition he made against a new illegal clause thrust into this Popes Bull and rescript concerning the Manors, Villages, and temporal Demesnes of the Priory of Okeburn, which he would by no means tolerate or assent to, but commanded it to be obliterated, as manifestly derogatory to his royal Right, refusing to restore the temporalties, till this prejudicial clause was expunged, as this Letter of his concerning this Priory to a Romish Cardinal, informs us.

VEnerabili in Christo Patri Domino R. Sanctae Mariae novae Diacono Cardinali, am • co suo charissimo, Edwardus, &c. salutem, & dilectionem sinceram. Licet ea libenter quae utilitatem et honorum vestrorum promotionem respiciunt, quantum bono modo possemus promptis affectibus imploremus; Hiis tamen quae nobis et juri dignitatis nostrae Regiae ac Coronae sunt praejudicialia, nequaquam assensum praebere valemus, sicuti non possumus nec debemus. Vnde cum aliqua in Apostolico rescripto contenta Prioratum de Okeburn tangentia, videlicet, ubi de Maneriis, villis et dominiis temporalibus fit mentio, quae fi procederent, manifest juri nostro Regio derogarent, tollantur ea quae praejudicant, et ponatur Prioratus cum pertin▪ suis salvo consueto apporto superiori Monasterio faciendo: Et sic postulata transire sustinebimus, quantum poterimus jure nostro Regio inoffenso. Dat. apud Karliolum, 4 die Aprilis.

To which I shall subjoin this Record and Memorandum concerning the Bishop of Cathenesse. The King by his Prerogative Royal as Superior Lord of Scotland, giving his royal license for, and assent to the election and confirmation of the said Bishop of Cathnesse in Scotland, confirmed by the Pope, issued this Writ for the restitution of his Temporalties; which yet the King would not grant him, till he had publicly renounced all clauses in the Popes Bull concerning his temporalties (implying the Pope to have a power over them) as prejudicial to the Kings right and Crown, as this Records assures us.

REX Custodibus suis terrae Scotiae, & locum suum in eadem tenentibus salutem. Cum Dominus Summus Pontifex electionem nuper celebratam in Ecclesia Cathedrali Catanen. de discreto viro Fertardo Decano ejusdem Ecclesia in Episcopum illius loci, cui prius Regium assensum adhibuimus et favorem, confirmaverit, sicut per literas ipsius Summi Pontificis bullatas nobis inde directas nobis constat: Nos confirmationem illam acceptantes, cepimus fidelitatem ipsius Episcopy, temporalia Episcopatus praedicti, prout moris est, restituimus eidem. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Episcopo temporalia Episcopatus praedicti liberetis, sicut praedictum est. Teste Rege apud Wynton. 4 die Aprilis.

Eodem modo mandatum est Willielmo Comiti de Ros, Custodi Regis Episcopatus praedicti, seed vacante. T. R. ut supra.

Et Memorandum, quod dictus Episcopus pro eo quod in Bulla de consirmatione electionis praedictae Regi directae, quaedam verba temporalia Episcopatus praedicti tangentia continebantur, quae Regi et juri suo Regio praejudicialia videbantur, apud Wynton die supradicto renunciavit Bullae praedictae quoad verba supradicta. Et Rex de sua gratia specially eidem Episcopo temporalia Episcopatus praedicti reddidit, et idem Episcopus eadem Temporalia de gratia Regis sic admisit, et ea de Rege se tenere coram Rege et Consilio suo ibidem recognovit.

So careful was the King and his Council in that age, to prevent all new encroachments and usurpations on the Crown and Prerogative by any new words or clauses, which Popes usually inserted into their Bulls upon every occasion to enlarge their Papal Jurisdiction, and would not obliterate nor renounce when justly excepted against by the King and Council.

As the Pope and his Agents, Nuncios and Collectors thus usurped upon the Rights and Prerogatives of the Crown on the one hand, which the King and his Council strenuously opposed; so did his Bishops and their Ecclesiastical Courts and Officers on the other hand, which he with his Judges and Courts of Justice restrained this year, by these Writs of Prohibition extant in the Bundles of Writs I found in the White Tower, An. 34 E. 1.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. dilecto & fideli suo Thomae de la Hyde, salutem. Sciatis quod dedimus vobis potestatem recipiendi attornatos Magistri Roberti de Polhorman, quod coram vobis attornare voluerit, ad lucrandum & perdendum in loquela quae est coram Justic. nostris inter Gilbertum de Bohedon & praedict. Robertum, de eo quod idem Robertus tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio contra prohibitionem nostram. Teste meipso apud Wynton. 15. die Aprilis, Anno regni nostri 34. Edwardus, &c. Thomae de Raleigh, &c. Dedimus vobis potestatem recipiendi attornatos Henrici de Lucy, Willielmi de Curcy, Willielmi de Swynesfield, Michaelis de Alba marlea, & Willielmi de Colebeart, &c. in loquela quae est coram Justic. nostris de Banco per breve nostrum inter ipsos, &c. & Episcopum Exon. Magistr. Johannem de Burton, & Magistr. Willielmum de Sancta Ol • va, de eo quod idem Episcopus et Johannes tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de testamento vel matrimonio: Et de eo quod Wilhelmus de Sancta Oleva secutus est idem placitum in eadem Euria contra prohibitionem nostram, &c. Teste meipso apud Kyngeston Lacy 26 die Decemb. An. regni nostri 34. Edwardus, &c. Vicec. Cantebr. &c. Si Thomas le Butch • r de Cantebr. &c. pone, &c. Willielmum Vicarium Ecclesiae Sancti Edwardi de Cantebrig. &c. quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis, &c. quae non sunt, &c. contra prohibitionem nostram, &c. T. meipso apud Lauretost 18. die Octobr. An. regni nostri 34. Vic. Essex, &c. Si Johannes fil. Roberti de Leycestr. &c. pone, &c. Magistr. Willielmum de Halstede & Johannem personam Ecclesiae Sancti Nicholai Colcestr. & Galfridum Bacun, &c. quare secuti sunt idem placitum in eadem Curia contra prohibitionem nostram. Teste meipso apud Lauretost 4. die Novembr. Anno regni nostri 34.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitanniae, Vicecomiti Eborum salutem. Si Nicholaus de Merk, & Gilbertus Leorson fecerint te securum de Clameo suo pros. tunc pone per vadium & salvos Plegios Inettam Priorissam de Grendale, quod sit coram Justiciariis nostris apud Westmonast. à die Sancti Michaelis in 15 dies, ostensur. quare cum placita de transgressionibus contra pacem nostram factis in regno nostro, ad Coronam et Dignitatem nostram et non ad alium pertineant in eodem Regno, eadem Priorissa super hujusmodi transgressionibus secuta est placitum in Curia Christianitatis, in laesionem Coronae et dignitatis nostrae, et grave dampnum dictorum Nicholai et Gilberti, et contra prohibitionem nostram. Et habeas ibi nomina Plegiorum & hoc Breve. Teste meipso apud Sanctum Albanum 16. die Junii, Anno Regni nostri Tricesimo quarto.

Pleg. de Pros. Radulphus filius Simonis de Lefthous, Adam frater ejus.

Pleg. Inettae Priorissae de Grendale, Wilhelmus de Walpol, Robertus Praepositus.

Henricus de Calethorp attach. fuit ad respondendum Ricardo de Saltfletby & Luciae Uxori ejus, & Ricardo de Yerdeburx de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis, quae non sunt de testamento vel matrimonio, &c. Et unde praedictus Richardus, et alii queruntur, quod cum ei detulissent praedictam prohibitionem in Cimiterio de Whiteby, in Vigiliis Sancti Martini anno 34. ne sequexetur praedictum placitum: Idem Henricus spreta prohibitione praedicta, eos traxit in placitum coram Priore de Whiteby apud Whiteby authoritate Apostolica, exigendo ab eis viginii Marc. quae non sunt de testamento vel matrimonio, &c. contra praedictam prohibitionem, &c. Et unde dicunt, quod deteriorati sunt et dampnum habent ad valentiam decem libras, et inde producunt Sectam, &c.

Et Henricus venit & defendit vim & injuriam quare, &c. sed dicit, quod nunquam eos implacitavit in Curia Christianitatis, nec aliquod placitum de aliquibus catal. quae non sunt de testamento, &c. postquam ei detulit praedictam prohibitionem, &c.

Ernald. de Kideland optulit se, &c. versus Magistrum Walterum de Penbrok Archidiacon. de Berdestapel de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis ipsius Ernaldi quae non sunt de Testamento, &c. contra Prohibitionem, &c. Et versus Simonem le Lornn. quare secutus est idem placitum contra Prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt, &c. Et praeceptum fuit Vicecomiti, quod attach. eos, quod essent ad hunc diem. Et Vicecomes de praedicto Simony nihil fecit. Ideo (sicut prius) praeceptum est Vicec. quod attach. eum, quod sit à die Paschae in quinque septimanas. Et Vicecomes sit auditurus Judicium suum, &c. Et de praedicto Archidiacono mandavit Vicecomes, quod non habet Laicum feodum per quod, &c. Et super hoc testatum est, quod habet Beneficium Ecclesiasticum in Episcopatu Exon. Ideo mandatum est R. Exon. Episcopo, quod faciat eum venire ad diem, &c. Unde V • c. mandavit, &c.

The King this year sent this Letter and special Messengers to Pope Clement for the canonization of Robert Grosthead, late Bishop of Lincoln, wherein he highly extols his Learning, holiness of life, and the wonderful virtues and miracles since his death, although a fierce Antagonist against the Usurpations, vices, corruptions of the Popes, Church, See of Rome, and vicious Clerks, Monks, Freers in his age, et Romanorum Malleus et Contemptor, as Matthew Paris styleth him.

SAnct • ssimo in Christo Patri Domino C. Divina Providentia sacrosanctae Romanae ac Universalis Ecclesiae Summo Pontifici; Edwardus ejusdem gratia Rex Angliae, &c. Devota pedum oscula beatorum. Sedis Apostolicae prudentia circumspecta, quae actibus intenta saluberrimis et operibus exposita pietatis, solerter exequitur quae sunt ad divini nominis honorem et gloriam ac exaltationem Catholicae fidei, salutemque fidelium merito censuit riteque providit, ut quos triumphantis Ecclesiae Regio gloriosa post devictum consummatumque certamen triforme, mundi, carnis spiritusque maligni coelestis beatitudinis efficit possessores, curia solers Ecclesiae militantis laudando et glorificando in terris, dignae venerationis officio prosequatur, quatinus eorum suffragiis et patrociniis apud Deum, qui est gloriosus in sanctis suis, et in sua majestate terribilis inter mundanos conflictus et turbines adjuvetur. • aelicis itaque memory Robertus quondam Linc. Episcopus, Dei famulus, vir utique in ergastulo carnis positus excellens meritis, vitae sanctitate praeclarus, et velut stella matutina in medio nebulae, et quasi lucerna non sub modio set super Candelabrum posita, spersit in aliis lumen sapientiae et doctrinae, in domo Domini virtutum jubare adeo corruscando, quod tandem in divini nominis confession legitime certans, et contra mundum, carnem, et daemonem triumphans, athleta non degener, Confessor inclytus, et virtutum opifex, pastor bonus in populo cursum vitae perlustrantem, miraculis vires et potentiam naturalem excedentibus faeliciter consummavit, de peregrino Civis coelestis effectus, et beatorum Confessorum agminibus aggregatus; Haec de ipso Agonista nobili tenet Ecclesia Anglicana: Haec Pontificalis narrat Authoritas: Haec memoria seniorum retinet, Clerus indicat, militia meminit, testator populus, et omnis utriusque sexus aetas recenter quodammodo velut a patribus nunciata filii recordantur. Dignum igitur aestimantes et congruum tam reverendum virum debere condignis in terris attolli praeconiis, quem in coelis cives Sanctorum et Domestici Dei glorianter honorant, ac ipse Sanctorum Dominus stola gloriae redimitum ad paradisi januam coronavit; Beatitudini vestrae humiliter duximus supplicandum, quatinus nunciis pro Canonizatione praefati Episcopy obtinenda ad vestrae Sanctitatis praesentiam accedentibus, juxta formam quae Sacrosancta Romana Ecclesia in consimili negotio uti consueverat, benignam dignemini, si placet, audientiam graciosis affectibus exhibere, ut per promeritae Canonizationis eventum idem Episcopus per Apostolicae sedis gratiam ascribi valeat beatorum Cathologo Confessorum, sicque ipse ut sanctus honoretur in terris, et glorificetur Altissimus in excelsis. Conservet vos Altissimus, &c. Dat. apud Karliol. 6. die Maii.

Notwithstanding these large Encomiums of Grosthead both by the King, Prelates, Clergy, and people of England, and their importunity to canonize him for a Saint, I cannot find by History or Record he was ever actually canonized, because he opposed the usurpations, corruptions of the Popes and Court of Rome; when as Anselm, Becket of Canterbury, and Hugh of Lincoln, though Arch-Traitors, Rebels against our Kings, were readily canonized for Saints upon this only account, that they maintained the usurpations of the Popes and Court of Rome, upon the Crowns, Rights, Liberties of our Kings, kingdom, and the Church of England.

The Bishop of Cicester by his usurped authority endowing a Vicar in the Church of Rye, (of the Kings patronage, without his or his royal progenitors assent) of the 3d. part of the Tithes and Oblations, to the prejudice of the Kings Crown, right, and Clerk presented thereunto; the King thereupon issued this Writ, declaring the endowment void in Law, if made without the royal assent, commanding the Bishop to inquire out, and certify him the truth thereof.

EXcellentissimo Principi & Domino suo, Edwardo Dei gratia Regi Angliae illustri, &c. J. ejusdem permissione Ecclesiae Cycestrensis Minister humilis, salutem, &c. Celsitudinis Regiae Majestati vestrae mandatum recepimus, formam continens infrascriptam. Edwardus, &c. venerabili in Christo Patri J. eadem gratia Episcopo Cicestr. salutem. Ne nostra seu Coronae et dignitatis nostrae Regiae Iura deperiant, vel per alicujus occupationem aut subtractionem aliqualiter minuantur, nos decet studiosam operam adhibere; et ad ea manutenenda, et conservanda, et subtracta aut occupata si quae fuerint revocanda, eo potius debemus esse solliciti, quo ad hoc vinculo astringimur Iuramenti. Cum itaque Alexander Butemount ad Ecclesiam de la Rye, vestrae Diocaesis, quae de nostro Patronatu existit, nullâ portion de nostro seu alic • jus Progenitorum nostrorum quo • dam Regum Angliae assensu seu voluntate inde subtractâ, nuper per nos praesentatus, & in ea per praedecessorem vestrum canonice institutus, super perceptione duarum partium proventuum, et obventionum ejusdem Ecclesiae et amplius per Johannem Dykesterne, praetendentem se esse V • icarium ejusdem Ecclesiae de ordination dicti praedecessoris vestri, & ipsum dictos Proventus & obventiones ea de causa percipere debere, sit, & a tempore institutionis suae praedictae fuerit impeditus; quod in nostri juris praejudicium et coronae nostrae exhaeredationem, immo in diminutionem et deteriorationem Advocationis nostrae Ecclesiae praedictae, si toleraretur, cederet manifest, praesertim cum hujusmodi ordinationes Vicariarum in Ecclesiis de advocatione nostra existentibus, fieri nequiant nec debeant, nostro assensu super hoc minime requisito, per quod dictam ordinationem, eo quod sine nostro aut progenitorum nostrorum praedictorum voluntate facta fuit, irritam et nullam penitus reputamus. Vobis mandamus, quod vocato coram vobis praefato Johanne, et de ordination Vicariae praedictae, et causis et omnibus circumstantiis ejusdem inquisita ex officii vestri Pastoralis debito plenius veritate, si inveneritis hujusmodi ordinationem de dicta Ecclesia sine assensu nostro, seu progenitorum nostrorum praedictorum taliter factam suisse, tunc eam, prout ad vos pertinet, adnulletis; praefatum Alexandrum proventus et obventiones praedictas integre et tanquam Rectorem ejusdem Ecclesiae percipere permittatis. Et si fortassis praedictus Johannes aliquid de nobis vel aliquo Progenitorum nostrorum praedictorum pro se de ordination habeat memorata, vel causa aliqua subfuerit quare id facere nequeatis, tunc nos inde distinct et aperte reddatis per vestras literas certiores. Teste meipso apud Westm. 6 die Junii, Anno regni nostri 34.

Cujus igitur Brevis ration praedictum Vicarium ad ostendendum titulum in dicta Vicaria quem habet coram nobis fecimus evocari: et quia sufficienter ostendit, se in ipsa Vicaria per bonae memory Gilbertum praedecessorem nostrum fuisse institutum, nos absque parte prosequente super contentis in hoc Brevi, contra ipsum procedere ulterius debite non valemus. Verumptamen si Rector Ecclesiae memoratae, aut quivis alius in ipso negotio prosequatur, parati sumus & erimus facere quod incumbit. Valeat, &c. Dat. apud Cacham 14 Kal. Augusti. An. Dom. 1306.

King Edward being informed by some of his superstitious Prelates and Clergy, that divers of his English Subjects, and others adhering to •• m, had incurred the Sentence of Excommunication and Irregularity, by slaying his Scottish Enemies, Traitors and Rebels, in his late Wars, and laying violent hands on the Trayterous Scots Bishops, Abbots, Clergymen, and that in some Churches, which they had burned and defaced, procured a Commission from Pope Clement to the Bishop of Carlisle and three Abbots, to absolve those who did desire absolution from their Excommunication, Irregularity, and other Ecclesiastical Censures, as these his Writs, issued for that purpose to the Bishop of Carlisle and others, the Sheriff of Kent, and all other Sheriffs of England, do clearly evidence.

REX Venerabili in Christo Patri J. eadem. gratia Karliolensi Episcopo salutem. Cum Sanctissimus Pater Dominus Clemens Divina Providentia summus Pontifex, vobis et Religiosis viris Abbatibus beatae Mariae Eborum, de Sancto Albano, & de Waltham, absolvend fideles nostros de Regno nostro et aliunde a sententiis excommunicationum et aliis delictis in quae inciderunt nonnullos hosts et rebels nostros qui in perturbationem regni nostri, jurium nostrorum et fidelium pravis conatibus nitebantur, Gladio et modis aliis perimendo, plures etiam mutilando et subjiciendo verberibus, Ecclesias etiam et loca Ecclesiastica incendio et ruina vastando et quaedam alia committendo. Et similiter cum illis qui propter praemissa irregularitatem aliquam incurrerunt, homicidis exceptis, authoritate Apostolica dispensandi per literas Apostolicas separatim plenam commiserit potestatem, prout in quadam Bulla quam vobis inde mittimus plenius continetur. Vos rogamus cum affectu, quatinus omnibus illis de Regno nostro et aliunde qui in prosequendo hosts et rebels nostro • praedictos excommunicationum sententias seu delicta alia aut irregularitatem aliquam incurrerunt, et vobis pro absolutione vel dispensatione super sententiis aut irregularitate praedictis obtinend. voluerint recipere absolutionis seu dispensationis hujusmodi beneficium, quatinus ipsa audita petitione eorundem vestra discretio prout noverit indigere juxta tenorem Bullae praedictae sine difficultate qualibet impendatis. Teste Rege apud Wynton 17. die Aprilis.

REX Vicec. Kanc. salutem. Cum quidam fideles nostri de regno nostro & aliunde tam Clerici quam Laici nobis adhaerentes in prosequendo diversis vicibus nonnullos hosts et rebels nostros qui in perturbationem Regni nostri, Iurium nostrorum et fidelium pravis conatibus nitebantur, quamplures ex eis gladio, et modis aliis perimerint, quosdam etiam mutilando et subjiciendo verberibus, Ecclesias etiam et loca Ecclesiastica incendio et ruina vastando, in personas illarum manibus violenter injectis, datis etiam tam ibi quam alibi depraedationibus incendiis et rapinis secundum consuetudinem hostium contra hosts: Ac Sanctissimus Pater Dominus Clemens divina providentia summus Pontifex, ad instantiam nostram, Venerabili Patri Karliolensi Episcopo ac Religiosis viris Abbatibus beatae Mariae Eborum, de Sancto Albano et de Waltham, Absolvendi praedictas homicidas, excommunicato • , sacrilegos, et alios qui in favorem nostrū talia comm • sserunt ab hujusmodi excommunicationum Sententia quas propterea incurrerunt, et delictis aliis supradictis, et etiam cum illis qui propter haec in irregularitatem aliquam inciderunt, homicidis exceptis, authoritate Apostolica dispensandi, per seperatas literas Apostolicas commisserit potestatem. Tibi praecipimus firmiter injungentes quod in Civitatibus, Burgis, & locis aliis infra Ballivam tuam ubi videris expedire, publice proclamari facias, Quod omnes illi de eadem Balliva tua qui hujusmodi absolutione seu dispensatione se sentiunt indigere, ad aliquem predictorum Episcopy vel Abbatum accedant cum voluerint absolutionis seu dispensationis beneficium super praemissis, prout indiguerint, petituri, et etiam recepturi. Et hoc nullo modo omittas. Teste Rege apud Wynton 17. die Aprilis.

Consimiles Literae diriguntur singulis Vicecomitibus per Angliam.

I cannot find by Record or History that any persons came to be absolved by them in these cases, it being lawful by the Laws of God and Man, for the King and all his loyal Subjects and Adherents, to kill, strike, apprehend, and lay violent hands on all the perfidious Traitors and Rebels of the Scottish Nation and others, even in Churches and Churchyards, yea to burn their Churches, when they fled into and fortified them against them, without incurring the least Sentence of Excommunication, Irregularity, Interdict, or other Ecclesiastical Censures, imposed by Popes or Prelates Canons, which they extended to the protection of Traitors, Rebels, Murderers, and other Malefactors, to the public prejudice both of Justice, Government, and Monarchy, beyond their primitive intention.

This year I met with this memorable Plea before the Chancellor in the Chancery, at the suit of the Freres of the Hospital of the House of God in Donewich, against the Abbot of St. Ositha, for taking a Cross out of their Hospital, whither many resorted to adore it, who bestowed much Alms upon them, and carrying it to the Abbey of St. Ositha, and there keeping it in contempt of the King, to the subtraction of the Alms of the Hospital, and great damage and impoverishing of the Freres: One of the first Pleas I have observed of this kind in Chancery.

MAndatum fuit Abbati de Sancto Ositha in forma quae sequitur. Edwardus, &c. dilecto sibi in Christo Abbati de S. Ositha, salutem. Mandamus vobis firmiter injungentes, quod Crucem illam quam nuper ad prosecutionem fratrum Hospitalis nostri Domus Dei de • onewyco in Cancellaria nostra per vos venire fecimus, quamque dilectus Clericus noster Wilhelmus de Hamelton Cancellarius noster nobis postmodum restituit custod • endam, donec aliud inde praeceperimus, habeatis in eadem Cancellaria nostra, in Quindena S. Johannes Baptistae proximo futuro, ubicunque fuerit in Anglia; ut tunc inde fiat, quod Consilio nostro fore videbitur faciendum. Et hoc nullatenus omittatis. Et habeatis ibi hoc Breve. Teste meipso apud Harewe 12 die Junii, Anno regni nostri 34.

Praetextu cujus mandati praedictus Abbas ad praedictum diem in Cancellaria Regis personaliter venit, et quandam Crucem secum ibidem detulit; quae per considerationem dictae Cancellariae apud Novum Templum London, liberata est in deposito custodienda, donec, &c. Unde mandatum est Vicecomiti Suffolc. in forma quae sequitur. Edwardus, &c. Vicecomiti Suff. salutem. Quia accepimus quod quaedam Crux, quae quondam fuit Hospitalis nostri Domus Dei de Donewico (ob cujus devotionem dum in praedicto Hospitali fuit quamplures de diversis partibus ad locum illum confluentes, non modicas Eleemosinarum largitiones ibidem contulerunt) ab eodem Hospitali usque Abbatiam de S. Ositha asportata fuit, et ibidem adhuc existit; in nostri contemptum et dicti Hospitalis depressionem, et eleemosinarum praedictarum subtractionem; necnon et fratrum ac sororum ibidem degentium depauperationem manifestam. Per quod nos, qui hujusmodi Hospitalia, quae de Eleemosinis Progenitorum nostrorum quondam Regum Angliae, et nostra, infra Regaum nostrum sunt fundata, in suis juribus confovere tenemur; et subtracta ab eisdem (si quae sint) quantum in nobis est, modis omnibus revocare; Abbati de S. Ositha nuper mandavimus, quod Crucem praedictam in Cancellaria nostra, in Quindena S. Johannes Baptistae proximo praeterita haberet. Qui quidem Abbas praefextu mandati nostri praedicti quandam Crucem tunc ibidem detulit, quae de assensu dicti Abbatis per Cancellarium nostrum in Thesauraria apud Novum Templum London, liberata est, in deposito custodienda, donec discussum fuerit in Curia nostra, utrum Crux illa sit eadem Crux, quae a praedicto Hospitali sic asportata fuerit, necne? Tibi praecipimus, quod venire facias coram nobis in Cancellaria nostra, a die S. Michaelis in quindecim dies, ubicunque tunc fuerit in Angliae, tot & tales probos & legales homines, tam de Villa de Donewyco, quam de partibus adjacentibus, per quos rei veritas melius sciri poterit. Et si sic, tunc, quo tempore; et per quem, et qualiter, et quo modo; et utrum praedicta Crux quae sic liberata est in deposito custodienda, et quae eis tunc ibidem ostendetur, sic eadem Crux quae sic asportata suit, necne? Et habeas ibi hoc Breve. Teste meipso apud Beverlacum 22. die Julii, Anno regni nostri tricesimo quarto. Ad quem diem Vicecomes retornavit nomina subscriptorum per manucapt. viz. Willielmi de Cokeleye, Warini Scot, Richardi de Crainsford, Johannes de Hoxne, Richardi Cach, Roberti Codom, Roberti Joce, Johannes Kenrich. Rogeri le Taillur, Hamon. fil. Lof. Richardi Cokesman, Willielmi Belicot, Willielmi de Titineshale, Johannes de Risimer, Willielmi de Munderill, Radulphi Swan, Roberti de Colevill, & Willielmi de Caldecotes.

Et similiter mandatum fuit Vicecom. Essex. in forma subscripta. Edwardus, &c. usque ibi, sit eadem Crux, quae sic asportata fuit, necne? cum additione clausulae quae sequeretur; Et scire faciatis praefato Abbati, quod tunc sit ibi ad faciendum & recipiendum quod Curia nostra consideraverit in hac parte. Et habeas ibi nomina eorum, per quos ei scire feceris, & hoc Breve. Teste ut supra. Ad quem diem praefatus Abbas venit, & Vicec. retornavit nomina subscriptorum, viz. Johannes de Wyleby, Willielmi de Bret, Roberti de Dykeley, Alani de Markeshale, Saeri le Chamberlein, Willielmi Pettifrank, Benedicti de Cokefeld, Johannes de Frothewik, Johannes Cokain, Johannes de Badhele, Saeri Caperoun, Roberti de Mysteley, Nicholai Gernoun, Hamonis de Bryche, Gilberti de Desham, Galfridi de Ruly, & Johannes de Brokesbourne. Et Jurati non ven. ideo distr. per omnes terras, &c. Ita, &c. quod habeat corpora, &c. hic in Octabis Purific. beatae Mariae. Et datus est dies Abbati quod tunc sic ibi ad faciend. & recipiend. &c. ut supra. Et postea praefatus Abbas personaliter in Cancellaria constitutus, cognovit, Crucem praedictam esse Hospitalis praedicti, et eam in praesentia dicti Cancellarii Adae de Brom Magistro Hospitalis praedicti reddidit et restituit dicto Hospital imperpetuum remanendam.

So that this Suit, for taking away and recovery of this adored Cross, and the Alms gained and lost thereby, was then prosecuted in Chancery, not in the Spiritual Court, and a Jury impannelled to try this issue, whether the Cross brought into the Chancery by the Abbot, was the same that was taken out of the Hospital or not?

This year Rex Edwardus by his Ecclesiastical Prerogative, as Mat. Westminster stories, vergens jam in senium, conquerentibus ad cum quibusdam famulis domus suae nondum promotis ad libitum, facta inquisitione quae Coenobia monastica seu canonica per prog •• itores suos fuerant fundata, in ipsis singulis, non simplicia Corredia monasterialia, sed sicut in regia equitabant, cum uno equo, vel bino; ita et illos dum viverent, ab illo die erogavit, sed voluit Corredia cum necessariis erogari. Whereof there are sundry Presidents in the Bundles of Privy Seals, Writs, and Certificates, and in the Clause and Patent Rolls of An. 31, 32, 33 & 34 E. 1. and sundry excuses by Abbors, Priors, Covents, made and returned to the King in Chancery, why they could not grant them such Corodies by reason of Poverty, Debts, Losses, or Corodies formerly granted by them to others upon the Kings or his Queens Letters and recommendations, some whereof I have remembered in the precedent years, and pretermit the residue, running in like form with them.

Reynerus de Gaienne Proctor to Thomas Pybeset, endeavoring to make Procurations and Appeals to the See of Rome against Ralph Stokes, on whom the King had conferred the Prebend of Wyghton in the Church of York, during the vacancy of the Archbishopric, to hinder him from the possession thereof against right, to the prejudice of the rights of his Crown; the King thereupon issued this Prohibition to them, not to proceed therein to the prejudice of his Crown and right, under pain of condign punishment.

REX Magistro Reynero de Gaienne Procuratori Thomae Pykelott, vel ipsius Reyneri substituto, salutem. Circa observationem et defensionem Iuris nostri Regii eo magis esse sollicitos nos oportet quo ad hoc astricti sumus vinculo juramenti, nec dissimulare possumus, sicuti nec debemus, quia ejusdem juris impugnatores faciemus, prout convenit propulsare. Cum igitur Praebendam de Wyghton in Ecclesia Eborum vacantem, & ad nostram donationem spectantem, dilecto Clerico nostro Radulpho de Stokes contulerimus jure nostro, Nobisque datum sit intelligi, quod tu nomine praefati Thomae possessioni dictae praebendae de facto, cum de jure non possit, ut dicitur incumbentis, ad impediendum effectum collationis nostrae praedictae, necnon et in nostri juris Regii praedicti praejudicium provocationes facere et appellationes interponere jam intendis. Tibi prohibemus, ne in negotio praedicto provocationes seu appellationes per quas nobis seu juri nostro Regio praejudicium aliquale generetur, aut effectus collationis nostrae praedictae sic rite factae aliqualiter minus juste impediatur interponere praesumas: pro certo habens, quod si secus feceris ad te tanquam ad Iuris nostri Regii impugnatorem graviter capiemus. Teste Rege apud Wynton. 3. die Martii.

Although the King condescended, that the Administrators of the Spiritualties of the Archbishopric of Canterbury deputed by Pope Clement, should intermeddle in some things, yet he expressly prohibited them to meddle in the purgation of any Clerks convict and imprisoned for Felony and other crimes, by this Writ.

REX Administratoribus Spiritualitatis Archiepiscopatus Cantuar. a seed Apolica deputatis, salutem. Mandamus vobis, quod ad purgationem aliquam coram vobis capiendam de prisonibus in Curia nostra convictis super feloniis et transgressionibus per ipsos contra pacem nostram in regno nostro factis, et ea occasion in prisona nostra de Maydenestan detentis vos nullatenus intromittatis, donec aliud inde duxerimus ordinandum. Teste Rege apud Grantham, 16 die Julii. Yet he permitted his own Bishops and other Ordinaries this year to take the purgation of sundry Clerks convicted of Robberies, and other Felonies, and issued Writs to restore their goods and chattels that were seised to the Kings use; as Claus. 34 E. 1. m. 8, 10, 11, 15, 22. inform us.

Reymund a Roman Cardinal sending two Proctors into England, on whom the Pope by his Provision had conferred some Benefices in the Churches of York, Lincoln, and Litchfield; the King at his request, out of his reverence to the Pope and See Apostolic, and honor to this Cardinal, granted them this ensuing Safe-conduct; yet with this caution, (which marred their design) that the said Proctors should not by any means prosecure, procure or attempt anything, which might any way turn to the prejudice of his Crown and Royal dignity.

REX Vicecomitibus, & omnibus Ballivis & fidelibus suis ad quos, &c. salutem. Cum dilecti nobis Magistri Reymundus Fabri, & Elyas de Castellione Procuratores venerabilis Patris Reymundi Sacrosanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis, cui sanctissimus Pater Summus Pontifex de quibusdam beneficiis in Eborum, Linc. ac Litch. Ecclesiis ordinavit, ut accepimus, providere; nobis cum instantia supplicaverint, ut ipsis in prosequendo dicta negotia salvum et securum conductum nostrum concedere dignaremur: Nos, tam ob praedicti Domini Summi Pontificis et sedis Apostolicae reverentiam et honorem, quam praedicti Cardinalis intuitu, praedictorum Procuratorum precibus in hac parte favorabiliter annuentes; Vobis mandamus, quod eisdem Procuratoribus cum ipsos vel eorum aliquem ad dicta negotia prosequenda per Ballivas aut districtus vestros transitum facere contigerit, non inferatis, seu quantum in vobis est ab aliis inferri permittatis injuriam, molestiam, dampnum, impedimentum aliquod vel gravamen, set ipsos potius à molestiis, dampnis & impedimentis hujusmodi protegatis & etiam defendatis. Et si quid, &c. emendari, & si necesse fuerit salvum & securum conductum habere faciatis eisdem in prosequendo negotia memorata, quociens per ipsos vel eorum aliquem inde fueritis requisiti. Dum tamen iid • m procuratores quicquam non prosequantur, nec procurent quomodolibet vel attemptent quod in praejudicium coronae vel dignitatis nostrae Regiae cedere valeat quoquomodo. In cujus, &c. quamdiu nobis placuerit duratur. Teste Rege apud Budeslee, 17 die Februarii.

Per breve de Privato Sigillo.

The Pope importuning King Edward by his Letters liberally to confer his Castle of Mulhan upon Amanenus Lord of Lebreto, belonging heretofore to his ancestors, for the good services he and they had done him in his wars in Gascoigne, returned him this answer why he could not grant his request upon a double account, especially for his high contempt and affront in taking and detaining prisoner Peter Arnoldi one of his principal Clerks, being of his Council, and refusing to release him upon the request of some of his Council in England, to his great disgrace and contempt; which he prayed the Pope to endeavor to redress, and procure his Clerks enlargement.

PApae Rex, Devota pedum oscula beatorum. Recepimus cum reverentia qua decebat, literas quas in nobis vestra beatitudo transmisit, inter caetera continentes, ut dilecto & fideli nostro nobili viro Amaneno Domino de Lebreto Castrum nostrum de Milhano cum pertin. quod quondam fuerat progenitorum suorum, pro bono & laudabili servitio quod idem Amanenus in guerra nostra Vascon. nobis impenderet, liberaliter concedere curaremus, eodem modo tenendum quo pater & dicti progenitores sui Castrum illud antiquius tenuerunt; Unde vestra noverit Sanctitudo, quod satis sumus experti, nec a nostra sunt notitia aliena laudabilia et grata servitia quae praedictus Amanenus in dicta guerra nostra Vascon. & alibi nobis exhibuit fideliter & constanter, de quibus nos multipliciter commendamus. Et licet verum, quod praedictum Castrum de Milhano aliquando fuisset progenitorum praefati Amaneni, sicut dictae vestrae literae continebant. Pater tamen ipsius certis ex causis Castrum illud commisit, et nichilominus clarae memory Dominus H. quondam Rex Angliae pater noster eidemque pro dicto Castro nomine Escambii alias terras dedit. Caeterum, pater Sanctissime, cum quidam Clericus noster, et de Consilio nostro non minimus, sicut forsitan been nostis, Magister Petrus Arnaldi de Vico post creationem vestram captus fuerit, et sic captus, adhuc in carceribus teneatur, & veri • imiliter praesumamus, quod ad procurationem Amaneni hoc actum extiterit, praesertim pro eo, quod idem Amanenus per majores de nostro Consilio in Anglia requisitus, malivolentiam quam ad ipsum Clericum nostrum gerebat sibi remitteret, id facere recusasset, in nostri vituperium et dedecus factum hujusmodi cedere reputemus: Sanctitati vestrae supplicamus humiliter & devote, quatinus ad praemissa illum respectum. si placet, habere dignemini quem honori nostro vestra providentia viderit convenire, quodque id nobis gratum esse debeat & acceptum: clementiam vestram scire volentes, quod prompti erimus et parati ad ea quae vobis noverimus esse grata, & etiam cum promptitudine qua poterimus adimplere, quod super hiis de quibus nos requirendum duxistis vobis visum fuerit faciendum, supplicantes precibus iteratis, ut super praetactis nobis significare velitis vestrae beneplacita voluntatis, et praedictum Clericum nostrum taliter prosequi gratia et favore, ut in persona ipsius quod pro nobis feceritis percipere valeamus. Conservet, &c. Dat. Wynton. 8 die Aprilis, Anno regni nostri, &c. 34.

After which answer Amanenus complying with the Kings request, being likewise sent over to him as a Nuncio from the Pope, he did out of his veneration to the Pope settle this Castle upon him and his heirs by this Patent.

REX Omnibus ad quos, &c. salutem. Licet nuper per cartam nostram dederimus & concesserimus Edwardo filio nostro karissimo, totum Ducatum (Aq.) praedict. cum omnibus pertin. suis. Habend. & tenend. sibi, et post ipsum Regibus in regno Angliae haereditarie regnantibus, cum omnibus ad eundem Ducatum qualitercum{que} spectantibus; ita tamen, quod praefatus filius noster Ducatum praedictum alienare non possit, nec quicquam de eodem aut pertin. ejusdem distrahere vel diminuere quoquo modo, ad requisicionem tamen sanctissimi patris Domini Clementis divina providencia sacrosanctae Romanae ac universalis Ecclesiae Sunimi Pontificis nobis factam, pro munere gratiae specialis, necnon pro laudabili et gratuitu servicio quod dilectus et fidelis Miles noster Amanenus Dominus de le Breto nobis & dilecto filio nostro hactenus multipliciter impendit, concedimus, et licentiam damus eidem filio nostro, pro nobis et haeredibus nostris, quod ipse Castrum et Castellaniam de Milhano, cum pertin. suis in Ducatu praedicto, dare possit et concedere praefato Amanen • : Habend. et • tenend. sibi et haered. suis de filio nostro, & post ipsum, de Regibus in regno Angliae haereditarie regnantibus, cum dominicis, homagiis, redditibus, serviciis, feodis, & advocationibus Ecclesiarum, libertatibus, liberis consuetudinibus, alta justicia & bassa, et aliis Juribus quibuscumque, ad praedicta Castrum et Castellaniam pertinentibus, sine aliquo retenomento, adeo integre sicut ad manus ejusdem filii nostri, ex dono et concessione nostris praedictis devenerunt imperpetuum, faciendo inde de caetero eidem filio nostro, & post ipsum, Regibus in regno Angliae haereditarie regnantibus, servicia quae de eisdem Castro et Castellania, ante escambium, inter celebris memory Dominum H. quondam Regem Angliae patrem nostrum & patrem praefati Amaneni, inde factum, debebantur, et fieri consueverunt. Condicionem autem praedictam in dicta carta nostra contentam, videlicet, quod praefatus filius noster Ducatum praedictum alienare non possit, nec quicquam de eodem, seu pertin. ejusdem distrahere aliqualiter diminuere, quo ad donationem praedictam de dictis Castro e Castellania et suis pertin. faciendam, penitus revocamus. In cujus, &c. T. R. apud Thresk 28 die Julii, triplicatur.

King Edward having procured the Popes absolution from his Oath to observe the Perambulation of the Forests formerly made and settled in Parliament, to the great discontent of his Nobles and people, upon the new commotions and rebellions in Scotland beyond his expectation, in a Parliament in the 34 year of his reign, to regain his Nobles and people's affections, and free them from the manifold oppressions, grievances, and illegal Proceedings by the Officers of his Forests, made this ensuing Ordinance, which he sent to all the Sherisss of England, and Justices of his Forests, to publish, proclaim, observe for the future by these memorable Writs, recorded in the Statute Roll in the Tower, not printed with the Ordinance itself in Tottle 's Magna Charta, or any other Statute book.

REX Omnibus ad quos, &c. salutem. Dum imbecillitatis humanae conspicimus imperfectum, ac onera longe lateque diffusa nostris humeris incumbencia attenta consideracione pensamus, intus nimirum puncturis diversis torquemur, diversorum cogitationum fluctibus agitati, et vexamur frequenter noctes ducendo insompnes, quid agendum, quid tenendum, quidbe exequendum existat inter praecordia haesitantes; in eo tamen qui supra cuncta tenens in excelsis imperium, qui dat esse rebus, et dispensat prout vult munera gratiarum, cum sapienciae suae magnitudinem humani non capiant intellectus, virtutes resumimus, sperantes, quod in serviciis suis perficiat actus nostros, & suae bonitatis clementia nostrum misericorditer videat et suppleat imperfectum, ut ipsius fulti praesidio per viam mandatorum Domini dirigamur. Profecto inter omnia sollicitudini nostrae et curae inhaerentia, circa illud praecipue nostra non inter missive versatur intencio, ut subditis nostris regni nostri incolis quietis et tranquillitatis dulcedinem praeparemus, in quorum quiets quiescimus, et in eorum tranquillitate non sine suavitatis odor in floribus pacis desideratae interius confovemur. Sane ex fideliunt nostrorum relatibus, et oppressorum crebris clamoribus, de quibus nimia mentis commocione turbamur, didicimus, quod per Ministros Forestarum nostrorum populus ejusdem regni miserabiliter opprimitur, depauperatur, et diversis afficitur injuriis, undique molestatus; nonnunquam enim fiunt accusaciones de foresta et indictiones vulgariter sic appellatae, non per legitimas Inquisiciones proborum et legalium hominum patriae praecedentes, ut justicia requirit, set ad dictum unius vel forsan duorum de forestariis, aut ad dictum unius vel forsan duorum de viridariis qui ex odio aut alias maliciose, ut ab aliquo pecuniam extorqueant quenquam accusant vel indictant, et exinde sequuntur attachiamenta gravia, et punitur innocens quem nulla omnino culpa seu delictum constringit. Opprimitur eciam populus prae multitudine Forestariorum et aliorum ministrorum, quos cum non habeant unde aliunde vivant, per patriam forestae adjacentem vivere oportebit eosdem, et quod est deterius pro jure officii sui vendicant ut sic vivant: Isti nichilominus pro suis victualibus quibus egent boscum suae custodiae aut sub suis custodiis deputatum, et feras in eisdem existentes vendendo, donando, et multipliciter minuendo ac minui permittendo, successivis dierum processibus destruunt et adnichilant, ad nostrum et haeredum nostrorum intollerabile detrimentum. Quid plura? dampna et gravamina quae circa hoc proveniunt, ut accepimus, difficile fore per singula enarrare. Cupientes itaque oppressionibus et gravaminibus hujusmodi, quae absque gravi scandalo diucius sub dissimulacione praeterire nequimus, modis et viis omnibus quibus possumus, obbiare, ac regni nostri incolarum paci et tranquillitati pervigili studio providere.

Volumus in primis & ordinamus pro nobis & haeredibus nostris, quod de transgressionibus in Forestis nostris de viridi et venacione de caetero faciendis, Forestarii infra quorum ballivas hujusmodi transgressiones fieri contigerit, praesentent easdem ad proxima Swanimota, coram Forestariis, viridariis, regardatoribus, agistatoribus, et aliis earundem forestarum Ministris, et super praesentacionibus hujusmodi ibidem coram Forestariis, viridariis, et omnibus aliis Ministris supradictis per sacramentum tam Militum quam aliorum proborum et legalium hominum de partibus vicinioribus ubi transgressiones sic praesentatae factae fuerint non suspectorum, • eritas plenius inquiratur, et sic inquisita veritate, praesentationes illae per communem concordiam et assensum omnium ministrorum praedictorum sollempniter roborentur et sigillis suis sigillentur; et si alio modo fiat indictamenti pro nullo penitus habeatur. Et si aliquem praedictorum Forestariorum, regardatorum, aut aliorum Ministrorum forestarum ipsarum obire contingat, seu per aegritudinem vel alio modo impediri, quominus interesse valeat hujusmodi Swanimotis, incontinenti Justiciarius Forestae seu locum ejus tenens ponat alium loco suo, ita videlicet, quod indictamentum fiat per omnes in forma praedicta, quodque Ministri qui ponendi sunt ponantur, sicut hactenus fieri consuevit, exceptis Viridariis qui per electionem et per breve nostrum deputabuntur. Et volumus, quod nullus Ministrorum praedictorum in assisis juratis, seu inquisicionibus extra Forestam capiendis de caetero ponatur.

Et si superoneracio Forestariorum aut aliorum qui se gerunt ut Ministros Forestae inveniatur, amoveantur hujusmodi superonerantes et imprisonentur secundum discrecionem Justic. Forestae vel ejus locum tenentis, necnon & illi per quos positi fuerant, ad voluntatem nostram similiter puniantur. Et ad quodlibet Swanimotum inquiratur sollempniter de superoneracione Forestariorum et aliorum Ministrorum Forestae, et de eorum oppressionibus populo nostro illatis, et fiant inde emendae et punitiones, prout superius est expressum.

Quoad illos vero qui tempore quo Foresta deafforestata fuit transgressiones de viridi aut venacione in Foresta fecerunt, quia deafforestacionem eandem, et ut sentencia excommunicationis in contravenientes fulminaretur, quanquam de nostra bona voluntate minime processisset, concessimus, quam quidem sententiam Dominus Summus Pontifex postmodum revocavit; et quas concessionem et deafforestationem ex certis causis revocamus et eciam adnullamus; Volumus, quod transgressiones hujusmodi pardonentur, transgressionibus illis exceptis quae in ea parte quae Foresta remansit commissae fuerunt; ita tamen, quod hayae & fossata facta medio tempore prosternantur et penitus amoveantur et adni •• ilentur; salvis arentacionibus nostris quas secundum assisam Forestae volumus remanere. Boscus autem cesus & prostratus amoveatur, & boscus stance, remanent in Foresta. Et si forte aliquis talis boscus adhuc stance sit venditus, in Foresta remaneat, & venditor satisfaciat emptori juxta quantitatem porcionis bosci stantis in Foresta, & taliter medio tempore venditi, & prout ceperit de eodem.

Volumus eciam, quod Justiciarius Forestae nostrae vel ejus locum tenens in praesencia Thes. nostri, et per assensum ejusdem habeat potestatem capiendi fines et redemciones illorum qui sunt indictati de transgressionibus usque nunc in Foresta commissis itinere Justiciariorum minime expectato.

Volumus insuper, quod illi qui communem pasturam in Foresta ante perambulacionem factam habebant, & qui sunt postea repositi in Foresta, quique de dicta communia per perambulacionem praedictam fuerant impediti, habeant communem pasturam de caetero in Forestis, adeo large et libere sicut ante perambulacionem factum habere solebant; salvis arentacionibus nostris in forma praedicta. In cujus, &c. T. R. apud Westm. 27 die Maii.

Consimiles literae missae fuerunt ad singulos Com. per Angl. Et mandatum est singulis Vicecomitibus per Angl. quod literas illas in plenis Comitatibus suis legi, et ordinacionem Regis in eisdem contentam publice faciant proclamari.

Rex Justic. Forestae suae ultra Trentam vel ejus locum tenenti salutem. Dum imbecillitatis, &c. Salvis arentacionibus in forma praedicta. Et ideo vobis mandamus quod ordinacionem nostram praedictam in balliva vestra fac. publice proclamari, et eam de caetero in omnibus et singulis suis articulis observetis, et per totam ballivam vestram faciatis firmiter et inviolabiliter observari. Teste ut supra.

Eodem modo scribitur Justic. forestae Regis citra Trentam vel ejus locum tenenti.

I find this Bull of Pope Clement the fifth, sent to King Edward, complaining of his Breach of the designed Peace between him and the King of France, by seising of some Merchants Goods, and recess of two of his Commissioners appointed to assess damages on both sides, mentioned in the precedent year, enrolled in the Clause Roll of 34 E. 1. m. 12. dorso. To which the King by advice of his Council returned this long satisfactory answer, refuting the suggestions of the French contained in the Popes Bull, as mere falsehoods and calumnies void of truth, and promising assistance to the Pope in case of danger.

PApae Rex devota pedum oscula beatorum. Sanctitatis vestrae Literas quas nobis Magister Johannes de Salariis Clericus lator praesentium praesentavit, reverenter receptis & earum tenore plenius intellecto, ea quae continebantur in eis per nos & consilium nostrum examinari fecimus diligenter. Unde post tractatum super hiis habitum exquisite, & eidem Clerico ad plenam informationem & instructionem eorum per dictum Consilium nostrum expositum sibi, certum responsum dedimus in praemissis, quod providenciae vestrae latius exponere poterit viva voice. Conservet vos altissimus, &c. Dat. apud Westm. 4 die Junii.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. Divina Providentia Sacrosanctae Romanae ac universalis Ecclesiae Summo Pontifici, Edwardus eadem gratia, &c. Devota pedum oscula beatorum. Sanctitatis vestrae literas nobis ex parte vestra per Magistrum Johannem de Solariis Clericum praesentatas reverenter recepimus, inter alias continentes. Vobis intelligi datum esse, quod postquam Nuncii nostri nuper apud Lugdunum se vestro conspectui praesentarunt, et per vestrae paternitatis providentiam, ut quatuor probi viri, duo videlicet pro parte Regis Franciae, et duo pro parte nostra, ad inquirendum de dampnis et injuriis post pacis reformationem seu trenga durante inter dictum Regem et nos illatis hinc inde, et ad faciendum passis dampna et injurias satisfactionem congruam exhiberi juxta negotii qualitatem, assignarentur seu deputarentur extitit ordinatum: plura bona & merciamonia Civium Ambanien. caeterorumque Mercatorum Corbiae, & aliorum locorum de Regno & potestate dicti Regis, ordination praedicta non obstante, arrestata & seisita, ac ipsis per gentes nostras alia dampna non modica sunt illata. Super quibus vobis pater Sancte volumus esse notum. Quod suggestio illa nullam omnino continet veritatem; Nam postquam Nuncii nostri praedicti à nobis recesserunt iter arripiendo ad vestram praesentiam accedendi, infra regnum nostrum super gentes dicti Regis nulla hujusmodi arrestatio facta fuit, sed magno tempore elapso, cum quidam Mercator noster pannos & alia bona quae ad opus nostrum emerat in Brebant versus Angliam per potestatem duceret dicti Regis, idem Rex pannos & bona praedicta arrestari & ad opus suum capi quo libito suo fecit: & tandem post preces nostras pro restitutione pannorum & bonorum praedictorum pluries sibi directas, ac longam sectam & frequentem instanciam Mercatoris praedicti, inquisita super hoc & reperta plenius veritate, praefatus Rex praecepit dicto Mercatori pro pannis & bonis praedictis certam pecuniae summam taxatam suo arbitrio liberari, prout in ipsius Regis literis patentibus eidem Mercatori inde confectis plenius est contentum: Super quo quidem praecepto nulla executio nec restitutionis effectus juxta formam literarum praedictarum postmodum extitit subsecutus, quamvis idem Rex post confectionem literae suae praedictae pluries super hoc per nos debite fuerit requisitus. Propter quod, diu antequam Nuncii nostri praedicti apud Lugdunum ad vestram praesentiam accessissent vel etiam ab Anglia recessissent, juxta consuetudinem in Regno nostro iu casu consimili usitatam et legem Mercatoriam, processu debito observato, bona et mercimonia Mercatorum de potestate dicti Regis ad valentiam pannorum et bonorum praedictorum fuerint arestata, tali, viz. modo quod quacun{que} hora idem Rex nostro satisfaceret Mercatori juxta formam literarū suarum praedictarum, ex tunc praefatum arrestum penitus relaxaretur Mercatoribus antedictis. Quoad id etiam quod praefatae Literae vestrae continebant, quod unus de nostris de dictis quatuor qui in vestra praesentia ad praemissa, ut praemittitur nominati, electi fuerunt & jurati, de partibus Franciae discessit negotio imperfecto: vestrae clementiae intimamus, quod praedicti duo per nos nominati & in vestra praesentia, ut praedictum est jurati, in partibus Franciae per tres septimanas & amplius morabantur, quousque dictus Rex alios duos pro parte sua juxta ordinationem praedictam ipsis in dicto negotio adjungeret expectando. Et illis duobus deputatis postmodum per Regem Franciae, & juratis, & de certo die incipiendi in dicto negotio procedere, inter ipsos quatuor concordato, unus de ipsis, qui pro Commissione ipsorum a nobis in hac parte habenda in Angliam ad nos venit cum commissione praedicta in Francia, rediit ante diem, altero interim assidue in dictis partibus commorante: & extunc illi duo per nos ut praemittitur deputati, intenderunt & adhuc intendunt continuo negotio memorato. Ita quod in nobis seu aliquo vel aliquibus de nostris in hac parte defectus aliquis non existit. Et utriusque facti praecedentis veritas sic se habet. Vestrae igitur clementiae supplicamus, quatinus hujusmodi falsis suggestionibus seu earum persuasoribus qui sic nituntur excessus proprios palliare, si placet de facili non credatis, nec extalium vanis verbis seu minis in haesitationem seu timorem aliquam incidatis; tales enim invenietis amicos in necessitatibus & opportunitatibus vos tangentibus semper promptos qui de periculis & adversitatibus (si quae forsitan, quod absit emerserint) cum Dei auxilio viriliter vos defendent. Licet autem super praemissis praedicto Magistro Johanni vestro Nuncio sit responsum, quia tamen posset contingere quod idem Clericus responsum hujusmodi vestrae benignitati non tam clare prout sibi dictum extitit recitaret, ut de veritate praemissorum nostraque responsione praedicta plenius vobis constet, positisque quibuscunque alias forsitan vobis super hiis loquentibus certius respondere, praesentes Literas per vallettum nostrum latorem praesentium vestrae beatitudini destinamus. Conservet vos altissimus ad regimen Ecclesiae suae per tempora prospera & longaeva. Dat apud Westm. 5 die Junii.

In a Bundle of Writs in the White Tower, I met with this observable one, issued to the Mayor and Bailiffs of the City of Lincoln, setting forth the Custom of the City to devise Lands as well as Chattels, commanding them to prove a Will of Lands devised in that City, according to the Custom therein used to prove Wills, or show cause why they did it not; with the Certificate and return thereon, expressing the Custom of the City, and reasons they did not prove it.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquitaniae, Majori & Ballivis suis Lincoln. salutem. Ex querela Johannes filii Johannes Cotty de Lincoln. accepimus, quod cum secundum consuetudinem in Civitate nostra Lincoln. hactenus optentam & approbatam, liceat unicuique Civi ejusdem Civitatis ten. sua quae sibi adquisierit in eadem Civitate tanquam Catalla sua in ultima voluntate sua legare cuicunque voluerit, ac Johannes Cotty quondam Civis Civitatis nostrae praedictae quaedam ten. sua cum pertin. in Civitate praedicta & Suburbio ejusdem quae sibi adquisierat, in Testamento suo praefato Johanni legasset; et licet Executores Testamenti illius penes vos diligenter institerint ut probationem Testamenti illius secundum consuetudinem Civitatis praedictae admitteretis, et executionem ejusdem fieri faceretis, prout hactenus in casu consimili fieri consuevit; Vos tamen probationem illam huc usque admittere distulistis et adhuc differtis minus juste, in ipsius Johannes dampnum non modicum et exhaeredationis periculum manifestum. Volentes igitur praefato Johanni fieri in hac parte justitiae complementum; Vobis praecipimus sicut alias precepimus, firmiter injungentes, quod si ita est, tunc ad dictam probationem juxta modum et consuetudinem Civitatis nostrae praedictae admittendam, et ad executionem debitam inde faciendam, absque ulterioris morae dispendio procedatis, vel causam nobis significetis, quare mandatum nostrum alias vobis inde directum exequi contempsistis. Teste meipso apud Wolvesey, 15 die Aprilis, Anno regni nostri 34.

Whereupon they made this Return annexed to the Writ.

ISta est causa quare ad probationem Testamenti Johannes Cotty quondam Civis Lincoln. de ten. in dicto Testamento Legatis non processimus, quia modus & consuetudo hactenus usitat. & approbat. in Civitat. Lincoln. inter Cives dicti Civitatis tales sunt, quod quodlibet Testamentum dictae Civitatis tangens Laicum feodum deb. probari coram Majore et Ballivis in plena Cur. infra Quadraginta dies post mortem Testatoris, ubi Testator obierit infra Quatuor Maria. Et unde contra dictum Testamentum objectum fuit infra dictum terminum quatuordecim Annis elapsis & amplius per Henr. filium & Haeredem dicti Johannes Testatoris, quod probatio inde fieri non debuit pro diversis defect • bus in illo Testamento inventis, videlicet, Quia sigillum dicti Testatoris dicto Testamento non fuit appositum. Item pro hoc, quod dictum Testament. efficiebatur de duabus Cedulis simul consutis, ubi integre fieri debet sicut Carta Feoffamenti. Item propter diversa ten. apud Baumburgh, Canewyke & alibi in Com. Lincoln. extra Libertatem Civitatis Lincolniae in dicto Testamento legata, contra Legem et consuetudinem Regni; per quos quidem defectus una cum aliis in dicto Testamento inventis, Major et caeteri homines de Curia ad probationem inde ad tunc admittendam non processerunt, eo quod videbatur eis quod esset exhaeredatio praedicti Henrici, et contra consuetudinem et libertatem Civitatis praedictae ad talem probationem procedere. Unde iidem Executores se intruserunt in dict. ten. & Johannem filium Johannes Cotty in seisinam posuerunt super herbam praedicti Henr. Cotty, & idem retent. ipsum ejecit velud per tresdecim Annos & amplius elapsos, per quod dictus Johannes filius Johannes Cotty tulit breve Domini Regis Novae disseisinae versus dictum Henricum de tenementis praedictis coram Willielmo Inge & Adam de Crokedak, tunc temporis Justic. Domini Regis ad Assisas capiend. assignat. apud Linc. coram quibus dictus Johannes nichilominus nichil cepit per breve suum, eo quod dictum Testamentum coram ipsis per Assisam pro dictis defectibus pro nullo habebatur: a quo quidem tempore usque nostrum Executores dicti Testamenti omnino cessaverunt, ad probationem praedicti Testamenti optinend. per quod ad probationem Testamenti praedicti admittend. de tanto tempore ultra tempus limitatum, quod est contra consuetudinem hactenus in dicta Civitate usitatam, & similiter propter diversos Articulos per praedictum Henricum filium & Haeredem dicti Testatoris superius contra dictum Testamentum objectos, ad praesens non processimus.

A clear evidence, That the Probat of Wills in Cities and Places where Tenements and Lands were devisable by custom, belonged not to the Ecclesiastical but Temporal Courts, and that the King might by his Writs command Wills to be proved by those who ought to prove them, or render him a legal reason why they refused so to do.

William Grenefeild Archbishop of York after his premised costly Consecration had this Writ issued for the restitution of his Temporalties.

REX Dilectis & fidelibus suis Lamberto de Thrikingham & Johanni de Byron Custodibus suis Archiepiscopatus Eborum seed vacante salutem. Cum Dominus summus Pontifex electionem nuper celebratam in Ecclesia Cathedrali Eborum de discreto viro Magistro Willielmo de Grenefeild Canonico ejusdem Ecclesiae in Archiepiscopum illius loci, cui prius regium assensum adhibuimus et favorem confirmaverit, sicut per literas ipsius summi Pontificis Bullatas nobis inde directas nobis constat, Nos confirmacionem illam acceptantes, cepimus fidelitatem ipsius Archiepiscopi, & temporalia Archiepiscopatus praedicti prout moris est restituimus eidem. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Archiepiscopo temporalia Archiepiscopatus praedicti liberetis sicut praedictum est. Teste Rege apud Wynton, 31 die Marcii.

Eodem modo mandatum est praefatis Custodibus vel eorum sub-Custodibus apud Chirchedon, Compton, & Otenden in Com. Gloucestr. Teste Rege ut supra.

Et mandatum est Militibus, &c. & respondentes sicut praedictum est. In cujus, &c. Teste Rege ut supra.

After which returning from the Court of Rome to the Kings presence. to prevent all affronts to him and his followers within the Diocese of Canterbury, concerning the carrying of his Cross therein, he procured this Safe-conduct from the King.

REX Omnibus Amicis & Ballivis & fidelibus suis ad quos, &c. salutem. Cum Venerabilis Pater Wilhelmus de Grenefeild Eboracensis Archiepiscopus sit ad praesens a Curia Romana ad nostram praesentiam reversurus, vos amicos rogamus vobis, ballivis & fidelibus mandantes, quatenus eidem Archiepiscopo aut familiae suae in veniendo ad nos a Curia praedicta non inferatis, seu quantum in vobis est ab aliis inferri permittatis injuriam, molestiam, dampnum, impedimentum aliquod seu gravamen, sed eis potius salvum & securum conductum habere faciatis quociens ab ipso super hoc ex parte nostra fueritis requisiti. In cujus, &c. usque ad festum nativitatis Sancti Johannes Baptistae prox. futur. duratur. Teste Rege apud Caneford, 10 die Februarii. Per Breve de privato Sigillo.

Hereupon this Archbishop in his return from the Popes Court this year, was invited to lodge and feast with the Abbot in the Monastery of St. Augustine's at Canterbury, yet with special caution in writing concerning the bearing of his Cross within it, lest it should turn to their future prejudice. Eodem anno Archiepiscopus Eboracensis rogatus (est) ab Abbate ad convivandum secum; facta tamen litera, quod non in praejudicium domus veniret per Crucis erectionem, quae talis.

Universis Christi fidelibus, &c. Wilhelmus permissione, &c. Noverint Universitas vestra quod nos in crastino S. Benedicti, An. Dom. 1305. ex rogatu Domini Thomae Dei gratia Abbatis S. Augustini Cant. ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis, ad Monaesterium praedictum causa hospitandi Cruce praevia hospitantes, et ibidem pernoctantes; consitemur et cognoscimus de plano, quod per nostrum ingressum, vel moram, seu Crucis nostrae delationem, non intendimus nec volumus privilegiis, immunitatibus aut juribus ipsius Abbatis et Conventus Monasterii praedicti nunc vel in posterum in aliquo derogare; nec eciam nobis vel success. nostris aliquid possumus Iurisdictionis aut juris acquirere, per quod posset in futurum praejudicium generari. So careful were the Abbot and Covent to prevent all umbrages of infringing or violating their Privileges and Liberties. And had not the King, his Council, and Judges, then much more reason to be careful and vigilant to prevent by their Letters and Prohibitions all the apparent and clandestine Usurpations of the Roman Popes, Cardinals, Legates, Nuncios, Proctors, and of our own Bishops and Prelates, upon the ancient Rights and Privileges of his Crown, his Temporal as well as Ecclesiastical Jurisdiction, and Subjects Liberties?

A Writ de Excommunicato capiendo being issued out against the Abbot of Sallay, and some of his Monks, to the Sheriff of York, the King by his Ecclesiastical Authority, upon their tender of sufficient Manucaptors, and caution, issued this Writ for their enlargement, if imprisoned thereon, and to supersede their caption if not taken by the Writ.

REX Vic. Eborum salutem. Praecipimus tibi quod si frater Johannes Abbas de Sallay invenerit tibi sufficientem manucaptionem pro qua respondere volueris pro ipso Abbate, Johanne de Heton & fratre Willielmo de Osbaldeston commonachis dicti Abbatis quos ad denunciationem Venerabilis Patris W. Archiepiscopi Ebor. tanquam excommunicatos & claves Ecclesiae contemnentes per te justiciari praecepimus, donec Sanctae Ecclesiae tam de contemptu quam de injuria ei illata ab eis esset satisfactum, quod erunt in Cancellaria nostra coram Cancellario nostro apud London in crastino animarum, ad faciend. & recipiendum tunc ibidem quod Curia nostra consideraverit in hac parte, ipsos Abbatem, Johannem & Willielmum si ea occasion & non alia in prisona nostra existent fine dilatione deliberari facias ab eadem per manucaptionem praedictam; Et alios in brevi de captione nominatos interim non capias eadem occasion: Et habeas ibi nomina manucaptorum & hoc breve. Teste Rege apud Hoynesalgh, 10 die Septembris.

The King likewise issued this Writ to the Sheriff of Suffolk, to take into his custody the bodies of two persons therein named, who were excommunicated by the Abbot of St. Edmunds, who had a power by the Kings Charters to excommunicate those within his Jurisdiction, and to * certify their Excommunications, as well as the Bishop of the Diocese.

REX Vicecom. Suff. salutem. Significavit nobis dilectus nobis in Christo Thomas Abbas de Sancto Edmundo Sanctae Romanae Ecclesiae immediate subjectus, per literas suas patentes, quod Nicholaus de Huntingdon Capellanus, & Robertus Shipman Laicus, suae jurisdictionis, propter suas manifestas contumacias excommunicati sunt, nec se volunt per censuram Ecclesiasticam justiciari: Quia vero potestas regia sacrosanctae Ecclesiae in querelis suis deesse non debet, tibi praecipimus quod praedictos Nicholaum et Robertum per corpora sua secundum consuetudinem Angl. justicies hac vice, de gracia nostra specially, donec sanctae Ecclesiae tam de contemptu quam de injuria ei illata ab eis fuerit satisfactum. Teste Rege apud Kyngston Lucy, 28 die Decembris.

The King this year the more to ingratiate himself with Pope Clement, who loved Venison, sent him no less than a hundred English Bucks for a present, but no Stags, because he had plenty of them in France, as this Record informs us.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. Divina providentia Sacrosanctae Romanae ac universalis Ecclesiae summo Pontifici, suus devotus filius. Edwardus ejusdem gratia Rex, &c. devota pedum oscula beatorum; De venatione nostra Anglicana sanctitati vestrae per latorem praesentium mittimus Centum Damos, ferinam vero Cervorum vobis transmittere postponentes, pro eo quod in partibus illis venationem hujusmodi novimus abundare. Conservet vos altissimus ad regimen Ecclesiae suae sanctae per tempora prospera & longaeva. Dat. apud Lanretoft, 6 die Novembris, Anno regni nostri 34.

King Edward soon after hearing a rumor that some sad accident had befallen the Pope, sent a special Messenger to him, with this complemental Letter, desiring with all speed to receive an answer from him of his prosperous and happy estate, till which his mind could receive no pleasure, nor his heart any joy, as he suggested.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. Divina Providentia Sacrosanctae Romanae ac universalis Ecclesiae summo Pontifici. Edwardus eadem Gratia Rex Angliae, &c. Devota pedum oscula beatorum. Quidam rumor auribus nostris jam insonuit pater sancte, quod tedia seu incommoda quaedam (quae nobis displicent in immensum nosque gravant in intimis & conturbant). vobis nuper casualiter acciderunt; Nos igitur de statu vestro (quem diu conservet omnipotence incolumem atque sanum) nova audire prospera & felicia avide cupientes, dilectum vallettum nostrum Bern. Ferrant exhibitiorem praesentium ad vestrae sanctitatis praesentiam destinamus: vestram Clementiam devotis precibus exorantes, quatinus de status vestri continentia nobis rescribere dignemini per eundem quamprimum fieri poterit bono modo. Animi enim jocunditatem seu cordis laetitiam non sum mus quousque de sanctissmae personae vestrae statu nova foelicia sciverimus et optata, et ea nobis per vestras literas proprias duxeritis nuncianda. Conservet vos altissimus ad regimen Ecclesiae suae sanctae per tempora foeliciter longiora. Dat. apud Ryngwode, 19 die Decembris.

What extraordinary affection Pope Clement bore to King Edward and the state of his affairs, and the King to him (who served each others turns for their reciprocal gain, in imposing and levying Dismes, Taxes on the Clergy and People) what Letters he sent to him and his Cardinals to promote the affairs and advancement of others to whom he had relation, the premised Epistles of his to the Pope, with others ensuing, will evidence.

SAnctissimo Patri in Christo Domino C. divina providencia Sacrosanctae ac universalis Ecclesiae summo Pontifici, Edwardus eadem gratia Rex Angliae, &c. cum omni reverencia & honor humilima pedum oscula beatorum. Quantum successive refloreaterga nos vestrae benignitatis affectus, aperte colligimus ex animi feneritudine quem ad statum nostrum habetis, quodque vobis placuit de ipso statu tam pie et tenere cogitare, atque disponere, quod utique ab innato sanguine & antiqua gratitudine novimus processisse, Assurgentes vobis ad grates & gratias quas possumus seu sufficimus super eo, quod nuncios nostros quos nuper ad presenciam vestram transmisimus admisistis honorifice, & benign nostri consideracione tractastis, prout illorum relacio nobis plenius praefecit. Sane pro quibusdam arduis negotiis nos & statum nostrum tangentibus quae non medicriter insident cordi nostro, discretos viros Magistrum Thomam de Cobham Canonicum London, decretorum doctorem, & Rogerum dictum Sauvage Militem nostrum praesentatores praesencium, de quorum fidelitate & circumspectione plenam fiduciam optinemus, ad vestram praesenciam destinantes, sanctitati vestrae supplicamus humiliter & devote, quatinus eisdem Canonico & Militi quibus super dictis negociis aperuimus laciùs mentem nostram, beatitudini vestrae per eos seriosius exponendam, in hiis quae ex parte nostra super dictis negociis vobis expresserint viva voice, dignemini si placet, fidem indubiam adhibere, ac juxta speratam fiduciam operibus adimplere. In prosperitate continua & longaeva ad exaltacionem Ecclesiae suae sanctae vestram conservet altissimus sanctitatem. Dat. Wynton. 23 die Aprilis.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. Divina Providentia Sacrosanctae ac universalis Ecclesiae summo Pontifici. Edwardus eadem gratia Rex Angl. &c. devota pedum oscula beatorum: Quia domus & edeficia Prioratus de Pontous tempore guerrae inter Regem Franciae & nos in Vasconia nuper motae combusta, possessionesque Prioratus ejusdem destructae fuerunt similiter & consumptae, ac dilectus Capellanus noster frater Arnaldus Prior Prioratus praedicti, pro eo quod parti nostrae fideliter adhaesit, dampna recepit non modica & jacturas: Nos ipsum Priorem suis exigentibus meritis cupientes prosequi graciose, vestrae clemenciae devotis precibus supplicamus, quatinus eidem Priori de aliquo beneficis competenti juxta statum suum in partibus Vascon. vel alibi ubi vestrae placuerit sanctitati, providere dignetur vestrae dominacio graciosa; Has preces nostras sie st placet Pater sancte ad exaudicionis gratiam admittentes, quod dictus Prior praetextu fidelis gestus sui erga nos, bonaeque affectionis quam ad nos gerit, ampliorem gratiam & favorem in vestra sancta praesencia se senciat assecutum. Conservet, &c. Dat. apud Wolveseye, 28 die Aprilis.

PApae Rex devota▪ pedum oscula beatorum. Comes de Lucenburgh specialiter nos rogavit, ut super promocione Baldewini fratris sui miliciae clericali ascripti beatitudini vestrae literas nostras deprecatorias dirigere curaveremus: Nos itaque circa ipsius B. commoda promovenda licentius contemplacione praedicti Comitis intendentes, sanctitati vestrae attencius supplicamus, quatinus dictum B. favoris & graciae specialis benevolencia prosequentes, sic eum habere si placet, dignemini in hiis quae statum suum respiciunt gratiosis affectibus commendatum, quod precum hujusmodi interventu uberiorem fructum se gaudeat assecutum. Conservet, &c. Dat. apud Wynton. 3 die Maii, Anno regni nostri, 34.

VEnerabili in Christo Patri Domino R. Sanctae Mariae novo Diacono Cardinali amico suo karissimo. Edwardus eadem gratia, &c. salutem, & sincerae dilectionis affectum. Circa dilecti nobis Baldewini fratris nobilis viri Comitis de Lucenburgh, miliciae clericali ascripti commoda promovenda licencius contemplacione dicti Comitis intendentes, pro ipso domino summo Pontifici literas nostras deprecatorias duximus dirigendas, paternitatem vestram affectuose rogantes, quatinus praedictum B. nostri praecatus interventu habentes gratiosius commendatum, ad promotionem utilitatum ipsius erga dictum summum Pontificem dare velitis si placet opem & operam efficaces. Ita quod vestro mediante subsidio speratum fructum sibi senciat provenisse & nos vobis exinde teneamur ad gratiarum uberes actiones. Dat. apud Wynton. 3 die Maii.

These Letters of the King for favors and preferments for others abroad, induced the Pope and Cardinals to crave the like favor for their Nephews, Creatures, from the King: Hence the King upon the Petition of the Popes Nephew, out of his respect to the Pope and other considerations, was pleased to license him to inclose with battlements, and to fortify his house in Budos, in Gasceigne, by this Writ.

REX Senescallo, Praepositis, Officialibus, Ballivis, Ministris, & omnibus aliis fidelibus suis in eodem Ducatu Vasc. salutem. Sciatis, quod cum dilectus nobis Reymundus Guilli de Budos Miles, nepos Domini Clementis Summi Pontificis nobis supplicaverit, ut nos sibi concedere velimus, quod ipse domum suam de Budos, quae est infra Praeposituram de Bersak infra Ducatum praedictum kernellare, et domum illam fortem facere posset, muris, turrellis, sossatis, et modis aliis quibus sibi melius viderit expedire. Nos, ob reverentiam praefati Summi Pontificis, necnon & pro eo quod fortalicium hujusmodi ad nostram & terrarum nostrarum in partibus illis, necnon et hominum de progeny praedicti Summi Pontificis securitatem sic faciendum reputamus; concessimus, & licentiam dedimus pro nobis & haeredibus nostris, quantum in nobis est, praefato Reymundo, quod ipse domum suam praedictam kernellare, et fortem facere possit in forma supradicta, & eam sic kernellatam & fortem factam possit, sibi, haered. & successor. suis imperpetuum, sine occasion vel impedimento nostri, vel haered. nostrorum, Seneseallorum, Praepositorum, Officialium, Ballivorum, seu Ministrorum nostrorum Ducatus praedicti quorumcumque. In cujus, &c. T. R. apud Wynton. 9. die Marcii.

Per breve de Privato sigillo.

The King by Judgment of his Court re-seising the Liberty of the Bishop of Durham, for his abusing thereof, granted the Custody of it by this Patent to Robert de Clifford, till the next Parliament, or other order.

REX Militibus, dilectis hominibus, et omnibus aliis Tenentibus de libertate Episcopatus Dunelm. salutem. Sciatis, quod commisimus dilecto et fideli nostro Roberto de Clifford libertatem praedictam cum pertin. in manum nostram per consideracionem Curiae nostrae coram nobis captam, custodiendam usque ad proximum Parliamentum nostrum, vel donec aliud inde duxerimus ordinandum. Ita quod Vicecomitem & alios ministrosidoneos ad ea quae libertatem illam contingunt exercenda & facienda sub ipso deputet vel assignet, & quod idem Vicecomes de exitibus inde provenientibus nobis respondeat ad Scacearium nostrum. Et ideo vobis mandamus, quod praefato Roberto tanquam Custodi nostro libertatis praedictae in omnibus quae ad custodiam illam pertinent, intendentes sitis & respondentes, sicut praedictum est. In cujus, &c. Teste Rege apud Kynemereford, 6. die Decembr.

Per breve de privato sigillo.

William Bishop of Worcester making a fine of 1000. Marks to the King in Chancery for receiving a Bull from Pope Boniface the 8. touching the restitution of his Bishopric, wherein there were some words prejudicial to the Kings Crown and right; the King was afterwards pleased out of his special grace, in hope of his future loyalty, to pardon his Fine for this great offense by this Writ of Privy Seal.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Cum venerabilis pater W. Wygorn. Episcopus pro quibusdam verbis Nobis et nostrae Regiae dignitati praejudicialibus, quae continevantur in quadam Bulla quam idem Episcopus super collacione sibi de Episcopatu praedicto per felicis recordacionis Dominum Bonifacium nuper Papam octabum facta, ad nos tulit, finem fecit nobiscum in Cancellaria nostra de mille Marcis, nobis solvendis ad voluntatem nostram: Nos pro bono servicio quod praefatus Episcopus nobis impendit, & pro dilection bonaque voluntate quas ipsum ad nos habere speramus, volentes sibi in hac parte gratiam facere specialem, pardonavimus ei dictas mille marcas; & volumus & concedimus, quod idem Episcopus pecuniam illam habeat de dono nostro; Ita quod occasion finis praedicti per nos vel haered. nostros, seu aliquem de Ballivis aut ministris nostris futuris temporibus non molestetur, occasionetur in aliquo vel gravetur, set quod inde totaliter sit quietus. In cujus, &c. T. R. apud Hydam Wynton, 21 die Marcii.

Per breve de Privato sigillo.

Upon the Payment of the arrears of the Disms this year granted by Pope Boniface to the King by the Subcollectors, they received several acquittances, discharges for the same being paid into the Wardrobe, in this form.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod dilectus Clericus noster Johannes de Drokenesford Custos Garderobae nostrae recepit in eadem Garderoba ad opus nostrum de dilectis nobis in Christo Priore & Conventu Sanctae Katerinae extra Linc. subcollectoribus Decimae Clero Angliae per felicis recordacionis Dominum B. nuper Papam octavum, de assensu nostro impositae per tres annos, per Episcopum London. & Magistrum Bartholomaeum de Ferentino Canonicum London. dictae Decimae Principales Collectores in Dioc. Lincoln. constitutis, de arrerag • is ejusdem Decimae quindecim libras & quindecim denarios de dicta Decima provenientes, & nos de portion ejusdem Decimae juxta concessionem dicti Summi Pontificis contingente, per manus Johannes de Nevill Vic. nostri Linc. solventis denarios illos in Garderoba praedicta, &c. de quibus quidem quindecim libris & quindec • m denar. dictos Priorem & Conventum, ac successores suos tenore praesencium quietamus, et ipsos erga Summum Pontificem ac praedictos principales Collectores et alios quoscumque indempnes promittimus conservare. T. R. apud Caversham, 21 die Novembr. Per billam praedicti Johannes.

Consimiles literas de diversis pecuniarum summis habent subscripti; videlicet, above 40 Abbots, Priors, and other Subcollectors, whose acquittances are at large recited in the same Cedule. Yea the Original acquittances themselves under Seal (amounting to an hundred or more) I found extant in the White Tower in a peculiar Bundle, where all may peruse them.

Pope Clement the 5. having imposed a two years Dism, with the Kings consent, for the aid of the Holy Land, upon the Clergy of England, Scotland, Ireland, and Wales, appointed special Collectors to levy it in Ireland, to whom the King prescribed then a special Oath, diligently and faithfully to levy it without favor, hatred, love, or any other occasion, granting the Collectors thereof a protection during this employment; as these Records inform us.

REX dilecto Clerico suo Magistro Thomae Cantoks Cancellario suo Hiberniae, salutem; Cum venerabiles Patres . . . . Lincoln. & . . . . London. Episcopy, Collectores Decimae per Sanctissimum Patrem Dominum Clementem Papam quintum nuper impositae pro Terra Sancta Regio assensu per biennium in tota Anglia, Scotia, Hibernia & Wallia, committunt idem negocium dilectis Clericis nostris Ricardo de Berefford Thes. nostro Hibern. & Magistro Willielmo de Ryvere Canonico Sarum, in Hibern. exequendum, et idem negocium nobis sit cordi, ex certis causis quas non exprimamus ad praesens, committimus potestatem sacramenta praedictorum Ricardi & Willielmi recipiendi de praedicto negocio, postpositis favore, odio, timore, amore, & quacunque occasion alia diligenter & fideliter exequendo. T. R. apud Westm. 28 die Aprilis.

REX omnibus Ballivis & fidelibus suis ad quos, &c. salutem. Sciatis, quod suscepimus in protectionem et defensionem nostram specialem, dilectum Clericum nostrum Magistrum Elyam de Muskham subcollectorem Decimae nobis a seed Apostolica in subsidium Terrae Sanctae concessae per venerabilem patrem . . . . Lincoln. Episcopum, principalem ejusdem Decimae authoritate Sedis Apostolicae Collectores, unà cum venerabili patre London. Episcopo deputatum, homines, terras, &c. Et si quid, &c. faciatis emendari, & eidem Elyae, quociens ipsum circa dictam negocium per ballivas aut districtus vestros transire contigerit, et per ipsum super hoc fueritis requisiti, salvum et securum conductum habere faciatis. In cujus, &c. usque ad festum Sancti Johannes Baptistae prox. futurum duraturas. Teste Rege apud Wolveseye, 23 die Aprilis.

REX omnibus Ballivis, &c. salutem. Sciatis, quod suscepimus, &c. dilectum Clericum nostrum Magistrum Willielmum de Hallestede subcollectorem Decimae nobis a seed Apostolica in subsidium Terrae Sanctae concessae, per venerabilem patrem . . . . . London. Episcopum principalem ejusdem Decimae authoritate sedis praedictae Collectorem, unà cum venerabili patre Lincoln. Episcopo deputatum, homines, terras, &c. ipsius Willielmi. Et ideo vobis mandamus, quod ipsum Magistrum Willielmum, &c. et si quid, &c. Et idem Willielmo quociens ipsum circa dictum negocium per ball • vas aut districtus vestros transire contigerit, et per ipsum super hoc fueritis requisiti, salvum & securum conductum habere faciatis. In cujus, &c. usque ad festum Sancti Johannes Baptistae prox. futur. duraturas. Teste Rege apud Wolveseye, 22 die Aprilis.

Per ipsum Regem & Consilium. duppl.

The King wanting monies, issued Writs in this strict form to the Subcollectors, to hasten the levying and paying in of the two years Disms newly granted him by Pope Clement for the relief of the Holy Land, which he made use of for his own necessities.

REX dilectis sibi in Christo Decano & Capitulo Hereford. Subcollectoribus Decimae per Summum Pontificem in subsidium Terrae Sanctae concessae in Civitate & Archidiaconatu Hereford. deputatis, salutem. Cum ob aliquas arduas & certas causas quas ad praesens vobis literatorie exprimere distulimus sit expediens, tam pro utilitate Ecclesiae quam Reipublicae, et necesse quod Decima praedicta in Civitate et Archidiaconatu praedictis, et alibi infra regnum nostrum, cum omni celeritate qua fieri poterit levetur, colligatur et principalibus Collectoribus ejusdem Decimae protinus persolvatur; Vobis mandamus in fide & dilection quibus nobis tenemini firmiter injungentes, quod Decimam illam infra loca vobis commissa cujuscumque dilacionis diffugio postposito per omnimodas coherciones quas poteritis levari, colligi, et dictis Collectoribus principalibus ad terminum vobis per ipsos statutum persolvi modis omnibus faciatis, ut ipsi de dicta Decima respondere valeant juxta dicti Summi Pontificis voluntatem; de illa summa pecuniae quam hactenus de praedicta Decima levastis, et quam tempore receptionis istius brevis promptam in manibus habueritis statim post recepcionem ejusdem reddentes distinct et aperte Thes. & Barones nostros de Scaccario per vestras literas cerciores, et hoc sicut indignacionem Summi Pontificis et nostram, vestrumque dampnum proprium vitare volueritis, nullatenus omittatis; Scituri pro constanti, quod si quos negligentes vel remissos in dicta Decima levanda et colligenda vel rebels in solucione ejusdem inveniri contigerit, eos absque gravi punicione evadere minime permittemus. T. R. apud Westm. 24 die Maii.

Consimiles literae diriguntur subscriptis, videlicet; Abbati & Conventui de Bello, subcollectoribus, &c. in Civitate & Dioc. Cicestr. and sundry others mentioned in this Roll: which he seconded with this Writ to the Bishop of London, appointed chief Collector of these Disms by the Pope.

REX venerabili in Christo patri R. eadem gratia London. Episcopo, alteri Collectorum Decimae per Dominum Summum Pontificem in subsidium Terre Sanctae concessae, salutem. Cum pro quibusdam arduis & certis causis quas ad praesens certa ration subticemus, mandaverimus Subcollectoribus Decimae praedictae, quod Decimam illam infra loca eis commissa cujuscumque dilationis diffugio postposito colligi et levari, vobisque ad terminos eis per vos assignatos faciant liberari; ita quod vos inde respondere valeatis juxta dicti Summi Pontificis voluntatem; Vobis mandamus in fide & dilection quibus nobis tenemini firmiter injungentes, quatinus Subcollectores praedictos ad dictam Decimam cum omni celeritate qua fieri poterit levandam, colligendam, et vobis liberandam, omnibus viis et modis quibus expedire videritis, excitetis, et efficaciter inducatis; ita quod vobis aut ipsis negligencia aliqua in hac parte per dictum Summum Pontificem vel nos impingi nequeat quoquo modo. Certificantes Thes. et Barones nostros de Scaccario indila • e de illa summa pecuniae quae de Decima illa hactenus est levata, et quae in manibus prompta exit tempore quo istud breve recipere vos continget. Teste Rege apud Westm. 24 die Maii.

Eodem modo mandatum est J. Linc. Episcopo, alteri Collectorum Decimae, &c. ut supra.

How the King this year would have the values of his Livings to whom he presented his Clerks returned to him, according as they were taxed to the last Disme, for the Holy Land, before their admission to them, this Record will inform us.

REX Venerabili in Christo Patri J. eadem gratia Episcopo Linc. salutem. Licet nuper quibusdam de causis vobis mandaverimus quod nos super vero valore Ecclesiae de Heyford Waryn vestrae Dioc. ad quam Willielmum de Boresworth clericum vobis praesentaveramus, quantum videlicet valeat per annum juxta ultimam taxacionem de Ecclesiis Anglicanis factam, ration Decimae earundem in subsidium Terrae sanctae nuper concessae, nos redderetis certiores, & quod interim executioni praesentacionis nostrae praedictae supersederetis, de quo juxta tenorem dicti mandati nostri nos reddidistis certiores; Vobis nichilominus mandamus, quod executionem praesentationis nostrae quam vobis pro praedicto clerico nostro ad praesens mittimus prout ad vos pertinet fieri faciatis, non obstante praedicto mandato nostro vobis de supersedendo execucioni prioris praesentacionis nostrae inde factae vobis directo. Teste Rege apud Wynton, 12 die Maii.

The King as he had prohibited Justs in or near the University of Cambridge, so likewise did he in Oxford, or twelve miles thereof, by this Writ, for the quiet and tranquility of the Scholars thereof.

REX Vic. Oxford. salutem. Affectantes quietem et tranquilitatem Magistrorum Vniversitatis Oxford. et Scolarium ibidem Studencium; tibi praecipimus, quod si Torneamenta, Iustas, Furdeiceas, seu alia hastiludia in villa praedicta vel infra duodecim miliaria circumquaque citra festum Paschae proximo futur. contigerit proclamari, tunc ne quis Torneamenta, Iustas, seu Burdeiceas facere seu alia hastiludia excercere praesumat citra dictum festum in vilia praedicta, seu infra duodecim Miliaria circumquaque er parte nostra publice proclamari facias et firmiter inhibere. Teste Rege apud Bynyndon, 22 die Januarii.

King Edward to evidence his love to Learning, and Sovereign Ecclesiastical Power, licensed the Earl of Lincoln to appropriate five Churches for the maintenance of a new College with sundry Scholars in the University of Oxford, by this ensuing Patent to the Earl.

REX Omnibus ad quos, &c. salutem. Licet per inquisicionem quam per dilectum & fidelem nostrum Walterum de Glouc. Esc. nostram ultra Trentam fieri fecimus acceperimus, quod est ad dampnum & praejudicium nostrum si concedamus dilecto Consanguineo & fideli nostro Henrico de Lacy Comiti Lincoln. quod ipse advocaciones Ecclesiarum de Badynton, Ginelingham, Thoresby, & Halton supra Trentam in Com. Lincoln. & de Buckeby in Com. Northampt. quas idem Comes de nobis tenet in capite, dare possit et assignare tresdecim Scholaribus in quadam domo in Oxford. per ipsum Comitem de novo construenda in Vniversitate, ibidem moraturis; Habendas & tenendas eisdem Scolaribus, & Successoribus suis Scolaribus in domo illa moraturis imperpetuum. Ita quod iidem Scolares Ecclesias praedictas appropriare possint sibi et Suce. suis praedictis in proprios usus perpetuo possidendas, in hoc videlicet, quod Si Ecclesias praedictas vel earum aliquas vacare contigerit haeredibus praefati Comitis infra aetatem et in custodia nostra vel haeredum suorum nostrorum existentibus nos et haeredes nostri praesentaciones nostras ad Ecclesias illas amittemus ration donacionis et concessionis praedictarum; Nos tamen ob devocionem quam erga beatum Thomam gloriosum Christi Martirem, in cujus festo dictus Comes nos super hoc requisivit, necnon propter bonam voluntatem quam habemus precibus ipsius Comitis annuendi, concessimus eidem Comiti & licentiam dedimus pro nobis et haeredibus nostris, quantum in nobis est, quod ipse advocationes praedictas dare possit et assignare praedictis tresdecim Scolaribus in domo p • aedicta per ipsum de novo construenda in Vniversitate praedicta moraturis; Habendas et tenendas sibi et Successoribus suis Scolaribus in domo illa moraturis imperpetuum. Et praefatis Scholaribus quod ipsi advocaciones praedictas ab eodem Comite recipere, et ease sibi et Successoribus suis praedictis appropriare possint in proprios usus imperpetuum possidendas, sicut praedictum est. tenore praesentium similiter licenciam dedimus specialem, statuto nostro de terris et tenem. ad manum mortuam non ponendis edito non obstante: Nolentes quod praedictus Comes vel haeredes sui aut praefati Scolares seu Successores sui praedicti ration praemissorum per nos vel haeredes nostros Justiciar. & Escaetores vel Ballivos aut alios ministros nostros quoscumque occasionentur, molestentur in aliquo seu graventur. In cujus, &c. Teste Rege apud Beverlacum, 22 die Julii.

The Monastery of Cluny having sustained great losses, and being deeply in debt as was suggested, not by their own defalt, the King for their relief was graciously pleased, notwithstanding his former Prohibitions, Statute, and Provisions against it, to grant the Abbot thereof and his Proctors his license to come and demand a competent Ayd and relief from all the Monasteries and Cells subject to their Order, and their Tenants, within his Dominions, by this his Patent, and likewise to exhort and encourage them thereunto. So prevalent were those begging Freers with him.

REX omnibus Senescallis, Vicecomitibus, Ballivis, Ministris, & eorum loca tenentibus, ac aliis fidelibus suis quibuscunque ad quos, &c. salutem. Licet Regiae sollicitudinis studium circa diversa quae humeris nostris agenda incumbant, jugiter distrahatur, nonnunquam cirea Ecclesiarum et Monasteriorum curam libenter infundimus nostrae considerationis intuitum, & earum praecipue misereri debito compassionis compellimur, quas oneris et pressurae incommoda faciente id temporis adversitate deplorare conspicimus, ut nostro interveniente ministerio a mole gravaminum releventur, praeserventur a noxiis, et felicibus proficiant incrementis. Cum igitur Monasterium Cluniacense à Christi fidelibus omni veneratione colendum, cultores divini nominis industrios, honestatis munere praeditos hactenus producere consuetum, praeter factum seu culpam Abbatis eidem Monasterio nunc praesidentis, prout laudabili fidedignorum testimonio didicimus & credimus, ex diversis & variis causis contingentibus adversi conditione temporis id agent, sit ad praesens diversarum fluctuationum turbinibus agitatum, et multiplici debitorum onere praegravatum, ipsius Monasterii statui benigno compatientes affectu, cupientesque hujusmodi obviare dispendiis, ac Monasterium & Abbatem ab iminentibus gravaminum pressuris & debitorum oneribus relevari, patienter permittimus et etiam tolleramus, necnon omnes quorum interest in quautum bono modo possumus excitamus, ut pro hujusmodi oneribus facilius et commodius supportandis, et debitorum attenuationibus praedictorum, Monasteria et Prioratus regni nostri et districtuum nostrorum praedicto Monasterio Cluniacensi subjecta et eorum tenentes, gratum et rationabile subventionis auxilium eidem Abbati Cluniacensi possint facere et praestare nostris interveniente licentia et assensu: Vobis omnibus et singulis injungentes et etiam inhibentes, ne praedicto Abbati aut Procuratoribus suis ad hoc deputandis per ipsum super hujusmodi auxilio exigendo et levando nullum in • eratis seu inferri permittatis impedimentum, molestiam seu gravamen. In cujus, &c. Teste Rege apud Laurecost 4 die Novembris.

Per breve de Privato Sigillo. Dupl.

That the King by his Prerogative this year, as well as formerly, claimed a competent pension for one of his Clerks, upon the new Creation of Bishops, this Writ to the Archbishop of York assures us.

RObertus de Cotingham Clericus habet literas Regis W. Archiepiscopo Ebor. de annua pensione, ration novae creationis suae, &c.

King Edward being aged, infirm, and mindful of his approaching death, implored the daily, fervent and devout Prayers of the Friers Praedicants, assembled in a General Chapter at Paris, for himself, his Queen, Children, Realm and affairs, as he had of the Archbishops and Bishops, by this devout Writ.

REX, &c. Religiosis viris & sibi in Christo dilectis, Magistro Ordinis Fratrum Praedicatorum, ac diffinitoribus Fratribus universis in Generali Capitulo suo Paris. proximo conventuris, salutem, & Spiritu Sancto dirigi in agendis. Dum condicionem humanae fragilitatis attendimus, & qualiter omni creaturae tam sublimi quàm humili praetereuntibus suo cursu diebus praesentis vitae finis appropiat, attenta consideracione pensamus, sic venire cupimus, quantum nobis ex alto permitmittitur, diem mortis, ut aeterni clemencia Iudicis dignetur nostri de suae gratiae plenitudine misereri: Verum cum devotarum orationum suffragia inter alia pietatis opera multum prosint ad dibinam misericordiam impetrandam, de vobis quorum ordinem benivolenciae specialis favore prosequimur, ut salutem nostram • elemini, et pro nobis, Consorte nostra, et liberis nostris, ac statu prospero regni nostri, preces devotas Domino offeratis plenam fiduciam optinentes, devocionem vestram requirimus et rogamus, quatinus nunc et in futurum dignam sollicitudinem impendatis et insisiatis assiduis supplicationibus et intercessionibus apud Deum, ut hic sua pietate nos dirigat per suorum semitam mandatorum, et post diem extremum salvacionis locum nobis dignetur misericorditer indulgere, statumque regni nostri conservare prosperum et tranquillum: Vniversitatem vestram Religiosam diu conservet Altissimus in caritate continua et perfecta. Dat. apud Wolveseye, 8 die Aprilis.

After which he issued another pious Writ to these Freers to the like effect assembled in their General Chapter at York.

REX dilectis sibi in Christo Magistro Ordinis Fratrum Praedicatorum, ac diffinitoribus & fratribus universis in Capitulo suo Provinciali apud Eborum in proximo conventuris, salutem, & Spiritu sancto dirigi in agendis. Inter caetera quae fructum salutis repromittere credimus, hoc praecipue in spei nostrae fulcimentum accedit, quod nos assiduarum deprecacionum justorum fulti praesidio divinam propiciationem facilius consequemur. De vobis itaque ut nostram, ac Reginae Consortis nostrae, liberorumque nostrorum salutem, necnon statum prosperum regni nostri, et expedicionem felicem negociorum nobis incumbencium hiis diebus zelemim, plenam in Domino fiduciàm optinentes, devocionem vestram affectuose requirimus & rogamus, quatinus apud illum qui est vera salus, et qui temporalitatis et perpetuae felicitatis tribuit largitatem: Nos, Reginam Consortem nostram, et liberos nostros, ac statum regni nostri devotae supplicacionis studio commendetis, ipsius clemenciam qui mensurae termino non artatur exorantes, ut sic regnum temporale regere, negociaque nostra praedicta expedicioni felici per suae subvencionis dexteram mancipare possimus, quod hoc ad laudem sui nominis, et nostrum regnique nostri commodum cedere valeat et honorem, quodque nos post supremum vitae nostrae exitum in regno coelesti partem haereditariam consequamur. Dat. apud Est-Stratton 12 die Juliae.

A pious Writ and request worthy all Christian Kings imitation in all times of age, sickness, danger, or when they have any weighty affairs to undertake.

In the Clause Roll of 34 E. 1. I find the Names, Country, and Titles of all the Roman Cardinal Bishops, Priests and Deacons, thus enrolled; that so the King might the better know how to write and make his addresses to them upon all occasions.

• Dominus Nicholaus de Prato, natione Tuscus, Episcopus Ostiensis et Velletrensis, sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalis.
• Dominus Johannes Buckamachius, natione Romanus, Episcopus Tusculanus.
• Dominus Leonardus de Gwarchnio, natione Campanus, Episcopus Albanensis.
• Dominus Johannes de Murre, natione Marchiae Anchomoniae, Episcopus Portuensis.
• Dominus Tethericus de Vrbeveteri, Episcopus Civitatis Papalis, quondam Penestrinus.
• Dominus Petrus Ispanus, Episcopus Sabinensis.
• Magister Petrus de Capella, quondam Episcopus Tholos. titulo sancti Apolinar. Presbyter Cardinalis.
• Dominus Berengarius Fridolo, quondam Episcopus Biterren. titulo sanctorum Nerrei et Achillei, Presbyter Card.
• Dominus Johannes Monachi, natione Pikard. titulo sanctorum Marcellini et Petri, Presbyter Card.
• Dominus Gentil Monte Florum de Ordine Minorum, natione Marchiae Anchon. sancti Martini in montibus, Presbyter Cardinalis.
• Dominus Tho. Jorz, Anglicus, titulo sanctae Sabinae, Presbyter Card.
• Frater Nicholaus de Freanvill, de Ordine Praedicatorum, quondam Confessor Regis Franciae, titulo sancti Eusebii, Presb. Card.
• Dominus Stephanus de Susiato, quondam Archid. de Burg, & Canc. dicti Regis, titulo sancti Curiaci in Termis, Presb. Card.
• Dominus Wilhelmus de Cantilupo Camerarius Papae, titulo sancti Marcelli, Presb. Cardinalis.
• Dominus Wilhelmus Ruffati, Revendar. Papae, titulo sanctae Potencianae, Presb. Cardinalis.
• Dominus Petrus de Mota, Vicecancellarius, titulo sanctae Priscae, Presbyter Cardinalis.
• Dominus Franciscus de Campo Florum, Romanus, sanctae Luciae in silice, Diaconus Cardinalis.
• Dominus Jacobus Gaietanus, Romanus, sancti Georgii ad velum aureum, Diaconus Cardinalis.
• Dominus Neapolis de domo Ursinorum, sancti Adriani, Diaconus Cardinalis.
• Dominus Landulphus Neapoli, sancti Angeli, Diaconus Cardinalis.
• Dom • nus Franciscus Gaitanus, de Anagn. sanctae Mariae in Cosmedyn, Diaconus Cardinalis.
• Dominus Wilhelmus de Bergamo, sancti Nicholai in Carcere Tulliano, Diaconus Cardinalis.
• Dominus Petrus de Columpna, Diaconus sine aliquo titulo.
• Dominus Jacobus de Columpna, Diaconus sine, &c.
• Dominus Lucas de Flisco, sanctae Mariae in via lata, Diaconus Cardinalis.
• Dominus Ricardus de Senis, sancti Eustachii, Diaconus Cardinalis.
• Dominus Reymundus del Gout, sanctae Mariae novae Diaconus, Nepos Papae.
• Dominus Arnaldus de Polagrue, Nepos Papae, sanctae Mariae in Porticu, Diaconus Cardinalis.

King Edward having presented his learned Clerk and Physician (who under God had saved his life and recovered him from his sickness) to the Church of Recolure, by his Prerogative during the vacancy by the Archbishops suspension, the disposition of whose Temporalties the Pope had reserved to himself, and thereupon the Pope refusing upon the Kings premised importunate Letters in his favor to confirm him therein, pretending he had granted it by his provision to another: The King thereupon sent this second Epistle to confirm him therein, or confer it on him by the power he had granted him, promising to bestow another Benefice of equal value on the Popes Clerk, provided his Physician might enjoy this; backing it with another Epistle to a Roman Cardinal, to promote this business effectually, and procure a Dispensation to hold it with his other Benefice in the Diocese of Sarum.

DOmino Papae Rex, devota pedum oscula beatorum. Virtutum dona praecipua actusque praeclari quibus dilectus Clericus noster Magister Nicholaus de Tynchewyke noster Medicus noscitur insigniri, necnon & ipsius obsequia laudabilia nobis gratanter impensa animum nostrum pulsant mentemque sollicitant, ut ubi ipsius utilitatem & honoris augmentum perspicimus promoveri, ibi operam efficacius apponamus. Cum nuper vestrae Sanctitati duxerimus concedendum, quod de Ecclesiis quarum advocationes spectant ad temporalitatem Archiepiscopatus Cantuar. et quae vacare contingerent durante suspensione ejusdem Archiepiscopi, pro vestro arbitrio possetis libere ordinare, ac ante concessionem nostram hujusmodi, praefatum Magistrum Nicholaum de Tynchewyke Medicum nostrum, cui post Deum grates referimus de reconvalescentia qua nuper plurimum praemebamur, praesentassemus ad Ecclesiam de Recolure, cujus ad vocatio ad temporal tatem pertinet antedictam, et quae vacavit dum dicta temporalia capta in manum nostram extiterunt: Sanctitati vestrae devotissimis precibus supplicamus, quatinus dictam praesentationem nostram gratam et acceptam, si placet habentes, benign sustinere velitis, quod dictus Clericus noster ipsa▪ Ecclesia gaudere valeat virtute praesentationis praedictae, vel saltem eandem Ecclesiam eidem Clerico nostro conserre dignemini gratiose, et deinde cum ipso super retentione illius Ecclesiae, una cum Ecclesia de Coleshull Sarum Dioc. quam prius fuerat ass • cutus, de Apostolicae potestatis plenitudine dispensare, prout aliae Sanctitati vestrae super hoc meminimus supplicasse: Et si forsan praedictam Ecclesiam de Recolure alteri Clerico contuleritis, post vacationem ejusdem, nos eidem Clerico teneri volumus, ad Ecclesiam vel Beneficium valoris consimilis vel majoris. Ita tamen quod dicta Ecclesia de Recolure remaneat ut praemittitur nostro Clerico memorato. Hanc autem requisitionem quam pro praefato Clerico nostro vestrae clementiae facimus, sic ex intimo cordis nostri prodeunt, sicut aliqua alia quam vobis fecisse recolimus temporibus retroactis, utpote pro persona honestae vitae, bonae conversationis, eminentis scientiae, habilique ad quamlibet dignitatem Ecclesiasticam nostro judicio optinendam, ad exauditionis gratiam vestra dignetur admittere sanctitudo, ac juxta desiderium cordis nostri graciosis affectibus adimplere, et nobis super hoc responsum renunciare votivum. Nos enim audita felici expeditione dicti negotii quam desiderabiliter affectamus, non modicam exinde laetitiam assumeremus. Conservet, &c. Dat. apud Laurecost septimo die Octobris.

VEnerabili in Christo patri Domino R. titulo Sanctae Mariae Novae Diacono Cardinali, amico suo carissimo, Edwardus, &c. salutem & sincerae dilectionis affectum. Cum per alias nostras literas Sanctissimum patrem nostrum Dominum Summum Pontificem duxerimus requirendum, quatinus sustinere velit, quod Ecclesia de Recolure quae vacavit postquam temporalia Archiepiscopatus Cantuar. capta fuerant in manum nostram, & ad quam praesentavimus dilectum Clericum nostrum Magistrum Nicholaum de Ty • chewyke Medicum nostrum, hominem utique honestae vitae, bonae conversationis & scientiae eminentis, eidem Clerico nostro remaneat vi • tute praesentationis nostrae supradictae, seu quod eandem Ecclesiam eidem Clerico conferat gratiose, et secum de solita benignitate disponet super retentione dictae Ecclesiae, una cum Ecclesia de Col • shull Sarum Dioc. quam idem Clericus prius fuerat assecutus: Paternitatem vestram in quantum possumus requirimus & rogamus, quatinus penes dictum Dominum Summum Pontificem solertem diligentiam nostri intuitu velitis apponere & juvamen, & ut praedictum negotium juxta animi nostri desiderium ad effectum perduci valeat quem optamus, & ut gratiosum super hoc à dicto patre responsum habeamus quam citius fieri poterit, curetis si placet impetrare, nos enim audita felici expeditione juxta votum, magnam exinde cordis laetitiam sumeremus. Valeat vestra Paternitas per tempore longiora. Dat. apud Laurecost semptimo die Octobris.

Thus was the King by his condescension and grant of the Temporalties and Presentations belonging to himself and his Crown, to this Pope, enforced to importune both the Pope and Cardinals by successive Letters, for the confirmation of his own Clerks presentations to Churches who best demerited of him, and yet could not at all, or with great difficulty and expense obtain his just requests; such was the avarice and ambition of this usurping Pontiff.

The King having close imprisoned in Irons the Archbishop of St. Andrew's and Bishop of Glasco in Scotland, for their manifold Perjuries, Treasons, Rebellions against him, sent this Letter to the Pope for the promotion of others to their Bishoprics who were faithful to him, and fit to be promoted, for the peace and welfare of that Kingdom.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. divina Providentia Sacrosanctae Romanae ac universalis Ecclesiae summo Pontifici, suus devotus filius, Edwardus eadem gratia Rex Angliae, &c. devota pedum oscula beatorum. Pater sanctissime, quia Magister Wilhelmus de Lamberton Sancti Andreae, et Robertus Wychard Glasguensis Episcopy, quos jam tanquam inimicos et proditores nostros contra nos hostiliter insurgentes captivos in nostra custodia detinemus, adeo ante haec tempora erga nos se gesserunt prodicionaliter et perverse, utpote qui fidelitatem et sacramenta sua pluries nobis praestita non sunt veriti violare, reatum perjurii pluribus vicibus notorie incurrendo, ac per ipsos ipsorumque procuracionem et instigacionem pax et tranquilitas terrae nostrae Scotiae saepius jam commotae fuerunt pariter et turbatae, multisque ipsorum demeritis exigentibus erga nos reddiderunt taliter se indignos, quod pati non possumus nec debemus quid infra terram nostram Scotiae praedictam nec alibi infra potestatem nostram morentur, propter pericula quae nobis et terrae nostrae Scotiae supradictae possent per ipsorum machinaciones subdolas futuris temporibus evenire. Et nos votis omnibus cupiamus quod sancta Ecclesia per bonas honestas et idoneas personas gubernatur et etiam deserviatur eidem, sanctitati vestrae devota precum instancia supplicamus, quatinus de praedicto Episcopatu Sancti Andreae,