PPuritanSearch
Primary source research library
English Puritan & Reformed

Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2

William Prynne (1600-1669) · 1,819,367 words · 8086 min

Large work readerShowing section 33 of 77. Corpus search still uses the whole work; source find opens the first matching section.
Section 33/77
ostri impeditores, graviter procedamus. Nos autem literas nostras patentes de Indempnitate vestra in hac parte vobis tunc ibidem habere in forma faciemus. Scimus enim pro constanti, quod dicta Decima de termino praedicto, citra Crastinum praedictum colligi poterit plenary & levari, si ad hoc cum diligenti assiduitate intenderitis, et rebels (si qui fuerint) compesceritis in forma superius annotata: Scientes pro certo, quod si dicta solutio ultra dictum Crastinum (quod absit) aliqualiter retardetur, terras, tenementa, bona et catalla vestra in manum nostram, ob vestri defectum et negligentiam, capiemus. Teste Rege apud Dunfermelyn 10. die Decembr.

Eodem modo mandatum est Subcollectoribus subscriptis, quod totam pecuniam de Decima provenientem habeant ad Scaccarium praedictum Terminis subscriptis; Viz.

  • Priori et Conventui Karlioli, quod habeant, &c. in Crastino Epiphaniae.
  • Abbati et Conventui Novi Monasterii, quod habeant, &c. eodem termino.
  • Abbati et Conventui Beatae Mariae Eborum, quod habeant, &c. citra Natale Domini.
  • Priori et Conventui de Thorgharton, quod habeant, &c. in Crastino Epiphaniae.
  • Abbati et Conventui de Cokershand, &c. in Crastino Sancti Hilary.
  • Abbati et Conventui de Seleby, &c. citra Natale Domini.
  • Priori et Conventui Sancti Katerinae extra Linc. in Crastino Epiphaniae.
    • in Crastino Sancti Hilary.
    • Abbati et Conventui de Burton super Trentam, &c.
    • Priori de Kenilworth. &c.
    • Abbati et Conventui de Oseneye, &c.
    • Abbati et Conventui de Radyng.
    • In Crastino Sancti Hill.
    • Priori et Conventui de Eli, &c.
    • Priori et Conventui de Bernewell, &c.
    • Abbati et Conventui Sancti Edmundi.
    • In Crastino Sancti Hill.
    • Abbati et Conventui de Langeleye, &c.
    • Abbati et Conventui de Colecestriae, &c.
    • Abbati et Conventui de Waltham, &c.
    • Abbati et Conventui Westm.
    • Abbati et Conventui de Certeseye, &c.
    • In Octabis Sancti Hill.
    • Priori et Conventui de Roffen. &c.
    • Priori et Conventui S. Gregorii Cant. &c.
    • Decano et Capitulo Cicestr. &c.
    • Abbati et Conventui de Hyda Winton. &c.
    • In Octabis Sancti Hill.
    • Abbati et Conventui de Shireburne
    • Abbati et Conventui Glaston.
    • In Quinden. Sancti Hill.
    • Priori et Conventui de Lanceneton,
    • Priori et Conventui Sancti Nicholai Exon.
    • In Crastino Sancti Hillar.
    • Decano et Capitulo Heref. &c.
    • Abbati et Conventui Gloucestr.
    • In Octabis Sancti Hillar.
    • Abbati et Conventui de Kermerdyn,
    • Decano et Capitulo de Bangor.
    • In Crastino Purif. beatae Mariae
    • Abbati et Conventui de Wygemor. Hereford. Dioc.
    • Priori et Conventui Lanton. primae Meneven. Dioc.
    • Abbati et Conventui de Morgan. Landaven. Dioc.
    • Abbati et Conventui de Valle Crucis, Assaven. Dioc.
    • Episcopo et Capitulo Bangoren.

REX dilectis sibi in Christo Priori & Conventui Sanctae Katerinae extra Linc. Subcollectoribus Decimae, Clero Angliae per Dominum B. Summum Pontificem impositae per tres annos, salutem. Meminimus vos nuper à venerabili patre R. London. Episcopo, & Magistro Johanne Bonich. de Senis, Magistri Bartholomaei de Ferentino Commissario, principalibus Collectoribus dictae Decimae, recepisse in mandatis, quod in collectione & levatione Decimae pro tertio anno trium praedictorum annorum, cum omnimoda festinatione pariter et rigor, excommunicando, suspendendo, interdicendo, nullam personarum exceptionem habentes; sed omnibus prorsus cavillatione et exceptione remotis celeriter procederetis, sub poena Excommunicationis majoris, quam in vos Priorem & caeteros majores vestri Prio •• tus •• cti Collectores in scriptis protulerunt, si praefatum mandatum ipsorum omiseritis aut etiam neglexeritis adimplere. Et quia in executione mandati praedicti, ut accepimus, nimis fuist s negligentes hactenus & remissi, vobis in fide qua nobis tenemini firmiter injungendo mandamus, quod omnes Ecclesiasticas personas infra commissa vobis loca constitutas, &c. ut supra, usque certiores. Et hoc, sicut indignationem nostram, & grave dampnum nostrum vitare volueritis, nullatenus omittatis. Scimus enim, quod si ad levationem dictae decimae, per suspensionis, excommunicationis et interdicti sententias, ac etiam sequestrationem fructuum, sicut praedictum est, celeriter duxeritis procedendum, deficere non poterimus, quin pecuniam dictae Decimae die praedicto ad ultimum habeamus. Literam autem Acquietanciae dictorum principalium Collectorum de quingentis libris habemus paratam in Scaccario praedicto, vobis ibidem cum pecuniam illam solveritis, fideliter liberand. Et habeatis ibi hoc Breve apud Dunfermelyn, primo die Decembris.

Consimiles literae diriguntur Subcollectoribus subscriptis de summis subscriptis, videlicet,

  • Abbati et Conventui beatae Mariae Eborum de 400 l.
  • Abbati et Conventui de Novo Monasterio de 200 l.
  • Abbati et Conventui de Cokersand de 100 l.
  • Abbati et Conventui de Seleby de 200 l.
  • Abbati et Conventui de Thurgarton de 100 l.

REX dilectis sibi in Christo Priori & Conventui Karlioli Subcollectoribus Decimae Clero Angliae per faelicis recordationis Dominum Bonifacium Papam Octavum de assensu nostro impositae per tres annos, salutem. Cum praedictus Papa gravia onera et expensas multiplices, quae praetextu Guerrarum nostrarum sustinuimus, paterna compassione considerans et attendens, nobis ad relevationem expensarum et onerum praedictorum, per suas literas, medietatem dictae Decimae liberaliter concessisset, quarum tenorem, de verbo ad verbum manu publica cujusdam tabellionis conscriptum, certis de causis vobis transmittimus intuendum, ac per vos omnibus aliis, quorum interest, vel interesse quoquo modo, si necesse fuerit, publicandum. Idemque Papa venerabili patri Episcopo, & Magistro Bartholomaeo de Ferentino Canonico London. dedisset per alias literas suas executorias in mandatis, Vt dictam medietatem Decimae nobis concessam, tam collectae quam imposterum colligendae, nobis vel Collectoribus nostris, ad hoc per nos specialiter deputatis facerent assignari; quarum literarum praetextu, praedicti Episcopus per se, & Bartholomaeus per Magistrum Johannem de Bonichii de Senis Commissarium suum in hac parte specialiter constitutum, medietatem dictae Decimae de primis duobis annis, & aliquam partem ejusdem Decimae de primo termino tertii Anni per quosdam Subcollectores suos jam levari fecerint, nobisque per suas literas assignari: Ac nos propter faelicem et celerem consummationem guerrae nostrae in Scotia, quam ad nostram et Regni nostri honorem summo desiderio affectamus, ad praesens indigeamus magna pecuniae quantitate. Vobis in fide & dilection quibus nobis tenemini firmiter mandamus, quatinus virtute primae Commissionis, de levanda de dicto triennio tota Decima, à praedictis Episcopo & Bartholomaeo principalibus Collectoribus ejusdem, ab initio vobis factae, quam per mortem dicti Papae, aut London. Episcopy minime constat expirasse, totum residuum dictae Decimae de primo termino tertii anni, nondum adhuc levatae nec solutae, ab omnibus & singulis personis Ecclesiasticis, infra commissa vobis loca constitutis, nulli penitus deferendo, cujuscunque status, dignitatis, aut conditionis existat per omnimodam censuram Ecclesiasticam vobis in hac parte competentem, colligi & levari, sine cujuslibet excusationis & dilationis incommodo faciatis. Ita quod illud ad Scaccarium nostrum, cum omni celeritate qua fieri poterit, habeatis, ut sic medietatem dictae Decimae de tertio anno, juxta concessionem Apostolicam, integraliter habeamus; nosque per nostras pat ntes literas vobis de omni eo quod solveritis, sufficientem Acquietanciam faciemus, ac vos erga Dominum Papam Principales Collectores, et alios quoscunque conservabimus indempnes. Teste Rege apud Dumfermelyn. 10 die Februarii.

Eodem modo mandatum est Abbatibus, Prioribus, & Conventibus subscriptis, Subcollectoribus dictae Decimae, videlicet;

  • Abbati & Conventui Novi Monasterii,
  • Abbati & Conventui B. Mariae Eborum.
  • Priori & Conventui de Thorgarton,
  • Abbati & Conventui de Cokersand,
  • Abbati & Conventui de Seleby,
  • Priori & Conventui S. Katerinae extr. Linc.
  • Abbati & Conv. de Burton super Trettam.
  • Priori & Conventui de Kenilworth,
  • Abbati & Conventui de Oseneye,
  • Abbati & Conventui de Radyng,
  • Priori & Conventui de Eli.
  • Priori & Conventui de Ber ewell.
  • Abbati & Conuentui Sancti Edmundi,
  • Abbati & Conventui de Langeleye,
  • Abbati & Conventui de Colcestr.
  • Abbati & Conventui de Waltham,
  • Abbati & Conventui de Westm.
  • Abbati & Conventui de Certeseye,
  • Priori & Conventui de Roff.
  • Priori & Conventui S. Gregorii Cant.
  • Decano & Capitulo Cycestr.
  • Abbati & Conventui de Hyda Wynton.
  • Abbati & Conventui de Shireburne,
  • Abati & Conventui Glaston.
  • Priori & Conventui de Lauceneton,
  • Priori & Conventui S. Nich. Exon.
  • Decano & Capitulo Hereford,
  • Abbati & Covent. Gloucestr.
  • Abbati & Conventui de Kermerdyn.
  • Decano & Capitulo Morgan,
  • Abbati & Conventui de Wygemor.
  • Abbati & Conventui de Bangor.
  • Priori & Conventui de Lauton primae,
  • Abbati & Conventui de Valle Crucis.

The King likewise issued this following Writ to the Sheriffs of several Countyes to assist and help Robert de Nottingham, to levy and raise the monies that were behind and ungathered of these Disms.

REX omnibus Vicecomitibus, Ballivis, & caeteris Ministris suis, & aliis, de Comitatibus Lincoln. Leicestr. Northt. & Rotel. ad quos praesentes literae pervenerint, salutem. Cum nuper pro eo quod bonae memory Dominus Boniface Papa octavus, meditatem Decimae per ipsum Clero Angliae, de assensu nostro impositae, per tres annos, &c. (ut supra, usque ut contra ipsos, tanquam contra honoris et commodi nostri impeditores, graviter procederemus;) ac dicti Prior & Conventus significaverint, quod quidam, Clerici et Religiosi, rebels sunt, et impeditores, et solutioni dictae Decimae malitiose detractores, ob quod solutio de dictâ Decimâ, nobis debitâ, hactenus est perperam retardata, ad damnum nostrum non modicum, et contra fidem et affectionem quibus Regiae nostrae Majestati tenentur astringi; Assignavimus dilectum Clericum nostrum, Robertum de Nottingham, ad capiendum in manum nostram omnia bona et catalla, terras et tenementa omnium et singulorum illorum in Comitatibus praedictis, qui nobis in aliquo tenentur de portion ipsos contingente de Decima praedicta, secundum quod dictus Robertus per Extractas praedictorum Prioris & Conventus, vobis ostendere poterit, et qui rebels, impeditores, vel quocunque modo solutioni dictae Decimae fuerint contradicentes. Et ideo vobis mandamus, in fide & dilection quibus nobis tenemini, firmiter injungentes, quod eidem Roberto, cum ad partes vestras venerit, sitis intendentes & auxiliantes in praemissis; Ita quod diligentiam vestram & effectum, quos super hiis apposueritis, prout dictus Clericus noster in redditu suo nobis referet, merito habere debeamus recommendatos. In cujus rei, &c. usque ad festum Conversionis Sancti Paeuli proximo futuro duratur. Teste Rege apud Dunfermelyn, primo die Januarii.

There are sundry other Writs in the same Clause & Patent Rolls to the like effect for collecting, and taking the Accounts of the said Dismes, which I pretermit.

King Edward being engaged in a war in Scotland, and so much taken up with secular employments, that he had little time for his prayers and devotions; out of his Ecclesiastital Sovereignty and piety issued these 3. pious Writs to the Freers Minorites assembled in a General Chapter at Nottingham, and afterwards at Assisium, and to the Freers Predicants in their General Chapter at Toulouse, to pour out fervent prayers unto God for himself, and the good success of his affairs, and for his Queen, Children, Realms, Government, and to fit him for an heavenly kingdom, after his departure from his Earthly, of his mere mercy; worthy all Christian Princes imitation upon the like occasion.

REX Religiosis viris in Christo sibi dilectis Fratribus de Ordine Minorum, ad Generale Capitulum apud Nottingham proximo conventuris salutem, & in Spiritu Sancto dirigi in agendis. Attendentes beneficia sacra, orationumque devotarum suffragia ad divinam misericordiam impetrandam multum humanae conditionis fragilitati prodesse inter alia opera pietatis, considerantesque nos pro curis et rebus mundialibus quibus circa Regni nostri regimen involuti sumus, saluti nostrae spirituali prout nobis expediret intendere non valere, devotionem vestram requirimus et rogamus, quatinus Nos, Margaretam Reginam Angliae Consortem nostram charissimam, Edwardum Principem Walliae primogenitum nostrum, caeterosque liberos nostros, ac populum nobis commissum, beneficiorum et suffragiorum vestrorum fore participes concedentes, pro nobis et ipsis, ac statu regni nostri, expeditioneque negotiorum nobis incumbencium, supplicationes assiduas et orationes devotas Altissimo offeratis, ut hic sua pietate nos et ipsos dirigat per suorum semitam mandatorum, et post diem extremum salvationis locum nobis et ipsis dignetur misericorditer indulgere, statumque regni nostri conservare prosperum et tranquillum. Teste Rege apud Strivelyn 29 die Julii.

Per breve de privato sigillo.

REX Religiosis viris, & sibi in Christo carissimis Magistris Ordinis Fratrum Minorum, & diffinitoribus ac fratribus universis in Generali Capitulo suo apud Assisium prox. conventuris salutem, & bravium pro labor perhenniter duraturum. Nos qui curis sumus & rebus mundialibus involuti, & circa regimen regni nostri incessantibus actibus et continuis meditationibus occupati, pro animae nostrae salute contemplationi prout haberemus necesse intendere nequeuntes, ac advertentes quod beneficia vestra sacra orationumque vestrarum suffragia nobis in praesenti & eciam in futuro esse poterunt plurimum fructuosa; Religiosum coetum vestrum & singulos fratres adunatos in eo requirimus et rogamus, quatinus Nos, Margaretam Reginam Angliae Consortem nostram karissimam, Edwardum Principem Walliae primogenitum nostrum, caeterosquae liberos nostros, ac populum nobis commissum suffragiorum et beneficiorum vestrorum fore participes concedentes, pro nobis, statu Regni nostri, et expeditione negotiorum nobis incumbencium, hiis diebus pia praecamina apud Altissimum effundatis, ut sic regnum temporale regere valeamus, quod in regno celesti partem haereditariam consequamur. Conservet vos Altissimus in caritate continua & perpetua. Dat. apud Dunfermelyn. 11. die Decemb.

REX Religiosis viris et in Christo sibi dilectis Magistro Ordinis Fratrum Praedicatorum, ac diffinitoribus & fratribus universis in Generali Capitulo suo apud Tolosam proximo congregandis salutem, & Spiritu sancto dirigi in agendis. Dum conditionem humanae fragilitatis attendimus, & qualiter omni creaturae tam sublimi quam humili, praetereuntibus suo cursu diebus, praesentis vitae finis appropiat, attenta consideratione pensamus, sic praevenire cupimus quantum nobis ex alto permittitur diem mortis, ut aeterni clemencia Judicis dignetur nostri de suae gratiae plenitudine misereri. Verum cum devotarum orationum suffragia, inter alia pietatis opera multum prosunt ad divinam misericordiam impetrandam, de vobis quorum ordinem benevolenciae specialis favore prosequimur, ut salutem nostram zelemini, ut pro nobis, Margareta Regina Angliae Consorte nostra karissima, Edwardo Principe Walliae primogenito nostro, & caeteris liberis nostris, ac statu prospero regni nostri, preces devotas Domino offeratis, plenam fiduciam optinentes, devotionem vestram requirimus et rogamus, quatinus nune & in futurum dignam sollicitudinem impendatis & insistatis assiduis supplicationibus apud Deum, ut hic sua pietate nos dirigat per suorum semitam mandatorum, & post diem extremum salvationis locum nobis dignetur misericorditer indulgere, statumque praedicti regni nostri conservare prosperum et tranquillum. Universitatem vestram Religiosam diu conservet Altissimus in caritate continua & perfecta. Dat. apud Dumfermelyn. primo die Januarii.

The King likewise issued Writs (according to the superstition of that age) to the Bishop elect of London, Archbishop of Canterbury, and sundry Abbots, for prayers to be made for John de Warren Earl of Surrey after his decease.

REX dilecto sibi in Christo Electo London. vel ejus vices gerenti, ipso agent in partibus transmarinis, salutem. Cum opus pium et coram Deo meritorium censeatur, pro defunctis jugiter exorare, ut sic a peccatorum suorum nexibus facilius liberentur, ac charissimus Consanguineus noster Johannes quondam Comes de Warenna, qui nobis et regno nostro semper utilis extitit et fidelis, viam universae carnis jam (sicut Altissimo placuit) sit ingressus, quod vobis non sine cordis amaritudine nunciamus; Vos affectuose requirimus et rogamus, quatinus animam praefati Comitis à singulis Religiosis & aliis Ecclesiasticis viris subditis vestris, per totam Civitatem & Diocesim London. constitutis, per Missarum decantationes & aliarum devotarum orationum suffragia faciatis divinae clementiae commendari. Teste Rege apud Tresk quarto die Octobr.

Consimiles literae diriguntur subscriptis, videlicet, R. Cantuar. Archiepiscopo. totius Angliae Primati, Abbati S. Augustini Cantuar. Abbati Westmonasterii, Abbati de Waltham, Abbati de Sancto Albano, Abbati de Sancto Edmundo, Abbati de Evesham.

Sundry persons being attached and ordered to be proceeded against for their contempt in resisting the Sheriff of Lincoln in the execution of his Writ, De vi Laica amovenda, out of the Church of Bardeny, upon the Sheriffs return thereof; the King at the request of the Abbot of Bardeny was pleased to pardon their offense, and supersede all further prosecution in his name against them, as this Record attests; which will serve to inform Professors of the Law of the ancient returns and proceedings upon such Writs.

CUm Rex nuper ad requisitionem Venerabilis Patris Johannes Lincoln. Episcopy praeceperit Vic. Lincoln. quod omnem vim laicam quae se tenuit in Ecclesia de Bardenay, ad perturbandum ipsum Episcopum, quo minus officium suum spiritual in Ecclesia illa exercere posset, sine dilatione amoveri faceret ab eadem: Ac idem Vic. Regi returnaverit, quod Ecclesiam praedictam ad executionem mandati praedicti faciendam accessit, & quod Robertum de Baston, Simonem de Edlinton, Simonem Merle, Robertum Medicum, Willielmum Carpentarium, Hugonem servientem ejusdem Willielmi, Johannem de Curtilagio, Robertum Vannatorem, Simonem de Offington, Galfridum le Hunter, Galfridum le Porter, Philippum le Porter, Stephanum le Provost, Stephanum le Plummer, Gilbertum de Askeby, Nicholaum Belle, Johannem Joye seniorem, Galfridum socium suum, Galfridum le Messag. Thomam Aunsell, Magistrum Johannem de Maldon, & Eudonem quondam Servientem Adae de Gaunt, vi & armis ibidem sibi resistentes invenit, qui ipsum Vic. hujusmodi vim laicam ibidem inventum juxta mandatum Regis amovere non permiserunt, in Regis contemptum manifestum, et contra pacem Regis, per quod praedicti Robertus, Simon, Simon, Robertus, Wilhelmus, Hugo, Johannes, Robertus, Simon, Galfridus, Galfridus, Philippus, Stephanus, Stephanus, Gilbertus, Thomas, Gocelinus, Johannes, Wilhelmus, Robertus, Thomas, Wilhelmus, Nicholaus, Johannes & Eudo attachiati fuerunt per praeceptum Regis ad respondendum Regi de resistentia et contemptu praedictis: Rex ad instanciam Fratris Roberti Abbatis de Bardeney, pardonavit eisdem Roberto, Simony, &c. sectam suam pro resistentia et contemptu praedictis, & vult quod occasion praedicta non occasionentur nec de caetero molestentur in aliquo vel graventur, & quod omnino supersedeatur ulteriori sectae contra ipsos dicta occasion suo nomine inchoatae. Teste Rege apud Strivelyn 12. die Junii.

Per breve de privato Sigillo.

The Abbot of Bardeney deprived by the Bishop of Lincoln, upon his Appeal to the Archbishop, being restored to his former estate; the King upon certificate thereof, issued this Writ to restore his Temporalties seized upon his deprivation.

REX dilecto sibi Magistro Henrico de Thornhagh Custodi Abbatiae de Bardenay, salutem. Cum dilectus nobis in Christo frater Robertus Abbas de Bardenay. quem venerabilis pater J. Lincolniensis Episcopus post Appellationem per praefatum Abbatem ab eodem Episcopo, ob certas causas ad Curiam Cantuariae interjectam a Pastorali Regimine ejusdem Abbatiae amovit, per Praesidentes dictae Curiae Cantuar. obtinuerit sententialiter ad statum pristinum jam reduci, sicut per literas ipsius Archiepiscopi, quas recepimus, nobis constat; Vobis mandamus, quod de Abbatia praedicta, possessionibus, libertatibus, juribus, aut aliis quibuscunque ad eam spectantibus, quae vobis pro defensione eorundem custodienda commissimus, vos ulterius non intromittentes, ipsum Abbatem de Abbatia praedicta possessionibus, libertatibus, juribus, & aliis quibuscunque ad eam spectantibus, plenam & liberam administrationem habere permittatis. In cujus, &c. Teste Rege apud Strivelyn 10 die Maii.

Per ipsum Regem nunciante Cov. & Lichfeld. Episcopo.

The Abbots and Covents of Furneys and Salleye having surreptitiously procured a Prohibition or Indicavit against a Suit for the 4th. part of the Tithes in Court Christian, brought by the Parson of the Parish; the King thereupon issued this Writ of Procedendo, to proceed therein notwithstanding the Writ of Indicavit, upon an Inquisition found and returned, that the Tithes amounted not to the value of the 4th. part of the Church, as was suggested.

REX Officiali Archiepiscopi Ebor. & ejus Commissar. salutem. Monstravit nobis dilectus Clericus noster Adam de Osgodby Persona Ecclesiae de Gairgrave, quae est de advocatione Henrici de Percy, quod cum ipse coram vobis in Curia Christianitatis petierit versus Abbatem et Conventum de Furneys, Decimas provenientes de eorum terris et culturis infra limites Parochiae Ecclesiae suae praedictae existentibus, ad ipsum Adam tanquam ad Rectorem, & ad Ecclesiam suam praedictam de jure pertinentes, ac post varias allegationes ipsorum Abb tis et Conventus inspectis et diligenter examinatis quibusdam privilegiis Apostolicis, quae pro eorum immunitate de Decimis illis non solvendis, coram vobis in judicio protulerunt; ipsorumque rationibus intellectis, consideratum esset per vos in eadem Curia, quod ipsi dictas Decimas praefato Rectori et Ecclesiae suae praedictae solvant: Et quod Decimae illae ad ipsum & successores suos, ac ad Ecclesiam suam praedictam debent de jure pertinere, non obstantibus privilegiis supradictis: Vos praetextu cujusdam brevis nostri de Prohibitione, quod dicitur Indicavit, vobis directi, ne in placito illo in Curia Christianitatis procederetis; quod quidem breve idem Abbas surreptitie in Curia nostra impetravit, maliciose suggerendo, se tenere quartam partem ejusdem Ecclesiae de advocatione sua propria; ac si Patronus esset illius, seu Decimae illae ad valorem quartae partis dictae Ecclesiae attingerent seperse detis, in ipsius Rectoris dampnum non modicum & jacturam, & Ecclesiae suae praedictae exhaeredationis per culum manifestum. Cumque ad prosecutionem dicti Clerici nostri, super vero valore Ecclesiae illius, ac etiam Decimarum dictarum per Vicecomitem nostrum Ebor. inquiri fecerimus plenius veritatem, & acceperimus per eandem Inquisitionem, quod dicta Ecclesia valet per annum Centum et decem Marcas, praeter Decimas supradictas; et quod Decimae illae valent per annum Centum solidos, per quod liquet, quod Decimae illae ad valorem quartae partis ejusdem Ecclesiae non attingunt. Nos nolentes per hujusmodi falsam suggestionem jurisdictioni Ecclesiasticae derogari, seu jus ipsius Clerici nostri aut Ecclesiae suae praedictae ulterius retardari: Vobis mandamus, quod non obstante dicta Prohibitione nostra sic per falsam suggestionem impetrata, in executione considerationis vestrae supradictae in Curia Christianitatis pr ced tis, prout in foro Ecclesiastico fuerit procedendum. Teste Rege apud Morpath 28 die Augusti.

REX Officiali, &c. ut supra. salutem. Monstravit nobis dilectus Clericus noster Adam de Osgodby Persona Ecclesiae de Grairgrave, quae est de advocatione Henrici de Percy, quod cum ipse coram vobis in Curia Christianitatis petat versus Abbatem et Conventum de Salleye, Decimas provenientes de eorum terris et culturis infra limites Parochiae Ecclesiae suae praedictae, ad ipsum Adam tanquam ad Rectorem, & ad Ecclesiam suam praedictam de jure pertinentes; Vos occasion cujusdam brevis nostri de Prohibitione, quod dicitur Indicavit, vobis directi, ne in placito illo in Curia Christianitatis procederetis; quod quidem breve extra solitum cursum Cancellariae nostrae a Curia nostra surreptitie emanavit, sicut per transcriptum ejusdem quod sub sigillo vestro nobis misistis plenius nobis constat, in placito illo supersedetis, in ipsius Rectoris dampnum non modicum & jacturam, & Ecclesiae suae praedictae exhaeredationis periculum manifestum. Et quia nolumus per hujusmodi breve sic surreptitie impetratum, jurisdictioni Ecclesiasticae derogari, seu jus ipsius Clerici nostri aut Ecclesiae suae praedictae ulterius retardari: Vobis mandamus, quod non obstante dicta Prohibitione nostra in dicto placito in Curia Christianitatis procedatis, prout in foro Ecclesiastico fuerit procedendum. Teste Rege apud Tynemuth 12 die Septembris.

There being a Capias Excommunicatum issued, upon the Archbishop of Canterburies certificate, against Edmund de Hoo, who appealed against this sentence to the Court of Rome as unjust, the King thereupon superseded the Writ de Excommunicato capiendo; but being afterwards informed there was no such Appeal, or that it was not prosecuted, he then issued this Writ, to hear and examine the truth of these suggestions, and do right to both parties.

REX Vicecomiti Suff. salutem. Cum nuper ad requisitionem venerabilis patris R. Cantuariensis Archiepiscopi, per literas suas patentes nobis significantis, quod Edmundus de Hoo propter manifestam contumaciam suam excommunicatus est, nec se vult per ce suram Ecclesiasticam justitiari, per breve nostrum tibi praecipimus, quod praefatum Edmundum per corpus suum secundum consuetudinem Angliae justitiares, donec Sanctae Ecclesiae, tam de contemptu quam de injuria ei illata, ab eo esset satisfactum; & per quaedam Instrumenta publica, quae praefatus Edmundus in Cancellaria nostra exhibuit, intelleximus, quod idem Edmundus à sententia praedicta in ipsum & sibi adhaerentes per praefatum Archiepiscopum lata, tanquam ab iniqua, ad sedem Apostolicam pro se et sibi adhaerentibus legitime appellavit; cujus quidem appellationis negotium idem Edmundus, ut asserit, prosequitur cum effectu; & jam ex insinuatione Elyae Puger & Willielmi de Everesdon, ad quorum prosecutionem dicta sententia fuit in ipsum Edmundum lata, accepimus, quod idem Edmundus à dicta sententia (ut praemittitur) non appellavit, nec est aliquam appellationem in hac parte hactenus prosecuius; Nolentes quod praefato Edmundo per praedictum breve nostrum via praecludatur, quominus appellationem suam prosequi possit in forma juris: Maxim cum hujusmodi breve nostrum de gratia nostra procedat, et appellantium status integer esse debeat, necnon quod praedicti lias & Wilhelmus à prosecutione juris sui occasion alicujus suggestionis frivolae nobis factae, contra justitiam impediantur. Tibi praecipimus, quod executioni brevis nostri praedicti, tibi de ipso Edmundo & sibi adhaerentibus, per eorum corpora justitiandis directi, faciendae supersedeas usque ad Quindenam Sancti Michaelis proximo futuram; quem diem praefato Edmundo dedimus ad certificandum & informandum nos & consilium nostrum de appellatione sua praedicta, et qualiter eam fuerat prosecutus, et hoc in praesentia praedictorum Eliae & Willielmi, si tunc interesse voluerint, quos per te super hoc sufficienter volumus praemuniri. Et habeas ibi tunc hoc breve. Teste Rege apud Stryvelin 25 die Julii.

Per breve de Privato Sigillo.

How vexatious the Archbishop of Canterbury was both to the Clergy and people, will appear by his excommunicating ten persons at once in one parish within the Diocese of Norwich, endeavoring to be take and imprison them upon a Capias Excommunicatum.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. Vicecomiti Suff. salutem. Significavit nobis venerabilis pater R. Cantuariensis Archiepiscopus per literas suas patentes, quod Wilhelmus de Luton, Edmundus de Hoo, (Persona de Riseby) Johannes de Luton, Johannes de Riseby, Johannes Shereman de Riseby, Edmundus de la Grene de Riseby, Henricus le Chapeleyn de Riseby, Johannes de Staunfeld, Galfridus de Heydon, & Haukinus Edmundessenant, Norwicensis Diocaesis, authoritate ipsius Archiepiscopi ordinaria excommunicati sunt, nec se volunt per censuram Ecclesi sticam justiciari. Quia vero potestas Regia Sacrosanctae Ecclesiae in querel s suis deesse non debet: Tibi praecipimus, quod praedictos Willielmum, Edmundum, Johannem, Johannem, Johannem, Edmundum, Henricum, Johannem, Galfridum & Haukinum, per corpora sua secundum consuetudinem Angliae justities, donec Sanctae Ecclesiae, tam de contemptu quam de injuria ei illata, ab eis fuerit satisfactum. Teste meipso apud Dunfermelyn 28 die Novembris, Anno regni nostri 32. A Transcript of which Writ, with the day of its receipt, the King commanded the Sheriff of Suffolk by another Writ to return and send to him into Scotland.

I likewise find these three Supersedeasses of Writs de Excommunicato capiendo, upon the Excommunications of the Archbishop of Canterbury and Bishop of Sarum, during Appeals against them to the See of Rome.

MEmorandum pro Petro de Sabaudia, Decano Ecclesiae Sancti Martini Magni London. Hugone de Vyenna juniore, ejusdem Ecclesiae Cano ico, 〈◊〉 Capitulo suo,—Vicario perpetuo Ecclesiae Praebendalis de Chr st. s ale,— •• stood Hospitalis Sancti Leonardi de Neuport, & Johanne Port de N •• po t 〈◊〉 , quod ad suggestionem vel denunciationem Domini R. Archiepiscopi Cantuarie sis, contra quem iidem ad sedem Apostolicam appellarunt, prout nobis con •• a , per earundem appellationum inspectionem, in quarum prosecu ione sunt, contra eosdem vel eorum aliquem hujusmodi appellationibus pendenti us ad captionem non scribamus.

Item, Memorandum pro eodem Petro Decano Ecclesiae Sarum, Gerardo de Sesiriaco Clerico Procuratore suo, Magistro Jacobo de Bukyngham, & Johan e •• pellano Ecclesiae Parochialis Sancti Thomae Sarum, quod ad suggestionem vel •• nunciationem Domini S. Episcopy Sarum, contra quem iidem ad sedem Apostolicam appellarunt, prout nobis constat, per earundem appellationum insp ction m, in quarum prosecutione sunt, contra eosdem vel eorum aliquem hujusmodi appellationibus pendentibus ad captionem non scribamus.

Consimile, Memorandum pro Thomae de Sabaudia Canonico Ecclesiae Sarum, Jacobo de Bukyngham, Jacobo de Briga, & Henrico de Bukyngham Clericis, & Jacobo de Valeres Armigero, quod ad suggestionem vel denunciationem Episcopy Sarum praedicti, &c. non scribamus.

One who obtained a Benefice within the Diocese of Lincoln by the Popes Provision, being imprisoned by a Capias Excommunicatum, upon a sentence of Excommunication in the Arches, to which the Patron appealed against the Popes Provision, he appealing to the Court of Rome from the Arches (where the Appeal in the Arches was nulled) petitioned the Kings Council to be enlarged, because the Excommunication in the Arches was after his Appeal to Rome, which the Archbishop refused to certify against himself.

AConsail nostre Seignur le Roy; Mastre Robert de Appelby Persone de la Eglise de Scalby en la Counte de Nichole, prize et emprisone en Chastell de Nichole coment il ad meisme cele Eglise de Scalby per Provision del Apostoil, et institut. per l'Evesqe de Nichole; & sur ceo le Prior de Thornholm Patron de cele Eglise encontre les avantditz Provision et Institution fit un appel a les Arches de Londres. E lavaundit Robert appella des Arches a la Curt de Rome pur grevaunce qe a luy fuit faite; E nemy encontr. esteant le Appel avantdit, lavantdit Prior sui soen appelle en les Arches taunt come meisme celuy Robert fut escumenge, et puis par la caption pris et emprisone. E le vantdit Robert per Procurator sui soen appel en la Curt de Rome, et iloqes le prova, issint qe par cele appelle fust anentye le process des Arches, et de ceo ad il Bulls et Instrumentz de la Curt de Rome. Par quoy il pri pur Dieu qil pusse estre delivere per le Curt le Roy, car l'Erc vesqe de Canterbury ne vout pas escriure encoutre soen fait demeisne.

A Monk of Richmond stealing Goods and flying out of the Monastery, being imprisoned by the Kings Writ of Apostate capienda, he commanded him to be delivered to the Monks of Richmond to be chastised and punished according to the rules of that Order, and restore the stolen Goods to them, by this Writ.

REX Vic. Cumbr. salutem. Quia dilectus nobis in Christo Frater Adam de Lincoln. Minister Ordinis Fratrum Minorum in Anglia per literas suas nobis missas, intelligi nobis dedit, quod Frater Arthurus de Hertilpole, Frater illius Ordinis, & in Ordine illo professus, nuper à Claustro suo apud Richemond. spreto habitu Ordinis illius ausu temerario clam evasit, & quaedam bona & catalla quorundam vicinorum & amicorum Fratrum Ordinis illius, apud Richemond. commorantium, penes ipsos Fratres deposita custodienda, secum asportavit; & postquam aliquandiu de patria in patriam vagabatur sub habitu seculari, in animae suae periculum & Ordinis praedicti scandalum manifestum, arrestatus suit apud Quitonthaneve, cum bonis & catallis praedictis, & jam in prisona nostra apud Egremund detinetur. Nos ad honestatem Ordinis illius, necnon et ad devotionem quam erga Ordinem illam gerimus et habemus, tibi praecipimus, quod praedictum Fratrem Arthurum sic captum & detentum, praedictis Fratribus Richemondiae commorantibus, sine dilatione liberes, juxta Ordinis illius regulam et disciplinam castigandum, bona & catalla praedicta secum inventa, & (ut praedictum est) arrestata, dictis Fratribus restituens indilate. Teste Rege apud Dalton 29 die Sept mbris.

The King this year to raise monies towards the payment of Debts, granted several licenses to Abbots for the appropriations of Parish Churches to them and their successors, as these Records inform us.

REX Thesaur. & Baronibus suis de Scaccario, salutem. Cum in partem solutionis Quing ntarum librarum, quas de gratia nostra specially concessimus Willielmo de Sancto Paulo, Arnaldo de Sancto Martino, & quibusdam sociis suis Civibus & M rcator bus Baion. in subventionem missarum & expensarum, quas fecerunt in quadam prosecutione per ipsos erga Willielmum de Sant, quondam Civem Baion. d functum, de quibusdam bonis & catallis ejusdem Willielmi nobis adjudicat s nomine nostro facta; concesserimus & assignaverimus eis, illas Centum libras, per quas Abbas beatae Mariae Ebor. finem fecit nobiscum coram vobis, pro licentia appropriandi sibi et Domni suae Ecclesiam de Donecastr. sui Patronatus, Ebor. D oc. prout in literis nostris patentibus, praefatis Mercatoribus inde confectis, plenius continetur; ac idem Abbas praefatis Mercatoribus de praedictis Centum libris satisfecerit, prout praefatus Wilhelmus de Sancto Paulo pro se & sociis suis praedictis coram nobis in Cancellaria nostra recognovit: Vobis mandamus, quod ipsum Abbatem de praedictis Centum libris quietum esse faciatis. Teste Rege apud Stryvelin primo die Maii.

Consimiles literas habet Prior de Boulton in Craven, de Quinquaginta libris, per quas finem fecit coram praefatis Thesaur. & Baronibus, pro licentia appropriandi sibi et Domni suae Ecclesiam de Preston in Craven, sui Patronatus, Ebor. Dioc. s c praefatis Mercatoribus assignatis. Teste ut supra.

By these and other Records of like nature we may discover the original grounds of most Appropriations, purchased with money by Abbots during our Kings necessities for moneys, or by pretence of poverty, or losses sustained by them.

The King likewise to raise present monies, granted the custody of the Temporalties of St. Edmunds Abby during its vacancies, for a certain rent, fine and term, by this Patent.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis quod ob devotionem quam erga Sanctum Edmundum gloriosum Christi Martyrem gerimus & habemus, & ut Monachi Abbatiae de Sancto Edmundo de caetero possint quietius & tranquillius Altissimo famulari, concessimus pro nobis & haeredibus nostris, Abbati & Conventui Abbatiae praedictae, quod Prior & Conventus Abbatiae ejusdem & eorum successores in singulis vacationibus ejusdem Abbatiae, quotiens videlicet ipsam exnunc vacare continget, habeant et teneant custodiam Abbatiae illius, et omnium temporalium ejusdem, cum omnibus rebus et bonis ad Abbatiam illam qualitercunque spectantibus, adeo plene & integre, sicut Abbates & Conventus ejusdem loci Abbatiam illam & temporalia cum rebus & bonis praedictis, seed plena, aliquibus retroactis temporibus habere & tenere consueverunt. Ita quod ipsi Prior & Conventus de temporalibus & bonis, ac rebus illis plenam & liberam administrationem habeant, & inde disponere & ordinare possint, prout eis melius & utilius videbitur faciendum; & prout Abbas & Conventus dicti loci inde possent ordinare & disponere, seed plena: Salvis nobis & haeredibus nostris feodis Militum quae tenentur de Abbatia praedicta, & Advocationibus Ecclesiarum, cum acciderint temporibus vacationum praedictarum. Ita quod omnes redditus & servitia annua de feodis praedictis in vacationibus illis provenientia remaneant Priori & Conventui praedictis: Salvis etiam nobis & haeredibus nostris Escaetis quas accidere contigerit temporibus praedictis; quae quidem Escaetae singulis hujusmodi vacationibus finitis, videlicet post fidelitatem ipsius, quem ibidem eligi & confirmari, seu praefici contigerit in Abbatem, nobis & haeredibus nostris factam, liberentur & remaneant Abbati, Priori & Conventui dicti loci & successoribus suis, sine occasion vel impedimento nostri vel haeredum nostrorum quorumcunque: Reddendo nobis et haeredibus nostris pro qualibet vacatione Abbatiae praedictae, sive duraverit pe annum integrum, si e per minus tempus, Mille et Ducentas Marcas infra annum, a tempore quo Abbatia illa vacare inceperit, computandum; videlicet, Sexcentas Marcas in fine primi dimidii anni illius, & Sexcentas Marcas in fine ejusdem anni. Et si sort vacatio Abbatiae illius duraverit ultra annum, tunc praedicti Prior & Conventus pro proximo anno integro sequenti, si tanto tempore duraverit, solvant nobis & haer dibus nostris Mille & Ducentas Marcas ad terminos praedictos; & sic pro quolibet anno integro post primum annum, durante vacatione praedicta, ad eosdem terminos Mille & Ducentas Marcas. Et si ultra annum integrum vel annos integros duraverit minori tempore quam per annum, tunc pro illo tempore minori, de praedictis Mille & Ducentis Marcis minus, pro rata temporis illius proportionabiliter nobis solvant. Et volumus & concedimus pro nobis & haeredibus nostris, quod praedicti Prior & Conventus & eorum successores imperpetuum habeant & teneant custodiam Abbatiae praedictae singulis temporibus vacationum ejusdem in forma praedicta. Ita quod nullus Vicecomes, Escaetor, seu quicunque alius Ballivus vel Minister noster vel haeredum nostrorum de custodia Abbatiae praedictae, seu Cellarum suarum, Maneriorum, aut aliarum rerum seu bonorum quorumcunque, ad dictam Abbatiam seu Cellas suas spectantium quoquo modo, ration vacationis illius, se in aliquo intromittat; excepto quod Escaetor, vel alius Minister noster, seu haeredum nostrorum qui pro tempore fuerit, infra portas tamen Abbatiae praedictae in principio cujuslibet vacationis ejusdem, quandam simplicem seisinam, nomine nostri Regii dominii capiat; & ea sic capta, statim exinde recedat absque aliquo inde capiendo seu etiam asportando. Ita quod ultra unum diem, occasion seisinae praedictae, moram ibi non faciat, nec aliquem ibidem substituat loco sui. Volumus insuper & concedimus pro nobis & haeredibus nostris, quod si nos forsitan vel haeredes nostri, aliquo tempore vacationis Abbatiae praedictae exercitum nostrum fecerimus summoneri, praedicti Prior & Conventus & successores sui, pro propriis & dominicis feodis Militum Abbatiae illius in manus ipsorum Prioris & Conventus tunc existentibus ad servitium in eodem exercitu faciendum minime teneantur, nec occasion servitii illius molestentur in aliquo seu graventur, sed inde penitus sint quieti: Salvis tamen nobis & haeredibus nostris servitiis feodorum Militum, quae tenentur de Abbatia praedicta temporibus vacationum ejusdem ad nos pertinentibus ration exercitus supradicti. In cujus, &c. Teste Rege apud Stryvelin 20 die Maii.

Per ipsum Regem nunciante W. Cov. & Lichf. Episcopo.

The King likewise for the fine of 1200 Marks, granted the Temporalties of the Abby of Glastonbury for 6. months during the vacancy, to the Prior and Covent thereof, with certain limitations by this Patent.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis quod per finem Mille et ducentarum Marcarum, quem dilecti nobis in Christo Prior & Conventus Abbatiae Glaston. fecerunt nobiscum, nobis per sufficientem securitatem, quam iidem Prior & Conventus nobis invenerunt, ad voluntatem nostram solvendarum, concessimus eisdem Priori & Conventui Custodiam ejusdem Abbatiae, vacantis per mortem Johannes nuper Abbatis ejusdem loci, & in custodia nostra existentis; habendam à quartodecimo die Septembris proximo praeteriti, usque ad finem sex Mensium proximo sequentium completorum, cum omnibus ad Abbatiam illam pertinentibus, & quae ad nos pertinere possent, si custodiam ejusdem in manu nostra teneremus: Ita quod nullns Escaetor, aut alius Ballivus seu Minister noster vel haeredum nostrorum, se de custodia praedicta, vel aliquibus ad eam spectantibus, durantibus praedictis sex mensibus intromittat; nec ipsos Priorem & Conventum super hoc aliqualiter impediat, quo minus ipsi per praedictos sex menfes habeant liberam & plenam administrationem omnium possessionum proventuum & reddituum ad Abbatiam illam spectantium, necnon omnium exitu m inde provenientium; salvis nobis & haeredibus nostris feodis Militum, advocationibus Ecclesiarum, Wardis & Maritagiis liberorum Tenentium ejusdem Abbatiae, quae tempore vacationis ejusdem accidere contigerit. Ita tamen, quod si vacatio illa ultra sex menses duraverit, nos vel haeredes nostri finitis eisdem sex mensibus Custodiam Abbatiae praedictae cum omnibus ad Custodiam illam spectantibus, durante vacatione praedicta habeamus. In cujus, &c. Teste Rege apud Dunfermelyn. 10 die Decembris.

Et mandatum est Gilberto de Knouill. Custodi Abbatiae praedictae vacantis, &c. quod de Custodia Abbatiae praedictae seu aliquibus ad eam Abbatiam spectantibus, ration vacationis praedictae, se ulterius non intromittat; & exitus, si occasion praedictae ad opus Regis perceperit, praefatis Priori & Conventui sine dilatione liberet. Teste nt supra; & fuerunt patentes.

Thus the Abbots and Prelates for money and favor encroached continually upon the ancient Rights and Prerogatives of the Crown.

The King being informed that the Abbot of the Praemonstratenses intended to impose and levy a subsidy on those of his Order within this Realm without his privity; issued this Prohibition to those of that Order, to prohibit the payment thereof in money or other provisions.

REX dilecto sibi in Christo Abbati de Dereford, salutem. Intelleximus Abbatem Praemonstratensem quosdam suos Procuratores pro exigenda à vobis quadam pecuniae quantitate ad opus suum ad vos specialiter destinasse; quae quidem exactio posset contra ordinationem nostram de argento aliquo extra Regnum nostrum non portando, et alias in nostri praejudicium redundare; Vobis igitur firmiter inhibemus, ne praefato Abbati Subsidium aliquod in pecunia vel rebus aliis, ex quarum commercio pecunia extra regnum nostrum deferenda haberi valeat, nomine subventionis, Doni, seu mutui, aut alias quomodolibet faciatis, sine nostri assensu et licentia specially. Teste Rege apud Strivelyn 8. die Junii.

Consimiles literae diriguntur subscriptis, videlicet, Abbati de Begeham, Abbati de Hales.

The King by his Royal Prerogative in this age, claimed a competent pension for some of his Clerks from every Bishop, Abbot, and Prior newly created by him, by reason of his Creation, as these Records attest.

REX Venerabili in Christo Patri R. eadem gratia London. Electo, salutem. Cum vos ration novae Creationis vesirae teneamini uni de Clericis nostris, quem vobis duximus nominandum in quadam pensione anima de Camera vestra percipienda, quousque sibi per vos provisum fuerit de Ecclesiastico beneficio competenti, ac dilectum Clericum nostrum Michaelem de Clare vobis nominavimus ad pensionem hujusmodi optinendam; Vobis mandamus, rogantes, quatinus eidem Clerico nostro talem pensionem de Camera vestra in forma praedicta percipiendam, quae dantem deceat, recipientemque vobis reddere debeat fortius obligatum, concedatis; ei literas vestras patentes sub hoc fieri facientes. Teste Rege apud Stryvelyn 20. die Junii. Per ipsum Regem Nunc. W. Co. & Lych. Episcopo.

Johannes de Carleton habet consimiles literas Regis Priori & Conventui de Novo Burgo de quadam pensione habenda ration novae creationis praedicti Prioris. Teste ut supra.

Per breve d privato sigille.

The King by his Prerogative writ also for Corrodies for his aged Servants to the Prior and Covent of St. Mary's in Suthwerke, and others, who returned these answers to him, rendering several reasons, humbly tendered to his Majesty, of their disabilities to effect it, though otherwise willing.

SErenissimo Principi & Domino suo Reverendo E. Dei gratia Regi Angliae, &c. sui humiles & devoti Sacerdotes Prior & Coventus beatae Mariae de Suthwerk, ea quae poterunt pro suo Domino orationum suffragia apud Deum. Placuit Excellentiae vestrae nobis, praecipere, quod Willielmo le Fishere, servienti vestro, quoad viveret, faceremus in victu & necessariis provideri, Literas nostras patentes inde sibi faciendo, Sigilli nostri Capituli consignatas; quodque inde faciendum duceremus, vos efficeremus nostris literis magis certos: Quibus mandatis, novit Altissimus, vumili animo pareremus, si nostrae ad hoc sufficerent facultates. Sed apud Majestatem vestram, à praedicto onere subeundo, excusare non debet (Princeps inclyte) summa paupertas, qua nos deprimimur: cum omnis res, redditus et possessiones nostrae ad sustentationem nostram sufficere non valeant, nisi gratia Dei quae ad supplementum agit, piae fidelium largitiones nobis succurrerent in hoc casu. Ecclesia etiam nostra, quae jam triginta annis elapfis passa (proh dolor!) est ruinam, circa cujus relevationem ab eo tempore toto laboravimus nostro posse, necdum tantum potuimus in ipsius relevatione invalescere, variis & onerosis exactionibus tam in spiritualibus quam in temporalibus praepediti, quod nostrum ex toto aedificare potuimus Campanile. Continuâ insuper pugna, quam absque interpellatione contra rablem fluvii Tamensis aggredimur, super cujus ripam nostra domuncula situatur, quam ad salvationem Ecclesiae nostrae & nostram tantum non sufficiunt vires nostrae quin apposito subsidio parti uni, pars alia statim nobis periculum comminetur. Denique (Domine excellentissime) vestra attendat magnificentia, quod in vestris hujusmodi provisionibus servientium, Domibus, pinguibus de magnis et superhabundantibus Maneriis et aliis possessionibus magnificorum Principum, Progenitorum vestrorum, Regum Angliae (quarum fragmenta ac mica, quae de mensis earum cadunt, pluris quam tota nostra substantia sint baloris) vestra semper Curia scribere consuevit: non exilibus et exiguis Celiulis fratrum, quae ex simplicium virorum, qui ex parvulis portionibus sunt fundatae: cujusmodi est vestra parvula nostra domus: quia revera, si talem in nostram assumeremus (prout vobis scribere placuit) comitivam, unum nos oportet de nostris fratribus amovere, quod ne dum vobis molestum sed videretur potius inhumanum. Parcatis igitur nobis, quaesumus, pie Princeps, si dictis vestris praeceptis parer non poslumus, ut vellemus, quia vere non sine frontis rubore nostram jam vobis insinuavimus parvitatem. Longaevos & prosperos vos conservet Altissimus, &c.

EXcellentissimo Principi Domino suo & Patrono, Edwardo Dei gratia Illustri Regi Angliae, sui Monachi humiles & devoti Abbas & Conventus Cernelii, salutem, et tanto Domino & Principi felicissima successuum incrementa. Dominationi vestrae notificamus, quod habemus in Domo nostra quendam Johannem de Somersete nomine, per literas vestras nobis directas, in victu & vestitu, juxta status sui exigentiam; quoad vixerit, in necessariis exhibendum. Insuper Domina nostra Dei gratia Regina Angliae, Consors vestra, nobis literas suas nuper direxit pro quodam Clerico, ut provideremus eidem in Ecclesiastico Beneficio, vel Pensione competenti; qui de nobis recepit quadraginta solidos annuae pensionis, quousque eidem provisum extitit in Beneficio congruo. Quare Excellentiae vestrae humiliter & devote supplicamus, quatinus praedictae Domui vestrae ad praesens parcere velitis, si pl cet, & de sustentatione Ricardi de Ringwude illam modo nullatenus onerare. Valeat vestra, &c. Dat. in Capitulo nostro in vigilia Sancti Laurentii, Anno gratiae 1304.

SErenissimo Principi, &c. Edwardo Dei gratiâ Regi Angliae, &c. sui devoti Abbas & Conventus de Athelyngenya, salutem, & orationum instantiam, subjectionem debitam simul & reverentiam. Veniens ad nos Gilberius de Ragun, deserens vestras literas, continentes, quod eidem necessaria sua in victu et vestu honest juxta status sui exigentiam exhiberemus; Vos etiam Johannem de Hanecle, Clericum vestrum, de annua pensione quadraginta solidorum in domo vestra Athelyngenye nobis praecep •• tis feosare: ac Nicholaum Freyn in victu et vestitu, quoad vixerit, juxta status sui decentiam exhibere: Et nos mandatum vestrum in hiis sumus executi, ut tenemur; Vestram Regiam Celsitudinem devotis precibus exorantes, quatenus Domui vestrae praedictae ad praesens parcere dignemini intuitu charitatis, paupertatem nostram (si placet) respicientes, prout dictus Gilbertus vestrae Serenitati potest, si velit, intimare. Excellentia vestra luceat in aeternum. Dat. in Capitulo nostro Athelyngenyae v. Kal. Augusti, Anno Domini 1304.

King Edward being informed by the Cardinal of Ostia the Popes Legate, that Benedict the 11. had created Walter Wynterburne, his Confessor a Cardinal, out of his affection to the good of the English Nation, desired him to return his special thanks to the Pope for this favor, till he could send special Messengers to him for that purpose, which he shortly intended to do, as this Letter of his informs us.

VEnerabili in Christo Patri Domino N. Dei gratia Ostiensi & Velletrensi Episcopo, Apostolicae Sedis Legato, amico suo Charissimo. Edwardus, &c. salutem & sinceram in Domino dilectionem. Literas vestras quas nobis ex vestra grata benevolentia intimastis, quod sanctissimus in Christo pater Dominus Benedictus Summus Pontifex dilectum nobis in Christo Fratrem Gualterum de Wynterburne Confessorem nostrum ad Cardinalatus apicem sublimavit: intelleximus diligenter et licet plurimum fuisset nobis cordi, quod idem frater nostri lateri continuo astitisset; Vestram tamen Paternitatem requirimus cum affectu, quatenus eidem nomine nostro S. Pontifici velitis ex parte nostra gratiarum actiones refer, prout honestius vestra noverit discretio faciend. Nos quae id idem in brevi annuente Domino facere intendimus per nostros Nuncios speciales; habemus enim pro constanti, quod bona affectio quam erga nos et regnum nostrum gerit, eidem ad hoc faciendum inter alia magnum praestitit inductivum. Dat. apud Villam Sancti Andraeae in Scotia 4. die Aprilis, Anno regni nostri 32.

I shall only inform you what John Bale Bishop of Ossory writes of the Simonaical advancement, & preferment of this English Cardinal; Gualterus Wynterburn in Dominicanorum torrente familia consenuit. Patres (Dominicanorum) apud Benedictum suum, ejus nominis 11. Papam multis pecuniis egerunt, ut hic venerabilis eorum doctor in offic o Cardinalis Guil. Maclesfeld. succederet, speciosum certe imo splendidum, unde excelsis et turgidis illorum animis videbatur, Cardinalium diadema a suis Rabbinis geri, eosque propterea a magnis Principibus salutari. Sexto igitur mense ante praedicti Pontificis ex ficorum sorbitatiuncula mortem, ad emptam multo auro dignitatem non modica pompa. D. Sabinae Cardinalis etiam Presbyter effectus. Quod tamen immensae superbiae fastigium ad 15. menses, morte intercedente, vix tenuit.

The King retaining this New created Cardinal in England upon his special occasions, till after the death of Pope Benedict, writ this Letter to Pope Clement the 5. to excuse this his delay by reason of his royal command, and employment in the arduous affairs of his Realm.

SAnctissimo in Christo patri Domino (Clement.) divina providentia Sacrosanctae Romanae ac Universalis Ecclesiae Summo Pontifici, Edwardus ejusdem gratia Rex Angliae, &c. devota pedum oscula beatorum. Dudum foelicis recordationis Dominus Benedictus Papa undecimus, ad Religiosum virum Fratrem Walterum de Winterburne Confessorem nostrum, attendens ipsius merita & eminentiam probitatis, suae dirigens considerationis intuitum; ipsum ad Cardinalatus apicem duxit Domino disponente vocandum. Cumque idem Cardinalis tanquam obedientiae filius juxta mandatum Apostolicum sibi inde directum se parasset ad iter ad praesentiam sedis Apostolicae veniendi, nos ipsum propter quadam ard a nostra quae sine eo tunc non poterant commode expediri, quasi compulimus moram contrahere usque modo. Quocirca Sanctitati vestrae humiliter supplicamus, quatinus moram praefati Cardinalis dicta de causa contractam habere, si placet, dignemini propensius excusatam. Conservet vos altissimus ad regimen Ecclesiae suae sanctae per tempora longiora. Dat. apud J dd worth in Scotia 23 die Aug. Anno, &c. 32.

From which Epistle I shall observe: 1. That the Popes creation of the Kings Confessor to be a Roman Cardinal, did not exempt him from his obedience, duty and service to the King. 2ly. That the King against the Popes present summons, of him to Rome, did by his Regal authority control and countermand his journey thither when provided to take it, for the better dispatch of his own pressing important affairs, till he licensed him to repair thither.

The King this year Writ these Letters in favor of the Dean of Dunkelden his Chaplain, to several Cardinals, to promote his affairs in the Court of Rome.

VEnerabili in Christo Patri Domino N. Dei gratia Ostien. Episcopo, amico suo charissimo, Edwardus ejusdem gratia, &c. salutem & sincerae dilectionis effectum. Dilectum Clericum nostrum Magistrum Matthaeum Decanum Cathedralis Ecclesiae Dunkelden, exhibitorem praesentium, ipsiusque negotia, quae in Romanâ Curiâ habuerit expedire, vestrae paternitati reverendae pleno recommendamus affect ; vestram amicitiam specialiter requirentes, quatinus eidem Magistro Matthaeo super felici expeditione negotiorum praedictorum velitis amore nostri vestrum oportunum praesidium impertiri: Ita (si placet) quod in negotiis praedictis has preces nostras profuisse sibi sentiat in effectu. Datum apud Boghkener in Scotia 13 die Aug.

Per breve de Privato Sigillo.

Eodem modo scribitur Dominis, J. titulo S. Marcellini & Petri, & Domino G. titulo S. Martini in Montibus, Presbyteris Cardinalibus.

The Bishop of Cathenes in Scotland deceasing, and King Edward assenting to the election of a new one, made this Certificate thereof to the Pope.

SAnctissimo in Christo Patri Domino B. divina Providentia Sacrosanctae Romanae & universalis Ecclesiae Summo Pontifici, Edwardus ejusdem gratia, &c. devota pedum oscula beatorum. Sciat vestra Paternitas reverenda, quod nos Electioni nuper celebratae in Ecclesia Cathedrali Cathanen. in Scotia de discreto viro Fercardo Decano ejusdem Ecclesiae in Episcopum illius loci Regium assensum adhibuimus et favorem. Et hoc vestrae Sanctitati innotescimus per praesentes, ut quod vestrum est in hac parte, exequi dignemini cum favore. In cujus, &c. Datum apud Strivelyn in Scotia, 16. die Junii, Anno Regni nostri, &c.

Per breve de Privato Sigillo.

The Abbot of St. Katherine near Rhoan making a Fine of 20 l. to make his fealty to the King at York in the Chancery, to save his journey to him to Strivelyn in Scotland there to make it; the King thereupon issued this Writ forthwith to levy it on his Lands and Chattels.

EDwardus Dei gratia Rex Angliae, &c. Vic. Middlesex, salutem. Cum Wilhelmus de Genestis nuper Prior Sanctae Katerinae in Monte juxta Rotomagum, in Abbatem ejusdem loco J. nuper Abbatis ibidem per Archiepiscopum Rotomagensem subrogatus, finem fecit nobiscum coram Thesaur. et Baronibus nostris de Scaccario per viginti libras, ut fidelitatem suam nobis de temporalibus Abbatiae praedictae debitam in Cancellaria nostra apud Eborum facere posset, et ne ad nos apud Strivelyn in Scotia accederet, pro dicta fidelitate facienda; Tibi praecipimus, quod dictam pecuniam de terris & catallis ipsius Abbatis in Balliva tua, sine dilatione levari facias; Ita quod eam habeas in Cancellaria nostra in festo Omnium Sanctorum proximo futuro, ubicunque tunc fuerit, nobis in eadem Cancellaria liberandam: Et hoc nullo modo omittas. Et habeas ibi hoc breve. Teste meipso apud Tynemuth 10. die September. Anno Regni nostri tricesimo secundo.

The Taxers and Collectors of the Quindism granted by the Commonalty to the King out of their temporal goods, intending to tax and levy it upon the Spiritual goods of the Abbey of Bellieu; the King upon the Abbots complaint issued this Prohibition to them.

EDwardus, &c. Taxatoribus & Collectoribus Quintaedecimae in Comitatu Berks salutem. Quia ex parte dilecti nobis in Christo, Abbatis de Bello loco Regis, nobis est ostensum, quod vos bona ipsius Abbatis mere spiritualia occasion Quintaedecimae praedictae, nobis a Communitate Regni nostri de bonis suis temporalibus concessae, taxare faciatis, et Quintamdecimam inde ad opus nostrum levare intenditis, contra formam nobis ad Scaccarium nostrum inde liberatam. Vobis mandamus, sicut mandavimus, quod si ita est, tunc taxationi & levationi Quintaedecimae praedictae de bonis ipsius Abbatis mere spiritualibus in Comitatu praedicto faciendis supersedeatis, ipsum contra formam praedictam non molestantes in aliquo seu gravantes; vel causam nobis significetis, quare mandato nostro aliàs vobis inde directo minime paruistis. Teste meipso apud Drumkaragh, 7. die April, Anno regni nostri, 32.

The King after his royal assent to the election of Ralph de Baudak Bishop of London, upon the Dean and Chapter of Paul's certificate thereof, issued these Writs for his confirmation, and for the restitution of his Temporalties, upon the Archbishops confirmation of him.

REX Electioni nuper celebratae in Ecclesia Cathedrali S. Pauli London. de discreto viro Magistro Radulpho de Baudak Decano ejusdem Ecclesiae in Episcopum illius loci, Regium assensum adhibuit et favorem: Et hoc significatum est venerabili patri R. Cantuar. Archiepiscopo totius Angliae Primati, ut quod suum est in hac parte exequatur. In cujus, &c. Teste Rege apud Villam Sancti Andraeae 22 die Martii.

Per breve de Privato Sigillo.

REX dilecto & fideli suo Waltero de Gloucestr. Escaetori suo ultra Trentam, salutem. Cum venerabilis pater R. Cantuariensis Archiepiscopus Electionem nuper celebratam in Ecclesia Sancti Pauli London. de discreto viro Magistro Radulpho de Baudak Decanum ejusdem Ecclesiae in Episcopum illius loci, cui prius Regium assensum adhibuimus et favorem, confirmaverit, sicut per literas patentes ejusdem Archiepiscopi, nobis inde directas, nobis constat; nos Confirmationem illam acceptantes, cepimus fidelitatem ipsius Radulphi, & Temporalia Episcopatus praedicti, prout moris est, restituimus eidem. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Radulpho Temporalia Episcopatus praedicti liberetis in forma praedicta. Teste Rege apud Stryvelyn primo die Junii.

To what elections, confirmations and restitutions of the Temporalties of Archbishops, Bishops, Abbots, and other Ecclesiastical persons in Ireland the King this year gave his royal assent, these Records will attest.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan. vel ejus Locum-tenenti. salutem. Cum Dominus B. Summus Pontifex Electionem nuper celebratam in Ecclesia Cathedrali Cassalensi de discreto viro Magistro Mauricio, Archidiacono Cassalensi, in Archiepiscopum illius loci, cui prius Regium assensum adhibuimus et favorem, confirmaverit, sicut per literas ipsius Summi Pontificis bullatas, nobis inde directas, nobis constat; Nos confirmationem illam acceptantes, cepimus fidelitatem ipsius Mauritii, & temporalia Archiepiscopatus praedicti, prout moris est, restituimus eidem. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Mauritio temporalia Archiepiscopatus praedicti sine dilatione liberetis, sicut praedictum est. Teste ut supra 18 die Julii.

Per Breve de privato Sigillo, dupp.

The King being in Scotland granted these litenses for the election, confirmation, consecration, and restitution of the Temporalties of the elect Bishop of Ferne in Ireland.

JOhannes Ingram & Johannes fil. Thomae, Canonici Ecclesiae Fernen. nunciantes Regi mortem R. nuper Episcopy illius loci, habent literas Regis de licentia eli gendi. In cujus, &c. Teste Rege apud Villam Sancti Andraeae in Scotin 12. d e Martii.

Per breve de privato sigillo.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan. Justiciario suo Hibern. salutem. Cum dilecti nobis in Christo Decanus & Capitulum Ecclesiae ernen. nobis per literas suas patentes significaverunt, quod Ecclesia sua praedicta per mortem bonae memory R. nuper Episcopy illius loci, Pastoris est solatio destituta, supplicantes nobis, prout moris est, quod licentiam nostram sivi alium eligendi in Episcopum concedere dignaremur, &c. Nos eorundem Decani & Capituli laboribus et expensis in hac parte parcere volentes ista vice, concessimus eis de gratia nostra specially, & vobis dedimus potestatem, &c. Receptis prius ab ipso Electo literis suis patentibus, Sigillo suo, necnon & Sigillo Capituli sui signatis, quod haec gratia nostra, quam eidem Electo ad praesens ex mero liberalitate nostra concessimus, nobis vel haeredibus nostris non cedat in praejudicium vel exhaeredationem, seu trahatur in consequentiam temporibus futuris. In cujus, &c. Teste Rege apud Villam Sancti Andraeae in Scotiae 12 die Martii.

Per breve de privato sigillo.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan. Justiciario suo Hiberniae, vel ejus locum tenenti, salutem. Cum nuper ad prosecutionem venerabilis patris Episcopy Leomen. suggerentis, quod vos Carucatas quaterviginti & quatuor acras terrae & dimidium cum pertinentiis in Villa Novi Castri de Lions juxta Dublin. quas idem Episcopus asserit esse jus Ecclesiae suae, cepistis ex causis minus rationabilibus in manum nostram: Vobis mandaverimus, quod super modo & causa captionis terrarum praedictarum in manum nostram, nos sub sigillo vestro redderetis distinct & aperte certiores; & vos nobis retornaveritis, Quod cum Mauricius quondam Episcopus Leomen. seisitus fuisset de tribus Carucatis, quaterviginti & quatuor acris & dimidium apud Kilulkan in villa Novi Castri de Lions juxta Dublin. ut de jure Ecclesiae fuae per Escambium inde factum, inter nos & Matthaeum Ohogan dudum Episcopum illius loci, pro quibusdam terris apud Rosohre, idem Mauricius Episcopus praedictas tres Carucatas, quaterviginti & quatuor acras terrae, commisit Thomae fil. Jacobi Ohogan, tenend. eidem Thomae in feodo, sine consensu Capituli sui, nostraque licentia non obtenta; & quod Magister Robertus de Doud venold, tanquam Custos praefati Thomae, recepit Exitus paedictarum Terrarum per tres annos, propter quod ordinatum fuit per Consilium nostrum Hiberniae, quod dilectus & fidelis noster Walterus de la Haye, Escaetor noster Hiberniae, terras illas caperet in manum nostram; & quod terrae illae ex causa praedicta in manum nostram captae fuerunt et hactenus detentae, prout per returnum praefati Escaetoris vobis inde factum, & Inquisitionem per ipsum Escaetorem factam, & vobis liberatam, cujus transcriptum nobis misistis, vos asseritis accepisse. Et quia non liquet per Inquisitionem praedictam, quod praefatus Thomas captioni Inquisitionis praedictae interfuit, pro jure (si quod habuit) ostendendo, quod ad hoc fuerat aliqualiter praemunitus; Vobis mandamus, quod praedictum Thomam praemuniri faciatis, quod sit coram vobis ad certos diem & locum, quos ad hoc provideritis, si sibi viderit expedire, ad jus suum (si quod in terris praedictis clamet habere) coram vobis ostendendum; et si nullam causam rationabilem inveneritis, quare praedictus Episcopus Terras illas, ut jus Ecclesiae suae praedictae, ingredi & habere non debeat, & vobis constiterit Terras illas ex causa praedicta & non aliae captas fuisse in manum nostram & detentas, tunc Escaetori nostro praedicto detis in mandatis, quod de terris praedictis sine dilatione aliqua amoveat manum nostram, & se inde ulterius non intromittat; Salvo jure nostro, alias cum voluerimus inde loqui. Teste Rege apud Yetham 24 die Augusti.

Per Breve de Privato Sigillo.

REX omnibus ad quos, &c. salutem. Sciatis quod dedimus & concessimus dilecto nobis Magistro Thomae Olonxy Archidiaconatum Cassalensem vacantem, & ad donationem nostram spectantem, atione Archiepiscopatus Cassalensis vacantis, et in manu nostra existentis; Habendum cum suis juribus & pertinentiis quibuscunque. In cujus, &c. Teste ut supra 15 die Julii.

Per breve de privato sigillo.

Et mandatum est Decano & Capitulo Ecclesiae Cassalensis, quod eidem Magistro Thomae Stallum in Choro & locum in Capitulo, ration Archidiaconatus praedicti, prout moris est, assignent. Teste ut supra.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan Justiciario suo Hiberniae, salutem. Cum dilecti nobis in Christo Prior & Conventus de Onok. per literas suas patentes significaverunt, quod Ecclesia sua praedicta per mortem bonae memory J. nuper Abbatis illius loci, Pastoris est solatio destituta, supplicantes nobis, prout moris est, quod licentiam sibi alium eligendi in Abbatem eisdem concedere dignaremur, &c. Nos eorundem Prioris & Conventus laboribus & expensis in hac parte parcere volentes, ista vice, &c. Receptis prius ab ipso Electo literis suis patentibus, Sigillo suo necnon & Sigillo Capituli sui signatis, quod haec gratia nostra, quam eidem Electo ad praesens ex mera liberalitate nostra concessimus nobis vel haeredibus nostris non cedat in praejudicium vel exheredationem, seu trahatur in consequentiam temporibus futuris. In cujus, &c. Teste Rege apud Strivelyn, 10 die Junii.

Per Breve de Privato Sigillo.

REX dilecto & fideli suo Johanni Wogan Justiciario suo, vel ejus locum tenenti salutem. Cum dilecti nobis in Christo Prior & Conventus de Rathnoyd nobis per literas suas Patentes significaverunt, quod Ecclesia sua praedicta per resignationem fratris Christiani nuper Abbatis illius loci, Pastoris est solatio destituta; supplicantes nobis, prout moris est, quod licentiam sibi aliam eligendi in Abbatem eisdem concedere dignaremur, &c. Nos eorundem Prioris & Conventus laboribus & expensis in hac parte parcere volentesista vice, &c. Receptis prius ab ipso Electo literis suis patentibus, Sigillo suo necnon & sigillo Capituli sui signatis, quod haec gratia nostra, quam Electo ad praesens ex mera liberalitate nostra concessimus, nobis vel haeredibus nostris non cedat in praejudicium vel exhaeredationem, seu trahatur in consequentiam temporibus futuris. In cujus, &c. Teste Rege apud Fynkhale, 23 die Septembris.

Per Breve de privato Sigillo,

Consimiles literae diriguntur eidem Johanni Wogan, &c. pro Priore & Coventu Sanctae Mariae de Dynelek. Teste Rege apud Strivelyn 22 die Julii.

PRior de Kenles in Ossor. Finem fecit cum Rege in Cancellariâ Regis pro viginti solidis pro quibusdam tenementis in Ossor. quae pro eo quod ea post publicationem Statuti Regis de terris & tenementis ad manum mortuam non ponendis editi, sine licentia Regis ingressus fuit, capta fuerunt in manum Regis, rehabendis.

This year King Edward having subdued all the proud rebellious Scots who perfidiously took up arms against him, contrary to their premised reiterated Oaths and Covenants, except those in Strivelyn Castle, sitting down with his Army before it, encouraged them strenuously to assault it by a short Oration; wherein he recited both his Titles to Scotland, the manifold rebellions and perjuries of the Scots, and his great victories over them, which Matthew Westminster thus relates.

Sub eodem quoque tempore, quo Reges solebant ad bella procedere, fortunatissimus Rex Anglorum Edwardus, peragratis quibuscunque Scotiae partibus, calcatis victoriose cornibus superborum, domitis Rebellium fremitibus, deditis ejus arbitrio cunctis nobilioribus regni Scotiae, ac etiam debellatis, adhuc restabat unum Castellum fortissimum expugnandum, videlicet Strivelin. Ad quod cum pervenisset Rex, statim obsidionem disposuit. Defensor autem Castri, Miles satis magnanimus, dictus Gulielmus Olysard, cernens tam elegantem expeditionem, se & suos circundari, mittit legationem, petens à Rege, sibi licere Magistro suo Johanni de Souls transmittere in Franciam, experiri certe an deberet sponte, & fine resisteutia Regi reddere Castellum, vel contra cum, quamdiu poterat, illud defendere. Cui Rex, nequaquam. Quinimo, si salubrius astimaverit, Castrum defendere, quam illud nobis reddere ipse viderit. Quo responso accepto, recordatus est Gulielmus juramenti, quod fecerat Magistro suo, agenti tunc in Francia cum quibusdam Scotis, gratia dissensionis habendae: Sed quia non aderat auxiliator, neque qui ferret juvamen, ad resistendum acei Regiae praeparet, quantum potest. Aestimabat autem se non Regi obnoxium esse, si Castellum defenderet contra eum, pro co, quod fidelitatem vel homagium nunquam sibi corporaliter praestitisset. Sed quomodo unà cum Magistro suo terram alterius, & Castrum Regis fraudulenter invaserat, non sane prospexit aut noluit intelligere, ut been ageret. Porro Rex Angliae animavit populum suum ad bellum, replicans, qualiter post obitum Alexandri Regis Scotiae, Comites et Barones illum in principalem Dominum elegerunt, fidelitatem et homagium sibi dantes, corporali praestito Sacramento pro se, et pro cunctis Majoribus et Minoribus regni, tam praesentibus quam futuris, ut discusso jure singulorum vendicantiam coram eo, ill Coronam susciperet, quem ipse judicaverit amplius habere juris ad regnum. Quique praecaventes sibi in futurum, ut Rex Angliae, non quasi vocalls eorum, et regni et Regis Franciae Dominus, quicquam constituerat, verum etiam ipsum, tanquam Advocatum Dominum, et realem possessorem, omnibus Castellis, Civitatibus, Burgis, Marescalliis, Senescalliis, ac cunctis aliis proprietatibus quae ad regnum pertinent, ipsum per dies 40 pacifice seisiarunt, ne in vanum currerent, aut in irritum factum pr prium revocarent, pr ut in Patenti eorundem instrumento, inde confecto plenius continctur. Postmodum Electus eorum Rex et coronatus contra ligium Dominum suum Regem Angliae, movens bellum, devincitur, et carceri mancipatur. Perem ptisque C. M. viris et amplius in bello, apud Berwicum et Dunbar, insuper captis Baronibus, Comitibus, et Militibus regni Scotiae, et in Anglia incarceratis, ipse Conquaestor et Monarcha duorum regnorum effic tur lege Belli. Denuo dimissis illis misericorditer repedare ad Natale solum et iterum Bellum suscitantibus, occurrens Rex cum armato milite regnum Scotiae alias in ore gladii, adquisivit, occisis in Bello juxta Faukirk Lx. M. viris de Scotis. Dixitque Rex, Cum igitur jam tertio rebellionis filios clava potentiae nostrae bellicose domuerimus, et non sit qui resistat novis nisi alter Siba, filius Bortrii, commilitones optimi, servatae titulos laudis vestrae, ut expugnato nocivo vermiculo, honor vester propensius augeatur. Peroraverat ista Rex, & leg onis vel exercitus probatur assertio. Perinde tenduntur balistae, eriguntur machinae, fabricantur tormentae ad lapides jacendos; and the Castle besieged, strenuosly assaulted, and defended to the utmost extremity, till the Governor and Soldiers were forced to surrender themselves to the Kings mercy, who though several times levelled at and endangered to be slain, spared the lives of all those who kept it against him, as the same Historian and others relate at large. After which, Victoriosissimus Rex Angliae Edwardus, deputatis in Castello illo, & à caeteris locis Scotiae viris Nobilibus, qui triumphalem pacem suam cunctis indigenis servarent, comitantibus ipsum Comitibus et Baronibus Scotiae, in signum deditionis, et rebellionis devellatae, ad Angliam lora direxit. Tenuit igitur Rex Natale suum apud Lincolniam, & praecepit procuratoribus domus suae, it à splendide & magnifice administrare, quae necessaria erant pro tanti jocunditate festi, sibi & Comitivae suae, tanquam Monarchae, Regi, et Domino duorum regnorum, Ibique refocillans suos Comites & Proceres in multis deliciis per dies multos, virtutes bellatorum laudum praeconiis attollebat. Quos condignis muncribus gratificatis, & pro laboribus commendatas, laetus dimisit ad propria, & jocundos.

Anno Gratiae 1305. (33 E. 1.) Ad Annunciationem Dominicam aderat Rex Edwardus cum Magnatibus populi sui apud Westmonasterium, facturus Deo gratias

& Sancto Edwardo, pro triumpho de Scotis potito. Circa festum Annunciationis beatae Mariae, quidam Scotus dictus Gulielmus Waleis, refuga pietatis praedo, sacrilegus, incendarius, & homicida, Herod crudelitate immitior, Nerone vesania debacchantior, qui pudenda hominis, quae Deus celari voluit, faciens eis perizomata, cum Canaan maledicto discooperuit, cogens quamplures viros ac mulieres Anglicos mixtim charolare nudos, et psallere ante se, constitutis a tergo tortoribus cum scorpionibus et aculeis, flagellantibus incurvantes, et pungen ibus uti cederent in directum, qui infantes in cunis vagientes, et quosdam pendentes ad ubera evisceravit. Qui pueros in scholis et in Ecclesiis, ad magnum numerum incendio conflagravit. Qui dum collegisset exercitum Scotorum in Bello de Foukirk contra Regem Anglorum, & vidisset quod nequiret resistor tam forti exercitui; ait Scotis, Ecce adduxi vos ad annulum, charolate, vel tripud ate vos sicut melius scitis. Et aufugit e prelio populum suum in occisione gladii derelinquens. Hic vir Belial, post innumera flagitia, tandem per Ministros Regis capitur, & Londinum volente Rege ipso fieri judicium, adducitur, ac per Nobiliores regni Angliae in vigilia sancti Bartholomaei, morte crudelissima, sed dignissima condemnatur. Primo per plateas Londini ad caudas equinas tractus usque ad patibulum altissimum, sibi fabricatum, quo laqueo suspensus, posteà semivivus dimissus; deinde abscissis genitalibus, & evisceratis intestinis, ac in ignem crematis, demum, bscisso capite ac trunco in quatuor partes secto, caput palo super pontem Londinensem affigitur. Quadrifida vero membra ad quatuor partes Scotiae sunt transmissa. Ecce finis immisericordis hominis, quem immisericordia sic finivit.

In Octavis Nativitatis beatae Mariae, adunatum est Constlium Regis Edwardi ad Novum Templum Londini, cui interfuerunt Episcopy Cestrensis & Wygorniensis de Anglia, & Episcopy Sancti Andreae & Glasconensis de Scotia, & Abbates Westmonaster. & Waverlaic. & duo de Scotia, & duo Comites de Anglia, & duo de Scotia, et alii Barones tàm Scoti quàm Angli. Ubi per 20 dies consiliati sunt super firmanda pace Regia in Scotia, qualiter melius firmins & quietius, tàm pro Scotis quàm pro Anglis, pax summa & tranquillitas optima perpetuis stabiliretur temporibus. Isti Scoti per assensum totius regni Scotiae, et quorum Ordinationi stare spospondit reliqua pars tota, ad Angliam sunt transmissi. Et per assensum & ordinationem ntriusque partis, constituti sunt Justiciarii & Clerici ultra & citra mare Scoticum, bini & bini, qui suis in locis pacem patriae confoverent, lites deciderent, & pugnas sedarent. Haec disposita, venerunt ad Regem praenominati viri, & recitata ordination eorum in audientia, placuit Regi in omnibus, unico duntaxat articulo, de quodam judicio Scotico, penitus annullato. Tunc juraverunt Episcopy, Abbates, Comites, et Barones Scotiae pro se, et haeredibus suis, et reliqua gente superstite et futura in Scotia, stare ordinationi praedictae, et secundum modum et formam dispositionis hujuscemodi, tam potentes quam ignobiles, praesentes et futuros, velle semper degere et debere. Hoc autem apud Manerium de Scheene super Thamesim, Scoti praedicti tactis Sacrosanctis Christi corpore et Evangeliis et aliis reliquiis sposponderunt. Gavisus igitur Rex ob spem firmae futura pacis in Scotia fecit misericordiam cum eisdem, ut qui pro peccatis suis redemptionem fecerant, videlicet, qui valorem terrarum suarum ad certos annos per duos, tres vel quatuor, Regi debuissent solvisse duos in quatuor, tres in sex, et quatuor in octo annos pensatis cujusque conditione et statu, ut haberent unde honest viverent, voluit hoc ratiocinium prolongari. Post haec licentiati Scoti cum honor in regionem suam alacriter sunt reversi. Yet within few Moneths after these perjured, faithless Scots, against these New Oaths and Ordinance, most perfidiously and ungratefully revolted from, rebelled against King Edward, Crowned a new King of their own, which occasioned new Wars; of which more in due place.

The Proceedings in this Parliamentary Council, and Ordinance for seding the affairs of Scotland, made by the unanimous consent of the Commissioners elected and sent from thence, and the Kings English Commissioners, with the Kings Royal assent thereto, are thus more fully enrolled in our Records, than related in any of our printed Historians.

Dominus Rex injunxit Episcopo Glascou, Comiti de Carrik, & Johanni de Moubray, quod tractatum ad invicem haberent super Articulis tangentibus regnum Scotiae subscriptis, videlicet, de die et loco Parliamenti Regis super statu regni et hominum Scotiae; De hominibus Scotiae qui ad Parliamentum illud venient (as Commissioners only, not as Members thereof) et de aliis qui in partibus illis moram facient pro custodia terrae praedictae; et quod super hoc consulti Regi scire facerent avisamenta, &c. Et praedicti Episcopus, Comes, & Johannes die Veneris 26 die Martii respondebant Regi super Articulis praedictis sub hac forma. A les Articles que nostre Seigneur le Roi ad command Levesque de Glasc, & au Count de Carrik, & au Johan de Moubrey quil dient lour avis. Cestassavoir del lieu & del jour a son Parlement, en droit des persons Descoce qui a ceu Parlement vendront et les queux demorrent en pais pur la garde de la terre. Endroit du dit lieu il lour est avys. Qe ce soit a la volunte & all eese nostre Seigneur le Roy, issint si luy plest, quil voille avoir regard a lestat de son people Descoce. En endroit del dit jour assi en soit a la volunte. Mes il lour semble qe devant le fest de Seint Johan Baptistre sil plest a nostre Seigneur le Roi, ne purra my bonement estre, pur ce qe avant la Pasch ne poent il bonement venir a lour pais, et adonques covendra qe la commune Descoce ce fust garny a certain jour & a certain lieu par brief de la Chancellerie, & par les Ministres nostre Seigneur le Roy. Le queu jour de lour assemble ne peut estre bonement si luy plest devant lascension prochein, & apres ceu temps averont il assez a fair de eux apparailler jusqes la fest de Seint Johan avantnome de venir la ou il plerra nostre Seigneur le Roi.

Endroit des persons qui devent venir: Avys lour est qe deux Evesques, Dieux, Abbees, deux Countees, deux Barons, & deux par la commune unde ceu la mere & un autre de la les queux serront eslutz par la commune Descoce a lour assemble suffireit sil plest a nostre Seigneur le Roi. Et si plus voille avoir soit a sa volunte. En droit des persons qe demorrent en pais par Garder de la dite terre: avis lour est, qe les Gardeins nostre Seigneur le Roy & ses Ministres ove la dite Commonalte Descoce, qui demorrent en pais purront suffic pur la Garde de la dite terre.

Et praemissis lectis coram Rege & Consilio suo praedicto vicesimo sexto die Marcii, sic responsum est per ipsum Regem, Rex vult et concedit, quod dies Parliamenti Scotiae sit a die Nativitatis Sancti Johannes Baptistae in tres Septimanas; Et quod Parliamentum illud sit London; Et quod decem qui eligentur per totam Communitatem, ut supra continetur, veniant ad dictum Parliamentum pro tota Communitate terrae Scotiae, (as Commissioners, not as Members of that Parliament.) De custodia terrae Scotiae fiat custodia per Custodes & Ministros Regis, & per Communitatem terrae Scotiae, prout Episcopus Glasguensis, Comes de Carrik, & Johannes de Moubray consentiunt & ordinant, &c.

Ad Petitionem praedictorum Episcopy, Comitis, & Johannes, petentium, quod praedicti homines qui electi erunt pro Communitate Scotiae ad veniendum ad Parliamentum Regis, possint habere custus et expensas suas de dicta Communitate, et quod Rex velit concedere quod duo vel tres quos dicta Communitas ad hoc eliget, habeant potestatem de Rege ad levandum hujusmodi rationabiles expensas de eadem Communitate, &c. Ita responsum est per Regem. Rex vult, quod illi decem qui eligentur ad veniendum ad Parliamentum Regis pro tota Communitate terrae Scotiae habeant expensas suas de tota Communitate Scotiae. Et quod duo legales homines citra Mare Scotiae, et duo legales homines ultra mare eligantur, ad hujusmodi expensas assidendas et levandas per visum et Consilium Custodis Regni Scotiae et Camerarii. Which was accordingly pursued, executed: and thereupon in that Parliament, this ensuing Ordinance was made and established for the settlement of the Goverment of Scotland; and preserving it from all subsequent insurrections, rebellions and revolts from the Crown of England; thus recorded to Posterity in the Rolls in the Tower.

Ordinatio facta per Dominum Regem super stabilitate terrae Scotiae.

FAit a remember que come nostre Seigneur le Roy de son Parlement qil tynt a Westmuster en Quarreine, l'an de son regne trentisme tierz eust fait asavoir par Levesqe de Glagu, le Counte de Carrik, Monsieur Johan de Segrave adunqes tenant le Lieu le Roy en Loeneis, & par Sire Johan de Sandale Chamberleyne Descoce, as les bones gentz de la terre Descoce, qil feisent assembler la Communalte de la terre, et que entre eux toutz eleusent certain noumbre de gentz pur veni de par meisme la Communalte a Westmuster au Parlement que nostre Seigneur le Roy avoit ordene a tenira treis semaynes apres la feste de la Nativite Seynt Johan le Baptist procheyn suant, le quel Parlement fust esloignez tantque a la feste de Lassumption de nostre Dame, per maundement de nostre Seigneur le Roy, & puis tantque as ustaves de la feste de la Nativite nostre Dame procheinement suant. Ac quelx lieu & term les Evesqes de Seint Andr. & de Dunkeldyn, Labbe de Coupre, & Labbe de Menros, le Counte de Boghan, Monsieur Johan de Mubray, Monsieur Robert de Keth, Monsieur Adam de Gurdain, Monsieur Johan de Inchmartyn, vindrent come ceux qui feurent efleux, et enbeez de par la Communalte de la dite terre Descoce, & le Count Patrick qui fust esleu davoir este le dissisme de venir de par meisme la Communalte ny vint mye, par quei par le Commandment nostre Seigneur le Roy y fust assignez Monsieur Johan de Meneteth: E pur treiter des bosoignes Descoce ensemblement oue les gentz Descoce avant nomez furent assignez ascunes gentz Dengleterre, dunt les nouns sont cy desuth: Et eux tutz ausi bien les Engleis come les Escotz qui feurent presentz au treitiz de celes bosoignes, & thescun de eux severaument par Commandment nostre Seigneur le Roy feurent sermentez solonc le purport des Articles de souz eseritz.

Levesque de Cestr. Labbe de Westmuster. Le Counte de Nicole. Monsieur Hugh le Despenser. Monsieur Johan de Hastings, mes il ny poeit venir pur la malady. Monsieur Johan Boteturt. Monsieur Roger Brabazun. Monsieur William de Bereford. Monsieur Johan de Isle. Mestre Reynard de Brandon. Frere Hugh de Maincestr. Sire Johan de Bensteade. Levesque de Wirecestr. Labbe de Waverle. Le Counte de Hereford. Monsieur Henr. de Percy. Monsieur William Martyn. Sire Johan de Sandale. Sire Rauf de Hengham. Monsieur Roger de Heghham. Mestre Phelip Martell.

Et endroit des dites bosoignes, entre ceux Dengleterre & Descoce avaunt nomez, primerement treite est sur le Governement de la terre Descoce. Et quant a mettre gardein de la terre, accord est que Monsieur Johan de Bretaine soit Leutenant le Roy en Escoce, & gardein de la terre.

Item endroit del estate du Chanceller, accord est que Sire William de Bevercotes demoerge Chanceller Descoce.

Item que Sire Johan de Sandale demoerge Chamberlein Descoce, & que un Contreroullur soit assign a li, cest asavoir Sire Robert Heron. Puiz est treitez & accordez de metere quatre poire des Justices en la terre Descoce, & pur ce que les chooses soient mesnees de meillur & plus a honor & au profit de nostre Seigneur le Roy, & all aisement du pople, est assentu que en Loeneis soient deux Justices, c st asavoir Monsieur Johan del Isle, & Monsieur Adam de Gurdon; en Gaway Monsieur Roger de Kirkpatrick, & Monsieur Walter de Burghdon. Et pur les terres de la Mer Descoce, cest asavoir entre la Rivere de Forth & les Montz, Monsieur Robert de Keth, & Monsieur William Inge, & pur les terres de la les Montz Monsieur Rejnaud le Chien, & Monsieur Johan de Vaux du Counte de Northumberl.

Item accord est, que les Viscuntes qui demorront en la terre, soient gentz neez de la terre Descoce, ou Engleis, & soient mys & remuez par le Lieutenant le Roy, & par le Chamberlein solonc lur discretion, & ceux Viscuntes facent loffice Descheterrie, si come les Viscuntes soleient fair, & que ceux qui seront mys Viscuntes soient les plus suffisauntz, les plus covenables, & les plus profitables que home purra trover pur le Roy, pur le pople, & pur la pees garder & meinteiner; Et quant a ore ordene est de Viscuntes en la manere que son fuit.

Que le Chamberlein qui aura la garde du Chastel de Berewyk met desoutz luy tiel pur estre Viscunte de Berewyk pur qui il voudra respondre.

D' Edinburgh, De Hadington, De Linliscu, Monsieur Ive de Adeburgh Viscunt. De Pebbles, Robert Hasting valett. Viscunt. De Sekirk, celi qui est de Fee, Visc. De Dunfres, Monsieur Richard Syward Visc. De Wygeton, Thomas Makhulagh Visc. De Are, Monsieur Godefori de Ros Visc. De Lanark, Monsieur Henr. de Seint Cler Visc. De Dumbretan, Monsieur Johan de Menetheth Visc. & Con. De Stryvelin, William Byset Visc. & Con. De Clacmanan, Monsieur Maucolam de Inner Peffre Visc. De Ughtreardour, De Kynros, celi qui est de Fee, Visc. De Fif, Monsieur Constantyn de Leghore Visc. De Perth, Monsieur Johan de Inchmartyn Visc. De Forfaire, William de Herth Visc. De Kynkardyn, Monsieur Richard de Dummors Visc. De Abberden, Monsieur Norman de Lethlyn Visc. De Banf, Monsieur Wauter de Berkele Visc. De Elgyn, William Wiseman Visc. De Forreis, & de Innervarne, Alexander Wiseman Visc. De Innernis, Monsieur Johan de Estriv lyn Visc. De Crembathyn, Monsieur William de Mohant, qui est de Fee, Viscunt.

Item endroit de Coroners, accord est que le Lieutenant le Roy, le Chaunceller, & le Chamberlein, veent queux Coroners sont en la terre suffisantz, & ceux quil trovoront suffisantz demoergent en lur Offices & ceux qui ne serront trovez suffisantz, & neent Chartres du doundes Offices soient ostez, & que le Lieutenantle Roy, & le Chanceller, & le Chamberlein solonc lur discretion y mettent autres Engleis, ou gentz Descoce neez, qui soient suffisantz meis les Coroners qui ne serront trovez suffisantz & eent Chartres du down des Offices ne soient remuez tanque le Lieutenant le Roy, le Chanceller, & le Chamberlein eient sur ne certifiez le Roy, & quil eneit dit sa volunte. Et accord est que le Lieutenant le Roy, & le Chanceller, & le Chamberlein avisent & certifient le Roy a son procheyn Parlement a treis semaynes de Pasch, de ceux Coroners qui ne serront trovez suffisantz ausi bien de ceux qui nut Chartres cum des autres qui ne les nut.

Item endroit de Chasteux, ordene est que le Lieutenant le Roy eight en sa main les Chastelx de Rokesburgh, & de Jeddeworth, sicome le Roy ad ordene.

Item que Monsieur Johan de Kingeston demoerge Constable & Gardeyne du Chastel de Edeneburgh.

Item que Piere Luband demoerge Gardeyne de Linliscu, sicome le Chamberlein li ad la Garde Baclee.

Item que William Byset demoerge Constable & Gardeyne du Chastel de Strivelyn, & Viscunte, & la Garneison du Chastel soit ordenee per le Lieutenant le Roy, & par le Chamberlein, a lur primere venue en Descoce.

Item que Monsieur Johan Meneteth demoerge Constable & Gardeyne du Chastel de Dumbretan, & Viscunte, & la Garneison de ceu Chastel soit ordenee per le Lieutenant le Roy, & par le Chamberlein, a lur primere venue en Escoce.

Et fait en entendre, que le Lieutenant le Roy, & le Chanceller, & le Chamberlein puissent solonc lur discretion remuer les Justices & Viscuntes avant nomez, & mettre y autres Engleis, ou gentz neez Descoce tielx, come il verront que soient suffisantz tutes les soitz que lur plerra, & si come il verront, que meutz soi all honor, & au profit du Roy, & all aisement du poeple, & par le maintenement de la pees.

Endroit des leis & usages pur le Government de la terre Descoce, ordene est que lusage de Scots & de Brets desorendroit soit desendu, si que mes ne soit usez. Et ordene est ausint, que le Lieutenant le Roy, del hour quil serra venuz en la terre Descoce, face assembler les bones gentz de la terre en aucun certain lieu, le quel il verra que a ce soit covenable, & que illoeqes en la presence de luy & des gentz qil y serront assemblez, soient rehercez les leis que le Roy David fist, & ausint les amendementz, & les additions que nut este puis faitz par les Roys. Et le Lieutenant le Roy entre li & le Conseil quil y aura, ausi bien des Engleis come des Escotz redrescent & amendent les leis & les usages qe son apartement encontre Dieu & reison, solonc ce quil purront en si brief term, & si avant come il purront saunz lavisement dy Roy. Et celes chooses qil ne purront redrescer, ne noseront enprendre saunz le Roy, ensemblement oue celes, quil averont accordez soient myses en escrit distinctement et apertement per commune assent du Lieutenant le Roy, et des gentz qui y serront assemblez, et desouz le scal le Lieurenant soient portez au Roy a Westmuster a tres s maynes apres la Pasch prochcpnement avenir par mesme le Lieutenant, et par certeines gentz Descoce, tantz et tielx come les gentz de la Communalte de la terre, qui serront a cele assemble, voudront es ire pur mesmes les chooses porter au Roy as lieu et term avantditz, et quc celx qi y vendront, eent plener poer de par la Communalte de la terre, pur accorder et affermer ce que enserra ordene, ausi avant come eux tutz de la Communalte purront fair, sil y feussent presentz, si que adunques entre eux qui y vendront, et les gentz que le Roy voudra assigner a eux, puissent les dites chooses estre vewes et examinees, et que homme puisse ordener et affermer tien redrescement, par quei la terre Descoce puisse meutz estre quie et governee a toutz jours mes. Et voet le Roy, que son di Lieutenant soit illoeqes en proper person a meisme loure. Puis commanda le Roy & ordene est, que le dit term que feut mis a son Lieutenant & as gentz Descoce por venir au Parlement as trois semaines apres Pasch soit esloignez tantque a Lascension.

Item endroit de remuer hors Descoce ceux, par qui la pees porreit estre troublee, ordene est, que le Lieutenant le Roy quant il serra ouenuz en Escoce, eight sur ce conseil & avisement oue les bones gentz de la terre, et ceux quil trovera par le counseil quil y avera, quil facent a remuer par tiel acheson, envee en Engleterre au Roy en corteise manere, si qe le Roy puisse ordiner a les fair demurrer en Engleterre decea Trente, sicome il verra qe face a fair.

Item ordene est, qe Monsieur Alexandre de Lyndeseie demoerge hors Descoce par un demy an, si come autre foitz fust ordene.

Item accord est, qe command soit au Counte de Carrik, qil met le Chastel de Kyndromyn en la garde de tiel homme pur qi il meismes voudra respondre.

Item ordene est, que Monsieur Symond Fraser soit pressed & apparaillez le 20 jour de Noel, a mover de sa dunques pur venir au Roy, & pur aler par ses journees de jour en autre taunt qil soit hors du poer nostre Seigneur le Roy, & hors du poer le Roy de France, pur tenir exil par quatre anz, si come autre foitz feust ordene, cest asavoir a la grace & au repel de nostre Seigneur le Roy.

Endroit des busoignes Descoce que deyvent estre treitees quant au Government de la terre Descoce, par les gentz a ce assignez, voet nostre Seigneur le Roy, qe eux tutz ausi bien les Engleis come les Escotz, soient charges et sermentez sur le corps nostre Seigneur, et sur seintes relics, et sur seintes Evangeilles, cest asavoir chescun severaument en la manere qe sensuyt.

Que vous bien et loyaument dirrez et conseillerez ce qe vous senterez que purra torner a meyntenement de la pees et de la quiet de la terre, et de la Seignurie, et du pople nostre Seigneur le Roy, especialment en la terre Descoce. Et qe les destourbances et les empeschementz que vous avez seu et savez, ou purres savoir que unt este et sont ou purront estre contre la pees et la quiet de la terre, et de la Seignurie, et du pople nostre Seigneur le Roy, et nomement en la dite terre Descoce en quel chose qe ce soit, vouz dirrez et desclorrez ountement solonc vostre entendement loialment et en bone foy, et comment la terre purra meltz estre guiee et governee. Et si vous sachez lei ou usage par quei la pees et la quiet de la terre, de la Seignurie, et du pople nostre Seigneur le Roy, et nomement eu la terre Lescoce, eight este, ou soit, ou purra estre trouble en nule manere, que vous les dirrez as autres qui sont ausint assignez a ce conseil, et sur ce dirrez vostre conseil, et vostre mys entre eux ensemble par commune accord, par quei la defaut puisse estre amende, si avant come vous saveres: Car le Roy voet ov rer par voz conselx. Et que pur amur, ne pur haur, ne pur parente, ne pur affinite, ne pur chose que puisse avenir, ne pur serment, ne pur alliance que vous avez fuit avant ces hours, a qui qe ce soit, vous ne lerres de fair, de dire, ne de Conseiller les chooses desus dites a tut vostre sen, et a tut vostre poer. E qe de chose qe soit fait ou dite, ou parley entre vous et les autres qui sont entendan z a cest conseil, vous ne accuserez nul autre: Et qe les chooses treitees et accordees vous tendrez secrees, si qe eles ne soient discovertes, tantque vous les eez mustrez au Roy, et a ceux qil y voudra apeler, et qil eight sur ce dit et ordine sa volun e. Et si vous sachez nul qi demoere en la terre Descoce purra torner a destourbance de la pees, et le quel vansist melz a demorrer hors de la terre Descoce pur le meyntenement de la pees, qe vous les mustrez, et dirrez overtment qi cest, et toutz ceux qui vous saverez qui soient tielx. Et qe tutes les chooses susdites dirrez et conseillerez all honor de nostre Seigneur le Roy, et a quiet et au profist de vous et des autres bones gentz de son Royaume, et de sa Seignurie.

Et fait a remembrer, qe le Roy a son Parlement des dites oytaves de la Nativite nostre Dame commanda devant son Conseil au Chamberlein Descoce, qe les Burgages de Berewick qe soient Baillez et tenuz solonc les extents qe feurent faites per son commandment, puis le conquest. Et qe nule Charter purchacee a tenir par moindre extent ne soit alloee.

The Abbots of the Cistercians, Cluny, and other Orders imposing sundry axes, Subsidies, Procurations and other Exactions upon all Religious Houses of their respective Orders in England, Wales, Scotland and Ireland, and forcing them to repair every second or third year to their Chapters beyond the Seas, to their great oppression, impoverishment, and diminution of God's service, notwithstanding the Kings premised frequent Prohibitions; the King to redress this grievance for the future, upon the Petition of his Earls, Barons and Commons assembled in Parliament, in the 33. year of his Reign by his Ecclesiastical Sovereignty enacted a memorable Law to suppress this dangerous Innovation, thus entered in the Records of that Parliament in the Tower, and afterwards confirmed and promulgated in the Parliament at Karlisle, An. 35 E. 1.

AD Petitionem Comitum, Baronum, & aliorum de regno antedicto ad honorem Dei pro servitio Dei in Ecclesia Catholica manutenendo, pro sustentatione pauperum, hospitalitatibus, et aliis bonis operibus faciendis. Et jam est Religio illa ita posita in servagio per Abbates Cistercienses, quod servitium Dei in hac parte impeditur, et hucusque dicti Religiosi ita depauperantur, quod v v re non possunt, &c. ita videlicet, quod dictus Abbas Cisterciensis assessit et certum tallagium super qualibet Abbatia in Anglia posuit imperpetuum, et oportet quod Abbates Angliae & Walliae quolibet secundo Anno, et Abbates de Hibernia & Scotia quolibet tertio anno personaliter adeant Abbatiam Cisterciensem ad faeiendum hujusmodi apportum et tallagium. Et si aliquis Abbas inde defuerit vel quod tallagium hujusmodi alicui revelet, &c. Abbas ill qui de hujusmodi transgression est convictus, erit depositus imperpetuum, ab hujusmodi officio exercendo, (Note the intolerable injustice as well as avarice of these most holy Freers) et Prior et Supprtor et alii officio excommunicantur quousque dicta firma solvatur apud Cistercinm per manus suas proprias, vel per manus Mercatorum: unde summa hujusmodi apporti est in Anglia, Wallia, Hybernia, et Scotia, hoc anno per aestimationem 4000 Marc. Et sunt Rotuli hujusmodi tallagiorum in Custodia fratris Jacobi Custodis Domus de Scardeburgh. Et quod ordinatum est per Abbatem Cicestrensem, quod quilibet Abbas illius ordinis habeat Custodiam communis sigilli domus, &c. quod esse deberet in custodia Conventus, per quod hujusmodi Abbates vendunt possessiones domorum suarum, et obligant domos, &c. Et etiam ad petitionem eorundem Comitum, Baronum, et Communitatis Regni petentium, consimile remedium apponi de aliis Religiosis qui faciunt apportum ad partes transmarinas, sicut illi de Clunii et Praemonstrat. de Caritate et alii, &c. Ad praedictas duas petitions responsum est, quod Dominus Rex in pleno Parliamento suo praedicto de consensu Praelatorum, Comitum, Baronum, et aliorum de Regno ordinavit, et statuit certum Statutum in hoc casu. Thus enrolled in the Statute Roll in the Tower.

Nuper ad Notitiam Domini Regis ex gravi querela Magnatum, Procerum, et aliorum Nobilium regni sui pervenit, quod cum Monasteria, Prioratus, & domus Religiosae, ad laudem et honorem Dei, et ad exaltationem Sanctae Ecclesiae per Regem et Progenitores suos, et praedictos Magnates et Nobiles et eorum Antecessores sundata suissent, et terrae et tenementa quamplurima essent data per ipsos dictis Monasteriis, Prioratibus et domibus ac viris Religiosis in eisdem Deo servientibus, ut in hujusmodi Monasteriis et domibus Religiosis tam Clerici uam Laici admitterentur, secundum suarum sufficientiam facultatum, et infirmi ac debiles sustentarentur; Hospitalitates, Elemosinarum largit ones, et alia pietatis pera exercerentur, et pro animabus praedictorum fundatorum et haeredum suorum fierent in eisdem Abbates, Priores, et Custodes earundem Domorum, et quidam eorum Superiores alienigenae, utpote Abbates et Priores Cluniacen. Cistercien. et Praemonstraten. et Sanctorum Augustini & Benedicti ordinum, et caeteri quamplures alterius Religions et ordinis, noviter per singula Monasteria et domos eis subjecta in Anglia, Hibernia, Scotia, et Wallia diversa Tallagia, Census, et Impositiones insolitas graves et importabiles, Domino Rege Magnatibusque suis inconsultis, fieri statuerunt, et pro suo libito ordinarunt, contra leges et consuetudines dicti Regni. Ex quo fit ut innumeris Religiosorum et aliorum servitorum in hujusmodi domibus et locis Religiosis per Tallagia hujusmodi, Census et Impositiones ppressis, minuitur cultus divinus, et Aliomoniae pauperibus, infirmis, et debilibus subtrahuntur, et salutes vivorum, et animae mortuorum miserabiliter defraudantur, hospitalitates, elemosinarum largitiones, ac caetera cessant opera Caritatis; sicque quod olim in usus pios, et ad divini cultus augmentum caritative suerat erogotum, jam in Censum reprobum est conversum. Vnde praeter ea quae praemittuntur scandalum non modicum crescit in populo, et damna innumera in exhaeredacionem praedictorum sundatorum et haeredum suorum proculdubio pervenisse noscuntur, et adhuc verisimiliter praesumitur pervenire, nisi tantis et tam gravibus detrimentis celeri et sa ubri remedio obvietur. Considerans igitur praefatus Dominus Rex sibi et populo suo valde fore damnosum, si tam grandes jacturas et insolentias sustineret diutius sub dissimulatione transire, volensque idcirco Monasteria, Prioratus, et alias Religiosorum domos et loca in regno, et terris, dominio suo subjectis constituta, secundum voluntatem & pia vota fundatorum ipsorum manutenere et defendere, & contra hujusmodi oppressiones de congruo remedio de caetero providere, ut tenetur, de confilio Comitum, Baronum, Magnatum, Procerum, & aliorum Nobilium & regni sui Communitatum, in Parliamento suo apud Westm. die Dominica prox. post festum Sancti Matthiae Apostoli, anno regni sui Tricesimo tertio habito, ordinavit & statuit; Ne quis Abbas, Prior, Magister, Custos, seu quivis alius Religiosus cujuscumque condicionis aut status, aut religions existat, sub potestate et dicione sua constitutus, Censum aliquem per superiores suos Abbates, Priores, Magistros, Custodes Religiosarum domorum vel locorum impositum, vel inter seipsos aliqualiter ordinatum, extra regnum et dominium suum sub nomine redditu, tallagii, apporti, seu imposicionis cujuscunque, vel alias nomine escambii, vendicionis, mutui, vel alterius contractus, quocumque nomine censeatur, per se, vel per Mercatores, aut alios, clam vel palam, art vel ingenio deferat vel transmittat, seu deferri faciat quoquo modo: nec eciam ad partes exteras se divertat causa visitationis aut alio color quaesito, ut sic bona Monasteriorum et domorum suarum extra regnum et dominium adducat; Et si quis contra praesens statutum venire praesumpserit, considerata qualitate delicti et Regiae prohibicionis pensata contemptu, graviter puniatur. Praeterea inhibet praefatus Dominus Rex omnibus et singulis Abbatibus, Prioribus, Magistris, Custodibus Religiosarum domorum et locorum Alienigenis, quorum potestati, subjectioni et obedienciae domus eorundem ordinum in regno et dominio suo existentes subduntur, ne de caetera tallagia, census, imposiciones, apporta, seu a ia quaecumque onera aliquibus Monasteriis, Prioratibus, seu aliis domibus Religiosis eis, ut praedicitur, sic subjectis, imponant vel faciant aliqualiter assidere; et hoc sub forisfactura omnium quae in potestate sua optinent et forisfacere poterunt in futurum: Et insuper ordinavit Dominus Rex et statuit quod Abbates Cisterciensis et Praemonstracensis ordinum et aliorum Religiosorum, quorum Sigillum in custodia Abbatis et non Conventus prius refidere tantummodo consuevit, de caeteeo habeant sigillum commune, et illud in custodia Prioris Monasterii sive domus, et quatuor de dignioribus et discreciorbus ejusdem loci Conventus sub privato sigillo Abbatis ipsius loci custodiend. deponant: Ita quod Abbas seu Superior domus qui potest per se, contractum aliquem seu obligationem nullatenus possit firmare, sicut hactenus facere consuevit. Et si forsan aliqua scripta obligatoria donacionum, emptionum, venditionum, alienationum, seu aliorum contractuum quorumcunque alio sigillo quam tali sigillo communi, sicut praemittitur custodito, inveniantur amodo figillata, pro nullis penitus habeantur omnique careant firmitate. Ceterum intentionis Domini Regis non existit, Abbates, Priores et alios Religiosos alienigenas per ordinaciones et statuta expressa superius ab officio visitacionis in regno et dominio suis exercendo excludere, quin per se ipsos vel alia Monasteria et alia loca eis in regno et dominio suis praedictis subjecta, juxta officii sui debitum in hiis duntaxat quae ad observantiam regularem et ordinis sui disciplinam pertinent libere valeant visitare; Proviso, quod illi qui officium hujusmodi visitacionis exercuerint nichil de bonis aut rebus hujusmodi Monasteriorum, Prioratuum, et domorum extra praefatum regnum et d •• inium praeter rationabiles et moderatas eorum expensas deferant vel deferri procurent. Et licet ordinacionum et statutorum praescriptorum pronunciatio et publicatio a Parliamento proximo praeterito usque ad praesens Parliamentum apud Karliolum in Octabis Sancti Hilary; post deliberacionem plenariam et tractatum cum Comitibus, Baronibus, Proceribus, et aliis Nobilibus ac Communitatibus regni sui habitum in praemissis, de consensu eorum unanimi et concordi, ordinavit et statuit, ut ordinaciones et statuta praedicta sub forma, modis et condicionibus supracontentis, a primo die Maii proximo futuro in antea inviolabiliter observentur, perpetuis temporibus valitura, quodque transgressores ipsorum paenis extunc subjaceant annotatis.

Consimile Statutum de verbo ad verbum mittitur in singulis Comitatibus per Angliam.

REX v c. Salop. s lutem, Quia ad communem populi regni nostri utilitatem, & tocius dominii nostri status melioracionem in instanti Parliamento nostro apud Karliolum, de consilio Magnatum & Procerum nostrorum quaedam edidimus Statuta, quae tibi signata mittimus observanda: Tibi praecipimus firmiter in jungentes, quod ea in duobus Comitatibus tuis publice legere et recitare facias, & ea in singulis Articulis inviolabiliter observari, & hoc nullatenus omittatis. Teste Rege apud Karl. 20. die Marcii.

Consimilia brevia mittuntur singulis Vic. per Angl.

REX dilecto sibi in Christo Abbati de Waverle salutem. Quia ad communem populi regni nostri utilitatem, &c. ut supra. Vobis mandamus firmiter injungentes, quod ea quolibet anno bis in pleno Capitulo domus vestrae publice legere & recitare faciatis, & in fingulis suis articulis, sub poena in praedictis Statutis contenta, inviolabiliter obse vari. Teste ut supra.

Supradictum Statutum missum fuit cum literis Regis patentibus in forma praedicta Abbatibus locorum subscriptorum, videlicet; De Egliston, De Sancta Agatha, De Jerovalle, De Bella Landa, De Fontibus, De Rupe, De Wellebek, De Rughford, De Gerwedon, Priori de Spaldyng. Quatuor paria literarum ad instanciam Principis dirigenda quibusdam Abbatibus in Walliam. This Statute was again recited and confirmed in the Parliament at Karlisle, Anno 35 E. 1. and sent into all Counties.

The Bishop of Biblis in the Holy Land, whose Bishopric was seised and detained from him by the Saracens, the enemies of Christ, being thereby reduced to extreme poverty, and having nothing to support the dignity of his Episcopal funct on, Pope Benedict the 11. instead of giving any relief or maintenance to him in the Court of Rome or other Territories in Italy, granted him all the profits and revenues of the the Priory of Goldingham, a Cell belonging to the Church of Du ham (within the Diocese of the Archbishopric of St. Andrew's in Scotland) during his life, or till he should be restored to his former Bishopric, by this his ensuing Bull of Provision, with strange unusual Non-obstantes. Which Bull being publicly read, considered, and debated before the King, Bishops, Earls, Barons, Great men, Kings Council and Judges in full Parliament; they passed a memorable sentence against it.

IN Nomine Dei Amen. Anno Incarnationis ejusdem Millesimo Tricentesimo quinto, Indictione tercia, die quinto mensis Aprilis apud Westm. juxta London. Dominus Hugo qui se gerit pro Episcopo Bibliensi coram Episcopis et aliis Praelatis, Comitibus, Baronibus, Iusticiariis, et nonnullis aliis Nobilibus, Clericis et Laicis, Consiliariis Magnifici Principis, Domini Edwardi Regis Angliae Illustris in domibus Archiepiscopi Eborum, in quibus dictus Dominus Rex morabatur Generali Parliamento tun existente ibidem, quasdam literas faelicis recordationis Benedicti Papae 11. praesentavit, porrexit, et tradidit sormam quae sequitur continentes.

Benedictus Episcopus, Servus servorum Dei Venerabili fratri A. Episcopo Dunelmen i salutem, & Apostolicam benedictionem. Exhibitâ nobis tua petitio continebat▪ quod Saraceni Christiani nominis inimici Episcopatum Bibliensem occuparunt hacteuus, et adhuc detinent occupatum, et per hoc venerabilis srater noster Hugo Bibliensis Episcopus egestate gravatur, cum aliunde non habeat de quo secundum status sui decentiam valeat sustentari. Quare nobis humiliter supplicasti, ut providere suae indigentiae de benignitate Apostolica dignaremur. Nos igitur ipsius inopiae paterno compatientes affectu, digneque velentes ei per nostrae provisionis auxilium subsidium aliquod provenire, tuis supplicationibus inclinati, providendi sibi authoritate nostra, per te, vel per alium seu alios de Cella seu Prioratu de Goldingham Ordinis Sancti Benedicti, Sancti Andreae Diocesis, ad Dunelmensem Ecclesiam ejusdem ordinis pertinente, cujus administrationem Prior Ecclesiae praedictae aliquem de Monachis ipsius Ecclesiae deputat et exinde amovet pro suae libito voluntatis, cum omnibus juribus et pertinentiis suis, ab eodem Episcopo quoad vixerit, vel usque ad recuperationem dicti Episcopatus retinendo, ac inducendi eum in corporalem possessionem ejusdem Cellae seu Prioratus, et inductum etiam defendendi amotis exinde quibus ibet qui ad gerendam administrationem ipsius Cellae seu Prioratus per dictum Priorem fuerint deputati, ac faciendi ei de ejusdem Cellae seu Prioratus redditibus, proventibus, juribus, obventionibus, universis integre responderi; Necnon et contradictores super hoc per censuram Ecclesiasticam appellatione postposita compescendi; Non obstantibus contrariis ejusdem Ecclesiae consuetudinibus, vel statutis, juramento, confirmatione sedis Apostolicae, seu quacunque alia firmitate roboratis: aut si praedictis Priori et dilectis siliis Capitulo ipsius Ecclesiae, vel quibuscumque aliis communiter vel divisim, a praedicta seed indultum existat, quod excommunicari, suspendi, vel interdici non possint, sive quod de Cellis sen Prioratibus ad eorum provisionem seu quamcunque dispositionem spectantibus nequeat aliquibus provideri per literas Apostolicas, non facientes plenam et expressam, ac de verbo ad verbum de indulto hujusmodi mentionem, et qualibet alia dictae sedis indulgentia generali vel specially cujuscunque tenoris existat, per quam praesentibus non expressam, vel totaliter non insertam effectus hujusmodi gratiae impediri valeat vel differri, et de qua in nostris literis specialis mentio sit habenda, fraternitati tuae plenam concedimus tenore praesentium facultatem. Dat. Romae apud Sanctum Petrum 3. Non. Aprilis, Pontificatus nostri Anno primo.

In which Bull we may observe; First the strange injustice of this Pope, in supplying the poverty of this Bishop, with all the rents, profits and emoluments of this Priory, which should relieve, support the Monks therein, and removing the Monk placed therein by the Prior (only to collect and distribute them for the use of the Priory) without cause or hearing: 2ly. His most execrable tyrannital injunction to put this Bishop into the actual possession thereof, and excommunicate, interdict all who should oppose him therein, without the benefit of appeal; Notwithstanding any contrary Custom, Statutes, or Oath of the said Church to the contrary; though corroborated by the confirmation of the See Apostolic, or any other firm assurance, be it by Charters of our Kings, or Acts of Parliament. And which is more observable, notwithstanding any Temporal or Spiritual privilege or exemptions granted to this Priory, or others jointly or severally by the Popes and See Apostolic, that they should not be excommunicated, suspended or interdicted, or that their Cells and livings should be totally exempted from, and not liable to any Provision or disposition whatsoever of the See Apostolic, which might hinder or delay the execution of this monstrous Bull. To which the King after full debate and deliberation with his Council in Parliament, returned this memorable resolution, That this Petition was not grantable, because the granting thereof would be manifestly prejudicial to the King himself, and to his Royal Crown, as the Record thus informs us.

QUibus literis Apostolicis, ut praemittitur, praesentatis, vists, examinatis, et plenius intellectis, requisitionem quam praedictus Episcopus Bibliensis fecit praedicto Domino Regi, scilicet, quod placeret eidem et benign permitteret, ut Prioratus de Goldyngham in Scotia Sancti Andr •• Diocesis valeat adhipisci, juxta concessionem et assignationem per suprascriptas Literas Apostolicas sibi specialiter inde factas. Habitaque deinde per consilium ejusdem Domini Regis super requisitione et petitione hujusmodi deliberatione plenaria, ex parte ejusdem Domini Regis per Consilium suum, datum fuit praedicto Episcopo praesentialiter tale responsum, videlicet; Petitio ista si concederetur, foret manifest praejudicialis praedicto Domino Regi et Coronae suae Regiae, et idcirco non est concessibilis in hac parte. And for a perpetual memorial hereof to all posterity, these several attestations were affixed to it by honorable▪ Witnesses of all sorts, and public Notaries of the Pope himself then present, summoned to attest and record it.

Acta fuerunt omnia suprascripta, Anno, Indictione, die & loco praescriptis, praesentibus venerabilibus in Christo Patribus & Dominis, Waltero Coventrensi & Lichfeldensi Thesaurar. Angliae, ac Antonio Dunelmensi, Johanne Carleonensi Episcopis, necnon H. Lincolniae, Humfrido Herefordiae, G. Warwici Comitibus, Aymero de Valentia, Johanne de Brittannia, H. de Percy, R. de Clifford, H. de Veer, Waltero de Teye, Adam de Welles, Johanne Botecourt, Rogero de Brabanzon, Johanne de Insula, Roberto de Burghesse, Radulpho de Sandewico, Rogero de Heghham, Nicholas Fermband, Willielmo de Bereford, Willielmo Howard, Petro de Malore, Henrico Spigurnell, & Willielmo Inge Militibus; ac discretis viris Dominis Johanne de Drokensford, Johanne de Berewico, & Johanne de Benstede, necnon & Magistro Reginaldo de Brandon, Roberto de Pickering, & Willielmo de Kilkenyn Clericis, testibus ad hoc vocatis specialiter & rogatis.

Et ego Johannes dictus Benhs de London. Domini Papaeauctoritate Notarius publicus, omnibus interfui suprascriptis, & praedictum transcriptum, exemplum seu sumptum per me à suo originally transcriptum, & cum Domino Petro de Malore Justiciario Domini Regis Angliae illustris, & Magistris Johanne de Cadomo, & Gilberto de Lotegershale Notariis publicis, diligenter auscultavi, nil addens vel minuens, quod sensum mutet vel viciet intellectum, hoc in Instrumento praesenti scripsi, una cum aliis omnibus praenotatis, & praedictum exemplum seu sumptum cum suo originally reperi concordari, me in testem subscripsi, ac praescripta omnia publicavi, meoque signo consueto signavi rogatus. Et ego Johannes Ercuri de Cadamo Apostolicae sedis authoritate Notarius publicus, hoc exemplum una cum praefatis Domino P. Justiciario, & Magistris J. & G. Notariis publicis, ad literas Apostolicas suprascriptas fideliter & diligenter auscultavi. Et quia dictum exemplum cum ipsis literis Apostolicis concordare inveni, in ejusdem exempli plenam fidem & testimonium, me testem subscripsi, & rogatus signum meum apposui consuetum. Et memorandum quod praedictum Instrumentum in plena Scaccaria liberatur die Martis 18 die—Anno 33. Willielmo de Brichull, & Willielmo de Persore Camerariis ad custodiendum in Thesaurario Regis.

In the Pleas of Parliament apud Westm. coram Rege & Consilio suo à die Sancti Michaelis in 15 dies, An. 33 E. 1. the Prior and Covent of St. Trinity in Dublin, and Dean and Chapter of St. Patricks Dublin, were attached and prosecuted in Parliament at the Kings suit, for presuming to elect a new Archbishop of Dublin in the place of William Hothom deceased, before they received the Kings special license to elect, though they sent some of their Members to petition for it; when as their Temporalties at the last vacancy were seised into the Kings hands for the like contempt, which they now reiterated, against the ancient Rights and Prerogatives of the King and his predecessors time out of mind, to his damage of 20000 l. for which the Temporalties of the Prior and Covent were again seised, notwithstanding all their pleas and excuses, as this memorable Record will inform us.

PRior & Conventus Sanctae Trinitatis Dublin. & Decanus & Capitulum Sancti Patricii Dublin. attachiati fuerunt ad respondendum Domino Regi de eo, quod cum Dominus Rex et progenitores sui Reges Angliae, et Domini Hiberniae, a tempore quo non extat memoria, pacifice usi sint et gavisi tali privilegio et dignitate, quod quoci ••• s Archiepiscopatus, Episcopatus, Abbathia, quae de eo tenentur in Capite, vel aliae Domus quarum terrae in parte (Hyb.) vocantur ab antiquo, Terrae incro eatae, vacaverint, statim tenementa Archiepiscopatuum, Episcopatuum, Abbathiarum, et Domnum hujusmodi capi debent in manum ipsius Domini Regis, et illi ad quos spectat electio de futuro Pastore, &c. petere debent ab ipso Domino Rege licentiam eligendi, &c. et licentia hujusmodi non optenta, nullatenus liceat aliquem eligere, &c. Praedicti Prior et Conventus, Decanus et Capitulum seed Archiepiscopatus Dublinensis vacante per mortem Willielmi de Hothom nuper Archiepiscopi, &c. futurum Archiepiscopum elegerunt, nunc die Mercurii proxima post Octabas Sancti Hilarii, licentia eligendi ab ipso Domino Rege non optenta, in praejudicium et laesionem Coronae et dignitatis suae, &c. Unde Johannes de Ponte qui sequitur pro eo, dicit, quod praedictum praejudicium et laesionem Coronae et dignitatis Domini Regis fecerunt ipsi, sicut praedictum est, in contemptum et dampnum ipsius Domini Regis 20000 l. Et hoc offert verificare pro ipso Domino Rege, sicut Curia consideraverit.

Et Prior & Conventus, Decanus & Capitulum veniunt, & praedicti Prior & Conventus dicunt pro se, quod praedicti Decanus et Capitulum in singulis vacationibus Ecclesiae suae praedictae, debent vocari ad interessen um suae electioni apud Ecclesiam suam Sanctae Trinitatis, & ipsi si interesse voluerint habent vocem licet secundariam in electione facienda; unde dicunt, quod non debent separatim sine praedictis Decano & Capitulo inde respondere: Et petunt, quod praedicti Decanus & Capitulum si clamant esse participes in electione facienda, tunc se jungant in respondendo. Postea praedicti Prior & Conventus, Decanus & Capitulum petita conjunctim licentia inde loquendi, reveniunt. Et praedicti Prior & Conventus dicunt pro se, quod statim habita notitia de morte praedicti Willielmi nuper Archiepiscopi, &c. quae pervenit ad eos in vigilia Sancti Romani proxima praeterita, miserunt ipsi simul cum praedictis Decano et Capitulo certos Nuncios Domino Regi, ad petendum licentiam eligendi, Fratrem Au aenum Concanonicum praedictae Ecclesiae Sanctae Trinitatis, & Walterum Wogan Canonicum praedictae Ecclesiae Sancti Patricii, qui jam redierunt, et literas patentes Domini Regis eis inde detulerunt, quas proferunt; & hoc idem testantur. Dicunt etiam, quod ipsi et eorum praedecessores a tempore quo non extat memoria, semper in hujusmodi vacationibus solebant mittere Nuncios suos cum literis suis Domino Regi ad petendum licentiam eligendi, &c. Et si Nuncii sui non rediissent infra tres menses a tempore vacationis, &c. semper solebant ipsi et praedecessores sui, circa finem temporis hujusmodi ultra quod non liceret eis eligere, &c. Pastorem eligere absque calumpnia Domini Regis vel Ministrorum suorum. Et praedictus Johannes de Ponte dicit pro Domino Rege, quod die electionis factae non constabat eis de ali ua licentia Domini Regis optenta, &c. Dicit enim, quod praedicti Nuncii cum praedictis literis applicuerunt in Hibernia die Dominica post electionem factam. Et hoc effert verificare pro Domino Rege, &c. Dicit etiam, quod in ultima vacatione praedicti Archiepiscopatus ante instantem vacationem, videlicet, post mortem Johannes de Saumford nuper Archiepiscopi, &c. Prior & Conventus, Decanus & Capitulum pra dictarum domorum Nunciis suis missis Domino Regi ad petendum licentiam eligendi. & licentia ill s concessa, &c. set Nunciis non reversis in hanc terram cum literis D mini Regis quas inde habuerunt, eligerunt Magistrum Thomam de Claddesword tunc, sicut et nunc Decanum praedictae Ecclesiae Sancti Patricii. Propter quod cum praedictus Decanus venisset ad ipsum Dominum Regem in Anglia, Rex sic ipsum Electum non admisit, sed remisit eligendum iterato, et capere fecit in manum suam omnia temporalia praedicti Prioratus pro contemptu sibi facto in hoc casu, et ea sic tenuit quousque de gratia sua ea replegiavit Priori praedictae domus qui tunc fuit. Et hoc similiter offert verificare pro Domino Rege. Et Prior & Conventus non possunt hoc dedicere, ideo ad Iudicium de eis.

Et Decanus & Capitulum dicunt pro se, quod ex consuetudine hactenus approbata electio futuri Archiepiscopi Dublin. debet fieri in Ecclesia praedicta S. Trinitatis, & quod praedictus Prior habet primam vocem in electione illa, & ipsi Decanus & Capitulum secundam. Et dicunt, quod praedicti Prior & Conventus vocaverunt ipsos Decanum & Capitulum quod interessent ad praedictum diem Mercurii praecise, ad praedictam electionem faciendam. Et dicunt, quod si ipsi Decanus & Capitulum non intervenissent ad diem hujusmodi sic vocati, Prior et Conventus eligetent per se non expectata praesentia ipsorum Decani et Capituli: Et sic ipsi Decanus et Capitulum excludetentur a possessione hujusmodi electionis conjunctim et divisim, et ex hoc per processum temporis per diversas causas quae satis notae sunt Curiae Domini Regis, posset maximum dispendium Domino Regi generari. Unde dicunt, quod ipsi Decanus & Capitulum ad vocationem praedictam venerunt ad praedictam Ecclesiam, et rogaverunt praedictos Priorem et Conventum, quod ab electione facienda desisterent, quousque licentiam Domini Regis optinerent, qui licet inde consulendo deliberationem habuissent, rogatni suo nullatenus confenserunt, set praecise dixerunt, quod ad electionem faciendam die illo procederent nullo casu propediento. Per quod ipsi Decanus & Capitulum, qui pro maxima parte Capitul. sunt Clerici Domini Regis, & sui familiares, nolentes ob praedictas causas 〈…〉 s suos praecludi ab electione alias facienda, &c. et non per aliquem contemptum vel praejudicium Domino Regi machinandum, assignarunt certas personas ad in •• ressendum electioni illi, quibus ipsi voces suas penitus in electione illa commiserunt; videlicet, Wilhelmus de Estden Thesaurarius de Scaccario Dublin. & Canonicus praedictae Ecclesiae Sancti Patricii vocem suam, Radulpho de Stanes Canonico ejusdem Ecclesiae, praedictus Decanus, Justiciarius de Banco Dublin. & Thomas de Snitterby Justiciarius de eodem Banco, & Canonici praedictae Ecclesiae Sancti Patricii voces suas, Magistro Willielmo de Hothum Concanonico ejusdem Ecclesiae, et hoc salvis juribus Regis: et pro eo quod electioni illi personaliter interesse noluerunt, licentia Regis non optenta. Et quod ita est. Et quod ipsi Decanus et Capitulum licentia, &c. non optenta, non processissent ad electionem, &c. faciendam, nisi per praedictos Priorem et Conventum sic fuissent coacti, sicut praedictum est; videlicet, quod electioni illi per se vel per certas personas Capituli sui quibus voces Concanonicorum ejusdem Capituli concessae fuissent, interessent, vel a possessione sic eligendi fuissent exclusi, &c. parati sunt verificare sicut Curia consideraverit.

Et praedictus Johannes de Ponte petit Judicium pro Domino Rege, ex quo ipsi Decanus & Capitulum cognoscunt, quod eligerunt, &c. licentia non optenta. Et Decanus & Capitulum dicunt, quod maxima pars Capituli Clerici Regis sunt, & familiares sui, non habentes Laica tenementa, set tantum Ecclesiastica beneficia. Et quod Dominus Rex in hujusmodi casibus electionum factarum in praedicta Ecclesia licentia non optenta, semper se cepit ad Priorem et Conventum praedictae Ecclesiae Sanctae Trinitatis, qui ipsos Decanum et Capitulum per vocationem inducunt ad interessendum, &c. sicut praedictum est; vel ipsi Decanus et Capitulum excluderentur perpetuo, &c. Unde petunt, quod Curia Regis ad hoc habet avisamentum, &c. Et Prior & Conventus quesiti, si praedictus Decanus & Capitulum rogaverunt ipsos praedicto die Mercurii quod supersederent, &c. non possunt hoc dedicer : Set dicunt, quod ill dies Mercurii fuit ultimus dies eis concessus eligendi, &c. per Canones a tempore notitiae suae habitae de vacatione praedicta. Per quod dixerunt, quod citius caderent in gratiam Domini Regis, cum credissent et ex relatu quorundam audivissent, quod Dominus Rex licentiam eis praebuit eligendi, &c. quam in manus Papales, videlicet, quod si intra trimense spacium non eligerent, per hoc ipsi Papae competeret Archiepiscopatum confer cuicunque voluisset. Et Prior & Conventus quesiti, quem elegerint? dicunt, quod ipsi unanimiter duobus Canonicis suis exceptis eligerunt ipsum Priorem, &c. Et praedicti Decanus & Capitulum quesiti, quem elegerint? Dicunt, quod ipsi simul cum praedictis duobus Canonicis unanimiter eligerunt ipsum Decanum, &c. Decano solummodo excepto, qui electioni de se factae adhuc non consensit. Et praedicti Decanus & Capitulum dicunt ulterius, quod si videatur Domino Regi vel Curiae suae quod ipsi deliquerunt in hoc quod coacti, sicut praedictum est, processerunt ad electionem saciendam in forma praedicta pro jure Regis et suo manutenendo, tunc ipsi se supponunt inde gratiae Domini Regis. Et quia Prior & Conventus non possunt dedicere, quin Temporalia Prioratus sui alias capta fuerunt in manum Domini Regis, pro eo quod in ultima vacatione ante instantem vacationem eligerunt, sicut praedictum est, antequam literae Domini Regia de licentia Regis optenta devenerunt ad eos: Et Dominus Rex de gratia sua speoiali replegiari fecit eis praedicta Temporalia ad voluntatem suam. Et ipsi jam de novo similiter elegerunt licentia non optenta, contemptum contemptui cumulantes, unde praejudicium generari posset Domino Regi temporibus futuris, nisi ad hoc apponeretur remedium. Et dedicere non possunt, quin habuerunt unum diem ulterius ad minus, per quem possent expectavisse de electione facienda si voluissent infra tres menses a tempore notitiae suae de vacatione, &c. Consideratum est, quod Temporalia praedicti Prioratus capiantur in manum Domini Regis ad voluntatem suam, &c. Et custodia inde committitur Johanni Vicario Ecclesiae de Lalk, qui respondebit Domino Regi de exitibus, &c. Et Decanus et Capitulum expectent gratiam Regis.

From which memorable Record we may observe: First, the ancient Prerogative of the Kings of England, as well in Ireland, Wales, Scotland, & all other their foreign Dominions as in England; That no Prior and Covent, Dean, Chapter ought to proceed to the election of any Archbishop, Bishop, Abbot, Prior, Prioresse, or Master of any Monastery or House, held of them in capite, or of their foundation, without or before their special license, for making such elections were particularly petitioned for, granted, and actually received by them. 2ly. That their proceeding to make any such elections even after their petitions for, and the Kings granting of such special licenses to elect before their actual reception, was not only a sufficient ground for our Kings to declare such elections void in Law, and deny their royal aslents thereunto; but likewise an high contempt against our Kings royal Prerogative, Crown, dignity, and of ill example and dangerous consequence, for which the Temporalties of the Electors might not only by Law be seised into the Kings hands, but themselves subjected to a great exemplary fine by way of damage to the King, especially when reiterated. 3ly. That though our Kings out of their special grace had frequently connived at and pardoned such contempts in Ireland in sundry cases premised, yet when such contempts were redoubled in two successive elections in the very Archiepiscopal See of the chief City of Trade and Note in Ireland, nearest adjoining to England, after the seisure of their Temporalties for the first offense, restored out of special grace, upon hopes of future reformation, as in this case; the Kings present proceedings, and judgment given against them for this second contempt, were most just and necessary, to prevent all future contempts of like nature. 3ly. That the Popes Canons, and the ancient Custom of the Church of Dublin, pleaded by the Prior and Covent to excuse or justify this their election, and contempt, (That they ought to elect an Archbishop within 3. months next after notice of the avoidance, within which space the Kings license which they petitioned for came not to their hands,) was no legal plea against the Kings ancient prerogative, to which all Popes Canons and contrary Customs ought to give place; who might legally grant or delay his Licenses of this kind till such time as he should think fit to issue them, being confined to no limits of time, without incurring any lapse, especially to the Pope. 4ly. That Popes new Canons, made in derogation of our Kings Crown, Dignity, and Prerogative, (to enlarge their own Papal power, wills, grandeur) were more carefully observed, obeyed, dreaded by the Priors, Covents, Monks and Clergy of that age (though void in Law) than the Kings unquestionable ancient prerogative and Laws; and his Papal Censure more regarded than the Kings Legal Judgments. 5ly. That the Deans & Chapters refusal to go to this election before the Kings special licenses received in this and the former election, and joining in it only to preserve their right therein, was such an extenuation of their contempt, as exposed them rather to the Kings royal grace, then exemplary and severe justice.

I pretermit the great fuit in the First Parliament of Anno 33 E 1. between the Bishop of Sarum and the Citizens thereof, for Tallage due from them to the Bishop, by reason of their Liberties from Tolls, and other immunities they enjoyed by the Charters granted to his Church and Tenants; who chose rather publicly to renounce all the Liberties and exemptions from Tolls they enjoyed by it, than to be subject to the Bishops Taxes and Tallages.

In that Parliament there were two Petitions exhibited to the King, by the Universities of Oxford and Cambridge, to which the Kings general answers were thus indorsed in their favor.

AD Petitionem Universitatis Oxford. petentis remedium, quod cum Compositio facta sit inter Universitatem & homines ejusdem villae, quod Regrati •••• es non debent esse in villa nisi ad numerum 32, et Burgenses ejusdem villae nun •• merum illum veementer augmentarunt ad dampnum populi. Et etiam quod Rex praecipere velit, quod nullus Regratarius seu tabernarius vinorum permittat, quod Clerici sedeant seu hospitent noctanter in tabernis suis. Ita responsum est, Quoad Compositionem si facta sit inter Vniversitatem et Burgenses, et rationabilis fuerit; Rex vult quod observetur. Ad alium Articulum, Cancellarius castiger Clericos luos, prout melius viderit expedire.

AD Petitionem Universitatis (Cant.) praedictae, petentis, quod Cancellarius dictae Vniversitatis procedere possit in placitis coram eo placitatis de contractibus et Conven ionibus factis inter Scholares et Laicos Vniversitatis praedictae, non obitante prohibitione. Ita responsum est, Sicut habet Vniversitas Oxeniensis ita habeant.

Among the Petitions in that Parliament, this answer of the King to the Bishop of Landaff, concerning Tithes of Assarts in the Forest of Dene, which were extra-parochial, is very observable.

AD Petitionem Episcopy Landaf, petentis, quod Rex velit assignare Ecclesiae Omnium Sanctorum ipsius Episcopy in Foresta de Dene Decimam de novis Assartis in eadem Foresta assartatis in proprio solo ipsius Regis ibidem. Ita responsum est, Rex vult quod id quod est extra Parochiam, et quod Rex concedere potest habeat Episcopus: Et fiant Literae Regis Patentes de concessione, et breve Clausum J. de Botecourt Custodi Forestae, &c.
By which it is apparent, that Tithes without any Parish within Forests, in that age belonged to the King, who had power to retain or grant them at his royal pleasure.

Anno Gratiae 1305. Cardinales Romani, dum ad invicem dissentiunt super electione apostolica, tandem aspicientes à longe, injecerunt mentis aciem ultra Alps ad Archiepiscopum Burdegalensem, Bertramum de Angeaus, ipsum in Summum Pontificem die Pentecostes unanimiter eligerunt, & Clemens quintus vocatur. Is autem electioni consentiens ex Burdegala Lugdunum profectus, eo Cardinales omnes ad se vocabat: Qui sine mora Pontifici obtemperarunt: convenerunt singuli Cardinales praeter duos, qui non venerunt prae nimia senectute, & duo alii itinerando mortui sunt, et Curia Romana in Galliam transiata, ad septuaginta quatuor annos ibi remansit cum magno Romanorum incommodo. Coronationi hujus Clementis interfuerunt Philippus Rex Fra ciae, Carolus ejus frater, & Johannes Dux Britanniae, qui ruina muri oppressus cum duodecim aliis statim moriebatur dum solennitatis pompa per urbem duceretur. Philippus quoque Rex ex ruina aliqua ex parte debilitatus est, Pontifex autem ex tanta trepidatione, ex aquo deturbatus, Carbunculum ex Tiara amisit pretii Florenorum sex millium. Idem Papa ante Natale duas ordinationes faciens creavit duodecim Cardinales, inter quos de Ordine Fratrum Praedicatorum fratrem Thomam de Jozi, Doctor sacrae Theology, natione Anglicus, titulo sanctae Sabinae factus est Presbyter Cardinales; sex Cardinales de Vasconia, duos de Francia, Abbatem Sanctae Crucis juxta Burdegalim Ordinis Sancti Benedicti creatum similiter Cardinalem, Vicecancellarium suum constituit. Petrum & Jacobum de Columpna depositos & praedamnatos per Papam Banifacium 8. de novo Cardinales creavit. Hinc aliqui e fratribus murmuraverunt. Constituit Papa Coronationis & solennitatis suae diem Lugduni in crastino Sancti Bricii (as Mat. Westminster relates.) Cumque post missarum solennia equitaret, de Ecclesia ad palatium, quidam murus lapideus & luteus vetus & semirutus, cui incumbebat populus multus, ut Papam videret, repent corruit super turbam, & duos Comites qui mulam Papae per froenum ducebant, unum oppressit, videlicet Andegavensem, alterum Britanniae interemit, et bis binos biros inclytos, multis aliis sauciatis. Sed Papa mirabiliter salbatus est. Quod inf •• tunium alicujus futuri mali prognosticum, plurima gens notavit. Diesancti Clements, cum Papa primo missarum solennia celebrasset, post prandium orta lite et mota pugna inter Clientes Papae et Cardinalium, unus de fratribus Summi Pontificis occisus est. Alterum fratrem suum cinxit Rex Franciae baltheo militari, & multam aliam munificentiam in Civitatibus, & Castellis suis contulit Papae Rex Francorum, per quod in omnibus negotiis suis expediendis gratiam multam promeruit et favorem. Rex autem Anglorum misit Domino Papae singula utensilia, quibus ministraretur ei in Camera, et in mensa omnia auro purissimo, per Episcopos regni sui, videlicet Litchfeldendensem et Wigorniensem, et Comiteni Lincolniae. Ad eandem vero solennitatem de Anglia, plures viri egregii abierunt. Porro Episcopum Dunelmensem Dominum Antonium de Bek propter dapsilitatem & magnificentiam cordis quam in eo invenit, Patriarcham Hierusolomitanum creavit, & electos Eboracensem & Landavensem, dimisit ad propria confirmatos. Papa quidem constituit celebrare Curiam suam apud Burdegalim. Erat autem in principali porta Civitatis prophetia haec scripta, in duobus versibus aureis literis & latinis, sed per pulverem incedentium fuerant obfuscata, ita ut non apparerent nisi hae duae dictiones, Altera Roma. Verum constituta ibi Curia, viri Civitatis, deducto pulvere, invenerunt sic scriptum.

Dic tu qui transis, & portae limina tangis,
Altera Romae vale, nomen gerit Imperiale.

Scribebantur autem ibi hi versus ante mille annos (if you credit the Reporter.) Porro Senatores Romani miserunt ad Papam, ut veniret Romam, et statueret Curiam suam ibi, sicut praedecessores sui Summi Pontifices consueverant. Noluit Papa adquiescere postulatis, sed dixit, Se missurum illic quempiam, qui eis satisfaceret vice sua. From which Historical Narrative, it may justly be demanded; 1. Whether Pope Clement keeping his Court and Papacy at Burdeaux, not in St. Peters See and Chair of Rome, was a true Pope, and proper Bishop of Rome, or Successor of St. Peter? 2ly. Whether he did not both sin and err in this translation of his See? 3ly. Whether his infallibility being confined to St. Peters Chair in Rome, he lost not his infallibility and inerrability, by sitting in his new erected Papal Chair of Burdeaux, wherein he formerly sat as Archbishop only of that City? 4ly. Whether the rich Gifts, he received from the Kings of France and England, to purchase his grace and favor in the dispatch of all their affairs before him, were not direct Bribery, and detestable corruptions, contrary to St. Peters practice, Acts 8. 18, 19, 20?

King Edward designing to send some special Messengers for dispatch of his affairs to the Court of Rome to Pope Benedict, whose journey was stopped by his death, being afterwards informed of the election of Pope Clement, summoned them to prepare themselves to repair to him with all convenient speed and from thence to go to the new Pope about his said affairs, by this ensuing Writ.

REX dilecto Clerico suo Roberto de Pykerings salutem. Cum tempore faelicis recordationis Domini Benedicti nuper Summi Pontificis ordinavimus, quod vos una cum quibusdam aliis sidelibus nostris ad Curiam Romanam proficisceremini pro quibusdam negotiis quae nos tangunt. Et postmodum intellecto de morte praefati Summi Pontificis, injunxerimus vobis & eisdem fidelibus nostris, quod quamcito Summum Pontificem creari contingeret, prompti et parati essetis ad proficiscendum pro negotiis nostris praedictis ad Curiam supradictam; Ac jam nova de creatione Summi Pontificis habeamus: Vobis mandamus firmiter injungentes, quod omnibus aliis praetermissis, usque Westm. personaliter accedatis; ita quod sitis ad Scaccarium nostrum ibidem die Jovis in Quindena Nativitatis Sancti Johannes Baptistae proximo futuri, prompti et parati ad proficiscendum statim extunc cum dictis fidelibus nostris ad Curiam praedictam pro negotiis nostris antedictis; & hoc sicut de vobis confidimus nullatenus omittatis. Teste Rege apud Cicestriam 17 die Junii.

Eodem modo mandatum est Magistro Bartholomaeo de Ferentino, Rogero le Warr, Thomae de Berkele, & Magistro Thomae de Cobeham. Teste ut supra.

Pope Clement the 5. was no sooner elected, but he sent these 3. ensuing Bulls and Letters, together with two Nuncioes to King Edward, expressing his extraordinary affection to him and his real •• earnestly exhorting him to prolong the Truce between him and the King of France, to repair all damages done by his Subjects to the French, to conclude a firm Peace between both Crowns, by his order, and that he would come to him in person into France before his departure thence toward Rome, or at least to send his Son Edwaerd Prince of Wales, accompanied with an honorable Train of Prelates and Nobles, to perfect the marriage between him and the King of France his daughter, and with full power to settle a perpetual peace between both Crowns, as he should advise, without favor or partiality, for the avoiding of sundry mischiefs occasioned by the Wars, both to their Realms and Christianity itself, and for the better and speedier relief of the Holy Land. The original Bulls themselves I discovered in the White Tower Chapel.

CLemens Episcopus, Servus servorum Dei, Charissimo in Christo filio Edwardo Regi Angliae illustri, salutem, & Apostolicam benedictionem. Inter caeteros studii mei labores, quibus ex injuncto nobis Apostolatus officio, ill jucundior insidet cordi nostro, ut inter te, fili praedilecte, et charissimum in Christo filium nosirum Philippum Regem Francorum illustrem, de quorum vexatione Romana mater ingemiscit Ecclesia, et unitate laetatur, ac utriusque vestiûm subditos, inter quos ill Serpens antiquus sator discordiae, pacis aemulus, & odii seminator, formenta zizaniae per caliditatis astutiam non sine cum amaritudine rememorandis angustiis submittant, pacis reformetur tranquillitas, animorum identitas perseveret, & ut nos & ipsa optamus Ecclesia, vinculum dilectionis internae, ut decet & convenit, solidetur. Sane inter te & ipsum in pacis tractatu extitit, ut dicitur, inter alia concordatum, quod dampnorum & gravaminum pace seu treuga secuta vel indicta durante hinc inde ab alter utrius vestrorum gentibus & subditis irrogatorum quomodolibet & etiam illatorum sufficiens praestaretur emenda, & tandem eodem Rege & tuis Nunciis Lugdun. in nostra praesentia constitutis, ut quod de satisfaction hujusmodi fuerit ordinatum, pleniorem sortiretur effectum; Adjunximus, quod quatuor probi viri, duo scilicet pro parte qualibet deputentur, qui super praemissis inquisita plenius veritate facerent passis damna & injurias satisfactionem congruam juxta malignitatem negotii exhiberi. Verum licet haec, sicut praemittitur, fuerint ordinata, quae debuerint penitus observari, tamen quod nos cogit vehementius admirari postquam iidem nuncii Lugdun. nostro se conspectui praesentarunt, et ex eis aliqui à vobis etiam bona sua quamplurima arestata atque seisita mercimonia & dampna non modica per gentem tuam nonnullis Civibus Ambraren. caeterisque Mercatoribus Corbiae ac illarum nequaquam obstantibus regni sui ordinationibus praemissis illata dicuntur, & nichilominus unus ex tuis dictis quatuor qui tunc in nostra fuerunt praesentia nominati, electi & etiam deputati, negotio imperfecto discessit. Cum itaque, fili charissime, ex praemissis si veritate nitantur tanto majoris turbationis materiam habeamus, quo nisi eis celeris correctionis remedio occurratur, posset timeri pericula exinde praeteritis graviora, Celsitudinem tuam rogamus attentius, & hortamur in Jesu Christo, quatenus bona & mercimonia sic arestata atque seisita, exarestari & deseisiri jubeas, ac de hujusmodi dampnis & injuriis personis eisdem faciat satisfactionem plenariam exhiberi, eundemque deputatum qui sic à prosecutione praedictorum discessit, remittas ad locum, ut praemittitur, ut cum aliis diligenter in praemissis intendat & illis submoto difficultatis obstaculo prosequatur. Attend igitur, fili perdilecte, & ut pacis amator inspicias, quod si praemissa ad quae te hortamur percompleas, multiplex inde bonum proveniet, & de contraria (quod absit) posset inextimabile scandalum exoriri, quodque tu praeter divinum proemium gratificaberis Romana Ecclesiae matri tuae, & nos qui te & Regem eandem in pacis abundantia ambulare & vivere cupimus, quique etiam in tuis prosperis & faelicibus successibus ab intimis gratulamur, votis tuis strictius obligabs. Dat. Petragoris 2. Kal. Maii, Pontificatus nostri anno primo.

To which the King returning a satisfactory answer in all particulars, received this second Bull from the Pope.

CLemens Episcopus, servus servorum Dei, venerabili in Christo filio Edwardo Regi Angl. illustri, salutem & Apostolicam benedictionem. Celsitudinis tuae literas affectione consueta recepimus, per q os conditions negotii mercatorum Franciae quorum bona in regno tuo fuerant arestata: & qualiter personae quae per nuntios tuos coram nobis apud Lugdun. fuerunt deputatae ad inquirendum de excessibus sensere factis—quae commissa dicuntur per—gentem regni tui contra gentem regni Franciae postquam inter te & charissimum in Christo filium nostrum Philippum Regem Francorum pax & concordia per Dei gratiam reformata extitit, processerunt, seriose satis ad nostram notitiam deduxisti. Profecto, fili charissime, gaudeamus quod sic plane, sic clare nobis haec circumspectio reseravit, & inter caetera desiderabilia cordis nostri tuum & Regis ejusdem statum prosperum & tranquillum, & inter te ac ipsum amaenitatem mutuae Charitatis potioribus desideriis affectamus, diligentes cogitatus adhibere circa significata curabimus, & utilis operationis impendium, prout melius divina gratia ministraverit, exponemus, Serenitatem Regiam rogantes, & hortantes attente, quatinus gentes tuas sic corrigas & refraenes, quod nulla inter te & eundem Regem scintilla rancoris emergat; & praedictis deputatis injungas, quod in negotiis per dictos nuntios eis commissis continue intendant, & sic efficaciter te habeas in praedictis, quod Magnificentia tua dignis exinde apud Deum & homines possit laudibus commendari. Dat. Burd galis 2. Kal. Julii, Pontificatus nostri anno primo. Which he backed with this third Bull.

CLemens Episcopus, Servus servorum Dei, carissimo in Christo filio nostro Edwardo Regi Angliae illustri salutem & Apostolicam benedictionem. Benignae puritatis ad notos & magnae discretionis ad omnes Celsitudinis tuae culmina reputat populus circumpositae rationis, te quoque Magnates & humiles multa laude magnificant, & virtutum praecipue devotionis ipsius praeclaris te ferunt ornatibus insignitum; quare multum debet attendere circumspectio Regia, quod cum talis esse credatur, credentium opinio non fallatur. Magnitudinem itaque Regiam, tum propter intimae dilectionis affectum quem ad ipsum semper habuimus & habemus, tum propter aliqua salutaria animae tuae commoda, tum etiam propter nonnulla inter te & Regem Franciae illustrem pacis & quietis procuranda et ordinanda sa •• bria, et insuper de Terrae Sancta passagio intimis desideriis alloqui cupientes, eandem rogamus et ortamur attente, quatinus antequam montes transeamus, quos post Coronationis nostrae solempnia apud Vien. circa instantis festi Omnium Sanctorum, auctore Domino celebranda, transire proponimus ad Sanctam Romanam Ecclesiam sponsam nostram Deo propitio accessuri nobiscum, si modo fieri valeat, tuam a nobis plusquam exprimere possemus oblatam praesentiam habeamus; vel si forte (quod absit) venire nequiret aut nollet Regia Celsitudo, chrissimum in Christo filium nostrum Edwardum illustrem Principem Walliae natum tuum, Praelatorum et aliorum Magnatum virorum prudentium decenti comitiva vallatum, ad praesentiam nostram mittas, voluntarium atque promptum ad contrahendum matrimonium inter eum et natam jam dicti Regis Franciae prolocutum; necnon cum sufficienti et plenaria potestate et specially mandato faciendi, approbandi et recipiendi ea omnia quae ad folidandam concordiam, charitatem et pacem inter te ac Franciae Regem praedictum, et alia quae ad animae tuae salutem, et ad tuum ac suum et regni tui commodum et honorem, praestante Deo, intendimus ordinare. Et ut nostra quam super praemissis habemus intentio tuae possit magnificentiae clarius aperiri, venerabilem fratrem nostrum Raymundum Episcopum Lascurren. & dilectum filium Magistrum Willielmum Testa Archidiaconum Aranaeum in Ecclesia Covenarum Capellanum nostrum, de quorum fidelitatis intimae puritate plenam in Domino fiduciam obtinemus, ad tuam duximus praesentiam destinandos, & tuae Serenitati mentem nostram aperire oraculo vivae vocis, quorum relationibus ex parte nostra prolatis fidem volumus plenariam adhiberi. Dat. Burdegal. 8. Kal. Septembris, Pontificatus nostri anno primo.

To this last Bull and Letter, King Edward returned this complemental Answer.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. Sacrosanctae Romanae ac universalis Ecclesiae Summo Pontifici; Edwardus eadem gratia Rex Angliae, &c. devota pedum oscula beatorum. Venientes ad nos venerabilis Pater Reymundus Episcopus Luscurren. & Magister Gulielmus Testa Archidiaconus Aran. in Ecclesia Covenarum Capellanus vester, beatitudinis vestrae Nuncii vestras nobis literas praesentarunt. Nos autem literas ipsas et Nuncios vidimus laeta mente, et recepimus reverenter intuitu destinantis, gaudentes quamplurimum & ingenti laetitia in Domino exultantes, quod sicut eorundem Nunciorum patefacit assertio, plene vigetis corporea sospitate, ac vobis ad gratias quas sufficimus assurgentes, ex eo quod noster regnique nostri status salubris inest specialiter cordi vestro. Sane reverentissimam personam vestram antequam montes transeatis videre, ac colloquium cum eadem babere vestraeque Coronationis solempniis interesse, si commode fieri posset, gratissmum novis foret; set ad hoc personam nostram quam vestrae Sanctitatiis benevolentia novit multis vexationibus fatigatam accedere, aut etiam Edwardum filium nostrum, Praelatorum, & aliorum Magnatum virorum prudentium decenti Comitiva vallatum mittere, pro quo sicuti et pro nobis conductum à Rege Franciae juxta ordinationem Magnatum & Procerum Regni nostri primitus oporteret habere, brevitas temporis non permittit, quoniam expedire non credimus quoquomodo, quod accessus vester ad Curiam Romanam differatur, sed potius quantum honestati vestrae congruet maturetur. Et proculdubio admodum praegravamur, quod requisitionem & voluntatem vestram non possumus in hac parte, juxta nostri cordis desiderium adimplere: ad vestra siquidem beneplacita et mandata prosequenda pro viribus et complenda nos vestra sancta Paternitas devotos semper inveniet, et paratos. Vestrae igitur Sanctitati, de qua fiduciae plenitudinem obtinemus, devotistime supplicamus, quatinus praemissis clementi meditatione pensatis, tàm nos quàm praedictum natum nostrum super hoc habere dignemini excusatos, sicque Nos, regnum nostrum, et nostros prosequi gratiose quod vestrae benignae pietatis affectum, quem vos ad personam nostram longa experientia habuisse percepimus, de bono in melius continue augeri effectualiter senciamus. Ad haec, circa promotionem negocii Terrae Sanctae menti nostrae praecipue insidentis, cujus statui miserabili fore compatiendum non indign conspicitur, eo libentius pietatis vestrae clementiam excitamus, quo ad subveniendum eidem propositum vestrum versari intimius credimus et tenemur. Super quo et aliis, quae dictorum Nunciorum vestrorum legationem contingunt quibus nostram aperuimus plenius voluntatem, dignetur eisdem Providentia vestra fidem indubiam adhibere. Caeterum quosdam Praelatos & Magnates alios regni nostri cum potestate plenaria & specially mandato ad vestram praesenciam reverendam in brevi proponimus destinare, ad faciendum, approbandum et recipiendum ea omnia quae super praemissis pro nobis et saepedicto nato nostro vestra Sanctitudo viderit ordinanda, et quae nos et idem filius noster faceremus, seu facere possemus si nostra adesset praesencia personalis. Sanctissimam personam vestram conservet altissimus ad regimen Ecclesiae suae Sanctae per tempora prospera & longaeva. Dat. apud Westm. 4 die Octobris, Anno regni nostri 33.

This Epistle he soon after seconded with these ensuing Messengers, Proctors and Procurations which he dispatched to him concerning the several affairs specified in them, who presented him with the premised gold plate for his Chamber; the more easily to obtain the Kings desires.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. Divina Providentia Sacrosanctae Romana ac Universalis Ecclesiae Summo Pontifici; Edwardus ejusdem Gratia, &c. devota pedum oscula beatorum. Ex sincerae dilectionis affectu quem ad nos magna experientia vos habuisse et habere probavimus, de quo vestrae Sanctitati quas possumus graciarum referimus actiones, inducimur ad vestrae liberalitatis januam audacius pulsandum, et paternae subsidium bonitatis, confidentius requirendum; Dilectos igitur & fideles nostros venerabiles patres Walterum Coventr. & Lychf. Thes. nostrum, & Willielmum Wygorn. Episcopos, Henr. de Lacy Comitem Lincolniae Consanguineum nostrum, Hugonem le Despenser, Amaneun. de Lebreto, Ottonem de Grandisono Milites, Magistros Johannem de Benstede Scaccarii nostri Cancellarium Sarisberien. Robertum de Pickering Eborum, Bartholomaeum de Ferentino London, & Philippum Martell Cicestren. Ecclesiarum Canonicos, ad praesentiam vestrae beatitudinis destinantes, devotis eidem precibus supplicamus, quatinus mentis nostrae desideria Benignitati vestrae per ipsos vel aliquos ex primo nominatis ipsorum vivae vocis oraculo, exponenda benign audire, benevolentiaque paterna exaudire. Nos si quidem mandatis vestris totis semper viribus obedire cupimus, beneplacitisque (Sanctitatis) vestrae proponimus sinceris affectibus complacere. Conservet vos Altissimus ad regimen Ecclesiae suae Sanctae per tempora prospera & longaeva. Dat. apud Westm. 20 die Octobris.

This Epistle and Procuration to the Pope, the King seconded with another to several Cardinals, thus recorded.

VEnerabili in Christo Patri Domino N. Dei gratiâ Ostiensi & Velletrensi Episcopo, Amico suo Karissimo; Edwardus eadem gratiâ Rex Angliae, &c. salutem, & sincerae dilectionis affectum. Venerandae Paternitati vestrae tanto libentius preces nostras porrigimus, quanto confidentius ipsas à dilectionis vestrae sinceritate intra exauditionis gratiam introduci speramus. Hinc est quod cum dilectos & fideles nostros venerabiles Patres Walterum Coventr, & Lychf. Thes. nostrum, & Willielmum Wygorn. Episcopos, Henr. de Lacy Comitem Lincolniae, Consanguineum nostrum, Hugonem le Despenser, Amanenum de Lebrete, Ottonem de Grandissono Milites, Magistros Johannem de Benstede Scaccarii Cancellarium Sarum, Robertum de Pickering Eborum, Bartholom um de Ferentino London. & Philippum Martell Cicestren. Ecclesiarum Canonicos, ad Sanctissimi Patris Domini C. divina Providentia Summi Pontificis, pro quibusdam arduis nostris, regnique nostri negotiis vestrae benevolentiae per eosdem vel eorum aliquos exponendis, praesenciam destinamus, amicitiam vestram de qua plene confidimus, affectuose requirimus & rogamus, quatinus negotia memorata favore propitio commendata velitis habere, et ut celerem et optatum expeditionis effectum vestro mediante juvamine sorciantur, opem impendere ac operam efficaces, mandantes nobis cum fiducia si qua pro vobis aut vestris volueritis nos facturos. Dat. apud Westm. 20 die Octobris.

Eodem modo scribitur pluribus Cardinalibus. Dat. ut supra.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. divina Providentia Sanctae Romanae ac Universalis Ecclesiae Summo Pontifici; Edwardus eadem gratiâ Rex Angliae, &c. devota pedum oscula beatorum. De circumspectione & fidelitatis intimae puritate dilectorum & fidelium nostrorum Henr. de Lacy Comitis Lincoln. Hugonis le Despenser, Amanen. Domini de Lebreto, Ottonis de Grandissono, fratrum Thomae de Jorz, & Johannes de Wrotham de Ordine Praedicatorum, Johannes de Benestede, & Magistri Philippi Martell exhibitorum praesencium fiduciae plenitudinem optinentes, super quibusdam negotiis, honorem, statumque nostrum et Coronae nostrae tangentibus, quae valde insident cordi nostro, vobis mentem nostram decrevimus aperire. Sanctitati vestrae devotissime supplicantes, quatinus hiis quae praedicti Henricus, Hugo, Almenenus, Otto, Thomas & Johannes, Johannes & Philippus, septem, sex, quinque, vel quatuor eorundem quos praesentes esse contigerit, ex parte nostra super praefatis negotiis beatitudini vestrae expresserint viva voice fidem indubiam dignemini adhibere, ac ea votiva effectui juxta speratam fiduciam mancipare. Conservet vos Altissimus Ecclesiae suae sanctae per tempora prospera & longaeva. Dat. apud Westm. 27 die Mensis Octobris, Anno Gratiae 1305.

He likewise sent this Letter to the Pope for the canonization of Thomas de Cantelupe late Bishop of Hereford deceased, famous for sundry miracles, as was suggested, that so he and his Realm might enjoy the benefit of his prayers and intercession for them in heaven, according to the Superstitious Doctrine, practice, and Error of that ignorant age.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. divina Providentia Sacrosanctae Romanae ac Universalis Ecclesiae Summo Pontifici; Edwardus eadem gratia Rex Angliae, &c. devota pedum oscula beatorum. Pium & Justum esse cenfetur, ut sicut Gloriosus Deus in Sanctis suis & in Majestate mirabilis, fide les ministros suos magnificat, altis decorat honoribus, & caelestis efficit beatitudinis possessores in coelis; ic & sacrosancta Romana Ecclesia vestigia ipsius prosequens, eos ad quorum memorias ipse Deus suae virtutis potentiam manifestat, signa ac prodigia faciens pro eisdem, dignae venerationis officio laudari, glorificari, & studiis sollicitis honorari efficiat in terris, ut per hoc fides catholica roboretur, et idem altissimus qui laudavilis est in secula, glorificetur amplius et laudetur, ac ex hoc salutis nostrae causam misericordius & miserabilius operari dignetur. Cum itaque Thomas dictus de Cantilupo Ecclesiae Herefordensis Antistes, qui nobili exortus prosapia, dum carnis clausus carcere tenebatur, pauper spiritu, mente mitis, justitiam sitiens, misericordiae deditus, mundus cord, vere pacificus prout firmiter recolimus nos expertos, utpote cujus apud nos diu, & laudabilis conversatio & gloriosae vitae insignia, ex multa familiaritate quam nobiscum habuit eadem fuerunt evidentius nobis nota, quod sanctitatem vitae & ipsius conversationem laudabilem cernebamus, quemadmodum degens in seculo magnis pollebat meritis, nunc veniens in coelo, magnis corruscare miraculis dinoscatur, in tantum, quod ipsius meritis et intercessionibus gloriosis, lumen caecis, surdis auditus, verbum mutis, et gressus claudis, et alia pleraque beneficia ipsius patrocinium implorantibus coelesti dextera conferuntur, de quorum miraculorum corruscatione multiplici nonnullis de regno nostro certitudinaliter innotescit. Nos attendants per Dei gratiam fideles in Christo, nosque praecipue, et populum regni nostri ejus posse suffragiis adjuvari, ut quem familiarem habuimus in terris mereamur habere patronum in coelis; Sanctitati vestrae devotissime supplicamus, quatinus tantam lucernam absconsam sub modio remanere diutius non sinentes, set eam mandantes super Candelabrum collocari, hiis qui sunt indomo Domini solatium praebituram, dignemini ipsum ascribere Sanctorm Cathologo venerando, ut ejus praecibus Dominus exoratus gratiam in praesenti, et gloriam nobis praebeat in futuro. Conservet vos Altissimus ad regimen Ecclesiae suae sanctae per tempora faeliciter longiora. Dat. apud Westm. secundo die Novembris, Anno regni nostri 33. Whereupon he was accordingly Canonized for a Saint.

King Edward having formerly denied upon mature deliberation with his Council, to admit of the Popes provisions to a prebendary in the Cathedral at York, for which several Cardinals had importunately written to him, as being prejudicial to his Crown, dignity, contrary to his Royal Oath, and of dangerous consequence, as he had formerly informed them, thought fit to remind them thereof by this new Letter, for fear they should cross, and not promote his Proctors affairs, then sent by him to the Pope and Court of Rome.

VEnerabili in Christo Patri Domino L. Dei gratiâ Albanensi Episcopo, Amico suo Karissimo; Rex, &c. salutem, & sincerae dilectionis affectum. Literas vestras per quas pro Francisco Nepote faelicis Recordationis Bonifacii Papae octavi super quadam Praebenda in Ecclesia Eborum, quàm dudum cuidam de Clericis nostris contulimus jure nostro, specialiter nos rogastis, affectione plena recepimus, ipsarumque tenorem intelleximus, diligenter desiderantes itaque vestris favere precibus, quatinus poterimus bono modo negotium praedictum per illos de Consilio nostro plene examinari & discuit fecimus cum diligentia studiosa, ad sciendum si possent viam aliquam invenisse per quam absque praejudicio juris nostri Regii, et Coronae nostrae Angliae laesione, possemus annuere votis vestris. Verum post longum inde inter eos habitum consilium et tractatum, eisdem pluribus rationibus videbatur, quod in grave praejudicium et manifestum nostri et haeredum nostrorum, et exhaeredationem ac enormem Coronae nostrae Regiae (cujus jura illaesa in omnibus observare vinculo juramenti astringimur) cedere laesionem, si vestris adquiescerimus precibus supradictis. Cum igitur praemissis obstantibus ad praesens fieri nequeat quod rogastis, Paternitatem vestram affectuose requirimus et rogamus, quatinus nos in hac parte habere velit vestra grata benevolentia propensius excusatos; Non enim credimus, quod ad faciendum aliqua quae in enervationem Iurium Coronae nostrae aliqualiter redundarent, seu ex quibus Iuramenti nostri praedicti possemus, quod absit, incurrere laesionem, vestrae nobis fidelitatis integritas et amicitiae puritas suaderent. Dat. apud Brustwock 3. die Novembris.

Eodem modo scribitu Domino Francisco Sanctae Mariae in Cosmedyn Diacono Cardinali. Dat. ut supra.

Pope Clement so highly resented the Kings opposition of his Predecessors and his own Papal Provisions to this Italian, the Bishop of Biblis, and others in England, that he sharply reprehended him for, and advised him speedily to reform it, in the close of his succeeding Bull. To whom the King fent this new Procuration for settling peace, and relief of the Holy Land.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. divina Providentia Sacrosanctae Romanae ac Universalis Ecclesiae Summo Pontifici; Edwardus ejusdem gratiâ Rex Angliae, &c. devota pedum oscula beatorum. Attendentes pium et laudabile vestrae Sanctitatis propositum circa promotionem negotii Terrae Sanctae, quod tanto ad effectum posse Deo auspice faeliciorem perduci speramus, quanto inter Reges et Principes, caeterosque Nobiles et Magnates Christi fideles vinculum majoris unitatis et concordiae purioris cartitatisque fervidioris per vestrae circumspectionem clementiae fuerit inductum et fortius stabilitum. Quamobtem inter Serenissimum Principem Dominum Philippum eadem gratia Francorum Regem, & Nos, successoresque suos et nostros solidam concordiam, caritatem fervidam, pacemque firmam continuari faeliciter et augeri ex intimis affectantes, dilectos & fideles nostros venerabiles patres Walterum Coventr. & Lychf. Thesaur. nostrum, & Willielmum Wygorn. dicta gratia Episcopos, Henricum de Lacy Comitem Lincoln. Consanguineum nostrum, Hugonem le Despenser, Amanenum de Labreto, Ottonem de Gradissono Milites, Magistros Johannem de Benstede, Sca carii nostri Cancellarium, Sarisberien. Robertum de Pickering Eborum, Bartholomaeum de Ferentino London. & Philippum Martell. Cicestr. Ecclesiarum Canonicos, de quorum circumspecta prudentia & fidelitate probata plenam fiduciam optinentes, Procuratores nostros & Nuncios speciales ad vestrae Sanctae Paternitatis praesentiam destinamus. Dantes eisdem vel septem ex ipsis primo nominatis, aut quinque de dictis septem, plenariam potestatem et speciale mandatum super passagio Terrae sanctae praedictae tractandi, ordinandi, conveniendi, concordandi et pasciscendi, necnon faciendi, approbandi et recipiendi pro nobis, et nostro nomine ea omnia quae ad solidam concordiam, caritatem et pacem inter praefatum Regem et nos, ac alia quae ad animae nostrae salutem, et ad nostrum regnique nostri commodum et honorem, praestante Domino, vestra beatitudo duxerit ordinanda, praestandique in animam nostram quodlibet genus liciti Sacramenti, ac faciendi, et expediendi omnia alia et singula quae nos faceremus, seu facere possemus si personaliter adessemus, etiamsi mandatum exigant speciale. Ratum habituri & firmum quicquid dicti Procuratores, vel septem ex ipsis primo nominati, aut quinque de dictis septem nostro nomine fecerint in praemissis, & praemissa tangentibus quoquomodo. Et haec Sanctae Paternitati vestrae & omnibus quorum interest, aut interesse poterit in futur. significamus per nostras Patentes Literas sigilli nostri munimine consignatas. Dat. apud Westm. 15 die Octobris, Anno Domini 1305. Regni vero nostri 33.

The Pope finding some obstructions in the Treaty before him, (which hindered the conclusion of this much desired Peace between both Crowns) by some of King Edwards Articles and Proctors, thereupon sent this ensuing Bull unto him, for the prorogation of the former Truce to a longer day, and new powers to new Commissioners for settling a final Peace between them; in the close of which Bull (the Original whereof I met with in the White Tower) he sharply reprehends the King for opposing his Papal Provisions to Ecclesiastical prefermente in England, and other Innovations of the Roman See, advising him to reform them.

CLemens Episcopus, Servus servorum Dei, Charissimo in Christo filio Edwardo Regi Anglorum illustri, salutem & Apostolicam benedictionem. Regalem volumus excellentiam non latere, quod in Termino Quinden. festi proximo praeteriti nativitatis beatae Mariae virginis prorogato super tractatu pacis inter te, fili charissime, ac charissimum in Christo filium nostrum Philippum Regem Franciae illustrem, quos per dispendiosa & periculosa dissidia invicem disjungere charitatis aemulus studuit, divina suffragante gratia reformandae, tam tui quam ejusdem Regis nuncii se coram nobis praesentare curarunt, & subsequenter mandatis suis exhibitis hinc & inde, praefati tui nuncii quosdam articulos super quibus petierunt procedi ante omnia tradiderunt; tandem vero visis per partem alteram ipsis articulis, & circa tractatum praedictum nonnullis per utrosque nuntios propositis & petitis, quia praelibati tui nuntii absque tua conscientia, vel consilio aliorum majorum nunciorum tuorum certis ex causis ulterius procedere omiserunt, & terminus instantis Nativitatis Dominicae usque ad quem noster super hiis juxta formam Treugarum debebit durare tractatus sic instet, quod minime praesumitur posse interim tractatus hujusmodi terminari, cum utriusque praedictis nunciis deliberavimus instare apud te dictumque Regem, super prorogatione ipsius termini ulterius facienda, & medio tempore aliquos ex eis de tuo & dicti Regis sanguine descendentes, quosque certificati fuerimus super hoc remanere in Curia, ne forsan vulgaris habeat opinio, tractatum fore ruptum, & propterea occasionem aliqui, qui pacem odientes libenter nutrirent discordiam, assumere valeant malignandi. Quocirca Regiam rogamus magnificentiam, & exhortamur in Domino Jesu Christo, quot et quanta mala Deo displicibilia et exosa, totique Christianitati et fidei Catholicae nociva non modice produxerunt guertae praeteritae, ac producere (nisi pacis Deo grata concordia, eo donante, supervenerit) imposterum verisimiliter ex mentur, inter pectoris claustra Regii pia consideratione revolvens, et ad ipsam concordiam affectibus sinceris intendens, ab eodem instan i festo Nativitatis Domini usque ad unum annum velis hujusmodi tractandi terminam prorogare, ac etiam ordinare, quod alii solennes nuncii, qui potestate sufficienti suffulti, tractatum hujusmodi rationabilem subire, ac euam usque ad faelicem ex •• um prosequi velint ac valeant, infra certum terminum ad nostram praesentiam transmittantur, super quibus omnibus nos celeriter infra instantia festa beatorum Nicholai vel Thomae Apostoli ad longius, ut ea possimus significare parti alteri, curet Serenitas Regia per suas literas efficere certiores; scituri es pro certo, fili dulcissime, quod sincere secundum Deum et justitiam, et absque scintilla partialitatis cujustibet, super tractatu pacis ejusdem, quam ferventibus affectamus desideriis, intendimus procedere, sicut etiam tui praedicti nuntii evidenter percipere super hiis quae acta sunt hiis diebus praeteritis potuerunt: & nihilominus dilectus filius Magister Andraeas de Offord Juris Civilis Professor, Clericus & Nuncius tuus, quem pro praemissis seriosus & fidelis explicandis ad tuae sublimitatis praesentiam ire personaliter, & ad nos cum responsione redire celeriter volumus, refer poterit viva voice. Porro quia Treugarum observatio multa potest afferre proculdubio commoda faelici prosecutioni & perfectioni tractatus praedicti, et eorum violatio si (quod absit) contingeret incommoda varia ministrare, precibus & exhortationibus nostris adjicimus, ut tua magnitudo Regia ease juxta formam ipsarum in quibus inter caetera infrascripta clausula & inserta mandet & faciat inviolabiliter observari, & revocari▪ quae forsan in partibus Britanniae vel alibi fuerit in contrarium attemptata; cum praefata Rege Franciae super eisdem faciendis & complendis mittendo sibi articulos nobis per nuntios tuos praedictos oblatos cum tenore clausulae praelibatae scribamus, sicut aliàs, & super observatione treugarum ipsarum & revocandis attemptatis, si quae forent in contrarium plenis affectibus scripserimus: indubie supponentes, quod haec effectualiter complebuntur, & hoc etiam nobis ejusdem Regis nuntii promiserunt; & ulterius ibidem inter nos & ipsos extitit prolocutum, quod ut treugae ipsae melius & inviolabilius absque violatione qualibet observentur, de voluntate Regis ejusdem procedet, & hoc credunt obtinere cum ipsi si ad hoc tua fili percarissime concurrerit voluntas, quod nos ease authoritate nostra de utriusque vestrum consensu et voluntate observari tenaciter faciamus, quae tuis praefatis nunciis duximus explicanda. Clausulae vero praedictae series dinoscitur esse talis. Item si aliqui in Vasconia vel alibi durantibus dictis treugis moveant guerram, interim vicino vel inimico suo alterius existenti, quod dicti Reges se interponere non habeant per se vel alium direct vel indirecte, & quod propter haec Treugae praedictae non frangantur, & laborabunt been absque frande & diligenter Reges praedicti quod subditi unius partis non faciant guerram durantibus treugis praedictis subditis alterius part is in Vasconia vel Britannia. Caeterum, fili amantissime, quaedam super aliquibus aliis, & praesertim novitatibus quas audivimus fieri & muluplicari (proh dolor!) contra provisos per sedem Apostolicam in partibus regni tui, praefato Clerico et Nuncio tuo secrete imposuimus tuae Celsitudini verbo tenus explicanda, eandem Celsitudinem per Dei misericordiam obsecrantes, ut super reverentia et devotione sacrosanctae Romanae Ecclesiae matris tuae, progenitorum tuorum clarae memory Regum Angliae, qui velut Principes Catholici et devoti eam honorare laudandis et meritoriis operibus studuerunt, vestigiisinhaerendo, rejectis et spretis malorum hominum, qui sua super hoc in tuae salutis, honoris et famae dispendium propria venari commoda satagunt, sinistris et fraudulentis suggestionibus et consiliis venenosis ea, quae minus decenter contra honorem sedis Apostolicae attemptata quoquo mode fuerunt in bac parte, pie, favorabiliter et benign revocare procures: praefato Clerico, & nuntio tuo fidem credulam super hiis & aliis per nos eidem impositis, ut praemittitur nihilominus adhibendo. Dat. Avinion. 17. Kal. Novembris. Pontificatus nostri Anno secundo.

The King this year sent this Certificate and Letter to this Pope of the unanimous election of William de Grenefeld (his Clerk and Chancellor) to be Archbishop of York, whose merits he therein highly applauds, desiring the Pope speedily to confirm and consecrate him, being long delayed by his predecessor.

SAnctissimo in Christo Patri Domino C. divina Providentia Sanctae Romanae ac Universalis Ecclesiae Summo Pontifici; Edwardus eadem gratiâ Rex Angliae, &c. devota pedum oscula beatorum. Vacante nuper Ecclesia Ebora ensi & suae viduata Pastore, Decanus & Capitulum ejusdem Ecclesiae ad electionem de futuro praeficiendo Pontifice procedentes, inter alios quos ad ejusdem Ecclesiae regimen utiles fore conspexerunt ad personam dilecti Clerici et Cancellarii nostri Magistri W. de Grenefeld Ecclesiae praedictae Canonici suae considerationis intuitum direxerunt, & ipsum concorditer eligerunt in ipsius Ecclesiae Archiepiscopum & Pastorem; Nos autem ejusdem Electi, cujus altitudo. Consilii, assiduis, scientia literalis, & industria circumspecta ad quaelibet agenda salubriter dirigenda, necnon & nobis ac regno nostro dinoscitur esse perutilis, commodi & honoris desiderantes augmentum, Sanctitati vestrae omni qua possumus instantia supplicamus, quatinus praemissis clementi meditatione pensatis, praefatum Electum qui pro confirmationis et consecrationis munere Deo propitio favorabiliter obtinendo ad praesentiam vestrae dominationis accedit, Apostolici favoris praesidio dignemini prosequi, et juxta speratam fiduciam celeriter atque faeliciter expedire. Firmiter enim speratur & creditor, quod per solertem memorati Electi industriam & evidentem praerogativam virtutum ipsius, in Spiritualibus & temporalibus utilia & salubria suscipiet incrementa, quodque per votivam praefectionem illius plus providebitur eidem Ecclesiae quàm personae. Conservet vos Altissimus ad regimen Ecclesiae suae sanctae per tempora prospera & longiora. Dat. apud Linc. 31. die Decembris, Anno regni &c. 33. Hereupon the Pope to gratify the King, receiving a great sum of money from Grenfeld, speedily confirmed, consecrated, and dismissed him.

Thomas Stubs in the life of Grenefeld, informs us; Hic autem Wilhelmus die Veneris 6. non. Decembr. à fratribust suis Eboracensis Ecclesiae Canonicos, in Pastorem canonice electus, Curiam Apostolicam causa consecrationis expetiit; ubi cum