Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2
GLoriosissimo Principi & in Christo amantissimo Domino, ac piissimo patri Domino Henrico, Dei gratia illustrissimo Regi Angliae, Domino Hyberniae, Duci Aquitaniae, sui devoti & supplices servuli & alumpni, Frater H. Fratrum minorum in Anglia, minister humilis, cum universo Capitulo eorundem Oxoniae celebrato, quicquid salutis & prosperitatis, gratiae & gloriae optari potest tantae benignitati. Cum à primo ingressu Ordinis nostri in terras vestro Regimini & Dominio subjectas, clementiam vestram nobis semper invenerimus in omnibus favorabilem & benignam, Ita ut indefessa largitatis munificentia in omnibus Casibus utitur, hujus vitae mortalis transitoria necessitas quantumvis viles & abjectos, de vestrae liberalitatis habundantia, tanquam pater filios sustentare non cessaveritis et fovere, contra calumpniantes & persequentes defendere, & obtrectantibus ex zelo pii amoris, disertis rationibus, juxta datam vobis coelitus industriam, & efficacibus excusationibus obviare, & ut sub compendio dicamus, ab omnibus semper malis protegere, et in bonis promovere; Non sufficit nostra mendicitas juxta condignum persolvere gratias, nec quicquam rependere vestrae Celsitudinis tantae bonitati, sed Dominum à quo bona omnia procedunt, qui quod uni ex minimis suis fit, sibi fieri protestatu • , totis cordium medullis indefessa precum instantia pro vobis supplices unanimiter exoramus, ut a vestra dominatione naxia semper depeslat, et omnia vobis profutura concedat. Sane inter omnia vestrae pietatis beneficia, praecipuum et excellens reputamus, sic et Christo Jesus Domino nostro reputari indubitanter arbitramur, et ad gloriam Divini nominis pro animarum procuranda salute, quod Domum nostri Ordinis apud Sanctum Eadmundum in area vestra propria, ubi fratres in non modico numero Domino servientes et Sancto Eadmundo, doctrinam praedicantes, salutaria consilia tribuentes, ac pro vobis et vestris orantes, commorari poterunt, firmo decreto authoritate et virtute Regia collocatos, sicut evidentius Chartae Regiae declarabant, solempnis missio Justiciariorum à latere vestro firmavit, et patentium literarum Regalium tenores quae ad memoriam praesentibus et futuris in testimonium habentur et apertissime protestantur. Hoc itaque quod ab initio fratres fieri optaverunt, ob hoc praecipue & solum, quod locus ill efficaci auxilio medelae spiritualis ad expurgandas spurcitias plurimum indigebat; Apostolicam sedem adierunt, obtinueruntque primum Monitorias Abbati et Monachis directas, ut fratres benign sustentarent, omnibus pro impensis: postea increpatorias inde retulerunt, et iis pro nihilo ductis, demum procur • tibus fratribus ab eadem Sede efficacia privilegia, —cum aliis literis Papalibus Monachis directis, cum cogentissimis praeceptis et executione potenti sunt obtenta. Quin haec omnia praefati Monachi aspernentes, in nullo penitus mandatis postpositis de suscipiendis juribus animarum et sustiuendis, parere voluerunt; donec Deus, in cujus manu sunt corda Regum, cor vestrum igne sui amoris accensum, ad illud converteret, ut per manus vestras operaretur jam ad salutem animarum in terra vestra. Scimus enim & pro certissimo tenemus, quod nisi▪ vestrae potestati vel clementiae pietas affuisset, nihil omnino de tam salutari re fuisset actum, quod ineffabiliter Dei ad gloriam, et ad laetitiam peccatoribus adveniat, toti populo ad salutem, vobis ad honorem in terris, et ad cumulum gloriae cedet in excel • is; Ideoque pauperum amantissime pater! absit à vestrae bonitatis constantia, opus negligere tantae pietatis, sed amore Dei sapienter recogitet mansuetudo vestra—qui creduntur in mundum, potestate, sapientia & benignitate sua, ipsum indefessa longanimitate bonitatis suae sustinet & gubernat, nec unquam deserere dignetur. Hoc namque nunc intelligere debent Reges terrae, ut tanquam filii carissimi, devotis cordibus disciplinam patris coelestis apprehendere, ut in sustentandis nobis, id ipsum, ab ipsis ad Dei cultum et animarum medelam pia devotione facta sunt, sic ipsum indesinenter imitentur in terris, ut cum ipso perpetuo regnare mereantur in coelis; Quod unanimiter petimus, servi a Domino, a Patre filii, humiles ab Excelso, & humiliter requirimus totis cordibus sicut audemus, quatinus ad confortanda & confirmanda penitus in devotione ad Dominum pro nobis, devotorum corda servulorum vestrorum de throno Regiae Majestatis praecipere dignemini, novas literas patentes exire ad Sanctum Eadmundum publicandas, quibus plenius innotescat universis, Domum nostrae Ordinis pro perpetua stabilitate mancre vultis, et ab haeredibus vestris Regibus Angliae, pro vestra et eorum et antecessorum vestrorum salute, ad Dei gloriam et beati Eadmundi meritum et honorem, ibi d • bet, juxta quod a vobis praeceptum est, fratribus Ecclesiam fieri, perpetuo protegi ac defendi. Tantum si placet Dei intuitu, & salutis animarum, nostraeque mendicitatis obtentu facientes, ut & divinae propitiationis, qui pro recuperandis animabus perditis mori dignatus est, habundantiorem gratiam conquirere, & paupertatis nostrae devotionem vobis indissolubiliter astringere merito debeatis. In Dignitatis vestrae prosperitate conservet (Vos) nobis Deo & populo suo per tempora longiora.
About the 43 d . year of King Henry the 3 d . Thomas Lidel Bishop of Dune in Ireland being oppressed and distrained by the Earl of Ulster, for refusing to appear and answer in his Court, to the prejudice of the Kings Crown and Dignity, and violation of his Oath of Fealty to him, sent his Archdeacon to the King with this Epistle, imploring his Royal assistance and relief against these vexatious oppressors; wherein he asserts, that it is the principal part of Regal Dignity to defend the Church, and restrain the disturbers of Ecclesiastical Liberty, which he earnestly presseth him to discharge in his particular Case, to prevent the mischiefs therein specified, and prevent his recourse to the Court of Rome, there to seek for redress; which Letter I discovered in the While Tower.
EXcellentissimo viro & Domino suo reverendo H. Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hyberniae, & Duci Aquitania; Th. Divina miseratione Dunen. Ecclesiae Minister humilis, salutem & orationum suffragia. Cum ad Regiam pertineat dignitatem Ecclesias defensare, Ecclesiasticaeque libertatis perturbatores compescere; Nos quoque qui vobis fidelitatis fecimns Sacramentum, per Dominum Will. de Bourg Com. Ulton. novis & indebitis exactionibus quas nunquam aliquis praedecessorum nostrorum alicui Com. hactenus facere consuevit, hiis diebus indebite opprimimur & gravamur: Et quod in praejudicium Regiae dignitatis vestrae, et Sacramenti quo vobis et Coronae vestrae sumus astricti laesionem, in Curia ipsius Com. respondere nolumus sicut nec tenemur, terras ad Crociam nostram pertinentes nobis in Curia sua adjudicavit, ac Maneria nostra spoliavit bonis nostris. Quare Dom. A. Archidiaconum nostrum, praesentium bajulum nostrum & Cleri nostri procuratorem et Nuncium ad vestrae transmittimus refugium: Excellentiae vestrae humiliter ac devote in Christo supplicamus, quatinus qualiter praedecessores nostri Dunen. Episcopy pro salvandis Regiis libertatibus adversus Comites Ulton. stare consueverunt, et quos labores pro Regiis negotiis sustinuerunt ad memoriam, si placet, revocantes, Dom. Archid. in hiis quae vestrae Majestati pro nobis et Clero nostro plenius explicabit benign exaudire, et gravaminibus quae nobis inj • ste inferuntur, remedium exhibere dignemini opportunum. Pro Jesus Christi nomine, et animae vestrae salute salubriter prospicientes, quod magnificum nomen vestrum, quod à primo adventu Anglicorum in Ulton. tam reverenter hactenus recitatur in singulis Missis per Dunen. Dioc. celebratis, nbi plures quam alicubi in Hybern. infra tantae terrae spacium usque ad haec tempora habundant Sacerdotes et Religiosi, pro defectu defensionis debitae a tam salubri memoria non cesset, quod absit. Si enim in hiis nostris pressuris celerius remedium nobis vestra non adhiberet Magnificentia, oportet nos Monasteria nostrae Dyoc. desolatata, et Maneria nostra vasta, et totam Dyoc. relinquere interdictam, et quatinus poterimus Curiam Romanam adire pro remedio ibidem perquirendo. Valeat et vigeat Excellentia vestra diu et been in Christo.
In the Plea-Rolls of Pasch. & Mich. 43 H. 3. (in the Tower) I find these Suits and Attachments brought for prosecuting and holding Suites in Courts Christian, against the Kings Prohibitions.
Decanus Sancti Pauli London. & Magister R. Officialis Episcopy London. attachiati fuerunt ad respondendum Humfredo de Rubbeswurth de placito, quare tenuerunt placitum in Curia Christian. de catallis, &c. quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et unde idem Hugo queritur, quod ipsi tenent placitum in Curia Christianitatis inter ipsum & Abbatem de Waleden. & Galfrido de Lucy, occasion executionis Testamenti W. Comitis de Maundevill. de quodam debito C. librarum, qui debebatur S. Archiep. Cantuar.
Et Decanus & Officialis veniunt & dicunt, quod re vera ipsi Executores traxerunt eum in placitum coram eis de quibusdam articulis cujusdam compoti reddendi de quodam Manerio quod traditum fuit pro praedicto debito: & de articulis illis processum fuit usque ad sententiam, & quod ipse consensit in eos; et cum perventum fuit ad judicium, tunc primo protulit breve de Prohibitione. Et quia Executores praesentes non sunt, ideo dictum est Judicibus, quod non procedant antequam Executores compareant. Et quia Abbas non venit, praeceptum fuit Vicecomiti quod attachiaret eum; & ipse mandat, quod cepit averia sua; ideo sicut prius attachiet eum, quod sit à die Sanctae Trinitatis in tres septimanas. Et quia Vicecom. mandavit quod Galfridus de Lucy nihil habet in Comitatu Midds. ideo attachietur in Com. Essex. quod sit ad eundem diem. Et dicit quod Ernaldus de Maundevill. unus Conquerentium non est pros. & ideo ipse & pl • g. sui de pros. in misericordia, scil. Will. de Maundevill. & Radulfus filius suus.
Ricardus de Merton per Attornatum suum optulit se quarto die versus Priorem de Coneham de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipse non venit. Et plures fecit defaltas. Ideo praeceptum est Vicecomiti, quod distringat eum per omnes terras, &c. Et quod de exitibus, &c. Et quod habeat corpus ejus in Crastino Sancti Johannes Baptistae.
Umfridus de Canc. Essoniator Roberti Haneworth. & Radulphus de Norff. Essoniator Innocen. —optulerunt se quarto die versus Radulphum Decanum Christianitatis Lincoln. Johannem oue la Barbe de Linc. & Sylvestrum de Lincoln. Capellarium de placito, quare secuti sunt placitum in Curia Christianitatis de catallis, &c. quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt. Et praeceptum fuit Vicecom, quod attach. eos, quod essent hic ad hunc diem. Et Vicecom. nihil inde fecit, sed mandavit quod praeceperat Ballivis libertatis Lincoln. qui nihil inde fecerunt. Ideo praeceptum est Vic. quod non omittat propter praedictam libertatem, quin attach. eos, quod sint in adventu Justic. Et unde Vic. mandavit, &c.
Nigellus de Langeford & Matild. de Gonsell opt. se 4 die verse. Magistr. Nicholaum de Stauneford de plac. quod cum idem Nicholaus in Curia Domini Regis, coram ipso Dom. R. apud Rading. attachiatus esset, M. de Havershager avuncul. praedict. Nigel. & fratr. praedict. Matild. cujus haeredes ipsi sunt; quare secut. fuit plac. in Curia Christianitatis de advocatione Ecclesiae de Gailburg, contra prohibitionem Dom. Regis. Et idem Nicholaus venisset in eadem Cur. & defendisset contra eundem M. & sectam suam, quod nunquam secutus est placitum in Curia Christian. contra prohibitionem Dom. Regis. Et inde vadiasset legem suam, & illam in eadem Curia Dom. Regis tenuisset. Et praeterea, in eadem Curia ei prohibitum esset, ne plac. illud ulterius sequeretur, ac ipse coram Iustic. in eadem Curia Dom. R. concessisset, quod plac. illud ulterius non sequeretur; imo quod penitus revocari faceret quicquid per ipsum in placito illo in Curia Christianitatis actum esset: Idem Nicholaus postea, contra Prohibitionem et Concessionem suam praedictam secutus est placitum illud in praefata Curia Christianitatis de advocatione Ecclesiae praedictae, ad exhaeredationem ipsorum Matth. et Matil. et in contemptum Dom. Regis manifestum. Et ipse non venit, &c: Et praeceptum est Vic. quod attach. eum, quod esset ad hunc diem. Et Vic. mand. quod Clericus est, et non habet laicum feodum per quod, &c. Et ideo mandatum est R. Episc. Coventr. & Lychf. quod faceret eum venire, &c.
In Placita Assisarum (in the Tower) coram Rogero de Thurkely & sociis suis, Itin. de Banco, anno regni Regis Henrici fil. Johan. 44. Kanc. I find these Suites and Attachments brought for prosecuting and holding Plea in Ecclesiastical Courts, of things whereof they had no Legal Conusance, against the Kings Prohibitions, to the prejudice of the Kings Crown, Dignity, and Subjects Liberties.
Henricus de Baynorth & Maugerus de Knoll optulerunt se 4 die versus R. Episcopum Lincolniensem de placito, quod esset ad hunc diem & ibi haberet Mathaeum Archidiaconum Buk. Johannem de Cumpton Officialis ejusdem Archidiaconi, Radulphum Decanum & Ranulphum de Neston, ad respondendum eis de placito, quare cum Magister Ranulphus de Neston Persona Ecclesiae de Preston in Curia Regis hic coram Iusticiariis recup. seisinam versus praedictos Henricum et Maugerum, de una virgata & sex acris terrae cum pertinentiis in Cunel. ut Jus Ecclesiae sua de Preston per servicium sustentandi quendam Capellanum, qui singulis septimanis imperpetuum divina celebraret in Capella de Cunel. quae subjecta est Ecclesiae praedictae de Preston: Ita quod iidem Henricus & Maugerus & haeredes eorum distringerent praedictum Ranulphum, et Rectores ejusdem Ecclesiae pro eodem servicio necessitate compellente: dicti Matthaeus, Johannes, & Ranulphus per eo quod idem Henricus & Maugerus praedictum Ranulphum praedictum servicium facere recusantem pro eodem servicio secundum consuetudinem Curiae distringerent, tenuerunt inde placitum in Curia Christianitatis inter ipsum Radulphum et praedictum Henricum et Maugerium in praejudicium Coronae et dignitatis Regis, et contra Prohibitionem, &c. Et ipse non venit, & habuit diem per Essoniatorem suum ad hunc diem. Postea attachiatus fuit per Griffinum Praepositum, & Radulphum le Messer. Ideo ponatur per meliores plegios, quod sit in crastino Sancti Johannes Baptistae. Et primi, &c.
Simon de Chendoz & Wilhelmus de Sherperell optulerunt se 4 die versus Personam Ecclesiae de Malketon de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et ipse non venit, &c. Et praeceptum fuit Vicecomiti quod attachiaret eum quodesset ad hunc diem. Et Vicecomes nichil inde fecit, set mandavit quod Clericus est, & quod non habet laicum feodum per quod potest attachiari: Et ideo mandatur Officiali Episcopy Eliensis, quod faciat eum venire à die Paschae in unum mensem per Bartholomaeum Baygnard. The like Suit there is Rot. 13. Kant. between other persons.
Alicia de Arnald optulit se 4. die versus praedictum Archiepiscopum Ebor. de placito quod esset ad hunc diem, & hic haberet Magistrum Alanum de Sexdecim vallibus ad respondendum eidem Aliciae de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipse Archiepiscopus non venit, &c. Summoneas, &c. ad andiend Judicium, attachietur quod sit ad praedictum terminum.
Praeceptum fuit Vicecomiti, quod attachiari faciat Nicholaum de Sancta Maria, ita quod haberet eum hic ad respondendum Domino Regi extra regnum suum existenti, dum ad custodiam & pupplica negocia regni assignaret dilectum Clericum suum Walterum de Merton, idem Nicholaus in contemptum ipsius Regis, et grave impedimentum negociorum suorum, inhiberi procuravit occasion cujusdam pecuniae quae non est de Testamento vel Matrimonio, ne aliquis sub poena Excommunicationis eidem Waltero communicaret, desicut pecuniae et catalla aliaque non sunt de Testamento nec Matrimonio, jurisdictionis dicti Dom. Regis sunt, et specialiter pertinent ad coronam et dignitatem suam. Et Vicecomes nichil inde fecit, set quod Wilhelmus Evorard de Clifton, & Petrus de Haukeston manuceperunt eum; ideo ipsi in misericordia. Et praeceptum est Vicecomiti quod distringeret eum per omnes terras, &c. ita, &c. Et quod de exitibus, &c. Et quod habeat corpus ejus à die Paschae in quinde • i •• dies, &c.
Ricardus de Mucegros optulit se 4. die versus Ricardum de Boneham Officialem Archid. Wygorniensis de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &. Ricardus non venit, & fuit attachiatus per Ricardum le Engleys & Adam Couel. Ideo ponatur per meliores plegios quod sit in octabis Sancti Johannes Baptistae, &c.
Wilhelmus de Stokes, & Joel de eadem, optulerunt se 4. die versus Thomam le Butyller, Atrandum Taunton. Johannem de Cantilupo, Bartholomaeum de Pultingmore, & Brianum de eadem, de placito, quare praedicti Thomas & Magister Johannes tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de laico seodo praedictorum Willielmi et Joelis in Pultingmore, contra, &c. Et de placito, quare praedicti Bartholomaeus et Ricardus secuti sunt idem placitum in eadem Curia, contra Prohibit. &c. Et ipsi non venerunt, &c. Et praeceptum futt Vicecomiti quod attachiaret eos quod essent ad hunc diem. Et Vicecomes nihil inde fecit, eo quod praedicti Wilhelmus & Joel non invenerunt plegios de prosequendo: Et quia praedicti Wilhelmus & Joel fecerant Justiciariis securitatem de clamore suo prosequendo per Henricum de Bradek in Comitatu Essex. & Willielmum de Pavilly de Comitatu Surr. praeceptum est Vicecomiti quod attachiaret eos, quod sint in octabis Sanctae Trinitatis, &c.
Radulphus Aylwyn per Attornatum suum optulit se 4 die versus Robertum atte Wolde et Thomam filium ejus de placito, quare secuti sunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt, &c. Et plures fecit defaltas: Ideo praeceptum est Vicecomiti quod distringat eos per terras: Ita quod habeat corpora eorum in octabis Sancti Johannes Baptistae, &c.
The Dean and Chapter of Armach, during the vacancy of the Archbishopric, according to right and ancient custom, having examined and confirmed the Election of W. de Haya, made by the Kings license to the Bishopric of Coner, and he bringing them the Kings Letters Patents which certified it after due examination thereof, though for a time opposed by the Clergy of his Diocese, they returned the King this Certificate of their confirmation of it, in order to restore him his Temporalties.
EXcellentissimo Domino suo, Domino H. Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hiberniae, Duci Aquitaniae; sui humiles & devotissimi, Decanus totumque Capitulum Ecclesiae Archmachan. salutem, & tàm debitam quàm devotam cum orationum suffragiis in omnibus reverentiam. Cum Ecclesia nostra nuper per mortem venerabilis patris nostri bonae memory A. quondam Archiep. Archmac. pastoris solatio sit destituta, venerabilis vir W. de Haya Ecclesiae Coner. Electus accedens ad nostram praesentiam, utpote ad quos tum de jure, tum de antiqua et approbata sedis Archmac. consuetudine spectaut suffraganeorum ipsius sedis confirmationes, electionem de se factam in Ecclesia Coner. nobis praesentavit, cum literis vestris patentibus, in quibus electioni suae vestrum pium assensum Regium praebuistis, et electionem ipsius ipse et procuratores Cleri Coner. a nobis, sicut decuit, confirmari petierunt. Nos autem ydoneitatem personae ipsius Electi & utilitatem Ecclesiae Coner. considerantes, necnon & commodum vestrum ac regni vestri per ipsum Electum vobis in Hibernia factum & faciend. prout ex relatione Justiciariorum vestrorum & aliorum qui sunt de consilio vestro in Hibernia plenius intelleximus, de consilio quorundam suffraganeorum Ecclesiae Archmac. qui nobiscum praesentes fuerant, postquam quidam de Clero Coner. qui primo ipsi Electo et suae electioni contradixerant, cum a sua contradictione in hac parte penitus destitissent, electionem Ecclesiae Electi memorati in omnibus ratificantes, eam secundum (justitiam) cum exacta diligentia tam in forma quam in materia examinavimus; & quia electionem sic examinatam Canonice invenimus celebratam, eam exigente justitia confirmavimus. Hinc est quod vestram Regiam excellentiam in Domino exoramus, quatinus eidem Electo sic per nos confirmato, temporalia Episcopatus Coner. cum suis pertinentiis sine morae dispendio concedere dignemini. In cujus rei testimonium has literas nostro communi sigillo signatas, una cum sigillo Decani Sublimitati vestrae mittimus patentes. Dat. apud Pontem in crastino Sancti Vincentii Martyris, anno Domini M. CC. sexagesimo. Valeat & vigeat Excellentia vestra per tempora longiora.
Tom. 2. p. 976. l. 4. after Winton, add; In the Placita de Termino Paschae, anno 44 H. 3. (in the Tower) I found these ensuing Prohibitions and Attachments, for holding Plea of and prosecuting Suits in Courts Christian, belonging to the Kings Courts alone.
Johannes de Fosdich optulit se quarto die versus R. Episcopum Lincoln. de placito quod esset ad hunc diem, Et hic haberet Johannem Decanum de Walecroft Clericum suum, ad respondendum praedicto Johanni de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et Episcopus non venit, &c. et fuit attachiatus per Willielmum Praepositum de Norton, et Walterum Bate. Ideo ponatur per meliores plegios quod sit à die Sancti Michaelis in 15. dies, et ibi habeat, &c. Et primi, &c.
Ricardus Suthamton de Thormesby, Wilhelmus Northamton, et Ricardus Mortbarnd, per Attornatum suum optulerunt se quarto die versus Willielmum de Suthamton Canonicum Lincolmae de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem nostram, &c. Et ipse non venit: Et praeceptum fuit Vicecomiti quod attachiaret eum, quod esset ad hunc diem. Vicecomes nichil inde fecit, set mandavit quod praedictus Wilhelmus Clericus est, et non habet laicum feodum per quod potest attachiari. Et ideo mandatur Episcopo Lincolniae, quod faciat cum venire à die Sancti Johannes Baptistae in 15. dies. Et unde Vicecomes, &c. Consimile versus Vicarium Ecclesiae de Mudiford.
Christiana filia Thomae optulit se quarto die versus Magistrum Hugonem de Mortuo Mari, Magistrum Omerum de Cantuaria, & Hamonem Digge de placito, quare secuti fuerunt placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsius Christianae in Cantuaria, contra Prohibitionem, &c. Et ipsi nonvenerunt, &c. Et praeceptum fuit Vicecomiti quod attachiaret eos quod essent ad hunc diem. Et Vicecomes nichil inde fecit set mandavit, quod non habent laicum feodum, &c. Et testatum est, quod habent terras & tenementa, &c. ad sufficienciam, &c. Ideo sicut prius praeceptum est Vicecomiti quod attachiet eos quod sint à die Sancti Johannes Baptistae in 15. dies, &c. Et unde Vicecomes, &c. Et unde testator, &c.
Johannes le Fry optulit se quarto die versus Magistrum Galfridum Archidiaconum Cycestriae de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipse non venit, &c. Et primo fuit attachiatus per Walterum de Bagenore, et Nicholaum de Bekel. Et secundo per Robertum de Srivesbeme et Galfridum Boun. Ideo ipsi in misericordia. Et praeceptum est, &c. quod distringat eum per terras, &c. Ita quod habeat corpus ejus à die Sancti Johannes Baptistae in 15. dies. Et praedictus Johannes questus est, quod praedictus Magister perquisivit breve Domini Regis ad capiendum ipsum pendente placito in Curia hic. Inhibitum est Uicecomiti, quod occasion illius brevis de captione nichil faciat. Consimilis secta, versus Johannem Personam Ecclesiae de Undel. Consimilis per Herbertum de Wlrington versus Ricardum Personam Ecclesiae de Corn.
Robertus le Poer versus B. Archiepiscopum Cantuar. de placito quod esset ad hunc diem, & hic haberet Robertum Priorem de Faversham, & Radulfum de Estling. Clericos suos, ad respondendum ei de placito, quare praedictus Prior tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et Vicecomes nichil inde fecit, set mandavit, quod praeceperat Ballivis Archiepiscopi Cantuariae, qui nichil inde fecerunt. Ideo praeceptum est Vicecomiti quod non omittat propter libertatem praedictam quin summontat eum quod sit in octabis Sancti Michaelis, &c. Et unde, &c.
Simon de Pateshull, &c. versus Magistrum Michaelem Decanum de Arcubus London. de placito, quare tenet placitum in eadem Curia de catallis et debitis quae non sunt, &c. Et alterum mandatum fuit Archiepiscopo Cantuar. quod faceret eum venire, &c. Et Episcopus nichil inde fecit, nec breve misit. Ideo praeceptum est Vicecomiti Kanciae quod summoneat praedictum Archiepiscopum quod sit ad praefatum terminum.
Wilhelmus filius Philippi & alii, &c. versus Rogerum de Shipton & alios de placito, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de catallis, &c. contra Prohibitionem, &c.
Walterus Kaer & Rich. fil. ejus optulit se 4. die versus B. Archiepiscopum Cantuar. de placito, quod esset ad hunc diem, & haberet hic Michaelem Decanum de Arcubus London. Rich. de Clapham, & Willielmum Decanum de Depedal Clericos suos, ad respond. praedict. W. et R. de plac. quare praedicti W. et R. tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Lestamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et de placito, quare praedict. Will. secutus est idem plac. in eadem Curia, contra Prohibitionem nostram. Et ipse non venit, &c.
Wilhelmus de Sywel attach. fuit ad respond. Richardo le Fleming de plac. quare secutus est plac. in Curia Christian. de catall. et deb. quae non sunt, &c. contra Prohibit. &c. Et unde praedict. R. queritur, quod cum praedict. Will. traxisset ipsum in placitum in Curia Christian. coram Priore de Conynggesheved, exigend. ab ipso 40 s. & similiter Advocationem Ecclesiae de Erlondem; Et ipsi, &c. detulisset eidem Willielmo Prohibit. Dom. Regis, ne pradictum placitum sequeretur. Et praedict. Wilhelmus, spreta Prohibit. Dom. Regis, secut. fuit praedict. placit. in eadem Curia, ita quod fecit eum ab ingressu Ecclesiae suspendi, et postea excomm. Et dicit, quod deterioratus est, et dam •• m habet ad valenc. C. sol. Et inde producit sectam, &c. Et prohibitum est ne sequatur praedictum placitum.
Beuglos Brun appellate Radulph. Vimen, de morte Walteri fratris ipsius R. Et Radulpus venit; et super hoc venit quidam Magister Wilielmus de Capella Clericus W. Episcopy Exon. differrens liter as praedicti Episcopy, per quas idem Episcopus constituit ipsum ad petend. & recipiend. hic praedict. Radulphum Clericum suum ipsius Episcopy; Et petit ipsum tanquam Clericum. Et praedict. Beuglos quaesitus, si vellet sequi in Curia Christianitatis verse. praedictum Radulph. de praedicta morte? dicit quod sic. Et dictum est Magistro Willielmo, quod celerem justitiam exhibeat praedicto Beuglos. et quod certum diem ei praefigat. Et Wilhelmus praefixit eidem in crastino S. Trinitatis in Cathredrali Ecclesia de Exon. is ei liberatur. Et dictum est praedict. Beuglos. quod nisi celerem justitiam ei exhibeant, quod redeat, &c.
In Trinity Term, the same year, I find these Suites and Attachments of the same kind as the preceding.
Hugo le Bigod per Attornatum suum optalit se quarto die versus Godefridum Archiepiscopum Ebor. de placito, quod haberet ad hunc diem Magistrum Hugonem de Cantilupo Praecentorem Ecclesiae Ebor. Willielmum Archidiaconum Richemond. & Johannem de Hesel Clericos suos, ad respondendum eidem Hugoni de placito, quare iidem Praecentor et Archidiaconus tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de tertia parte advocationis Ecclesiae de Cottingham, contra Prohibitionem, &c. Et de placito, quare praedictus Johannes secutus est idem placitum in eadem Curia Christianitatis, contra eandem Prohibitionem, &c. Et ipse non venit; & plures fecit defaltas. Ita quod praeceptum fuit Vicecomiti, quod distringat eum per omnes terras, &c. Ita quod de exitibus, &c. Et quod haberet corpus ejus ad hunc di • m. Et similiter proeceptum fuit Vicecom. sicut aliàs, &c. quod distring. Richardum de Tauge, Johannem de Harhir, Robertum de Sinke, Willielmum le Bretun, Michaclem de Bermiteworth, Adam le Butil. Johannem de Chelray, Radulphum de Normanvill. Adam de Nawescapp, Johannem de Barkeston, Nigell. de Stockholt, & Henr. de Auston per terras, &c. Ita quod haberet corpora, &c. ad rec. &c. si Wilhelmus le Latimer quondam Vic. Ebor. per ultimum praeceptum ei directum de distriugendo praedictum Archiepiscopum per, &c. quod esset coram Justic. hic à die S. Hillar • in 15. dies anno r. H. 3. 40. et quod de exitibus terrarum et catall. suorum Domino Regi responderet, de exitibus terrarum et catallorum ipsius Archiepiscopi in Balliva sua; scilicet de bladis, catallis, redditibus, et firmis ad praedictum terminum respondisse potuit, circiter quadringent. vel quingent. marc. sicut praedictus Hugo dicit, vel non; de quibus Domino Regi nihil respond. sicut ei praeceptum fuit. Et similiter praeceptum fuit Vic. sicut aliàs, &c. quod venire faceret Thomam de Bella aqua, Willielmum de Richere Clericum, Radulphum fratrem ejus, & Hugonem de Lascy, quibus Wilhelmus le Latimer tunc Vicecomes Ebor. commisit Maneria ipsius Archiepiscopi de Shireburne et Cawod, et omnia bona in praedictis Maneriis inventa, prout idem Wilhelmus praefatis Iusticiariis suis apud Westm. mandavit ad respondendum Domino Regi de exitibus praedictis. Et ipsi non venerunt. Et Vicmandavit, quod praedictus Archiepiscopus districtus est per omnes terras, &c. in Baronia sua; scilicet, apud Shireburne, Wylton, Barton, Sotelay, et Cawod: Et quod eritus illarum terrarum committantur Roberto de Wyleby, Radulpho de Mileford, Thomae de Barkeston et Johanni de eadem, Willielmo de Geneldale in Fangefosse, Radulpho fil. Mariotae de eadem, Willielmo de Wodehall, Richardo le Caret de Beverlee, et Johanni de Lond. de eadem, Falconi de Sakesfend, et Willielmo fil. Willielmi de Beineton ad respondendum de exitibus praedictarum terrarum, set noluit permittere corpus suum attachiari. Et ideo sicut prius praeceptum est Vic. quod distring. eundem Archiepiscopum per omnes terras, &c. Ita quod de exitibus, &c. Et quod habeat corpus ejus a die Sancti Michaelis in tres septimanas, &c. Et precept. quod venire fac. praedictos Willielmum de Wyleby et alios, quibus videlicet exitus terrarum praedictarum commissi fuerunt, ad respondendum de eisdem ad eundem terminum. Et similiter quod distringat praedictos Thomam de Bella aqua, et alios quibus prius exitus Maneriorum praedicti Archiepiscopi de Shireburne et Cawod commissi fuerunt, per omnes terras, &c. Ita quod habeat corpora eorum ad eundem terminum, ad respondendum de exitibus illis. Et similiter quod distr. praedictos Iur. per omnes terras, &c. Ita quod de exitibus, &c. Et quod habeat corpora eorum ad eundem terminum, ad recogn. in forma praedicta, &c.
By which Record we may discern, 1. What manifold delays and contempts these Ecclesiastical Officers and the Archbishop made in this Case, against the Kings Writs and Process. 2ly. The negligence of the Sheriffs and others in executing and levying the issues of their Manors and Lands seised for their contempts, and bringing them in to the Kings use, as they were enjoined; by reason of underhand Bribes and other indirect means, to the delay of Justice against them, and encouragement of them in their usurpations on the Crown, and vexations to the Subjects.
Hugo Ingman optulit se 4. die versus Matil. de Ferlinghove de placito, quare secuta est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipsa non venit; & plures fecit defaltas. Ita quod praeceptum fuit Vic. quod distr. eam per terras, &c. Ita quod haberet corpus ejus ad hunc diem. Et Vic. nichil inde fecit, set mandavit quod nichil habet in Balliva sua per quod potest distr. Et super hoc testatum fuit in eadem Curia, quod habet terras & tenementa apud Ferlinghove ad sufficientiam per quae potest distringi: Et ideo precept. est Vic. quod distr. eam per omnes terras et tenem. &c. Ita, &c. et quod habeat corpus ejus à die Sancti Michaelis in unum mensem. Et been testatum est, &c.
Idem Hugo & Ricardus le Venir optulerunt se 4. die versus Willielmum de la Gare, Henr. de Pinnesdu, Radulphum Clericum, Walterum de Chapeleyn, Emericum Priorem de Folkestan, & Simonem le Chapeleyn de placito, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt. Et praceptum fuit Vic. quod attachiaret eos, &c.
Johannes Rehal habet consimilem sectam verse.— Ripel.
Robertus Bugard optulit se, &c. versus Nicholaum de Hundelawe de placito, quare secutus est consimile placitum in Curia Christian. Et ipse non venit; & plures fecit defaltas. Ita quod primo fuit attach. per, &c.
Hugo le Bigod per Attornatum suum opt. se, &c. versus G. Archiepiscopum Eborum de placito, quod esset ad hunc diem, & ibi haberet Magistrum Hugonem de Cantilupo Praecentorem Ecclesiae Ebor. Willielmum Archidiac. Richemund. & Johannem de Hesellad ad respondendum ei, quare praedicti Praecentor et Archidiac. tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de tercia parte advoc. Ecclesiae de Cotingham; & de placito, quare praedictus Johannes secutus est idem placitum, &c. contra Prohibit. &c. Et ipse non venit; et plures fecit defaltas. Ita quod precept. fuit Vic. quod distr. eum per, &c. Ita quod de exitibus, &c. Et quod haberet corpus, &c. Et similiter praec. fuit Vic. quod distr. Ricardum Tange & soc. suos, &c. per terras, &c. Ita quod haberet corpora eorum hic, &c. ad rec. &c. Si Wilhelmus le Latimer dum fuit Vic. praedicti Com. per ultimum praeceptum Domini Regis ei directum de distr. praed. Archiepiscopum per terras, &c. quod esset coram Justic. hic, &c. Et quod de exitibus terrarum, &c. respondisse potuerit circiter 40. vel 50. Marcas, sicut praedictus Hugo dicit, vel non. Et Vic. &c. mandat quod breve adeo tardo, &c. Et ideo sicut priùs praec. est Vic. quod distr. praedictum Archiepiscopum, &c. Et ibi habeat praedictos Clericos suos, &c. Et similiter quod distringat praedictos Jurat. &c. ad faciendum praedictam Juratam, &c. Et unde Vic. mandat, &c.
In the Placita de Annis 44. & 45. H. 3. (in the Tower) coram G. de Preston, Johanne de Wyvill, et Johanne Kava, Justic. de Banco; I find these Actions and Attachments upon Prohibitions, for prosecuting and holding Suits in Court Christian against the Kings Prohibitions, Crown and Dignity, to the Subjects damages. Rot. 6. Ebor. Emma Wasthuse versus Johannem de Langeton Archid. de Westriding, et Radulphum Personam de Cornberry, Decanum de Anesleya, de placito, quod tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Rot. 10. Norff. Johannes fil. Bartholomaei de Wangsanghull, and two more, attachiati fuerunt ad respondend. Willielmo de Wigehall, quare ipsi, with two others, prosecuti fuerunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. ad damnum C. sol. Rot. 11. Heref. Robertus Hagard versus Nicholaum de Handelaw. Rot. 15. London. Henric. Persona Ecclesiae Sanctae Margaret. in Friday-street, attachiatus fuit ad respondendum Henrico Wilmercut; quare suspendit eum ab ingressu Eccles. et excommunicavit, contra Prohibitionem Dom. Regis, ad damnum C. l. Rot. 17. Midds. Wilhelmus fil. Philippi de Rus attach. fuit ad respondend. Richardo de Tayllur. Rot. 25. the like by the Prior de la Grace versus Magistr. Petr. de Audeham. Rot. 29. the like by Walterus de Clifford, versus Auketellum Decanum Hereford. et Willielmum Archidiac. Hereford, Rot. 30. Hereford. the like by Wilhelmus Hussemayne versus Magist. Stephanum de Garwill. Rot. 34. the like, Johannes Persona Ecclesiae de Danesy, qui attachiatus est ad respondend. Godefrido de London. The like Rot. 36. Magist. Rogerus Moyin Prior. S. Trinitatis Ebor. Gilbertus de Vicarye, et Johannes de Anhul attachiati sunt ad respondend▪ Aliciae de Amikfall, &c. unde deteriorata est, et damnum habet ad valen. C. Marc. Rot. 43. Surr. The like by Wilhelmus fil. Eustachii de Wowereis versus Magist. Robertum Officialem Archid. Surr. Robertum Decanum de Guldesford, et Hugonem de la Horte. Besides these Suits and Attachments upon Prohibitions in Suits for Chattels and Debts, there are these Attachments upon Prohibitions for Suits for Free-holds then prosecuted and held in Courts Christian: Ibid. Rot. 34. Essex. Johannes Persona Ecclesiae de Danesye attachiatus fuit ad respondend. Matildae Bacun de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsius Matild. in Danesye, contra Prohibitionem, &c. unde damnum habet ad valenciam 20. l. Item Rot. 38. et Rot. 46. Linc. Wilhelmus de Shyrevel versus Magistr. Nicholaum de S. Quintino. But that which is the most memorable case of this kind in these Plea-Rolls, I shall present you with at large. Nicholaus de Wottesdene attachiatus fuit ad respondendum Ricardo fil. Godefrido de Wycumbe de placito, quare cum idem Nicholaus vadiasset ei quandam legem de hoc, quod nullum placitum tenuit in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et legem illam fecisset; et ei injunctum esset per Iusticiarios hic, ne praedictum placitum ulterius teneret, et si praedictum Ricardum occasion praedicti placiti excommunicasset, ipsum Ricardum sine dilatione absolvi faceret. Idem Nicholaus ipsum Ricardum nondum absolvi fecit, sicut ei injunctum fuit per Iusticiarios hic, &c. Immo impetravit literas Regis de capiendo praedictum Ricardum occasion praedicti placiti, &c. Et unde praedictus Ricardus queritur, quod cum vadiasset ei legem, scil. legem in octabis Sancti Michaelis anno 44 H. 3. et illam legem fecisset in Curia Regis hic, et injunctum ei fuisset, ne ulterius praedictum placitum teneret, et si ipsum occasion praedicti placiti excommunicasset vel excommunicari procurasset, ipsum absolveret vel absolvi procuraret; praedictus Nicholaus spreta Inhibitione Iusticiariorum, sententias Excommunicationis, quas prius in personam suam singulis diebus festivalibus innodaverat, puplice et solempniter iterum promulgavit, ac quosdam hospites suos qui cum ipso in domo sua voluerunt hospitari, excommunicavit, et ipsos cum ipso communicantes coram ipso fecit summoneri, in Ecclesia Omnium Sanctorum de Wycumbe, et coram Cruce spoliari et denudari, ct circa Ecclesiam illam fustigari. Et postea literas Regias de capiendo ipsum Ricardum tanquam excommunicatum in praedicta sentencia perseverantem per quadraginta dies et amplius impetravit. Ita quod idem Ricardus partes suas fugit, nec ausus fuit moram ibidem facere donec remedium inde optineret per R. de Thurkelby: Et cum idem Ricardus in extremis laborabat, mortis extrema senserat, Iura Ecclesiastica pos • ulaverat, ipsi administrari firmiter inhibuit, et denegari. Dicit enim, quod quando corpus Laurentii le Criur, qui interfectus fuerat, deferebatur in praedicta Villa de Wycumbe ad domum ipsius Ricardi, Hugo le Criur et alii Servientes de banco, qui ibidem venerant ad servicium mortuorum decenter peragendum, in domo praedicti Ricardi pro praedicto mortuo, praedictus Nicholaus omnibus qui interfuerunt nunciavit, praedictum Ricardum per longum tempus fuisse excommunicatum, et in praedicta sententia perseverasse, propter quod omnes qui ibidem convenerant ipsum reliquerunt, et secum noluerunt communicare, et detulerunt corpus praedicti defuncti ad quoddam Hospitale extra Wycumbe, ad grave dampnum ipsius Ricardi, et in contemptum Inhibicionis Iustic. unde dicit quod deterioratus est et dampnum habet ad valenciam Centum librarum: Et inde producit sectam, &c.
Et Nicholaus venit, et defendit vim et injuriam quando, &c. Et been defendit, quod nunquam postquam vadiasset praedictam legem non traxit ipsum Ricardum in placitum in Curia Christianitatis, quia dicit, quod non fuit Ordinarius loci illius, nec alicujus Ordinarii vices gerebat, nec unquam post excommunicavit, nec aliquem cum ipso commorantem, nudum circiter Ecclesiam fecit fustigari, nec aliquod breve Domini Regis impetravit de capiendo ipsum Ricardum tanquam excommunicatum, nec ipsi Ricardo in periculo mortis jacenti Iura sua denegavit, nec inhibuit denegari, nec unquam impedivit Capellanos Clericos nec Laicos celebrare servicium mortuorum pro praedicto Laurentio in domo ipsius Ricardi, si illud servicium ibidem fecisse voluissent. Et de hoc ponit se super patriam. Ideo praeceptum est Vicecomiti quod venire faciat hic in octabis Sancti Hilary duodecim, &c. per quos, &c. Et qui nec, &c. ad recognoscendum in forma praedicta; quia tam, &c. Et concessum est hinc inde. The Verdicts and Judgments thereupon are not entered in the Plea-Rolls.
By all these premised Complaints, Suits and Attachments upon Prohibitions in the Common Pleas in one or two Terms, we may clearly discern; First, our Bishops, Archdeacons, Officials, and other Ecclesiastical Judges manifold encroachments upon the Rights, Prerogatives of the King, and Jurisdiction of his Temporal Courts. 2ly. Their frequent high contempts of the Kings Prohibitions issued to them. 3ly. Their intolerable oppressions, vexations of Subjects by such injurious Suits, to their great damage, enforcing them to sue to the Kings Courts for Prohibitions, Attachments, and Writs to recover their damages thereby sustained, with their manifold delays, defaults, and contempts, in refusing to appear upon summons and Attachments against them. 4ly. Their frequent malicious Excommunications of them; and such who conversed with them, when enjoined by the Judges to absolve them, of purpose to hinder, discourage them and others to sue for Prohibitions to restrain these their injurious usurpations. 5ly. The Kings, Judges care and readiness in that age to restrain these their Usurpations and Excommunications, by Prohibitions and Attachments against the Ecclesiastical Judges themselves, and Prosecutors of such Suits before them, by their instigation, who were for the most part Clergy-men, (as you may observe) they all combining about this time by their Articles and Constitutions, to trample the Kings Prerogative, Courts, Judges, Officers, Laws of the Realm, and Subjects Liberties under their feet, and bring them under their Interdicts and Excommunications for issuing Prohibitions and Attachments against them.
Tom. 2. p. 948. l. 10. after Westm. insert; Anno gratiae 1261. impetrata fuit palam litera de absolutione Regis et Edwardi filii sui super juramentis praestitis, prout diximus: sed Edwardus illam absolutionem noluit accipere, Rege in pertinacia persistente. Audientes Magnates Regem taliter absolutum, missis nunciis humiliter rogabant, ut communiter praestitum juramentum inviolabiliter observare vellet, & si quid displiceret, eisdem ostenderet ad emendandam. Qui nequaquam adquiescens, dure et minaciter respondit, dicens; quod eis a conventione deferentibus, non amplius acquiesceret, sed unusquisque deinceps suis propriis defensionibus procederet. Hereupon Boniface Archbishop of Canterbury, and John Maunsel Treasurer of York the Popes Chaplain, by the Kings command, issued this Mandate to the Abbot of S t . Mary's in York; wherein they inserted Pope Alexander 's memorable Bull, dissolving, nulling all leagues and confederacies against the King by the Barons, enjoining them faithfully to obey and submit unto him, under pain of Excommunication of their persons, and Interdict of their lands; absolving the King from his Oath to observe the Articles of Oxford: and admonishing Hugh de Bygod before sufficient witnesses to surrender the Castles of Scardeburg and other Forts to the King; as this Certificate of the Abbot, (which I found in the White Tower) will more at large inform us, and of Hugh de Bygod 's answer thereunto.
VEnerabili patri in Christo B. Dei gratia Cantuariensi Archiepiscopo, Angliae Primati, & Domino Johanni Maunsell. Thesaurario Ebor. & Domini Papae Capellano, S. permissione Divina Abbas S. Mariae Ebor. salutem in Domino. Literas vestras undecimo Kal. Septembris, hora vespertina, in haec verba recepimus. B. Dei gratia Cantuariensis Archiepiscopus totius Angliae Primas, & J. Maunsell. Thesaurarius Ebor. & Domini Papae Capellanus; viro venerabili & discreto Abbati beatae Mariae Ebor. salutem in Domino: Mandatum Domini Papae suscepimus in haec verba; Alexander Episcopus servus servorum Dei, venerabilibus patribus Archiepiscopo Cantuariensi, & Episcopo Norwicensi, & dilecto filio Johanni Maunsell. Thesaurario Ebor. Capellano nostro, salutem & Apostolicam benedictionem. Rationabilibus sensibus materiam justae admirationis importat securim adversus illum qui cedit in ea, vel serram contra illum qui trahit ipsam, eos videlicet, quos potioribus legitimus subministrationum ordo subjecit, adversus authoritatem praesidentium elevari; et Principes, legum Dominos, quos prae suis participibus coelestis ordinatio sublimavit, premi arbitrio subditorum. Propterea nos mirari cogit publicae relationis assertio auribus nostris insinuans, quod nonnulli Barones, Proceres, Magnates, et alii tam Clerici quam Layci regni Angliae, sub praetextu reformandi statum ejusdem regni, quasdam Constitutiones, Ordinationes, et Colligationes charissimi in Christ • filii nostri, Regis Angliae illustris titulo, in diminutionem et depressionem potestatis et libertatis Regiae factas, jurejurando firmaverunt; et ab eodem Rege ac plurimis aliis dicti regni Clericis et Laycis, ut ad observationem earum suis se juramentis astringerent per quandam impress • onis instantiam exegerunt. Cum igitur idem Rex, quem inter caeteros Christianos Principes fidei Christianae sinceritas et Catholicae devotionis integritas recommendant, non sit quorumlibet deprimendus studiis, sed omnium favoribus erigendus; nos volentes ipsius honorificentiae aliorumque providere saluti, discretioni vestrae per Apostolica scripta district praecipiendo mandamus, quatinus vos omnes, vel duo vestrum, aut tu (frater Archiepiscope) solus, praedictos Barone • , Proceres, Magnates, et alios monere attentius et efficaciter inducere studeatis, non obstantibus hujusmodi juramentis (a quibus cum non debeant esse pravitatis vincula, eos alias per vos absolvi mandamus,) praefato Regi tanquam Principi suo adhaereant fideliter et intendant, fibi debita promptae fidelitatis et pac • ficae subjectionis obsequia exhibentes; nec praetextu Constitutionum, Ordinationum, vel Colligationum praedictarum aliquatinus impedientes eundem, quominus utatur libere pristina in omnibus plenitudine Regiae potestatis. Si vero ipsorum aliqui monitis vestris adquiescere fortasse renuerint, vos omnes, vel duo vestrum, vel tu (frater Archiepiscope) solus, eos cujuscunque sint conditionis et gradus vel ordinis, ad id per Excommunicationis in personas, et Interdicti in terras eorum sententias, remoto Appellationis obstaculo, compellatis, sicut statui dicti Regis et regni sui videritis expedire, non obstantibus aliquibus privilegiis vel indultis, generaliter vel specialiter, quibuscunque ab Apostolica seed conces •• s, per quae non expressa praesentibus vel totaliter non inserta, mandati nostri executio impediri valeat vel differri; seu Constitutione de duabus dietis edita in Concilio generali. Si quid autem in eisdem Constitutionibus et Ordinationibus, quod absque nullo alieni juris vel privilegiorum, seu indultorum, aut mandatorum sedis Apostolicae praejudicio, Ecclesiarum et Ecclesiasticarum personarum regni praefati favorem vel commodum respiciat, continetur, id irritum nolumus, vel quo ad illud Iuramenta praedicta nullatenus relaxari. Sic itaque sane intelligi volumus & mandamus, quod in aliis literis nostris, quas super relaxatione Iuramentorum praedictorum et praedictis Colligationibus dissolvendis concessimus, est expressum, ne dum hujusmodi Iuramenta, Constitutiones et Ordinationes, in quantum Ecclesiasticis utilitatibus consonant, relaxari et immutari nolumus, aliquid in illis probasse ac tolerasse credamur, quod aut Ius laedat alterius, aut potestati nostrae seu gratiis quas Sedes memorata concessit, quomodolibet adversetur. Datum Viterbii Non. Maii, Pontificatus nostri anno septimo. Hujus igitur authoritate Mandati vobis district & in virtute obedientiae praecipiendo mandamus, quatinus personaliter accedentes ad Hugonem le Bigod, adhibitis testibus idon • is, moneatis eundem, ut Castra de Scardeburgh. & Pikering. quae sunt Domini Regis, eidem Domino Regi libere et absque aliqua contradictione reddat et deliberet infra quindecim dies post monitionem vestram; intimantes eidem, quod nisi vestrae paruerit monitioni, nos extunc contra ipsum per Excommunicationis et Interdicti sententias juxta formam Mandati Apostolici procedemus. Quid a • tem super praemissis feceritis, & responsionem, nobis per vestras patentes literas festinanter & integraliter rescribatis; Copiam praedicti Mandati Apostolici praesentibus inserti, quod sub Sigillis nostris vobis transmittimus, eidem, si à vobis petierit, facientes. Datum apud Wyndesor. 8. die Augusti, anno Dom. 1261. Noveritisigitur, nos in forma suprascripta ad dictum Dominum H. de Bigot personaliter accessisse, & ipsum apud Kyrkebymoreshesd diligenter monuisse, ut dicto Domino nostro Regi Angliae H. Castra de Scardeburg. & Pikering libere et absque contradictione reddat et deliberet, juxta formam in literis vestris contentam: Qui nobis respondit; Quod de voluntate et mandato Domini Regis et suorum Magnatum juratorum ea recepit sub juramento suo corporaliter praestito, fideliter custodienda; et nemini sine voluntate et mandato expresso dicti Domini Regis et eorundem Magnatum reddenda seu deliberanda. Verum idem Dominus H. le Bigot profitebatur, se promptum et paratum Castra memorata dicto Domino Regi de consilio et voluntate expressa dictorum Magnatum vel saltem majoris partis eorundem restituere. Dat. apud Hilburg. 3. Kal. Septembris, anno Domini 1261.
What Jurisdiction the King then had in and exercised over his Free-Chapels, in visiting, resuming, and revoking the Lands alienated from them, this Letter of the Canons and Vicars of S t . Panchris to the Kings Chancellor, complaining of and appealing against grievances done to them by Adam Wymer, under pretext of a concession from the King, will inform us.
EXcellenti viro & Domino in Christo charissimo, Domino Waltero de Merion. Domini Regis Cancellario; devoti Clerici sui paupers, Canonici & Vicarii Ecclesiae de Penchriz, & liberae Capellae Domini Regis, salutem & quicquid possunt obsequii reverentiae & honoris. Cum in necessitatibus et gravaminibus Ecclesiae nostrae illatis ad Dominum Regem et ad suum Cancellarium habere refugium consueverimus; vestrae reverendae Excellentiae conquerendo duximus significandum, quod Adam Wymer, praetextu cujusdam procurationis Domini Regis, continentis, quod possit omnia illicite alienata et districta a liberis Capellis Domini Regis in partibus nostris revocare, et corrigere defectus quos decet Regiam dignitatem corrigere, quibusdam Possessionibus, Redditibus, et Decimis communae Ecclesiae nostrae intuitu charitatis, et diu possessis, ut Canonici residentes et Vicarii, dictam Communam privare praesumpsit, in depressionem et eversionem quasi totius divini obsequii in Ecclesia memorata. Facta tamen priùs inquisitione die Assumptionis beatae Virginis per viros suspectos, nobis contra hoc reclamantibus & appellantibus, propter quam appellationem Praebendam Magistri Ricardi de Penchriz cepit in manum Domini Regis, quantum in se fuit. Hinc est, quod reverendae Dominationi vestrae flexis genibus & cum qua possumus devotione supplicamus, quatinus, intuitu caritatis, literas Domini Regis nobis concedere velitis, quod, non obstante facto dictae Adae in hac parte, libera praedictorum uti valeamus possessione, sicut priùs facere consueverimus; cum fines suae Procurationis in hoc ercesserit, quod non possunt dici alienata illicite vel distracta, quae in propiores usus & utiliores illius Ecclesiae sunt conversa, interveniente authoritate Decanorum Ecclesiae; Nos vero parati sumus ipsum juvare pro posse nostro, alienata ab Ecclesia nostra revocare, pro Deo, super praemissis aliquod remedium nobis providere dignemini, & nos in orationibus Ecclesiae nostrae vos recommendatos habebimus imperpetuum. Valeat, &c.
The Abbot of S t . Edmund 's by reason of his exemption from the Archbishop of Canterbury 's Jurisdiction, refused to obey his commands, though for the Kings own service, in commanding his Castles to be rendered to him by their detainers; as this Letter to the Kings Chancellor will inform us.
A Mico suo dilectissimo, Domino W. de Mertun. Cancellario Domini Regis, J. Maunsell. Thesaurario Ebor. salutem, &c. Cum Dominus Abbas Sancti Eadmundi praetendat se exemptum esse a jurisdictione Domini Archiepiscopi Cantuariensis, & eo praetextu suo renunciaret privilegio (ut dicitur) ne mandatum ejusdem Archiepiscopi sibi directum pro negotiis Domini Regis, pro Castris ejus eidem Domino reddendis, non sit executum; Discretioni vestrae significamus, quod Domino Regi aliquem non exemptum loco praedicti Abbatis pro expeditione praedicti negotii substituerit. Affectamus enim multum privilegia beati Eadmundi conservari illaesa. Et quia dilatio istius negotii gravaret dispendium Domino Regi, melius est quod persona mediocris substituatur ad praedictum negotium peragendum cum sic pendeat.
Thus must the Kings affairs be neglected by this exempt Abbot, for fear of violating his privilege of exemption from the Archbishop.
Tom. 2. p. 987. l. 7. after per se, insert; What success the Kings Proctors at Rome had in revoking the Statutes made at Oxford, and with how much difficulty, expense and opposition of sundry Cardinals (who favored the Barons) their revocation was procured, will appear by this Letter of R. L • vell (which I found in the White Tower) one of the Kings Proctors sent unto him from Viterbium, wherein he fully relates the proceedings, not mentioned in our Historians.
SErenissimo ac excellentissimo Domino suo, Domino H. Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Iberniae, & Duci Aquitan. suus R. Lovell. Clericus, & in Romana Curia procurator. Prosperos semper ad vota successus, & se promptum & paratum ad ejus obsequia & mandata. Affectans & semper aestuanti desiderio concupiscens, ut Statuta, Ordinationes, et Colligationes (quae nonnulli Magnatum regni vestri sub praetextu vestrae statum excellentiae reformandi, vestro nomine fecerant, ac jurejurando firmarant, in manifestam diminutionem potestatis vestrae, ac enormem depressionem Regiae libertatis) in irritum penitus revocentur, et carere decernantur omni robore firmitatis; super jam dicta revocatione quasdam literas Apostolicas notari obtinui et grossari; quarum copiam, licet propter instantiam et malitiam aemulorum et adversariorum nostrorum quamplurium in Romana Curia existentium, ad effectum minime pervenissent, Serenitati vestrae mittere non omisi; veruntamen celanter, desiderans, ut zelus & sollicitudo quos e • ga Regiam obtineo Majestatem inchoatum consequatur effectum; Quodque hi idem adversarii spe, quam de ipsorum perceperunt nequitia, defraudentur; iterato super revocatione praefata meliores et efficaciores litteras, quam unquam a seed Apostolica obtentae fuerint, non absque gravibus expensis, necnon laboribus et angustiis impetravi: quas namque bullatas habeo eisdem adversariis renitentibus et invitis, quae quidem qua •• ibet jurgancium controver • ias e medio auferentes, omnes aemulorum praedictorum insidias, intentionem et astutias prae caeteris enervarunt. Cum autem easdem propter latoris iter praesentium ab eo valde festinanter aggressum nondum obtinuerim duplicari, earundem transcriptum per latorem praedictum vestrae dominationi studui sollicitius intimare, quas et bullatas in brevi transmittam Regiae Majestati: per quarum nempe impetrationem, si vestrae placuerit Celsitudini, excellentia Regia ad pristinam libertatem reducta, ipsius status omnium contradicentium prorsus intention frustrata poterit plenary reformari. Praeterea Serenitati Regiae patefiat, quod literae, quas Magistri Arlotus et Rostandus super revocatione hujusmodi et status vestrae magnitudinis reformatione impetrarunt, quia quaedam additiones et clausulae in favorem Procerum et Baronum ac totius regni Angliae Praelatorum; ac depressionem vestrae Celsitudinis in eisdem extiterunt inspectae, minus been impetratae fuerunt; quanquam ad impetrationem ipsarum totis viribus laborarint; quemadmodum in litteris foelicis recordationis Alexandri Papae 6. vestra Serenitas videre poterit plenius contineri. Grossatis quoque litteris supradictis, easdem Dominus Papa., propter adversariorum praedictorum nequitiam et importunam instantiam, sine fratrum suorum consilio nullatenus voluit expedire, quas tandem, sicut praedixi, bullatas obtineo, licet quamplures Cardinales Celsitudini vestrae super hoc adversarii existentes, ne ipsae litterae expedirentur, juxta posse interposuerunt partes suas. Valeat Excellentia vestra per tempora longiora. Dat. Viterbii 2. Idus Maii.
Placita Term. S. Trinitat. de anno 45 Hen. 3. afford us these Actions for Suites in Courts Christian against the King Prohibitions. Bedf. Rot. 3. Magister Rogerus de Arde attachiatus fuit ad respondendum Richardo de la Harnes de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. et quod spreta praedicta Prohibitione, &c. tenuit praedictum placitum in Curia Christianitatis, ipsum de die in diem citando quousque fecit ipsum ab ingressu Ecclesiae suspendi, et postea excommunicari. Unde dicit, quod deterioratur et damnum habet ad valenciam 40 L. Et inde producit sectam. Ibid. London. Hugo Fippuet & Johannes de Haledel, versus Richardum de Harewes Canonicum Sancti Pauli. Rot. 6. London. Adam de Gloucester, versus Magistr. Richardum de Stafford. R • t. 20. Northt. Johannes de Gerneby Clericus, attachiatus fuit ad respondendum Thomae Corbet. Rot. 23. Lond. Magister Richardus de Stafford attachiatus fuit ad respondendum Adae de Glouc. Rot. Sussex. Henricus de Maloly, versus Magistr. Walterum de Gloverne Decanum Cycestriae. Magist. Galfridum de Gates Archid. Cycestr. & Thomam Subdiaconum Cycestriae, were sued for holding and prosecuting the like Suits for Chattels and Debts against the Kings Prohibitions.
Ibid. Rot. 3. Wilhelmus de Hunturn. versus Johannem Trechard Officialem Archid. Wynton. de placito, quare tenuit placitum in Curia Christian. de laico feodo praedicti Willielmi, &c. contra Prohibitionem, &c.
Ibid. Rot. 39. Robertus Swalle attachiatus fuit ad respondend. Roberto de Hanneworth. de placito, quare prosecutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et unde queritur quod cum traxisset eum in placitum in Curia Christianitatis in Comitatu Lincolniae coram Magistro Alano de—, petendo ab ipso sexaginta solidos, detulisset praedicto Roberto in crastino Sancti Baptistae, anno regni Regis Henr. 3. quadragesimo quarto, in majori Ecclesia Lincolniae, Regiam Prohibitionem ne praedictum placitum sequeretur, praedictus Robertus Swalle spreta praedicta Regia Prohibitione secutus est idem placitum contra praedictam Prohibitionem. Ita quod primo fecit ipsum ab ingressu Ecclesiae suspendi, et postea excommunicari. Et unde dicit, quod deterioratus est et dampnum habet ad valenciam 10. l. Et inde producit sectam.
Et Robertus Swalle venit & defendit vim & injuriam quando, &c. Et been defendit, quod nunquam secutus est versus praedictum Robertum praedictum placitum contra Prohibitionem; Et hoc paratus est defendere contra ipsum & sectam suam prout Curia consideraverit. Ideo consideratum est, quod vadiet legem se 12. manu, & veniat cum lege sua in Octabis Sancti Hilarii. Plegii de lege Adam de Bukeler & Robertus le Blond. Postea in Octabis Sanctae Trinitatis anno 44. venit praedictus Robertus de Hanneworth & optulit se quarto die versus praedictum Robertum Swalle, & ipse non venit, &c. Et habuit diem per Essoniatorem suum ad hunc diem postquam comparuit in Curia, scilicet à die Sancti Martini in quindecim dies anno 45. & vadiat ei legem praedictam. Ideo consideratum est, quod praedictus Robertus de Hanneworthe recuperet dampna sua 10 l. Et praedictus Robertus Swalle et plegii sui in misericordia. Et praeceptum est Vicecomiti, quod de terra praedicti Roberti Swalle fieri faciat praedictos denarios, et illos habeat hic in Octabis Sancti Michaelis.
By which Record it is most apparent: 1. That the Prosecutors of such Suites in Ecclesiastical Courts whereof they have no legal conusance, shall upon conviction render full damages to the parties grieved by their prosecution, and likewise be fined and amerced to the King for the injury and contempt; pro hoc, quod placita quae pertinent ad Coronam et Dignitatem Regis trahit ad alienum Forum: Yea, Iudices puniantur, co quod post Prohibitionem processerunt, et si convincuntur, Gaolae committantur, poena pecuniaria graviter puniantur, et ill eodem modo de quo queritur, qui hoc procuravit; as Judge Bracton in that age, and these Judges in this case resolved. 2ly. That their Lands shall be extended to satisfy the damages.
About the same year, Term. S. Mich. I found these ensuing Prohibitions and Attachments, (in the Tower,) for holding Plea of and prosecuting Suits in Courts Christian, belonging to the Kings Courts alone.
Beatrice quae fuit uxor Willielmi de Faversham optulit se quarto die versus B. Archiepiscopum Cant. quod hic haberet Willielmum Attegore Officialem suum, Simonem de Sunge Capellanum, & Johannem de Dunstal Clericos suos, ad respondendum eidem B. quare praedictus W. tenuit, et praedicti Simon et Johannes se cuti sunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et ipse non venit, &c. Et fuit attachiatus per, &c.
Wilhelmus de Wyte Offic. Archidiac. Dors. attach. fuit ad respond. Galfrido & Jacobo de Trowe, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra, &c. Et cum idem G. anno 42. detulisset eidem Offic. Regiam Prohibitionem in Ecclesia de Wynterburn Markminster, ne praedictum placitum teneret; idem Offic. spreta Prohibitione Regia tenuit idem placitum, et eos ab ingressu Ecclesiae fecit suspendi, et postea excommunicari. Unde dicunt, quod per hoc deteriorati sunt, et dampnum habent ad valenciam C, s. Et Wilhelmus venit, &c. Et been defendit, quod nunquam tenuit aliquod plac. &c. contra Prohib. Dom. Regis, &c.
Hugo Yungman opt. se 4. die versus Mabell. de Ferburgh, & Henr. de Pormesden, quare secuti sunt constmile plac. &c. Et praec. est Vic. quod distringat cos per omnes terras, &c. Et hab • at corpora, &c.
Idem Hugo opt. se 4. die verse. Will. de la Gare (and five more there named,) quare tenuerunt plac. &c. de catallis et debitis quae non sunt, &c. Et mandatum est Archiepiscopo sicut aliàs: qui nichil inde fecit, nec breve remisit. Ideo, &c.
Thomas de Burge per, &c. opt. se, &c. versus Abbatem de S. Agath. quare secutus est consimile plac. Et ipse non venit, &c.
Gremura quae fuit uxor A. de Benderton per, &c. optulit se, &c. versus Magister. Galfrid, de Gates Archidiac. Cycestr. & Gilbert. Capellanum Ecclesiae de Mengelton, quare praedict. Galfrid. tenuit, & praedict. Gilb. secutus est consimile plac. Et ipsi non venerunt, &c. Et Galfr. fecit attach. Et mandatum est Episcopo Cycestr. quod fac. Gilb. venire, &c.
Richardus de Maunton Persona Ecclesiae, &c. opt. se, &c. versus A. Episc. Linc. quod habeat hic Johannem Personam Eccles. de Undel de plac. quare secutus est placitum, &c. de catall. &c. quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra, &c. Et plures fecit defaltas, &c.
R. Com. Glouc. & Hereford. per, &c. opt. se, &c. verse. Episc. Linc. quod haberet hic Magistr. Johannem Personam Eccles. Undel Clericum suum, quare cum idem. Rich. de Maunton Clericus ipsins Com. tenet Eccles. de Kesingberbery de advocatione sua; praedict. Johan. clamat eandem Ecclesiam de advocatione Abbatis de Aquientres, exiget ipsum R. de praedicta Ecclesia in Curia Christ. authoritate ordinar. contra Prohibit.
Walterus le Wyte, &c. Esson. Simonis fratris ipsius Walteri opt. se, &c. versus Will. atte Gore Offic. Archidiac. Cantuar. Turgis de Alnested, &c. de placito, quare praedict. Officialis tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis, &c. quae non sunt de Testament. &c. contra, &c. Et de placito, quare praedictus Turgis & alii secuti sunt idem placitum, &c. contra, &c. Et ipsi non venerunt, &c. Et praeceptum fuit Vic. &c. quod attach. eos quod essent ad hunc diem, &c.
Wilhelmus le Chamberlegher opt. se, &c. versus E. Episc. Sarum, Rogerum de Prenleshal de plac. quod habet Official. Archidiaconi Sar. de placito, quare idem Rog. tenuit plac. in Curia Christianitat. de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibit. &c. Et ipse non venit. Et fuit attachiatus per, &c.
Johannes de Albetost opt. se, &c. verse. Willielmum Episcopum Bathon. de placito, quod haberet hic Magistr. Johannem le Ford, & Mag. Johannem de Axxebrigge Clericos suos, ad respond. eidem Johanni de plac. quare tenuerunt plac. in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra, &c. Et ipse non venit. Et plures fecit defalt. Ideo precept. est Vic. quod distringat eum per terras, &c.
Henricus de Nokuneton opt. se, &c. verse. Abbatem S. Mariae Ebor. quare secutus est plac. in Curia Christian. de catall. et deb. quae non sunt, &c. contra, &c. Et ipse non venit. Et praec. est Vic. quod attach. eum, &c.
Will. de Holteb opt. se, &c. verse. Godefrid. Archiep. Ebor. quod haberet Gilbert. Priorem Eccles. Omnium Sanctorum Ebor. Alanum de Sidon Vallibus de placito, quod dictus Gilb. tenuit plac. in Curia Christianitat. de catall. &c. quae non sunt, &c. contra, &c. Et praedict. Alanus secutus est idem plac. Et Archiepiscopus non venit. Et fuit attachiatus per, &c.
Philippus de Conele opt. se, &c. versus Episcopum Lond. quod haberet Solomon Personam Ecclesiae de Hildeneby, & Robertum de S. Agatha; quare praedict. Rob. tenuit, & praedict. Solomon secutus est praedict. plac. in Curia Christian. de catall. &c. Et Epicopus non venit. Et plures fecit defaltas. Et praeceptum fuit Vic. quod distringat eum per omnes terras suas, &c.
Wilhelmus de la Chambre, &c. opt. se, &c. verse. Th. de Ripton Personam Ecclesiae Sanctae Mariae de Dunheved, & Rog. &c. Offic. Archid. Sarum de placito, de catallis et debitis quae non sunt, &c. et quod idem Offic. spreta prohibit. Dom. Regis, d • sistere contempsit, &c. breve de attach. praedictum W. Officialis, &c. in deceptionem Curiae Regis, pendente placito in Curia Regis, ad mandatum Episcopy Sarum literas Domini Regis de capiendo ipsum Willielmum impetravit, quo minus praedictum placitum, &c. potest sequi, &c. Et quia prius praeceptum fuit, &c. de capiendo ipsum Willielmum, tanquam Claves Ecclesiae contempnentem, &c. quod non caperet, &c. quousque plac. in praefata Curia Dom. Regis motum fuerit terminatum.
Johannes de Sancto Lendo opt. se, &c. versus Abbatem de Kaimeston de plac. quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et non venit, &c. Unde praeceptum est Vic. quod distr. eum per terras, &c. Ita quod habeat corpus, &c.
Walterus de Coleshull optulit se 4. die versus Th. Personam de Karleon de placito, quare secutus est plac. in Curia Christian. de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipse non venit, &c. Et ponatur per meliores pleg. quod sit, &c. Et primi, &c.
Simon de Preston optulit se 4. die versus Thomam de Dunington de placito, &c. (ut supra.) Et ipse non venit, &c. Et mandatum fuit Archiepiscopo Ebor. quod faceret eum venire, &c. Et Archiepiscopus nichil inde fecit, &c. Ideo Vic. summon. Archid. quod sit ad praedictum termin. & ibi habeat praedictum Clericum suum.
Hamo fil. Constantini opt. se, &c. versus Johannem de Barwick de placito, quare tenuit plac. in Curia Christ. de catallis, &c. contra Prohibit. &c. Et ipse non venit, &c. quia fecit Justic. securos de proseq. per, &c. Ideo sicut prius praeceptum est Vic. quod attach. eum, quod sit à die Paschae, &c.
Galfridus de Trowe, &c. opt. se, &c. verse. E. Episcopum Sarum de placito quod esset ad hunc diem, & haberet hic Hugo. Personam Ecclesiae de Brianestr. de placito, quare secutus est plac. (ut supra.) Et ipse non venit, &c. Et fuit attach. per N. le Tayllur, &c. Ideo ponatur per meliores pleg. quod sit à die Paschae, &c.
All these Prohibitions, Suits abundantly evidence the many encroachments of the Ecclesiastical Courts upon the Kings Crown, dignity; and Subjects liberties this year.
Tom. 2. p. 994. l. 2. after August. add; I found this memorable Case upon an Attachment, for suing in the Spiritual Court against the Kings Prohibition, Placita Assisarum (in the Tower) Anno 47 H. 3. coram M. de Litelebery & sociis suis, &c. Magister Galfridus de Gates Archidiaconus Cycestr. in misericordia pro pluribus defaultis versus Johannem de Frye. Item Magister Johannes attachiatus fuit ad respondendum praedicto Johanni de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et quare idem Archidiaconus simul cum Bartholomaeo Vicario de Billinghurst, pendente praedicto placito in Curia Regis coram Iusticiariis apud Westm. in deceptionem Curiae Regis, ad mandatum Johan. Episcopy Cicestr. litteras Regis Vicecomiti Sussex. directas, de capiendo praedictum Johannem tanquam in excommunicatione contumaciter perseverantem impetraverit: Et unde praedictus Johannes queritur, quod cum quidem Bartholomaeus Vicarius de Billinghurst implacitasset ipsum coram praedicto Magistro Galfrido in Curia Christianitatis in Ecclesia Cathedrali Cycestr. exigendo ab eo unum denarium de annuo redditu de laico tenemento ipsius Johannes in Billinghurst, & idem Johannes die Jovis proximo post festum Sancti Martini anno quadragesimo sexto, detulisset ei litteras Domini Regis de Prohibitione in praedicta Ecclesia Lycestr. ne praedictum placitum teneret: Idem Galfridus spreta Prohibit. praedicta, tenuit praedictum plac. inter eos, et ipsum suspendi fecit et excommunicari; et postea in deceptionem Curiae Domini Regis, pendente praedicto placito coram praefatis Iusticiariis apud Westm. impetravit breve Domini Regis de capiendo ipsum, contra Coronam et dignitatem Regis; Unde dicit, quod deterioratus est et dampnum habet ad valenciam 40. marc. &c.
Et Magister Galfridus venit & defendit vim & injuriam quando, &c. & quicquid est contra Coronam, &c. Et been cognoscit, quod ipse tenuit praedictum placitum, et de catallis quae mere pertinent ad spiritualitatem. Quia dicit quod consuetudo Billinghurst talis est, quod illi qui panem benedictum dant diebus Dominicis, offerunt cum pane benedicto unum denarium, vel unam candelam de valore unius denarii: Et quia praedictus Johannes detinuit oblationem illam de denario, et de candela offerenda cum pane benedicto sicut praedictum est; questus sit praedictus Vicarius ipsi tanquam Archidiacono suo, et ipse tanquam Ordinarius tenuit inde placitum inter eos, ut de oblation, mere pertinente ad spiritualitatem. Et de impetratione brevis Domini Regis de capiendo ipsum Johannem dicit, quod praedictum breve nunquam impetratum fuit per ipsum, nec ipse Johannes unquam per breve illud captus fuit nec imprisonatus.
Et Johannes dicit, quod nec ipse nec pater suus unquam aliquem denarium obtulerunt cum pane benedicto, nec aliquam candelam; nec aliquis parochianus de parochia de Billinghurst hujusmodi oblationem dat, nisi fuerit ex voluntate sua, et non aliquo jure, vel aliqua consideratione antiqua. Et petit quod hoc inquiratur. Postea, quia praedictus Johannes non potest ostendere, quod praedictum breve de capiendo ipsum impetratum fuit per praedictum Archidiaconum; nec ipse unquam per breve illud captus vel imprisonatus fuit, consideratum est, quod idem Archidiaconus quoad haec sine die. Et similiter quia idem Johannes non potest ostendere quod idem Archidiaconus tenuit aliquod placitum de aliquo laico tenemento suo, nec de aliquibus debitis vel catallis nisi tantummodo de praedicta Oblatione, quae mere pertinet ad spiritualitatem, et quod placitum in Curia Regis non potest nec debet terminari, con • ideratum est, quod praedictus Archidiaconus inde sine die; et Johannes in misericordia pro falso clamore.
Among Placita coram N. de Turre, W. Bonquer & sociis suis Justic. Itin. apud Canter. sub octabis Sancti Martini Term. S. Mich. anno 47 H. 3. I met with these Prohibitions and Attachments for Suites in Courts Christian. Rot. 9. Adam Gutra versus Magistr. Radulphum de Mertune de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Consimile Rot. 10. Hereford. Adam de Averil versus Priorem de Hurle. Consim. Bedf. Hugo de Turpa & Margareta uxor ejus, versus Walterum Priorem de Caldewelle de placito, quod cum idem Prior in Curia Domini Regis coram Justiciariis suis Itinerantibus apud Bedford. attachiatus fuerit, ad respondendum praedictis Hugoni de Turpa & Margaretae uxori ejus de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de medietate advocationis Capellae de Hyntone, contra Prohibitionem Domini Regis. Idem Prior venit in eadem Curia Domini Regis coram praedictis Justiciariis, & vadiat legem se duodecima manu, quod contra praedictam Prohibitionem non venit, nec post eam praedictum placitum tenuit contra legem praefatis Iusticiariis factam. Et consideratum fuit in eadem Curia, &c. Et quod praedictus Prior inde esset sine die, & praedicti Hugo & Margareta in misericordia. Et postea prohibitum fuit per eosdem Iusticiarios Domini Regis praedicto Priori, ne de caetero teneret praedictum placitum. Idem Prior spreta Prohibitione Domini Regis, et in contemptu Iusticiariorum et Curiae Domini Regis idem placitum per se et Commissarios suos nihilominus tenuit, ad manifestam praedictorum Hugonis et Margaretae exhaeredationem et injuriam, ut dicunt. Et ipse non venit, &c. Et praeceptum fuit Vic. quod haberet ipsum ad hunc diem, &c.
Tom. 2. p. 994. l. 20. after Januarii, add; I find that this John Gernsey Bishop of Winchester after his Simonaical, costly Consecration at, and return from Rome into England, before his entry into his Cathedral, where he expected the Kings presence at his Installment; was summoned to meet him at Canterbury, and to go thence with him to Dover: which he excused by this Original Letter to him; which I found in the White Tower.
EXcellentissimo Principi & Domino suo reverendo, H. Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hyberniae, Duci Aquitaniae; suus J. ejusdem miseratione Wynt. Ecclesiae Minister humilis, salutem, & se ipsum cum omni reverentia & honorem. De adventu vestro in Angliam, quem sitibundis affectibus jamdudum e • pectavimus, grates Altissimo referimus copiosas: verùm Regalis Celsitudinis vestrae literas die Sabbati prox. ante Natale Domini, dieque Dominica in ejusdem Vigil. diversis tamen nunciis eodem recepimus sub tenore, quod Festum Natale praedict. vobiscum celebraremus Cantuar. vobisque ad mare usque ad Dovor. occursuri; ad quae tam loci distantia, quod temporis brevitate nos jam impossibiles effici satis liquet, ingressu etiam in Ecclesia nostra Cathredrali Wynton. dudum disposito et parato, quem Regalis Majestatis praesentia praestolata diutius credidimus illustrari, prout ore tenus vestrae Dominationi nos Paris. exposuisse meminimus: in quibus nostram impotentiam non voluntariam, sed potius necessariam, Regali excellentiae habere placeat excusatam; pro quo Magistrum Petrum de Exon. Nepotem nostrum Majestati Regiae destinamus, pro sollemni gerentes tripudio si nobis per eundem vestrae prosperitatis eventus sanitate comite nuncietur, una cum vestrae beneplacito voluntatis, ad quod paratos nos & merito promptos pro viribus profitemur. Caeterum de statu nostro, & Ecclesiae nostrae, quam multis prosecutionum procellis invenimus conquassatam, ordinato & disposito, sub celeritate qua poterit post Festum memoratam gressus nostros versus vos, annuente Domino, quam citius dirigemus. Excellentiam vestram conservet Altissimus utinam per diuturna tempora prosper regnaturam. Datum Wyntoniae in Vigil. Nativitatis, &c.
About the same time he being complained of to the King by P. de Sancta Maria the Kings great favourite, for molesting him in the Archdeaconry of Surry and other Benefices in his Diocese, he thereupon sent this Epistle to the King; denying the truth of his suggestions, and beseeching him not to credit it, till he had heard and spoken with him.
EXcellentissimo Principi ac Domino reverendo, Domino H. Dei gratia illustri Regi Angliae, &c. suus J. miseratione Divina Wynton. Ecclesiae Minister humilis, salutem, cum omni reverentia & honor Majestatis vestrae. Literis nuper nobis directis intelleximus, quod nos Magistro P. de Sancta Maria, super Archid. Sarr. ac aliis quibusdam beneficiis in nostro fitis Dioc. molestiam intulimus et gravamen, prout reverendae vestrae Dominationi ipsum accepimus suggesisse, quod nunquam nostrae fuit intentionis, sicut nec esse debuit, ne dum sibi quem favor. Regal. in dilectionis amplexum comperimus suscepisse; sed nec unquam cum scrupulo conscientiae gravamen infer seu molestiam. Vestrae Celsitudini quanta possumus precum instantia devotissime supplicamus, quatinus si placet, praedicti Magistri suggestionem seu relatum, cum nondum ex parte nostra coram V. K. comparuerit responsalis, ut veracem nullatenus admittatis, quoniam si in aliquo contra eundem Magistrum injus • e processerimus, parati sumus, expositis prius Regali excellentiae exponendis manum apponere correctricem, pro quo finaliter prosequendo proponimus, Deo dante, citra diem Lunae proximam cum Majestate vestra Regia habere colloquium personale. Excellentiam vestram per diuturna tempora prosperet Altissimus & conservet. Dat. Cant. 5. Kal. Junii, anno Domini 1263.
Tom. 2. p. 996. l. 5. after &c. add; King Henry the 3 d . being higly offended with William Bolton Bishop of Bath and Wells for suing the Abbot and Covent of Glastonbury in the Court of Rome, against his promise and prohibition, for Freeholds and Advowsons, to the prejudice of his Crown and Dignity; for which his Temporalties and goods were seised by the Kings Officers: upon the Popes and his Cardinals requests (who favored the Bishops cause, which he fairly propounded before the then Archbishop of Canterbury, Bishop elect of Salisbury, Abbot of Westminster, and another then at the Popes Court) they writ this Letter to the King on the Bishops behalf; which I found in the White Tower, defaced in some words and lines.
EXcellentissimo Domino H. Dei gratia Regi Angliae illustri, Domino Iberniae, Duci Aquitanniae, & Comiti Andegaviae; B. Cantuariensis Archiepiscopus, E. Saresbariensis Electus, Abbas Westmonasteriensis, & Magister—,obsequium—intelligimus, tanto illa vobis libentius suademus, quae justitiam sapere, ac aequitatem continere • entimus. Sane—quae ipsius ac Bathon. & Well. Ecclesiarum non tangunt negotium, inter alios fideles nostros apud—& honoris Reg • i zelator existit, ac suum & Ecclesiarum ipsarum negotium coram Domino Papa et fratribus honest proposuit— in quantum potuit reverenter. Verum idem Dominus Papa et fratres praedicti super hiis pro quibus idem Episcopus venit ad Curiam, proponunt —exhibere plenary justitiae complementum. Nos itaque attendants, quod pertinet ad Regiae dignitatis honorem, ut idem Episcopus per nos —conservetur, interposuimus partes nostras quod praedicto placeret Episcopo a nobis recipere quod de rigor juris debebat et poterat obtinere, qui nobis benignius annuit in hac parte, intendens (salvo jure suo et Ecclesiarum suarum in quantum poterit) Celsitudini Regali defer. Quocirca de specially praecepto Domini Papae et fratrum suorum serenitatem Regiam exoramus, quatinus diligenter considerantes, quam specialiter iidem Dominus Papa et fratres pro eodem Episcopo nobis dirigunt scripta sua, et quod dictus Episcopus inter alios Praelatos Angliae vobis semper devotus extitit, et in vestris et vestrorum negotiis fideliter laboravit, injurias et gravamina, si quae fuerint a Iusticiariis et Ballivis Regiis Episcopo praedicto illata, sine difficultate qualibet revocari faciat Regia magnitudo. Nec ipsum si —contra justitiam aliquatenus molestetis, nec permittatis ab aliis (quantum in vobis fuerit) molestari; sed ei potius exhibeatis vos in Regio favore munificum, & in cunctis opportunitatibus gratiosum: ita quod idem Episcopus et alii ejus exemplo ad fideliter obsequendum vobis fortius animentur; ac vobis praeter divinae retributionis premium, ab eodem Domino Papa et fratribus praedictis, qui hoc gratum habebunt plurimum et acceptum, exinde debita perven at actio gratiarum. Nec nos pro ipso Episcopo ita affectuose scriberemus, nisi quia evidenter probavimus ipsum in vestris negotiis providum, &c.—Datum Anagnini, die Dominica ante festum Beati Dionysii.
Anno 48 H. 3. I met with a Bundle of Certificates of Excommunications, Elections, and Proxies from Bishops and others, in the White Tower, (where are many such during his reign;) out of which I shall present you with three usual forms of Significavits and Certificates of Excommunications then and since in use, evidencing their inability to redress any Ecclesiastical abuses without the Kings Sovereign power and assistance: and one Letter of Attorny by the Abbot of Ramsey, then sick, appointing another toappear for him in a Great Council of the Nobles, to which he was summoned.
SErenissimo Domino suo H. Dei gratia Regi Angl. &c. J. miseratione divina Winton. Episcopus, salutem, &c. Cum quidam maledictionis filii in Ecclesias de Brerdinges & de Lyngefeld se temeritate propria intrudentes, ipsas manu armata detineant occupatas; Decimas ad eos spectantes colligant, et se de aliis spiritualibus intromittant, nec possint per censuram Ecclesiasticam super hoc coerceri; Serenitatem Regiam attentius duximus exorandam, quatenus eos a Sacrilegio praedicto compescere et revocare dignemini per datam a Domino vobis Regiam potestatem, seculare contra eos brachium extendendo. Conservet, &c. Dat. London. 2. Non. Augusti. Anno Domini 1264.
EIdem Regi H. &c. Carleol. Episcopus, salutem. Excellentiae vestrae notum facimus, quod Adam de Guyp, nostrae Diocesis, ob suam contumaciam manirestam Ercommunicationis sententia innodatus, per quadraginta dies et amplius persistit contumaciter in eodem, claves Ecclesiae contemnendo. Quocirca Excellen • iam vestram humiliter supplicamus, quatinus ad tantam ipsius insolentiam reprimendam, vestrae Majestatis brachium juxta consuetudinem regni vestri, Dei et Ecclesiae intuitu, apponere dignemini cum effectu. Conservet, &c. Dat. London. Kal. Julii. Anno ut supra.
EIdem Regi, &c. W. Exoniensis Episcopus, salutem. Cum Wilhelmus le Botyler Laicus de Comitatu Devon. pro ejus contumacia & offensa manifestâ, excommunicationis sententiâ per nos meruerit innodari, justitia exigente, et in eadem per quadraginta dies et amplius perseverans, claves Ecclesiae pertinaciter contemnendo, ad Ecclesiasticam non curat redire veritatem; ne ovis morbida totum gregem Dominicum inficiat, Dominationem vestram requirimus et rogamus, quatinus talem contumaciam per potentiam Regiae Majestatis, secundum Regni vestri consuetudinem, a sua pertinacia revocare dignemini; ut quem timor Dei ab error non revocat, brachium coerceat seculare. Valeat, &c. Dat. London. die Martis proximo post festum Apostolorum Petri & Pauli. Anno ut supra.
EIdem Regi, &c. H. permissione Divina Ramens. Ecclesiae Minister humilis, salutem, &c. Quoniam gravi aegritudine & nimia debilitate corporis laborantes, in lecto detenti, in crastino S. Trinitatis apud London. esse non valemus, super quo multum dolemus, idcirco dilectos nobis in Christo, fratrem W. Sacristam nostram, & Dominum Willielmum Camberlan. Senescallum nostrum sub alternatione Attornatos nostros constituimus, ad consentiendum, vice nostra, Magnatum tunc ibidem praesentium consilio, et ad faciendum ea, quae vestram Regiam dignitatem et Regni vestri utilitatem tangunt et pacem. Vestrae Regiae Majestati devote supplicantes, quatinus Divinae pietatis & humanae fragilitatis intuitu, nostros praedictos Attornatos loco nostro admittentes, absentiam nostram involuntariam habere dignemini excusatam. Valeat, &c.
Anno 49 H. 3. The Dean and Chapter of Akaden in Ireland upon the death of their former, made this Certificate thereof, and petition to the King for the Election of a new Bishop; extant in a Bundle of Certificates and Petitions in the White Tower.
EXcellentissimo Domino H. Dei gratia illustri Regi Angliae; sui fideles oratores Decanus & Capitulum Akadens. salutem, &c. Vestrae Excellentiae Majestatem latere nolumus nec debemus, Ecclesiam nostram per mortem venerabilis patris Thomae ejusdem Ecclesiae Episcopy nunc esse Pastoris solatio destitutam. Quare vestrae Regiae Majestatis Excellentiam modis omnibus quibus possumus flagitamus, quatinus per latorem praesentium Maur. Clericum, nostrum fidelem Nuncium, vestrum Regium assensum pariter et consensum nobis ad eligendum Pastorem impendatis. Tantum inde facientes, ne praefata Ecclesia patiatur, &c. Dat. apud Abiden. Ecclesiam crastino S. Trinitatis, Anno 1265.
EXcellentissimo Domino H. Dei gratia illustri Regi Angliae, suus fidelis Odo Okonchubyr Rex Connact. salutem, & in omnibus victoriam. Vestrae Regiae Majestatis excellentiam exoramus modis quibus possumus, quatinus Decano & Capitulo Akaden. (ipsa per mortem venerablis patris Domini T. ejusdem Ecclesiae Episcopy, vacante) vestrum consensum pariter et assensum per nuncium eorundem ad eligendum Pastorem vultu sereno et favorabili, si placet, impendatis. Tantum inde facientes, ne praefata Ecclesia (quae ad praesens ultra viginti marcarum summam in redditibus non abundat,) propter retardationem Regii assensus (quos ab • it) in temporalibus vel spiritualibus patiatur. In cujus petitionis testimonium has literas nostras vestrae Majestati Regiae mittimus patentes. Dat. anno regni Regis H. 49.
EXcellentissimo, &c. H. Regi Angl. &c M. Decanus, & totum Capitulum Elfinen. Ecclesiae, salutem & orationes. Quia per mortem venerabilis patris nostri, Domini Thomae bonae memory Elfinen. Episcopy, Ecclesia nostra Pastoris solatio noscitur esse destituta Ideo vestram Regiam Majestatem humiliter du • imus exorandam, quatinus per latorem praesentium providendi Ecclesiam Elfinen. de Pastore idoneo nobis de solita vestrae Majestatis benignitate, tribuere dignemini; ne per defectum Pastoris Ecclesia nostra Elfin. in spiritualibus et temporalibus detrimentum patiatur. Valeat, &c.
EXcellentissimo, &c. (ut supra.) R. miseratione Divina Meneven. Ecclesiae minister humilis, salutem, &c. Pro dilectis filiis Canonicis S. Johannes de Karmerdyn vestrae Magnificentiae, quanta decet devotione, duximus supplicandum, quatenus memoratis Canonicis ad vos pro negotio electionis suae venientibus, quibus iterato ad vos veniendi tutus propter hostilitatem non patet accessus, quibus etiam propter destructionem domus suae ad viatica et sumptus non sufficiunt sme magno incommodo facultates, concedere velitis quod post electionem celebratam, electioni ipsorum ac Electo, Ballivus vester de Kermerdyn vice vestra praebeat assensum. Valeat, &c.
Ad eundem effectum ad Regem mittuntur literae Canonicorum Prioratus de Kaermerdyn. Dat. die Lunae prox. post festum S. Valentini, anno Domini 1265.
Tom. 2. p. 1012. l. 45. after ut supra, insert; The decayed Placita apud Westm. (in the Tower) coram Gilberto de Preston, &c. Johanne de Wyvil. Justic. de Term. Pasch. anno regni Regis Henrici fil. Regis Johannes 49. furnish us with these Suites and Attachments for holding and prosecuting Pleas in Courts Christian against the Kings Prohibitions, which I shall but name. Linc. Johannes fil. Nicholai de Junthely, per Atturnatum, &c. brought an Action, versus Galfridum de Hekinton Decanum de Stafford. and others, de placito, quare praedict. Galfr. tenuit placitum in Curia Christianiiatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Adam Rueril brought the like, versus Priorem de Hurle: Idem contra Magistr. Radulfum de Malawe. Norf. Wilhelmus de Wygenhal, the like, versus Simonem Abbatem S. Edmundi, & Robertum Priorem S. Edmundi. Berks. Abbas & Conventus de Messenden, the like, versus Aluredem Priorem de Rading, &c. quare tenuerunt, & versus Will. de Englefend, quare secutus est idem placitum in eadem Curia, contra Prohibitionem, &c.
In a Bundle of Certificates and Petitions by Bishops and others to the King in the White Tower, Anno 50 H. 3. I met with these three forms of Certificates made to the King of Lay-forces held in Churches, praying a Writ De vi laica amovenda, by his secular Court and power in aid of the Church; evidencing the Kings Sovereign authority in all Church affairs.
EXcellentissimo Domino suo H. Dei gratia Regi Angliae illustri, &c. R. ejusdem permissione Coventr. & Lychfeld. Ecclesiarum Minister humilis, salutem & successus ad vota prosperos jugiter & foelices. Ex virginis thalamo procedens in orbem terrarum Dominus Jesus Christus amore spirituali saccosanctam Ecclesiam in sponsam sibi non i • cino copulavit, nec bruti cujuspiam animalis sed proprio, dum in Crucis penderet patibulo, sanguine consecratam. Haec siquidem tam sancta, tam cunctis orthodo • ae fidei zelatoribus veneranda, nostris seculis adeo vilipenditur, quod suspiriosis ululatibus est lugendum, ut audacia nonnulli praesumptuosa et a • daci praesumptione in ipsam se intrudant laica potestate; statum ipsius irreverenter evertentes, Ecclesiasticasque libertates armatis viribus in sponst contumeliam et opprobrium multipliciter deprimentes. Sane Regia Maiestas, ad Christi laudem et reverentiam, injurias Ecclesiae tanquam proprias, fervida zelatrix fidei, prosequens et ulciscens, materialis mucronem gladii contra praesumptores hujusmodi t • tiens ad compescendam ipsorum insolentiam acuit et exercet, quotiens ob necessitatem vel utilitatem Ecclesiae requiritur a Praelatis. Cum igitur in Ecclesiam de Sandeacr. nostrae Diocesis, quidam se laici, non fine gravi libertatis Ecclesiasticae subversione, violenter intruserunt, ac eam in praesentiarum ausu sacrilego vi laica detineant occupatam; vestram excellentiam obnixe requirimus et rogamus, quatinus ad amovendam inde vim praefatam, auxilii vestri velitis dextram extendere cum effectu. Valeat, &c. Datum Heywod. Non. Augusti, anno Dom. 1266.
EXcellentissimo Domino suo, Domino H. Dei gratia Regi Angl. illustri; R. miseratione divina Ecclesiae Dunelmensis Minister humilis, salutem in • o, per quem Reges regnant & regna subsistunt. Nuper inter Suppriorem & Conventum de Brettona, ex parte una; Priorem & Conventum de Pontefracto, & Adam de Norhampton Monachum, pro Priore de Brettona se gerentem super variis quaestionum articulis, ex alterâ, coram summo Pontifice quaestione suborta, tandem memorati Subprior et Conventus de Bretton. pro se obtinuerunt sententiam diffinitivam, et ipsius executionem venerabili in Christo patri Domino Wintoniensi Episcopo et nobis sub alternatione demandari, inter caetera continentem; Quod dictum Adam & caeteros Monachos de Pontefracto, apud Bretton. existentes, amoveri debeamus; Monachosque de Bretton. qui per praedictos Priorem & Conventum Pontefracti à Monasterio de Bretton. ejecti sunt violenter, pristinae debeamus restituere libertati. Cum itaque propter vim laicam, quam Prior, Conventus de Pontefracto, et Adam saepefati in Monasterio de Bretton. obtinent, Mandatum Apostolicum adimplere, ut tenemur, et exequi non valemus, Excellentiam vestram suppliciter exoramus, quatinus ad honorem Dei, et ob reverentiam summi Pontificis, cujus vices gerimus in hac parte, jubere velitis, ut per Vicecom. Ebor. vis removeatur antedicta. Datum apud Middilham 13 Kalend. Julii, anno ut supra.
SErenissimo Domino suo H. Dei gratia Regi Angliae illustri, &c. W. permissione ejusdem Bathon. & Well. Ecclesiarum Minister humilis, salutem in eo qui Regibus dat regnare. Quia Henricus le Gant Magister Domus S. Martini Bristol. Ecclesiae de Kantokesheved nostrae Diocesis vim et potestatem jam tantam apposuerit laicorum, quod debitum officium in eadem propter hujusmodi laicos exequi non valemus, Dominationi vestrae cum instantia supplicamus, quatinus contra insolentiam dictorum laicorum, nostram jurisdictionem et officium in hac parte, quod vestrum est, exequamini, secundum quod regni vestri exposcit consuetudo.
Tom 2. p. 1038. l. 1. before The King, insert; King Henry by his Royal Prerogative to preserve the Peace and Liberty of the Vice-Chancellor and Scholars of the University of Oxford, against the injuries and exactions of the Towns-men, ratified this former composition made between them by his Royal Charter, which I shall here present you with, for the honor of my Nursing Mother.
REX omnibus Ballivis suis, salutem. Inspeximus literas patentes dudum confectas apud Wod • stok in praesentia Procuratorum Scholarium Vniversitatis Oxford. et Burgensium ejusdem Villae super quibusdam libertatibus praefatis Scholaribus concessis, in haec verba: Anno regni Regis Henrici fil • i Regis Johannes tricesimo secundo, vicesimo nono die Maii, praesentibus apud Wodestok tam Procuratoribus Scholarum Vniversitatis, quam Burgensium Oxoniae; idem Dominus Rex concessit eisdem Scholaribus Libertates subscriptas, videlicet, Quod si inferatur injuria ipsis Scholaribus, fiat inde Inquisitio tam per Villatas vicinas, quam per Burgenses praedictos. Et quod si ipsi Burgenses interficiant aliquem de Scholaribus Oxford, vel in aliquem ipsorum insultum faciant, vel alicui ipsorum, vel in aliquem ipsorum gravem injuriam inferant; Communitas ejusdem Villae per se puniatur et amercietur, et Ballivi per se, et non cum Communitate eadem puniantur et amercientur, si negligentes fuerint, vel dolum fecerint in exequendo officium suum contra illos qui hujusmodi injurias praedictis Scholaribus inferunt. Et quod Judaei Oxonienses non recipiant a Scholaribus praedictis pro libra in septimana nis • duos Denario • ; et similiter fiat in minori forma secundum quantitudinem; alioquin Judaei puniantur secundum constitutionem regni. Et quod quotiescunque & quandocunque Major & Ballivi Oxoniae Sacramentum fidelitatis suae praestabunt in loco suo communi, Communitas ejusdem Villae denunciet Cancellario Universitatis, Vt per se vel per aliquas electas personas praestationi Iuramenti praedicti, si voluerit, intersit. Quod quidem Juramentum tale erit, quoad Scholares praedictos, videlicet; Quod ipsi Major et Ballivi conservabunt Libertates et Consuetudines Vniversitatis praedictae; alioquin non valeat Iuramentum ipsorum; sed interim praestetur secundum formam praescriptam; Si vero Cancellarius, nec per Procuratorem interesse voluerit, ad Iuramentum nihilominus pr • cedatur. Et quod duo Aldermanni sint electi & deputati de illis, qui pro tempore fuerint, secundum quod ordinati erant de Domino W. de Eborum ad exhibendam justitiam cum praepositi abfuerint, sub eadem poena quâ praepositi tenentur, si negligentes vel malitiosi inveniantur. Et quod quilibet Burgensis Oxoniae pro familia sua respondeat; Ita quod si aliquis de familia sua mortem vel gravem injuriam alicui Clerico vel suis inferet, Malefactorem exhibeat idem Burgensis, ut fiat de eo justitia; alioquin infligabitur poena secundum consuetudinem regni. Et quod quotienscunque debeat fieri temptatio panis et cervisiae ab eisdem Burgensibus, praecedenti die denuncietur Cancellario et Procuratoribus Vniversitatis praedictae; Vt si per se vel per aliquos ad hoc deputatos per ipsos (si voluerint) intersint temptationi praedictae; Alioquin non valeat ipsa temptatio. Si vero dicti Cancellarius et Procuratores Vniversitatis per se vel per suos interesse noluerint, ad praedi •• am temptationem nihilominus procedatur. In quorum omnium testimonium Dominus Radulfus filius Nicholai Senescalli Domini Regis, ad praeceptum ejusdem Domini Regis huic scripto sigillum suum apposuit. Eodem Domino Rege per literas suas mandante Vicecomiti, Majori et Ballivis Oxoniae, ut praedictas Libertates inviolabiliter observent et faciant observari; Quas etiam idem Dominus Rex fecit irrotulari, anno regni sui 33. Nos autem praedictam concessionem praedictis Scholaribus super praefatis libertatibus de praecepto nostro factam (ut praedictum est) r • tam habentes et gratam, eam praesentibus litteris nostris patentibus Scholaribus antedictis concedimus, et sigilli nostri munimine roboramus. Teste Rege apud Woodestok 21. die Junii, anno regni nostri 52.
What Pensions the King granted to Romish Cardinals to promote his affairs, and how careful he was to satisfy their arrears out of the Dismes granted to him, this Patent will inform us.
REX venerabili in Christo O. Dei gratia Sancti Adriani, &c. salutem. Cum teneamur venerabili patri R. Sancti Angeli Diacono Cardinali in trecentis marcis de arreragiis annui feodi sui triginta marcarum, quod ei dudum concessimus percipiend. ad Scaccarium nostrum; quas sibi de Decima nobis concessa in Provincia Cant. de Termino S. Michaelis prox. adventuro persolvi volumus: vos rogamus quatinus eidem Cardinali vel certo suo Attornato de praedict. trecentis marcis de Decima praedicta satisfieri faciatis in forma supradicta. Nos en • m in Decima praedicta eandem pecuniam volumus allocari. In cujus, &c. Teste, &c.
Tom. 2. p. 1047. l. 49. after Aprilis, add; In the Plea-Rolls in the Tower, Anno 53 H. 3. I find these Suites and Attachments against the holders and prosecutors of Suites in Courts Christian.
Placita de Term. Pasch. an 53 H. apud Westm. Essex. Henricus de Lacy per Attorn. &c. optulit se 4. die versus Priorem de Dunmowe, &c. quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de advocatione quartae partis Ecclesiae Estbradham, contra Prohibitionem, &c. Et fuit attach. per Willielm. &c.
Plac. de Term. S. Mich. eodem anno. Magister Stephanus de Gurmuvil. attachiatus fuit ad respondendum Johanni de Alisfeld, & Edithae quae fuit uxor Alfredi de Wyte de placito, quare idem Magister tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et unde praedicti Johannes et Editha queruntur, quod cum quaedam Isabella de Rocheford traxisset ipsas in placito coram praedicto Stephano, petendo ab ipsis quater viginti marcas, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio: Et praedictae Johanna & Editha in crastino Purificationis beatae Mariae hoc anno in Ecclesia de Renesbiry detulissent ei Regiam prohibitionem, ne praedictum placitum teneret, &c. Et unde praedicti Johanna & Editha queru • tur, quod praedictus Magister spreta praedicta Prohibitione tenuit praedictum placitum: Ita quod primo fecit ipsas ab ingressu Ecclesiae suspendi, et postea excommunicari. Unde dicunt, per quod deteriorati sunt et dampnum habent ad valenciam viginti librarum. Et inde producunt sect • m, &c.
Et praedictus Magister venit & defendit vim & injuriam quando, &c. Et been defendit, quod nunquam tenuit placitum praedictum post Prohibitionem: Et hoc paratus est defendere, prout Curia consideraverit. Ideo consideratum est, quod vadi • t ei legem se 12. manu. Et venit cum lege sua in octabis Sancti Michaelis, plegii de lege, Elias de Coleshull & Rabertus de Warham. Postea in octabis Sanctae Trinitatis praedictus Magister Stephanus venit cum lege sua, & praedictae Johanna et Editha renunciaverunt. Ideo praedictus inde sine die, et Johanna et Editha in misericordia 2. denariorum.
I shall render you only a Breviate of other Prohibitions and Attachments the same Term. Thomas Tredegold versus Johannem le Fenre, &c. (praeceptum est Vicecomiti, quod non omittat propter praedictam libertatem, &c.) Ricardus Chymne Junior versus Magistrum Johannem de Burton de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis, &c. contra, &c. Ricardus versus Hugonem Vicarium de Simonesberg, &c. Alexander le Pestur de Mycham versus Gervasium Vicarium Ecclesiae de Mycham, et alios; for the like Suites.
In the same Term and Roll, I find this Plea in an Assise of Darrein Pr • sentment to the Church of Malleberg, wherein the Popes provision of it to his Nephew upon the Bishop of Sarums translation to Bath, was pleaded and allowed.
Assisa venit recognitura quis advocatus tempore pacis praesentavit ultimam personam qu • mortua est ad Ecclesiam de Mallebergh quae vacat, &c. Et cujus advocationem Ricardus filius Stephani clamat versus Walterum Episcopum Sarum; et unde dicit, quod quidam Wilhelmus antecessor suus tempore pacis, et tempore H. Regis avi Domini Regis nunc, praesentavit quendam Robertum Clericum suum ad praedictam Ecclesiam, qui ad praesentacionem suam fuit admissus et institutus, et ultimo obiit persona in eadem tanquam à vero patrono praesentatus. Et Episcopus per Attornatum suum venit, et dicit, quod non debet ei ad hoc breve respondere, quia dicit, quod praedicta Ecclesia non est Ecclesia per se, immo Capella pertinens ad matricem Ecclesiam de Alfynton, unde petit Iudicium de brevi suo.
Et Ricardus dicit, quod qualitercunque praedicta Ecclesia de Mallebergh modo consolidata sit praedictae Ecclesiae de Alfynton; tempore quo praedictus Wilhelmus antecessor suus praesentavit praedictum Robertum Clericum suum ad praedictam Eccles • am, fuit Ecclesia illa matrix Ecclesia et per se parochialis.
Et Episcopus dicet, quod post tempus praedicti H. Regis avi, quidam Ricardus, quondam Episcopus Sarum tempore Domini Regis nunc praesentavit quendam Martinum de Patteshull, qui ad praesentationem suam fuit admissus et institutus. Et post mortem praedicti Martini quidam Robertus tunc Episcopus Sarum praesentavit quendam—Clericum suum ad praedictam Ecclesiam, qui ad praesentacionem suam fuit admissus, et institutus. Et postquam— Rogerus consecratus fuit in Episcopum Bathoniensem et Wellensem, Dominus Papa contulit eandem Ecclesiam Andraeae nepoti suo, et quod advocatio illa pertinebat ad Episcopatum Sarum, et Ricardus non potest hoc dedicere. Ideo praedictus Episcopus inde sine die, et praedictus Ricardus in misericordia pro falso clamore.
Wilhelmus de Sudfeld, &c. optulit se 4. die versus Galfridum de Beles de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibit. &c. Et ipse non venit. Et praeceptum fuit Vic. quod attach. eum, &c.
Prior de Covenham attach. fuit ad respondendum Ricardo de Seyton de consimile plac. Et unde, &c. queritur quod cum ipse, &c. idem Prior non obstante, &c. Ipsum tanquam, &c. ab ingressu Ecclesiae suspendit, et postea ipsum excommunicavit, &c. Et inde, &c. Et prohibitum est praedicto Priori quod non, &c.
Johannes de Ruhale per Attornatum suum optulit se 4. die verse. Magistr. Petrum de Betevill. Personam Ecclesiae de Rypel de placito, quare secutus est consimile plac. in Curia Christianitacis. Et ipse non venit, &c. Vic. &c. Set mandat, quod praedictus Petrus Clericus esi et non habet, &c. Ideo mandatum est Godefr. Episcopo Wygorn. quod habeat praedictum Petrum, &c.
Thomas Tredegold optulit 4. die verse. Magistrum Walterum de Glouc. Decanum Cicestr. et Johannem le Feu de placito, quare idem Magister tenuit consimile plac. et quare praedictus Johannes secutus est idem placitum. Et ipsi non venerunt, &c.
Frater Galfridus procurator Abb. et Conv. de Conches attach. fuit ad respondendum Thomae de Colecestr. de placito, quare secutus est consimile placitum in Curia Christianitatis, &c. petendo ab ipso decem libras argent. quae non sunt, &c. Et cum detulisset, &c. praedictus Petrus spreta Regia prohibitione, secutus est idem placitum, &c. Ita quod fecit eum, &c. & excommunicari. Unde, &c. & dampnum habet, &c. Et inde, &c.
Et praed. Galfr. &c. defendit quod nunquam secutus est, &c. contra, &c. Ideo, &c. vadiet ei legem, &c. Plegii, &c.
Tho. Tredegold optulit se 4. die versus Magistrum Walterum de Glouc. Decanum Cicestr. de placito, quare tenuit consimile placitum, &c. Et ipse non venit, &c. Et mandatum fuit Custodibus spiritual. Episcopatus Cicestr. quod faciat eum, &c. eo quod Vic. mandat, quod Clericus est et non habet, &c. Et super hoc testatum est quod, &c. habet terras et tenementa ad suffic. &c. per quae potest, &c. Ideo praeceptum est Vic. quod distring. eum, &c. Et quod habeat corpus ejus, &c.
Hugo de Mortuomari de Castro Ricardi optulit se 4. die versus Hugonem de Mortuomari, Emericum Cancellarium Hereford. et Eymonem Praecentorem Hereford. de placito, quare praedict. Magister Hugo tenuit placitum, &c. de advoc. Ecclesiae de Gliston, contra Prohibitionem, &c. Et de placito, quare praedicti Emericus et Eymo secuti sunt idem placitum. Et ipsi non venerunt, &c. Et Vic. &c. mandat quod, &c. Clerici sunt, &c. Ideo mandatum est Episcopo Hereford. quod venire, &c. Clericos suos, &c.
Radulfus de Norff. Esson. Ricardi de Seyton opt. se 4. die versus Fratrem Ricardum Lovel Praeceptorem de Bulstrode, et Ricardum Magistrum Militiae Templi in Anglia de placito, quare secuti sunt, &c. de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt, &c. Ideo ponatur per mel. pleg. &c. praeceptum fuit Vic. quod attach. &c.
Radulfus de Haundham opt. se 4. die versus Priorem Sancti Guthlaci de Hereford. de placito, quare tenuit placitum, &c. de catallis, &c. quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipse non venit. Et fuit attach. per, &c. Ideo, &c. ponatur per mel. pleg. quod sit, &c.
Tom. 2. p. 1056. l. 3. after ut supra, add: Pope Alexander and his Visitors of exempted Abbeys by their usurped power, prescribed a form of Oath to all Abbots and Covents, not to oblige themselves or Monasteries to any Religious or secular persons, to the prejudice of their Churches, thus related by W. Thorn; which entrenched upon the Kings Prerogative, for whom they could not be bound to raise Monies upon any public occasion, and in prescribing New Oaths without his Royal assent or authority; Whereupon Roger Abbot of Saint Augustine's in Canterbury, An. 1270. made this Constitution in pursuit thereof. Rogerus Abbas instituit ne Monasterium istud alicujus obligetur debitis isto tenore: Omnibus Christi fidelibus, Rogerus Dei gratia, &c. Nuper ad reformationem ordinis & status domus nostrae visitatoribus à capitulo generali deputatis ad nos accedentibus; diligenti inquisitione habita super praescriptis, perpendentes dicti visitatores tam propter necligentiam Praelati quam subditorum in pluribus statum Monasterii posse periclitari, inter caetera maxim quod nonnunquam proniores quam Monasterio expediret, et contra Interdictum Apostolicum, necnon et generalis Capituli statutum; ad obligandum se et suum Monasterium in contractibus mutuo faciendis, tam pro religiosis quam pro secularibus personis: ordinaverunt & firmiter statuerunt, ut super observatione ipsius Statuti Apostolici necnon et generalis Capituli statutum, tam a Praelatis quam a subditis universis corporale praestaretur Sacramentum. Nos igitur Abbas & Conventus universi et singuli inspectis sacrosanctis, in verbo veritatis, Sacerdotii et Religions juramus, et praesenti pagina profitemur, nos contra tenorem dicti Statuti super hoc editi de caetero non contraventuros. Et ut in omnibus dictum Statutum clarius illucescat, ipsius tenorem duximus praesentibus, qui talis est;
ALEXANDER Episcopus, &c. Et infra; Firmiter inhibemus, ne quis praesumat Ecclesiam sibi commissam pro alienis gravare debitis, aut literas alicui seu sigilla eorundem quibus possent Ecclesiae obligari concedere, decernentes si secus fuerit attemptatum, ad solucionem talium debitorum Ecclesias non teneri. Si quis autem contra praemissa de caetero venire praesumpserit, ab administratione temporalium sit suspensum. Nos etiam praedicti Abbas et Conventus statuentes nihilominus, generalis Capituli authoritate interveniente, quod Abbas quicumque successivis temporibus ad regimen hujus congregationis electus, in prima sua creatione Sacramentum praedictum de observando Statuto praedicto praestet, et renovet Sacramentum, nichilominus eciam ne caeteri processu temporis in isto Monasterio Monach • cum ordinem suscepturi, contraveniant, statim post professionem suam idem Sacramentum facient et observent.
In the Placita apud Westm. de octabis S. Trinitatis eoram M. de Litlebir. Magistro R. de Seyton, et J. de Cobeham, anno regni Regis Henr. 54. I found these Suites and Attachments (in the Tower) for Suits in Ecclesiastical Courts, against the Kings Prohibitions.
Philippus Bandre de Knyuston optulit se 4. die versus Magistrum Thomam de Wytton Archid. Northampton. Nicholaum de Fenton Officialem ejus, Hugonem de Watton Decanum de Dyngham de placito, quare tenuerunt placitum de layco feodo ipsius Philippi de Knyuston, &c. contra Prohibitionem, &c. Et versus Willielmum fil. Rogeri Capellani, &c. quare secutus est idem placitum in eadem Curia, contra eandem Prohibitionem. Et ipsi non venerunt, &c. Ideo ponantur per meliores plegios, &c. quod sint in Crastino Animarum. Et primi, &c. Et praedictus Magister et Wilhelmus aliàs fecerunt defaltam, seilicet, in Octabis S. Hilarii, ad quem diem Vic. mandavit, quod Clerici sunt et nullum habent laycum feodum, &c. Ita quod mandatum fuit Archiepiscopo Ebor. quod faciat eos venire, &c. Et Archiepiscopus nichil inde fecit, nec breve misit. Ideo praeceptum est Vic. quod attach. praedictum Archiepiscopum, quod sit ad praefatum terminum, et ibi habeat Clericos, &c.
Johannes de Ciryton Esson. Johannes Blundel. et Wilhelmus filius Galfridi Esson. Magar. fil. Bartholomae • , et Johannes fil. Walteri Esson. Elenae sororis ejusdem Margar. opt. se 4. die versus Henr. de Beningburgh et Alic. ux. ejus, de placito, quare secuti sunt placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsorum Johannes, Margar. et Helenae, &c. contra Prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt. Et praeceptum fuit Vic. quod attach. eos quod essent hic ad hunc diem. Et Vic. nichil inde fecit, set mandavit quod praeceperat Ballivis libertatis Civitatis Ebor. qui nichil inde fecerunt. Ideo praeceptum est Vicecomiti quod non omittat propter praedictam libertatem, quin attach. eos quod sint in Crastino S. Martini. Et unde Vic. &c.
Ricardus Thynne junior per Attornatum suum opt. se 4. die versus Hugonem Vicarium Ecclesiae de Symontsberg de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et ipse non venit, &c. Et praeceptum fuit Vic. quod attach. eum, quod esset hic ad hunc diem. Et Vic. mandavit, quod Clericus est, et quod nullum habet laycum feodum per quod potest attach. Ideo mandatum est Episcopo quod faciat eum venire à die Sancti Michaelis in tres Septimanas. Et unde Vicecom. &c.
Rogerus de Trythampton per Attornatum suum opt. se 4. die versus Magistrum Stephanum de Rokelaund de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et versus Magistrum Ranulphum de Nassington de placito, quare secutus est praedictum placitum, &c. contra, &c. Et ipsi non venerunt, &c. Et praeceptum fuit Vic. quod attach. eos, &c. Et Vic. nichil inde fecit, set mandavit quod Clerici sunt, et nullum habent laicum feodum, &c. Ideo mandatum est Episcopo quod faciat eos venire Crastino Animarum, &c. Et unde Vic. mand. &c.
Simon de Cotes per Attornatum suum optulit se 4. die versus Magistrum Johannem Galle, Magistrum Jordanum de Hamerton, et Emmam quae fuit uxor Willielmi Vaus, de placito, quare secuti sunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et praeceptum fuit Vic. quod attah. eos quod essent hic in Octabis S. Hilarii. Ad quem diem Vic. mandat, quod Clerici sunt, et quod nullum, &c. Ita quod mandatum fuit Episcopo Linc. quod venire fac. eos ad hunc diem. Et Episcopus nichil inde fecit, nec breve misit. Ideo praeceptum est Vicecom. quod attachiaret praedictum Episcopum, quod sit in Crastino Animarum, &c.
Robertus de Haneworth optulit se 4. die versus Robertum Salle, Johannem Wynbeyt, Silvestrum de Linc. Capellanum, et Bedam le Den, de placito, quare secuti sunt placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c contra Prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt, &c. Et Robertus fuit attach. per Johannem de Lyndeseye in Lync. &c.
Thomas de Colecestr. per Attornatum suum optulit se 4. die versus Fratrem Galfridum procuratorem Abbatis et Conventus de Couches, de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra, &c. Et ipse non venit. Et habuit diem per Essoniatorem suum ad hunc diem postquam comparuit in Curia, scilicet, à die Sancti Michaelis in quindecim dies. Et vadiaverat ei inde legem se 12. manu. Ideo consideratum est, quod praedictus Thomas recuperet dampna sua quadraginta librarum versus eum. Et ipse et plegii sui de lege in misericordia, scilicet Robertus de la Grave de Com. Warr. et Wilhelmus fil. Martini de Com. Essex. &c.
Radulfus de Norff. Esson. Willielmi Galuz optulit se 4. die versus Magistrum Godefridum de Merton de placito, quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. Et versus Priorem Norwyc. quare secuti sunt idem placitum in eadem Curia, contra eandem Prohibitionem, &c. Et ipsi non, &c. Et praedict. Magister et Prior fuerunt attach. per, &c. Ideo ponantur per meliores plegios, quod sint in Crastino Animarum. Et primi, &c.
This Term there fell out this notable Case concerning Bastardy, whether it should be tried by the Country or the Certificate of the Bishop of Bayon in Normandy, where the Marriage was alleged; and resolved it should be by the Bishops Certificate, to be returned into the Kings Court here.
Rogerus de Nevill petit versus Tolebotum de Talebot de Hyltesham unum messcentum acras terrae, quindecim acras prati cum pertin. in Gynnewardely quae Thomas Talebot de eo tenuit, et quae ad praedictum Rogerum reverti debent tamquam escaeta sua, eo quod praedictus Thomas Bastardus fuit, et obiit sine haerede de se, &c.
Et Talebotus per Attornatum suum venit et dicit, quod praedictus Rogerus nichil clamare potest in praedicto tenem. nomine escaetae; quia dicit, quod praedictus Thomas Talebot non fuit Bastardus, ymmo, de legitimo Matrimonio procreatus. Et hoc paratus est verificare sicut Curia consideraverit, &c.
Et praedictus Rogerus dicit, quod praedictus Thomas Talebot qui de ipso tenuit praedictum tenem. fuit Bastardus, et obiit sine haerede de se; et quod ita sit, petit quod inquiratur per patriam.
Et praedictus Talebotus dicit, quod hujusmodi inquisicio de Bastardia in hoc casu non spectat ad forum seculare; dicit enim, quod quidam Talebotus pater praedicti Talebot. conversatus fuit in partibus transmarinis, scilicet in Normannia in Episcopatu Bayesensi, et ibi duxit uxorem Johannam nomine, de qua suscitavit praedictum Thomam ex legitimo Matrimonio, et hoc paratus est verificare sicut Curia consideraverit. Ideo mandatum est Episcopo Beyesensi quod diligenter inquirat, utrum praedictus Thomas natus fuit ex legitimo Matrimonio, an Bastardus? Et quid inde inquisierit, scire faciat hic in Octabis S. Martini, &c. So as the Kings Writ in this Case ran into Normandy in this Age.
Plac. apud Westm. de Term. S. Hilarii, coram M. de Litlebir. et J. de Cobbeham, anno regni Regis Henrici 3. 54.
Adam de Wymrual optulit se 4. die versus Magistr. Gilbertum de S. Leofordo, et Nicholaum de Rodes, quare praedict. G. tenuit plac. &c. de catallis et debitis quae non sunt, &c. Et quare praedict. N. secutus est idem plac. &c. Et ipsi non veniunt, &c.
Petrus de Goudre de Kynston optulit se 4. die versus Magistr. Thomam de Shyton Archidiac. Noting. &c. quare ipse simul cum aliis, Nich. de Fenton Offic. ejus, Hug. de Sutton Decano de Byngham tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsius Petr. in Kynston, contra Prohibitionem, &c. Et versus Henricum Personam Ecclesiae de Radeclyve super Som. et Willielmum, Philippum, et Rogerum Capellanum. quare secuti sunt idem plac. in eadem Curia Christian. contra Proh. &c. Ideo mandatum est Archiepiscopo Ebor. quod habeat eos, &c.
In another Plea-Roll severed from the rest, about this year as I conjecture.
Ricardus de Manton optulit se 4. die versus C. Episcopum Linc. de placito, quod esset ad hunc diem, et hic haberet Johannem Personam Ecclesiae de Undole, de lacito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de, &c. quae non sunt, &c. contra, &c. Et ipse non venit. Et plures fecit defaltas. Ita quod praeceptum fuit Vic. quod distringat eum per, &c. Ita quod de exitibus, &c. Et quod haberet corpus ejus ad hunc diem. Et Vic. mandavit quod districtus est. Ideo sicut prius praeceptum est Vic. quod distring at cum per omnes terras, &c. Ita quod de exitibus, &c. Et quod habeat corpus ejus à die Pasch. in unum mensem. Et Vic. sit and. eo quod non respond. de exitibus.
This year there was a notable perpetual League and Confederacy entered into between King Henry of England, and Alphonso King of Castle; against all men of the world, saving their faith to the Church of Rome; which I found in the White Tower.
Confoederatio inita inter Henricum Angliae & Alphonsum Castellae Rege, pro ipsis & corum haeredibus perpetue duratura, contra omnes homines de mundo, salva fide Romanae Ecclesiae.
NOverint universi hanc paginam inspecturi, quod nos frater Lupus Marochitanen. & Garsias Martini Procur. & solemnes nuncii illustris Regis Castellae, Toleti, Legionum, Galleciae, Sibilliae, Cordubiae, Murciae, & Jehenni literas dicti Domini Regis recepimus in haec verba; Alphonsus Dei gratia Rex Castellae, Toleti, Legionum, Galleciae, Sibilliae, Cordubiae, Murciae, & Jehenni, omnibus praesentes literas visuris vel audituris, salutem. Noveritis nos fecisse, constituisse, & ordinase Procuratores nostros et solempnes nuncios venerabilem in Christo patrem, fratrem Lupum, Dei gratia Merochitan. Episcopum, & Nobilem virum Garsiam Martino de Toleto, ad tractandum de pace, & ad firmandum eandem, inter illustrem Principem Henricum Regem Angliae et suos haeredes ex una parte, et nos et haeredes nostros ex altera; gratum et firmum habituri quicquid per eosdem nuncios firmatum fuerit vel etiam ordinatum: dantes eisdem plenariam et liberam potestatem tractandi pacem et firmandi cam (ut dictum est,) et jurandi in animam nostram, et obligandi per Iuramentum nos et haeredes nostros (si viderint expedire) ad servandum omnia, quae iidem Nuncii super praemissis duxerint pro nobis et haeredibus nostris ordinand • et etiam promittenda. In cujus rei testimonium has literas nostras fieri fecimus patentes. Datum apud Toletum, Kalendis Aprilis, Aerâ millesimâ ducentesimâ nonagesimâ secundâ. Harum igitur authoritate literarum pro praedicto Domino nostro Rege Castellae & Legionum, et haeredibus suis inivimus soedus perpetuae amicitiae cum Domino He • rico Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hiberniae, Duce Normanniae et Aquitaniae, et Comite Andegaviae, et haeredibus suis isto modo; quod idem Dominus Rex Castellae et Legionum, et haeredes sui ab hac hora sint amici et inprisii praedicti Regis Angliae et haeredum su • rum, contra omnes homines de mundo imperpetuum. Ita quidem quod idem Dominus noster Rex Castellae & Legionum, & haeredes sui juvabunt eundem Regem Angliae & haeredes suos bona fide cum toto posse contra omnes homines de mundo, salva fide Ecclesiae Romana. Dimittimus etiam & quietamus pro praedicto Domino nostro Regi Castellae & Legionum & haeredibus suis, Domino Henrico illustri Regi Angliae & haeredibus suis, sicut melius & sanius intelligi potest, quicquid juris vel quasi habet vel habere debet Dominus Rex Castellae & Legionum & Haeredes sui in tota Vasconia vel in parte, in terris, possessionibus, hominibus, juribus, vel quasi Dominiis, vel quasi actionibus & rebus aliis, ration Dominationis quam fecit vel fecisse dicitur Dominus Henricus quondam Rex Angliae ac Alianora uxor sua Alialienora filiae suae, & bonae memory Domino Alfonso Regi Castellae, & quicquid juris vel quasi ibidem idem Dominus Rex Castellae & Legionum habet vel habene debet, vel haeredes sui per successionem supradictorum, vel per collationem ips • vel alii cujus ad ipsum pertineat factam à Regina Berengari • filia Alfonsi Regis & Reginae Alianorae, & omnes Chartas quas idem Dominus Rex Castellae & Legionum habet super hoc à praedictis vel aliquo eorum, promittimus bona fide pro praedicto Domino nostro Rege Castellae & Legionum & haeredibus suis, dicto Regi Angliae & Haeredibus suis restituere vel debere. Et si inventae fuerint ex hac hora, ulterius concedimus, quod sint vacuae & cassae. Et hoc facimus propter multas bonas rations & multa alia quae praefatus Rex Angliae praedicto Domino nostro Regi Castellae & Legionum concessit per se & Procuratores suos & solemnes Nuncios, Petrum Deigratia Hereforden. Episcopum & Johannem Maunsell. Beverlacen. Praepositum, prout continetur in scriptis eorum, sigillis eorundem signatis. Nos vero supradicti frater Lupus Episcopus, Garsias Martini, Procuratores & Nuncii praenominati Domini Regis Castellae & Legionis, quod juravimus in animam ejusdem Domini Regis Castellae & Legionis, quod idem Rex & haeredes sui universa & singula superius adnotata been, & integre, & fideliter imperpetuum observabunt. In cujus rei testimonium praesentem Chartam sigillis nostris appendentibus praemunitam saepefato Domino Regi Angliae duximus concedendam. Facta apud Toletum pridie Kalend. Aprilis, Aerâ 1292.
The fame, wisdom and amplitude of this King Alphonso his Kingdoms and Dominions, are at large described by Matthew Paris, with his affection and good advice to King Henry after this League: Rex Hispaniae amicissimus jam Domino Regi Anglorum effectus, cum audisset de moribus ejus, condoluit in spiritu benignitatis & discretionis, & literatorie significavit eidem, ut exemplo bonorum Regum ac Principum, quarum titulus ab antiquo talis est, exit Agnus domesticis et suis commilitonibus, et Leo exteris et rebellibus; ill videlicet sermo recitatur, ut talia sequeretur, nec esset amplius suorum oppressor, & alienorum receptor & alimentator: sed,
Quid juvat in sterili spargere semen humo?
In a Fragment of Plea-Rolls (in the Tower) before the Justices Itinerant, about Anno 55 of Henry the 3 d . as I conjecture by the hand; I met with this Case and Resolution upon an Attachment for a Suit in Court Christian against the Kings Prohibition.
Magister Wilhelmus de Branucewell attachiatus fuit ad sectam Gilberti Parleben, quare traxit eum in placitum in Curia Christianitatis de catallis ejusdem Gilberti, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio. Et Henricus Decanus De la Ford attachiatus fuit ad respondendum eidem Gilberto, quare tenuit placitum illud. Et Wilhelmus & Decanus veniunt et dicunt, quod post Prohibitionem Domini Regis nunquam tenuerunt nec secuti sunt placitum illud; sed verum volunt dicere, quod revera idem Wilhelmus vendidit eidem Gilberto et cuidam participi suo decimas garbarum suarum de Ecclesia sua pro 37 marcis; et quia denarios illos non reddidit ad terminos statutos, ill sicut persona implacitavit eum in Capitulo ante Prohibitionem: Et petit Iudicium, si illud potuit facere vel non? Et Gilbertus venit et hoc totum cognoscit, sed dicit, quod reddidit ei praedictos denarios, sed nullam sectam inde habet: Et dicit, quod idem Wilhelmus petit ab eo quandam poenam: Et Wilhelmus dicit, quod nullam poenam ab eo exigit nec exiget. Et ideo consideratum est, quod been licet eidem Willielmo sequi placitum illud in Curia Christianitatis cum sit de Decimis, et praedicto Decano tenere illud. Et Gilbertus in misericordia.
Tom. 2. p. 1061. l. 30. after Decembris, add; I found this Original Writ in the White Tower, (An. 56. H. 3.) against the Prior of Eli, for suing the Kings Tenants of Schelfield for a Rent in the Ecclesiastical Court, against his Crown and dignity.
H. Dei gratia Rex Angliae, Dominus Hiberniae, & Dux Aquit. Vit. Cantebr. salutem. Quia Johannes le Moigne fecit nos secur. de clamore suo prosequend. per Nicholaum fil. Johannes, & Gilbertum de Grumvill de Com. Essex. tibi praecipimus, quod ponas per vad. & salvos plegios Henricum Priorem de Eli, quod sit coram nobis à die Purificationis beatae Mariae in 15. dies, ubicunque tunc fuerimus in Anglia; ostensur. quare homines ipsius Johannes de Manerio suo de Magno Schelfield, quod de nobis tenet in Capite, per diversas sententias Excommunicationis in ipsos latas distringet ad redd. Ecclesiae suae de Eli; videlicet, singuli eorum unum quadrantem per annum, cujusmodi debitum ipsi non debent, nec ipsi nec antecessores eorum unquam reddere consueverunt, in ipsius Johannes et ipsorum grave praejudicium, et nostrae Coronae et dignitatis laesionem, ac contra Prohibitionem nostram, (to stay his Suit for this Exaction, and Censures in the Ecclesiastical Court which usurped conusance of it.) Et habeas ibi nomina plegiorum & hoc breve. Teste meipso apud Turrim London. 18. die Januarii, anno regni nostri 56.
Placita apud Westmonasterium in Octabis Sanctae Trinitatis, coram Martino de Lytlebir. & sociis suis Justic. de Banco, anno 56 H. 3. (in the Tower) inform us of these Prohibitions that Term, (besides others) for Suites in Courts Christian.
Johannes Martian & Wilhelmus de Orset opt. se 4. die versus— neye de placito, quare secutus est plac. in Curia Christianitatis de catall. et deb. quae non sunt, &c. contra, &c. Et ipse non venit. Et praeceptum est Vic. quod attach. eum, &c.
Johanna de Wantcon attachiata fuit ad respondendum Johanni de Meysy de placito, quare secuta est placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsius Johannes in Charefend, contra Prohibitionem, &c. Et unde praedictus Johannes queritur, quod cum praedicta Johanna traxisset ipsum in placitum in Curia Christianitatis coram Magistro Galfrido de Oudbridlegh Offic. Episcopy Wigorn. de laico feodo ipsius Johannes; & idem Johannes die Veneris proximo post festum Translationis beati Thomae Martyris in Ecclesia Sancti Johannes de Cyrecestr. detulisset ei Regiam Prohibitionem, ne praedictum placitum sequeretur; praedicta Johanna spreta Prohibitione praedicta, secuta est praedictum placitum de die in diem versus eum: Ita quod primo fecit ipsum suspendi ab ingressu Ecclesiae, et postea excommunicari: Unde dicit, quod deterioratus est et dampnum habet ad valenciam quadraginta librarum. Et inde producit sectam, &c. Et Johanna venit et defendit vim et injuriam quando, &c. Et been defendit, quod nunquam secuta fuit praedictum placitum, contra praedictam Prohibitionem. Et hoc parata est defendere sicut Curia consideraverit. Ideo consideratum est, quod vadiet ei leg • m se 12. manu: Et veniat cum lege sua hic crast. &c. Plegii de lege, Richardus Tyril & Thomas de Churchehull de eodem Com. &c. Postea venit praedicta Johanna et fecit legem suam. Ideo praedicta Johanna inde quiet. et Johannes in misericordia, &c.
Matilda quae fuit uxor Henrici de Morton per Attorn. suum optulit se 4. die versus Magistrum Andraeum de Coventre et Adam de Dekene de placito, quare praedictus Magister tenuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et de placito, quare praedictus Adam secutus est idem placitum in eadem Curia, contra eandem Prohibitionem, &c. Et ipsi non venerunt. Et praeceptum fuit Vic. quod distring. eos per omnes terras, &c. Et quod de exitibus, &c. Et quod haberet corpora eorum hic ad hunc diem. Et Vic. nihil inde fecit, sed mandavit quod Richardus le Brocher de Covyntre, Johannes filius Symonis manuc. praedictum Magistrum. Ideo ipsi in misericordia. Et Vic. similiter, scilicet Wilhelmus de Mortayn: Et amerciatur ad decem libras. Et sicut priùs praeceptum est Vicecom. quod distringat eum per omnes terras, &c. Et quod de exitibus, &c. Et quod habeat corpus ejus hic in Crastino Animarum. Et sciat, &c. Et—&c. Et de praedicto Ad. mand. Vic. quod non est inventus, nec aliquid habet, &c. Ideo praeceptum est Vic. quod capiat eum si inventus, &c. Et salvo, &c. Et quod habeat corpus ejus hic ad praefatum terminum, &c. Et unde Vic. maud. &c.
Nicholaus Rastol & Emma de Arundell opt. se 4. die versus Johannem Personam Ecclesiae de Cheneloke de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et de placito, quare praedictus Johannes secutus est placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsorum Nicholai et Emmae, contra eandem Prohibitionem, &c. Et ipse non venit. Et fuit attach. per Willielmum Botyld de Chircheheth & Nicholaum Syne. Ideo ponatur per meliores plegios, quod sint in Crastino Sancti Martini. Et primi, &c.
To these I shall annex two Actions more, casually omitted in their proper series.
Wilhelmus Chynethorne & Wilhelmus Henry attach. fuerunt ad respondendum Ricardo de Chuderlegh & Orisiae de Germudes —de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testam. vel Matrim. contra Prohibitionem, &c. Et unde iidem Ricardus & Orisiae per Adam de Baunton Attornatum suum quer. quod cum praedicti Wilhelmus & Wilhelmus die Jovis prox. post festum Conversionis S. Pauli, anno regni Domini Regis nunc, &c. quartodecimo apud Exon. coram Magistro Ricardo de Coleton Official. Domini Episcopy Exon. secuti fuissent placitum in Curia Christianitatis de duobus Bobus, quatuor affr. Bladis, et sexaginta Solidos, quae non sunt de Testam. &c. ac iidem Ricardi & Orisiae praedictis die & anno ibidem liberassent eisdem Willielmo et Willielmo Prohibitionem Domini Regis, in praesentia Willielmi de Halswyll. Willielmi Dame, & Radulphi de Corner & aliorum, ne placitum illud ulterius sequeretur; iidem Wilhelmus et Wilhelmus nihilominus placitum illud ulterius sequebantur, contra Prohibitionem, &c. Ipsi tamen, &c. Unde dicunt, quod deteriorati sunt, et damnum habent ad valenciam viginti librat. Et inde producit sectam, &c.
Et Wilhelmus & Wilhelmus per Johannem de Chuderlegh Attornatum suum venerunt. Et defend. vim & injuriam quando, &c. Et been defend. quod ipsi nunquam secuti fuerunt placitum illud in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt, &c. contra Prohibitionem, &c. sicut iidem Ricardus & Orisia queruntur. Et haec parati sunt defendere contra ipsos & sectam suam, sicut Curia consideraverit. Ideo consideratum est quod praedicti Wilhelmus & Wilhelmus vadient eis inde legem suam, &c.
Wilhelmus de Radeweye attach. fuit ad respondendum Domino Regi de placito, quare, cum placita de catallis et debitis in Regno Angliae, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio ad Coronam et dignitatem Regiam specialiter pertineant; idem Wilhelmus (sicut ex relatu plurium accepit Dominus Rex,) secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis Johannes Prioris de Wolryshton et Petr. Vicar. Ecclesiae de Wolryshton, quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, in laesionem Coronae et dignitatis Regiae, et contra Prohibitionem, &c. Et unde Wilhelmus de Hauberk, qui sequitur pro Domino Rege dicit, quod cum Wilhelmus praedictus die Veneris proxima post festum S. Margaretae Virginis, anno regni Domini Regis nunc decimo nono, apud Lychefeld in Ecclesia S. Cedde Lychefeld. coram Rogero Coventr. & Lychefeld. Episcopo & Waltero de Askeby Comissar. ejusdem Episcopy secutus fuit placitum in Curia Christianitatis de 21. libr. 16. solidis, 4. denariis, una pari decretalium, una sella, uno froeno parcameno, uno mounterio, duobus loculis de serico, una zona serica praedictorum Prioris et Vicar. quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, &c. ac quidam Wilhelmus le Gardyner die Veneris proximo ante festum S. Petri ad vincula prox. sequente apud Coventr. in praesentia Guydonis le Breton, Willielmi Hauberk, Ricardi Fabr. de Braundon, & Ricardi de Cardyner liberasset ei Prohibitionem Domini Regis, ne placitum illud ulterius sequeretur, &c. Idem Wilhelmus nihilominus secutus fuit idem placitum in Curia Christianitatis, in laesionem Coronae et dignitatis Regiae, contra Prohibitionem, &c. Et hoc paratus est verificare pro Domino Rege, &c.
Et Wilhelmus venit, & defendit vim & injuriam quando, &c. Et been defendit, quod nunquam secutus fuit placitum in Curia Christianitatis de catallis et debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, contra Prohibitionem, &c. Et de hoc ponit se super patriam. Et Wilhelmus qui sequitur, &c. similiter. Ideo praeceptum est Vic. quod venire faciat hic à die S. Trinitatis in quindecim dies, 12. &c. per quos, &c. et qui nec, &c. ad recogn. &c.
By all the premised successive Prohibitions, Attachments, Suits, Proceedings, besides sundry others contained in the Fragments of the decayed Plea-Rolls in the Tower, which I pretermit, and those printed in Bracton and Fitzherbert during the long Reign of King Henry the 3 d . it is most apparent, that notwithstanding his over-great compliance with, and connivances at the Usurpations, Exactions of the Popes, and Court of Rome, their Legates, Instruments in sundry particulars, to which he was necessitated to procure their favor, advise, and assistance against the frequent invasions, injuries of the French, and other potent Enemies abroad, and of his undutiful, refractory, rebellious Prelates, Barons at home, invading, undermining the Rights and Prerogatives of his Crown; and to obtain the Realms of Sicily and Apulia for his Son Edmund: yet he with his Parliaments, Judges, and Courts of Justice constantly maintained, asserted his Sovereign Ecclesiastical Prerogative against all Papal and Prelatical usurpations thereon, and the Laws, Liberties, Properties of his Realms, Subjects in England and Ireland, in the Particulars of greatest moment, and most public concernment to him and his people.
1. In issuing out frequent Prohibitions to, and Attachments against his Archbishops, Bishops, Archdeacons and other Ecclesiastical Judges, Courts, and likewise to and against the Popes Legates, Delegates, for holding Pleas of any matters, Causes belonging to his Crown, Dignity or Temporal Courts, seising their Temporalties, fining and imprisoning their Persons for their contempts and disobedience to his Prohibitions, as well as his Lay-subjects: Quia • ullum majus crimen, quàm contemptus & inobedientia: omnes enim qui in regno sunt (as well Prelates, Clergymen, Popes Legates, as Lay-Lord's and Subjects) obedientes esse debent Domino Regi, et ad pacem suam, et cum vocati vel summoniti per Regem venire contempserint, faciunt seipsos exleges, et ideo utlagari deberent, non tamen ad mortem vel membrorum truncationem, cum causa utlagationis criminalis non existat, sed in perpetuam prisonam, vel regni abjurationem, et communion omnium aliorum qui sunt ad pacem Regis, as Judge Bracton and other the Kings Judges then resolved.
2ly. In summoning all Archbishops, Bishops, Popes Delegates, and other Ecclesiastical Judges, Persons to appear before him and his Jugdes in his Temporal Courts, in all causes wherein their Ecclesiastical Jurisdiction or usurpations on his Crown were brought in question, as the sole proper Judges thereof, not the Pope or themselves, as well as of all Temporal Jurisdictions, they being both originally vested in and flowing from the King; whence Bracton and his Judges then resolved: In Spiritualibus debet Rex aestimare vel Iusticiarii sui, an sua sit Iurisdictio vel non? Si Iudex Ecclesiasticus falcem ponens in messem alienam aliquid praesumpserit contra Coronam et dignitatem Regiam, sicut de laico feodo vel de Catallis, cum Prohibitionem a Rege susceperit, supersedere debet in omni casu, saltem do • ec constiterit in Curia Regis, ad quem pertineat Iurisdictio: quia si Iudex Ecclesiasticus aestimare posset an sua esset Iurisdictio, in omni casu indifferenter procederet non obstante Regia Prohibitione. Debet igitur vel omnino supersedere, vel cum attachiatus fuerit, venire, vel mittere, quod examinato placito in Curia Regis, de consilio Curiae supersedeat, vel procedat, quod si non fecerit poena debita puniatur. Since then the King, and his Temporal Courts, Judges who represented his Person, did thus summon Archbishops, Bishops, Popes Delegates, and all other Ecclesiastical Judges personally to appear before them, determine all Causes concerning the extent of their Papal or Ecclesiastical Jurisdictions, restrain, correct their usurpations, excesses, contempts; but they on the contrary could not summon, examine, inhibit the Kings Temporal Courts, Judges, nor excommunicate, interdict them by our Laws for any of their Judgments, Prohibitions, Proceedings, restraining their pretended Church-Liberties, or Ecclesiastical Jurisdictions or Exorbitances, (though they ofttimes attempted it by their antimonarchical Canons and Constitutions) they must be acknowledged to be Supreme, and Super-intendent over, not subject or subordinate to them, as well in Ecclesiastical as Temporal Causes and Affairs.
3ly. In summoning, commanding Archbishops, Bishops from time to time by Sheriffs and Writs, not only to make Certificates to the Kings Courts and Judges in cases of Matrimony and special Bastardy, but likewise to summon all Deans, Archdeacons, Clerks, Prebends, Ecclesiastical Judges, Persons within their Provinces or Dioceses having Benefices, and no Lay-fees, to appear in the Kings Courts, and bring their Bodies thither by a certain day, to answer all Suites and Complaints there pending against them; when they refused voluntarily to appear upon Summons, especially for prosecuting Plaints, or holding Plea in Ecclesiastical Courts, of Lay-fees, Advowsons, Debts, Chattels, Contracts or Trespasses not belonging to them, against the Kings Prohibitions, in laesionem Coronae et dignitatis nostrae Regiae; and seising their Temporalties, attaching, fining and imprisoning their Persons, for willful neglects, or contempts in such cases; which Bracton thus more particularly relates as the Law and practice in that Age.
Item excusari poterit Vic. propter privilegium Clericorum, ut si praeceptum Domini Regis habuerit de attachiando aliquem qui Clericus sit, et qui plegios invenire noluerit propter privilegium Clericale, nec laicum feodum haberet per quod possit distringi, nec debet Dominus Rex manus in eos mittere, & cum in eos coercionem non habeat, maxim in delictis et transgressionibus, sicut in majoribus criminibus, nullum aliud supererit remedium, nisi quod ex parte Domini Regis mandetur Ordinariis loci qui Baronias habent, sicut Archiepiscopis, Episcopis, et aliis in quorum Diocesibus tales sunt manentes, qui attachiari debent, vel beneficia Ecclesiastica habuerunt, et in quos Dominus Rex habet coercionem propter Baronias suas, quod faciant tales venire, et sic fiat talis Irrotulatio. A. optulit se quarto die versus B. de placito tali, &c. Et B. non venit. Et praeceptum fuit Vicecomiti quod attachiaret eum: Et Vicecomes mandavit, quod praedictus B. Clericus est, & quod noluit plegios invenire, nec habet laicum feodum per quod potuit distringi; Et ideo mandatum est Ordinario loci, stcut Archiepiscopo, Episcopo, et hujusmodi, quod faciet talem Clericum venire ad talem diem, • ist talis sit, quod forte testatum sit quod talis Clericus habet laicum feodum, & catalla in laico feodo per quae distringi possit. Et Vicecomes per fraudem mandaverit quod nihil habuerit, in quo casu, fiat ut supra de fraudibus Vicecom. Sed quid si Clericus praebendam habuerit, laicum feodum scilicet, & nol • erit plegios invenire, queritur, an Vicecom. eum distringere possit statim per praebendam? vel si cum praeceptum habuerit de attachiendo retornum fecerit Ordinario, an Ordinarius distringere possit Canonicum per praebendam suam? videtur quod neuter, nec Vicecomes nec Episcopus; Vicecomes non licet Warrantum haberet ingrediendi libertatem sine Episcopo vel alio Ordinario, cum Episcopus sit caput Ecclesiae, et Canonici membra. Item, Episcopus per tale retornum, sine speciale praecepto Domini Regis, cum Canonicus adeo libere teneat praebendam suam de Ecclesia, sicut ipse Episcopus Baroniam suam, et Canonici sunt quasi unum corpus per se in Ecclesia: Et quamvis Episcopus sit caput Ecclesiae, tamen Canonici habent sua bona a bonis Episcopy separata, Et ideo cum Episcopus a Domino Rege speciale mandatum habuerit, ex hoc incipit habere Iurisdictionem, et coercionem in Praebendis, quasi ordine observato. Forma Brevis tunc talis est: H. Dei gratia, &c. venerabili in Christo patri B. eadem gratia Episcopo London. salutem: Mandamus vobis quod venire faciatis coram Iusticiariis nostris, &c. ad talem diem talem Archidiaconum, vel talem Decanum vel Canonicum ad respondendum C. de tali placito, &c. ut supra. Et tunc addatur haec Clausula: Et unde Vicecomes noster Midd. mandavit praefatis Justiciariis nostris quod praedictus Archidiaconus, vel talis alius qui Clericus est, noluerit plegios invenire, nec habet laicum feodum per quod distringi possit, et habeatis ibi hoc Breve. Teste, &c. Si autem Episcopus nihil fecit ad mandatum Domini Regis, tunc fiat Irrotulatio, sic: A. optulit se quarto die versus B. de placito tali, & B. non venit, & aliàs praeceptum fuit Vic. quod a • tachiaret eum. Et Vic. mandavit quod Clericus fuit, &c. ut supra: et ita quod mandatum fuit Episcopo tali, quod faceret eum venire, et quod mitteret Breve, et ipse nihil inde fecit. Et ideo summoneatur Episcopus quod sit ad talem diem, et ibi habeat praedictum talem ad respondendum praedicto A. quare, &c. secundum Breve original, et ad ostendendum, quare praedictum B. coram praes •••• Iusticiariis ad talem diem non habuit sicut ei mandatum suit. Forma Brevis talis est; Rex Vicecom. salutem. Summone per bonos Summonitores F. London. Episcopum quod sit coram Iusticiariis, &c. ad talem diem, et ibi habeat talem Archidiaconum, vel talem Clericum, ad respondendum tali de placito quare, &c. ut supra. Et in fine, ad ostendendum quare non fecit eum venire coram Iusticiariis nostris ad talem diem, sicut ei mandatum fuit, et quare non misit Breve, &c. Ad quem diem aut facit eum venire, aut non facit; si autem non, tunc observabitur solennitas Attachiamentorum, sicut in aliis districtionibus, et statim distringatur Episcopus per Baroniam suam, quod sit ad alium diem, et ibi habeat Clericum praesatum ad respondendum, &c. Et summoneat Episcopum quod tunc sit ibi auditurus judicium suum, quod praefatum Clericum non habuit ad talem diem, &c. sicut ei mandatum fuit, et fiat Irrotulatio sic: A. optulit se quarto die versus B. de tali placito, ut supra. Et B. non venit, & aliàs mandatum fuit Episcopo quod faceret eum venire ad talem diem. Ad quem diem non fecit eum venire, & ita quod praeceptum fuit Vicecomiti quod summoneret eum quod esset ad hunc diem, & ibi haberet praedictum B. ad respondendum, &c.