Vindication of Ecclesiastical Volume 3 2

Rege avo vestro, necnon et piae recordacionis J. patre vestro obtentis per Cartas suas confirmatis aliquid attemptare, vel in aliquo vetare non praesumat. Tantum super hoc, si placet, facere velitis, ut omnes nos oculo velit respicere propicior • , et nos et Ecclesia nostra vobis ad obsequia promptiores esse debeamus et devotiores. Valete. Which was writ upon this occasion.

Thomas Fitz-Adam, to whom the King committed the custody of his Forests in Ireland, distraining and apprehending some of the Archbishop of Dublin 's men and Tenants within the Forest, exempted by King John 's and other Charters from Forest Laws and Duties, the Archbishop excommunicated him for this his proceeding, yet afterwards offered to absolve him upon his submission; the Archbishop upon this occasion writ this Letter and the former, sent by a special Messenger to the King mis-relating the proceedings, extant in the Bundle of Letters and Certificates I found in the White Tower, (about An. 9H. 3.) as I conjecture.

EXcellentissimo Domino suo & amantissimo H. Dei gratia illustri Regi Angl. Domino Hiberniae, &c. devotus suus H. eadem gratia Dublinensis Archiepiscopus, Apostolicae sedis Legatus, cum fidelitate promptum et devotum servicium. Terrae et tenementa Ecclesiae nostrae ipsi ab antiquo in liberam elemosinam assignata semper pro majori parte libera extiterunt a Forestariis et omnibus aliis exactionibus mundanis. Munita est eciam Ecclesia nostra in suis libertatibus antiquitus debitis et consuetis per Cartas et confirmationes inclitae memory Domini J. patris vestri a Forestariis et omnibus aliis mundanis exactionibus et oneribus. Et si forte aliquando contra libertates illius praesumptuose fuisset aliquid attemptatum, unde et venerandae memory antecessor noster exulavit aerumpnis et tribulacionibus septennis exilii, libertates ipsas in statum debitum reformavit. Hoc vestra et fidelium vestrarum discreta provisione deletum esse videtur a consequencia per Cartam vestram ad partes Hiberniae nuper transmissam, in qua non solùm Ecclesiis & Ecclesiasticis viris, set omnibus secularibus & mundanis antiquas d • bitas et consuetas libertates concessistis et confirmastis. Hiis autem non consideratis ut deceret T. filius Adae • ui Forestam vestram de Hibernia commisistis, terras nostras contra antiquas et debitas Ecclesiae nostrae libertates inforestare contendit, et novas oppressoones et exactiones inducere, capiendo homines nostros et denarios, pocius voluntate propria, ut videtur, quam authoritate Regia. Qui cum propter hujusmodi et alios graves excessus ab Archidiacono nostro fuisset excommunicatus, tandem ad cor reversus, absolvi meruit; de hoc autem & propter negotia vestra cum disposuissemus vestram adire praesenciam, supervenerunt nuncii vestri qui nobis negocia vestra praesentaverunt, qui cum nondum recessu latoris praesencium cum Justiciario in remotis partibus agent locuti fuissent, post ejus allocutionem secundum ipsius responsionem ad commodum & utilitatem vestram in omnibus faciemus. Interim, si placet, donec ad vos veniamus significate dicto T. filio Adae & aliis Ballivis vestris, ut a diuis molestacionibus nostris cessant, et nobis et Ecclesiae nostrae debitas permittant libertates. Latori autem praesencium David nuncio nostro super hiis quae vobis dicet ex parte nostra de hiis & aliis vestris negociis credatis, in cujus ore multa posuimus vobis dicenda, per quem quaedam munuscula Regiae celsitudini transmittamus, in proximo per Dei gratiam missuri vel personaliter allaturi meliora. Conservet Altissimus incolumitatem vestram in tempora longissima.

How little cause this Archbishop Henry had to complain to the King, or to Excommunicate Thomas Fitz-Adam, yea how insolently and violently he demeaned himself in Excommunicating this Kings Officer against the Kings prerogative and the Kings Justices commands, and what an enemy, Traitor he was to the King, this Letter of Fitz-Adam to the King and his Council, concerning the difference between him and this Archbishop will abundantly evidence, extant in the same Bundle in the Tower, with his precedent Letters.

REverendo Domino suo H. Dei gratia Regi Angl. Domino Hyb. &c. suus, si placet, Thomas filius Adae, salutem & fidele servicium. Sciatis, Domine, quod terra vestra Hyberniae Dei gracia in bono statu est, set Dominus Dublinensis nullo modo patitur agenda vestra adeo been se habere ut vobis expediret in partibus vestris, et nititur omnibus viribus suis vos exhaeredare de Foresta vestra in Hibernia, ut vobis alias mandavi: Ingerendo michi custodienti Forestam illam per praeceptum vestrum diversa intollerabilia occasion illius Forrestae. Contigit quod quidam octavo Epiphaniae proximo praeteritae qua Justiciarius intinerans in Foresta ad inquirendum pleniùs jura vestra Forestae, venerunt contra me Forestarii turpiter verberati et lacerati, dicentes, quod ex quo poscunt vadia hominum Archiepiscopi secantium nemus vestrum in Foresta vestra—homines Archiepiscopi, et per praeceptum ejus, cum clamore et uthagio insurgunt in eos, et vi vadia sua a Forestariis extorquent, Forestarios turpiter infestantes. Eodem die venientes quidam homines de eadem Foresta indicaverunt michi quendam malefactorem conversantem in Foresta in terra Archiepiscopi, qui a longo tempore in vita Domini mei patris vestri usque ad hoc tempus destruerat Forestam; Et est malefactor ill .—prout tota terra testator tocius regni vestri. Hoc audito, misi servientes nostros ad quaerendum malefactorem illum, & illo invento in domo sua, servientes scrutaverunt domum, si possent invenire in domo sua perinde esset melius athaciandus, et sumerant arcum suum cum sagitta sanguinolenta, et perchias Cervi sanguinolentas cum corio et quadam portion venationis— Servientes duxerunt ad me malefactorem cum athaciamento: Ego vero incontinenti feci convenire omnes probos homines cujusdam villae vestrae de eadem Foresta, et feci ducere malefactorem illum cum athaciamento coram eis, et athaciamentum coram eis inbreviari, et malesactorem posui in prisonam vestram. Hoc audiens Dominus Archiepiscopus, misit ad me Decanum Dublin. cum tribus Presbyteris, et postulavit hominem suum quietum captum super terra Ecclesiae. Ego vero intelligens illum non esse reddendum, et maxim Presbitero (mero,) nisi Archiepiscopus vellet eum replegiare ad habendum illum in Curia vestra, nolui eis illum dimittere. Nec mora, eadem die, scilicet vigilia Epiphaniae, mandavit omnibus Presbiteris Civitatis Dublin. et extra, quod (a divinis) cessarent dummodo essem in villa. In crastino, in die Epiphaniae, venerunt ad me duo Presbiteri, & postulaverunt dictum malefactorem quietum ex parte Archiepiscopi; jubentes de parte sua ne illum plus tenerem, et nisi illum ita redderem excommunicarent me. (A daring insolency.) Hoc audito, appellavi ad Dominum Archiepiscopum ab illo die in viii. dies; si hoc nichil esset per eum pro vobis et statu vestro, et libertatibus vestris, et pro me et hominibus meis coram Archiep. in villa Dublin. ad horam; et si hoc esset parum, ego appellavi supradicto modo in praesentia Domini Papae; et si hoc prodesse non posset, pecii inducias quousque loqutus fuissem cum Iusticiario vestro Hiberniae. Hiis omnibus postpositis steterunt in contrariis; in eadem die Epiphaniae pronunciarunt sententiam Excommunicationis in me. Super quo nimium motus ivi ad Archiepiscopum in crastino, et monstravi ei gravamen et pudorem minus circumspecte et consulte quam deceret michi fore illatum; et ipse interrogavit hominem suum quietum et absolveret me; et dixit, quod ego nec alius potui capere hominem illum nec alium super terram suam quamvis esset in Foresta. Dicens Terram esse suam, Nemus esse suum, Forestam esse suam, Feras esse suas: Et ex quo audivi quod atraxit ad Ius suum omne Ius vestrum, nolui dimittere ei hominem suum quietum nisi vellet replegiare eum ad habendum eum in Curia vestra, vel saltem coram Iusticiario vestro in adventu suo in partes illas: quod omnino refutavit, nec potui absolvi. Et ego mandavi Iusticiario causam Sententiae in me latae, rogans quod mandaret super hoc voluntatem suam. Iusticiarius vero mandavit michi, quod nullo modo redderem malefactorem quietum, nisi Archiepiscopus vellet replegiare ad habendum eum in Curia vestra. Mandavit eciam eidem Archiepiscopo quod replegiaret Sententiam qualemcumque in me latam, et tantum inde faceret ne deterius inde contingeret, et ne negocia vestra remanerent facienda, et michi in nullo potuit proficere: Immo per totam terram vestram facit me prosequi, prohibendo communionem hominum et aysiamenta villarum, ita quod ad quoddam arduum negocium vestrum exequendum interesse non potui; videlicet, quod haberetis donationem Ecclesiarum de Connactia, quam nunquam habuistis. Ad hoc, quod in tota Hybernia non habetis unam Ecclesiam dandam. Nec eciam potui esse ad tenend. Assisas vestras Dublin. in Octabis Sancti Hyllarii; et ita in hunc modum promovet idem Archiepiscopus negocia vestra in partibus Hyberniae. Quidam vero dixerunt Archiep. quod defamaverat me multum; et ultra, quod ad me excommunicand. (non debet procedere) et eciam propter privilegium quod habetis, ut dicunt, quod capitals Bayllivi vestri non sunt excommunicandi, vobis inconsultis. Ad quod respondit Archiepiscopus, quod cum videret privilegium illud tunc crederet nos illud habere, set non antea. Ita et in hunc modum se habet idem Archiepiscopus erga vos et erga me pro vobis, super quo, si placet, vobis et michi provideatis. Scituri, quod in mandatis meis non invenietis me alium quam mandatorem certarum rerum: et quamvis vincula quibus ligatus sum molestent me, sustineo illa donec vobis super praedictis provideritis, quia volo vos pro posse meo tenere intus Ballivam libertatum vestrarum super praedictis, —et pro Deo et servicio meo provideatis michi, si fieri potest, quod absolver ab alio, non ab Archiepiscopo, qui fecit pronunciari Sententiam in me latam, quon • am hoc vobis cederet ad honorem: desicut credo, quod tenebat me in Sentencia illa, quousque adquiescam in omnibus voluntati ejus—set hoc non expediret vobis, secundum quod adhuc operatur erga vos. Provideatis eciam vobis de aliquibus probis hominibus & legalibus (in terra) Hybern. ad prosequendum negocia vestra, et maxim contra dictum Archiepiscopum, qui proponit exhaeredare vos in partibus illis—solus ad jura vestra manutenenda, quamvis non esset nisi contra dictum Archiepiscopum. Quoniam apponit se—et principaliter ad libertates vestras prosternendas. Ego mando vobis agenda vestra, prout se habent, &—emendanda illa—ubi emendacione indigent libenter emendarem. Voluntatem vestram & beneplacitum super praedictis & omnibus aliis, si placet, michi scire faciatis. Valeat Excellentia vestra in Domino.

Dorso. Domino Regi et Consilio suo, pro seipso.

The Rector of the Church of Carthewrd being Excommunicated by the Pope and his Delegates, and contemning their Excommunication, for suing and molesting the Tenants of the Abby of Ramsey, against the privileges granted them by the Pope; and their Excommunication being certified to the King by the Bishop of Lincoln, whereby a Capias excommunicatum issued against them; thereupon the Rector procuring a Prohibition to the Delegates upon this suggestion, that they Excommunicated him for bringing an Assise of Mortdancester against the Abbot and Covent of a Manor, the Delegates made this ensuing Certificate of the state of their proceedings and sentence against him to the King, denying the truth of his suggestion. ILlustrissimo Domino suo, H. Dei gratia Regi Angl. Domino Hyber • iae, Duci Normanniae & Aquit. Comiti Andegaviae; H. dictus Abbas de Leest, & Prior Sancti Leonardi, & Decanus de Donewico, salutem temporalem & aeternam. Serenitati vestrae significamus, quod cum quaedam Causa a summo Pontifice nobis esset commissa inter Abbatem & Conventum Rameseye ex una parte, & Nicholaum Rectorem Ecclesiae de Corthewrd ex altera. Et partibus in praesencia nostra constitutis, ex parte Abbatis & Conventus Rames. facta fuit conditio in hunc modum, Richardus, &c. sint viri Religiosi et in protectione Domini Papae constituti, et a Sede Romana indultum sit eis ne liceat cuiquam possessiones suas Ecclesiasticas ausu temerario invadere vel perturbare, Nicholaus Rector Ecclesiae de Carthewrd. in dispendium animae suae, tanquam filius Leviathan, possessiones suas Ecclesiasticas perturbare non cesiat, ipsos & homines suos interdum per se, interdum per alios inquietando unjust, et sic privilegia sua violare praesumit. Dicunt eciam Abbas & Conventus, quod in privilegiis a Sede Romana eis indultis lata est sentencia Excommunicationis in omnes tales invasores et perturbatores; unde dicunt ipsum Nicholaum incidisse in sentenciam Excommunicationis a summo Pontifice latam, et petunt ut appellatur per Iudices suos desistere a tali perturbacione, et satisfacere commissis. Et etiam ut adeat Sedem Romanam, et ivi impetret beneficium absolucionis a summo Pontifice a quo est Excommunicatus. Et ut plenius consiet eidem Nicholao, in quibus dicunt ipsum possessiones suas Ecclesiasticas perturbasse, dicunt quod cum mota fuit quaedam Causa authoritate Domini Papae inter ipsos et Thomam Rectorem Ecclesiae de Anewelle super decimis de Dominico Reginaldi le Moine in villa de Anewelle, idem Nicholaus pro viribus suis nitebatur praedictas decimas a Monachis Rames. subtrahere, et adhucnititur. Eodem modo fecit Nicholaus in quadam Causa mota inter ipsos & Theobaldum de Leke, super decimis de Dominico dicti Theobaldi. Eodem modo fecit idem N. in aliis & similibus Causis, ut dicunt dicti Abbas & Conventus. Et propter istas causas dicunt dictum N. incidisse in sentenciam Excommunicationis a summo Pontifice latam. Ista dicunt salvo sibi jure addendi, mutandi, vel minuendi: Recitatâ igitur ista conditione coram nobis & eidem Nicholao traditâ, sigillis nostris in judicio signatâ, sponte et sine difficultate aliqua jurisdictioni nostrae se subjecit, et litem contestatus est intentioni dictorum Abbatis & Conventus penitus contradicendo. Et datus fuit dies de consensu parcium ad testes producendos; quo die idem N. contumaciter se absentavit. Et quia noluimus, licet de jure possemus, in ejus absencia testes contra ipsum admittere, fecimus ipsum pluribus et legitimis edictis vocari. Tandem praecedentibus aliis legitimis penis, propter multiplicatam contumaciam suam sententia excommunicationis ipsum innodavimus, et excommunicatum publice denunciari fecimus. Cum autem in praedicta sentencia per quadraginta dies et longe amplius praedictus Nicholaus perseverare non erubuit, nec adhuc erubescit; dedimus in mandatis Domino Lincolniensi Episcopo, ut seriem facti excellenciae vestrae significaret, qui quod suum erat in hac parte diligenter est executus: postquam vero decrevistis ipsum fore justiciandum per brachium seculare; et super hoc litteras vestras Vicecomiti H • ntedon direxistis, prout nobis intimatum est, suggessit vobis idem Nicholaus, quod praedicti Abbas et Conventus traxerunt eum in Causam coram nobis super hoc; quod idem N. perturbaret pacificam possessionem suam de quodam Manerio suo de Stivecle: Maxim quia idem N. araniavit versus eos Assisam mortis antecessoris super eodem Manerio. Nos vero quia nolumus quod factum nostrum vos lateat in aliquo, Dominacioni vestrae ea qua decet reverentia significamus, quod nunquam in praesencia nostra de praedicto Manerio facta fuit mencio, nec eciam de aliquo Laico feado dictam causam contingente. Set jam per unum annum integrum duravit contencio inter eos super Decimis in condicione praescripta nominatis, et super perturbacione possessionis suae de eisdem Decimis: Si enim super jam dicto Manerio vel aliquo alio Laico feodo vel eciam Laicis catallis coram nobis mota fuisset quaestio, statim decrevissemus convictionem talium ad nos non pertinere. Valeat dominacio vestra in Domino.

The Archbishops and Bishops having freely granted the King the 20 ^th . part of theirs and their Villains goods for his supply to be taxed and collected only by themselves; the King thereupon issued this Writ to his Collectors, not to intermeddle with the taxing or collecting thereof, but only of the goods and chattels of Abbots, Priors and other religious persons.

TAxatoribus & Col. salutem. Cum Archiepiscopi et Episcopy regni nostri vicestmam bonorum suorum et villanorum suorum nobis liberaliter sui gratia concesserint, et volumus quod ipsi hujusmodi vicesimam per manum suam taxari, levari, et colligi faciant, in forma eis per nos tradita et injuncta; vobis mandamus, quod de taxacione seu collectione vicesimae Episcoporum seu villanorum suorum in nullo vos intromittatis; proviso quod vicesiman bonorum et catallorum Abbatum, Priorum, et caeterorum Religiosorum Com. praedicti taxari et colligi faciatis, sicut v. cesima alibi taxatur et colligitur in regno nostro. Testibus, &c.

Some of the Nobility who had formerly Crowned Louis of France King, and been the cause of King John 's death, for which they were banished the Realm, endeavoring to return into England and set up the French Kings interest, and domineer over the King and his faithful counsellors, by circumventing Pope Honorius; thereupon Hubert de Burgo, and nine more of the Kings Council (about the 8 ^th . year of King Henry 's reign, as I conjecture) sent this memorable Epistle to Pope Honorius to assist the King and them as he formerly had done, and prevent this dangerous Plot and design; a Copy whereof in a very excellent hand, I met with in the White Tower.

SAnctissimo Patri ac Domino Honorio Dei gratia Summo Pontifici, devoti sui H. de Burgo Justiciarius Angliae, R. Comes Cestriae, Falcat. de Breante, Philippus de Aubigny, Wilhelmus de Cantilupo, Galfridus de Nevill, Brian▪ de Insula, Engelardus de Cigogny, Hugo de Nivona, fideles Domini Regis Angliae, seipsos ad oscula pedum beatorum. Paternitati vestrae quascunque possumus gratiarum referimus actiones, eo quod circa devotissimum vestrum Dominum nostrum Henricum Regem Anglorum illustrem, tam per vestram, quam per Domini P. Norwicen. electi Legati vestri solicitudinem, manum invictam et curam vigilantem in omnium suorum promotione bonorum dignatur vestra Sanctitas exercere, universa ejusdem Domini nostri negotia, plusquam possimus dicere, laudabiliter promovendo. Verùm cum juxtà verbum sapientis, Non sit minor virtus quam quaerere parta tueri, Dominationem vestram non desinimus pia sollicitare instantia, ut considerantes infinitas angustias et labores graves quas vestra Sanctitas sibi non parcens, ut nobis posset proficere, per se ac suos in defensione Domini nostri et totius regni, non recusavit nec timuit sustinere: Incrementum adeo boni nominis, et cum tanta difficultate exculti conservetis ab inimici hominis conculcatione maligna, ne perdatur per aliquorum nequitiam id quod per tantam providentiam, vestri gratia, in Domino nostro condidistis ac nobis. Sicut enim ex quorundam provida signification didicimus, quidam persuasionibus suis Sanctitatem vestram circumvenire intentos, illos qui pro suae immensitate mali • iae et sacrosanctae Romanae Ecclesiae contemptu, ac laesae Majestati Regiae vicio, et totius regni turbatione, per nostram et Apostolicae Sedis deliberationem a toto regno sententialiter sunt exclusi, ad regnum revocare, et in ipso promovere nituntur. A • etiam super ipsum Dominum Regem et regnum, potestatem suam et dominium ampliare. Cumque nulli sit dubium quin universa Domini Regis et regni detrimenta valeant pullulare, si tales scismaticos et perversos ad regnum, quod absit, revocari; aut ipsos aut fautores ipsorum in regno promoveri vel exaltari contingat. Paternitatem vestram exoramus attentius, ut cum Dominum Regem ac regnum tanto diligentius vos oporteat conservare, quanto specialius vestrae sumus dominationi subjecti, placeat Sanctitati vestrae proditis scismaticis taliter claudere viam reversionis ad regnum, ne de caetero vos praesumat quisquam super hoc infestare; nec liceat illis aut eorum fautoribus nos qui pro fidelitate Domini nostri et vestra, ac sedis Apostolicae devotione, parati sumus et fuimus qualibet incurrere detrimenta, ad effusionem nostri sanguinis, et turbationem quietis et pacis nostrae ulterius provocare. Ut autem super hoc Sanctitati vestrae nostra intentio penitus declaretur, pro certo teneat vestra Paternitas, quod in nullius necessitatis articulo a devotione sedis Apostolicae et fidelitate Regia aliquatenus recedamus: unde ut in hiis firmi et stabiles persistamus, praecavere volentes cuilibet eventui sive facto per quod posset nostro proposito praejudicium generari, nullatenus volumus vel permittemus aliqua ration, ut hii qui in partibus vestris malorum omnium initium extiterunt, qui sacrosanctam Romanam Ecclesiam contempnentes, Domini nostri majestatem nisi honor Regio spoliare, et gloriantes se causam dedisse mortis clarae memory J. Regis Angliae Domini nostri, filii sui, ac nostrorum omnium fidelium ejus sanguinem sitiebant, ad regnum aliquatinus revertuntur, vel ipsi vel aliqui qui eis consensum praestiterant aut favorem, regno praeficiantur; aut ulterius promoveantur in ipso. Non enim decet ut aliqui super Domini Regis et nostra capita dominentur, de quibus constet nos mortali fuisse odio persecutos. Paternitas igitur vestra circa ista consideret, et attendat ea quae honori suo expediant, et ad Domini Regis et regni pertineant tranquillitatem et pacem.

In the Plea-Rolls of Michaelmas Term, An. 9 & 10 H. 3. I met with this memorable Case for suing in Court Christian for a Lay-fee, against the Kings prohibition.

Philippus de Ardern Clericus attach. fuit ad respondendum Johanni filio Roberti, quare trahit eum in Placitum in Curia Christianitatis de Laico feodo ipsius Johannes fil. Robert. contra Prohibitionem, &c. Unde idem Johannes per Attornatum suum queritur, quod idem Philippus trahit eum in Placitum de bosco de Lee, et de mora de Wycton; Et similiter de hoc, quod ubi ipse Johannes & homines sui capiunt vadia ipsius Philippi pro deterioracione bladi et prati, et aliorum dampnorum; de illa captione trahit idem Philippus eum in Placitum, per quod deterioratus est, &c. ad valenciam C. Marcarum, et inde producit sectam, &c.

Et Philippus venit & dicit, quod non debet eidem Johanni vel Attornato suo de aliquo Placitorespondere, quia excommunicatus est; et inde profert literas Domini Archiepiscopi Ebor. quae hoc testantur in haec verba; W. Dei gratia, &c. Sciatis quod Abbas de Kokersand, et de Kokersand et de Rokeham Priores denunciaverunt nobis, se Nobilem virum Johannem filium Roberti authoritate Domini Papae vinculo excommunicationis innodasse. Mandantes ut ipsum talem denunciaremus, quod vobis ad instanciam Magistri Philippi latoris praesencium significamus, ut super hoc certitudinem habeatis. Valete. Dat. &c. Et ideo idem Philippus dicit, quod non vult ei respondere nisi Curia consideraverit.

Et Johannes per Attornatum suum venit & dicit, quod de Placito coram illis Iudicibus non queritur, quia de decimis Foenorum et Molendinorum quod ibi exigebat libenter faciet quod de jure facere debebit, set de praedicto Laico feodo suo; et praeterea de quodam Heremitagio, et de decima Bestia forestae suae eum implacitavit contra Prohibitionem, &c. coram W. Thesaurario, et G. Penitenciario Eborum; et inde habet sectam, &c. et been concedit ei, &c. decimas Foeni, et Molendinorum, et Pannagii.

Et Philippus hoc totum defendit, nisi tantum de decima Bestia quam exigit, et unde Ecclesia sua fuit seisita; & dicit quod ipse & homines sui semper habuerunt pasturam suam per totum in soresta, & idem Johannes & homines sui capiunt homines suos et auferunt ei pasturam et communam suam.

Ad diem illum qu • a Johannes nichil ostendit per citaciones vel alio modo, quod idem Philippus aliquod Placitum secutus suit in Curia Christianitatis, de aliquo Laico feodo, consideratum est quod Philippus eat inde quietus, et Johannes in misericordia. Et prohibitum est Philippo ne sequatur aliquod Placitum contra Coronam Domini Regis.

Dies datus est eis de audiendo Judicio suo in Octab. Sancti Hilary prece parcium.

From which Case I shall observe, 1. That the Ecclesiastical Courts had then no Jurisdiction of Lay-fees, Common of Pasture, Lay-contracts or Services, and were strictly prohibited to hold any Plea of them against the Kings Crown and dignity. 2ly. That they and the Popes Delegates then held Plea with the Kings permission of the Tithes of Hay, Mills, and Pannage. 3ly. That an Excommunication by the Popes Delegates in England published and certified into the Kings Court by any Bishop or Archbishop, was no good bar in Law against the Plaintiff; whereof the Judges would take no notice, though pleaded in bar in this Case, unless Excommunicated by the Archbishop himself.

Tom. 2. p. 402. l. 40. after Decano, add. About this year, (as I conjecture) the Prior and Covent of S ^t . Benedict de Hulmo, having upon their petition obtained a License to elect an Abbot, after their election sent this Certificate to the King, humbly imploring his confirmation of the Abbot elected by them, in this form: the Original whereof I found in the White Tower, expressing great humility, devotion and affection to the King in their proceedings therein.

REverendo Domino suo H. Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hiberniae, Duci Normanniae, Aquitaniae, Com. Andegaviae; Frater L. Prior Sancti Benedicti de Hulm. & ejusdem loci humilis Conventus, salutem in eo qui dat salutem Regibus. De licentia nobis eligendi Pastorem a donatione vestra benign concessa, vobis multiplices referimus gratiarum actiones. Qua gratanter obtenta, nos unanimi assensu & communi voluntate omnium fratrum Capituli nostri, invocata Sancti Spiritus gratia, juxta formam Concilii et mandatum vestrum nobis per fratres nostros & Com-monachos à Serenitate vestra directum; Dominum Robertum de Torkeseye Priorem de Rameseya, virum morigeratum, been literatum, Deo (ut firmiter credimus) acceptabilem, vobis et regno vestro utilem et fidelem, et ad regimen Abbatiae nostrae intus et exterius providum et discretum, elegimus in Pastorem nostrum et Praelatum. Hinc est quod vestrae quanta possumus humili affectione supplicamus Dominationi, quatinus divinae pi • tatis intuitu, et beati patris et patroni nostri Benedicti, electioni nostrae secundum Deum (ut credimus) celebratae, assensum et favorem vestrum praebere non dedignemini. Et eundem Electum nostrum ad gratiam vestram (si placeat) admittatis. Scientes pro certo, quod nos apud Deum semper speciales habebitis intercessores. Valeat Excellentia vestra per tempora longa.

Tom. 2. p. 403. l. 35. after absolutionis, add; Pope Honorius having gratified King Henry, by his menacing Bull to Geoffrey de Lisimaco, earnestly demanded by Otto his Legate all the arrears of the 1000. Marks Annual rent granted by his Father King John, due from the beginning of his Papacy, and the Kings reign; who thereupon paid all the arrears, amounting to ten thousand Marks; for which he desired the Popes acquittance by this Letter.

DOmino Papae, salutem. Ad instantiam Magistri O. Subdiaconi & Capellani vestri, viri utique prudentis & merito commendabilis, qui ad nos transmissus ex parte vestra, requirebat a nobis instanter ea quae restare a tempore Papatus vestri credidit de annuo Censu nostro vobis debito; Paternitati vestrae praesentibus intimamus, quod venerabili Patri P. Norwicen. Episcopo, Septem millia quadringentas et tresdecim marcas, et dimidium de praedicto Censu solvimus, sicut meminit ipse pariter et confitetur; et ad perficiendum octo millia marcarum, praedicto Magistro Ottoni solvi fecimus quingentas quater viginti et sex marcas et dimidium; et praeterea mille marcas sibi assignari fecimus. De mille vero marcis vobis satisfecerint Magister Stephanus de Eketon, et Magister Stephanus de Ducy, Nuntii nostri, sicut nobis significastis; et sic de toto tempore Papatus vestri plenary vobis est satisfactum. Supplicamus igitur Sanctitati vest • ae quatinus nobis super hoc literas vestras patentes dignemini destinare. Teste meipso apud Westmonast. 24 die Martii, anno regni nostri decimo.

This is the very first Record I find for the payment of this annual sum by the King to the Pope, after King John 's Charter and Grant thereof, omitted in the second Tome. That which induced the King and his Council now to pay it, was his premised Bull, and a Quindism which this Pope had granted him from the Clergy of Engla • d and Ireland, with other affairs of grand importance, for which he craved and needed the Popes and his Cardinals favors, mentioned in his Letters to them soon after: towards the speedy granting and colleting of which Quindism, he issued forth these ensuing Writs, wherein to gratify the Clergy, and induce them to grant him this Fifteen, he did at the Archbishops and Bishops requests, command the Tithes of Hay and Mills to be paid to the Clergy out of all his Crown-land, (not formerly paid, being exempt from Tithes) and promised to induce all the Nobles to pay them likewise out of their demesnes.

REX venerabili patri in Christo R. Cices • ren. Episcopo, & Cancellario suo, salutem. Expectantes post obtentam de liberalitate vestra et caeterorum Praelatorum Angliae mobilium suorum quintamdecimam, et ex beneficiis Ecclesiasticis, juxta quod scripsit Dominus Papa venerabilibus patribus Archiepiscopis, Episcopis, et universo Clero regni nostri, ut auxilium competens et efficax nobis faciant universi, scrip • mus singulis Decanis et Capitulis per literas nostras clausas, simul et Abbatibus, Prioribus et Praelatis omnium domorum Religions in Dioe. vestra constitutis in communi per literas nostras patentes, quatenus necessitatibus nostris compatientes, tale nobis auxilium de beneficiis suis, de quibus quintam decimam non recepimus, impendant, ut de collato nobis in hac parte beneficio singulis et universis adgratiarum actiones teneri, et in agendis suis prom • vendis adesse debeamus promptiores; De dilection igitur vestra confisi, paternitatem vestram rogamus attentius, quatinus Decanos et Capitula, viros religions, et universum Clerum Diocoesis vestrae, quos dictum tangit negotium, in praesentia vestra constitutos, absque morae dispendio ad auxilium nobis efficax impendendum de praedictis benefici • s e •• icaciter inducere velitis, innitentes mandato Domini Papae vobis et caeteris Ecclesiarum Praelatis directo, ac literis nostris, de quibus superius mentionem fecimus, amicabiliter et prudenter utentes: Vt non solum eorum liberalitati, verum etiam instantiae vestrae erga eos pro nobis assumptae debeamus ea quae nobis impensa ••• rint in hac parte. Cupientes a •• em non solum facere, set et aliis faciendo exemplum praebere; ea quae communi Ecclesiae et Cleri conveniant utilitati et honori, ad consilium venerabilis patris Cantuariensis Archiepiscopi et Co-episcoporum suorum, concessimus, ut decimae foeni et molendinorum (omni cavillatione cessante) de singulis Dominicis nostris in regno nostro de caetero praestentu • . Hoc idem singulis Ballidis nostris per literas nostras mandantes, laboravimus in bona fide ut Magnates regni nostri simili praestationi Decimarum de caetero consentiant, litis dispendio cessante. T. apud Westm. 27 Maii.

REX dilecto s • b in Christo Decano & Capitulo Cicestr. salutem. Condolens affectu paterno, Dominus Papa insufficientiae nostrae scripsit dudum venerabilibus patribus et universo Clero regni nostri, monens attentius et mandans, ut • btentu pietatis subsidium efficax et competens de beneficiis suis nabis facerent • niversi, quatinus ipsorum praestationibus adjuti, paci Ecclesiae et regni nostri commodius possemus et fortius providere. Moti ergo misericorditer ad succurrendum nobis, immo po • ius ip •• s in nobis. Praelati terrae nostrae praedictae consenserunt de quintadecima mobilium suorum nobis subvenire, consensum pium operum effectu prosequentes. Quoniam igitur de liberalitate vestra dependeat consummatio negotii praedicti, benignitatem vestram rogamus attentius, quatinus necessitatibus nostris moti, velitis affectione sincera, quod quidem expectaremus, de voluntatibus vestris nullo praecedente mandato. Tale igitur auxilium et tam efficax nobis in hac parte facere velitis, ut Ecclesiae Romanae de collato nobis per vos beneficio ad gratiarum actiones teneri, et vobis singulis et universis in negotiis vestris promovendis esse debeamus promptiores: Cupientes tantum non solum facere, sed et allis faciendo exemplum praebere, ea quae communi Ecclesiae et Cleri conveniant utilitati et honori, ad consilium venerabilium patrum Cant. Archiepiscopi et Co-episcoporum suorum concessimus, ut decimae foeni et molendinorum, omni cavillatione cessante, de singulis Dominicis nostris de caetero praestent. Hoc idem de singulis Ballivis nostris per literas nostras mandantes: Laboravimus quidem bona fide ut Magnates nostri simili praestationi Decimarum de caetero consentiant, dispendio litis cessante. Teste ut supra.

Eodem modo scribitur Abbatibus, Prioribus, et caeteris viris Religiosis, et omnibus Ecclesiasticis personis in Episcopatu Cicestriae constitutis, hoc apposito post. Tale igitur, &c. Facere curetis de beneficiis & bonis vestris, de quibus quintamdecimam non recepimus, ut Ecclesia Romana, &c. ut supra.

In pursuance of which promise, the King issued these Writs to several Sheriffs and Bailiffs for payment of the Tithes of Hay and Mills out of his Demesnes.

REX Vic. Sussex. salutem. Scias quod ad consilium venerabilium patrum Archiepiscoporum et Episcoporum nostrorum, concessimus ut Decimae Foeni et Molendinorum de singulis Dominicis nostris in regno nostro de caetero praestentur; et ideo tibi praecipimus, quod id per totam Ballivam tuam clamari, et de singulis Dominicis nostris in Balliva tua facias observari. Teste ut supra.

REX Ballivo suo de Odiham, salutem. Scias quod ad Consilium, &c. ut supra. et ideo tibi praecipimus, quod de Dominicis nostris, quae sunt in custodia tua, Decimas dari facias, sicut praedictum est. Teste ut supra.

Eodem modo scribitur Ricardo de Argentine, de decimis Foenorum et Molendinorum de Essenden & Beiford, & Constabular. de Hertford. & Ballivis de Dominicis Domini Regis quae sunt in custodia sua.

Eodem modo Scribitur Ballivis Exon. de decimis Molendini Domini Regis juxta Ca • trum Exon. quod est in manu sua, cum Villa Exon. Teste Rege apud Westmonast. quinto die Julii. Custodi Honoris Wallingeford in Balliva sua. Ballivis de Cnarisburgh in Balliva sua.

Eodem modo scribitur Ballivis de Gaitington de decimis, &c. in villa de Gaitington; Ballivis de Paikering, & Ballivis de Pocklington, &c. in Balliva sua. Vicecom. Nottinghaem & Derbe in custodia sua. Constabular. de Bruges in Balliva sua.

Eodem modo scribitur Constabular. de Merleberg. de Balliva sua. Constab. Divis. & de Merleberg. de Dominicis Domini Regis quae sunt in custodia sua faciat habere. R. Sarum Episcopo, & aliis personis Ecclesiasticis.

Eodem modo scribitur Constabul. de Bruges de Molendino de Foneston, quod decimas Molendini illius solvi faciat Ecclesiae, in cujus parochia Molendinum illud situm est.

Eodem modo scribitur Archiepiscopo Eborum, quod decimas dare faciant de singulis Dominicis Domini Regis in Balliva sua, et Ballivis de Geipewico, quod decimas dari faciant de singulis Dominicis Domini Regis in villa de Geipewic.

Eodem modo scribitur Ballivis de Coisham, de decimis Foeni de Dominicis Domini Regis de Coisham dandis Ecclesiae de Coisham.

REX scribit Abbati de Wellebec, quod de Molendinis quae ad firmam habet de Domino Rege in parochia de Ratford, personis Ecclesiae de Ratford decimas dari saciat. Teste Rege apud Westm. 8 die Octobris.

These I conceive were the first Original Patents, Writs, Concessions, that made all the Kings Mills and Demesnes liable to pay such Tithes for the future, (from which they were formerly exempted by his Prerogative;) worthy our observation.

After which he issued these following Writs to the Bishops for collecting and sending accounts on set days of all arrears of the Quindismes they had granted to him.

There are other Writs to the like effect in the dorse of the same Roll, which I pretermit; wherein I likewise meet with this gratuity and promise of a reward or Annual pension by the King to a Romish Cardinal, to engage him to promote his affairs in the Court of Rome, where nothing was then attainable but by such pensions or bribes to Popes and their Officers.

REX S. Titulo Sancti Adriani Diacono Cardinali, salutem. Noveritis centum Marcas quas vobis misimus post mortem Domini J. Regis patris nostri, et liberalitatis nostrae mero dono, ut agendis nostris expediendis impensam diligentiam vestram respiceremus vobis fuisse transmissas, cum non crederemus, nec adhuc nobis vel consilio nostro visum sit, quod ex facto dicti patris nostri vobis teneamur in hac parte. Parati tamen gratiam vobis & honorem impendere, dilectionem vestram rogamus attencius, quatinus circa agenda nostra nichilominus solliciti sitis sicut prius, nec in hiis quae ad nos tepide vos geratis, si placet, fiduciam certam habentes, quod diligenciae vestrae circa honorem et commodum nostrum impensae pariter et impendendae, digna pro tempore curabimus favente Domino vicissitudine respondere. Teste Rege apud Westm. 23 die Octobris.

I find in Clause 10 H. 3. m. 28. dorso, this Entry: Dominus Rex scripsit Domino Papae, quod been placet ei, si placet Domino Papae et Capitulis Lissemor. et Waterford. Ecclesiarum, quod uniantur ipsae duae Ecclesiae; Ita tamen quod Sedes remaneat apud Waterford Civitatem Domini Regis. To which receiving no answer, he seconded it with the succeeding Epistle for their Union, which himself might have made without the Pope by his Prerogative Royal.

In the Plea Rolls of Hillary Term, An. 11 H. 3. in the Tower, I found this accord made between the King and Archbishop of Canterbury, to the prejudice of the rights and forfeitures due to the Crown.

Kent ss. Cum contencio esset inter Dominum Regem & Dominum S. Cantuariensem Archiepiscopum super quibusdam libertatibus, videlicet, de judicio & justicia faciendis de hominibus feodi ipsius Archiepiscopi rectatis & indictatis de pace Domini Regis infracta, & de attachiamentis faciendis de eisdem hominibus, & de custodia & incarceratione eorundem hominum, & de catallis fugitivorum, & de seisinis faciendis de terris recuperatis in Curia Domini Regis, & de bobus habendis. Ut omnes maliciae & contenciones amoverentur, & plena pax inter eos firmaretur, Dominus Rex ad instanciam et peticionem Magnatum suorum, et pro salute animae suae et animarum antecessorum suorum et successorum suorum concessit; Quod cum aliquis de f • odo ipsius Archiepiscopi rectatus fuerit vel indictatus de aliquo quod ad Coronam Domini Regis pertineat, loquela illa in Curia Domini Regis per Inquisitiones & alio modo plene deducetur usque ad Judicium; & tun • ad requisitionem Ballivorum ipsius Archiepiscopi mittetur loquela illa in Curia ejusdem Archiepiscopi; ut ibi praesentibus duobus Justic. Domini Regis vel tribus Iudicium et Iustitia ibi fiant, sive homo ill deliberandus sive dampnandus. Habeat eciam Archiepiscopus custodiam & incarcerationem talium hominum. Concessit eciam, quod habeat catalia hominum fugitivorum de feodo suo, et quod per Ballivos ipsius Archiepiscopi fiant seisinae de terris quae sunt de feodo suo recuperatis in Curia Domini Regis, • ive per assissam, sive alio modo: Et quod Archiepiscopus habeat boves occasion earundem seismarum habendos. Attachiamen. eciam facienda de hominibus feodi Archiepiscopi fiant a Ballivis ipsius Archiepiscopi per visum servientis Domini Regis, &c.

Thus did the Archbishop then gain upon the rights and prerogatives of the Crown, to advance his own grandeur and seignory.

In the same Term, I find this Suit for prosecuting a Suit in Court Christian for Chattels and Debts not of Testament or Matrimony, against the Kings Prohibition.

Robertus Halcrum obtulit se 4 die versus Herbert. Canonicum Sancti Pauli London. de plac. quare secutus est placit. in Curia Christianitatis, de catallis quae non sunt, &c. Ibid. dorso. Bedf. Richardus Prior de Barstaple attachiatus fuit ad respondend. Johanni de Justue et Ric. Inge, quare traxit eos in placitum in Curia Christianitatis de catallis ipsorum Johannes et Richardi quae non sunt de Lestamento vel Matrimonio, &c. contra Prohibitionem, &c. Et Prior venit & dicit, quod non implacitavit eos nisi de Decimis et Oblationibus et his quae pertinent ad Ecclesiam suam. Eodem modo respondit contra Johannem Papmol, Alexand. Juvenem, (and seven more there named) quare secutus est eos de eodem, &c.

Tom. 2. p. 406. l. 15. after us, this Patent should have been inserted.

REX venerabili patri H. Dublin. Archiepiscopo & suffraganeis suis, salutem. Cum Dominus Papa statu rerum et temporum exigente multiplici nos viderit auxilio indigere, ac propter hoc tanquam pius pater et providus auxilium nobis liberaliter mandaverit, de bonis et possessionibus Ecclesiasticis tam in Hibernia quam in Anglia, &c. (verbatim, as in that there printed to the Abbots.) Ut autem vos & totum Hiberniae Clerum securos efficiamus & certos, quod non trahetur in consequentiam, vel praejudicium generabit Ecclesiasticae libertati subventionis hujusmodi exhibitio, super hac Immunitate vestra et totius Hiberniae Cleri, literas nostras patentes conceptas in eadem forma qua Praelatis et Clero Angliae literas nostras consimiles dedimus, vobis duximus transmittendas. Teste Rege apud Westmonast. 10 die Decembris.

E • dem modo scribitur Armakano Archiepiscopo, T • amensi Archiepiscopo, Cassellensi Archiepiscopo.

REX Archiepiscopo Dublin. & suffraganeis suis, salutem. Cum Dominus Papa Honorius tertius propter urgentia negotia nostra, Archiepiscopis terrae nostrae Hiberniae per literas Apostolicas dedisset in mandatis, ut Clerum Hiberniae sibi subditum moverent diligenter & inducerent, quod de beneficiis suis competens auxilium caritative nobis facere debent, ad conservationem pacis Ecclesiasticae et regni nostri Angliae, et ad recuperationem juris haereditatis nostrae, Clerus praefatus ad faciendum praemissa prona devotione inductus, liberaliter concessit & benign sextamdecimam partem beneficiorum suorum secundum aestimationem 1. anni competentem; Ita quod ex hac gratia gratis et liberaliter tunc nobis impensa, processu temporis Eccle •• is vel Ecclesiasticis personis seu beneficiis nullum posset aliquatenus praejudicium generari. Nos igitur nolentes occasion gratiae et liberalitatis nobis ut praemissum est affectu favorabili impensae, Ecclesiae Dei, Archiepiscopis, Episcopis, aliisve Praelatis, Clericis aut Ecclesiasticis seu Religiosis viris, vel Ecclesiasticis possessionibus quibuscumque, vel feodis, vel hominibus eorum praejudicium, vel gravamen aliquod aliquo tempore generari, nec similem praestationem trahi posse in consuetudinem vel debitum, praesentibus literis nostris cum multiplici gratiarum action protestamur, beneficium taliter nobis collatum ex sola liberali gratia Cleri processisse, nec illud a nobis, vel haeredibus nostris occasion, vel exemplo tali in debitum vel consuetudinem trahi posse. In cujus, &c. fieri fec • mus. Teste ut supra.

Eodem modo scribitur praedictis Archiepiscopis Hiberniae.

Tom. 2. p. 408. l. 2. after Novembris, add; The King needing the Popes and Cardinals assistance in a business which highly concerned his exaltation and honor, writ these ensuing gratulatory and complemental Epistles to them, fu • lie to promote and effect it.

DOmino Papa, salutem. De beneficiis ineff • bilibus à sanctitate vestra nobis pie collatis, devoti et humiles ad gratiarum vobis assurgimus actiones; significantes Dominationi vestrae, quod tranquilla pace per totum regnum nostrum nobis integre reddita, & statu nostro per omnia jocundius & plenius solito, divina praeventi gratia gratulamur. Verum cum ex gratia sanctitatis vestrae dependeat, ut ad plenum respiremus, pedibus sanctitatis vestrae provoluti m • er • cordiam vestram imploramus, (quatinus cum Ecclesia Romana nobis sibi prae cunctis terrae principibus specialiter et fortiter astricta) teneatur non deesse, negotium pro quo p • dem ad vos destinavimus venerabilem patrem A. Coventren. Episcopum, in cujus negotii promotione consistit eraltatio nostra, et honoris nostri perpetui spes certissima, ea affectione curetis expedire, (si placet) qua personam nostram, et summae promotionis nostrae maturatum diligitis effectum. Teste Rege apud Westm. 18 die Jan.

CArdinali sic. De beneficiis innumeris a sanctitate vestra nobis impensis, ad devotas vobis assu • g • mus gratiarum actiones; S • gnificantes dilection • vestrae, quod tranquilla pace. &c. ut supra. Verum cum ex gratia sanctitatis Apostolicae, (quam supplex et devotus requirit venerabilis pater A. Coventre • sis Episcopus, ad Curiant Romanam nupēr transmissus) dependeat ut ad plenum respiremus; et in ea maxim consistant exaltatio nostra et honoris nostri perpetui spes certissima; ad obtinendum quod petit pro nobis, ea velitis affectione laborare, qua personam nostram et summae promotionis et restitutionis nostrae maturatum diligitis effectum. Teste ut supra.

In hac forma scribitur G. Titulo sancti Mar • i • i Praesbytero Cardinali, S. Titulo sancti Adriani Diacono Cardinali, J. Titulo sancti Praxedis Praesbytero Cardinali, H. Hostiensi & Welletrensi Episcopo, S. Basilicae 12 Apostolorum Praesbytero Cardinali, R. Titulo sanctae Mariae in Cos • edin. Th. Titulo sanctae Sabinae Praesbytero Cardinali, et universis Cardinalibus per litteras patentes.

In the Plea Rolls in the Tower, Term. S. Michaelis, An. 12 H. 3. I found these ensuing Suits for holding Pleas against the Kings Prohibitions in Courts Christian.

Wilhelmus de Cobevill obtulit se 4 die verse. Dom. Archidiaconum Dorset. & Rich. Decanum de Bedepat, de plac. quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de laico seodo suo in Badwaddon; & contra Magistrum Rogerum de Pontesham, de plac. quare secutus est idem placitum in eadem Curia contra Prohibitionem Domini Regis, &c. Et ipsi non venerunt, &c.

Engeramus de la Shagh obt. se 4 die verse. Johannem Decanum de Preston, de plac. quare tenuit plac. &c. de laico feodo ipsius Eng. in Engleham en la Shagh, contra Prohibitionem Dom. Regis: Et verse. Johannem Personam Ecclesiae de Hileworth, quare secutus est placit. illud, &c. Et ipsi non venerunt, &c.

Wilhelmus Praecentor de Kernewell, & Magistr. Johannes Penitentiarius de Eli attachiati suerunt ad respond. Roberto fil. Walteri, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de Advoc. Ecclesiae de Sevechaux contra Prohibitionem Regiam; & Andr. de Stallerns sum. fuit ad respondend. eidem Roberto; quare secutus est placitum de eadem Advocate. contra eandem Prohibitionem: Et Praecentor & Magist. Johannes veni • nt & defendunt, quod non tenuerunt placit. contra Prohibitionem Regiam; sed revera aliquod tenuerunt placitum, sicut praedict. est contra Andraeum, Petrum & Richardum Clericum, Personam de Sevexes, de hoc petunt Ecclesiam de Sevechaux, ut Capellam pertinent. ad Ecclesiam ip • ius Andreae de Hundon: sed statim postquam mandatum Dom. Regis de Prohibitione susceperunt, cessaverunt; et hoc idem dicit Andraeas. Et Robertus filius Walteri per Attorn. suum dicit, quod post Prohibitionem illam Excommunicaverunt Richardum Clericum suum, ni • i idem Richardus amitteret Ecclesiam suam: Et Judices dicunt, quod hoc fuit ante Prohibitionem propter contumaciam suam; Et been concedunt, quod ampl • us non tenebant placitum▪ et quod absolvent eum▪ Et idco sine die.

Johannes de Burghill Clericus opt. se 4 die verse. Rob. Vicar. de Burghill, de placit. quare secutus est placit. in Curia Christianitatis de laico feodo ipsius Roberti in T. contra Prohibitionem Regiam; Et quia non venit attachiatus fuit, &c.

Tom. 2. p. 416. l. 6. add; The King likewise sent this Epistle to the Emperor.

IMperatori, &c. Ecclesiastica pace gaudere, et de inimicis Crucis Christi triumphum. Venientem ad nos Imperialis Aulae nuncium praesencium latorem Militem vestrum, affectu quo decuit recepimus, & porrectis nobis literis Celsitudinis vestrae audivimus & intelleximus diligenter, quae fuerant in eisdem contenta super statu ves • ro, & aliis quae circa personam vestram nuper acta dicuntur, de quibus ante susceptionem nuntii & literarum vestrarum Dominus Papa per literas suas nos fecerat certiores: pro quo, si placet Dominus noster, nihil indignationis concip • at, si vob susquequaque non scribimus ad praesens ut deceret, licet ad vos & honorem nom •• s ves • ri sincerum nichilominus habuimus affectum. Condolemus quidem, et compatimur quatinus possumus Majestati vestrae, parati pro viribus offensae vestrae mederi, et Imperiali Celsitudini subvenire, honoris Ecclesiastici semper integritate servata. Attendentes quidem quantum discrimen immineat negocio crucifixi in odio et discordiae seminario, quod humani generis inimicus inter Ecclesiam Romanam et vos nititur excitare, quantum eciam periculum orbis terrarum exspectare possit ex eodem, sperantes eciam ex parte alia, quod Dominus Papa salubribus Consiliis et precibus nostris et monitis, (utpote qui ei inter caeteros mundi Principes magna et specially devotione quadam sumus astricti) facilem et favorabilem praebere debeat auditum. Scripsimus eidemcum multo precum et consilii conatu, quatinus humanae mentis motu domi recluso, ad liberacionem Terrae sanctae dirigat intuitum interioris hominis et affectum, injuriarum obliviscens hiis diebus quas, alio forte tempore poscente, justicia cogeretur ulcisci, ut eciam vos sine cujus ministerio liberacionem Terrae praefatae mundus nescit indicare, ad manum suam et Ecclesiae pacem modis omnibus satagat revocare. Sane quia non nocet admisso subdere calcar equo, currentem decrevimus monere, dum vobis consulimus & facere suademus quod praeter consilium nostrum facturi estis eciam non rogati. Consilium igitur nostrum est, ut non contempnentes Ecclesiae manum quam in personam vestram extendit, relaracionem sentenciae suae, pietatis instanter nichilominus insistentes proposito, quod pro liberacione patrimonii Jesus Christi a primaevo tempore vestro laudabiliter concepistis, quod absit, hoc tempore quo tradidit omnipotence Deus in manibus vestris vires mundi, tepescere videamini a consummacione laboris quem vobis foelix fortuna commendavit. Teste ut supra.

This Epistle he seconded with another enrolled in the Clause Rolls in the Tower.

EXcellentissimo Principi & dilecto sibi in Christo amico F. Dei gratia Romano Imperatori, &c. H. eadem gratia Rex Angliae, &c. Ecclesiastica pace gaudere, et de inimicis Crucis Christi triumphum reportare: Literas magnificentiae vestrae eo quo decuit honor suscepimus, et gratiarum action gaudentes, si jam transfretastis in obsequium Crucifixi, prout Literae vestrae continebant. Monemus igitur excellenciam vestram, et exhortamur in Domino, quatinus in illis vos exerceatis operibus solliciti quae Deo et sacrosanctae Ecclesiae cedant ad honorem. Ex affectu enim sincero quem erga vos gerimus desideramus, ut in arrepto itinere sic procedatis, ut Deo et Ecclesiae reconciliati, gloriam exinde reportetis et honorem. Speramus enim in Domino, quod si inceptis vestris secundum Deum et honorem Ecclesiae procederitis, multi exemplo strenuitatis vestrae promptiores et paratiores invenientur ad succursum Terrae sanctae. Teste Rege apud Westm. 15 die Julii.

DOmino Papae. Sanctitatis vestrae Literas devocione qua decuit recepimus, continentes narracione brevi defectum succursus Terrae Sanctae, quem in prae senti sperabatis per ministerium Imperatoris ordinatum fuisse. Sane dolorem vestrum, quem brevem esse decet, non audivimus sine dolore maximo, cum in salute vestra et Ecclesiae statu pacifico, regnancium pax consistit et regnorum. Recepimus autem postmodum Literas Imperatoris, qui de multis gravaminibus et injuriis ei, ut dicebat, praeter suorum exigenciam meritorum, conquerendo, in eisdem Literis notum fecit nobis, sicut & in aliis regnis publicasse se dicit, quod in medio instantis Maii proponit nichilominus transfretare. Literas easdem ostendimus Clerico vestro Magistro Stephano tunc praesenti nobiscum: De cujus consilio, Imperatori rescripsimus consulendo, ut a de • ita vobis et Ecclesiae devocione nullius temeritatis ausu recedens, similiter obediat et obsequatur, &c. Vobis siquidem ut Patri et Domino, cui in tocius fidelitatis et obsequit plenitudine adesse volumus et tenemur, • onsulimus in Domino pro negocio Terrae Sanctae, cujus liberacionem mundus desiderare debet ardenter, quatinus eundem si cum humilitate debita ad cor reverti voluerit, vestrisque parere mandatis, misericordite •• etipere velitis ad pacem. Teste Rege apud Westm. 20 die Febr.

Tom. 2. p. 432. l. 27. before How, insert; The Dean and Chapter of Imileth in Ireland unanimously elected this John Colingham their Chancellor for their Bishop; whom yet the Archbishop refused to confirm and consecrate, because elected without the Kings license and subsequent approbation: Pope Gregory the 9 ^th . upon their appeal and complaint issued this Bull to the Archbishops of Armach and Dublin and the Bishop of Fern, to examine the merits of the election and person, and to confirm and consecrate him if canonically elected, and inflict Ecclesiastical cen • ures on the opposers; the original whereof I found in the White Tower Chapel.

GREGORIUS Episcopus, servus servorum Dei; venerabilibus fratribus Armachan. & Casselen. Archiepiscopis, & Episcopo F • rnensi, salutem & Apostolicam benedictionem. Ex parte dilectorum filiorum, Decani & Capituli Imilacen. fuit propositum coram nobis, quod eorum Ecclesia Pastoris solatio destituta, ipsi, ad quos electio Episcopy pertinebat, ad tractandum de futuri substitutione Praelati simul in Capitulo convenerunt: ad quorum vota scrutanda tres assumpti fuerunt de suo Collegio fidedigni, qui, singulorum voluntatibus inquisitis & publicatis, postmodum in communi cum fuisset, habita diligenti collatione repertum, quod omnes in Magistrum Johannem, Cancellarium ejusdem Ecclesiae convenissent, ipsum invocata Spiritus sancti gratia, in suum Episcopum eligerunt. Cnmque a te (frater Archiepiscope Cassalensi) confirmari electionem suam humiliter supplicassent, tu, ficut exposuisti per literas tuas, licet tam electionis quam electorum et Electi studiis inquisitis et meritis, invenisses electionem de persona 〈◊〉 canonice celebratam, eam tamen omisisti hactenus confirmare: unde a nobis fuit ex parte praedictorum Decani et Capituli suppliciter postulatum, ut cum viduatis Ecclesiis mora in praeficiendo sibi Pastorem consueverit esse damnosa, providere super hoc paterna sollicitudine dignaremur. Quoeirca fraternitati vestrae per Apostolica scripta mandamus, quatinus occasion et timore postpositis, de electionis, electorum et Elect • meritis inquisitis, si vobis constiterit, de persona idonea canonice celebratam electionem eandem, confirmationis et consecra • ionis munus impendatis Electo, et ei faciatis, sicut eorum Episcopo, obedientiam et reverentiam exhiberi. Contradictores per censuram Ecclesiasticam, appellatione postposita, compescendo. Quod si non omnes hiis exequendis potueritis interesse, duo vestrum ea nichilominus exequantur. Dat. Anagniae, 6 Non. Julii, Pontificatus nostri anno primo.

Whereupon the King appointed Laurence of London his Proctor to defend the rights of his Crown before these Delegates, against this Bishop, being elected without his precedent License or Royal assent.

In the Fragments of Placita Assisarum Term. S. Mich. anno 12 H. 3. Rot. 13. dorso, (extant in the Tower of London) before the Justices Itinerant, I met with this memorable Attachment for suing in Court Christian for all the Tithes belonging to a Chapel, and by consequence for the Advouson itself; the first of this Kind I have observed.

Magister Ricardus de Eseburn attachiatus fuit ad responden dum Johanni de Sancto Georgio, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis contra prohibitionem Domini Regis, de advocatione Capellae ipsius Johannes de Tudeham; unde idem Johannes dicit, quod antecessores sui fuerunt in seisina de advocatione ipsius Capell • per 100 annos, & semper praesentaverunt ad eandem Capellanum. Et praedictus Ricardus exigit ab eo omnes decimas ad eandem Capellam spectantes, et ita indirecte et advocationem, quia st amitteret decimas illas, ita per consequence amitteret advocationem illius Capellae.

Et Ricardus venit & dicit, quod de nulla advocatione trahit eum in placitum, sed revera Capella illa sita est infra Parochiam suam, et Ecclesia sua semper habuit tertiam partem decimarum de garbis, et minutas decimas. Ita quod antecessores ipsius Johannes dederunt suas partes illarum decimarum quibusdam Monachis qui illas diu tenuerunt; et postea concesserunt cuidam Capellano decimas illas, qui illas decimas diu tenuit et nunc clamat in Capella, unde Episcopus loci sequestravit decimas illas in manum suam et tenet illas. Et praedictus Johannes saepius tenuit illas in manu sua sine servicio quod faceret Capellae illi. Et unde idem Ricardus petit illas sicut de aliis parochianis suis, et non alio modo, &c.

Postea convenit inter 〈◊〉 , quod si praedictus Johannes habeat ibi Capellanum qui Capellae illi deserviat. libe •• er concedit idem Capellano decimas illas percipiendas; alioquin non concedit, quod decimae remanerent in manu laicali.

By which Record and Plea it is evident: First, That owners of Lands originally, as well as our Kings, did by their Charters give their Tithes to what persons or Churches they pleased, as all the Chartae Antiquae, and * Mr. Selden's History of Tithes abundantly evidence. 2ly. That they might lawfully give their Tithes to a Chapel, to maintain a Chaplain to do Divine Services therein; which gifts were admitted good in Law against the Parson of the Parish Church within which the Chapel was situated. 3ly. That the Bishop sequestered the Tithes belonging to the Chapel; that the Parson of the Parish claimed them, whiles there was no Chaplain to officiate in it; and that the Patron could not justly detain them in his own hands, during the vacancy of a Chaplain.

The Kings Tenants in Capite, and others alienating some of their Tenements to religious Houses without his special License, and others of them removing from their Tenements held of the King to the Lands held of Monasteries, to his prejudice; he thereupon issued Proclamations to all Sheriffs, to prohibit such Alienations and Removals; and to inquire of all offenses of this kind, before the Statute of Mortmain.

REX Vic. Kanc. salutem. Praecipimus tibi, quod statim visis Literis illis per totam Ballivam tuam clamari facias, quod nullus qui de nobis tenet in Capite in Balliva tua, et Dominicis nostris, sicut corpus et tenementum suum diligit, aliquid de tenemento suo conferat, vel vendat, vel aliquo alio modo alienet alicui Domui religiosae, vel aliquibus personis Ecclesiasticis sine licentia nostra. Firmiter eciam prohibeas quod 〈◊〉 de nobis tenens in Capite, sive miles, sive liber homo, sive alius se transferat a terra quam de nobis tenet, ad terram alicujus domus religions vel personae Ecclesiasticae ad manendum super eam, per quod simus perdentes in serviciis, tallagiis, vel aliquibus aliis modis ad nos pertinentibus. Diligenter eciam inquiras per sacramentum proborum et leg. hominum Com. tui, qui de hominibus nostris de nobis tenentibus in capite Dominicis nostris, sicut provisum est, dederint, vel vendiderint, vel alio modo alienaverint aliquid de tenementis suis, et quibus viris Religiosis vel Ecclesiasticis personis ea alienata fuerint, et a quo tempore, et quantum singula illa tenementa • lienata valeant. Et inquisitionem inde factam, &c. nobis mittas, et has Literas. Teste Rege apud Westm. primo die Febr.

The King consenting to the Election of Richard Poor Bishop of Salisbury to the Church of Durham, after his refusal of him they first elected; he thereupon issued these Writs concerning the restitution of the Temporalties of Durham, (excepting two Castles) and of the Corn he had sown on his Temporalties of Salisbury.

DOminus Rex ordinacioni, scil. de ven. Patre R. quondam Sarr. Episcopo in Episcopum Dunholm. assensum Regium praebuit et favorem. Et mandatum est Magistro Stephano de Lucy, quod Castris de Norham. & de Dunholm. in manu Domini Regis retentis, Ballivis ipsius Episcopy seisinam habere faciat; Apposita eciam salva custodia in eisdem Castris, ad nos sine dilacione veniatis nobiscum locuturi. Teste Rege apud Westm. 22 die Julii.

Et mandatum est Vic. Wiltes, quod Magistro Elyaede Derham, & Reginaldo de Kanc. quibus Dominus Rex Episcopatum Sarr. vacantem commisit custodiendum quamdiu Domino Regi placuerit, in hiis quae ad praedictum Episcopatum pertinent ista vice in nullo se intromittant. Teste ut supra.

Eodem modo scribitur Vic. Surr. Dorset. Glouc. Berk.

Et mandatum est praedicto Reginaldo de Kans. quod praedictus R. Episcopatui custodiendo una cum praedicto Magistro Elya diligenter intendat. Ita quod cum Episcopus Dunholm. in partes Sarr. veniat sacramentum praestet coram eo de praedicto Episcopatu custodiend. fideliter, sicut praedictum est.

Dominus Rex concessit rev. pat. R. quondam Sarr. Episcopo, nunc Dunelm. omnia blada instantis autumpni quae sunt in Dominicis Episcopatus Sarrum, quae quidem blada idem Episcopus seminari fecit in eisdem Dominicis. Ita quod idem Episcopus blada sua colligi faciat per occupations & consuetudines debitas maneriorum eju • dem Episcopatus; Retentis autem de eisdem bladis semine ad praedicta Dominica seminanda, et liberacionibus servientum quantum necesse fuerit.

Et mandatum est Magistro Elyae de Derham, & Reginaldo de Kancia, quod eidem Episcopo blada praedicta habere faciant, sicut praedictum est. Teste ut supra.

Tom. 2. p. 421. l. 48. add.

ET mandatum est Vic. Northumbr. quod occasion vacationis illius Ecclesiae manum ad eam non mittat, nec in aliquo se intromittat, quia Dominus Rex nolens venire contra factum praedecessorum suorum, mandavit Eborum Archiepiscopo, ut supra continetur.

The King this year issued this Writ to the Committees of the Temporalties of the Archbishopric of Canterbury to deliver all the Goods of Archbishop Stephen Langeton to his Executors to perform his Will, and to inquire and certify what Stock he received, and how to dispose of the Corn then growing.

REX Bertramo de Cryoil. & Alano Pomant. salutem. Mandamus vobis, quod omnia blada de anno praeterito quae fuerunt S. quondam Cantuar. Archiepiscopi in maneriis Archiepiscopatus, & omnia Catalla tam in Animalibus quam in Instauris, & aliis, quae fuerunt ejusdem Archiepiscopi, habere faciatis ven. P. A. Coventr. & H. Roff. Episcopis, Magistro Simony de Langeton Archidiacono Cantuar. Magistro • h. de Freckenham, & Magistro Elyae de Derham, Executoribus Testamenti ipsius Archiepiscopi, ad executionem ejusdem Testamenti libere faciendam. Et si quid inde amotum fuerit vel distractum, id venire et eisdem Executoribus reddi faciatis. Blada vero instantis autumpni de terris quae fuerunt ipsius Archiepiscopi, per servientes qui fuerunt apud singula maneria tempore praedicti Archiepiscopi, per operationes & consuctudines debitas hominum de eisdem maneriis, & ad custum de eodem blado faciend. colligi faciatis, accepto ab eisdem servientibus Sacramento, quod fine vasto et distractione blada illa sub vobis fideliter colligent, et salvo custodient: Et si videatur Executoribus praedictis quod aliqui de praedictis servientibus minus idonei fuerint ad praedicta utiliter facienda, & Executores ipsi alios loco eorum quos viderint magis idoneos vobis praesentaverint, illos ad praedicta facienda recipiatis, accepto ab eis sunili Sacramento, quod sicut et alii blada praedicta sub vobis colligent et salvo custodient. Diligenter eciam inquiri faciatis per sacramentum proborum et legalium hominum de singulis maneriis per quos rei veritas melius inquiri potest, quantum instauri ut in bobus, vaccis, equis, et aliis, idem Archiepiscopus recepit tempore quo Archiepiscopatum praedictum recepit. Et inquisitionem inde factam distinct & aperte in scriptum redactam nobis scire faciatis apud Westm, ad Scaccarium nostrum à festo Sancti Michael. in unum mensem. Teste Rege apud Westmonast. 22 die Julii.

Tom. 2. p. 423. l. 28. after evidenced, add: I find this Writ issued to certain Commissioners to take, examine and certify the Archbishop of Dublin 's account concerning the monies raised out of the vacant Bishoprics in Ireland granted to him, and concerning the remainder of the debts due to him.

MAndatum est J. Fernensi Episcopo, & R. de Burgo Justic. Hiberniae, & G. de Thurevill Archid. Dublin. quod audiant compotum H. Dublin. Archiepiscopi, de Archiepiscopatibus et Episcopatibus et Episcopatibus vacantibus, et terris, et fixmis, et redditibus qui extiterunt in manu sua ad percipiendum fructus inde provenientes, in parte solutionis debitorum quae Dominus Rex eidem Archiepiscopo debet, et compoto illo diligenter audi • o fructus quos idem Archiepiscopus inde recepit, et L. libr. quas Domino Regi concessit pro quintadecima sua de Dominicis suis, in debito praedicto in quo Dominus Rex ei tenetur, eidem Regi faciant allocari. Ita quod Dominum Regem certificare possint de quanto ipsum se Dominus Re • versus ipsum Archiepiscopum acquietaverit, et quantum restet de praedicto debito solvendo. Teste Rege apud Westm. 10 die Ma • i.

What other Rents he had granted him in Ireland toward the satisfaction of his Debts, and how they grew due by his services for King John in the Court of Rome, and as his own Chief Justice in Ireland, this Record will inform us.

REX eidem Ricardo. Sciatis, quod in solutione debiti quod debemus venerabili patri H. Dablin. Archiepiscopo, pro mutuo quod fecit pro Domino J. Rege patre nostro per praeceptum suum, et pro expensis suis factis per ipsum Archiepiscopum in Curia Romana pro negotio ip • ius patris nostri expediendis, et pro expensis quas idem Archiepiscopus fecit in servitio nostro in Hibern. dum ultimo suit Iustic. noster Hiber • . assignavimus eidem Archiepiscopo Centum libras de firma Civitatis nostrae de L • mcrik, recipiendas ad duos terminos, videlicet ad festum Sancti Michaelis quinquaginta libras, & ad Paschae quinquaginta libras. Assignavimus etiam eidem Archiepisc. in solutione ejusdem debiti, quinquaginta marcas per annum percipiend. de firma Civitatis nostrae Dublin. sicut plenius continetur in nostris patentibus quas inde fieri fecimus. Et ideo vobis mandamus, quod praedictas centum libras de firma praedictae Civitatis Limerik, & praedictas quinquaginta marcas do firma Civitatis nostrae Dublin. eidem Archiepiscopo recipere permittatis, quousque praedictum debitum ei persolvatur. Teste ut supra.

What Pension the Bishop of Fern received from the King in Ireland for his Service, is thus recorded in the same Roll.

REX dilecto & fideli suo Ricardo de Burgo Justic. suo Hibern. salutem. Sciatis quod loco quadraginta librarum quas venerabilis pater J. Fernensis Episcopus p • rcipere solebat singulis annis per praeceptum nostrum de manerio nostro de Novo Castello de Lenan. ad se sustentandum in servitio nostro, concessimus eidem Episcopo, quod recipiat de caetero ad Scaccarium nostrum Dublin. singulis annis ad se sustentandum in servitio nostro 40 libras, videlicet ad Scaccarium Sancti Micah • lis 20 libras, & ad Scaccarium Paschae 20 libras. Ita tamen quod habeat blada sua ejusdem manerii de hoc autumpno anno regni nostri 12. Et ideo vobis mandamus, quod ex quo praedicta blada fuerint collecta, manerium illud in manum nostram capias, & de consilio ipsius Episcopy, & aliorum fidelium nostrorum ad commodum nostrum salvo custodiri faciatis, computatis eidem Episcopo rationabilibus & necessariis expensis quas posuit in emendatione domorum ejusdem manerii. Teste meipso apud Westm. 8 die Maii, anno, &c. 12.

The Bishopric of Imelic in Ireland becoming void, the King granted the custody thereof by this Patent to Ralph of Norwich his Clerk.

REX R •• t de Burgo Justic. suo Hibern. salutem. Sciatis quod commisimus dilecto & fideli Clerico suo Rad. de Norwic. Episcopatum Imelicen. vacantem custodiendum quamdiu nobis placuerit. Et ideo vobis mandamus, quod eidem Rad. vel certo nuncio suo has literas deferenti de omnibus quae ad praedictum Episcopatum pertinent, plenam seisinam habere faciatis, in eodem statu quo fuit die quo H. quondam Imelicensis Episcopus obiit. Teste meipso apud Westm. 26 die Aprilis, anno regni nostri 12.

The first union of the Bishopric of Lismore to the Bishopric of Waterford in Ireland, made by the Popes Legate about the third Year of H. 3. being adjudged void by the Popes Delegates; the King upon the next avoidance of the Bishopric of Lismore, by his Letters Patents, re-united it to Waterford, by reason of the poverty of both Bishoprics, the Bishops being enforced to beg and live out of their Diocese; which union he desired the Pope to ratify, (though valid in Law without him) by this Epistle endorsed on the Clause-Roll of 12 H. 3.

REverendo Domino & Patri in Christo sanctissimo G. Dei gratia summo Pontifici H. eandem gratia Rex Angliae, &c. salutem & debitam tanto Patri reverentiam. Quia redditus et possessiones tam Waterford. quam Lissemor. Episcopatus adeo tenues sunt et exiles, quod propter utriusque paupertatem coguntur Episcopy eorum necessitate compulsi extra Provinciam suam necessaria mendicare, quod quidem indecens nobis valde videtur et inhonestum, quod hujusmodi personae tantae subjaceant egestati: cupientes egestati, necessitati et insufficientiae utriusque prospicere quantum in nobis est, concedere duximus, et assensum nostrum praebere, quod supradictus Lissemorensis Episcopatus jam Pastore vacans, dummodo sanctitati Sedis Apostolicae placeat, uniatur Waterfordensi, ut sic uniti pocius sufficiant ad officium Pastorale decenter exequendum, quam si divist remaneant ambos mendicare faciant et egere. Rogamus igitur Sanctitatem vestram eo quo possumus affectu, intuitu pietatis et nostrae peticionis interventu, paterna provisione necessitatem istam respicere, et quod unio ista fiat, assensum velitis et Apostolicae Sedis favorem clementer impertiri, precibus nostris aures pietatis vestrae et mansuetudinis inclinantes, quod pro gratiarum actionibus specialiter referendis paternitati vestrae debeamus inc • inari. Teste meipso apud Westm. 17 die Julii.

Tom. 2. p. 423. l. 47. after Februarii, insert: What Sovereign Ecclesiastical Jur • sdiction King Henry the 3 ^d . exercised this year in demolishing the Church of Saint Peters in Chicester, having but two Parishioners, unable to repair it, and uniting i • for the future to the Hospital of S ^t . Mary's near that Church, upon the Bishop of Chicesters petition, this memorable Patent will demonstrate.

REX omnibus hoc scriptum audituris vel inspecturis, salutem. Sciatis quod cum Ecclesia S. Petri in foro Cicestrensi, quae de nostra fuit donatione, ita tenuis esset in redditibus & proventibus, quod ad eam non spectarent nisi duo parochiani, set nec redditus alii seu proventus qui sufficere possent ad ipsius Ecclesiae reparationem & conservationem, & ministris etiam in ea deservituris, Nos ad instantiam venerabilis patris Radulfi Cicestrensis Episcopy, & Cancellarii nostri, concessisse, quod eadem Ecclesia demoliatur, et praedicti duo parochiani qui spectabant ad ipsam, assignentur imperpetuum Hospitali Sanctae Mariae, quod eidem Ecclesiae est vicinum, ut ibi deinceps percipiant spiritualia et sint parochiani ejusoem Hospitalis. Concessimus insuper eidem Hospitali aream in qua sita est eadem Ecclesia, ut libere & quie • e eidem dono nostro remaneat imperpetuum, in liberam, puram & perpetuam eleemosynam. In cujus rei testimonium has literas nostras patentes fieri fecimus. Dat. per manum nostram apud Westm. 4 die Maii, anno r. n. 13.

Pope Gregory the 9 ^th . to induce King Henry to consent to a Disme intended to be imposed by him towards the relief of the Holy Land, sent this Bull of Credence to him by Gerard de Grandison his Chaplain, employed by him to solicit this business, and the affairs of his Brother Edmund; the Original whereof I discovered in the White Tower.

GREGORIUS Episcopus, &c. Charissimo in Christo filio H. Regi Angliae illustri, salutem & Apostolicam benedictionem. Licet ex gestis praeteritis ad Terrae Sanctae liberationem ferventem Zelum to habere monstraveris; Rogamus tamen serenitatem Regiam attentius & hortamur, quatinus attendens quod de ipsius finali subsidio et liberatione jam apparent probabiles conjecturae, super hoc commendatam habeas causam Christi, hiis, quae dilectus filius Gerardus de Grandisono (Capellanus noster) ad tuam praesentiam veniens, super hoc & negotio dilecti filii, Nobilis viri Edmundi fratris tui, ex parte nostra tibi dixerit, fidem non dubiam adhibendo. Datum Lugduni 10 Kal. Augusti, Pontificatus nostri anno tercio. In dorso, Illustri Regi Angliae.

In a Bundle of Letters and Writs An. 13 H. 3. I found this imperfect Letter relating to the former affair, from the Archdeacon of Surrey, whom the Pope refused to employ therein to his great grief.

AU treshaut et trespuissant—mysires Count—tresnobles Roy Dengleterre, freres bona cord nenne digne Arcedecne de Sur. salut et reverance comme a son especial Seigneur. Sachiez sire vostre hauteice, que qant je fui appareilliez por venir a vostre queronemant, homme fist autandant, et furent parsones bu. procheine —que le je lessasse aucetans ou la Terre Sancte, est ausi grant que leglise en Angleterre. Nostre sire le Pape eust male conscience de moi, por quoi sire je —et nostre Seignour le Pape somneaire a grant anguisse de mer— apareille toz jors de fere voz commandemanz comme de meilour Seigneur—sachiez sire que sus ce ave comis a Mastre Girart de Grantison,— le porteur de ces lettres qui me doient esculer, car—vos pri sire que la pour yglise desire, et vostre Clers, et-vostre servant layenesque vos soient recomandez, car je face ce qe il ne soit mye present le jor de vostre Coronement corporelment, il issera espirituel nostre Seigneur qe celle sainte a ceo, qe vous entendu vorra estre plus annes nostre Seigneur me d • ine au cele—dignity qe je puisse veeir sa, &c.

Tom. 2. p. 429. l. 36. after voluntati, add: It seems the Prelates at last granted the King after many delays, 40 s. out of every Knights Fee they held of him, but upon these two conditions. 1. That they should receive the like sum of 40 s. for every Knights Fee held of them; amounting to as much, as then they granted to the King. 2ly. That it should not be drawn into consequence for the suture to their prejudice, or the Kings advantage; as this Record attests.

REX omnibus, &c. salutem. Cum peteremus à Praelatis Angliae, quod nobis auxilium facerent pro magna necessitate nostra, de qua eis constabat; videlicet Episcopis, Abbatissis, Prioribus & Priorissis, qui de nobis tenent in capite, ipsi nobis liberaliter concesserunt auxilium tale; scilicet, de singuls feodis Militum suorum quadraginta solidos, de tot feodis de quot ipsi tenentur nobis respondere, quando faciunt nobis fervitium militare; et nos concessimus eisdem Praelatis, quod ad praedictum auxilium nobis faciendum, habeant de singulis feodis Militum quae de eis tenentur 40 sol. Nos igitur nolentes, quod ex hac eorum concessione nobis facta de mera liberalitate sua, et non alia ration, Ecclesiis suis, vel eis, vel corum successoribus possit praejudicium aliquod generari, vel Ecclesiasticae libertati in aliquo derogari; per has literas nostras patentes hoc duximus protestandum. Nolumus etiam quod propter hanc concessionem nostram quam fecimus, aliquid nobis vel haeredibus nostris accrescat vel decrescat. In cujus, &c. Teste Rege apud Westm. 15 die Aprilis, anno regni nostri 15.

Has literas habent singuli Praelati, tam Episcopy quam Abbates, Priores, Abbatissae et Priorissae.

Tom. 2. p. 437. l. 5. after Usury, insert: This very Original, over-sharp, insolent and carping Letter of Pope Gregory then writ to King Henry about the spoiling of the Romans goods, and threshing out their Corn in all places, which extremely incensed the Pope, mentioned by Mat. Paris, I discovered in the White Tower, defaced and illegible in some lines; the Fragments whereof I shall here present you with, (with some conjectural supplements in a Parenthesis) being very elegant.

GREGORIUS Episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio illustri Regi Angliae, salutem & Apostolicam benedictionem. (Si Majestas tua) detractiones et odia, suggillationes et gravamina quae pro te ac praedecessoribus tuis Ecclesia Romana vestris temporibus et antiquis sustinuit, nec non et beneficia quae diversts temporibus tibi et regno tuo contulit, animadverteret,—et cellulae commendata memory in animo suo saepius recensita revolveret, et nobis non esset—quaerelae materia, et locum ingratitudinis vitium non haberet. Sane omissis aliis quae praeterito tempore acciderent, quod longum esset numerare, & difficile revolutis regestis per singula recitare, cujus instinctu potest Regalis serenitas oblivioni mandasse; qualiter tempore faelicis memory J. Papae praedecessoris nostrae nobis tunc in minori officio constitutis, gratum negocium Legati utiliter procuravi; praedictum regnum (jura) regni, honorem J. patris tui, et personam tuam a servitute perpetua; et non a qualiquali adversario, vel verius adversariis regni alienil, stcut etiam domesticis Romana Ecclesia liberavit. Quae memoria quanquam libili maxim et in proprio negotio non teneret, qualiter exhaeredationis tui et regni tui liberatione obsesso; Ecclesia tandem spiritualiter et temporaliter partes suas constanter (agens,) cum vestra gente virtutem obsidentem (fregit) manus obsessi (roboravit) cum—et—pacis— (defuncto) patre tuo quasi jure testamentario adoptatum in filium matris Ecclesiae, tutelae officium quod in te (susceperat) —praesidentes, in ipso te ac regnum tuum consovendo, per— credendum est te, quod patet lippis & tonsoribus, si de nostris temporibus agitur. Praeterea, quod in minori officio constituti sententiam cum effectu exhibere curavimus—in honoris regni tui, statum Apostolicae sedis—contulimus, quae refer per singula—beneficiorum tuorum, quod non credimus vos f—oblivio—(nos) pro certo tenere credimus, (vos) à primordio tibi & fidelibus tuis favorabiliter astitisse, non solum ab hiis quae —tranquillitati— ex omni parte regni tui potentiam inducere —nec tantum tutelae officium—confoventis, tempore nostro nos gessisse meminimus; sed te jam ae • ate provectum (restituimus) privilegia (regni)—in integrum, quasi praescriptione temporis relegata, in omnibus quae Regis et regni contingerint honorem studiose—subveniendo,—saepius in gratiam convertendo. Hiis etiam diebus nostrae tibi non desuit gratiae plenitudo— consilia—quorundam Principum & potentum verbum pro te nemine faciente, quaedam caute distulimus, quae progressus tuos—impedirent; ut autem providus reddaris et cautus, scire te volumus, quod à tam —Ecclesiae postulans gratiam non novam, concessam pluribus, nec juri contrariam, quod si fuisset, ad sacram exauditionem— fuisset oblita, nequaquam cordis imperio oculus innuisset, manus cessasset,—continuationis—operum nova temeritas detexisset; praesertim ubi timore poenae amor justitiae superatur. Nec apud —quod adeo tenerrime in te ubera matris extendimus, quod verbera patris omisimus; sperantes—acerbitate timeri. Sed quod dolentes referimus, et non sine amaritudine cordis recolimus, tisus in luctum ac gemitum convertitur, pro pane lapis, pro ovo scorpio, pro melle absinthium praeparatur. Eja!— nec non reformatione Ecclesiasticae honestatis, et corrigendis excessibus transgressorum literas Apostolicas in terra Angliae per Cur. sicut et per alia mundi regna transmisimus, quod obedientia ipsa demeruit, ut a vassallis tuis (Nuncio nostro) non sine timore Dei (comparato) et inhumaniter in frusta conciso, et altero semivivo relicto, literis etiam dissipatis, Bulla nostra conculcatur, (quae) exaltationi continua apud Reges et Principes per diversas secli regiones transmissa totiens peroravit. Si (vero) patri in terra filii, si tutori in terra pupilli, si Domino et been merito in terra vassalli securitas viae praecluditur, ubi Bullae nostrae locus tucior requiretur? in cujus— Reddite Caesaris Caesari, et quae sunt Dei Deo, Ecclesiae Romanae, vel verius Jesus Christo filio Dei vivi, ejusque in terris vicario ministrante— (Vassalli tui) manus in Clericos violentas,—tam Italicos quam etiam, ut fertur, Anglicanos (injecerunt;) alios obsederunt, alios diversis afficientes suppliciis, (& eorum) agents, bonis omnibus spoliarunt; adeo debacchantes in Clero, quod jam quasi Neronis nequitia—ad—quorundam Praelatorum ad haec Regalis sensit authoritas, ut sub favoris specie facilius trahent quos odiunt ad ruinam (quod tantùm) perturbati animi motuni exagerit, quantum dilatio vindictae conturbat. Quare—sperare poterimus ne ab illis quos in omni genere debiti nostri esse tenentur, tantae crudelitatis subticetur immanitas, et Ecclesiasticae libertatis cultus—conculcatur. Veruntamen apud nos pro honor tuo, nec non et nostro saltem, qualis qualis excusationis (causae) comparuissent—observentur et—utcunque tanti sceleris satisfaction congrua praecedente, Deo et universali Ecclesiae, nec non et nobis illatam injuriam palliarent; immo quod gravius reputamus culpam forte (aliorum) ex dilatione vindictae refudisse videris in tuam, dum scrupulum conniventiae non—obviasti,—per satisfactionis celeritatem in suo error quasi confovendo perversos, praecedentem negligentiam (nondum) expiasti; ex quibus contingit quod via pacis aemulis locus se offert (discordiae;) inimici regni et Regis insultant in nobis laeto animo, quasi digito scribentes porrecto, ecce Rex Anglia, filius devotus matris suae! ecce pupilli devotio! ecce vassalli fideles! ecce reverentia filialis! ecce beneficiorum condigna retributio perceptorum! ecce quomodo amabat eundem! Hiis & similibus auribus nostris saepius inculcatis, Vide fili, vide et considera si dolore nostro dolor non succedit; dum nostris tuisque temporibus Ecclesia Romana (quondam Domina, nunc) ancillata, pro grano paleam, pro uva labruscam, pro rosa spinas, pro ficu tribulos, pro beneficiis ingratitudinem, pro devotione irreverentiam, pro subjectione inobedientiam, pro lucro dampnum, pro libertate servitutem, pro honor opprobrium sub quodam novo quasi marito (colligit & patitur.) Accelleret igitur Regalis excellentiae providentia, et praeteritam negligentiam redimens per diligentiam subsequentem malefactores ipsos ad restitutionem plenariam de subtractis et— (aliis) aliquando offensis—tradita sibi potestate compellat—facinoris ydololatriam animum Regium viriliter et prudenter exerceris; Creatoris injuriam, Ecclesiae Romanae ac nostram ignominiam, tuum et regni tui opprobrium—Deo (& Ministris ejus) expiaris—quod exemplo Moysi, fide grandis effectus, einctusque gladio super femur, contra ipsos ydololatras a porta in portam discurrens cum clavo signatis exceptis; ex animo tanquam filius Ecclesiae libere officium Regalis magnanimitatis—cum nostra et Apostolicae sedis reverentia pro populo ad Dominum intercedas: alioquin, quantumcumque personam tuam sinceris affectibus diligamus, et ad regni tui exaltationem et gratiam quantum cum Deo fieri potest sine juris injuria procurare—remaneret forsitan impunita— (& ne) posteris in exemplum ad vindictam malefactorum laudem vero,—bonorum illud licet inviti cogitare (cogamur) quod ex praemissis injuriis, et Bullae (conculcatione) —resurget, et ubicunque injuriose delata fuerit, injuriatorum acerbitas glorious quid refer valeat posteritas vestrum ad honorem et nostrum, vindictae qualitas indicabit. Inquisitionis— nobilis—justitiamque, & ad denunciationem totiens nobis factam, quam de jure ulterius obaudire non licuit, Regalem constantiam—aliquatenus debuisset cum ipsum, quem sincera diligimus in Domino caritate, utpote cujus fidei & —Stephano Capellano nostro referentibus in multis sumus experti, ejusque negotia disponamus, quantum cum Deo possumus, sine juris injuria promovere. Datum. Spolet. 7 Idus Junii, Pontificatus nostri anno sexto.

Tom. 2. p. 439. l. 35. after Crown, add: That the principal cause of Hubert de Burgo his prosecution, was his connivance at, and not punishing the plunderers of the Roman and Italian Clerks preferred by the Popes provisions in England, what proceedings were thereupon had, and Judgments given against him for it, not extant in our Historians, this memorable Record will inform us.

NOtum sit omnibus Christi fidelibus, quod cum Dominus Henricus Rex Angliae, mandatum Domini Papae suscepissett super transgressionibus Ecclesiae Romanae et Clericis Italicis et aliis in Regno Angliae contra pacem suam illatis corrigendis, idem Dominus Rex hoc sicut decuit emendando a pluribus fide dignis didicisset, quod per Hubertum de Burgo quondam Iusticiarium Angliae, videlicet tempore praedictae transgressionis, factae fuerunt transgressiones illae. Et Dominus Rex volens hoc emendare, misit quosdam de suis ut corpus suum arrestarent, et coram eo adducerent responsurum de transgression i • la et a • iis transgressionibus, et praesertim de transgression illa. Qui Hubertus inde praemunitus fugit in quandam Capellam, à qua ipsum sequentes, licet hoc eis non esset injunctum, timentes Dominum Regem, extraxerunt, & Londonium adduxerunt. Quod cum Dominus Rex audivisset, ut libertas Ecclesiae in omnibus observaretur illaesa, ipsum ad eandem Capellam reduci praecepit, et in eodem salvo reponi. In qua cum per dies plures moram fecisset, requisitus, utrum vellet tenere se in Capella illa, velexire, & stare judicio terrae Domini Regis super transgression praedicta, & super aliis quae ei ibidem objicerentur, tam à Domino Rege, quam à pluribus aliis de eo multis modis conquerentibus; Tandem sponte elegit, quod exire voluit ad standum juri. Tamen peciit misericordiam Domini Regis, & sic exivit, & Ballivi Domini Regis qui tunc praesentes erant ipsum receperunt, & Londonias duxerunt, & tradiderunt eum Constabulario Turris. Et cum Dominus Rex adhuc esset incertus, utrum spontanea voluntate an coactus exivisset, misit ad cum Nobiles viros Dominum S. de Sedgrave tunc Justiciarium Angliae, J. de Lascy, Comitem Lincolniae, & Constabularium Cestriae, B. de Insula, & alios viros idoneos Clericos & Laicos. Quibus ad ipsum venientibus & ipsum inde alloquentibus, Respondit, quod gratis exiverat, & non coactus, nec pro aliquo defectu victualium, & tali modo exivit ad faciendum voluntatem Domini Regis de terris suis & catallis, & de corpore suo, & pigebat cum quod tam diu moram ibidem fecerat. Postea vero cum Dominus Rex nichil adhuc ei inde concederet, eo quod multi de eo de novo conquesti fuerunt, tam de morte hominum quàm de multis per eum unjust exhaeredatis, & aliis pluribus criminibus & transgressionibus, volens de eo conquerentibus justiciam exhibere, praecepit cum deliberari à custodia praedicti Constabularii, ut libere venire posset ad Curiam suam, conquerentibus de eo tam Domino Regi pro transgression contra Dominum Papam, quam contra seipsum et omnibus aliis responsurus; & sic venit apud Cornhull in Londoniis Vigilia Sancti Martini, & comparuit coram Dominis R. Comite Cornubiae & Pictaviae, W. Comite Warenn. R. Marescall • Comite Pembrock, J. Comite Lancastriae, & Constabulario Cestriae, S. de Sedgrave Justiciario, Radulpho filio Nicholai, & aliis fidelibus Domini Regis, tam de corpore quàm de terris & omnibus aliis rebus. Tandem Dominus Rex pietate motus, ad instantiam Magnatum Angliae, & ad peticionem ipsius Huberti, & suorum parentum & amicorum, & similiter de permissione conquerentium, Judicium posuit in respectum, licet Judicium jam in eadem Curia Domini Regis formatum esset: per quod ipse & sui attendants corporis sui periculum imminere, & exhaeredationem haeredum suorum, spontanea voluntate concessit provisionem subscriptam; scilicet, Quod omnes terrae & omnia tenementa & libertates in omnibus rebus quae tennit de Domino Rege in capite, & de Domino J. Rege patre suo, remaneant Domino Regi quiet, imperpetuum, & haeredibus suis, tam de Wardis, Ballivis, quàm de aliis rebus, & omnes cartas, & cirographa, & instrumenta quae habuit de praedictis reddidit Domino Regi, & concessit, quod si aliqua imposterum inveniantur in cujuscunque manibus fuerint, pro nullis habeantur. Et Dominus Rex de gratia sua concessit, quod ipse Hubertus & haeredes sui habeant & retineant terras & tenementa quae eidem Hubirto descenderant ab antecessoribus suis, & similiter omnes terras & tenementa quae tenuit de aliis, & de alterius dono quam de dono Regum. Ita tamen, quod omnibus inde conquerentibus secundum consuetudinem regni sine dilatione ipse & sui respondeant, & omnia alia catalla ubicunque sint remaneant Domino Regi tam in auro & argento, quàm in denariis & aliis mobilibus, & corpus suum remaneat apud Castrum Divis. & in custodia Dominorum R. Comitis Cornubiae & Pictaviae, W. Comitis Warenn. R. Marescalli Comitis Pembroke, &). Comitis Lincolniae & Constabularii Cestriae donec habitum Templariorum susceperit, quem prius petierat, quod modo facere non potest, quia uxoratus est, vel donec per commune consilium Domini Regis & omnium praedictorum Baronum Custodum, necnon & aliorum Magnatum terrae liberatus fuerit, de quibus si aliquem mori contingat, illi qui residui erunt assument sibi alium loco ipsius defuncti quem voluerint, qui custos cum eis existat sicut ill fuit qui defunctus fuerit. Et liceat eidem Huberto dum fuerit in prisona, si quam terram tenuerit injustte, illam reddere si voluerit; non obstante eo quod in custodia praedictorum fuerit: Et si de prisona aliquo modo exierit, nisi pro dicto habitu suscipiendo, & de licentia & consensu Domini Regis & praedictorum Magnatum, vel per commune consilium Custodum & Baronum, ut praedictum est, & vel per se vel per alies, sive per quemcunque aliquid attemptaverit contrae praedictam provisionem, vel alique tempore saltem de facto contra praedictam conventionem venerit, sive de conscientia sua impetratum fuerit sive non, & ipse vel alius • ti voluerit impetratis, per quae corpus suum liberetur, tunc pronunci • tur Judicium praedictum contr • eum, & fiat de eo sicu • de utlagat • ubicumqu • & à quocumque inventus fuerit, & omnes terrae & omnia tenementa quae Dominus Rex de gratia sua ei concessit, forisfacia fiut & remaneant Dominis feodorum de quibus tenuit; salvo Domino Regi anno suo & catallis. Et Dominus Rex concessit pro se & haeredibus suis, quod eidem Huberto aliam gratiam neque crudelitatem faciet quam praedictum est. In cujus rei testimon • um, Dominus Rex & praedicti R. Comes Corunbiae & Pictaviae, W. Comes Warenn. R. Marescallus Comes Pembrochiae, I. Comes Linc. & Constabu • arius Cestriae, huic scripto sigilla sua apposuerunt. Hiis testibus, Radulpho filio Nicholai, Th. de Muleton, Willielmo de Insula, Ricardo Duket, Adam filio Willielmi de Raleigh, Roberto de Lexinton, Radulpho de Norwico, & Civibus London. & aliis fidelibus Domini Regis ibidem existentibus.

I found in the White Tower this memorable Appeal of the Archbishop of York ratified by the King against the Coronation of Alexander King of Scots, as well to the prejudice of the Kings rights, as of the rights of the Church of York.

REX Appellationem quam W. Ebor. Archiepiscopus, Angliae Primas, per se vel per certos nuncios suos interpositurus est tam pro iure Regis quam pro suo, ne A. Rex Scotiae in Regem se faciat coronari, in praejudicium Regiae dignitatis, et libertatis ipsius Archiepiscopi, et Ecclesiae suae, ratam habet et acceptam. Et dirigi • ur breve omnibus, &c. Teste S. de Segrave apud Westm. 6 die Maii, anno regni Regis H. decimo septimo.

Tom. 2. p. 443. l. 7. after Februarii, insert: The Archbishops and Bishops in Ireland, (as well as England) holding Plea in their Ecclesiastical Courts of Advowsons of Churches, Chapels, Lay-fees, and Chattels that were not Testamentary, or Matrimonial, against his Royal Crown, Dignity, and the Laws and Customs of the Realm of England, which his Father had established in Ireland, by common consent; the King thereupon sent this memorable Prohibition to all Earls, Barons, Knights, Free-men, and other his Subjects in Ireland, not to presume from thenceforth to prosecute any such Suits; and to all the Archbishops, Bishops, Abbots, Priors, Deans, Prelates, and Ecclesiastical persons in Ireland, not to presume to hold Plea of any such Cases before them in their Ecclesiastical Courts, threatening to punish them severely if they did offend therein; and commanding his Chief Justice of Ireland to cause these his Letters Patents of Prohibition to be publicly read and observed.

REX Comitibus, Baronibus, Militibus, & liberis hominibus, & omnibus aliis de terra Hiberniae, salutem. Quia manifest esse dinoscitur contra Coronam et Dignitatem nostram, et consuetudines et leges regni nostri Angliae, quas bonae memory Dominus Johannes Rex pater noster de communi omnium de Hiberniae consensu teneri statuit in terra illa, quod placita teneantur in Curia Christianitatis de advocationibus Ecclesiarum, et Capellarum, vel de Laico feodo, vel de catallis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio: vobis mandamus prohibentes, quatinus hujusmodi placita in Curia Christianitatis nullatenus sequi praesumatis, in manisestum Dignitatis et Coronae nostrae praejudicium: Scituri pro certo quod si feceretis, dedimus in mandatis Iusticiario nostro Hiberniae, quod statuta Curiae nostrae in Anglia contra transgressores hujusmodi mandati nostri cum justicia procedat, et quod nostrum est exequatur. In cujus, &c. Teste Rege apud Winchecomb, 28 die Octobris, anno regni nostri 18.

Et mandatum est Archiepiscopis, Episcopis, Abbatibus, Prioribus, Archidiaconis, Decanis, et omnibus Praelatis et personis Ecclestasticis, quod hujusmodi placita i • Curia Christianitatis tenere non praesumant.

Et mandatum est Justiciario Hiberniae per literas clausas, quod praedictas literas patentes publice legi et teneri saciat.

I met with this original Bull of Pope Gregory the 9 ^th . to K. Henry the 3 ^d . in the White Tower, to advise and hasten the marriage of his Sister Isabella to Frederick the Emperor, as beneficial and honorable to him and his Realm, and no longer to defer it.

GREGORIUS Episcopus servus servorum Dei, charissimo in Christo filio illustri Regi Angliae, salutem & Apostolicam benedictionem. Quae tuae Celsitudinis respiciant incrementum libenter tibi facienda suggerimus, & eadem per nosipsos opportuno tempore procuramus. Hinc est quod cum charissimus in Christo filius noster F. Romanorum Imperator semper Aug. Jerus. & Siciliae Rex illustris, pro dudum tractato & firmato, sicut dicitur, matrimonio inter te et ipsum, de dilecta in Christo filia Ysabella sorore tua illustri foeliciter consummando; ac pro ipsa, duce Christo, ad eundem abdicato tarditatis spacio deducenda, juxta consilium nostrum, ad tuam praesentiam sollempnes nuncios duxerit destinandos: sublimitati tuae bona fide consulimus, et attente rogamus, quatinus prudenter advertens, quid tibi et regno tuo utilitatis proferat et honoris, cum Principe terrae Regibus praeminenti contrahere parentelam, tanti complemento negotii finem tribuas affectatum; diligentiam habiturus; ut a re tam honorabili, tam salubri nuslius finistro consilio te distrahi patiaris. Caeterum memoratos nuntios sereno vultu recipiens, & honor pertractans quo tibi competat, & mittenti eorum verbis quae super hiis tuae Celsitudini proponenda duxerint fidei plenitudinem largiaris. Datum Perusiii, Non. D • cembris, Pontificatus nostri anno octavo.

Tom. 2. p. 458. l. 33. after Februarii, add; The Popes Legates and our Popish Prelates bearing the chiefest sway in King Henry 's Councils and Government of the Realm during his Minority, not only endeavored by degrees to draw the conusance of all C • uses touching Advowsons, Praesentations, Church-lands, Freeholds, Debts, Goods, Chattels, and Civil contracts in England and Ireland, into their Ecclesiastical Courts, but likewise to introduce and advance the Canon Laws and Decretals, complied by Gratian, Pope Gregory the 9 ^th . and others, above the Common and Antient Laws of the Realm. For which end they presumed to read them publicly (without the Kings authority) in the Schools of London, encouraged thereto by Pope. Gregory the 9 ^th . his command; (as Mat. Paris assures us, An. 1235.) His quoque temporibus Papa Greg. videns taediosam Decretalium prolixitatem, sub quodam compendio ease eleganter abbreviatas et collectas, solenniter et authentice per totius mundi latitudinem legi praecepit et divulgari. Ill as antem ab auctore ipsarum Gregorianas appellamus. Whereupon the King to preserve the rights and prerogatives of his Crown, and Laws of the Realm against the batteries of those Papal Canons and Decretals, issued not only frequent Prohibitions to Ecclesiastical Judges, not to hold Plea of Advowsons, Free-holds, Trespasses, Debts, Chattels or things not belonging to them, but also prohibited the reading or teaching the Canon Laws in their Schools, as this Writ of Proclamation to the Major and Sheriffs of London imports.

MAndatum est Majori & Vicecomitibus London, quod clamari faciant et firmiter prohiberi, ne aliquis Scolas regens de Legibus in eadem Civitate de caetero ibidem Leges doceat, et •• . aliquis fuerit hujusmodi Scolas regens, ipsum sine dilatione cessare faciant. Teste Rege apud Basing. 11 die Decembris.

S ^r . Edw. Cook, in his posthumous Institutes, (who had a most unhappy faculty in mistaking most Records he cites) affirms, this Writ was issued to them, to suppress the Readings of such learned men in the Laws of the Realm, who kept Schools of the Law in the City of London, and taught such as resorted to them the Laws of the Realm, taking their foundation of Magna Charta and Charta de Foresta, which the King by ill advice sought to impeach. Whereas our learneder Antiquary M ^r . John Selden asserts, Credibile non videtur de Legibus Anglicanis earumque praelectione mandatum hoc fieri. And Sir Edward Cook himself in his Commentary on the Statute of Merton, cap. 9. asserts, That the Nobility of England have ever had the Laws of England in great estimation and reverence, as their best Birth-right; and so have the Kings of England as their principal Royalty and right belonging to their Crown and dignity. Yea Bracton, a Judge under King Henry the 3 ^d . and Fleta resolve; Lex sacit Regem: Et quia per legem factus est Rex, attribuat igitur Rex legi, quod lex attribuat ei, videlicet, Dominationem et potestatem; et dignum est quod peripsum tueatur lex, cui honorem tribuit et potestatem. Therefore it is altogether incr • dible that this Writ was intended either of the Common Laws of England, or Readings on the Great Charters of Liberties or of the Forest; but only of the Canon and Roman Papal Laws: formerly burnt, torn, suppressed, banished the Realm by King Stephen, as M ^r . Selden proves at large in his ad Fletam Dissertatio, c. 5 & 8. and I have elsewhere most fully evidenced.

And great reason had the King and his Council to prohibit the Reading and use of the Canon Law and Popes Decretals, especially the Decrees of Gratian then most cried up, authorized by Eusebius the 3 ^d . and other Popes; For as Marc de Vulsan a learned French Advocate, in his accurate Treatise, De la Puissance du Pape, & de Libertes de l' Eglise Gallicane, l. 3. c. 2. and others inrefragably prove, That all the Ancient Popes Decretal Epistles (collected by Gratian) on which his Decrees are founded, are mere forgeries and Impostures, never heard of in the World till above 830 years after Christ, not mentioned by any ancient Ecclesiastical History or Father; far different both in style, matter, from these Popes genuine Epistles, inconsistent with the state of the Church in the ages wherein they lived, yea not extant in the ancient Roman Code of Canons, as Gratian himself acknowledgeth. And as there are such a grand number of Errors, Falsities, Forgeries, in the body of the Canon Law compiled by Gratian, that Antonius Augustinus in the first Dialogue of his first Book De Emendatione Gratiani, asserts, it will be a very difficult thing to number all his Errors in a whole day, (amongst which he enumerates the ancient Popes forged Decretal Epistles, out of which there are about 500 Cano • s and Rubrics extracted by Gratian;) So these their Decretal Epistles and his Decrees out of them, were purposely published, to overturn the ancient Orthodox Doctrine of the Apostles, primitive Church, Fathers, the Canons of several Councils, the Prerogatives, Rights, Laws of all Christian Emperors, Kings, Realms, and to advance the Popes, Prelates, Clergies usurped Jurisdiction over them: For which end these forged, Epistles and Decrees of Popes are thus cried up by Pope Nicholas and Gratian, as irr •• ragable, yea equal to the Canonical Scriptures. Inter Canonicas Scripturas Decretales Epistolae connumerantur: Whence they decree, Omnes sanctiones Apostolicae sedis irrefraga • iliter observandae sunt, tanquam ipsius divina voice Petri firmatae. Quicquid Roma • a Ecclesia statuit, ab omnibus est observandum; et Pontificalibus sit alienus officiis, qui Apostolicis non vult obedire praeceptis: (to wit, the Popes not Christ's Apostles precepts.) Tolerandum est jugum quod a Sancta seed imponitur licet intolerabile videtur. Ab Apostolicis praeceptis non licet recedere. Apostolicis praeceptis nullus superbe resistat. Non potest statutis Pontificum consuetudo cujusquam refragari. Yea more, Constitutiones Principum et Imperatorum Ecclesiasticis Constitutionibus non praeeminent sed obsequuntur. Leges et Iudicia Imperatorum Ecclesiastica jura dissolvere non possunt. Constitutiones Regum contra Canones et Decreta Pontificum Roman • rum, nullius sunt momenti. In Ecclesiasticis causis Regia voluntas Sacerdotibus est postponenda. Tribunalia Regum Sacerdotali sunt potestati subjecta: Constitutiones Principum Ecclesiasticis legibus postponendae sunt ubi Canonicis Decretis obviaverint. Deditenim Deus Sacerdotibus Principatum multo perfectiorem Principatibus Regum. Nanquid justum vobis videtur si cedat spiritus carni (id est Ecclesiastica constitutio seculari constitutioni, as Johannes de Thierry, Bartholomaeus Brixiensis, and other Gloss it) s • a terrenis coelestia suparentur, et si divinis (as they style their Canons) praeferentur humana? To omit other Paradoxes of this nature.

Pope E • genius the 2 ^d . having confirmed these and the rest of Gratian 's Antimonarchical Canons, Rubrics, extracted out of his predecessors forged Epistles, sent them to all Universities and Christian Realms to be publicly read, interpreted, observed; and sent Gratian himself, (who first taught them in Rome) to the University of Paris, and Vacarius into England there openly to read and expound them in the University of Oxford; as the Laws by which all Churches, Kingdoms, Kings, Christians, ought to be governed, especially in all Ecclesiastical affairs.) Which as the Universities and Churches of France would never receive nor submit to, as Marc de Valsan, Claude Fauchet, and Pierre de Pithou assert; so King Stephen as soon as they were taught in England, silenced Vacarius from reading them, tearing and burning the Books themselves. After which being introduced again and publicly read in the Schools in London during King Henry 's minority; together with Pope Gregory the 3 ^d . his Decretals, then newly published and sent into England and all other Countries to be publicly read and taught: when he came to years of discretion, he prohibited the reading and teaching of them, by the premised Writ, as inconsistent with his royal Prerogative, the Common Laws, Statutes, and Privileges of the Realm, which Popes, their Legates, and his own usurping Prelates endeavored to subvert, or enervate by their Canons and Ecclesiastical constitutions.

It was the Observation of Henry de Bracton (a Justice Itinerant, An. 29 & 30 H. 3 ^d . writing about this time,) in his Book, De Legibus & Consuetudinibus Angliae. Cpiscopi contrarii sunt Legibus et Consuetudinibus Angliae; et Curia Christianitatis in quibusdam contraria est Legi et consuetudini Angliae; especially in cases of Bastardy; they then endeavoring with all their might to subvert the Common Law, in making children born before marriage legitimate, and inheritable, by their Canon Laws and Constitutions, which were Bastards, illegitimate, and not capable to inherit Lands by the Common Laws and Custom of England. Whereupon if Bastardy were pleaded generally in bar of any real action, it ought not to be tried in Court Christian, nor by Certificate from thence to the Kings Court, cum nihil aliud sit, sub tali obscuritate transmittere inquisitionem de Bastardia faciendam, quam venire contra Legem et Consuetudinem Angliae. Ad talem igitur errorem tollendum, necesse est causam (bastardiae) addicere. Besides the Popes and Bishops before and about this time, by their Canons and Constitutions, engrossed the Conusance of all causes touching Advowsons, Presentations, Church-lands, Suits by or against Clergy-men and Religious persons, anciently belonging to the Kings Crown, Courts alone, to their Ecclesiastical Courts, and attempted to make the King, as well as other Patrons subject to Lapses, if he presented not within 6 months to Bishoprics, Abbeys, Churches and Ecclesiastical Dignities whereof he was Patron, or to which he had right to present by his Prerogative; against the rights of his Crown, and this Maxim of the Common Law, Nullum tempus occurrit Regi; which Edmund Archbishop of Canterbury then endeavored by a special Bull from the Pope to divest him of, to the prejudice of his Crown; yea they prohibited Clergymen to grant any Aydes to Kings, without the Popes special license, and exempted the Clergy from all Secular Jurisdiction. Whereupon he, his Judges and Council, had very good reason to issue forth the precedent Writ, to prohibit the public Reading or Professing of the Canon Law, so d • ametrically contrary to his Prerogative, and subversive to the ancient Laws and Customs of the Realm. The rather, because some Canonists then and since have publicly asserted, Statuentes contra libertatem Ecclesiae sunt excommunicati. Item scriptores Statutorum, Consiliarii, Potestates, Consules, atque Rectores locorum ubi Statuta edita sunt: item judicantes secundum illa atque redigentes judicata in publicam formam. Et quod statuta hujusmodi sint nulla. Imprimis igitur, non solum Papa sed etiam quilibet Episcopus potest dicta Statuta tollere, et declarare essc contra Ecclesiae libertatem, atque mandare sub excommunicationis poena ipso facto incurrenda, illa non essc observanda, etiam non citatis statuentibus: Et quia Episcopus tenetur ex debito officii praecipere statuentibus contra libertatem Ecclesiae, ut de libr • Statutorum illa cassent; nec sufficit si permittat illa revocari tantu • , quia tenetur ex debito officii illa cassari sacere, et ad id sunt jurejurando astricti; ideo non satisf • cerit debito Episcopalis officii si tantùm declaraverit esse contra libertatem Ecclesiae, quia hoc non esterequi Canones, mandantes dicta Statuta cassari debe • e, quae contra Ecclesiae sunt libertatem. Item Episcopus animabus eorum, qui excommunicationem incurrunt providere non posset concedendo absolutionem, nisi vere et rea • iter dicta Statuta cassata fuerint; Quare debet praecipere statuentibus quibus ab universo populo commissum est, ut dicta Statuta cassent, et nisi obedierint, censuris affectos esse declarandi sunt, atque corum loca interdicto supponenda donec obedierint, et poeniten • iam condignam egerunt. Therefore it was great reason for K. Henry and his Council strictly to prohibit the Readers and Teachers of such Antimonarchical, Papal Canons, Laws, and Decretals, which thus Excommunicated, Interdicted all Kings, Parliaments, Peers, Judges, and Officers of Justice to make Acts or execute any Statutes in defense of their Crowns, Realms, Laws, Properties, Persons, against the Popes and Bishops Antimonarchical usurpations on them, or their pretended Liberties of the Church; till they should not only repeal, but null their Statutes of this nature, and expunge them out of their Statute-Books upon every Bishops Injunction.

The same year the Church of S ^t . Martins in the Isle of Serc, wanting competent maintenance, the King thereupon out of his Sovereign piety and care to promote God's service, granted to it the Tithes of his Demesnes in that Island, (formerly Tithe-free) by this Writ.

REX Custodi Insularum suarum de Gernes. & aliarum Insularum suarum in partibus Normanniae, salutem. Sciatis, quod concessimus dilecto nobis in Christo Ricardo Vicario Ecclesiae sanctae Mariae de Serc. quod de caetero imperpetuum reddantur Decimae de Camparto nostro in eadem Insula Ecclesiae antedictae. Et ideo vobis mandamus, quod Decimas plenarias de Camparto nostro in Insula praedicta Ecclesiae memoratae reddi de caetero faciatis. Teste Rege apud S. Albanum, 27 die Novembris.

I found this original Certificate of the Dean and Chapter of Lincoln to King Henry the 3 ^d . of the Election of Robert Grosthead for their Bishop, to whom the King thereupon granted his Royal assent.

EXcellentissimo Domino suo H. Dei gratia illustri Regi Angliae, Domino Hiberniae, &c. devoti sui W. Decanus & Capitulum Lincoln. salutem, & quàm debitam tàm devotam cum summa devotione reverentiam. Dominationi vestrae supplicamus humiliter & devote, quatinus electionem Ecclesiae nostrae Lincoln. quam de viro idoneo, eminentis literaturae, conversationis honestae, laudabilis vitae, et praeclarae famae, Magistri Roberti Grosseteste Concanonico nostro unanimiter celebravimus, et Canonice, assensum Regium praebere dignemini; quod ad Regiam pertinet dignitatem intuitu Dei, et ob reverenciam gloriosae Virginis circa ipsum ulterius exequentes favore consueto. Valeat Dominatio vestra in Domino.

Matthew Paris renders us this account of his Predecessors death, and his Election and confirmation; Eodem temp • re obiit Hugo de Valles Lincolniensis Episcopus, Monachorum persecutor, Canonicorum et omnium malleus Relig • osorum, septimo Ida • Februarii, & sepultus est apud Lincolniam in Ecclesia Cathedrali quarto Idus ejusdem. Cui successi • Magister Robertus cognomento Grosseteste, vir quidem nimis literatus, à primis annis scholis educatus; qui apud Radingam ab Edmundo Cantuariensi Archiepiscopo consecratus est, tertio Nonas Junii: reclamantibus Monachis Cantuariensibus, et allegantes ne alibi consecraretur quam in Ecclesia Cantuariensi; sed id tandem hac vice permiserunt, ne labores et expensae frustrarentur convenientium; ita tamen quod id in consequentiam amplius non traheretur.

The Bishop of Worcester having Excommunicated the Kings Baylif, for seising into the Kings hands the Church of Fekenham, to which the King had presented his Clerke, though appropriated to the Abby of Lyra by former Charters, he upon sight of them revoked his presentation, and requested the Bishop to absolve his Baylif, and take off his Sequestration, commanding the Church to be restored to the Abbot and Monks of Lyra by this Writ.

REX venerabili in Christo patri W. eadem gratia Wigorniensi Episcopo, salutem. Quia constat nobis per inspectionem cartae H. Regis av • nostri, quam Abbas & Monachi de Lyra habent de jure Patronatus Ecclesiae de Fekenham, & etiam ex tenore litterarum nostrarum quibus fidem, sicur debet, adhibemus, didicimus, quod praedicti Abbas & Monachi Ecclesiam illam a longo tempore excepta vicaria in usus proprios tenuerunt, Paternitari vestrae significamus, quod possessionem eorum, ex quo res ita se habet, impedire non curamus, unde licite potestis sequestrum factum de Ecclesia praefata occasion praesentacionis nostrae nuper de Thoma de Nortleth Clerico ad Ecclesiam ipsam, praefatis Monachis relaxare, quod si placet sine impedimento, non obstante praesentacione nostra, facere velitis. Praecipimus enim Ballivo nostro de Fekenham (cui vestri gratia culpis suis exigentibus excommunicationis vinculo innodato, absolucionis beneficium ex interventu nostro inpendistis) quod de terris & redditibus ad Ecclesiam ipsam pertinentibus quas occasion praedicta in manum nostram coepit, eisdem Abbati & Monachis plenam seisinam habere faciat, ad disponendum inde pro voluntate sua nunc sicut prius. Teste Rege apud Westm. 3 die Maii.

The Bishop of Norwich complaining this year to the King, that some persons imprisoned upon a Capias Excommunicatum were enlarged by the Sherif, before satisfaction given to the Church for their injuries and contempts, issued this Writ to the Sherif of Norfolk and Suffolk, to prohibit it for the future.

REX Vicecomiti Norf. & Suff. salutem. Mandavit nobis venerabilis pater Thomas Norwicensis Episcopus, quod excommunicatos de Diocoesi sua captos et detentos in prisona nostra per praeceptum nostrum, facis a prisona deliberari, priusquam sanctae Ecclesiae, tam de injuria sibi illata, quam de contemptu satisfecerint. Et ideo tibi praecipimus, quod de caetero illos qui excommunicati fuerint et capti, et in prisona nostra detenti, a prisona nostra non deliberes nisi prius sanctae Ecclesiae satisfecerint, sicut praedictum est. Teste Rege apud Westm. 19 die Novembris.

Because many women being Nurses and Servants to Jews, were thereby infected with Judaism, the King by his Ecclesiastical Prerogative commanded the Sheriff of Norfolk and Suffolk to publish this Proclamation to prohibit it for the future.

MAndatum est Vicecomiti Norf. & Suff. quod in Civitate de Norwico & in singulis bonis villis Comitatuum suorum clamari faciat, quod nulla foemina Christiana de caetero serviat Iudaeis ad alendos parvulos suos, vel in aliquo alio officio. Teste Rege àpud Westm. 20 die Novemb. Per ipsum Regem.

The Archbishop of Canterbury claiming the Custody of the Temporalties of the Bishopric of Rochester during the vacancy as Patron thereof, by * King John 's Charter, the King thereupon issued this Writ, with a saving of his own right and others thereto.

REX Vicecomiti Cantuariens. Sciatis, quod concessimus venerabili patri E. Cantuariensi Archiepiscopo, quod habeat seisinam Episcopatus Roffensis vacant •• , & omnium terrarum ad eundem Episcopatum pertinentium, salvo jure nostro et omnium aliorum, si qui in custodia praedicti Episcopatus jus sibi vendicent. Et ideo tibi praecipimus quod de praedicto Episcopatu vel de aliquibus terris & possessionibus ad eundem Episcopatum pertinentibus in nullo teintromittas, & si quid inde cepisti vel amoveri fecisti, id eidem Archiepiscopo reddi facias. Teste Rege apud Stratford. primo die Marcii.

Eodem modo mandatum est Vicecomiti Norff. & Suff.

The Bishops, Abbots and Priors who held of the King by Knights service in Capite, having granted an Ayd to the King this year, of their Lands so held, he commanded the Sheriffs to summon most other Abbots and Priors who held not of him in Capite to appear before him (to grant him another kind of Ayd) by this Writ.

MAndatum est Vicecomiti Oxford. quod omnes Abbates & Priores de comitatu tuo qui non tenent de Rege in capite, per servicium Militare, •• juscunque sint ordinis praeter ordinem Cysterciensem & Praemonstratensem, venire faciat coram Rege apud Wudestok in crastino Sanctae Mariae Magdalenae, anno, &c. ad loquendum cum Rege de negociis suis quae eis habet exponenda. Teste Rege apud Westm. 16 die Julii.

Eodem modo scribitur Vic. Heref. Glouc. Wigorn. apud Glouc. die Veneris prox. sequente, &c.

The King likewise this year in pursuance of his former promise and grant to the Clergy, commanded the Tithes of Mills and Hay to be paid out of all his Mills and Lands within the Honor of Richmond, then in his hand.

REX Custodi Honoris Richmund. salutem. Sciatis, quod concessum est de consilio nostro, quod de • imae Foeni et Molendinorum dentur de dominicis nostris in regno nostro Angliae. Et ideo tibi praecipimus quod decimas Foeni et Molendinorum de dominicis Honoris Richmund. dari facias personis quibus debentur quamdiu Honor ill fuerit in mana nostra. Teste Rege apud Derl. sexto die Septembris.

How careful the King was for the advancement of Learning, Religion, and to preserve the Libers of the University and Scholars of Oxford, against the extortions and abuses of the Townsmen, and a composition formerly made for that purpose between them by his Order, which the Townsmen would not observe, will appear by this Record.

H. Dei gratia Rex Angliae, &c. Majori & probis hominibus suis Oxoniae, salutem. Quia sicut ad nos pervenit ex quelera Vniversitatis Scolarium studentium, injuria vestra faciente, contentiones quaedam de novo exortae sunt inter vos et Vniversitatem praedictam super quibusdam articulis in Composicione quadam inter vos inita, quam eidem Vniversitati observare contradicitis, ut de Sacramento in capite Anni praestando, de victualibus praedictis Scolaribus justo ac rationabili precia vendendis; vobis praecipimus firmiter injungentes, quod sicut indempnitatem vestram diligitis, per vos ipsos dissentiones praedictas super singulis articulis in praedicta Compositione contentis, et maxim super praestacione supradicti Sacramenti, servare et pacificare studeatis. Ita quod non de • eat ad nos clamor iteratus pervenire. Scituri, quod si ab aliquo in praedicta Composicione contento recesseritis, assignavimus discretum virum G. de Craucumb. per quem volumus Composicionem praedictam in omnibus suis articulis firmiter observari. Teste Rege apud Westm. 21 die Februarii.

The Townsmen of Oxford instead of observing their Articles, assaulting and wounding some of the Scholars the next year, the King thereupon issued these two Writs to preserve the Universities Privileges, and his own Jurisdiction over it.

AUdita quaerela Universitatis Oxford. videlicet, quod quidam Clerici contra pacem Regis in villa praedicta graviter vulnerati sunt, ita quod de vita corum adhuc desperatur, Re • ad villam praedictam misit Magistrum Simonem Normannum, & Johannem Gaband Mariscallum suum ad inquirendam veritatem super praemissis. Et mandatum est Majori & probis hominibus Oxford. quod eis intendentes sint in hiis quae eis dicent ex parte Regis. Teste Rege apud Selveston, 6 die Februarii.

REX venerabili in Christo patri R. Dei gratia Lincoln. Episcopo, salutem. Cum contentiones inter universitatent Cleri Oxford. ex parte una, & Communa villae praedictae motae, specialiter nos tangunt, dilectum & fidelem nostrum Magistrum Willielmum de Kilkenny, quem una cum dilectis & fidelibus nostris W. de Kirkeham Decano S. Martini London. & Godefrido de Craucumb Senescallo nostro, in occursum vestrum duximus mittendum, ad dictas contentiones sedandas una vobiscum, quem procuratorem nostrum constituimus, ad appellandum pro nobis si necesse fuerit; ne per aliquem processum negotium praefatum contingentem in nostrum vel Regiae dignitatis praejudicium aliquid attemptetur. Gratum & ratum habituri quicquid idem Magistro W. in hac parte mediante justitia duxerit agendum. In cujus rei, &c. Teste Rege apud Theok 8. die Julii.

Tom. 2. p. 476. l. 8. after Vicesimo, add; What Jurisdiction the Pope and his Delegates then exercised in England, in cases of Appeal against a sentence given in case of Divorce by our Bishops, this Record will evidence.

REX Constabulario Castri de Kenebanton. salutem. Scias, quod Divortium celebratum per Episcopum Norwicen. & conjudices suos, inter Rogerum de Dauntes, & Matil. Comitissam Essex. uxorem suam, per R. Hereforden. Episcopum & conjudicem suum, authoritate literarum Domini Papae, est revocatum; & praedicta Comitissa ei, tanquam uxor sua legitima, adjudicata; sicut eidem Judices per literas suas patentes nobis significarunt. Et ideo tibi praecipimus, quod praedictum Castrum cum pertinentiis eidem Rogero liberes. In cujus, &c. Teste Rege apud Theok, 14 die Julii.

Whereunto I shall add this Bull of Pope Gregory to the Bishop of Norwich, to augment the maintenance of the Archdeacon of Norwich, whose ordinary Revenues were too small to maintain him, by addition of a competent Benefice to it, and this Bishops Charter made in pursuance thereof to the Archdeacon; which I found in the White Tower Chapel.

OMnibus sanctae matris Ecclesiae filiis ad quos praesens scriptum pervenerit, Th. Dei gratia Norwieensis Episcopus, salutem, &c. Noverit Universitas vestra, nos mandatum Domini Papae in haec verba suscepisse. Gregorius Episcopus. &c. venerabili fratri Episcopo Norwic. salutem & Apostolicam benedictionem. Dilectus filius Radulphus de Bluwick Archidiaconus Norfol • . tuae Diocoesis nobis humiliter supplicavit, ut cum proventus Archidiaconatus sui ad • o sunt tenues & exiles, quod ex ipsis non valeat per dimidium annum, nec aliàs habeat, unde possit congrue suste • tari, & à te, qui ipsum (ut asserit) in Archidiaconum ordinasti, tantum suppleri in Ecclesiastico beneficio fac • remus, quod ex hoc & praefatis proventibus congruae sustentationis subsidium assequatur. Quocirca fraternitati tuae per Apostolica scripta mandamus, quatinus eidem Archidia • ond, ob reverentiam sedis Apostolicae et nostram, suppleas quod deest de beneficio competenti; Mandatum nostrum taliter impleturus, quod idem assecutum se gaudeat quod intendi • , & nos devotionem tuam merito possumus commendare. Datum Viterbii, 7. Kal. Febr. Pontisicatus nostri anno nono. Nos igitur praefati Archidiaconi nobilitate & genere, morum honestate, necnon & liberalitate & hospitalitate, quas exercet, regionis etiam consuetudine quae majores requirit expensas, onere etiam dicto Archidiaconatui circa expensas annexo, maxim pro eo quod quasi noble membrum et principale Norwicensis Ecclesiae, & tanquam unus de majoribus, inter omnes post Episcopum idem ration Archidiaconatus censeatur, ac aliis ejusdem meritis, conditionibus, ac circumstantiis diligenter consideratis, ob reverentiam sedis Apostolicae et ipsius mandatorum, praeter proventus Archidiaconatus & alia quaedam praeoptenta Beneficia, authoritate Apostolica deceruimus eidem Archidiacono fore supplend. ut redditus Centum librarum sterlingorum sub communi aestimatione in Ecclesiasticis Beneficiis, etiamsi curam animarum habeant annexam, in supplementum congruae sustentationis recipere valeat, & ea cum praemissis licite retinere; Et ne praemissa in posterum revocentur in dubium, praesentem paginam patenter duximus consignandam. Actum anno ab Incarnatione Domini 1236. septimodecimo die mensis Junii, Pontificatus nostri anno decimo.

In the Plea-Rolls in the Tower (Term. Mich. An. 20 & 21 H. 3.) I meet with these Actions and Attachments for holding Plea in Court Christian of Debts and Chattels which concerned Testaments or Marriage, and likewise of Lay-fee against the Kings Prohibitions.

—de Hulles optulit se quarto die versus Johannem Archiepiscopum Cantuar. Magistrum Lucam de Brie, & Magistrum Willielmum de Halyngberge, Alexandrum de —& Aliciam uxorem ejus, Johannam & Lorettam sorores ejusdem Aliciae, de Placito, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de Catallis et Debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, &c. Et de placito quare praedicti Alexander, Alicia, Johanna, & Loretta secuti fucrunt idem Placitum in eadem Curia contra prohibitione, &c. Et ipsi non venerunt. Et praeceptum fuit Vicecom. quod Attach. eos, &c.

The like Suits for holding and prosecuting Suits in Court Christian against Prohibitions for the like Cause, I find in the same Plea-Rolls the same Term, brought and prosecuted by Galfridus le Cave & Rogerus le Cave, versus Johannem Priorem de Caresbrok. By Esson. Rogeri filii Stephani de Chalke versus Clementem de Tydulsyde.

Will • es. Reginaldus Laurence obtulit se 4 die versus Johannem Cavenard, &c.

Sussex. Magister Thomas de Burn & Ricardus Vicarius Ecclesiae de Kyngeston Attach. fuerunt, ad respondendum Roberto Fagy de placito, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de Catallis et Debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio contra prohibitionem, &c.

Et unde idem Robertus queritur, quod cum praedicti Thomas & Ricardus tenuissent placitum in Curia Christianitatis, de eo quod idem Robertus diffamasse debuit quemdam—et ipse die, &c. in praesentia, &c. porrexisset eis Regiam prohibitionem, ne placitum illud tenerent: Ipsi spreta Regia prohibitione, nihilominus placitum illud tenuerunt in Curia Christianitatis; et ipsum postea ab ingressu Ecclesiae suspenderunt, et postea excommunicaverunt: in contemptum Domini Regis, &c. Vnde dicit quod deterioratus est, et damnum habet ad valentiam decem Librarum. Et inde prod • eight sectam, &c.

Et Thomas & Ricardus per Att • rnatum suum venerunt; Et dicunt, quod non debent ei ad hoc breve respondere, quia dicunt, quod cum pr • dictus Robertus per breve suum asserat ipsos tenuisse placitum in praedicta Curia Christianitatis de Catallis et Debitis quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, &c. Et in na • ration sua dicit ipsos tenuisse placitum de Diffamatione, &c. quae mere spectat ad Curiam Christianitatis, &c. Et petunt judicium, &c. Et Robertus non potest hoc didicere. Ideo consideratum est quod Robertus nihil capiat per Breve suum, sed sit in misericordia pro falso clameo: Et pr • dicti Thomas & Ricardus inde sine die, &c. Condonatur per Justic. qui • pa • per, &c.

Warwic. Robertus le Provost de Hunyngham optulit se versus Magistrum Hugonem Sancar. &c. quare secutus est Plac. &c. de Catallis, &c. quae non, &c.

Tom. 2. p. 486. l. 12. after Templarius, add; Mat. Paris relates, That Anno Domini 1237. qui est annus Regis Henrici tertii 21. tenuit idem Rex Curiam suam ad Natale apud Wintoniam. Misit autem continuo per omnes fines Angliae scripta Regalia, praecipiens omnibus ad regnum Angliae spectantibus, videlicet Archiepiscopis, Episcopis, Abbatibus, & Prioribus installatis, Comitibus & Baronibus, ut omnes fine omissione in Octavis Epiphaniae Londoniis convenirent, Regia negotia tractaturi totum regnum contingentia. Quod audientes Magnates, Regiis praeceptis continuo paruerunt; credentes se vel Imperialia vel alia ard • a negotia provisuros. Venit igitur die Sancti Hilarii Londonias infinita Nobilium multitudo, scilicet regni totalis universitas. Et cum voluntatem Regis audituri, in Regio Palatio Westmonasterii consedissent; surrexit in medio Wilhelmus de Kaele Clericus ac Domini Regis familiaris, vir quidem discretus & legum terrae peritus, ut quasi mediator inter Regem & regni Magnates, Regium propositum & voluntatem in publicum propalaret. Ait igitur; Mandat vobis Dominus Rex, quod hactenus quicquid fecerit, ex hoc nunc & amodo, vestrum omnium, quasi fidelium & naturalium hominum, consiliis se subdet indubitanter. Veruntamen illi qua sua tractantes, sui thesaurj custodes hactenus extitêre, infideliter compotum pecuniarum omnium reddiderunt receptarum. Nunc idcirco Dominus Rex, pecunia penitus destitutus, sine qua quilibet Rex extat desolatus, aurilium a vobis simpliciter postulat pecuniae. Ita videlicet, ut illa pecuma ad ben • pla • itum vestrum collecta, secundum dispositionem aliquorum ves • rum ad hoc electorum, in usus regno necessarios reservetur expendenda. Quod verbum cum omnes & singuli, nil tale expectantes, graviter acceperunt murmurantes, Alter in alterius j • ctantes lumina vultus, dixerunt ad invicem: Fuderunt partum montes, en ridiculus • us! Et indignantes responderunt; se undique & saepe nunc vicesima, nunc tricesima, nunc quinquagesima gravari promittendo & persolvendo; asserentes, indignum nimis fore et injuriosum, permittere Regem tam leviter seducibilem, qui nunquam unum ex inimicis regni, etiam minimum, repulit, vel exterruit, nec fines regni unquam ampliavit, sed arctavit, et alienis subugavit; ut a naturalibus hominibus suis, quasi a servis ultimae conditionis, in detrimentum eorum, et alienorum juvamen, tantam pecuniam, tot, toties, extorquere argumentis. Quod cum Rex audisset, cupiens murmur hoc sedare generale, pollicebatur sub jurejurando, se nunquam amplius Nobiles regni injuriando lacessere, vel molestare; dummodo sibi ad praesens tricesima pars mobilium Angliae benign concessa solveretur; quia pauló ante multa pecunia, quam Imperatori miserat, suum thesaurum in magna parte (ut asseruit) pro matrimonio sororis suae, & iterum in proprio, mutilaverat. Ad quod non tacit responsum fuit, quod haec omnia sine consilio fidelium suorum fecerat, nec debuerant esse poenae participes, qui fuerant à culpa immunes. Secesserunt tandem in locum seorsum secretiorem, ut Regiae exactioni contemperantes, & exgentiae satisfacientes, inirent consilium de modo & quantitate juvaminis, quod exigebatur, contrectando. Secedentibus igitur illis seorsum, Gilebertus Basset Regi in communi dixit audientia, minus quam deceret in verbo circumspectus: Domine mi Rex, mittatis aliquem de vestris, qui intersit illorum, scilicet Baronum vestrorum, colloquio; sedebat enim ill, dum haec diceret, Regi paucis intermediis collateralis. Ad quod ex alia parte respondit Richardus de Percy, qui in colloquio Magnatum extiterat, non sine causa stomachatus; Quid est, amice Gilberte, quod dixisti? nunquid & nos alieni, & non de Regis amicis sumus? Et reprehensus est Gilbertus in verbo illepido & repentino. Et sic deceptationibus multiplicatis, protractum est colloquium in moram quadriduanam.

Rex vero admo • um perturbatus, suorum cupiens Baronum sibi gratiam conciliare, se ex tunc deinceps, quicquid factum fuerat antea, dedit se consilo fidelium ac naturalium hominum suorum. Praetereà, de hoc quod dicebatur, quod conabatur ea quae concesserat, et Chartis confirmaverat, per authenticum summi Pontificis infirmare: dicebat Rex, hoc falsum esse. Et si tale quid forte fuerat suggestum ei, in irritum affirmavit, seque talia penitus revocare. Praeterea, sereno vultu, et spontanea promisit voluntate, libertates Magnae Chartae suis fidelibus regni sui, ex tunc inviolabiliter observare. Et quia videbatur non penitus immunis a sententia, quam tulerat Archiepiscopus Stephanus cum omnibus Episcopis Angliae, in omnes violatores praedictae Chartae, quam malo consilio fretus in parte laeserat, fecit in publico innovare sententiam praeparatam, in omnes ejusdem Chartae contradictores aut violatores. Sic, ut si ill per aliquem conceptum rancorem forte cam non observaret, in latam sententiam gravius recidivaret. (Thus did the King voluntarily subject himself to the Excommunication and Censure of his Bishops, as well as his other Subjects, to procure their favors and a supply of his pressing public necessities.) Unde f • ctum est, ut omnium corda haec audientium, sibi mirabiliter in verbo illo conciliavit. Et deliberatum est, quod videretur durum, subito consilium quod in praesentiarum habuit, ab eo quasi reprobum sequestrare, appositione aliquorum Magnatum additorum illud roborarunt, adjungentes ei Comitem Warenniae, Willielmum de Ferrariis, & Johannem filium Galfridi. Et fecit eos Rex jurare quod nullo modo muneribus, vel aliquo alio modo a via veritatis deviarent, quin darent ipsi Regi sanum et salubre regno consilium, sicut antea fecerat Rex apud Windle shores. Concessa est igitur benign tali conditione Regi ea vice tricesima regni pars, omnium scilicet mobilium, ad thesaurum suum restaurandum; salvis tamen unicuique auro suo & argento, equis & armis, in Reipublicae utilitatem expendendis. Quae pars tricesima, sub hac forma per quemlibet Comitatum diligenter colligetur. Eligendi sunt quatuor fide digni Milites, cum Clerico, quem Rex illis addet in unoquoque Comitatu, & jurati de fidelitate una cum Clerico Regis, pecuniam colligent; & collecta r • ponetur in Abbatia, sacra Aede, vel Castro: Ut si forte velit Rex à proposito (quod tamen absit) resilire, & reddatur unicuique quod suum est, fideliter distributum. Consentientibus igitur primum Archiepiscopo Cantuariensi cum suis Episcopis et Clero, sub hac conditione concessa est Regi tricesima mobilium regni ab omni Praelato, secundum tenementum Baroniae suae, et Milite, per totum regnum generaliter colligendum. S • pe tamen annexum fuit in conditione, quod ex tunc et deinceps consilio alienigenarum, (especially of O • hobon, and other the Popes Legates, who most swayed, infatuated him, and pillaged his Subjects) qui semper sui, non regni amici esse consueverunt, et regni bona distrahere, non adunare, et omnium innaturalium derelicto, suorum fidelium et naturalium hominum consiliis adhaerebit. Et sic soluto Concilio, non sine interiori murmuratione & multa concepta indignatione, eo quod cum difficultate tanta Regis animum ad salubre consilium contorquerent, & consiliis eorum, à quibus omxem honorem terrenum habet, obsecundarent, ad propria quisque remeavit.

The King in pursuance of his promise to the Bishops and Nobles in this Parliament, for the salvation of his soul, and exaltation of the Church, &c. re-confirmed the Great Charter of Liberties, and of the Forest, being now of full age, notwithstanding they were made during his minority, by this Charter enrolled in his Charter-Roll of that year (in the Tower of London) not formerly published to my knowledge.

REX omnibus Christi fidelibus praesentem Cartam inspecturis, salutem. Sciatis, quod intuitu Dei, et pro salute animae nostrae, & animarum antecessorum & haeredum nostrorum, et ad exaltationem sanctae Ecclesiae, et emendationem regni nostri, concessimus & hac Carta nostra confirmavimus Archiepiscopis, Episcopis, Abb • tibus, Prioribus, Comitibus, Baronibus, Militibus, liberis hominibus, & omnibus de regno nostro Angliae, omnes libertates et liberas consuetudines contentas in Cartis nostris quas eisdem fidelibus nostris fieri fecimus, cum minoris essemus aetatis, scilicet tam in Magna Carta nostra, quam in Carta nostra de Foresta. Et volumus & praeci • imus pro nobis & haeredibus nostris, quod praefati fideles nostri & successores & haeredes eorum, habeant & teneant in perpetuum omnes libertates, & liberas consuetudines praedictas, non obstante eo quod praedictae Cartae confectae fuerunt cum minoris essemus aetatis. Hiis testibus, venerabilibus patribus E. Cantuariensi Archiepiscopo, P. Wintoniensi, J. Bathoniensi, R. Danolmensi, W. Carleolensi, W. Exoniensi, R. Saresberiensi, H. Elyensi, R. Lincolniensi, R. Herefordensi, A. Coventrensi & Lichefeldensi Episcopis, W. Valencia, W. Wigorniensi Electis. R. Comite Cornubiae & Pictaviae, Johanne Comite Cestriae & Huntingdoniae, G. Marescallo Comite Pembroke, J. Comite Lincolniae, & Constabulario Cestriae, W. Comite de Ferrariis, W. Comite Warenn. H. Comite Kancii, H. Comite Essexiae & Herefordiae, Simone de Montiforti, Willielmo Lungespe, Willielmo de Ferrariis, Willielmo de Vescy, Ricardo de Percy, Ricardo de Munficheth, Willielmo de Ros, Johanne Biset, Gileberto de Umframvill, Willielmo de Lancastria, Willielmo de Cantilupo, Waltero de Clifford, Johanne de Monemue, Radulpho de Mortuo mari, Willielmo Manduit, Rogero la Zuche, Olivero de Vallibus, Gileberto Basset, & aliis. Dat. per manum venerabilis patris R. Cicestrensis Episcopy Cancellarii nostri apud Westm. 28 die Januarii, anno regni nostri 21.

Consimil • m Cartam habent Archiepiscopi, Episcopy, Abbates, Priores, Comites, Barones, & omnes alii de Comi • atu Suthanton.

The Church of S ^t . Petroch in Ladeford wanting maintenance for a Chaplain to officiate therein, the King out of his Piety and Eccclesiastical Soveraingty, granted the Tithes of the Herbage of Dartmuth to it, to maintain a Chaplain therein, by this Patent.

REX dedit & concessit Deo & Ecclesiae Sancti Pe • rochi de Ladeford, & Capellano ministranti in eadem Ecclesia, ad sustentationem suam quicunque pro tempore ibidem Capellanus • uerit, decimam Herbagii de Dertemore. In cujus rei, &c. Teste Rege apud Wudestok, 12 die Julii.

Et mandatum est Hereberto filio Matthaei, quod personae ejusdem Ecclesiae decimas praedictas habere faciat. Teste ut supra.

Pope Gregory the 9 ^th . (Anno 21 H. 3.) sent this Bull (the original of which is extant in the White Tower) to the King, to desire his Royal protection for some Freers-mendicants of a foreign Hospital, to grant them a convenient House, and liberty to collect the Alms of charitable persons throughout his Realm, for relief of the poor; who afterwards drew it into custom in succeeding times.

GREGORIUS Episcopus servus servorum Dei, charissimo in Christo filio illustri Regi Angliae, salutem & Apostolicam benedictionem. Quanto mag • s majus est Christi pauperibus gaudium cum eis gratia hospitalitatis impenditur, & suis necessitatibus misericorditer subvenitur, tanto id facienti salubrius, & omnium bonorum retributorum acceptius pro certo esse credimus, & speramus. Nos igitur ad hujus pietatis opera tuam salutem optantes, Celsitudinem Regiam fiducialiter invitamus, monentes, & obsecrantes in Domino Jesus Christo, quatinus dilectos ••• os, fratres Hospitalis de Alto passu, qui ad sustentationem pauperum totaliter se • ffundunt, doctrina Dominica eruditi, habens divinae retributionis intui • u pro nostra & Apostolicae sedis reverentia commendatos, eis per totam terram tuam provideas in s • curo conductu, ipsisque domum aliquam quae hospitalitati conveniat a • opus hospitalis ipsius liberali pietate concedas, ut per hoc sanctarum orationum quae in Hospitali praedicto ad Dominum jugiter offeruntur, particeps effici valeas, et locus tibi inter justorum agmina praeparatur aeternus. Dat. Interimni 12 Kal. Dcembris, Pontificatus nostri anno decimo.

The Abbot of S ^t . Savior's of Blaviae in Gascoigne, as the Popes Delegate, having denounced a sentence of Excommunication and Interdict against the Earl of Toulouse and William A. de Tantalo, the Kings Subject, on behalf of the Prior of Manso, whom they banished and deprived of his Lands and Goods, for opposing and acting against them by the Popes command, and refusing to make restitution of them to the Prior according to his sentence; he thereupon revived and aggravated his sentence of Excommunication against them, and all places, persons that should harbor, or any ways converse with, or assist them. Which they notwithstanding contemning, the Abbot thereupon certifying the King of this their contempt, desired and required him to compel William A. de Tantalo, being his Subject, to obey his sentence, in making restitution to the Prior according to the sentence, or else to enforce him thereto by his secular power, by seising his Castles and Lands, or by any other means, till he performed his sentence; threatening to denounce a sentence of Interdict against all the Kings Lands and Subjects in Gascoigne, in case he neglected to do it: Whereupon the King issued forth this Writ to his Seneschal of Gascoigne, to seise his Lands and Goods, if he made not restitution to the Prior within 40 days after admonition to do it; as this memorable Record (discovering the insolency, tyranny of Popes Legates and Delegates over Kings, Earls persons, Lands and Subjects) informs us.

REX Senescallo suo Wascon • ae, s • lutem. Litteras dilecti nobis in Christo Abbatis Sancti Salvatoris de Blavia recepimus in hac forma: Illustrissimo Domino H. D • igratia Anglorum Regi, P. divina miseratione Abbas Sancti Salvatoris de Blavia, salutem, et Apostolicis obedire mandatis. Cum authoritate sedis Apostolicae qua fungimur in hac parte, sententias latas pro venerabili viro R. D. Priore de Manso ac Decano Burdeg • lensi contra Comitem Tolosanum. & Willielmo A. de Tantalo hominem vestrum, & Senescallum ipsius Comitis; contra restitutionem ipsius Villae de Manso, Justiciario Seculari, & aliis ad plenum dominium ejusdem Villae spectantibus, cum fructibus ex praemissis medio tempore perceptis, & dampnis, & expensis, et excommunicationes in personam Comitis memorati, et Willielmi A. de Tantalo Senescalli ejusdem Comitis, et Interdicti sententiam in totam terram ipsius Comitis, et eciam in quemlibet alium locum ad quemcumque ipsum Comitem contingeret devenire quamdiu ibidem existeret praeses, eidem confirmavimus Iusticia mediante, et ipse Comes et praedictus W. A. ab error suo et contumacia minime resilirent. Nos tamen prout injuncto nobis authoritate Apostolica officio debeamus, manum nostram contra ipsos duximus aggravandam, ipsis iterato excommun cantes, et omnes eisdem scienter participantes comedendo, bibendo, salutando (emendo) vel modo aliquo contrahendo, eisdem facto vel verbo consilium vel auxilium impendendo eodem excommunicationis vineulo innodantes, et omnes illos qui eisdem Iuramento astricti tenebantur ab ipso Iuramento, authoritate Apostolica absolventes, quamdiu in sua pertinacia remanerent. Verum cum nos ulterius per nos facere non possimus et ipsi gladium Ecclesiae quo utimur, more suo solito vilipendant, et praedictas sentencias publicari fecerimus per Narbonensem, Arelatensem, Aquensem, et Burdegalensem Provincias, et etiam in Capella Domini Regis Franciae fecerimus publicari, et adhuc facimus singulis Dominicis et diebus festivis, pulsatis campanis, et incensts candelis, etipsi adhuc ut prius, et etiam durius in rebellione sua perseverent et nequicia; et praefatum Priorem de Manso, qui tempore guerrae pro negotio pacis et fidei viriliter et potenter (non sine rerum et personarum dispendio) pro se et suis contra ipsum Comitem et pacis et fidei inimicos, noscitur laborasse, per praefatos Comitem et Willielmum A. modo extra nationem suam propriam bonis omnibus Ecclesiasticis, et mundanis spoliatus, compellitur exulare; praesertim cum ipse Comes talia faciendo, contra proprium veniat Iuramentum, et ipsum in poenam appositam in forma pacis inter Ecclesiam ex una parte et ipsum ex altera, non sit dubium incidisse. Nos tamen oportet ad aliud auxilium convolare. Quocirca Screnitatem vestram, tanquam Dominum Ecclesiae, monemus et exhortamur in Domino, vobis authoritate qua fungimur Apostolica in hac parte, salva Regali magnificentia, nichilominus injungentes, quatinus dictum Willielmum A. de Tantalo spoliatorem et persecutorem Ecclesiae Dei, et ipsius Prioris, tanquam hominem vestrum seculari brachio per occupationem terrae quam habet sub Dominio vestro, et bonorum ipsius et aliis modis quibuscunque poteritis, seculari brachio compellatis, ut saepedicto Priori de Manso et Ecclesiae suae super praemissis plenary satisfaciat. Alioquin, licet Regali Celsitudini vestrae defer velimus et eciam debeamus, dicto tamen Priori deficere non possumus, quin in terram vestram et contra vestros procedemus censuram Ecclestasticam exercendo. Datum in Crastino S. Johannes Baptistae, anno gratiae M. CC. XXXVII. Q • ocirca vobis mandamus in fide qua n • bis • enemini district praecipientes, quati • us visis his litteris Willielmum A. de Tantalo sub testimonto bo • orum virorum moneatis, quod memorato Priori de Manso & Ecclesia suae debita celeritate satisfaciat de praemissis. Quod si praedictus Wilhelmus infra 40 dies post ammonicionem factam hoc minime fecerit, & de hoc vobis legitime constare possit, ipsum Willielmum per fortaliciam suam de Tantalo, et omnes alias terras et tenementa sua quae sub dominio vestro, sine morae dispendio compellatis, Ita quod eidem Priori de Manso & Ecclesiae suae plenary satisfaciat depramissis, Mandatum nostrum in praemissis ea affectione erequentes quod diligentiam vestram debeamus habere commendatam, et quod idem Prior ad nos pro defectu vestro redire minime compellatur. Teste meipso apud Nottingham 9 die Septembris.

Tom. 2. p. 489. l. 44. after utilitatem, add: The occasion of the Kings sending to the Pope for this Legate Othobon, and his proceedings in this Council, are thus briefly related by Mat. Westminster. Ipsis quoque temporibus, poenituit Regem tot & tantos honores fratri suo Richardo, necnon & Gilberto Marescallo, & quibusdam aliis, qui sibi videbantur ingrati, contulisse. Misit igitur Romam nuncios secretos et samiliares ad Papam, rogans attentius, ut per Legatum in ipsum Angliae regnum, (quod sibi specialiter spectare videbatur) quem dignaretur sine dilatione distinare, statum regni periclitantem procuraret reformare. Magister igitur Otho, Sancti Nicholai in Carcere Tulliano Diaconus Cardinalis, venit Legatus in Angliam, • irca festum beatae Mariae Magdalenae (Anno 1237.) qui postea in Octavis beati Martini solenne celebravit Concilium London. in Ecclesia Sancti Pauli, quod per tres dies continuos perduravit. Convocatis omnibus Praelatis Angliae & Walliae, Dominis Cant. & Ebor. Archiepiscopis, de prima et proxima sessione a dextris ipsius Legati altercantibus, in dicto Concilio, multa ad reformationem status Anglicanae Ecclesiae fuerunt agitata, et quaedam vetera innovata. Et ne videretur nihil fecisse, aut pro nulla Ecclesiae reformatione in Angliam venisse, jussit sub formidabili poena, ut Ecclesiae non dedicatae dedicarentur.

Tom. 2. p. 504. l. 48. after Innovations, add; Pope Gregory the 9 ^th (Anno 22 H. 3. sent an insolent Bull to King Henry, whereby he commanded him to revoke all Alienations made by him to the prejudice of his Crown, and the See of Rome, non obstante juramento; which Bull as I found in the White Tower and rescued from oblivion, so I likewise there found this parchment Note of three more Bulls to the same effect soon after, (transcribed upon some special occasion) though not the Bulls themselves.

Transcriptum Bullae Gregorii Papae, per quem ortatur Regem Angliae, ad revocandam alienata in praejudicium Coronae, non obstante juramento; cum Decreto, quod Rex non tenetur ad ejus observationem.

Transcriptum Bullae Gregoriae Papae, quod revocet alienata, &c. non obstantibus juramentum et instrumenta, &c.

Transcriptum Bullae Gregorii Papae, per quem mandat Praelatis et Nobilibus, quod inducerent Regem ad revocandum alienata, &c. et quod pareant O. (Otton • ) Cardinali, quem Papa misit ad Regem ad injungendum ei, quod non obstante, &c. sua revocet alienata.

To which Note there is this memorable Cedule affixed, which I conjecture to be a Decree of this insolent Pope, vacating an Act made by the King, Prelates and Nobles in Parliament but the year before, against the Aliens governing or residing in the Realm.

Cassamus illud statutum factum, quod regnum Angliae de caetero per indigenas gubernetur, necnon exirent alienigenae non reversuri, exceptis illis quorum moram fideles regni communiter acceptarent. Ordinantes per dominium nostrum, quod liceat alienigenis morari in dicto regno secure. Et quod Rex possit alienigenas et indigenas vocare secure ad consilium suum, quos sibi viderit utiles et fideles, sicut facere potuit ante tempus praedictum: That so his Legate Otho might thereby rule both the King and Kingdom at his pleasure, as he did to their grand prejudice and oppression. On the Dorse whereof is written with the same hand; Non ostendatur alienigenis nec indigenis nisi Magistris Ricardo de Chaddewell, & Henrico de Cantuaria, the Popes and his Legates Privy-Counselors.

Mat. Paris, and Mat. Westminster relate this memorable Story of Pope Gregory 's grand indignation against King Henry the 3 ^d . and the English for sending aid to the Emperor Frederick his Brother-in-law, against his Italian Rebells, and writing an Epistle to this Pope, to deal more mildly with him: Eodem anno (1238, An. 22 Hen. 3.) statim post Pascha, misit Dominus Rex Angliae militare praesidium ad Dominum Imperatorem juvandum contra Rebelles suos in partes Italiae sub ducatu Henrici de Trubleville, viri in re militari peritissimi, & Gulielmi Electi Valentini, cum quo etiam misit J. Mansel, & Willielmum Hardel Clericum & Civem Londinensem, cum pecunia stipendiariis distribuenda. Et strenue per totam aestatem exercitus Regis Imperatori militavit, & quorundam Civitatum Cives, volentes obstare, vicerunt, & Imperio reddiderunt non sine magno damno Longobardorum, Imperio Rebellium; ubi strenue dictus J. Mansel gessit, a Rege stipendiatus. Quod Papa nimis moleste tulit, unde maximam contra Anglos accepit indignationem. Et circa idem tempus direxit Rex elegantem Epistolam Papae, petens, ut mitius ageret cum Domino Imperatore (whom he Excommunicated, absolving all his Subjects from their Allegiance and obedience to him, and stirring them up to rebel against him to depose him:) quod gravius accepit Papa, secus respondens quam deceret, et commotus est in tantam iram, ut per aliquod te • pus omnia negotia, praecipue Anglicorum suspenderentur. To such an height of Antichristian insolency was this arrogant usurping Pope grown, that King Henry must neither assist his Brother-in-law and Ally against his rebellious traiterous Subjects with his Forces or Purse, nor presume to write to this Pope to deal more Christianly and mildly with him, without incurring his high indignation, and suspending all English-men's Suites and Affairs in the Court of Rome: Yet notwithstanding his indignation for a season; circa idem tempus Domino Imp • ratore circa Mediolanum obsidionem continuante, omnes fere mundi Principes, exemplum a Rege Angliae accipientes, • i praesidium militare destinarunt; being all their Cases and concernment to aid each other against their rebellious Subjects, though fomented, excited, protected by Popes themselves in their Rebellions.

The same year a wicked false Clerk of Oxford (as Fabian informs us) endeavoring to murder the King, was condemned, executed as a Traitor; and his Quarters sent to, and hung up in several parts of the Realm by the Kings command for his Treason, notwithstanding his sacred Orders, as Mat. Paris, Mat. Westminster, and others thus register to posterity, for the terror of all other Traitors.

Eodem anno accidit Regi periculum omnes audientes reddens nimis attonitos; in crastino enim Nativitatis Mariae, (circa festum Sancti Matthaei, quidam sacinorosus Pseudoclericus, (as Mat. Westminster, Ranulphus Cestrensis, Henry de Knyghton and others style him;) though Mat. Paris for the Clergies honor terms him, Armiger quidam literatus (ut dicitur) venit ad Curiam Regis apud Wodestok, infatuatum se simulans, donec secreta diverticulorum explorasset in Curia Regis, dicens Regi, Resigna mihi Regnum quod unjust usurpasti. Addidit quoque, quod signum Regale gestabat in humero; Quem cum ministri Regales arripuissent, volentes eum baculatum à praesentia Regis propellere, Rex irruentium in eum impetum compescuit: dicens, Sinite infatuatum, ut talem decet, desipere; verba enim talium carent ponder veritatis. Media autem nocte, ecce ill idem per fenestram Regii thalami introgressus, cultellum portans extractum, lectum Regis adiit furibundus; quem cum non invenisset, confusus est, Rego & Regina in alia camera, divina eos protegente clementia, eadem nocte decubantibus. Festinus igitur quaesivit eum per plura thalami diverticula. Erat autem tunc temporis, Domino providente, Rex quiescens cum Regina. Quaedam autem puella Reginae, cum forte vigilaret Psalterium psallebat ad candelam, erat enim sancta & Deo devota, nomine Margareta Briseth. Ista cum videret praedictum furibundum, omnia abdita ut Regem jugularet, perscrutari, & voice terribili, ubi Rex esset, percunctari, attonita nimis coepit clamare. Ad cujus clamorem terribilem ministri Regales expergefacti festinanter prosiliunt occurrentes, & ostium, quod ipse latro repagulo firmiter obseraverat, confringunt, & ipsum repugnantem arripiunt, vinculis astringunt arctius angustis. Qui tandem ore polluto confessus est, Se missum illuc, ut Regem more assassinarum occideret, a Willielmo de Marisco, filio Galfridi de Marisco, alios quoque in idem facinus asseruit conspirasse. Quo cognito, Rex eum, quasi Regiae Majestatis occisorem, membratim laniatum apud Coventre, post modicum temporis intervallum, exemplum terribile, et spectaculum lamentabile praebere jussit omnibus audientibus talia machinari. Primo enim equis distractus, postea decollatus, et corpus in tres partes divisum est. Quaelibet enim pars per suam de majoribus Angliae Civitatem pertracta est, et postea Cruci appensa latronali; notwithstanding his Clerk-ship.

In the Placita Assisarum (in the Tower) before the Justices • tinerant, de Termino S. Hill. anno 22 H. 3. I find these following Suits and Attachments against several Persons for prosecuting and holding Suits in Ecclesiastical Courts against the Kings Prohibitions, for Goods and Chattels whereof they had no legal Conusance.

Rot. 4. Cumberland. ss. Radulphus de Liminton Attach. fuit ad respond. Thomae de Mulclere et Willielmo de Ireby de Plac. quare secutus est plac. in Curia Christianitatis, de catallis ipsorum quae non sunt, &c. Venit coram Justic. & per licentiam invenit plegios, quod amodo non sequet aliquot placit. in Curia Christianitatis quod tangat Coronam Domini Regis.

Rot. 8. Bedf. ss. Wilhelmus filius Henr. Esson. Gerardi de Furnival, &c. optulit se 4 die verse. Priorem de Bitmede, de Plac. quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de catallis, &c. quae non sunt de Testamento vel Matrimonio, &c. et fuit attachiatus, &c.

Rot. 9. Essex. Rogerus London. Episcopus Attachiatus fuit ad respondend. Godefrido de Shepeland de Plac. quare tenet placitum in Curia Christianitatis de catallis quae non sunt, &c. et contra Prohibitionem, &c. Et unde idem Godefridus queritur, quod idem Cpiscopus trahit eum in plac. Curiae Christianitatis, & petty ab eo catalla ad valenc. xi. s. occasion cujusdam divortii celebrati inter ipsum & quandam mulierem quam ipse desponsaverat; & imponit ei, quod catalla ea fuerunt ejusdem muli • ris, unde deterioratus est, & damnum habet. Et Episcopus venit, et quia manifestum est, quod catalla illa sunt de Matrimonio sicut idem cognoscit, consideratum est, quod Episcopus eat sine die, et procedat in causa si voluerit; Et Godefridus in misericordia. Pauper est. Et dictum est Episcopo, quod rationabilem faciat taxacionem de praedictis catallis inter ipsum Galfridum et praedictam mulierem, &c. ne ipse penitus amittat catalla illa, eo quod videtur (to the Judges) quod non debent omnino cedere in usus ipsius mulieris. In which Case the Kings Justices directed the Bishop how to proceed according to Equity, Law and Justice, even in the case of these Goods, whereof they granted he had Jurisdiction to hold Plea.

In the same Placita, Rot. 6. Leycest. Wilhelmus de Skilinton optulit se, &c. versus Johannem Archidiacon. Leycestr. &c. quare tenuit placitum in Curia Christianitatis de debitis quae non sunt, &c. et contra Prohibitionem, &c. & versus Herbertum fil. Murrel. quare secutus est idem placitum, &c. et omnes in misericordia, &c. for this offense.

In Placitis apud Sanctam Brigidam London. de Termino S. Trinitatis, anno Regis Henrici filii Regis Johannes 23. in Turre London. I met with these several Suites for holding and prosecuting Suites in Court Christian for Lay-fees, and for Chattels and Debts which concerned not Testaments or Matrimony, against the Kings Prohibitions.

Johannes de Brok per Attornatum suum optulit se 4 die versus Thomam Archid. Toton. & Magistrum Regin. Officialem ejus, de placito, quare tenuerunt placitum in Curia Christianitatis de laico-feodo ipsius Johannes in Radeclive, &c. contra prohibitionem, &c. & versus Henr. de Hyll de placito, quare secutus est idem placitum in Curia, &c. contra, &c. Et ipsi non venerunt, &c. Et Vic. mandavit quod Clerici sunt, & non habent laicum feodum per quod possint distringi, &c. Et ideo mandatum Episcopo Exon. quod faciat eos venire a die Sancti Michaelis in 15 dies, &c.

Magister Radulphus de Maidenstan Attach. suit ad respondendum Thomae Burdun, de placito, quare secutus est placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ips • us Thomae in Wyham, contra prohibitionem, &c. Et unde idem Thomas queritur, quod ipse trahit ipsum in placitum de quodam Chimino in Wyham; & unde deterioratus est, et dampnum habet ad valenciam centum solid. Et inde producit sectam, &c.

Et Magister Radulphus venit & desendit contra ipsum & sectam suam, quod nunquam post Prohibitionem implacitavit eum, &c. de aliquo laico feodo, nec ante Prohibitionem; set cognovit quod convenit eum super violenta manuum injectione: Et ideo consideratum est, quod vad. legem se 12 manu; & veniat cum lege à die Sancti Michaelis in tres septiman. Pleg. de lege Philippus de Wendover & Matthaeus de Hanckeston.

Thomas filius Walteri & Isolda uxor ejus Attach. fuerunt ad respondendum Ricardo Mascelin et Matil. uxori ejus de placito, quare secuti sunt placitum in Curia Christianitatis de laico feodo ipsorum Ricardi, et Matildi,